Heb je geprobeerd om ze te stallen?
Schrijf naar Lorraine,
vertel mijn zwager dat deze brieven onze vrienden moeten bereiken.
En zorg dat mijn koerier me ontmoet in de taverne in Parijs.
Ga, jij idioot. Rennen.
U bent een vaste slaper, meneer.
Hoe durf je me midden in de nacht wakker te maken?
De koning wil u zien.
Zit ik in moeilijkheden?
Alles wat we weten is dat we je naar het paleis moeten brengen zonder uitstel.
Vanwaar deze haast? - Zet je hoed op.
Kom op, Christophe.
Josephine zei dat het goed zou zijn.
Mijn vrouw heeft een goed hart.
Sylvie en haar vrienden hebben maar een kleine plek nodig om elkaar te ontmoeten.
Jouw vrienden zitten in moeilijkheden.
Deze man is gevallen. Hij heeft hulp nodig.
Geef hem een stoel.
Dat is het, man. Het is goed. Het is goed.
Oh, nu, rustig aan, rustig aan.
Moet die Musketier één van jouw vrienden zijn?
Rustig blijven. Goed, dat is oké.
Ga van me weg. - Drink wat wijn.
Drink wat wijn.
Ik ben beroofd!
Hey!
Kom hier!
Stop! Stop!
Jullie kunnen me niet doden.
Ik ben de Hertog van Orleans.
De broer van de koning.
Vertaling: Aart Kramer (sorry voor de vele taalfouten)
We vertrekken.
We zullen terugkomen.
Athos is de kapitein van de Musketiers.
Hij houdt zich aan zijn woord.
Laat jullie wapens zakken, soldaten.
Haal hem hier weg.
Ga.
Naar buiten.
Het spijt me.
Philippe. Broer.
Dank God.
Oh, het is een familie reünie, kijk.
Gaston!
Welkom, welkom, welkom.
Amper vijf minuten in Parijs
en er zijn al drie mannen dood.
Waarom zijn jullie hier?
Deze man is een moordenaar.
Deze gek en zijn vrienden sleepten me uit mijn bed
op een onchristelijk uur zonder formaliteiten of reden,
zeiden dat de koning ze voor mij gestuurd had.
De Koning.
Ik viel van mijn paard van bijna uitputting.
Ze dwongen me in die taverne, waar ik aangevallen werd.
Beroofd.
Ik vrees voor mijn leven.
Drie onschuldige omstanders zijn dood door jou.
Jullie deden niets om me te beschermen.
En de koning zal hier van horen.
Laten we eerst eens kijken wat hij van je wil? Samen. Kom.
De koning plaatste de Hertog in onze bewaring.
Een besluit die hij zal betreuren, denk je ook niet?
Kom.
Heb ik hier een goede, schone oorlog voor verlaten?
Hiya!
Dit is waanzin!
Waarom de Hertog van Orleans na al deze tijd terugbrengen?
Het is politieke dwaasheid.
Ik weet zeker dat de Koning zijn redenen heeft.
Ja, maar die ik niet hoef te delen.
Haast je!
De hertog zal hier spoedig zijn!
Mag ik uwe Majesteit er aan herinneren,
dat u hem heeft verbannen vanwege een complot om u omver te werpen.
Uw eigen broer.
Treville gelooft dat Gaston niet is te vertrouwen.
Ik kan mijn eigen adviseur onderhouden over wie wel en niet te vertrouwen is.
Waar zijn de Musketiers? - Doet er niet toe.
Gaston is nu hier.
Drie jaren.
Wat heb je in die tijd gedaan?
Hopen op deze dag, Majesteit.
Om weer eens in uw aanwezigheid te zijn.
Ik durfde natuurlijk niet te geloven dat het ooit zou gebeuren...
Tijd om bruggen te bouwen, broer.
Wist jij hiervan?
Nee...
Maar jij wist het ook niet.
Is dat niet interessant? Hmm?
Bravo, goed gedaan. gefeliciteerd.
Wat een voorstelling, Gaston.
Maar waar sta je nu?
Dit masker van onschuld en beleefdheid
past je niet zo goed.
Ik begrijp het niet. - Nee?
Natuurlijk doe je dat niet.
Het schijnt dat het de bedoeling is van zijne Majesteit om je hier een poosje te houden.
En waarom niet?
We zijn herenigd.
Dat hoop ik.
Maar, als het niet zo is,
zal hij naar mij komen. Hmm?
Wie heeft hem beroofd?
Het was verpakt aan de balken, het kan iedereen zijn.
Hij had in de eerste plaats sowieso al niet teruggebracht moeten worden.
Waarom heb je me het niet verteld? - Jij bent de kapitein niet meer.
Als ik het nog was zou ik bij het garnizoen gebleven zijn
en niet met mijn mannen uitrijden bij iedere gelegenheid.
De Koning gaf me een direct bevel.
De Koning is zichzelf niet!
Je moet beginnen met denken las een leider, Athos, niet alleen als een soldaat.
En we moeten elkaar alles vertellen.
Die herberg, de mannen waren allemaal oorlogsveteranen.
Ze willen rechtvaardigheid.
Ik kan het gedrag van de Koning de laatste tijd niet begrijpen.
Maar ik probeer hem tot rede te brengen.
Stop!
Hier.
Laat jouw dekking zo open en je bent dood.
Dit is geen spelletjes, begrijp je?
Begrijp je het?
Hoofd over hart, iedere keer. Goed?
Goed. Goed?
Nog eens!
Wat zijn jouw zaken hier?
Wat zijn de uwe, kapitein?
Mijn kwartieren zijn niet jouw domein.
Je verlaat het nu meteen.
Maar, Uwe majesteit, Gouverneur Feron... - Stil!
Ik heb je geen permissie gegeven om te spreken.
Ik ben niet gek, Marcheaux.
Ik weet dat je me bespioneert.
En als ik je hier weer zie, laat ik je arresteren.
Uwe Majesteit.
Ik heb u nog nooit in zulke woede gezien, Uwe majesteit.
Je hebt me amper gezien.
Het garnizoen houdt me zo bezig.
Vergeef me, dat is natuurlijk zo.
Het is gewoon...
Ik had weinig vrienden voordat Gaston arriveerde.
Spoedig heb ik er geen meer.
Je hebt altijd mij nog. En Treville.
En mijn Musketiers.
Ik ben blij dat ze terug zijn.
Omwille van u.
En die van D'artagnan.
Wanneer zal het garnizoen gezegend worden met het eerste kind?
Ik ben er niet zeker van dat dat ooit gebeurt.
Waarom?
Ik zie baby's die honger hebben.
Ik vertel moeders dat hun echtgenoten niet thuis komen uit de oorlog.
Het is één ding om de vrouw van een Musketier te zijn,
ik weet niet of ik dapper genoeg ben om de weduwe van een Musketier te zijn.
En ik weet dat ik geen wees van een Musketier wil opvoeden.
Constance.
Ik vergeet hoe beschermd ik hier ben in het paleis.
Als de Hertog zich alleen maar zou willen verontschuldigen aan die soldaten.
Absoluut niet.
Het zijn beesten. Namen mijn geld.
Helemaal gelijk.
Het is de dief die deze tragedie in de eerste plaats veroorzaakte.
Breng ze tevoorschijn, Treville.
Haal terug wat er is gestolen.
Dat zal niet nodig zijn.
Ik ben bang dat ik er op moet aandringen.
Majesteit... - Soldaten respecteren de hiërarchie,
Treville, jij weet dit.
Laat ze een strakke hand zien.
Vind de dief,
en breng hem voor mij.
Heb je iets gezien?
Ik zag een aristocraat die drie onschuldige mensen vermoordde
terwijl jullie vier erbij stonden te kijken.
Dat is de vraag niet. - Dat is de enige vraag.
Wat deed je bij een groep soldaten?
Ik houd van soldaten.
Dat kan ik aan je zien.
Aramis, daar is nu niet de tijd voor.
We praten alleen maar.
Heb jij de beurs van de Hertog gestolen?
Er zijn drie mannen dood.
En jouw enige zorg is het geld van een moordenaar?
We hebben bevelen van de Koning.
Bevel om wat te doen?
Vreselijk interessant.
De Koning schijnt alle vertrouwen in zijn vrouw verloren te hebben.
Zelden heb ik een huwelijk gezien met zo weinig intimiteit.
Zo weinig leven.
Ze moet de geruchten gehoord hebben.
De Koning gaat Gaston deel uit laten maken van de Koninklijke Raadsvergadering.
Ze moet zich vreselijk alleen voelen.
Waar is Louis mee bezig?
Mijn handen, Georges.
Ze zijn verstijfd.
Het gaat wel voorbij.
Zal dat? Misschien.
Ik heb jouw hulp nodig, Feron, of ik ben verloren.
Mijn beurs bevatte brieven van de Hertog van Lorraine en ik
gericht aan onze bondgenoten door Frankrijk.
Dit is de Gaston die ik ken.
Zeg eens, deze brieven,
ik kan me voorstellen dat het niet de hartversterkende kwesties waren
waarin je de deugdzaamheid van de Koning aanprees?
Kom op, vertel het me.
Wat voor streken hebben jij en Lorraine voorgesteld?
Afperserij? Diefstal?
Zeker niet het oprichten van een leger?
Ik dacht dat de Koning mijn vijand was.
Hoe kon ik weten dat we weer broers zouden zijn?
Wel, jouw reünie krijgt een kort leven
als hij deze brieven ooit ziet.
Je moet ze terug zien te krijgen.
Als jullie me helpen,
sta ik bij jullie in de schuld.
Dat zou je leuk vinden, is het niet, Philippe?
Zijn jullie gekomen om iemand te arresteren?
De koning laat ons achter zonder militair pensioen.
Zijn broer vermoordde onze vrienden.
En nu dit.
Je kan geen rechtvaardigheid verlangen als je het zelf niet toepast.
De mannen die we morgen begraven,
ze vochten met ons voor de Koning,
op de beroerdste dag van de oorlog,
een Burgundy.
Maar later op dezelfde dag,
leerden we dat zijne Majesteit volbloedpaarden had gekocht voor zijn stallen.
De Koning is dankbaar voor het offer dat de infanterie deed op Burgundy.
De dief heeft ons verraden en onze vrienden, Leopold. Denk daar aan.
Voor mij is hij dood, kapitein.
Jij geeft aan ze toe?
Ik houd ze aan hun woord.
Ik zal de schuldige vinden,
maar als tegenprestatie,
moet de Koning zijn broer voor de rechtbank brengen.
"De Koning is dankbaar"?
Wat moest ik anders zeggen?
We weten allebei dat er nooit een rechtszaak zal volgen.
Het schijnt dat het geweten van de dief is opgewekt.
Ze willen zich aan ons overgeven na de begrafenis van morgen.
Tegelijk met de gestolen documenten van de Hertog.
Hij heeft geen geld verloren, hij loog.
Ik heb je alles verteld wat ik me kan herinneren.
Ik kon niet zien wie de beurs pakte. Ik ben niet in de buurt van de Hertog geweest.
Wie wel?
Er waren er zoveel.
Goed.
Informeer de bondgenoten van de Hertog dat alles goed gaat.
En ga uit mijn ogen.
Bedankt, Lucien.
De Cerberus is elke dag schuldig.
Ik onderhandel met kopers over onze vracht.
En je stoort me hiermee.
Het bedrog van Gaston interesseert me nog het minste.
Maar deze brieven...
Zijn brieven omvatten
een dozijn schijnbare loyale adellijken in een plan
tegen de Koning.
Dat is een lijst met namen die het waard is om te bezitten.
Oh, je ziet de mogelijkheden?
Als we ze kunnen verwerven dan controleren we veel meer dan de Hertog.
Ik denk dat ik Marcheaux iedereen laat arresteren in de taverne.
Nee.
Ga geen confrontatie met ze aan op hun eigen gebied. Deze mannen zijn gevaarlijk.
En wat stel je voor?
Sla toe als ze op hun zwakst zijn.
Verdriet is een grote afleiding.
Enig idee wie de dief kan zijn?
Dat weten we vlug genoeg.
Kunnen we eerst onze eerbied betonen?
"Met God als ruggensteun
"je hoeft geen angst te gebben voor de ondergang dat opdaagt.
"Hij zal je beschermen
"met zijn veren
"en onder zijn vleugels
"zal je toevlucht kunnen vinden.
"Je zal geen angst hebben voor de terreur 's nachts
noch voor de pijl die overdag vliegt.
"Duizend...
"Duizend mannen..."
Duizend mannen mogen aan uw zijde vallen.
Excuseer me.
Die man.
Wie is hij?
Lucien Grimaud.
Hij heeft vriendelijk zorg gedragen voor de kosten hiervan.
"Duizend mannen mogen aan uw zijde vallen.
"Tienduizend aan uw rechterhand.
"Maar geen zal dichtbij je komen.
"Omdat je van God je toevluchtsoord hebt gemaakt,
"en van het meest hoge,
"jouw woning."
Dit is een huis van God!
Deze mannen moeten gearresteerd worden op bevel van de Hertog van Orleans.
U kent helemaal geen schaamte, is het wel?
De schaamte behoort aan degene die stal van de Hertog.
Maar omdat ze niet naar voren willen komen,
gaan we iedereen slaan om de waarheid er uit te krijgen.
Orleans moet geslagen worden!
En zijn bastaard broer.
Verraad. - Wacht.
Wacht! - Ga terug!
Kalmeer.
Nee, nee, nee, nee! - Als we gewapend waren...
Geef hem geen reden om te schieten. Doe het niet.
Genoeg!
Trek terug, kapitein.
Ik ben jullie dominee.
En ik beveel jullie. Trek terug.
Christophe.
Christophe... - Haal je handen van me af.
Jij bracht dat monster in mijn huis. Dit is allemaal jullie schuld.
Deze mannen proberen te helpen.
Ik had nooit naar je moeten luisteren.
Ik zou ze allemaal gedood hebben als ik de kans had.
Vier van ons zijn gepakt, we marcheren naar het paleis,
en pakken één van hen.
Orleans!
Keer terug naar de taverne voor de wapens.
Yeah!
We moeten hem achterna gaan. - Nee.
Ga met me mee.
Als het niet voor die kleine stakker was,
was ik de volgende voor de troon.
Jeugd, zo'n hachelijke tijd.
Er kan zoveel tragedie
gebeuren.
Tot zoverre heeft de Koning geweigerd om naar me te luisteren.
Als jullie allemaal getuigen,
zal hij de hevigheid van deze situatie begrijpen.
Waarom is mijn zoon hier buiten met jou?
Majesteit.
De koning, hij slaapt,
maar hij wil dat Dauphin en zijn twee ooms zijn beste vrienden worden.
En hoe kan hij vrienden worden als hij daar is
en jij hier bent?
Wie ben jij om die vragen te stellen?
Zij is onze Koningin, Gaston.
En het zou goed voor je zijn om te bedenken dat jij net terug bent van verbanning.
Terwijl u in een soort van verbanning zit, Majesteit.
Het schijnt dat de Koning zich alleen nog maar zorgen maakt om zijn zoon.
Mijn zoon en echtgenoot delen velen geestdriften.
Maar als hij volwassen is,
mag hij niet van dezelfde mensen houden als zijn vader.
Majesteit.
Treville en zijn Musketiers, ze hebben ons tegengehouden.
Ze zijn naar de Koning gegaan.
Ik moet ook gaan.
Ik ga met je mee. - Nee.
Laat Hare Majesteit zien dat je vrienden kunt zijn met Dauphin.
En probeer niet om de jongen te laten schrikken.
De Hertog gaf orders aan de Rode Garde om die kerk aan te vallen.
Heeft hij die bevoegdheid?
Maar hij werd beroofd.
Majesteit, dit gaat over meer dan geld.
Uw eigen oorlogshelden bewapenen zichzelf om naar het paleis op te marcheren.
Dan moeten we ze afslachten.
Er zijn mensen zoals hen in elk district van Parijs.
Wat zullen ze doen als ze horen hoe de Koning zijn broeders behandelt?
Majesteit, dit is een vuur wat nooit moet worden aangestoken.
Dwing de Hertog om berouw te tonen.
Maak een publieke verontschuldiging. - genoeg.
Jij zegt me niet wat ik moet doen, Treville.
Haal nu die Musketiers onmiddellijk uit mijn kwartieren.
Oh...
Toen ik terug kwam uit Parijs voelde het alsof jaren in een moment waren voorbij gegaan.
En nu voelt het als eeuwig.
Hij is groot.
Hij is zo groot gegroeid.
Waarom ben je hier?
Om te getuigen tegen de hertog van Orleans.
Doe dat dan.
Majesteit.
Je zou mij m'n eigen broer laten opgeven!
Mijn eerste verantwoordelijkheid is aan mijn familie. Mijn nalatenschap.
Er zal geen nalatenschap meer zijn als er meer
van deze mannen gedood worden door jouw hand!
Als u niet naar me wilt luisteren, ontsla me dan!
Zou je me weer in de steek laten, Treville?
Veel mensen in Parijs denken dat u ze in de steek hebt gelaten.
Ik heb niemand in de steek gelaten, ik ben in de steek gelaten.
Ik heb de witte pest, Treville.
Dit is mijn laatste zomer.
Ik was negen jaar oud toen mijn vader werd vermoord.
Ik kan me nauwelijks het geluid van zijn stem herinneren.
Mijn zoon zal net zes zijn.
Ik moet ieder moment samen met hem besteden of hij zal me vergeten.
De koningin staat nooit toe dat dat gebeurt.
Gaston is mijn bloed.
Hij zal zijn plaats innemen aan de zijde van Dauphine.
Maak het zeker dat het kind zich zijn erfgoed herinnert en zijn vader.
Daarom heb je hem teruggehaald.
De helft van Parijs haat hem al.
En de andere helft zal snel volgen.
Maak een gebaar om de vrede te bewaren, Treville.
Gaston mag nooit buigen voor gepeupel, hij moet sterk blijven voor mijn zoon.
En de koningin?
Jij bent een goede vriend, Treville.
Maar als je iets tegen haar zegt of tegen iemand anders,
hang ik je op zonder een moment te aarzelen.
Stop dit nu om een grotere ramp te voorkomen.
Ik ga tijd doorbrengen met mijn zoon.
De Koning wil dat ik tegen deze mannen praat ten behoeve van hem.
Dat is niet zo'n goed idee.
Ze geven ons de schuld, Treville...
Ik moet dit bedwingen voordat het zich verspreid.
Ik zal tegen ze spreken als een soldaat, niet als een dominee.
Wat is er gebeurt?
Ze zagen dat wij ze hielpen tegen de Rode Garde, ze zullen naar mij luisteren.
Ga je alleen?
Als ik met jou mee ga, dan tart ik ze.
Ga zonder ons en misschien doden ze je.
Als ze het paleis bereiken zullen we ze allemaal doden.
Ik kan niet meer bloed aan koninklijke handen riskeren.
Ik ga met je mee.
Ik dacht dat we alles tegen elkaar zouden vertellen.
Jij had hier niet moeten komen.
Nee! Christophe! Doe dit niets.
Minister Treville is de naaste adviseur van de Koning.
Zijn vriend.
Hij is gekomen om te onderhandelen, je kunt hem vertrouwen.
Ik was een soldaat.
Net als jullie.
Een lange tijd geleden.
Luister,
de Koning betreurt wat er gebeurt is.
Hij zal compensatie verlenen.
We willen nu meer dan geld.
Een we hebben jou niet nodig om het te krijgen.
De paleiswacht weet dat jullie er aan komen.
Het is een zelfmoordmissie.
Zij zijn met 10 keer meer.
Ze vagen jullie weg binnen 100 stappen.
Snij gewoon hun keel door. - Dit is niet wat jullie willen doen.
Je hebt me nooit in de oorlog gezien.
Je hebt geen idee wat ik kan doen.
Jullie kunnen niet winnen. Christophe...
Als we ons nu terugtrekken, zal er niemand ooit weten wat er is gebeurt.
Maar wij wel.
Dat is niet genoeg, Josephine!
Niet meer.
Te veel van onze mannen liggen in onbekende graven,
of leven verarmt in deze straten.
We hebben gevochten.
We hebben gebloed.
We zijn gestorven voor deze koning.
Gooi jullie levens niet weg.
Honderd passen?
Zeg eens.
Wat zou de Koning er voor over hebben
om zijn vriend terug te krijgen?
Bind hem vast, stevig.
Het paleis. - We gaan niet naar het paleis.
Ze komen naar ons.
Allemaal hier.
Vertel het tegen het garnizoen van de Musketiers.
Zeg ze dat we de minister hebben.
Hoe gaat dit eindigen?
Als ik hem eindelijk te pakken krijg.
De dood van de dief die de beurs nam van de Hertog.
Waar is de Minister en mijn Musketier?
Je zal ze niet zien totdat je onze eisen aan de Koning hebt gegeven.
Dit gaat nooit gebeuren.
Het zal gebeuren binnen een uur.
Onze vrienden sterven. - Trek terug.
We kunnen dit vreedzaam beëindigen.
Dit zal stoppen!
Maar of dat ook vreedzaam zal zijn?
Dat ligt aan jullie.
Eén uur.
Jullie blijven hier.
Als we ze de helft geven van wat ze vragen zal het ons ten gronde richten!
Zo veel?
Volledige pensioenen voor duizenden gewonde soldaten
die niet kunnen werken, laat staan vechten?
Majesteit, zij zijn gewond geraakt terwijl ze voor u vochten.
Ze willen dat ik daar naar beneden ga.
Onmogelijk. - Jouw terugkeer heeft een chaos veroorzaakt.
Mannen zijn gedood, de reputatie van de Koning is bezoedelt...
Ik ben een onschuldig slachtoffer. - Onschuldig?
Stop! Jullie allebei.
Zeg het maar, Majesteit.
De Rode Garde zal de taverne met de grond gelijkmaken
en alle verraders vernietigen.
Porthos en Treville zullen gedood worden.
Een sterke mogelijkheid waaraan ik alles wat in
mijn macht ligt zal doen om het te voorkomen.
We hebben geen tijd meer, Majesteit.
Geef mij de controle over de situatie.
Je kan het leven van Treville niet riskeren.
Hij is jouw vriend.
Laat me daar niet naar beneden gaan, Majesteit.
Ze zullen me in stukken scheuren.
Goed.
Dat is dan geregeld.
De Rode Garde zal de barricade aanvallen,
en we beëindigen deze gewelddaden net zo snel als ze begonnen zijn.
Voordat we onze toevlucht daar toe nemen,
wil ik graag permissie om een redding te beginnen.
En als jouw reddingsplan faalt, kapitein?
Dan valt u ze aan met alles wat u heeft.
Maar probeer Treville te redden.
Wat is de Koning van plan?
Hij is akkoord gegaan met een reddingspoging.
Hij doet alles wat in zijn macht ligt om de Hertog te beschermen.
Goed.
De gouverneur zegt dat de enige manier om er voor te zorgen
dat die brieven nooit gevonden worden,
is door die mannen te vernietigen.
Waarom ademen ze dan nog?
De Rode Garde mag alleen aanvallen
als de redding van de Musketiers faalt.
Het zal falen.
Daar zorg ik voor.
Er zal een signaal zijn.
Niet aanvallen voordat je die hebt gehoord.
Blijf kalm.
Zorg dat ze ons altijd kunnen zien. Geen plotselinge bewegingen.
Wat doe je? Richt je pistool naar beneden.
Niemand trekt een wapen
zonder mijn bevel. - het spijt me, meneer.
Kijk naar links,
nu naar rechts..
Een Musketier is nooit alleen, Brujon.
Onthoud dat.
De Hertog komt niet.
Misschien niet.
Aristocraten.
Staan altijd aan de kant van strijd
kijkend naar betere mensen die hun leven verliezen.
Hmm, yeah...
Yeah, maar dit is niet wat het is, is het niet?
Een strijd.
Mannen zoals wij kennen het verschil.
Een gevecht is alles wat er is overgebleven.
Laat Porthos gaan. - Nee.
Ik loop nooit weg van een gevecht.
Dit is niet de manier waarop je dingen moet veranderen, Christophe.
Jullie weten allebei,
dat de vijand je nooit een overwinning geeft.
Je moet het van ze pakken.
Wij zijn jouw vijand niet.
Als ik je losmaak,
en een wapen in je handen geef,
zou je dan met ons meedoen?
Dat is dus wat ik dacht.
Je weet dat ze gelijk hebben.
Ze proberen zich alleen hier uit te praten.
Ik geloof niet dat je ze kunt doden.
Niet in koele bloede.
Je bent een goede man.
"Een goede man?"
Ik ben een man van mijn woord.
En als aan onze voorwaarden niet binnen een uur wordt voldaan,
schiet ik ze beiden neer.
Geloof dat maar.
Ik moet weten of onze mannen nog leven, Christophe.
Sta op. Naar buiten.
Doe het snel kapitein.
Treville?
Zo gauw als ik het zeg, zal de Koning een noodvergadering beleggen.
Het zal spoedig voorbij zijn mijn vriend.
Tot dan,
wees zo sterk als je was in Alsace.
Vertel de Koning dat ze nog leven.
Zet de gevangenen in de ramen.
Goed.
Porthos weet het. Ze zijn er klaar voor.
Wat gebeurde er in Alsace?
Porthos liet zichzelf gevangen nemen door het Spaanse Regiment.
We moesten hem daar weghalen.
Dus, we kwamen binnen via de tunnels daar beneden.
Inventief.
Roekeloos.
Klaar?
Klaar.
Wees gereed, Brujon. Het is tijd.
Ik wist het.
Beantwoord het vuur!
Ze moeten eens werk maken van hun schieten.
Nu!
Je hebt het nog steeds zie ik?
Het meeste nog.
Laten we eens kijken waarvan die Musketiers zijn gemaakt.
Dat is het teken.
Ik begrijp nu dat de Koning ons niets wil geven.
Christophe.
Nee!
Verdedig jezelf!
Argh!
Oh, nee!
Laten we ze helpen. - Zonder ons worden ze afgeslacht.
Ga! Ga!
Dekkingsvuur!
Naar voren, naar voren, naar voren! Terugtrekken! Terugtrekken!
Kom hier. Kon hier.
Hoofd naar beneden! Ga! Kom op!
Kom op, kom op, kom op!
Marcheaux!
Hij zal niet luisteren!
Deze aanval is niet wettig! - Denk daar aan!
Hij heeft directe bevelen van de Koning.
Hij zal ons allemaal doden zonder vragen te stellen.
We zullen hem bevechten.
Samen.
Hoeveel kruit heb je nog?
Twee vaten binnen. - Ik zal gaan.
Ik hoor in mijn graf te liggen.
Dit is mijn fout.
Ben jij de dief?
Christophe gelooft dat deze plaats zichzelf betaald.
Dat is nooit gebeurt.
Sinds hij is ontslagen,
was de enige manier om schuldenaars in het nauw te drijven...
Mannen zakkenrollen zoals Gaston.
Alleen was er deze keer geen geld, alleen brieven.
Ik wilde ze aan jou geven na de begrafenis.
Dit zou Orleans voor eens en voor altijd laten vallen.
Als Christophe er achter komt wat ik al deze tijd heb gedaan,
zal het hem ten gronde richten.
Ja, wel, misschien zijn we voordien wel dood.
Laat ze blijven vuren!
Nu!
Ze zijn aan het herladen.
Nu! - Vuur!
Kruit!
Ik heb er geen meer!
Vuur!
We zijn overtroffen!
Is er een andere manier hier uit?
We zitten gevangen.
Wat er ook gebeurt, ik dek je.
Dat weet ik.
Trek de zwaarden!
Jij bemoeit je met de bevelen van de Koning.
Een lafaard verschuilt zich achter zijn bevelen.
Een man doet wat juist is
Jij bent geen man, is het wel?
Omsingel ze.
Zoals je kunt zien, kapitein,
ben ik nu veilig.
Minister, ik ben opgelucht.
Kruip terug naar de gouverneur.
Josephine!
Je bent koud.
Ik heb altijd gedacht dat ik degene zou zijn die alleen achter bleef in de wereld.
Het spijt me zo, Christophe.
Je hebt geen reden tot spijt, lieverd.
Je stond naast me.
Al die jaren.
Tijdens al die oorlogen.
Ik liet jou vallen.
Ik...
Je hebt dapper gevochten, Josephine.
Je hebt je eer bewaard.
Dat deden jullie allebei.
De Hertog droeg deze toen hij de taverne in kwam.
Hij en vele anderen wilden een leger oprichten tegen u.
Als u hem niet wilt straffen voor wat hij deze mannen heeft aangedaan,
dan wilt u hem zeker straffen voor dit.
Het zijn de soldaten die eigenlijk voor de rechter
gebracht moeten worden, op die manier in opstand komen.
Deze stad is vol met soldaten.
Doe iets tegen ze,
en de volgende keer zijn het er geen 20 maar 200 die in opstand komen.
En dan duizend.
Goed, de soldaten zullen niet gestraft worden.
Gaston handelde uit angst.
Het is nog steeds een verrader.
En hij is nog steeds mijn broer.
Je gaat het hem toch zeker niet vergeven?
Word ik weer verbannen?
Nee. Nee, je blijft hier in Parijs.
Maar niet hier in het paleis.
De Bastille.
Op bevel van gouverneur Feron.
Wie denk je dat ze gaat bezoeken?
Athos.
Toch een vreemde keus.
Dank je.
Ik vertelde Christophe dat ze jou konden vertrouwen.
Duurde lang genoeg.
Je bewees me dat ik gelijk had.
Jij twijfelde aan me. - Nog geen seconde.
Waarschijnlijk moet je geen kapitein kussen voor de ogen van zijn mannen.
Hmm...
De meeste van ze zijn jongens. Nog geen mannen.
Naar buiten, Feron.
Ik heb geen behoefte aan de vriendschap van een bastaard.
Goede morgen, Gaston.
Ik ben de zoon van een Koning, net zoals jij.
Jij bent fragiel. Week.
Klopt, en ik heb ook geen hart.
Erg gevaarlijke combinatie.
Mijn beste Gaston, alleen een gek zou zich vergissen in psychische zwakheid als zwakte.
Als ik ben vrijgelaten, is jouw nek het eerste wat ik doorsnijd.
Jij bent alles wat ik van je verwachtte, Gaston.
En veel, veel minder.
Ik laat je hier om te overpeinzen.
Misschien noem ik jou.
Vertel de Koning dat je te scherpzinnig was om me te helpen.
En misschien stik je in jouw slaap,
gesmoord door jouw ontbijt,
of je bloedt dood door een snee in je vinger van die brieven die je zo graag schrijft.
De toekomst heeft vele mogelijkheden, Gaston.
En allemaal eindigen ze met de dood.
We moeten allebei de tijd nemen
om dat te overwegen.
Vertaling: Aart Kramer