Het adres klopt, maar het is voor ene Alison. - Zo noemde hij mij.
Ik mocht Ivy niet zijn. Ik hou van je.
Na alles wat Ivy doormaakte. Ik heb haar gekwetst.
Jij met een affaire ons verlaten, bewijst dat je het opgaf.
Weet je wie dit is? White's halfbroer. Dylan.
Ik neem op dat je deze man nooit gezien hebt.
Nooit de indruk dat hij in huis was, ja? - Ja.
Eruit. - Gebruik haar niet meer als een excuus.
Je dacht zelf dat ze je zus niet was.
Blijf je? Ik wil niet alleen zijn.
Elliott.
JE BENT VEILIG. POLITIE IS BUITEN. DI CARNE
Je stoft hopelijk een geweldig excuus af. Ik heb je hier nodig, Elliott.
Mam?
Wil je een kopje thee?
Kom binnen.
Ben je wakker?
Meldkamer, met Porter, hoe kan ik u helpen?
Heeft dit betrekking Phoebe Tarl?
Elliot. Mijn kantoor.
Onbereikbaar zijn in een onderzoek als dit... - Meneer, als ik het mag uitleggen...
Er is een skelet gevonden in Colbridge Road. - Wat?
Ga naar het mortuarium. Lisa licht je in.
Waar is mama? - Ivy, laat het me uitleggen...
Haar sleutels zijn er niet. - Kunnen we praten?
Misschien heeft ze wat tijd nodig.
Eloise, hoi.
Hoe lang gaat dit zo door? - Dit is?
De zwijg behandeling. Ik heb sorry gezegd maar we moeten praten.
Ik heb een lift nodig. - Ik breng je.
Craig, Kun jij?
Ja.
Hoe lang was het daar? - Het was gewikkeld in lakens,
beter bewaard dan onze vriend daar. Resultaten komen snel.
Hoe hebben we hem gevonden? - Ik ging op zoek.
De rest van Colbridge Road, tuin en rondom, wordt nu omgespit.
Er kan meer zijn.
Wat is er met je totale onvermogen om je telefoon te beantwoorden?
Hij liep leeg bij mijn vriend, ik had geen lader.
Gelukkige vriend.
Weet Ivy hiervan?
Ik heb niet geslapen.
Je ziet er geweldig uit. - Niet doen.
Heb je mijn berichten ontvangen?
De situatie op school, dat hij daar werkte... - Dat wil ik niet horen.
Ik had alleen iemand nodig om mee te praten.
Heb je zoetjes? - Er zit er een in.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik weet niet hoe ik Ivy moet herstellen.
Ons allemaal, weer een gezin worden. - Hoe kon iemand dat?
Je bent altijd te hard voor jezelf. - Doe niet of je me kent, het is jaren geleden.
13 jaar.
Ik had dat gisteravond niet moeten zeggen.
Geef Em niet de schuld, maar mij.
Het nieuws. De jacht voor het vermiste schoolmeisje Phoebe Tarl,
gaat een nieuwe dag in. Er is geen spoor van de tienjarige,
sinds ze ontvoerd werd door Mark White.
Ze haat zichzelf voor het denken... Het niet weten...
Dat was chic, mij hier laten en weggaan met Ivy.
Ik moet bij haar zijn. Ik moet het goedmaken. Zij en ik zijn net...
Jij vernielt het enige dat telt voor mij.
Wat hebben we gevonden? Het is Dylan. White's halfbroer.
De gebitsgegevens matchen. Dr Pradesh zegt dat hij in de kelder was
gedurende zeven jaar. Dat betekent dat Ivy daar met hem was.
Zij beschermt White steeds. Hij doodt Dylan, zijn familie, en ze zwijgt.
Zelfs nu hij Phoebe heeft zegt Ivy niet dat hij eerder gedood heeft.
Alles wat ze ons vertelde was verdomme gelogen.
Sorry. Kom binnen. Het is een beetje een rotzooi.
Meer dan dat. - Ik herinner me je slaapkamer vloer.
Het volstaat tot ik naar huis ga.
Ik kan je slechte koffie bieden, slechte thee,
of mijn zelfgemaakte mini-bar. Voor alle uren.
Sorry dat ik je oproep gisteravond miste. Ik was... Nou ja, maakt niet uit.
Was jij oké? - Je weet wel...
Wil je een drankje? - Kan ik hier een poosje blijven?
Tuurlijk. Dat zou ik fijn vinden.
Vind je het goed als ik rook?
Kan ik je verleiden? - Zeker.
Geen jij en ik als ik je niet dwong tot slechte gewoonten.
Je ouders hebben me veel te verwijten.
Ik weet niet hoe ik dit anders moet zeggen. Het spijt me.
Ik snap het, je bent bevriend met Tim. - Nee, niet daarvoor.
Nou, daarvoor ook, maar... Nee, voor die dag.
Voor je niet ontmoeten. Ik verpestte het. Ik stelde je teleur.
Ik snap het als je me niet kunt vergeven. - El, stop.
Ik had me aan het plan moeten houden, dan was er niets gebeurd.
Eloise. - Sorry. Ik stop.
Er valt niets te vergeven. Ik meen het.
Een miljoen dingen zetten me die dag in die straat.
Als ik had ontbeten, als ik een lift van mama kreeg,
als ik mijn oordopjes niet in had,
als, als, als.
Het was niet jouw schuld.
Hoe lang wou je dit volhouden?
Het is totaal ranzig.
We moeten Ivy spreken. - Ze is er niet.
Weet je waar ze is? - Ik zeg haar dat jullie langskwamen.
We komen haar arresteren. Waar is ze?
Het is mooi hier. - Frisse lucht is een wondermiddel.
Ja, ik voel me beter.
Dat is een van de beste geuren in de wereld.
Ik geef je een paar stekjes, als je wilt. - Ik was al heel lang niet in de tuin.
Wacht even.
We brengen je weer op gang.
Als je wilt.
Is dat een ja? - Het is een ja, Henry.
Emma, ik ben gauw terug.
Wat zeiden ze?
Ik moet dingen doen. - Ja.
Ik haal deze spullen uit je weg. - Je moet heel gelukkig zijn.
Terug naar je oude thuis? Je oude leven.
Dit, ik...
Alsof het nooit gebeurd is.
Het was er.
Jij was er. - Ga maar.
Ga mee, Ivy. - We zijn bezig, en 'hallo' zou mooi zijn.
Ivy, als je het niet erg vindt. - Ik ben bij mijn beste vriendin.
We hebben hier geen tijd voor. - Waarom zo hardhandig?
Ivy Moxam, ik arresteer je op verdenking van verstoring van de rechtsgang.
Je hoeft niets te zeggen, maar het kan je verdediging schaden, als je iets niet zegt,
waar je je later op beroept bij de rechter. Alles wat je zegt kan dienen als bewijs.
Is dit vanwege gisteravond? Dat ik je vroeg te blijven?
Waarom liet je me zo lang liggen? - Ik dacht dat je de slaap nodig had.
Meer dat jij rust wilde.
Alsjeblieft. Kunnen we niet opnieuw?
Ik ben bang dat het zo niet werkt.
Jij dicteert niet wanneer we praten over de rotzooi waarin je ons bracht.
Ik zei dat het me spijt. Wat wil je nog meer, Yazz?
Ik wil voelen dat je het goed wilt maken.
Dat je niet nog gevoelens hebt voor haar. - Ik heb geen gevoelens voor haar.
Jij bent mijn vrouw.
Maak je zin af.
Maak je zin af, Tim. - Het is Eloise.
Ik moet checken of ze niet ergens in een portiek terechtkwam.
Je gedraagt je als een kind. - Wat?
Heb je Christina gebeld?
Dan moeten we naar het bureau. Ik kom je halen.
Ivy is gearresteerd.
Ze is niet jouw verantwoordelijkheid. - Ik moet gaan.
Dat hoef je niet.
Als je zo weggaat, zijn we klaar.
Ik kom zo snel mogelijk terug.
Elliott?
Komt er iemand?
Jullie werken er 48 uur aan een stuk aan.
Een van jullie toch.
Zijn jullie hier beiden goed voor? - Ja, meneer.
Ik ben brigadier Lisa Merchant, vergezeld door... - Inspecteur Elliott Carne.
Wij verhoren Ivy Moxam op verdenking van het verstoren van de rechtsgang.
Je hoeft niets te zeggen, maar het kan je verdediging schaden,
als je desgevraagd iets niet noemt, waar je je later op beroept in de rechtszaal.
Alles wat je zegt kan dienen als bewijs.
Je hebt recht op juridische bijstand. Wil je gebruik maken van dat recht?
Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben. - Beantwoord de vraag.
Nee, dat doe ik niet.
Elliott, wat is er aan de hand? - We vonden hem.
Dus Phoebe is veilig? Is het voorbij? - Niet hem.
We vonden Dylan.
Het spijt me.
Ze beseffen toch dat ze het mis hebben? - We zijn er voor haar zonder er fysiek te zijn.
Ze wil haar familie. - Ik wil haar beschermen.
Dat ridder-gedoe is nogal gedateerd. - Kop dicht, Eloise.
Ik denk dat ik van haar hou.
De ontdekking van Dylan's lichaam laat zien dat jij de gebeurtenissen,
in de periode dat je in de kelder zat, verzon. Kun je uitleggen waarom, Ivy?
Jouw leugens beschermen White.
Weet je waar hij is?
In je interview van gisteren, toen het volgende tegen je werd gezegd,
'ik neem op dat je deze man nooit gezien hebt,
hem nooit hoorde noemen. Nooit de indruk dat hij in huis was.'
Je antwoordde 'ja'.
Ik gaf je een kans om de waarheid te vertellen.
Ik wil een paar data met je doornemen. Is dat oké, Ivy?
2006, jaar drie van je gevangenschap,
plaatst een getuige Dylan op Sunbridge High,
op zoek naar zijn broer, Mark White.
Dylan's schouwing geeft 2009 als het jaar van zijn dood.
Zoals je weet, werd zijn lichaam gevonden achter de kelder muur.
De kelder waarin jij werd gehouden.
Dit geeft ons drie jaar waarvan we aannemen,
dat je Dylan kende. Misschien zelfs bij je woonde.
Is dat zo?
Was hij een handlanger van White bij je ontvoering?
Door te weigeren te antwoorden, laat je ons geen andere keus
dan je aan te klagen voor verstoring van de rechtsgang.
Met maximaal 36 maanden gevangenisstraf.
Was je niet al lang genoeg weg van je familie?
De achterkant van de Dylan's schedel ontbrak.
Alsof hij ingeslagen was.
Weet jij hoeveel kracht nodig is om dat bij iemand te doen?
Het beest deed dat. Hij heeft een tienjarig meisje bij zich.
Dylan was 30 toen hij vermoord werd. Phoebe heeft geen schijn van kans.
Je gelooft me niet, hè? - Jawel.
Ik geloof dat je verliefd bent op Ivy. Maar niet deze versie. De 13-jarige Ivy.
Maar dat meisje bestaat niet meer. - Wel. Ik heb het gezien.
Ik was bij haar en voelde hoe het was. - Nostalgie met als bijgerecht schuld.
Ik voel het ook. Je hoeft niet alleen gek te worden.
Als ik bij Ivy ben,
ik weet het niet,
voel ik me lichter op een of andere manier.
Natuurlijk. De eerste liefde.
Het zeurt niet over te laat thuiskomen, waarom je niet sms'te,
niet de verplichte nachtkus. Niet het echte leven.
Yazz wel.
Trouwens, al het voorgaande? Precies waarom single blijf.
Wat moet ik hieraan doen?
Om te beginnen een mooie excuus speech uitwerken voor je vrouw.
En Ivy? - We moeten haar naar ons laten komen.
De resultaten van Dylan's lakens zijn er.
Heb ik een match voor White? - DNA werd gevonden.
Ivy's DNA.
Wat u zegt slaat nergens op.
Dat begrijp ik. - Bent u zeker?
Het DNA, zeker... Soms...
Je hoort over verwisseling, opzet. - Het is Ivy's DNA.
Er is geen forensisch bewijs dat een ander bij de dood van Dylan betrokken was.
Ze is er niet toe in staat. - Tenzij Ivy ons haar versie vertelt,
moeten we haar wel arresteren op verdenking van moord.
Na wat ze meemaakte durft u dit te doen? - Het feit blijft,
als Ivy blijft weigeren te antwoorden,
ligt het niet meer in onze handen.
Ze is mijn dochter. Ik praat met haar.
Ivy? Ik ben het, mama.
Het is oké, lieverd.
Alles wat daar wordt gezegd is onofficieel.
Begrepen? - Ja, meneer.
Ik vertel mijn moeder nooit iets, als ik het kan helpen.
Ivy, de politie vertelde me wat ze hebben gevonden.
Het is verschrikkelijk, en je wilt er niet over praten.
Maar je kunt mij alles vertellen.
Wat jij hebt meegemaakt, niemand weet hoe dat voelt.
Waar het je toe kan drijven.
Kan me niet schelen wat je gedaan hebt, ik hou hoe dan ook van je.
Beloofd? - Ik beloof het.
Hij is dood door mij.
Hij is dood omdat...
Je haat me zeker? - Nee, ik hou van jou.
Vertel me wat er gebeurd is.
Dylan.
Hij was aardig.
Op een keer kreeg hij de leiding.
Dus hij liet me eruit.
Het lukte me bijna.
Maar hij kwam terug en duwde me, en ik viel.
Hij pakte Dylan.
En hij pakte zijn hoofd en...
Toen hij eindelijk stopte, was Dylan dood.
Mark White vermoordde Dylan?
Hij was mijn vriend.
Als ik niet was gevlucht,
zou Dylan nog in leven zijn.
Ik ben een monster. - Dat ben je niet.
Je bent mijn mooie meisje.
Hij zei dat als ik ooit iemand vertelde,
het aan jou vertelde,
dat ik alleen zou staan.
En jij niet niet meer van mij zou houden.
Onvoorwaardelijk.
Dat is de deal.
Craig, met mij. Opnieuw. Bel me terug.
Praat tegen me.
Ik ben je vader, Emma. - En dat betekent zeker iets?
Het betekent meer dan wat ook.
Ik weet dat ik fouten maakte die je me niet kunt vergeven.
Ik zal nooit stoppen met proberen het goed te maken met jou en je zus.
Oké?
Oké, pap.
Zal ik blijven? - Alsjeblieft.
Ik neem aan dat jullie elk woord hoorden?
Interview hervat 11:33 uur. Aanwezig in de kamer DS Marchant,
DI Carne, Ivy Moxam, Christina Moxam.
Kun je ons dan uitleggen, Ivy,
hoe jouw DNA op de lakens om Dylan's lichaam terechtkwam?
Daarna...
...was het zo stil.
White was ziek op de vloer.
Hij kon niet kijken naar wat hij gedaan had.
En daarna?
Hij liet mij bleekmiddel over het lichaam gieten.
Dan afdekken van...
...zijn gezicht.
Het inwikkelen.
Zodat hij het nooit meer hoefde te zien.
Dank je daarvoor, Ivy.
Dylan's rol tot dan toe,
was hij medeplichtig aan Mark White op 2 mei 2003,
toen je ontvoerd werd? - Nee.
Wanneer ontmoette je Dylan het eerst?
Die dag. - Toen je naar Colbridge Road werd gebracht?
Was Dylan medeplichtig aan je voortdurende gevangenschap?
Waarom noemde je hem dan niet in al je verklaringen,
die je gaf over je gevangenis?
Het maakt elke verklaring die je gaf niet-ontvankelijk in de rechtbank.
Markeert jou als een valse getuige. - Kon ik niet, dan zouden jullie het weten.
Dat White zijn eigen broer vermoord had?
Ik mocht het niet zeggen, het was alleen voor ons.
Hoe vaak heb je Dylan gezien?
Als ik braaf was, mocht hij me komen bezoeken.
Hij bracht zijn Game Boy mee.
Hij had alleen Tetris.
Probeerde hij nooit de politie of iemand te informeren over je aanwezigheid?
Hij was bang. - Voor de politie?
Voor zijn broer.
Was Mark White ooit gewelddadig jegens Dylan,
voorafgaand aan de aanval die leidde tot zijn dood?
Soms.
Deze neiging tot geweld,
bemoeilijkt de dingen voor mij.
Je weet waartoe hij in staat is. Een man met een tienjarig meisje.
Toch zei je geen woord tegen ons. - Hij zou haar geen pijn doen.
Ze is te jong. - Hoe weet je dat zo zeker, Ivy?
Alles moet correct zijn. Correct is 16.
En Dylan, wat was zijn relatie met jou?
Zijn dossier wijst op een verminderde cognitieve functie.
Welke mentale leeftijd leek hij?
Jong.
Jonger dan ik.
Nam jij soms de ouderrol in de relatie?
Maar op andere momenten, zoals bij je mislukte ontsnapping,
nam hij de rol als jouw beschermer. - Ja.
Sprak hij wel eens over zijn en White's gezinssituatie?
Alleen dat zijn moeder hem opgegeven had.
En waar past White hierin? - Hij redde hem.
Dat is wat Dylan altijd zei.
Mijn broer heeft me gered.
Herhaaldelijk je broer's hoofd op de vloer slaan,
Ik ben helemaal voor rivaliteit... - Neem jij ooit iets serieus?
Eigenlijk wel. Ik laat het alleen mijn werk niet beïnvloeden.
We kunnen de aanklacht handhaven. - Dat kun je niet menen.
We weten uit haar reactie dat Dylan's lichaam iets betekent.
Ze deelde dat geheim zeven jaar. - Met White.
Wij geven de informatie, tonen hem hoe weinig controle hij heeft,
dwingen hem fouten te maken. - Maar we laten Ivy er buiten.
Zojuist gaf commissaris Burridge de volgende verklaring.
Het lichaam van een 30-jarige man is geïdentificeerd als de vermiste Dylan Hawthorn.
Zijn halfbroer, kidnapper Mark White, wordt verdacht van moord.
Ivy, je mag gaan.
Ik wil dat jullie haar vinden.
Ik wilde het niet moeilijker maken.
Je spullen. - We gaan naar huis, lieverd.
Ik heb Ivy nog nodig voor het afmelden.
Ik wilde sorry zeggen,
voor je in de steek laten. - Waar moet ik tekenen?
Alsjeblieft, laat me het uitleggen. - Er valt niets uit te leggen.
Je bent politieagent, je doet gewoon je werk. Je bent geen vriend, geen familie.
Alles klaar? - Ja.
Goed gedaan.
We hebben echt te weinig slaap.
Ga naar huis. Leg je hoofd neer.
Als je aan de andere kant bent, zie je de dingen anders.
Bedankt, Lisa.
Het spijt me.
Ik wil er niet vanuit gaan. - Doe niet zo stom, pap.
Kom op, ouwe gek.
Ik kan niet lang blijven, mama wordt ongerust.
Ik dacht dat als ik kwam en je zag...
Maar het is precies hetzelfde.
Je had moeten zeggen dat je getrouwd was.
Het is soms niet zo makkelijk.
Ik dacht elke dag aan jou.
Ik ook.
Het spijt me.
Het spijt me zo, Ivy. - Je moest verder.
Denk niet dat het een eenvoudig iets was.
Toen ik Yazz ontmoette, was ik een puinhoop.
En zij was... - Je hoeft het niet uit te leggen.
Al die dagen dat we apart waren,
duizenden.
Ik weet niet wat jij deed,
of wie je ontmoette of hoe je leefde.
Ik wou het wel, maar ik wist het niet.
En al mijn dagen, jaren,
alle dingen die ik gedaan heb.
Ik wil erover horen.
Als je wilt praten, vertel het me.
Jij en ik, wij kennen elkaar niet echt.
Niet meer. - Maar vroeger wel.
Ja, vroeger wel.
Craig?
Chris? - Het is laat, muntthee voor de meisjes.
Vandaag moet moeilijk geweest zijn.
Heb je ooit het gevoel een fraudeur te zijn?
Ik heb het niet over jou.
Het jaar voor Ivy werd meegenomen, toen jij altijd in de praktijk was en ik hier.
Ja.
Er was iemand anders.
Niet zo, het was nooit een echt ding. Alleen...
...gepraat.
Ik had iemand nodig die van mij was, die luisterde en tijd voor me maakte.
Wie was hij? Zeg maar niet.
En toen, die dag...
...was ik bij hem.
En sindsdien,
word ik altijd gestraft.
Dat is belachelijk, Chris.
Het leven werkt niet zo. - En jij ging naar Sofia.
Ik liet je de slechterik spelen, wat een shit manier was.
Haat je me?
Destijds.
Ik zet theewater op.
White was ziek op de vloer.
Hij kon niet kijken naar wat hij gedaan had.
En daarna?
Hij liet mij bleekmiddel over het lichaam gieten.
Dan zijn gezicht afdekken.
Inwikkelen. Zodat hij het nooit meer hoefde te zien.
Een man aan de telefoon beweert White te zijn.
De oproep komt van? - Afgeschermd nummer.
Met inspecteur Carne, kunt u uw naam bevestigen?
Ik ben degene die u zoekt.
Ik moet bevestigen wie u bent.
Middelste naam van uw moeder is? - Valerie.
Mark, kan ik Phoebe spreken? - Nee, ik praat alleen met mijn meisje, Alison.
Shit, hebben we het?
Niets.
Hij stelde zijn voorwaarde.
Sorry voor dit onmenselijke uur. - Wat nu weer?
White belde het bureau.
Hij wil alleen met jou praten, Ivy.
Ervan uitgaande dat hij terugbelt... - U bedoelt, misschien niet?
Jawel. We hebben een lijst met vragen opgesteld.
Ze helpen bij wat je hem kunt vragen, een soort script, zodat je controle hebt.
Het doel is tweeledig, houd hem zo lang mogelijk aan de lijn,
en verkrijg zo veel mogelijk informatie over waar hij Phoebe houdt.
Succes met beide en we hebben hem. - Moet ik deze leren?
Nee. Je hebt ze voor je, en wij fluisteren je in.
Lijn een, Mark White. - Ja.
Het is hem. Weer een afgeschermd nummer. We hebben een spoor op drie.
Oké, Ivy?
Commissaris Burridge. - Alison, of ik ga.
Ik ben hier. - Alison.
Waar...
Waar is Phoebe? - Ik heb je gemist. Je stem.
Ze vonden hem. Hij was van ons.
Is ze gewond? - Zij is niet belangrijk.
Wat wil je? - We zijn niet alleen, dat weet ik.
Ik wil alleen zijn. Kom om drie uur naar Cabot Circus bij de bioscoop.
Alleen wij. Geen politie.
Ga nergens mee akkoord.
Hoe zit het met Phoebe? - Zoals ik zei, alleen wij.
Dat kan ik niet. - Als je niet komt, vermoord ik haar.
Hebben we hem? - Even, meneer.
Je deed het heel goed, Ivy.
We hebben geen spoor. - Dus u weet niet waar hij is?
Dan moet ik hem ontmoeten.
Vertaling en synchronisatie: Het - Thirteen - Team