Vernon.
-Zo, veearts.
Ik stond me te scheren. Dat gaat langzaam met een nieuw mesje.
En de varkens? -Dood, eentje in elk geval.
Juist, ja. -U wilt waarschijnlijk even kijken.
Ja, graag.
Ik zeg maar zo, de dood hoort bij het leven.
Zo kun je het ook zien.
Wil jij dat vasthouden?
Weet je Vernon, ik heb een vreemd gevoel van déjà vu.
Déjà vu? Wat is dat?
Dat betekent dat we dit al eens eerder meegemaakt hebben.
Ze zijn toch veertien weken? -Zou kunnen.
Dikke ogen.
Had hij ergens last van voor hij doodging?
Was hij atactisch? -Pardon?
Kom op, dat woord heb je toch wel eens gehoord. Atactisch.
Waggelde hij of hij dronken was? -Hij was inderdaad niet erg stabiel.
Maar u weet hoe dat gaat met boeren.
Je hebt het zo druk als een klein baasje.
Je kunt niet overal zijn. -Volgende vraag.
Heb je sinds kort ander voer? -Moeilijke vraag.
Misschien, ik weet het niet zeker. -Nou, ik wel.
Het heeft zo helemaal geen zin om advies te geven.
Dit is buikoedeem. Alweer.
Echt waar? -Inderdaad.
Het is niet goed voor ze als ze opeens ander voer krijgen.
Altijd hetzelfde voer, weet je nog?
Dat heb ik al een keer gezegd. -Het zal niet meer gebeuren.
O nee? -Alles gaat veranderen.
Het wordt allemaal anders.
Ik ga trouwen. -Echt waar? Met iemand die ik ken?
Nee, ik ben in de wijde omgeving op zoek gegaan. Ik heb wat ik wou.
Die vrouw boft maar. Zullen we naar de andere gaan?
Prima. Die zijn in goede conditie. Dat zult u wel zien.
Ik hoop het.
Het rare is dat de twee mooiste dood zijn.
Dat is vaak zo met buikoedeem. En dat had ik je ook al verteld.
Wordt hij niet opgewonden van katten?
Hij wordt tegenwoordig nergens meer opgewonden van.
Hij blaakt van gezondheid moet ik zeggen. En hij gedraagt zich ook goed.
Goeiemorgen, wie is de eerste? Kom maar binnen.
Wat hebben we hier?
Lieve hemel, Lady Hulton. Wat een verrassing.
Wat leuk om u te zien. -Hallo, Mr Farnon.
En wie is dit? -Bess.
Ach, natuurlijk. -U bent Bess vast nog niet vergeten.
Uw kleding zat de vorige keer onder de haren.
Inderdaad. Ze was ontzettend vriendelijk kan ik me herinneren.
Maar wat was dat een heerlijke avond.
Zo schoonheid, wat is het probleem?
Er is iets met haar ogen. -O ja, ik zie het. Rustig maar.
Het is bindvliesontsteking. Heel goed dat u bent gekomen.
Verder lijkt ze volkomen gezond. -Ja, het zijn alleen haar ogen.
Ze zit er steeds over te wrijven. -Dat zal best.
Haar vacht is schitterend.
O ja, Mr Bennett hamert er altijd op dat ze vers vlees krijgt.
De vooraanstaande Granville Bennett?
Ik zal u de zalf geven die u nodig hebt.
Ik heb Granville Bennett lang niet gezien. Hij heeft het altijd zo druk.
Natuurlijk hebben we het hier ook erg druk.
We rennen ons meestal rot. -Hij is momenteel weg.
Zalm vissen in Perthshire. -Hier heb ik het.
Dus hij is met vakantie? Geluksvogel. Ik moet ook nodig eens even weg.
Mr Bennett is een bijzondere man, hè? Hij heeft zulke moderne ideeën.
Ja, inderdaad.
Wij proberen hier ook zoveel mogelijk bij de tijd te blijven.
Wat u moet doen, is een beetje van deze zalf erop smeren.
Stil maar, poes.
U smeert het op de oogleden.
Driemaal daags als dat kan. -Natuurlijk.
Ik wil Bess nog een keer zien...
want bindvliesontsteking kan het eerste symptoom zijn...
van iets veel ernstigers.
Ik kan naar uw huis komen als u wilt. -Dat hoeft echt niet.
Het kan best. -Ik kom wel hier met haar.
Als vrouw van een boer weet ik dat de boerderijen prioriteit hebben, het vee.
Het zal u verbazen hoeveel kleine huisdieren we hier zien.
Houdt u van kleine dieren? Ik merk dat u er goed mee overweg kunt.
Zeker. Ik denk altijd dat ze instinctief aanvoelen...
wanneer je ze probeert te helpen.
Jack heeft ons gehoord.
In Jacks geval weet ik niet zeker...
of hij wel beseft dat ik mijn best doe om hem te helpen.
Hoezo? -We zijn eigenlijk goeie vrienden, hè?
Het zit namelijk zo dat Mrs Mason me had gevraagd om...
Het punt is dat Jack nogal vervelend was, toch Mrs Mason?
Sterker nog, hij was ontzettend vervelend...
tegen alle teefjes in de buurt.
Dus we moesten actie ondernemen, nietwaar?
Vorige week heb ik hem zijn pleziertjes ontnomen. Ik heb hem geholpen.
U hebt hem gecastreerd. -Inderdaad.
Sindsdien is onze relatie niet meer wat het geweest is.
Wie weet wat hij denkt dat ik nu weer bij hem ga doen.
Tot kijk, Mr Farnon. Bedankt.
Goeie ouwe Jack, kom maar binnen.
U hebt het wel vaker gezien.
Ze zeiden dat hij al God mag weten hoe lang stond te wachten...
op de plek waar de eigenaar hem had achtergelaten.
Logisch dat hij bang is. Zijn hele wereld staat ineens op z'n kop.
Die poot is niet goed. -Ik hoopte dat het overging...
maar het lijkt toch ernstig.
Hij heeft 'm niet één keer neergezet sinds hij er is.
Ik denk dat z'n poot gebroken is, maanden geleden.
Er heeft zich een verdikking gevormd, maar de breuk is helemaal niet geheeld.
Dus de eigenaars wisten van die gebroken poot en deden er niets aan?
Inderdaad, zuster Rose. Totaal verwaarloosd.
Ik vind het zo erg als een hond bang voor mensen is.
Volgens mij blijft hij niet lang bang voor u.
Ik geef hem een prik tegen de infectie.
Toevallig sprak ik laatst iemand uit Leeds.
Hij zei dat hij u kende.
Hij zei: Die non zorgt in haar vrije tijd voor zwerfhonden.
Mijn hemel.
Ik durfde hem niet te vertellen dat u verpleegkundige bent.
Ziezo. -Brave hond.
Toen je vader me belde, wist ik zeker dat hij hond zei.
Nee, kikker. -Ja, ik zag het verschil bijna meteen.
Sorry, hij is niet van mij, maar van mijn broer.
Ik zal eerlijk tegen je zijn.
Er zijn helaas heel weinig kikkerboerderijen rond Darrowby.
Zo'n beest zie ik weinig in de spreekkamer, dus ik zoek het op.
Het probleem is die kleine uitwas die is ontstaan na een ontvelling.
Die schaafwond. Maar hoe je dat kunt genezen...
Dat opzoeken zal wel wennen. We hebben allerlei soorten dieren thuis.
Dat is een van de redenen dat we hier kwamen wonen.
We hebben een geit, een ringslang en twee papegaaien.
Mijn hemel, dat is een hele verzameling.
Darrowby is leuk, maar ze zeggen dat het 's winters koud is.
Zeggen ze dat?
Dat is helemaal waar.
Ik heb het gevonden.
Wat we moeten doen, lees ik...
is de wond drenken...
in paraffine...
gedurende een paar minuten.
En dan naspoelen met schoon water. -Is dat alles?
Nee, je moet hem daarna in de modder zetten.
Ongelooflijk wat je leert, hè?
Dat was het. Brave hond.
U hebt bezoek. -Die was hier laatst ook.
Aardige man. -Rupert Nellist.
Hij woonde in Darrowby en is verhuisd naar Hargrove. Hij is nu raadslid.
Rupe, hoe gaat het ermee? -U bent toch Mr Herriot?
Ik dacht al dat u het was. -Hallo, Mr Nellist.
Hallo, zuster. -Hebt u al besloten?
Nog niet. Dat dacht ik tenminste.
Hoe is het met je oude Jack Russell?
Die is overleden. Het was een lieve, oude hond.
Zeker. Ik heb Dan een tijd terug verloren.
Dus dan weet u hoe dat is.
Die is zeker nieuw, hè? Hoe noemt u hem?
Het is niet erg origineel, maar ik noem hem Titch.
Prima naam en een prima hond.
Ik weet het niet, hij is er slecht aan toe.
We konden niets voor hem doen en hij loopt helaas erg mank.
Ik ook. Of had u dat nog niet gezien?
Nee, ik vind hem leuk en hij vindt mij leuk en mijn besluit staat vast.
Hier is een kleinigheidje voor uw collectebus.
Dat is een vermogen. Dank u wel. -Graag gedaan.
Je kunt niet kopen waar ik voor kom.
Kom je met hem naar de praktijk? -Ja, net als vroeger.
Mag ik hem nu meenemen? -Waarom niet? Zuster?
Dat mag. Het enige wat hij nodig heeft, is veel eten en liefde.
Zo jongen. Zou je met mij mee naar huis willen?
Dat is dan geregeld. Kom maar.
Nee, het heeft niets met geld te maken.
Kom dan.
Dat was een verrassing.
Een snelle beslissing en kennelijk een goede.
Voor zulke momenten doe ik het.
Het is ongelooflijk wat ze nu kunnen. -Wie?
Wij dierenartsen. -Wat is dat?
Ruddock's artikel over een huisdierenpraktijk.
Dus dat interesseert je wel. Wij moeten met lui als Vernon omgaan.
Luie niksnut. Is zijn gedrag niet veranderd?
Weer ander voer, weer buikoedeem.
Hij is een waardeloze boer en denkt alleen aan zichzelf.
O ja, hij gaat trouwen. -Niet te geloven. Met wie?
Geen idee, maar hij is blij.
Zeker een kinderlijk onschuldige erfgename met een beetje geld of land.
Vernon Harker is zijn enige dure bezit. Daar doet hij niet zomaar afstand van.
En hoe was het bij de geweldige zuster Rose?
Hoe weet jij dat? Ik had nog net tijd om naar haar toe te gaan.
Rupert Nellist kwam vanavond langs...
met iets wat ooit een leuk hondje was. -Titch. Dat is snel.
Hij is erg bezorgd om hem. Hij lijkt me gezond, afgezien van die poot.
Ik heb een foto gemaakt. -Goed idee.
Foto's, penicilline.
Een hele reeks zwavelpreparaten. Dat zet je aan het denken.
De nieuwe wereld van de dierenartsenpraktijk.
Met de nieuwe medicijnen die we nu tot onze beschikking hebben...
wordt de behandeling van grote dieren minder moeilijk.
Intussen komen er steeds meer kleine huisdieren.
Er is een explosie van katten en honden.
We hebben de tijd en we moeten simpelweg de wil hebben...
om die kant van de praktijk te ontwikkelen.
Voor je Polly had, hield je alleen van werkhonden.
Dat heb ik nooit gezegd. Je citeert me verkeerd.
Nee, ik ben voor huisdieren.
Ze bieden de eigenaar gezelschap, houden hem bezig...
en zorgen ervoor dat hij beweging krijgt.
Denk eens aan de verheugde blik van de eigenaar als je kunt zeggen:
Uw hond of kat heeft nu weer een onverwoestbare gezondheid.
Dat is dan tien pond en sixpence. -Een hartverwarmend moment.
Al vraag ik me wel af of mensen met geld de moeite nemen om hier te komen.
Kijk nou eens om je heen in deze ruimte.
Hij is een beetje sjofel. -Hij is voorwereldlijk.
We zijn ingesteld op boeren, maar dat is geen reden....
waarom we niet op een efficiënte en moderne manier kunnen werken.
Jij bent ontzettend efficiënt, want je houdt dit boek bij.
Was Lady Hulton er vandaag?
Is er volgens jou enig verband tussen haar bezoek en jouw toekomstvisie?
Helemaal niet. Waarom denk je dat?
Ze is toch een cliënt van Granville? -Inderdaad. Hij is met vakantie.
Ik weet dat je niet moet vergelijken, maar het is onmiskenbaar...
dat we volgens Lady Hulton eenvoudig niet kunnen tippen...
aan Graansilo's praktijk. -Dat kunnen we toch ook niet?
Maar ik weet wel dat we qua afstand...
dichter bij het landgoed van Hulton zitten dan Granville.
Moeten we Lady Hulton dan stiekem inpikken?
Nee, natuurlijk niet. Steel nooit andermans cliënten.
Begrijp je wel wat ik bedoel?
We kunnen wel wat meer cliënten gebruiken...
als Lady Hulton om maar een voorbeeld te geven.
En een paar minder als Vernon Harker, Biggensy, Mallenby...
en de familie Bertwhistle. -Die zijn tijdverspilling.
Goeie ouwe Len Bertwhistle.
Als je doorbladert naar donderdag zul je wel snappen wat ik bedoel.
Waar is je vader? Hij is er altijd bij.
Hij zegt dat ik op een leeftijd ben om meer verantwoordelijkheid te nemen.
Dat zei hij toen Newcastle de cup won...
voor het tweede jaar achter elkaar. -6-6.
Nu Kestrels en zelfs Darlington geen competitieclubs zijn...
volg ik Newcastle in de kranten.
Wie niet met Jackie Moburn in het team?
Geen wonder dat ze vorig seizoen 98 goals scoorden.
Nee, Y4379. -98. Dat is toch fantastisch?
Len, Y4379.
Maar een team kan ook 13 goals in één wedstrijd scoren.
Dat was weliswaar in 1946, maar het waren er toch dertien.
Wat was dat nummer ook weer? -Dat ben ik vergeten.
Maar vergeleken met vroeger zakken ze een beetje af.
Ze waren eervorig jaar vierde in de Eerste Divisie met 49 punten.
Y. -Het is gewoon een feit.
Dit laatste seizoen waren ze achtste met 45 punten.
Wil je alsjeblieft Y4379 opschrijven? -Dat heb ik.
Het gaat goed, Mr Herriot. In 49/50 waren ze vijfde met vijftig.
En in 48/49 waren ze vierde met 56 punten.
Ongelooflijk. -Dus u snapt wat ik bedoel?
Ze zakken misschien af.
Als je terugkijkt, kun je het hele patroon zien.
Als je niet ophoudt over Newcastle United ga ik nu onmiddellijk weg.
Als je moet praten onder het werk praat dan over Sunderland.
Ik weet wat je bedoelt, maar ik zie het niet echt.
Echt niet? Het is heel eenvoudig. Knap het hier een beetje op.
Maak het mooier voor kieskeurige klanten.
Vrouwen hebben toch goede ideeën voor zoiets?
Ik ben gewend aan die leuke oude ruimte.
Leuke oude ruimte. Dat is nou precies wat de mensen denken.
Waar wil je beginnen? Waar kun je beginnen?
Overal, alles. De stoelen moeten comfortabeler, vind je niet?
Mooie prenten aan de muur.
Reproducties van Lancier zijn geschikt, vind je niet?
Respectabele lectuur zoals Field, Country Life, Sporting and Dramatic...
op een lage glanzende tafel.
Een moderne elektrische kachel voor de winter.
Dat kost een vermogen. -Als dat zo is, dan moet dat maar.
Leuk behang. -Hier en daar een vaas bloemen.
Nu snap je het. -Een zilveren sigarettendoos...
met twee verschillende merken.
Een piano in de hoek met iemand die walsen van Strauss speelt.
Geurige thee voor de cliënten in kopjes van fijn porselein. Hoe vind je dat?
Praktisch een thé dansant na elk spreekuur.
Kom nou, Siegfried. Waar jij aan denkt is een smaakvol, duur hotel.
Geen wachtkamer bij de dierenarts. -Ik denk dat je gelijk hebt.
Maar een thé dansant op Skeldale is een geweldig idee.
En het is een enorme eer om met de oudste partner te dansen.
Uiteraard. Ik ben zo vereerd dat ik helemaal van slag ben.
Er is niet veel ruimte, maar mag ik toch de eer hebben, Mrs Herriot?
Ik ben totaal overweldigd dat u zich daartoe verlaagt, Mr Farnon.
Wat ontzettend hoffelijk van u.
Lady Hulton, dit is de vrouw van mijn compagnon.
Ik voel me bevoorrecht als supporter van Kestrels.
Ik weet wat u denkt en dat vind ik ook.
Ze kunnen niet tippen aan Newcastle...
maar je kunt je wel vermaken bij Kestrels.
Ze hebben een grote vent die de bal kan koppen zoals niemand dat kan.
De spits natuurlijk. Ik wed dat hij snel profvoetballer wordt.
Hij springt en hangt in de lucht alsof hij een torenvalk is. Goed, hè?
En die hattrick bij de openingswedstrijd. Geweldig.
Ik wil het graag horen. -Dan zal ik het vertellen.
Zo gaat de tijd sneller.
Kestrels speelde uit in Midlam en wij gingen erheen.
Een beter gezelschap is er niet. Hij kan alles, behalve praten.
Je zag al meteen dat het een lief beest was...
maar hij is ook heel intelligent. -Dat zal best.
Vindt u me sentimenteel? -Dan ben ik het ook.
Sorry dat ik zo laat ben. -Geeft niet, ik ben er zelf ook net.
En hier trof ze mij aan en onze vriend. -Morgen, raadslid.
Of is het toekomstige burgemeester? -Die geruchten heb ik zelf verspreid.
Veel succes. -Bedankt.
Hallo, ben je daar? Hij ziet er goed uit, Rupe.
Het gaat prima met die kleine rekel. -Mr Nellist verricht wonderen.
Ik ben hierheen gereden om dat te horen. Ik kom met hem pronken.
En z'n poot? -Hij gaat er nog steeds niet op staan.
Ik heb de foto gezien. -O ja? En?
Voor gips is het te laat. -Dat is in elk geval eerlijk.
Het gaat prima. Hij denkt er volgens mij niet eens meer aan.
Maar ik zie het. -Het is een schat, ook al is hij mank.
Hij is geweldig. Ik heb er veel voor over om hem beter te maken.
Fijne dag verder. Kom, jongen.
Er is een operatie die het kan verhelpen.
Met een pin zet je de stukken bot aan elkaar.
Kun je dat? -Het had al eerder moeten gebeuren.
Denk erover na. Ik doe wat jij me adviseert.
Wat hebben we vandaag? -Een abces.
En wat schrammen en plekken. -Aan de slag.
Hebt u ooit een pin aangebracht in een gebroken hondenpoot?
Niet alleen heb ik dat nog nooit gedaan...
ik kan ook niet garanderen dat het resultaat oplevert.
Ik weet dat u een goed besluit neemt.
Die bindvliesontsteking is in elk geval veel minder geworden.
Waar heeft Bess volgens u die oormijt precies opgelopen?
Dat kan bijna overal zijn.
Niet hier natuurlijk, bijna overal elders.
Ze heeft een kleine infectie, maar ik denk dat die snel over is.
Mooi zo. Heel erg bedankt.
Zo, dan krijgt u deze keer druppels mee.
Ik kan wel een verzameling beginnen. -Zo ver zal het volgens mij niet komen.
U moet haar drie druppels per dag geven...
tot ik Bess weer zie.
Let er wel op dat u ze goed inmasseert...
in het oor.
Alstublieft.
Ach hemel, de inkt is een beetje gevlekt.
Hallo, James. Volgens mij heb je Lady Hulton nog nooit ontmoet.
Hoe maakt u het, Lady Hulton? Ik ken uw man natuurlijk wel.
En ik ken uw vrouw. -Uiteraard. Dat vertelde ze net.
Ik ga, jullie hebben vast belangrijk werk te doen.
Ja, inderdaad. -Tot ziens dan maar.
U mag langskomen wanneer u maar wilt.
Dan kunnen we kijken hoe het met Bessie gaat.
Belangrijk werk? -Om te bespreken. Waar is die foto?
Tweede la van boven.
Ik zei tegen Rupe dat we een pin in de poot van Titch kunnen zetten.
Echt waar? Interessant.
Ik heb gezien hoe Granville Bennett zo'n pin aanbracht.
Allemaal in één werkdag. -Het ziet er akelig uit.
Dat kan wel zo zijn, James.
Maar we doen het toch. -Echt waar?
Zoiets is precies wat we moeten doen. Dat bedoelde ik nou.
Jij en Callum ouwehoeren altijd over zulke moeilijke operaties.
Je kent de theorie vast heel goed. -Ja, dat denk ik ook.
We hebben nieuwe instrumenten nodig.
Leuk, hè?
Instrumenten, instrumenten. Luister, ik heb gisteren overal in huis...
alle ouderwetse spullen opgeruimd en één ding weet ik in elk geval zeker.
Als alles mislukt worden we schroothandelaars.
Moet je al die spullen zien. Kijk dan.
Dat moet allemaal weg.
Je kunt wel een museum beginnen.
Heb je kiespijn?
Ik vond ook de spullen voor mijn beroemde feesttruc.
Hoe krijg je jodium in een wond op een paardenvoet?
De boeren waren altijd enorm onder de indruk.
Weet je dat nog? -Ga maar door.
Een schaaltje.
Niets in mijn mouwen.
Dat was het eerste wat je me liet zien toen ik hier kwam.
Ik had enorm veel ontzag voor je, tot je dit deed.
Dat waren nog eens mooie tijden.
Terpentine. Ik weet nog steeds hoe ik toen schrok.
Ben je zover? -Ga door, meester.
Sorry dat ik stoor bij jullie werk. Ik ben mijn tas vergeten.
Hij is hier. Ik heb 'm apart gezet toen ik het zag en ik heb u meteen gebeld.
Goed idee. -Ik zei tegen mezelf: Dat is jouw taak.
Jij hebt de leiding, want pa is naar de markt.
Ik moet de hele boerderij bestieren. Een grote verantwoordelijkheid.
Ik ben op school nooit prefect geweest.
Vraag me niet waarom, maar zo was het. Ik zal wat leuks vertellen.
Het ziet er niet goed uit. -Ik kreeg verantwoordelijkheid...
toen ik aanvoerder werd bij een oefenwedstrijd.
Sorry dat ik je onderbreek, maar wil je alsjeblieft zijn kop vasthouden?
Blijf staan, blijf staan. -Wat ik nu vertel, is niet gelogen.
Ik scoorde die dag het winnende doelpunt. Ik speelde beter dan ooit.
Dank je wel. -Ik speelde zowel voor als achter.
Ik had al een voorzet gegeven voor één doelpunt.
Toen er op mijn eigen helft niemand was, ging ik alleen verder.
Je mag hem loslaten. -Zo naar het midden van het veld.
Zijn bekken is gebroken. -Ik weet nog wie ik gepasseerd ben.
Hij kan geen schapen meer dekken. Hij moet afgemaakt worden.
Ik ging om de tweede man heen en toen stond ik voor de centrumverdediger.
Len, luister nou. Je vaders beste ram heeft een gebroken bekken.
En het enige wat we voor hem kunnen doen, is afmaken.
Dat is slecht nieuws. -Dat is vreselijk nieuws.
Ik benijd je niet dat je dat aan je vader moet vertellen.
Ik schoot de bal tussen de benen van de centrumverdediger door.
Met de vleugelverdediger had ik geluk...
want ik rende op hem af en de bal viel precies voor mijn voeten.
Ik haalde met mijn rechtervoet uit en schoot.
Als er een net in het doel had gehangen, was dat kapot geweest.
Er hangt een heel groot bord.
Het spreekuur is 's morgens vroeg en 's avonds.
De dierenartsen zijn nu allebei bezig. -Wat een slechte service.
Kom straks maar terug. Goed?
Die botten krijg je niet schoner. -Dat denk ik ook niet.
Tijd voor de klem en de pin. -De tijd begint te dringen.
Dit is sowieso het moment van de waarheid.
Ik ben wel een beetje zenuwachtig.
Klaar? -Het moet maar.
Hallo, Darrowby 385.
Hallo, Mr Nellist.
Het gaat heel goed, maar het duurt even, dat is alles.
Ik weet dat het voor u een spannende tijd is...
maar wij maken ons geen zorgen.
Ja, ik zal het zeggen. Dank u wel, Mr Nellist. Tot ziens.
Hij komt bij. Duurt het nog lang? -Geef hem nog wat.
Dat doe ik eigenlijk liever niet. -Geef me nog vijf minuten.
Hij moet helemaal stilliggen als ik begin te hechten.
Ik ben trots op mijn hechtingen.
Hoe gaat het ermee?
Ik denk dat we wel kunnen zeggen...
dat het eerste deel van de operatie een groot succes is.
Zo, Mr Herriot.
Weer problemen? Zou ik vandaag langskomen?
Nee, ik zat hier alleen even te pauzeren.
Juist, ja.
Ik dacht: Misschien wil Mr Herriot wat foto's van de bruiloft zien.
Ja, dat lijkt me leuk. -Ik heb ze bij me.
Goed idee.
Ze zijn niet zo scherp, maar dan hebt u een idee.
Ze zijn leuk, Vern. Erg leuk.
Ik dacht wel dat u ze wou zien. -Het was vast een prachtige dag.
Ik ga weer.
En werk niet te hard. -Komt in orde, Mr Herriot.
Zo Rupe, morgen is de grote dag. Je hebt hier lang op gewacht.
Ik kan iets doen als ik de kans krijg. -Daar drinken we op.
Het is een eer om een burgemeester als cliënt te hebben.
Ik ben een geduldig mens. -Zeker.
Maar hoe lang moet ik nog geduld hebben met de kleine Titch?
We hebben niets beloofd en kunnen niets garanderen.
De pin is er nu uit. -En er is niets veranderd.
We hebben ons best gedaan.
Ik zou hem graag beter willen maken met pure wilskracht.
Het spijt me. Dat had ik niet moeten zeggen.
Maar het is gewoon heel belangrijk voor me geworden.
Ik weet niet waarom, misschien vanwege mijn eigen handicap.
Dat was polio zoals u weet.
Daar was niets aan te doen, dat moet je accepteren.
Misschien ben ik met kleine Titch te perfectionistisch...
maar ik wil alles goed doen met hem.
Ik ben ook perfectionistisch, maar soms gaat de natuur gewoon zijn gang.
Je doet je best en je hoopt dat alles meezit.
Ik kan alleen maar herhalen dat de operatie voor ons geslaagd is.
Ik begrijp het. We moeten gewoon afwachten.
Zo is het maar net.
Maar er is natuurlijk nog hoop.
Een ander zou misschien willen dat hij niet beter werd.
Met die manke poot is hij nuttig als ik stemmen ga werven.
Dat kan ik me voorstellen.
Hoe zijn je kansen? -Afwachten maar, hè?
Zo, dat is beter.
Gaat het? -Prima.
Bedankt. Hebt u deze al gezien? -Nog niet.
Bladzijde vijf.
Het is hem gelukt.
Ze zijn erg verstandig, de mensen in Hargrove.
Zaterdag receptie in het stadhuis.
Hij neemt Titch altijd mee. -Wordt zijn poot beter?
Nee, hij steunt er nog steeds niet op. Hij probeert het niet eens.
Het is een fiasco vrees ik. -Maar het was wel moedig.
Jullie hebben allebei je best gedaan. Zullen we thee gaan drinken?
Dan toosten we op de burgemeester.
U kunt weinig doen, maar probeer ze rustig te houden.
Ik kom nu wel, Mrs Harker. Ik ben er binnen een half uur.
Dat was toch niet de Mrs Vernon Harker, de naïeve erfgename?
Jawel. -En?
Ze klinkt erg praktisch.
Kijk eens aan, het wordt allemaal beter.
Die recalcitrante boer krijgt nu praktische begeleiding.
En als we niet weer een slechte beurt bij Lady Hulton maken...
hebben we haar in onze klauwen.
Ik vind ook dat Len Bertwhistle nu maar eens moet luisteren.
Daar heb je helemaal gelijk in.
Nu is zelfs de burgemeester van Hargrove onze klant.
Een door en door eerlijke en betrouwbare burger.
Wist je dat hij morgen in het stadhuis verschijnt?
Ja, dat heb ik gezien.
Misschien kunnen we er even heen gaan als we tijd hebben.
Kop op, James. Doe eens een beetje vrolijk. Alles gaat goed.
Behalve met Vernon Harkers varkens. -Wat is daarmee?
Nu hij zijn vee niet meer verwaarloost lijkt het wel of hij het vergiftigt.
Het is daar nooit leuk, hè?
Maakt niet uit, er is nog niets verloren, het ligt niet aan ons.
Ik ga, mijn beurt.
Darrowby 285, goedemorgen.
Mr Thornton.
O ja, vader van meisje met kikker als ik het goed heb.
Ze heet Susie als ik me niet vergis. Dat dacht ik al.
Wat hebt u?
En wat is ermee?
Ik dacht al dat u dat zei.
We hebben vanochtend inderdaad spreekuur, dat kan ik niet ontkennen.
James, kan ik je even spreken? Ja, natuurlijk. Prima. Tot ziens.
James, ik heb eens nagedacht en je moet je niet beledigd voelen...
maar ik denk dat er wat verandert als ik naar de boerderij ga.
Een nieuw gezicht. -Denk je dat?
Ja, dus ik wil de gevaren op Harkers boerderij nu zelf het hoofd bieden.
Ik heb beloofd te komen, dus ik ga. -Nee, ik meen het echt.
Geef me je lijst en ga nog maar even liggen.
Dat kan toch niet? -Je begrijpt me wel. Geef maar.
Ik snap niet waarom. Ik snap het wel.
Je wilt de kinderlijk onschuldige erfgename zien.
Je kunt gedachten lezen. Geef die lijst nou maar.
Goed dan. Heel erg bedankt.
Ik zal nog even mijn spullen pakken. Een soort gif zei je?
Ja, zo klinkt het wel. Wie was er aan de telefoon?
Dat was iemand die iets wou vragen over het spreekuur.
Alstublieft, Mrs Baggitt.
Kom binnen.
Twee keer per dag en dan maar hopen dat het overgaat.
Zo, goeie...
genade.
Bent u een van de dierenartsen? -Ik vrees van wel, ja.
Mijn vader heeft net gebeld over Zafir, hem dus.
Ik dacht dat Mr Farnon hier was. -Je kent hem niet.
Wat zegt u? -Niets.
Wat zei je vader tegen Mr Farnon?
Dat die arme jongen hier vreselijke last van diarree heeft.
Ik begrijp het.
Mooi. We hebben vast wel iets wat we hem kunnen geven.
Maar ik wil hem eerst onderzoeken. -Ik ben Susie Thornton.
Ik ben James Herriot.
Houdt hij van vreemden? -Hij is gewend aan aandacht.
Prima. Zullen we hem eruit laten?
Hij houdt wel meer van vrouwen dan van mannen.
Zafir, stoute jongen. Kom terug, vooruit.
Het spijt me vreselijk.
Het wordt nu heel moeilijk om hem beneden te krijgen.
Hij wordt nu namelijk speels. -Echt waar?
Het is inderdaad diarree.
Het is gif, geen twijfel aan. -Echt waar?
Om het op te sporen, moeten we de hokken inspecteren.
Ze zien er heel anders uit dan voorheen.
Mijn vrouw heeft ze van onder tot boven met creosoot behandeld.
Ik vrees dat ze alles eraf moet boenen. -Waarom dat?
Omdat de creosoot je varkens heeft vergiftigd.
Het is goed voor het hout, maar juist niet voor de varkens.
Is dat zo? -De dieren moeten eruit...
tot alles schoongemaakt is. -Vernon Harker.
Dat is mijn vrouw. -Ik heb thee voor jou en de veearts.
Kom binnen en vlug een beetje.
Ze is wat je noemt een ruwe diamant, maar erg sterk.
Ik heb nog nooit zo iemand gezien. -Sterk.
Als een paard. En u moet haar zoon eens zien.
Een zoon? -Ja, Tom.
Kom onmiddellijk hier.
Ik zet geen verse thee, dus je moet nu komen.
Laten we maar doen wat ze zegt. -Eerst moeten die varkens hier weg.
Laat dat nou maar zitten.
Die jongen is nog geen 16, maar hij werkt als een volwassen man.
Goeie genade.
Dit is de veearts en je moet van hem alle varkens daaruit halen.
Goed zo.
Mijn vrouw.
Vooruit, binnenkomen. -Ik vrees dat ik geen tijd voor heb.
Je hebt wel tijd voor een kopje thee. -Doe wat ze zegt, Mr Farnon.
Vertelt u haar over de creosoot of zal ik dat doen?
James, beste jongen. -Waag het niet.
Wat is er in godsnaam... -Je weet wat er gebeurd is.
Je hebt me flink in de puree geholpen.
Dat beest ontsnapte onmiddellijk. -Het is maar een spatje diarree.
Een spatje? Moet je nou eens kijken.
Dat is een van de ongemakken van een huisdierenpraktijk.
Daar moeten we gewoon mee leren omgaan.
Het spijt me, James.
Ik moet zeggen dat ik niet verwacht had dat het zo uit de hand zou lopen.
Ik kom even langs om nog wat druppels te halen.
Komt u alstublieft verder, Lady Hulton.
Lieve hemel.
Het waren toch oordruppels, Lady Hulton?
Ik weet zeker dat ik die nog wel ergens voor u kan vinden.
Of is het dat oog weer? -Nu is het de neus.
Dit zijn apenstreken. Wat u hier ziet, zijn apenstreken.
Er is vast ergens nog iets. -Ik denk eigenlijk...
Doe geen moeite. Het is niet belangrijk.
Ik kom zeggen dat Mr Bennett terug is, dus ik val u niet meer lastig.
Doe geen moeite. Het is voor mij niet te ver om naar Mr Bennett te gaan.
Allebei bedankt voor alle hulp en jullie goede raad.
En voor al het plezier.
Je ziet het de volgende keer wel als je daar bent. Ze scheldt hem de huid vol.
Ik verheug me erop. -Ze is geen erfgename.
Ik snap het niet. Hij had elke vrouw uit het dal kunnen kiezen.
Hij heeft alles wat hij altijd wou hebben.
Zij doet natuurlijk al het werk. Hij steekt geen vinger meer uit.
Dus hij wou een soort inwonende boerenknecht als vrouw?
Dat is goedkoper dan er een in dienst nemen. En nu heeft hij er twee.
Ik denk dat het postuur van haar zoon enorm geholpen moet hebben...
toen hij die grote beslissing nam.
Moet je nagaan, hij hoeft nooit zoiets vervelends te doen...
als een erfgenaam verwekken.
Hallo, zuster Rose. -Hallo, Mr Herriot. Mr Farnon, u hier?
Dit wil ik echt niet missen. Rupe's eerste publieke optreden.
U kennelijk ook niet. -Eerlijk gezegd wil ik Titch zien.
Ik ook.
Bedankt allemaal en bedankt voor uw geduld.
Ik wil vandaag alleen zeggen dat ik een man van daden ben.
Niet van woorden.
Ik zie dat u me al voor bent. Dan hou ik mijn mond.
James, kijk.
Die arme ziel. Hij doet alleen maar een plasje.
Ja, maar hij staat op zijn slechte poot om dat te doen.