Welk nieuws, Sire? Is het kind... - Doodgeboren. Een begrafenis is gepland.
Zijn de kleermakers voor het paviljoen aangekomen?
Ze zijn onderweg. Het gespreksonderwerp aan het hof.
Sire, mijn hart is bezwaard door uw verlies.
Zorg ervoor dat het gesprek niet vermindert. Maak er het gesprek aan de kaarttafels van.
Ga nu.
Voor we beginnen, Sire... - Spreek de koning niet rechtstreeks aan.
Ik denk dat hij dat reeds deed.
De mannen die we aanhielden, droegen Spaans leer.
Als ik een paar klompen droeg, zou ik dan een Hollander zijn?
Wil je me het zwijgen opleggen? - Zeer zeker.
Ik wens er enkel maar Zijne Hoogheid attent op te maken
dat we reeds Spaanse invloeden hebben in onze levens.
Hare Hoogheid moet minstens een week in bed blijven, Sire.
En over de toestand van het kind heb ik een uitleg.
Ik kan niet wachten om dat te horen.
Zoals u weet, Sire,
genoot Hare Majesteit van het gezelschap van een kleine moor,
Nabo.
Ze hield ervan om spelletjes met hem te spelen, Kiekeboe en zo.
Ik heb het begrepen, Sire. Kort nadat Hare Hoogheid zwanger werd,
verstopte Nabo zich achter een meubelstuk
en sprong tevoorschijn om haar te verrassen.
Hij gaf haar zo'n krachtige blik
dat het de koninklijke baarmoeder in duisternis hulde.
Het moet een heel indringende blik geweest zijn.
Waar is het kind nu? - Bij een min, uit het zicht.
We vertrouwen haar. - Ben je zeker?
Heel zeker, Majesteit.
Heel goed. Fabien, doe wat je moet doen.
Vertaling en synchronisatie pvdc www.addic7ed.com
Sire, ofwel voeren we oorlog, of we gaan voor pracht en praal,
maar ik denk niet dat we voor beide kunnen gaan.
Dan oorlog.
Dan zal Holland zijn handelsroutes naar West Afrika beveiligen
en zullen we er geen deel in hebben.
Onze rivalen zien vooruitgaan in rijkdom en belang
door onze eigen inactiviteit zou niet op onze rekening mogen komen.
Hoe winstgevend deze routes ook mogen zijn voor de Hollanders,
op roem kun je geen prijs zetten, Sire.
De Hollanders hebben het verkeerd voor.
En dat heeft Frankrijk te danken aan mijn vrouw.
Hoe voel je je?
Beter?
Je wangen hebben geen kleur,
in tegenstelling tot je dochter.
Alsjeblieft, echtgenoot, waar is ze?
"Echtgenoot."
Weet je wat Socrates te zeggen had over het huwelijk?
"Huw in ieder geval.
Als je een goede vrouw treft, zul je gelukkig zijn.
Tref je een slechte, dan word je filosoof."
Ik kan je verzekeren, Madame, dat ik me heel filosofisch voel.
Madre de Dios.
Wat we hier doen, resoneert doorheen de wereld.
Denk je dat Willem van Oranje in het noorden, als hij wist wat hier gebeurde,
één seconde zou aarzelen aan onze grenzen?
Dat hij de koning en zijn land
anders zou zien dan zwak,
vernederd,
een lachertje?
Dit was geen doen voor een vrouw of koningin.
Dit was een daad van opstand door een verrader.
Waar is onze dochter? - Jouw dochter is in de genade van God.
Frans als het je behaagt, Spaans als je je wilt verstoppen.
Het hof denkt dat ik een idioot ben,
toch denken ze nog dat ik in iets waardig ben, zelfs al is het medelijden.
Van mij hoef je geen medelijden te verwachten.
Hare Majesteit ziet er niet goed uit. Let er op dat Masson zich over haar ontfermt.
Haar kraamverlof wordt verlengd tot ze fit genoeg is om ons te vervoegen.
Weet je nog wat ik je zei toen je voor het eerst aan het hof kwam?
Dat je iedere gunst zou belonen met interest.
En toch, wacht ik nog steeds,
nadat ik al die leugens voor jou verspreidde
over je klein blond vriendinnetje.
Dat is wat ik zo waardeer in jou, nicht. Je bent zo geduldig.
Twijfel nooit aan mijn genegenheid voor jou.
Van de koning.
"De koning nodigt je uit op een prive show van diverse kanten outfits... "
Er was een dienstbode aan het werk in de gang aan de noordzijde van de verloskamer.
"... meesterkleermakers, borduurster... " - Bleek, groene ogen,
met een litteken op de kin. - "... een grote carrousel"
Ik wil haar naam weten.
"zal erop volgen ter ere van hen." Moeder! - Ben je niet blij??
Hoorden we al iets van Rossignol over de ontcijfering?
Nee.
Als hij een bericht stuurt, bezorg het me.
Ja.
Bedankt.
Dat is heel duur brandhout.
Als ik dit niet verbrand, zal de rest afsterven, Sire.
Een schimmelziekte heeft er veel aangetast en wordt veroorzaakt door vliegen.
Maar de onderstam is sterk.
Als we kunnen verwijderen en enten op het enthout
zullen de enten aanpakken, de bomen verder groeien,
en de boomgaard is gered.
Hoe weet je dat de onderstam sterk is?
Wat is de maatstaf?
Ik maak er mijn zaak van om de herkomst
te kennen van elke boom die Zijne Hoogheid ontvangt.
Deze is oorspronkelijk afkomstig van van de universiteit van Straatsburg.
Deze van de botanische tuin van Montpellier.
Daarvoor China, Arabië.
Het zaad kennen is de oorsprong kennen.
De oorsprong kennen is de boom kennen en het fruit dat erna komt.
Ik verbrand de zieke gedeeltes om de gezonde gedeeltes te vrijwaren
zodat de koning zijn sinaasappelbloesem krijgt.
Je bent goed bespraakt voor een soldaat.
Woorden zijn wapens, Sire. Ik heb er vele gebruikt in mijn tijd.
Maar nu ben ik tuinier.
Mijn tuinier.
Bekijk hen eens.
Ofwel stuurt een koning zijn ministers aan of hij wordt door hen aangestuurd.
Alleen macht bestuurt een land
en zoals het nu is, ligt de macht bij hen.
Het is tijd te tonen wie je bent.
Zonder de wettige documenten voor ons heeft mijn bevelschrift geen geldigheid.
Waar zijn de archieven en waarom zijn ze hier niet?
Zijn ze nog steeds onderweg?
Sire, er werd besloten om de karavaan rechtsomkeer te laten maken.
Door wie? - De weg van Parijs is heel gevaarlijk,
vooral als het de koninklijke landerijen rond het jachthuis nadert.
We konden niet toelaten dat materiaal van het hof gegijzeld werd.
Dat is precies wat er gebeurde, mr Louvois.
De meesters van de kleermakersgilde kwamen veilig aan.
Men zou denken dat de koninklijke wacht ook een overlevingskans kan hebben.
We denken aan de veiligheid. We dienen vooral Zijne Hoogheid.
Voor het ogenblik.
Als Monsieur Louvois niet gauw zijn mond houdt ben ik vrijwilliger om het te snoeren.
Ik zou een eerlijke criticus verkiezen boven een valse vriend, Bontemps.
Sire, hij lijkt je enkel tegen te spreken.
Hij neemt tegengestelde posities in tegen al je plannen
en meldt ze dan heel luid aan ieder die luistert.
En hij kan nog lang doorgaan.
Dat begrijp ik toch niet, Sire.
Dat komt wel.
Welk nieuws in verband met je zoon?
Bontemps?
Is hij in orde?
Karmeliet en lavendel.
Hou je ervan?
Perzische zijde.
Blijf eraf.
Vergeef mij, Monsieur.
De koninklijke baby!
We zijn allemaal triest.
Ik zag iets.
Ik begrijp het niet.
Het kind leefde en had een vreemde kleur.
Welke onzin kraam je uit? - Alsjeblieft, Sire, ik smeek je.
Ik zeg dit in volle vertrouwen en in de geest van loyaliteit.
Mijn moeder werkt voor u te St. Cloud, dus vond ik dat ik het moest melden.
Misschien kunt u me helpen om daar met haar samen te dienen?
Ik ben zo bang.
De dokters deden alles wat ze konden,
maar de pokken waren te sterk en de koorts te hoog.
Hij stierf eraan.
Mijn medeleven bij je verlies.
Ga naar huis.
Sire, jij bent mijn huis. - Je moet de tijd nemen om te rouwen.
Dat zal ik doen.
Verblijf bij je geliefden. - Daar ben ik bij, Sire.
Spreek je me tegen?
Mijn plaats is bij u.
God straft me door degenen te kwetsen die me dierbaarst zijn.
Hij test je, Sire.
Hij biedt je een geschenk aan.
Wraak en mededogen kan hij allebei kiezen.
Jij ook.
Ik geloof dat Hij dit kind onder je hoede plaatste met een reden.
Ik heb genoeg gehoord.
Ze is sterk. Laat haar leven. - En wat dan?
Komaan.
Eerlijk.
Antwoord.
Sire, ik heb geen enkel gezag of oordeel te vellen.
Natuurlijk niet.
Een geheim als dit heeft de kracht van een vloedgolf.
Eens losgelaten zal het zijn eigen weg banen, buiten onze controle om.
Dat zou het einde zijn van mijn leven, van jouw leven.
van alles wat we kennen aan dit hof.
Sire, ik bedoelde enkel... - Ga rouwen om je verlies,
maar vergeet je plaats niet.
Die tint...
Ze heeft afleiding nodig. Het gaat wel over.
Je klinkt heel zeker.
Twijfel je aan mijn mening?
Ik zie alleen maar dat ze niet hersteld is.
Heb je misschien een andere oplossing?
Waarom doorgaan op dezelfde manier als er geen verbetering is?
Waarom het niet over een andere boeg gooien? - Ik ga met jou geen discussie aan.
Daarbij, wat gedaan is, is gedaan.
Heb je de koffers gepakt?
Vader stop met die gedachten. Het zal het einde niet zijn.
Van ons beiden als we geen maatregelen treffen.
Laat me je dan helpen.
We kunnen niet negeren wat we gezien hebben
en daarvoor zullen ze ons doden.
Zij heeft ons hier nodig.
Sire,
ik dien u nu, zoals ik je vader diende.
Hij deed dingen zoals ze steeds gedaan werden.
Ik zie jou als een heel ander soort man.
Geboren in een nieuw tijdperk.
Misschien wel jaren geboren voor al degenen die je liefhebben en volgen.
De keuze is duidelijk, Sire.
Er zijn twee paden, ene die versleten is en ene die nog moet komen.
De volgende stap die je plant
zal op dat moment de weg bepalen die voor ons ligt.
We weten hoe koningen in het verleden zouden omgegaan zijn met dit probleem.
Maar jij bent anders, Sire.
Jij bent de koning van onze toekomst.
De enige vraag is welke soort koning zal het zijn?
Voeg een maandelijkse toelage toe aan het koninklijk huishouden.
- Onder welke naam moet ik... De toelage moet buiten de boeken blijven.
Uit alle boeken.
Doe wat je moet doen.
Doop het grondig.
Zie hoe het leven tegen de dood vecht.
Koester dit moment.
Het is Gods wil.
Houd onmiddellijk op! Fabien!
Geef haar aan mij. - Wat we doen beschermt de koning.
Jouw werk hier is klaar.
Welke kans heeft dat arme wicht buiten deze muren?
Daar moet jij je niets van aantrekken. Morgen zal de Gazette de France
verslag uitbrengen van voorbereidingen voor een begrafenis van koninklijk aanzien.
Een graf is voorbereid.
Een grove fout, zoveel is zeker.
Hoe is het met hem?
Zoals je zou verwachten.
Hij zou hier moeten zijn.
De koning treurt niet.
Publiekelijk, misschien.
In feite, nergens.
Het is niet enkel protocol. De man weent niet.
Bij jou misschien niet.
Alleen een vrouw kan het zien.
Zijn hart zal vol droefheid zijn.
Zijn hart, als hij er één heeft,
is een geheel andere zaak.
Ja toch?
Je ziet er leuk uit.
Onze vader, die in de hemelen zijt,
geheiligd zij uw naam.
Uw rijk kome,
uw wil geschiedde op aarde als in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren.
Leid ons niet in bekoring,
maar verlos on van het kwade...
...nu en voor altijd .
Amen.
Wie is dat?
Jouw zoon.
Lodewijk XIV.
Dat is hij nog niet.
Een meid komt wenend naar je toe en zegt dat ze informatie heeft over de koninklijke baby.
En nu is ze dood.
Nu wordt ons gezegd dat we Versailles niet mogen verlaten
omdat de koningin niet goed is.
Wat is er aan de hand? Wat verbergt je broer?
Jij kent hem beter dan wie ook.
Wees voorzichtig met wat je zegt en hoe luid je het zegt.
Denk je dat de koning tweemaal zou nadenken om je van kant te maken?
Misschien leefde de baby uiteindelijk toch.
We zagen het kind begraven worden. - We zagen een kist begraven worden.
Je broer denkt dat je zwak bent.
Je heb meer macht dan je beseft.
Gebruik het.
Dat ben ik van plan.
Dit is jouw moment om te schijnen, mijn lief.
Ik weet het.
Toon hen wie je bent.
De Spanjaarden hebben de steden
Charleroi, Doornik, Douai en Rijsel versterkt.
Generaal Aumont heeft zijn troepen in het noorden, Turenne.
Zijn bataljon ligt ten oosten van Cambrai.
Ik zeg, snijd Vlaanderen volledig af. samen met Rijsel
en de grote Spaanse basissen in het oosten,
Brugge,
Gent,
Brussel en Namen.
Om jouw doel te bereiken moeten we de Spanjaarden afsluiten van Doornik en Douai.
Wie zou onze mannen leiden? Iedereen is al ingezet.
Er is misschien één.
Maar hij is waarschijnlijk nog niet klaar.
Een ontmoeting hier is te gevaarlijk.
We kunnen niet weg nu de koningin niet goed is.
De koning wil het niet. - Dat is misschien zijn bedoeling.
Veel edele families zullen aankomen voor het modecarrousel.
Dit is ons moment om te handelen.
Ik hoor dat de Hertog de Cassel onze bedoeling deelt.
Laat hem komen, dan. - De Cassel doet zijn eigen zin.
Hij is te rijk en machtig om naar iemand anders te luisteren.
Maar als we zijn vrienden kunnen overtuigen, kunnen we hem misschien toch overtuigen.
Het bouwen van Versailles moet kost wat kost stilgelegd worden.
We groeien met de dag in aantal,
zelfs de koning kan het tij niet keren.
Ik zag nog nooit dergelijke code.
Zelfs Rossignol kan hem niet kraken.
Dit was in de vertrekken van Montcourt, zeg je. Toch loopt hij vrij rond.
Vrij, maar in het oog gehouden.
We weten dus niet wat erin staat?
Deze symbolen lijken op degenen die we van de gevangenen loskregen.
Spanjaarden?
Iemand binnen het hof hielp hen.
Iemand van binnenin was hen toegenegen. - Dan moeten we Montcourt ontbieden.
Beter wachten en informatie verzamelen.
Dit geschrift lag openlijk op het bureau van Montcourt.
Het kan dus dat hij de echte bedoeling ervan niet kende.
Eén zaak is duidelijk,
er is een samenzwering tegen je, Sire.
Montcourt verwondde je al eens en misschien probeert hij het opnieuw.
Kijk eens, dat is heel mooi.
De mannen zijn ten oorlog en wij ook.
De mannen gebruiken hun zwaarden. Wij onze schoonheid.
Maar het resutlaat is hetzelfde, schat.
Overwinning.
Deze is heel mooi. - Je zult meer nodig hebben dan een kleed,
een zilver-gouden armband en een halsketting met diamanten.
Geloof me maar.
Maar hoe zullen we dat betalen?
Laat mij me daar maar om bekommeren.
Jouw job is het mij een koning te brengen. - Hij is hier zelfs niet.
Als je de koning aankijkt, wend dan je ogen niet af,
vooral als je eruit ziet zoals nu.
Je was nooit mooier dan op dit ogenblik.
Laat ons.
Trek het uit.
Er is sprake van oorlog.
Altijd.
Mijn man zou graag vechten.
Is dat zijn wens?
Hij spreekt over niets anders.
Als ik hem naar de Spaanse Nederlanden zend
kan het dat hij niet terugkomt.
Een roemrijke dood zou hem niet misstaan.
Je spreekt wel over mijn broer.
Ik zeg het, Sire, maar jij denkt het.
Een kleine dood is goed voor iedereen.
De Chevalier de Lorraine!
Philippe, Hertog van Orleans!
Kijk.
Je lacht me uit.
Hoe kan ik anders?
Je bent een schande voor de koning.
Als mij uitlacht, lach je mijn broer uit
en dat maakt een verrader van je.
Als ik je sla, val je
wat van mij een dode man maakt.
Lafaard!
Stop!
Ik denk dat je je punt gemaakt hebt.
Ben je je verstand kwijt?
Jij koos met wie ik trouw,
jij kiest waar ik woon en hoeveel ik kan uitgeven,
maar jij moet niet kiezen hoe ik me kleed en wie ik neuk.
Begrijp dit,
alles wat je bent, weerspiegelt op mij.
Ik ben zo gekleed sedert ik drie maanden oud was.
Mijn doel in het leven was om minder te zijn dan jij.
Het was niet mijn keuze, het was mijn plicht, zodat ik de wolk niet zou zijn voor de zon.
Denk je dat het moeilijk is om koning te zijn?
Probeer eens een dag de broer van de koning te zijn.
je kunt me niet bedotten.
Ik weet wat je van plan bent
en wat je verbergt.
Juist.
Ik ken je,
Broer.
Ik betuigde je nooit anders dan mijn liefde en respect.
Maak je dat jezelf wijs
terwijl je mijn vrouw neukt? - Iemand moet het doen.
Alles wat ik heb, deel ik met je,
maar jij wilt de waarheid niet delen.
Hoe kan ik je steunen als je me de waarheid niet vertelt?
Er zijn zaken die je niet mag weten,
die alleen de koning mag weten.
Wat is er met de baby gebeurd?
Het kind heeft het niet overleefd.
Begrijp je niet hoe geruchten beginnen?
Jouw stilte wakkert het vuur alleen maar aan.
Laat mij je helpen.
Ik uitte nooit een slecht woord over jou. mijn broer.
Ik maak me geen zorgen omtrent je woorden,
Broer.
Majesteit, ik wil dat je weet dat ik voor je gebeden heb.
Waarom?
Als we wegzinken in onze diepste miserie moeten we ons blijven indachtig zijn
dat het Gods wil is onze zielen te wekken
in het verlangen naar onze beloofde Heiland.
"Weet dat onze Verlosser leeft."
Jij bent een hoer.
Je komt naar me toe voor berouw
zelfs als het zaad van mijn koning zwelt in jouw buik.
We zijn hier verdoemd. Zie je dat niet?
Ik ben de koningin van de hoeren en jij bent een een vrome hoer.
We kunnen om genade smeken zoveel we willen.
Het hellevuur staat wijd open en zal ons allen verzwelgen.
Hare Majesteit is moe. Je moet gaan.
Blijf jij bij Hare Hoogheid. Ik haal ingrediënten voor een zalfje.
Ze is ziek door de geboorte. - Waar is Nabo?
De zalf zal het zwellen van de baarmoeder verminderen.
Er is een reden dat het zwelt. - Doe wat ik zeg.
Help me, alsjeblieft.
En roep de koning.
Majesteit, laat me je tenminste zorgen voor je comfort.
Majesteit?
Majesteit!
Haal mijn vader, vlug.
Majesteit!
Het noorden en oosten zijn uitgesloten.
We kunnen gewoon niet...
Je nam het.
Broer, je bent rood in je gezicht. - Je nam mijn tactiek en gaf het aan hem.
Heel mijn leven hunker ik naar oorlog, zelf de kleinste,
maar steeds weer negeer je mij.
Vraag mij wie de aanval zal leiden. - Wie zal de aanval leiden?
Jij.
Sire, je zei dat de man er misschien niet klaar voor was.
Ik had het over jou, Louvois.
Gefeliciteerd, broer.
Je gaat naar de oorlog.
Sire, de Koningin!
Het moet daarin zijn. - God in de hemel!
Duw op haar buik, waar je mijn hand voelt,
bij de eierstokken.
Ik trek het eruit via haar baarmoeder. - Wat uittrekken?
Als zij sterft, sterven wij beiden. - Daar, ik heb het.
Haar pols is sterker.
We spreken hier nooit over.
Waarover?
Hare Hoogheid was niet goed, Sire, en ze bloedde.
Ik ben blij te kunnen zeggen dat haar toestand nu lijkt te verbeteren.
Juist.
Je mag gaan.
Jij blijft.
Privacy!
Toon me jouw arm.
Wat is dat in je hand?
Stopte je het bloeden op die manier?
Als je tegen mij liegt, lieg je tegen God. - Nageboorte.
Ik haalde het uit haar baarmoeder. Het is... - Ik weet wat het is.
Hoe wist je dat het het bloeden zou stoppen? - Een veronderstelling.
Ik ben vroedvrouw, opgeleid door mijn vader.
Ik ben ook student in anatomie en geneeskunde.
Ik herinner me niet dat ik ooit wetten signeerde die vrouwelijke dokters toelaat.
Ik nam lichaamsdelen, bestudeerde de organen,
maakte gedetailleerde notities en schetsen.
Een rechter zou het slechtste veronderstellen en je veroordelen tot de brandstapel.
Als dat je bevel is... - Mijn bevel
is dat je in mijn omgeving blijft wat betreft medische zaken.
Wat de positie van je vader betreft,
voor het hof blijft hij onze arts,
maar de raad die ik krijg, zal van jou komen.
Bontemps, laat frisse lucht binnen.
Tenzij je het tegendeel adviseert.
Als we haar toedekken, zal frisse lucht haar veel deugd doen.
Smeerwortel en goudsbloem zullen haar helpen genezen,
rozemarijn tegen de pijn.
Kijk niet zo verbaasd.
Ik heb veel vrouwen in bed gestopt.
Wij hebben nobele meningen.
We zullen meer dan dat nodig hebben.
We hebben ons lont nu moet een van ons nog het vuur aansteken.
Als ik het moet zijn, dan is dat zo.
Ik moet jullie meedelen,
dat ik denk dat we binnenkort een revolutie zullen meemaken in ons land.
De wereld weet dat Frankrijk heer en meester is op het slagveld,
maar een vluchtige blik in dit verrukkelijk vertrek, zal je vertellen
dat het weldra onze textielhandelaren en meesterkleermakers zullen zijn
die de wereld veranderen.
Onze mode zal geëerd worden net als haar schoonheid
elegantie, verfijning en gratie
als het delicaatst ter wereld.
Velen gaven bij het defilé hun verlangen aan
om één van de tentoongestelde smaragd ringen te verwerven.
Ik vrees dat ik moet meedelen dat dit niet zal mogelijk zijn,
want ik heb ze allemaal gekocht,
omdat ik wenste dat ieder er een kreeg als geschenk
op deze heel speciale avond.
Ik hoop dat jullie genieten van de sinaasappelbloesem.
Ik kan afkomst van deze bomen achterhalen tot de oude citrusgaarden in Arabië.
Wat me er doet aan herinneren.
Montcourt!
Hoe is het met je vrouw?
Ze is dood, Sire.
Ze stierf jammer genoeg zes weken geleden.
Bedankt voor de vaart waarmee je terugkwam naar het hof.
Ik zie dat je na de begrafenis zelfs geen andere kleren aantrok.
Dit is mijn rouwkledij niet, Sire. En ook niet mijn avondkledij.
Het zijn ook geen Franse kleren, Montcourt.
Jouw vader, de baron,
erfde zijn titel van zijn grootvader? Dat is toch zo?
Ja, Sire.
Toch was het een titel die nagelaten werd aan zijn grootmoeder,
de Barones van Saint-Maur.
Maar ze huwde niet hoger dan een "seigneur."
Seigneur Charles van Saint-Maur, niet minder,Sire.
En jammer genoeg, voor jou ook niet meer.
Een boerenzoon kan zich Charles van Saint-Maur noemen,
als hij daar inderdaad geboren werd.
Je vader was een gewoon man met een leengoed,
een vazal van zijn leenheer, een echte edele
de Grand Seigneur.
Is dat niet zo, Montcourt?
Je kunt misschien beschouwd worden als leenman,
of als landman,
toch probeer je boven die mannen uit te steken
die je even graag uitbuit als laat zwoegen om hun families te onderhouden,
belastingen te betalen
en hun plichten te vervullen aan de koning.
Je vindt dat je boven hen staat, Montcourt, toch lig je ver onder.
Jij betaalt niets,
jij doet niets, wat me doet geloven
dat je niets bent.
Dat roept de vraag op,
Wat doet een niets aan mijn hof?
Ik kan u mijn papieren laten zien, Sire.
Ik smeek u, laat me toe dat ik mijn woorden bewijs.
De papieren zijn hier, Montcourt,
na een onvergefelijke vertraging.
Wat de vertraging betreft, Sire, zoals ik zei, wilden we u niet lastigvallen
met zulke onbeduidende staatszaken... -Ik ben de staat.
Het is me opgevallen
dat velen zich hier niet gemakkelijk voelen met ons bezoek aan Versailles.
Velen van jullie verkiezen Paris
of jullie landgoederen en herenhuizen die jullie zo missen.
Sommige liggen hier niet zover vanaf.
Tot jullie allen zeg ik het volgende.
Je zult er weldra gewoon aan worden
en we zullen weldra allemaal ontdekken wie we zijn.
Jouw edele afkomst stelde je vrij van belastingen.
Jouw bedrog veroordeelt je tot betalen.
Ik heb geen geld, alleen mijn eigendom. - Neem dan zijn sleutels.
Wat moet ik doen, Sire? - Ik ben zeker dat je wel iets verzint.
Jij, hoe heet jij? - Pierre de la Croix.
God is je toegenegen, la Croix.
Ik ken die man niet.
Hij hoort niet aan het hof.
Het moment is aangebroken dat jullie allemaal bewijzen wie jullie zijn.
Julie kunnen gerust zijn dat ik hetzelfde zal doen.
We zijn nu allemaal verdacht.
Elke adellijke familie moet papieren voorleggen of belastingen betalen.
Moeder, over welk bewijs heeft iedereen het?
Bewijs is bewijs, schat. We moeten ons nergens zorgen over maken.
Ga je nu maar amuseren.
Zet een zetel bij.
Ik zei een zetel, geen stoel.
Een zetel met armsteunen.
Alleen een koning mag naast Zijne Hoogheid zitten
in een zetel met armleuningen. - Jij bent meer dan een koning.
Jij bent mijn vriend.
Ik zou graag het verhaal horen van je zoon.
In zijn laatste uren
vroeg hij mij te vertellen over mijn leven met u.
En wat heb je verteld?
Ik heb hem de waarheid verteld,
dat het een geschenk van God is, u te mogen bijstaan,
dat de tuinen zo verrukkelijk lijken
dat zij uit zichzelf schoonheid laten geboren worden
en iedereen de adem benemen.
Ik vertelde mijn zoon ook dat hij op een dag zou leven en werken in mijn plaats.
Dat hij deel zou uitmaken van een van de meest verfijnde families ter wereld,
die allen durven te dromen
dat ze op een dag zullen leven als een koning,
of een koningin,
in een paleis dat je ogen zal strelen
en je hart zal stelen.
En dat ooit, als we er niet meer zullen zijn,
er verhalen zullen geschreven worden over deze wonderbaarlijke plaats.
Maar als dat gedaan wordt,
vrees ik dat zij die het horen het misschien niet zullen geloven
en denken dat het een soort sprookje is.
Keurde je zoon de droom goed?
Hij vroeg me of dat het was waar hij heenging.
Ik heb het hem bevestigd.
Sommigen zouden zeggen dat je zoon op een betere plaats is.
Ik wil graag geloven dat het echte paradijs
in zijn vaders armen ligt.
Nu hier bij jou.
Maar dat hebben wij niet te kiezen.
God maakte zijn plannen
en wij mogen zijn ontwerp niet in vraag stellen,
net als mijn volk het mijne niet mag in vraag stellen.
Maar dat zullen ze wel doen.
Men wilde mij doden, vriend.
Ze zouden ons allen doden om het verleden te vrijwaren.
Ze zouden zelfs kunnen slagen.
Maar verandering komt er evenwel.
Als we willen volhouden is er maar één weg.
En dat is, Sire?
We moeten hier ons fundament leggen.
Waarom hier, Sire? - Omdat ik niet de koning van Parijs wil zijn.
Ik weet wie ik ben.
Ik ben Lodewijk de veertiende.
Ik ben Koning van Frankrijk.
Nu moeten die edelen mij hun waarde bewijzen.
Zie ze lopen.
Vertaling en synchronisatie pvdc www.addic7ed.com