Hier is het dan.
Het is best ruim.
Voor een zwarte man is het helemaal een paleis.
Je komt hier niets tekort.
Je hebt het je moeder niet eens verteld.
Ik heb het niemand verteld.
Je hebt het geheimgehouden. Dan komt dit zeker slecht uit.
Het is een fijne verrassing. -Ik zie het, ja.
Wie is het, Algernon? -Pardon?
Als een man...
Als een man z'n vrouw niet meer schrijft...
kunnen daar twee redenen voor zijn.
Het kan zijn...
omdat hij dood is.
Of omdat hij een ander heeft.
Zo te zien ben je nog springlevend.
Nou?
Ik heb inderdaad iemand ontmoet.
Natuurlijk. Ik zie haar bijna voor me.
Maar het was niet zomaar een verhouding.
Ze raakte zwanger.
En waar zijn moeder en kind nu dan?
Ze heeft de zwangerschap afgebroken, en ze is met een ander getrouwd.
En jij houdt nog steeds van haar.
Het spijt me.
Ik had het je moeten schrijven, dat had je veel tijd en geld gescheeld.
Ik betaal je terugreis, en de kosten van de scheiding.
Dacht je dat je zo makkelijk van me af zou komen?
Ik laat me door niemand wegsturen, en jij bent geen uitzondering.
Ik blijf hier. Wat van mij is neemt niemand me af.
Er staat zeker maar één bed in dat paleis van jou?
Ik zou voorlopig niet op een fijne verrassing rekenen.
Wacht even.
Ik wil nog meer zoenen. Zoenen is leuk. -We gaan zoenen, dat beloof ik je.
Maar dit wordt ook leuk, geloof me maar.
Wat is dat voor ding?
Dit is een soort toverdoos.
Kun je alsjeblieft even gaan staan?
En zou je nu je kleren uit willen trekken?
Wat? Henry toch.
Gewoon voor de lol. Dan heb ik je altijd bij me.
Toe dan, Daisy. Je durft het vast niet.
Zo, ja.
Geweldig.
Goed gedaan, meisje.
Bij een temperatuur van 41,6 legden alle spirocheten het loodje.
Stuk voor stuk.
Toen heb ik haar kinine gegeven, waardoor de koorts snel afnam.
Leeft ze nog? -Toen ik wegging, lag ze nog te rollen.
Maar John, hoe weet je nu of het ook bij mij werkt?
Syfilis is syfilis, het maakt niet uit waar het in leeft.
Dus je wilt me koken? -Daar komt het wel op neer.
De normale temperatuur van 'n varken is 38,8. Die van ons is 36,7.
Bij haar moest de temperatuur drie graden hoger, bij jou wel vijf.
Weet je wel zeker dat ik er niet aan bezwijk?
Nee, dat gevaar bestaat.
Maar ik sta klaar met de kinine als het fout dreigt te gaan.
Ik weet het niet, hoor.
Abby, zo kan ik je misschien genezen. Dan heb je weer een leven.
Weet je wel zeker dat het m'n leven niet beëindigt?
Nee.
Dat niet.
Mijn vader heeft de minister van Buitenlandse Zaken nog behandeld...
op de avond dat Lincoln vermoord werd.
Wist u dat hij ook was aangevallen?
Neergestoken door een zuiderling.
M'n vader deed precies wat ik hier nu ook probeer te doen.
Toen moest je nog improviseren.
Trek het cricoïd naar voren, en hou de trachea recht en strak.
Wondhaak, alstublieft.
Ik had u al zien lopen.
Mr Robertson heeft me twee weken geleden aangenomen.
De larynx beweegt te veel. Geef haar nog maar wat ether.
Vroeger vroeg een chirurg aan z'n favoriete verpleegster...
of ze alleen bij hem wilde assisteren in de operatiezaal.
Dat heb ik ook gehoord.
Vaak leidde het tot een huwelijk.
Scalpel.
Verdomme, waar is de cauter? -Hier.
Ik wil u graag als vaste assistente. Dan zou u van mij zijn, zogezegd.
Ik kan uw toekomst hier bij het Knick veiligstellen.
In de bloemstukken moeten blauwe bloemen verwerkt worden.
Dat staat prachtig bij de servetten.
Het zou wel akelig zijn als het niet het goede blauw was.
Ja, inderdaad.
Moeten de bloemen bij de servetten kleuren, of de servetten bij de bloemen?
Cornelia?
De servetten bij de bloemen.
Je hebt helemaal gelijk. Dank je wel.
Nu moeten we het nog hebben...
over het kristal, het tafelzilver en het servies.
Kom binnen. Kom maar, niet zo verlegen.
Hoe heet je? -Tom. Thomas. Tom.
Tom Thomas Tom, ik heet Susie.
Je hoeft niet nerveus te zijn, ik bijt niet.
Dank je. Ik ben nog nooit in zo'n etablissement geweest.
Als ik zo'n knappe man op straat zag...
zou ik denken dat het een man van de wereld was.
Ik zou mezelf niet snel omschrijven als een man van de wereld. Dank je.
Ik heb nog nooit...
Nou ja, nog nooit dus.
Ik moet je iets opbiechten. Dit is ook mijn eerste keer.
Echt waar? Heb je nooit eerder...
Ik ben hier net begonnen, jij bent m'n eerste klant.
Ik zag je binnenkomen en ik dacht: jij kunt me hier wel doorheen slepen.
Dat zou ik best kunnen.
Ik weet wel het een en ander van de menselijke anatomie.
Ik ben zeer vertrouwd met het menselijk lichaam.
Vertel dan eens.
Wat is dit?
Je proboscis.
En dit?
Je scapula.
En dit?
Je umbillicus.
En dit? -Je bekken. De crista iliaca.
En dit?
Dat zijn m'n... -Inderdaad.
Dit is vast niet je eerste keer. -Wel de eerste keer met jou.
Wat is dat? Wat is er gebeurd? -Niets.
Onzin, wat is er gebeurd? -Je had geen interesse meer in mij.
Dit is medische interesse. -Ik wil niet dat je me onderzoekt.
Lucy, wat is er gebeurd?
M'n vader heeft me geslagen.
Waarom?
Omdat ik m'n zonden heb opgebiecht, en hem heb vernederd.
Wil je raden welke zonden dat waren?
Als ik die hufter... -Te laat.
Hij had genoeg geld binnengehaald, hij is vanochtend vertrokken.
Dan heeft hij geluk gehad.
Ik had hem erger toegetakeld dan hij jou.
Jij denkt dat hij me pijn heeft gedaan?
Mrs Gianoulis, de amandelen van uw zoon moeten eruit. Ze zijn ontstoken.
Die van de andere kinderen ook? -Nee, het hoeft alleen bij Alexi.
Ze blijven wel hier, ik moet werken.
Luister, Mrs Gianoulis. Het zijn uw kinderen.
U moet zelf voor ze zorgen. Neem ze mee, ze kunnen hier niet...
Ze kunnen voor u schoonmaken en koken.
Neem ze mee. -Ik heb geen geld.
Barrow kan deze ruimte beter overslaan als hij de donateurs rondleidt.
Wat zei Abigail? -Ze denkt er nog over na.
Dit is voor m'n verslavingsonderzoek.
Heb je al iets ontdekt? -Nog niet.
Ik kan bij verslaafden geen inwendige of uitwendige afwijkingen constateren.
Niets wat ze gevoeliger maakt voor verslaving.
Niets wat ik kan verwijderen of behandelen om ze te genezen.
Gezien de uiterlijke aftakeling van verslaafden...
zou je inwendig ook een ravage verwachten.
Los van de typerende schade aan de lever kan ik niets vinden.
Zelfs het lijk van dr. Mays leverde niets nuttigs op...
terwijl die man toch flink aan de drank was.
Ik ben in elk geval blij dat ik geen dienst had toen hij omkwam.
Er is een oorzaak voor dat gedrag.
Als het niet in het lichaam zit, moet het wel iets in de hersenen zijn.
De verzekering dekt de schade aan de operatiezaal...
en ik heb uit naam van dr. Mays een donatiefonds in het leven geroepen.
Voor de weduwe? -Nee, voor het nieuwe Knick.
Veel van z'n vrienden op de club hebben al gul gedoneerd...
voor de nieuwe geventileerde, brandbestendige Mays-operatiezalen...
die aan de plannen voor het nieuwe ziekenhuis worden toegevoegd.
Als u daar tenminste mee instemt. -Het lijkt me een passend eerbetoon.
Dan zal ik de architect instructies geven.
Ik bepaal zelf welke aannemers er worden ingehuurd.
En ik maak met iedereen dezelfde afspraak.
Topkwaliteit tegen de hoogste tarieven, en ik krijg een klein percentage.
Hoe hoger de kosten, hoe meer ik vang.
En voor een gebouw op deze schaal hebben we veel vaklui nodig.
Een leger aan loodgieters, elektriciens en metselaars.
Ook specialisten als scharniermakers, glasblazers en houtsnijders.
Ik verander de bouwplannen zo vaak mogelijk.
Ik sla geen kans over.
Iedereen heeft zo z'n talent.
Ik vind goud in de rivier, dat is mijn gave.
En hoeveel goud hebt u er al uitgezeefd?
Tot nu toe iets in de richting van twaalfduizend dollar.
Een sardientje in het grote visnet.
In Tammany Hall prefereren we walvissen.
Maar een sardientje op z'n tijd kan geen kwaad.
Van nu af aan...
krijgen wij vijftien procent van de bouwkosten, voordat u ze afroomt.
Dat is best veel. De aannemers zullen klagen.
Nee, hoor.
Het is het standaardtarief voor een goedlopende operatie.
We laten u zien hoe het moet.
En wij zorgen dat u geen last hebt van de gemeente...
van politici, de politie, de vakbonden, diefstal, noem maar op.
De bouw van een ziekenhuis is een nobel streven, en we zijn van plan...
om u daarin zo goed mogelijk bij te staan.
De oesterman was door z'n voorraad heen.
Ik heb kabeljauw. Die kunnen we wel bakken.
Wat lees je? -Niks.
Je houdt tegenwoordig alles voor me geheim. Het is maar een boek.
Jaarverslag van de Vereniging van Amerikaanse...
Verloskundigen en gynaecologen.
Het gaat over het vrouwelijk lichaam.
Ik behandel zelf wat vrouwen sinds een van de artsen is overleden.
En dat wil ik goed doen, vandaar.
Het bedekkend weefsel is vaatrijk en ziet eruit als verdikt...
Peritoneum-weefsel. Dat is het vlies dat de buikholte bekleedt.
Zo akelig is het niet.
Als je arts wilt worden, moet je dit leuk vinden.
Er zijn geen vrouwelijke artsen. -Dat zal dan eens tijd worden.
Daar ben ik niet slim genoeg voor.
Je behandelt die patiënten toch? Die zijn toch nog niet overleden?
Dan weet je vast meer dan je denkt.
Kom, we zijn te laat. -Je bent gek.
Leuk toch?
Op de trein van 7 uur naar New Orleans.
Die is in elk geval de volgende dag bij de rivier.
Anders wordt het een reis van drie dagen.
Ophangen, tijd voor de lunch. -Jij zou het liefst vanuit je auto bellen.
Edison weet er vast wel iets op te vinden.
Wat een leuke verrassing. We lunchen veel te weinig samen.
Dat is niet de verrassing. Kom maar mee naar de andere kamer.
Henry. -Pap.
Ik dacht dat jullie 't niet zouden redden. -Jammer dat er geen metro is.
Niet vandaag, Henry.
Vandaag staat geheel in het teken van Algernon en z'n vrouw.
Z'n vrouw? -Dat is de verrassing.
Hij is getrouwd, maar hij heeft het nooit verteld.
Dit is Mrs Opal Edwards. Opal, dit is Cornelia Showalter.
Aangenaam.
We waren in 1889 in Parijs, toen de Eiffeltoren werd geopend.
Wat vond u ervan? -Cornelia en ik vielen bijna flauw.
Pas toen het licht aanging. -Het is een wonder.
Het verpest de hele stad. -Is dat niet wat overdreven?
Artiesten overdrijven altijd. -Je had zelf anders ook je bedenkingen.
De Toren staat voor vooruitgang. Zelfs het onmogelijke is mogelijk.
Dat heb ik m'n kinderen meegegeven. En Algernon ook.
Is dat zo?
Opal, we zijn allemaal enorm onder de indruk...
van wat Algernon bereikt heeft.
Met dank aan uw vooruitstrevende blik.
We zijn dol op hem, nietwaar Neely? -Nou en of.
Als dat zo is, waarom zitten z'n ouders hier dan niet aan tafel?
Pardon? -We hebben toch iets te vieren?
Waarom zitten zij dan beneden te wachten tot er iemand belt?
Zo gaat dat nu eenmaal.
Neem me niet kwalijk. Ik versta blijkbaar iets anders onder 'vooruitstrevend'.
Kan ik afruimen voor het dessert, kapitein?
Wat was daar de bedoeling van?
Ik gaf m'n mening, is dat te vooruitstrevend?
Je zocht gewoon ruzie. -Wat je bereikt hebt, heb je zelf bereikt.
Hij is trots op mij, niet op wat zij voor me gedaan hebben.
Dat is iets heel anders.
Je deed hem tekort.
Je hebt gelijk. Het spijt me dat ik die rijke blanken tekort heb gedaan.
Ik kan zelf ook wel een fles kopen.
Ik kan bier kopen voor een penny of whisky voor twee cent.
Getver, waar smaakt whisky van twee cent naar?
Niet naar whisky.
Wendell. -John. Ik denk dat ik je kan helpen.
Ik geloof niet in religie. -Ik ook niet, ik ben arts.
Geen interesse.
Wel in schone kleren, drie maaltijden per dag en een comfortabel bed?
Eerst een fles, dan geef ik antwoord.
Mary.
Goeienavond. Fijn om al die chique dames bij elkaar te zien.
Ze denken thuis vast dat jullie aan het winkelen zijn.
Jouw soort staat me helemaal niet aan. -Dat zal me een rotzorg zijn.
We zijn niet op straat, we zitten hier.
Luister. Mijn Harriet wordt berecht door zo'n godvrezende fatsoensrakker.
Hij geeft haar geen kans. -Dat gaat ons niets aan.
Jawel, daar ga ik voor zorgen.
Jullie zijn stuk voor stuk vanuit je chique wijk...
bij mij om hulp komen vragen.
Mijn meisje heeft jullie in het geheim geholpen.
In het geheim? Iedereen hier kent elkaar.
Jullie gaan niet klikken, jullie zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Maar ik ken één vrouw die alles bij elkaar kan roddelen.
Straks staat ze in de getuigenbank...
en zweert ze met de hand op de bijbel dat ze de waarheid zal vertellen.
Een non, zoals Harriet, krijgt dan geheid last van haar geweten.
Dan biecht ze vast op wat ze gedaan heeft, en bij wie.
Dan noemt ze namen.
Dan komt alles naar buiten.
De journalisten schrijven alles op, voor in de avondeditie.
En 's ochtends zijn jullie beroemd. -We kunnen het proces niet voorkomen.
Maar jullie vriendjes wel.
Jullie duiken vast niet met een arme schoenpoetser de koffer in.
Zeg maar tegen die machtige mannen die hun zaakje in jullie legen...
dat ze hun beurs moeten trekken om hier een eind aan te maken.
Anders mogen jullie straks getuigen, en zij ook.
Opgehoepeld.
Zouden ze het doen? -Wie zal het zeggen.
Wat mij betreft staan wij nu quitte.
Als ze schoon zijn, mogen ze samen in een apart kamertje.
En hou alle medicijnen uit de buurt.
Dokter, een spoedgeval in kamer vier. Het is Mrs Alford.
Wat heeft ze? -Ze heeft een insult gehad.
De schoorsteenveger zag haar liggen. -Ik wou per se hierheen.
Dank u, dr. Grandin. Ik neem het over.
Wat een gênante toestand.
Ik maakte net het ontbijt klaar. Toen werd ik wakker met ei in m'n haar.
Ik ben nu echt bang, John.
Ik weet het.
Het kan wel even duren voor de malaria vat op je krijgt.
Ik kijk er al naar uit.
Mannen horen ons te leren hoe we ons leven moeten leiden.
En wij moeten hen respecteren, vertrouwen en eren.
Maar ze hebben me allemaal teleurgesteld, en bedrogen.
Ze hebben me afgedankt.
Waarom sta ik dat toe?
Waarom staan wij dat toe?
Het slaat nergens op.
Ik ben het spuugzat.
God stelt ons allen op de proef.
Ik weet alleen dat ik niet krijg wat me toekomt.
Wat vind jij dat je verdient?
Iets beters.
M'n dochter Ethel zit op Brearly. Latijn gaat haar al aardig af.
Leonard zit op Trinity. Hij is erg goed in sport.
Hij is vernoemd naar m'n vader. -De visboer.
Mijn vader verkocht niet alleen vis.
Hij rook naar vis, hij praatte en droomde over vis...
hij was helemaal gek van vis.
Hij dacht zelfs dat hij onder water kon ademen.
Het is echt waar. Eerlijk waar.
Maar ik wilde iets anders.
Dit, als ik zo eerlijk mag zijn.
Veel aangenamer dan de vishandel. -Dat vinden wij nu ook.
Wie heeft u voorgedragen?
Dat was dr. Mays. U weet ongetwijfeld wat er gebeurd is.
Een dode kan geen levende voordragen.
Het staat in het reglement.
Het is een eind rijden, maar het is het waard.
Wonen in deze wijk veel negers? -Zeker sinds die rellen vorig jaar.
Je wilt niet naast je vijand wonen. -Misschien is het ook iets voor jou.
Overal wordt gebouwd, alle boerderijen verdwijnen.
Ik zit hier wel dicht bij het nieuwe Knick.
Denk je dat je mag blijven? -Natuurlijk.
Je vertrouwt erop dat de Robertsons achter je staan.
En Thackery weet wat ik waard ben.
Hoe heet deze wijk?
Harlem.
Algernon. -Russell.
Hallo.
Leuk je te zien. En fijn om jou weer te zien.
Ik zie een grijze haar.
Waar? -Daar zit ie.
Je weet het nog niet, maar ik lijd aan een vreselijke ziekte.
Wat voor ziekte? -Ze noemen het 'ouder worden'.
Ik word heel langzaam helemaal grijs.
Uiteindelijk vallen m'n tanden uit en dan ga ik dood. Niets aan te doen.
Ik moet hier weg. -Te laat.
Het is besmettelijk en jij hebt het nu ook.
Zelfs met mijn ogen zie ik het verval al.
Als je over haren of rimpels begint, breek ik je vingers.
Sorry, m'n gehoor gaat achteruit. Wat voor rimpels?
Ik mag eindelijk het lab uit. Al is het maar voor één ingreep.
Ik ga Zinberg assisteren bij het verwijderen van een keloïd.
Wat is dat?
Overtollig weefsel. Die vrouw kan haar arm niet gebruiken.
Dus die hangt er zomaar een beetje bij?
Ze voelt vast ook niet veel. Stel je voor dat je vingertoppen ongevoelig zijn.
Een standaardingreep. Hij vertrouwt je nog niet echt.
Bertie heeft de eerste horde genomen. Zinberg weet wat hij aan hem heeft.
Zo'n doorbraak is het niet, moeder. -Mee eens.
Bertram heeft nog een lange weg te gaan.
Hij weet dat je heel goed bent.
Voelt u zich wel goed? -Natuurlijk.
Wie wil er nog erwtjes?
Ik wil nog wel. Dank u.
Sigaren en whisky. Dat doen we anders nooit.
We hadden het eerder moeten doen.
Je bent nu een man.
Dat is maar goed ook, want ik moet met je praten.
Is dat zo?
Je zag dat je moeder moeite had met eten.
Inderdaad.
Ze heeft het al een tijdje, en het wordt steeds erger.
Is ze al bij een arts geweest? -In de vrouwenkliniek aan Roosevelt.
En bij twee specialisten van Columbia.
En wat was de diagnose?
Ze heeft een gezwel aan de slokdarm.
Wanneer was dit? -Vorige week.
Dat moet daar weg.
Maar hoe dan? De hele slokdarm is doorwoekerd.
Die kunnen we er niet uithalen. -Dat ding kan niet blijven zitten.
Opereren is niet mogelijk. We zijn bij de beste specialisten geweest.
Weghalen is fataal. Als het blijft zitten, gaat ze ook dood.
Weet zij het ook?
Ik heb het nog niet verteld.
Maar je moeder was ooit een uitstekende verpleegster.
Ze weet best dat het fout zit.
Hoe oud is ze? -49.
Vreselijk. Ik leef met u mee.
Mijn grootmoeder is aan dezelfde kwaal overleden toen ik klein was.
En in al die jaren hebben we er nog steeds niets op gevonden.
Bij uw moeder kunnen we alleen het lijden verzachten.
Met opiaten kunnen we de pijn verlichten.
Ik weet wel iemand die haar thuis kan verplegen.
Dank u, dat is heel aardig.
Maar ik geef het nog niet op.
Ik heb al uitgezocht welke operaties misschien kans van slagen hebben.
Een kans, ja. Het bewijs is nog niet geleverd.
Een sprankje hoop, meer is er nog niet.
Ik wil me er in elk geval verder in verdiepen.
Uiteraard.
Zolang u niet in de knoop komt met uw werk.
Het is toch uw moeder.
Maar wees gewaarschuwd, dokter Chickering.
Laat dat uw blik niet vertroebelen.
Cornelia, Phillip wil je iets vertellen.
Is dat zo?
Ik moet voor m'n vader op reis.
Waar ga je dan naartoe?
Naar Ohio, in de buurt van Lima.
De petroleum die we daar produceren verkoopt niet goed.
Edison verpest de markt. Er is niemand die nog petroleumlampen gebruikt.
We moeten diversifiëren, of de raffinaderij sluiten.
Hoelang blijf je dan weg? -Een paar weken, misschien een maand.
Maak je maar geen zorgen, wij zullen je lieve Cornelia in de watten leggen.
Ik ben zo terug. Even wat dingetjes regelen, en dan gaan we lunchen.
Dat is goed.
Kom mee.
Hebt u wat geld voor ons? We hebben nog niets gegeten.
Eén penny? -Nee, laat me met rust.
Haar temperatuur is 39,4. Een graad hoger dan vanochtend.
Heeft ze overgegeven? -Al vier keer.
Ze heeft voortdurend hoofdpijn. Het is nu echt knokken.
Ik maak me vooral zorgen om die geelzucht.
Zou het cirrose zijn? Dat zie je zelden. -Toch vrees ik het ergste.
We verwachtten een orkaan, maar nu komt er een wervelwind bij.
Dokter Gallinger? Telefoon voor u, het is dringend.
Ik rende weg, maar toen struikelde ik. Ze kwamen op me af, en ik gilde het uit.
Ben je gewond? -Ik geloof het niet.
Waar was jij?
Ik had een afspraak. Ik wist niet dat ze buiten was.
Het spijt me. Ik had behoefte aan frisse lucht.
Het geeft niets.
Waar zijn de dieven gebleven?
Er is er een via het riool ontsnapt, de andere hebben we opgepakt.
Laat me even bij hem.
Hij heet Paolo. Een spaghettivreter, hij is nog niet zo lang in het land.
Hij is al eerder opgepakt voor wat kattenkwaad.
Ga staan.
Vuil ettertje.
Nu ben je niet zo stoer meer.
Kom mee.
Waar is Mr Whiting? -Die komt niet.
Ik kon het geld niet bij elkaar krijgen.
Het spijt me, Harry.
Het spijt me echt.
Waar is uw advocaat, Miss Dolan? -Die is ziek, hij heeft griep.
Hij gaat me niet verdedigen, edelachtbare.
Zelf kan ik het niet. Ik weet dat u op me neerkijkt, maar...
Kop dicht, Miss Dolan. De zaak is geseponeerd.
Geseponeerd? -Ik zie geen reden om u te vervolgen.
Het OM tekent protest aan. We hebben bewijzen en getuigen.
Dit is een duidelijk geval van uitlokking. Miss Dolan wordt vrijgelaten.
We hebben recht op een verklaring. -Ik vind van niet.
U kunt gaan, Miss Dolan.
De zaak is geseponeerd.
Die smerige spirocheet kronkelt er nog lustig op los.
Temperatuur? -41, stabiel.
Hij moet nog hoger.
Dit overleeft ze al niet. We kunnen niet langer wachten.
Ik weet het, laat me even nadenken. -Wat valt er nog te denken?
Heb een beetje medelijden, haar hersens koken.
Geef haar kinine.
Edwards, wacht even.
Wat doe je nou? -Doe de deur open.
Die koorts moet hoger.
Wat heb jij geslikt? -Niets.
Lulkoek. Dit overleeft ze niet. -En wat is het alternatief?
Meer toevallen, spierverkrampingen en verlammende hoofdpijn?
Het is een kwestie van wilskracht, en daar heeft ze meer dan genoeg van.
Ik kan dit niet toestaan.
Niemand kwaad doen, dat hebben we gezworen. En we doen het toch.
Het is afgelopen. -Dat maak ik uit.
Kinine, nu meteen.
Is dat die wagen van je? -Stap maar in, dit moeten we vieren.
Geen maïspap, maar een stevige steak en een flinke pul bier. Ik trakteer.
Dat hoeft echt niet. -Maar ik wil het graag.
Er gaat toch niets boven vrijheid?
En op weg naar huis nemen we nog een lekker stuk taart.
Huis? -Ja, je trekt bij mij in.
Ik heb een bed in de woonkamer gezet, met een gordijn voor de privacy.
Bij jou? Maak je nou een geintje? -Helemaal niet.
Ik bied je onderdak aan, als dank voor dat je me niet verlinkt hebt.
Ik ga niet bij een man wonen. -Alles in het nette.
Bij de Kerk moeten ze je toch niet meer.
Ik ga m'n geloof niet te schande maken door met een man samen te wonen.
We worden gewoon huisgenoten, met aparte kamers.
Dat maakt niets uit. -Wat wil je dan?
Ik kan terecht in het tehuis voor gevallen vrouwen aan Bank Street.
Maar een stuk taart gaat er wel in.
Dan neem ik appeltaart en jij perziktaart. Dan kunnen we delen.
Doen we.
Het is laat, ik ga maar eens naar bed. Blijf jij nog op?
Nog eventjes. Slaap lekker. -Jij ook.
Je krijgt één maaltijd per dag.
Binnen een week moet je werk hebben, zodat je kostgeld kunt betalen.
Je moet hier ook twintig uur per week werkzaamheden verrichten.
Ik kan koken, en ik was verpleegster. -Je maakt de toiletten schoon.
We wilden je hier niet. -Ik merk het.
Maar uit de goedheid van ons hart hebben we je toegelaten.
Daar ben ik dankbaar voor. -Mij een zorg.
Hier is je bed. Je moet het er voorlopig maar mee doen.
Geen lakens en kussens?
Afschuwelijk. Wat waren het? -Italiaantjes.
Donker haar, donkere huid? -Ja, en ze waren klein.
Uit het zuiden dus. Heel ander volk dan dat in Florence of Milaan.
Criminelen, stuk voor stuk.
Als ze zien hoe kwetsbaar iemand als Eleanor is...
hebben ze zichzelf niet meer in de hand.
Waarom wordt dit getolereerd?
Eugenetica is een nieuwe wetenschap.
Het is onze taak om de alarmklokken te luiden.
Maar met het signaleren van het probleem zijn we er nog niet.
We moeten de mensen tot actie aanzetten.
Alle immigranten weren lijkt me een goed begin.
Jawel, maar daar zijn daadkrachtige politici voor nodig...
geen tere zieltjes die overlopen van medeleven.
Wij weten dat er behoefte is aan een permanente oplossing.
Een medische oplossing, om te zorgen dat 't kwaad zich niet verder verspreidt.
Wat dan? Ze fokken als beesten.
Hoe zorg je dat een beest zich niet voortplant?
Door castratie.
Sterilisatie dus.
Op grote schaal.
Pardon, woont de familie Speight hier? Inspecteur Jacob Speight?
Die is dood. -Ja, maar woont z'n gezin hier nog?
Die zijn meteen vertrokken, naar familie misschien.
Ze waren zo snel verdwenen dat ik het niet heb kunnen vragen.
Vertaling: BTI Studios
Aangeboden door: Stevo