Eerder in Stargate Atlantis.
De injectie die je me gaf
moet een medicijn zijn waardoor mijn cellen niet verslechteren.
Luister, we blijven net zolang zoeken tot we een geneesmiddel hebben.
Bingo.
Het is een val. We moeten hier nu weg.
Zorg dat de ingenieurs uitgerust zijn en dat dr. Keller haar team klaarzet.
- Luister. - Michaels database.
Daar zit veel in, misschien wel alles.
Hij zou vluchten. Hij zou't niet overleven.
Per direct ben je uit je functie ontheven.
Wie gaat me vervangen?
Ik.
Goedemiddag, dr. Keller.
Hoe gaat het met mijn nieuwe patiënt?
Vandaag wil hij alleen maar slapen als ik hem vasthoud en rondloop.
Ik heb de halve stad al doorkruist.
Mijn ouders zetten mij in de auto.
Mijn vader reed rondjes
om 3.00 uur's nachts.
Dat zou fijn zijn. Dan zou ik tenminste zitten.
- Ik wilde je bedanken. - Waarvoor?
Ik zag Kanaan vandaag.
- Hoe gaat het met hem? - Veel beter.
Hij is zichzelf weer.
Ik ga vragen of hij en vele anderen
weer terug mogen naar de stad,
zodra Mr Woolsey arriveert in de Daedalus.
Ik kan niet geloven dat Sam niet terugkomt.
Het is lastig.
Ik heb Kanaan en de andere hybriden niet genezen.
Het was het retrovirus van dr. Beckett en je kunt hem persoonlijk bedanken,
zodra ik al die medische gegevens van de Wraith begrijp.
Je denkt dat't antwoord daarin zit.
Hij gaf Carson een serum
waardoor zijn organen niet verslechterden
en ik heb misschien de formule gevonden. Ik moet het zeker weten.
We weten in ieder geval dat hij nu in veiligheid is.
Technisch gezien wel.
Ik vind het vreselijk om te bedenken dat hij in die box zit.
Rodney gaat bij hem op bezoek.
Hij staat voor de stasekamer en vertelt'm't laatste nieuws.
Echt?
Ik kwam'm per ongeluk tegen
en hij deed alsof hij het systeem controleerde.
Hij doet me soms versteld staan.
De plicht roept weer eens.
Fijne wandeling.
Geen zorgen, Jennifer. Je vindt vast wat je zoekt.
Sir, Daedalus komt net uit de hyperruimte.
We ontvangen een signaal. Hij komt naar beneden.
- Mr Woolsey, welkom terug. - Bedankt, kolonel.
Nou...
Ik denk dat ik jullie laatste rapporten ga bekijken.
Ook die van u, dokter.
Nu?
Ik heb drie weken geen contact gehad.
Ik wil graag snel op de hoogte zijn.
De briefing kan ook morgenvroeg.
Laat de rest meteen naar mijn kamer sturen.
Ja, sir.
Het was een mooie speech, erg inspirerend.
Laten we nog een serie doen,
kijken of we resultaten krijgen voor een normalisatie.
- Dokter, u bent er nog. - Ja, ik ben in slaap gevallen.
Neem me niet kwalijk,
maar u legt te veel druk op uzelf.
- U moet het rustig aan doen. - Ja, ik ga nu naar bed.
- Gaat het? - Ja, prima.
Oké, welterusten.
Welterusten.
- Heb je wat geslapen? - Zie ik er zo slecht uit?
Nee, natuurlijk niet. Dat bedoelde ik niet.
- Het is heel... Het is een mooie... - Bedankt.
Wauw. Nieuwe tafel?
Woolsey bracht hem mee. Hij wilde iets van thuis hebben.
Een 4 meter lange mahoniehouten vergadertafel.
Ik snap't niet.
Kolonel Carter deed het toch goed?
Ja. We versloegen de Replicators, we dwarsboomden Michaels plannen
en de Wraith zijn in de war.
Dit gebeurde toen zij Atlantis leidde.
- Dat is het probleem. - Ik begrijp het niet.
Ze gaat ten onder aan haar eigen succes.
Nu de dreiging is afgenomen,
zal de IOA snel toeslaan om een burger aan de macht te brengen.
Dat is het niet alleen. Sam hield zich niet aan het protocol.
- Dat deed Weir ook niet. - Dus vier jaar lang
wachtten ze op iemand die eindelijk dingen op hun manier doet.
- Ik snap't nog niet. - Toen u in de toekomst zag
wat er allemaal ging gebeuren,
zag u dan niet dat Woolsey het zou overnemen?
De omstandigheden waren anders.
Het blijft verontrustend.
Het is misschien lastiger om van koers te veranderen dan gedacht.
Ik zou me geen zorgen maken.
Het feit dat Sheppard hier is maakt al het verschil.
Woolsey was niet het vreemdst in die tijdslijn.
- Wat bedoel je? - Laat maar.
Ik zie dat iedereen er is.
Laten we beginnen.
Ik wil jullie eerst feliciteren
met de geslaagde ontmanteling van Michaels organisatie.
Op één ding na. Hij is nog niet gevonden.
Hij zat op de cruiser die jullie in de baan rond M2S-445 vernietigden.
De kans bestaat dat hij van het schip ontsnapt is.
Je refereert aan de verklaring van een van Michaels oud-huurlingen
- die hem laatst levend heeft gezien. - Dat zei hij.
Dit is een niet bewezen rapport uit een zeer onbetrouwbare bron.
lemand heeft onze Jumper van dat schip gestolen.
Ik dacht dat je Ouden-DNA nodig had
- om die te besturen. - Niet per se.
We hebben een gentherapie ontwikkeld die soms werkt.
Hij is verantwoordelijk voor de dood van honderdduizenden mensen.
Als er 'n kans is dat hij nog leeft,
moeten we verder zoeken.
Ik kan de middelen van deze basis niet besteden
aan de eindeloze jacht op een individu
door het hele melkwegstelsel.
Zelfs als ik wist dat hij nog leefde, zou ik't niet toestaan,
tenzij je nieuw, geloofwaardig bewijs hebt van zijn verblijfplaats.
- Heb je dat? - Nee.
Dan acht ik deze zaak voorlopig als gesloten.
Wat betreft de gevangenen:
worden zij in een kamp op het vaste land vastgehouden?
Dat klopt.
Hoe gaat het met hun rehabilitatie?
Dokter?
Juist.
We hadden succes met een aangepaste versie
van het originele retrovirus waaruit Michael is ontstaan.
Het elimineert het Wraith-DNA
en daardoor kunnen zij hun menselijke vorm weer aannemen.
- Zonder blijvende effecten? - Voor zover we weten niet.
Velen zijn al behandeld.
Ze vragen zich af wanneer ze worden vrijgelaten.
- Laten we niet op de feiten vooruitlopen. - Deze mensen zijn slachtoffers.
Misschien, maar nog niet zo lang geleden waren ze onze vijand.
Goed. Nou, dan houden we ze voor altijd vast.
Nee, we houden ze vast
totdat ik weet dat ze te vertrouwen zijn.
Wat betreft de situatie van onze vriend in de stasekamer.
Je lijkt hier de laatste tijd veel aandacht aan te besteden.
Zodra we Michaels medisch onderzoek in handen hadden,
vond ik dat het vinden van een oplossing prioriteit had.
- Heb je een oplossing? - Misschien.
We hebben een serum gevonden dat in de labtesten
de klooncellen lijkt te kunnen stabiliseren.
Wat is't probleem?
Carson werd bijna dood in die kamer gelegd.
Ik wil hem er niet uithalen totdat ik het zeker weet,
maar labtesten zijn maar beperkt.
Maar dat probleem blijft bestaan, toch?
Als je niet meer kunt onderzoeken,
moet je een beslissing nemen.
Of je gaat verder, of je richt je weer op je normale taken.
Toch?
- Weet je het zeker? - Nee.
Maar we weten het nooit zeker totdat we het proberen.
Als we nu geen poging wagen, blijft hij daar misschien voorgoed.
Oké dan.
Leg hem op de brancard.
Voorzichtig.
Oké.
- En nu? - We brengen'm naar de ziekenboeg
en letten op cellulaire verslechtering.
Dat weten we snel genoeg.
Hallo. Hoe gaat het?
Prima. Wat is er gebeurd?
Wat denk je? We hebben je ontdooid.
Goed je weer te zien, Carson.
- Hoe gaat het, Doc? Dat is lang geleden. - Ja.
- Hoe lang heb ik erin gelegen? - Ongeveer twee maanden.
- Heb ik iets gemist? - Ach, het gebruikelijke.
Ik heb goed nieuws.
Momenteel zijn er geen tekenen van cellulaire verslechtering.
- Je kon de behandeling nabootsen. - Inderdaad.
Zij zullen je op de hoogte brengen.
Hé, Doc, goed werk.
- Het is geen permanente oplossing. - Het is voor nu goed genoeg.
- Ga wat rusten. - Dat is misschien een goed idee.
Daar ben je.
- Prachtig, hè? - Ik denk het.
Ik heb het hier echt gemist.
Raak er maar niet aan gewend.
Wat bedoel je?
Ze sturen je terug naar de aarde.
Er is een gepland vertrek vanmiddag.
Dat viel ook wel te verwachten.
Ik bedoel, zelfs met deze injecties
kan het nog maanden duren voordat ik in goede fysieke conditie ben.
- Rodney, met Teyla. Meld je. - Zeg het maar.
Sorry dat ik je stoor, maar ik heb je hulp nodig.
Wat is er?
Het gaat om dr. Keller. We zouden vanochtend ontbijten,
- maar ze kwam niet opdagen. - Vast verslapen.
Dat dacht ik ook en wilde haar niet storen.
Maar dat was vier uur geleden.
Ze is niet komen werken en geeft geen antwoord.
- Wat wil je dat ik doe? - Maak de deur open.
- Ik ga niet inbreken in haar kamer. - Rodney, er is misschien iets mis.
Oké, maar als ze slaapt of naakt is of zo,
dan is het jullie schuld.
Oké.
In godsnaam, Rodney, haast je.
Jennifer, alles in orde?
- Jennifer? - Ze is vast bewusteloos.
Vergrote pupillen.
- Carson, ga weg bij dat bed. - Wat?
- Nu. - Wat is er?
Lieve hemel.
- Kolonel Sheppard, Teyla hier. - Zeg het maar.
John, we hebben een probleem.
- Wat is er? - We weten't niet.
- Zo vonden we haar. - Dat is gisteravond gebeurd.
Ik heb zoiets eerder gezien.
- Waar? - In een van Michaels labs.
Hij voerde een experiment uit.
We moeten het van haar af krijgen.
Ik weet niet of dat een goed idee is.
De ranken zitten volgens mij vast aan haar en aan het bed.
Als we ze eraf trekken, zouden we haar ernstig kunnen verwonden.
We kunnen haar niet zo laten liggen.
Ze moet naar een isolatiekamer
met het hele bed.
Dan kunnen we haar goed onderzoeken en zien waar we mee te maken hebben.
Groeien deze dingen uit haar lichaam?
- Daar lijkt het op. - Is ze bij bewustzijn?
Haar hersenactiviteit lijkt niet op die van iemand in coma.
- Dr. Beckett heeft geen dienst. - Hij was de eerste ter plaatse.
Hij zegt dat hij dit eerder heeft gezien.
Toen hij een gevangene was.
Hij werkte twee jaar gedwongen voor Michael.
Niemand weet hier meer over dan hij.
Ik ga een paar van de dunnere stengels lossnijden.
Scalpel.
Bedankt.
Daar gaan we. Zuster?
- Geen verandering. - Laat dat analyseren.
Dokter, bloeddruk daalt, pols ook.
Hier was ik bang voor. Ze gaat dood.
Dien vijfmilligram atropine toe. Mijn hemel.
Kom op.
Daar is ze.
Het spijt me. Ik durf geen incisie meer te maken.
T ot dusver het lossnijden.
Dr. Beckett, ik wil u spreken.
Ik bevrijd haar. Eenmaal in't lab...
Dokter, ik waardeer uw hulp,
maar ons vertrek naar de aarde is over een uur.
Ik blijf hier als u het niet erg vindt.
Zonder dr. Keller
zat ik nog in de stasekamer, misschien voor altijd.
Dr. Kellers eigen rapport is enorm duidelijk.
Je conditie is stabiel,
maar je hebt ernstige schade opgelopen aan je organen.
Jij moet zelf in bed liggen en geen onderzoek leiden.
Ik red me wel.
Bij problemen doe ik een stap terug, beloofd.
Heeft dit echt iets te maken met Michael?
Het is geen geval van netelroos, hè?
Hoe gaat het?
Vitale organen stabiel, minimale hersenfunctie.
We hebben bloed- en weefselmonsters.
Dan hebben we werk te doen.
Je stuurt hem niet terug?
Hij is de beste expert die we hebben.
- Het is niet volgens de regels. - Wen er maar niet aan.
- Hoe verloopt het? - Langzaam.
Ik vond wel iets in Jennifers bloed.
- Wat? - Rustig.
Het is een soort aliënziekteverwekker, nog ongeïdentificeerd.
Ik ga't na in de database.
- Verandert ze in een hybride? - Nee, ik denk het niet.
Ik heb variaties gezien op't conversieproces,
maar dit nog nooit.
Het heeft iets te maken met Michael.
Ze is niet buitenwerelds geweest sinds ze ons redde uit dat lab.
Dat dacht ik ook.
Als ze daar in contact kwam met de ziekteverwekker...
Dan zijn wij misschien ook besmet.
Die kans bestaat.
Ik wil bloedmonsters van wie daar is geweest,
- ook van jou, Rodney. - Fijn.
Dokter.
- Ja? - Ja?
- Ja. - Ze is bij kennis.
Bedankt. Oké.
O, mijn hemel.
Rodney, wat is er met me?
We weten het niet zeker. Het lijkt op een cocon.
- Doet het pijn? - Ik voel niets.
- Ik kan me niet bewegen. - Luister.
Maak je geen zorgen. We halen je hieruit.
- Wie is er nog meer? - Hoe bedoel je? Er is niemand.
Ik wil niet slapen. Ik ben bang dat ik niet meer wakker word.
- Jennifer? - Het is niet mijn schuld.
Natuurlijk niet. Het is een aliënorganisme.
- Wat? - Carson vond't in je bloedmonster.
Hij gaat uitzoeken wat't is
en dan gaan we kijken hoe we het kunnen uitroeien.
Mijn hand.
- Wat is daarmee? - Daar is het begonnen.
- Ik zag het een paar nachten geleden. - Waarom zei je dan niets?
Ik ging een scan maken. Ik weet het niet.
Het maakt niet uit. We gaan dit oplossen, beloofd.
Het lijkt haar hersenen aan te tasten.
Ze beweert dat ze stemmen hoort,
alsof er iemand bij haar is.
Hoe snel groeit het?
Momenteel verdubbelt de massa om de paar uur.
Bedankt.
Dit gaat niet meer om dr. Keller alleen.
Ik moet weten of dit de basis bedreigt.
- Ik zou zeggen van wel. - Wat bedoel je?
Kolonel Sheppard, Ronon, Rodney,
iedereen die op M2S-445 was, zijn allemaal besmet.
Wat het ook is, ze hebben het allemaal.
We nemen nu aan
dat deze ziekteverwekker aanwezig was in dat lab,
misschien een van Michaels experimenten.
Toen het gebouw werd vernietigd, kwam het vrij.
We zijn nu al een maand terug.
Als't zich al zou verspreiden onder de bevolking,
- was dat al gebeurd. - Ik weet het.
Dr. Beckett weet bijna zeker dat het niet besmettelijk is.
Oké, waarom sluit je ons dan op?
Je ziet wat dr. Keller overkomt.
- Ja, maar dat gebeurt niet bij mij. - Nog niet.
Er kunnen verschillende fysiologische redenen zijn
waarom't begint bij dr. Keller, maar dan nog
kan het jullie ook overkomen.
Het kan een kwestie van dagen of uren zijn.
Zelfs kolonel Carter is in quarantaine in het Stargate Command.
Ik weet dat het lastig voor u is om aan de zijlijn te staan, kolonel,
maar dat is het beste.
Wat gaan we ondertussen doen met Keller?
We bekijken de situatie nog.
We weten niet hoe de ziekteverwekker de veranderingen veroorzaakt,
maar we hebben de analyse van het monster kunnen afronden.
In essentie is het een biopolymeer, vergelijkbaar met een polysaccharide,
maar met organo-metaalachtige mengsels.
En nu voor de niet-ingewijden, dokter.
Het is net het materiaal dat een insect of schaaldier gebruikt voor zijn schaal.
Eerst is het zacht en buigzaam en dan taai en leerachtig
en dan hardt't uit in 'n ongelooflijke dichtheid,
bestand tegen hitte, druk en zelfs straling.
- Net de romp van een schip. - Ja.
Wat bedoel je?
We wisten dat de Wraith-schepen organisch van ontwerp waren,
dus dat ze groeiden in plaats van gemaakt werden.
We zagen't alleen nooit.
Zeg je nu dat er een slaapschip in die isolatiekamer groeit?
Het is niet meer alleen in de isolatiekamer.
We zien geen teken van leven op onze detector,
maar zodra we wisten wat we zochten,
kalibreerden we onze interne sensoren en konden we het oppikken.
Het zit in de muren en vloeren
en consumeert en converteert al het materiaal.
Hoever is het verspreid?
Al drie verdiepingen
en het zit in het elektrisch systeem.
Het hevelt stroom over.
Dit lijkt zijn groei aanzienlijk te hebben versneld.
Hoe houden we't tegen?
Dat zoeken we nog uit.
We kunnen de stroom afsluiten. Dat zou het moeten afremmen.
Wat gebeurt er?
Marie, wat gebeurt er?
Dokter, we moeten het gebouw evacueren.
Het spijt me.
- Hebben ze haar daar achtergelaten? - Ze hadden geen keus.
Carson doorzoekt Michaels database naar iets wat ons kan helpen.
Had Zelenka geopperd om de stroom af te sluiten?
Geen idee. Hoezo?
Dit is idioot. We zitten vast in onze kamers
terwijl die nieuwe advies aanneemt van't B-team?
Wat is er, Rodney?
Ze nemen aan dat het tapt uit't elektriciteitsnet
door zich te verspreiden via muren en vloeren.
En als het naar elektromagnetische velden groeit
zoals een plant naar de zon?
Dan gaat het direct naar de volgende energiebron.
Daar.
Een van de hoofdelektriciteitsleidingen van de stad loopt eronder.
Sluit dan ook daar de stroom af.
Dat hebben we al gedaan. Deze leiding loopt direct naar de ZPM.
Het is net een doorrijstrook.
Het verkeer is afgesloten,
maar deze blijft gaan.
De enige manier is de ZPM eruit trekken
en de stroom voor de hele stad afsluiten.
Ik had geen idee dat je bekend was met het elektriciteitsnet.
Ben ik ook niet. Ik sprak met Rodney.
Is er iets?
De ziekteverwekker heeft 'n psychologisch effect op de gastheer.
Het kan het beoordelingsvermogen aantasten
voordat er fysieke symptomen zijn.
Ja, maar hij heeft gelijk.
Als't de leiding bereikt,
heeft't toegang tot eindeloze stroom.
- En dan? - De groei neemt dan exponentieel toe.
En omdat we deze sectie afsloten, hebben we geen sensoren,
dus om te weten hoe ver het is doorgedrongen, moeten we kijken.
Oké, stel een team samen.
Ik heb antwoorden nodig, dokter. Hoe roeien we dit uit?
We werken aan 'n genetisch gemodificeerd virus
dat de ziekteverwekker kan vernietigen die Dr. Keller heeft besmet,
maar dat elimineert de biopolymeer zelf niet.
Wat wel?
Momenteel heb ik geen idee, Mr Woolsey.
De hoofdleiding loopt achter deze muur.
We kunnen erbij via dit paneel.
Sergeant, verspreid u en doorzoek de omringende gangen.
Zoek naar dingen die ongewoon lijken.
- Oké? - Goed.
Oké, ik ga deze kant op.
- Houd radiocontact. - Oké.
Ik heb iets gevonden.
Rodney lijkt gelijk te hebben.
- O, hemel. - Wat is er?
Het heeft zich vastgehecht aan het elektriciteitsnet.
Ik kom naar je toe.
Ik ga kijken of ik kan vaststellen hoeveel stroom het aftapt.
Wegwezen. Kom mee.
- Gaat het? - Ik denk het.
- Ik wist niet dat het zo kon bewegen. - Ik ook niet.
Dit is erger dan we dachten.
Een lichte hersenschudding. Hij redt het wel.
Het was al erg genoeg dat't de basis overneemt,
maar nu valt het mensen aan? We moeten dit nu tegenhouden.
Dat is niet eenvoudig.
Het heeft al veel stroom overgeheveld.
- We moeten de ZPM afsluiten. - Dat is misschien niet genoeg.
We kunnen weken in't donker zitten terwijl't doorgroeit.
Jennifer moet daar weg.
Ik wil dr. Keller ook graag redden,
- maar we hebben andere zorgen. - Waarom viel het Radek aan?
Het zag hem als een bedreiging en ondernam actie.
Dat duidt op intelligentie,
maar voor zover we weten heeft het geen brein.
Dus je zegt dat het haar gebruikt.
Het heeft haar nodig om plannen te maken,
dreigingen te zien en ermee om te gaan.
Dat verklaart waarom ze stemmen hoort.
Het organisme neemt't brein deels over
en maakt een apart bewustzijn, zoals meervoudige persoonlijkheden.
Maar waarom een menselijke gastheer?
Als we haar scheiden van het hoofdlichaam...
Ik wed dat de rest zo levenloos wordt als een dode boomstam.
Dit is het virus waarover ik vertelde.
Het is een bacteriofaag
en het zou theoretisch gezien de ziekteverwekker
in Jennifers bloed kunnen aanvallen en elimineren,
en als ik gelijk heb, verbreekt het de verbinding.
- Wat is het probleem? - Het is nooit getest.
We sloten de stroom even aan om in het gebouw te kijken.
Dit is de begane grond, vijf verdiepingen onder de isolatiekamer.
Zoals je ziet, is de toegang geblokkeerd,
maar om dit te laten werken moet iemand
naar dr. Keller gaan en haar injecteren.
Dat kan met de transporter, maar...
Maar dan moet je alsnog 50 meter spitsroeden lopen.
Na wat er gebeurd is met dr. Zelenka...
- Je snapt mijn dilemma. - Ja.
Wat?
Als dr. Keller echt de sleutel is, is er een eenvoudigere weg.
We hebben maar een paar rake schoten in de isolatiekamer nodig.
Wacht even, heeft u het over raketten?
Vuurt u raketten af op onze mensen?
Ik kwam niet naar Atlantis
om binnen een week een seniorstaflid te doden,
maar mijn enige andere optie is om't leven van iemand anders te riskeren
met iets wat nog niet eens getest is.
Niet echt volgens de regels.
Test het dan. Ik heb hetzelfde insect.
- Geef mij die injectie maar. - Nee.
Ik doe het wel.
Vastmaken?
Het spijt me, maar ik verwacht een ernstige reactie.
Fijn.
Weet je dit heel zeker?
De formule is van Michael,
dus wie weet kan het...
Me veranderen in een insect? Da's niet voor het eerst.
Nee, ik ging zeggen dat het je kan doden.
- Geef me de injectie. - Oké.
Het duurt even voor het werkt,
- dus probeer te ontspannen. - Oké, ik ontspan.
Carson, klopt het
dat Lorne en de anderen symptomen krijgen?
- Ik vrees van wel. - O, hemel.
Waarom? Heb je zelf iets gemerkt?
Mijn handen zijn zweterig en mijn mond is droog.
Ik heb hartkloppingen.
Niets vreemds dus.
- Hoe voel je je? - Ik voel niets.
Ik denk niet dat...
Sheppard? Hé, Doc.
- Dat vastmaken was een goed idee. - Het werkt.
Wat is onze status?
De ziekenboeg en andere essentiële systemen
zijn overgeschakeld op noodgeneratoren.
- We zijn klaar. - Oké, sluit maar af.
Hemel, Carson, hoelang gaat dit duren?
Het spijt me, Rodney. Ik weet het niet.
Doc.
Zijn hart is gestopt. Beadem'm. Haal 'n crashkar.
Gereedmaken voor intubatie. Eén, twee, drie.
Kom op. Eén, twee, drie.
Hij is er weer.
Hoe deed ik het?
- Weet je zeker dat het werkte? - De bloedtest was negatief.
Voor zover ik weet is de ziekteverwekker geëlimineerd.
Goed gedaan.
Nu moet er iemand naar de isolatiekamer.
- Ik doe het wel. - Ik doe het wel.
Er is vast geen medische kennis nodig om het medicijn toe te dienen.
Nee, niet echt. Het is gewoon een injectie.
Gezien jouw toestand ben jij niet mijn eerste keus.
Daarom wilde ik't doen.
Hij vertrouwt ons niet, omdat we nog besmet zijn.
Dat is misschien niet zo erg.
Toen kolonel Sheppard besmet was met het Iratus-DNA,
kon hij naar dat nest zonder aangevallen te worden.
Denk je dat iemand die besmet is
- meer kans maakt om erdoor te komen? - Dat is mogelijk.
- Oké, ik ben er. - Sluit de stroom naar de transporter af.
- Hoe ziet het eruit? - Niet zo goed.
Het zit overal.
Reageert het op jouw aanwezigheid?
Niet echt.
Wees voorzichtig.
- Wat is er gebeurd? - Het werkte.
Ronon gaat haar de injectie geven.
- Wanneer? - Hij is er net.
Ik heb verbinding met de intercom.
Ronon, wat is je positie?
Het wordt lastiger om te bewegen. Er is te veel.
Probeer geen plotse of bedreigende bewegingen te maken.
Ja, ik zal eraan denken.
Oké, dat is het.
Ik denk niet dat ik verder kom. De gang is geblokkeerd.
Oké, wat wil je dat ik doe?
Ik maak een gat.
Ronon, wacht. Je bent alleen maar zover gekomen
omdat het de ziekteverwekker in je bloed opmerkt.
Het denkt dat je 'n vriend bent.
- Als je gaat schieten... - lemand een beter idee?
Wat doe je?
Als ik gelijk heb, gaat dit helemaal verkeerd.
- Dat kan niet. We zitten in quarantaine. - Ik ben genezen, weet je nog?
Er is geen andere manier.
Als je gaat schieten, moet je je haasten.
Bedankt voor het advies.
Ronon?
Ronon, wat is je positie?
- Ronon, meld je. - O, mijn hemel.
- Wat gebeurt er? - We hebben geen contact meer.
Stroom aan. Open 'n kanaal naar de isolatiekamer.
- Wat? Waarom? - Doe het nou maar.
Je hebt een kanaal.
Dr. Keller, kolonel Sheppard hier. Hoor je me?
Ik hoor je, kolonel, maar ik ben dr. Keller niet meer.
Wie ben je dan?
Ik heb nog geen naam. Die krijg ik als ik compleet ben.
- En Ronon? - De indringer?
Hij leeft nog.
Hij is geneutraliseerd. Ik voel zijn zwakke pols.
Een kneepje zou voldoende zijn.
Maar dat wil je niet, omdat hij een van jullie is, toch?
Houd haar aan de praat.
- Waar ga je heen? - Ik ga hier een eind aan maken.
Jennifer, Carson hier.
Dr. Beckett, ik heb al gezegd dat ik Jennifer Keller niet meer ben.
Jij bent de stem die ze hoorde, 't deel van haar brein dat't overnam.
Je kunt me niet tegenhouden. Ik word wat ik moet worden.
Kolonel Sheppard maakt een Jumper gereed.
Geef me een afgeschermd kanaal.
- Sheppard, wat doe je? - Ik neem een kortere weg.
Sorry dat ik geen tijd had voor het papierwerk.
Oké, ik zie het.
Dat spul groeit overal.
Dit kan pijn doen.
Kolonel Sheppard, breng verslag uit.
Kolonel Sheppard?
Kolonel Sheppard, hoe gaat het met u?
Kolonel Sheppard?
Ik heb me al eens beter gevoeld.
Wat is er gebeurd?
Kom ons maar halen.
- Hoe is het met Ronon? - Hij heeft een gekneusde keel.
Hij zal een paar dagen niet kunnen praten.
Ik vraag me af of iemand het verschil zal opmerken.
Kolonel Sheppard, kijk eens wie er uit de isolatie is.
- Goed je te zien, Doc. - Hoe voel je je?
- Het doet alleen pijn als ik ademhaal. - Ik voel me schuldig.
Mijn herstel lijkt makkelijker te gaan dan het jouwe.
Geeft niet. Ik heb nu twee dokters die op me letten.
Ik vrees van niet. Ik moet deze middag vertrekken.
Tenzij er natuurlijk binnen een uur een crisis uitbreekt.
Dat zou me niets verbazen.
Luister, blijf uit de problemen
en dan zie ik je snel.
- Succes, Carson. - Bedankt, John.
Welkom terug, dr. Keller. En dr. Beckett,
- bedankt. - Graag gedaan, Mr Woolsey.
Voordat ik hierheen kwam,
was ik in gesprek met mijn leiders op de aarde.
Ze bekeken mijn rapport.
- Wat heb je hun verteld? - De waarheid.
Dat ik in mijn eerste drie dagen als commandant
minstens zes veiligheidsprotocollen heb geschonden.
Zoveel?
Ik liet Beckett het onderzoek leiden ondanks zijn gesteldheid
en het feit dat hij technisch gezien geen lid meer is van deze expeditie.
Ik liet Ronon het tegengif toedienen hoewel hij besmet was.
Ik heb de basis in gevaar gebracht
om iemand te redden die misschien niet te redden viel.
Maar dat was niet zo en we kregen haar eruit.
En als je de regels had gevolgd, zou ze nu dood zijn.
De IOA lijkt't met je eens te zijn.
Ze laten de zaak rusten.
Wat is dan het probleem?
De regels zijn er om een reden, kolonel.
Als ik hen niet kan vertrouwen,
weet ik niet of ik dit kan.
Welkom in het Pegasus-stelsel.
Synchronization by Gman2oo6