Drie weken geleden stortte een onzichtbare koepel neer op Chester's Mill
en scheidde ons van de rest van de wereld.
De koepel test ons uiterste,
confronteert ons met onze eigen demonen...
Woede...
Verdriet...
Angst...
Mijn god.
Om te overleven, moeten we het opnemen tegen de gevaarlijkste tegenstander...
Ons zelf.
Je moet alles doen wat ik vraag zonder vragen te stellen.
Een amethist overleed vanmorgen. Een tweede verliest zijn kracht.
Iemand heeft Chester's Mill geïnfecteerd. - Met wat?
Deze vloeistof is eindig en kostbaar.
Wat de leider ook doet, de groep zal volgen.
Soms is het een opluchting om toe te geven wie je werkelijk bent.
Ga van mij af.
Ik vroeg Norrie mee te komen en ze duwde me. - Dat is niet wat er gebeurde.
Niemand gaat weg voor we met Christine hebben gesproken.
Je gaat naar Bird Island, waar, wat er ook in je zit dat je zo'n monster maakt, verwijderd wordt.
Ik kan niet met iemand omgaan die niet tegen mij spreekt.
Hé, wat is dit?
Christine Price is het experiment en u, meneer Rennie, bent de controle.
Ik heb je hier mee naartoe genomen om je iets te laten zien.
Zie je? Op dat moment....
werd Christine Pine... iets anders.
En dat is Eva Sinclair, haar assistente.
Daar heb je het, de koepel daalde neer
en een mini koepel kwam over het ei.
Waarom laat je mij dit zien?
Op celniveau, is de persoon die je kent als Christine
niet van deze aarde, maar ze is iets heel uitheems.
Dat had ik je ook wel zonder al die apparaten van je kunnen vertellen.
We hebben een hoop geleerd in de afgelopen paar uur, maar...
wat we nog steeds niet weten,
is wat zij is en wat zij wil.
Daar kom jij in beeld. - Nee.
Je gaat me niet met dat in één kamer zetten.
Meneer Rennie, we zijn dichtbij de isolatie van onmenselijke eigenschappen in haar bloed.
Het effect wat het heeft,
als het gespoten wordt in een niet besmette host is van grote waarde.
Echter, als je slaagt om ons de informatie te leveren wat we willen,
dan wordt je die toekomst bespaard.
De keuze is aan jou.
Waar wil je dat ik begin? - Wat denk je van het begin?
Christine en ik werken voor Aktaion.
Er werd verteld dat we de wereld konden helpen.
Dus huurden ze ons in, om fragmenten van meteorieten te vinden,
van een regen die de aarde 25 jaar geleden heeft geraakt.
Toen Melanie het ei vond. - Het zat in een van de meteorieten.
Het spijt me dat ik tegen je loog.
Ik zweer dat ik dezelfde persoon ben, waar je verliefd op werd.
Ik heb dat jaar bij jou gewoond.
Maar ik was bang dat als je de waarheid wist, dat je niets meer met me te maken wilde hebben.
Ik heb die momenten ook gehad. En jou...jou ken ik.
Maar Christine...
Gisteren, wees ik haar iedere keer op de waarheid en ze vermijdde het als de pest.
Dale, ik ken Christine al jaren,
we zijn de hele wereld over gereisd, ik vertrouw haar volkomen.
Ik geef haar nog één kans.
Voor jou. - Dank je.
Laten we gaan zoeken.
Als we hebben gepraat, denk ik dat het tijd is, dat jullie iedereen de waarheid vertellen.
Audrey, wat is er aan de hand?
De bedden zijn klaar, we wachten op Christine om ons toestemming te geven er in te trekken.
Heb je haar gezien? - Ik laat je het weten als het zo is.
Wil je wat water?
Je weet dat ik het prima vind om die zakken te zeggen wat ze willen horen.
Laat maar zitten. Junior heeft mij alles verteld.
Mooie beoordelingen, schat ik zo.
Heb je eigenlijk water nodig?
Dit lichaam heeft nog steeds nodig, wat jij doet om te overleven.
Is mijn kalme manier alarmerend voor je?
Zou je liever hebben dat ik bang deed? Zou dat je minder alleen voelen?
En wat dacht je van verdrietig?
Het is de makkelijkste emotie om te faken.
Hoe zit het met eerlijkheid? Kan je die even doen?
Hier, jongen.
Dat is het leuke van honden. Die kunnen een karakter goed inschatten.
Mensen zullen mij zoeken.
Junior zal voor mij komen.
Niet als er iets van de zoon, die ik kende over is.
Dat is er niet. - Dus je hebt je op de zwakkeren gericht?
Junior zal in zijn eentje jou niet redden.
Dus wie heb je nog meer? Barbie?
Het probleem daar, is Julia.
Zij vertelt hem waarschijnlijk alles wat ze weet over jou, wat een hoop is.
Zoals je ziet, jouw plan heeft geen ruimte voor fouten.
En dat is een grote gok die je neemt als het gevolg is, jouw hersenen in een potje.
Ik heb nog steeds een menselijk lichaam, Jim. En het is moe.
Dit is zo'n zooitje. We hebben niet eens iets verkeerd gedaan.
Ik heb nooit iets gezien zoals afgelopen nacht.
Het leek wel of ze gehersenspoeld waren, of... het zelfde levenssap hadden gedronken.
Of hetzelfde hadden gegeten.
Ik ben zo bang.
Gaat het met je? - Ik voel me nu beter.
Zeg me alsjeblieft dat we hier uit komen. - Eleanor, ik heb je hulp nodig.
Er is een röntgenapparaat in de kliniek, die we moeten gebruiken voor Hunter.
Oké, prima. Hoe krijgen we hem hier? - Het staat op wielen.
Ik kan wel helpen.
Fijn dat je het aanbied, maar het is moeder-dochter tijd.
Junior komt zo meteen bij je.
Hij is degene die ons hier de hele nacht heeft opgesloten.
Wist je dat Joe en ik de hele nacht in deze kamer zijn geweest?
Het ongeluk wat jij hebt veroorzaakt had niet alleen effect op Hunter,
het trof onze stad, onze mensen.
Hopelijk heeft de tijd die jullie hier zaten, je geholpen met begrijpen wat je gedaan hebt.
Laten we gaan, Eleanor.
Wat is het wachtwoord? - Hoe bedoel je, Christine is er nog niet?
Ze is niet in het stadhuis. Jij zag dat mensen zich beneden verzamelden.
Zij wachten op haar om er in te trekken, maar ze is nog niet op komen dagen.
Ik ben bang dat de mensen in paniek raken. - Zijn de mensen zo aan haar gehecht?
Zij gaf ze eten en onderdak, niet lang geleden, vermoordden we elkaar bijna voor zulke dingen.
Denk je dat het weer kan gebeuren? - Nog niet, maar ik wil geen risico lopen.
Waar is dit ontwerp voor?
Christine vertelde me gisteren over het project dat ze moest gaan opstarten.
Wat is het in godsnaam?
Ik weet het niet. Ze zei dat het belangrijk was.
We moeten haar gaan zoeken.
Christine kennende, is ze vast een gebied zoeken voor dit project, wat het ook is.
Ik sprak haar gisteren, maar iemand moet haar na mij hebben gezien.
Als jij de zaak hier afhandeld?
Gaan Eva en ik vragen en kijken wie haar het laatst gezien heeft.
Eigenlijk, ik zou Eva kunnen gebruiken.
Ik ga de mensen zeggen in te trekken en we beginnen aan zonne-energie te werken.
Alle hulp is welkom. - Ik denk dat het een goed idee is.
Ik help Junior en dan kan ik Hunter ook nog controleren.
Ik hoop dat het wat beter gaat.
Ik breng Christine hier terug als ik haar vind.
Schiet het al op met Barbie?
Hij schakelde Pete uit afgelopen nacht, dus dat zal geen probleem meer zijn.
Maar hij vertrouwt Christine nog steeds niet. De stad is zo ver gekomen.
De meesten hebben hun reis afgemaakt. Anderen, als Barbie, zijn er zo dicht bij.
Wat is er met Joe en Norrie?
Die blijven weerstand bieden, maar daar werk ik aan.
Wat is er?
Als de foto's van Hunter laten zien dat de verwondingen permanent zijn, wat doen we dan?
Als hij niet langer nuttig is, dan moeten we hem afmaken.
www.place2home.org presenteert Under the Dome S03E06
Vertaling: pinter, Jacky en OnlyTheBest Sync en controle: OnlyTheBest en kanon
Roger, hoe gaat het met je? - Hé, man.
Heb jij toevallig Christine gezien vandaag?
Nee, de laatste keer dat ik haar heb gezien was gisteren, net voor het eten.
Ze ging met een paar gasten met een boot weg.
Je hebt zeker niet gezien waar ze heen gingen? - Het is moeilijk precies te zeggen.
Het enige daar buiten is Bird Island. - Dank je.
Weet je zeker dat de cavalerie je komt halen?
Met die houding, als ik eenmaal weg ben, laat ik je hier achter en neem je vriend mee.
Hier, puppy. Hier... - Je hebt me onderschat.
Ik denk dat je er goed aan doet, de wereld op mijn manier te zien.
Ik weet zeker dat je dat praatje aan iedereen verkoopt.
Maar één regel. - Dek jezelf altijd in.
Jouw ene regel is een uitgespeeld cliché.
Achter al de spot en het "ik tegen de wereld" gezeik,
wanneer heb je voor het laatst iets voor een ander hebt gedaan?
Ik heb jou dat water gegeven, niet waar?
Ik bedoel, wanneer was de laatste keer dat je voldaan was?
Was het met je familie? Toen je trouwde?
Misschien was het toen je Junior leerde overgooien.
Ze zijn allemaal weg. Nu heb je niemand meer.
Die eenzaamheid, die leegte die vreet van binnen?
Dat is jouw beloning, voor alleen maar naar je zelf kijken.
Ik ben tevreden met de keuzes die ik heb gemaakt.
Jullie denken dat wij de vijand zijn. - Wat? Wil je zeggen dat we het niet zijn?
Er is geen reden toe. We bedoelen het niet kwaad.
We kunnen allemaal samen leven, maar wij zullen ons zelf verdedigen.
Maar je hebt alles weggehaald wat ons... ons maakt.
Ik bedoel, je loopt rond in een echt persoon
die fouten had en charmes, eigenaardigheden.
Bekrompen eigenbelang bracht deze gemeenschap aan de rand van de afgrond,
maar door mij, denken mensen aan dingen en niet aan hun zelf.
Daar door hebben we eten, hebben we vrede.
Vooruitgang komt door creativiteit en individuele vindingrijkheid.
Waar zouden we zijn zonder Churchill, Galileo en Napoleon?
Geschiedenis van deze wereld is gemaakt door leiders, niet door volgers.
Wij komen van andere werelden en waar ik zit, ben jij geen leider.
Je bent een zielige en eenzame man. Ik bedoel, waarom ben je hier?
Voor mezelf, snap ik het. Ze zijn bang voor wat ik breng.
Maar wat is het nut om jou hier bij mij te zetten?
Het spijt me.
Dingen zouden sneller gaan als ik wat hulp had.
Je stelde de mensen teleur. Je hebt het privilege van hulp verloren.
De hulp die ik vraag is juist voor het welzijn van de mensen.
En ik doe niets anders voor iemand mij een handje heeft geholpen.
Je moet leren waarderen waar je gisteren je rug naar toekeerde. Raap het op.
Raap het nu op. - Waar ben je in godsnaam mee bezig?
Joe wordt gestraft. - Je hebt het recht niet om iemand te straffen.
Laten we gaan. - Daar zit je fout, Julia.
Ga van hem af.
Wat doe je? Laat me los. - Dit is het beste voor ons allemaal.
Aktaion.
Hallo, daar.
Waarom heb je dat gedaan? - Je deed het eigenlijk niet zo goed.
Natuurlijk heb je ons wel wat informatie bezorgd over wat ze is,
maar over wat ze wil, niet zo veel.
Kan je raden wat dit is? - Zou het niet toevallig Rogaine zijn, toch?
Ik zweer op God, Jim, als we een bar zouden hebben, zouden we goede vrienden zijn.
Nou, ik zou best wel een borrel kunnen gebruiken nu.
Dit is de cellulaire kern van wat in Christine zit.
We hebben het geïsoleerd. Weet je nog wat we eerder besproken hebben?
Weet je, dokter, je bent erg goed in bedreigingen.
Maar wat ik daarbinnen moet doen, is een deal maken.
Iemand aan de praat krijgen, over wat hij gelooft is makkelijk.
Maar iemand zijn plannen laten onthullen als ze alle reden hebben het niet te doen...
dat is een ander verhaal.
Wat heb je nodig? - Een pressiemiddel.
Als ze wakker wordt en het doet allemaal een beetje zeer,
of ze is een beetje meer bezorgd dat ze niet in een stuk naar buiten komt
en ik zou iets hebben om een slot open te maken...hier kan het mee.
We gaan je er weer in terug stoppen.
Je moet terugkeren als zijnde dat jullie in hetzelfde schuitje zitten.
Jullie moeten je allebei een beetje zorgen maken dat je er niet heelhuids uitkomt.
Wat is er aan de hand? - Iets buiten jouw bereik.
Ik was Joe een belangrijke les aan het leren. - Luister naar me, James.
Je bent ziek. Dit is niet wie je echt bent. - Je hebt gelijk.
Ik ben iets beters. De James die jij kent bestaat niet meer.
Je hebt een probleem veroorzaakt. Problemen komen bij Christine terecht.
Ze weet wel wat ze met jou moet doen.
Sam? - Hoi, Eva.
Christine zei dat je het moeilijk hebt. - Dat was zo.
Ik ben beter nu, terug in het zadel. - Goed om te horen.
Ik kan wel wat hulp gebruiken.
Hoe gaat het?
Ik kan mijn benen niet bewegen. Probeer een andere vraag.
Hunter...het was een ongeluk. - Was het dat?
Ja, zeker weten. Waarom zou ik jou wat aandoen?
Eleanor, ik heb hulp nodig.
De zonnepanelen staan op hun plek, hopelijk hebben we genoeg energie voor een röntgenfoto.
Goed werk, Joe.
Ik heb een expert geregeld.
Ik kan daarmee helpen als je... - Ik heb het.
Waarom wachten jullie niet in de hal? Het wordt druk hier.
We kunnen de mensen in de tenten helpen. Ze helpen verhuizen.
Dat is wat ik wil horen. Carolyn en ik gaan de bedden bekijken.
Ben je ook gek? Aanbieden iedereen te helpen verhuizen?
Ik zei alleen wat ze willen horen. Iedereen is helemaal doorgedraaid.
Ik weet het, mijn moeder zei dat ik onbaatzuchtig moet zijn voor de groep.
Ze is doorgedraaid net als iedereen. - Julia niet.
Ze probeerde me vrij te krijgen,
maar Junior sloeg haar en de kudde pakte haar op en droegen haar weg.
Ik weet niet wat er aan de hand is, maar Julia is de enige die haarzelf gebleven is.
Waar hebben ze haar heen gebracht?
Er zijn zoveel kamers hier.
Het komt allemaal goed. - Nieuwsgierig naar het resultaat.
Waar heb je deze vandaan? - Ik heb ze aan hem gegeven.
De naam die erop staat is Jessie Gordon.
Christine heeft iedereen gevraagd hun medicijnen in te leveren.
Om een apotheek op te zetten. - Apotheek. Dat klopt.
Geen fan van wachten.
Je vierde nekwervel is gebroken.
Maar je kunt...
Zelfs als we buiten de koepel waren, zou je nooit meer kunnen lopen.
Het spijt me.
Kan ik even alleen met Hunter praten?
Het spijt me. - Niet nodig.
Wat gaat er nu gebeuren? - Iets wat ik wou vermijden.
Om jouw pijn te verlichten zouden we binnen een week door de pijnstillers heen zijn.
Alleen jij zou alle kostbare hulpmiddelen voor de groep opmaken.
Om zo door te gaan zou...onverantwoord zijn.
Als dat het beste is...dan wil ik het doen.
We hebben nog een probleem. - Wat is er gebeurd?
Julia stond ons in de weg bij Joe's training,
dus heb ik haar naar een plek gebracht, waar ze niemand lastig kan vallen.
Ik heb een spoor gevonden naar Christine. Ik heb hulp nodig.
Ik denk dat ze op Bird eiland zit, ik heb het verkend, ze is niet alleen, Aktaion is er ook.
Ik maak me zorgen om Christine.
Ik wil dat je weet dat dit niet persoonlijk is.
Ik ben hier om je te laten weten dat Dale proberen terug te krijgen een verloren zaak is.
Hij is een deel van een groep die jij niet kan snappen.
Je accepteert dat en neemt eraan deel, of je wordt buitengesloten.
Al zou het jammer zijn om op dezelfde dag jou en Hunter te verliezen.
Denk erover na.
Het is raar of niet? Als je één van ons was, konden we allebei bij Dale zijn.
Wat is er gebeurd? - Lijkt erop dat ze hun testen hebben opgevoerd.
Je lip. Hebben ze je geslagen?
Ik heb toch nog wat vechtlust in me.
Wat doe je?
Die vechtlust en een beetje vindingrijkheid...
zorgen dat ik hieruit kom.
Neem me mee. - Waarom zou ik?
Omdat als je mij hieruit krijgt, ik je uit de koepel kan krijgen.
Ik heb de draden verkeerd aangesloten en ze heeft een schok gekregen en viel neer.
Alsjeblieft, ze is deel van de groep.
Pak haar voeten.
Jullie zijn geweldig. - Ik denk dat je de enige normale bent hier.
Ze vermoorden Hunter. Jullie moeten hem helpen. - Wat?
Junior en Eva...ze gaan Hunter vermoorden. Jullie moeten hem weghalen.
Hoe? - Jullie hebben mij gevonden.
Jullie bedenken wel wat. Ik hoor dat Barbie naar Bird eiland gaat.
Ik moet hem stoppen, voor hij spijt van krijgt.
Waarom ben jij anders? Waarom zijn wij anders?
Ik zat niet in de cocons.
Iedereen die erin zat, heeft iets in ze wat hun overneemt.
Zit er iets in ons?
Sommige mensen zijn sterker dan anderen in het weerstaan, dus wat je ook doet, blijf het doen.
En blijf uit het zicht.
Zorg dat Hunter veilig is. Ik vind jullie.
Hoeveel heb je er gezien? - Bij elkaar, telde ik er vier.
Wat denk je dat ze met haar doen? - Waarschijnlijk antwoorden proberen te krijgen.
Derde sectie, alles in orde. Hoe gaat het met de gevangene?
Eenmaal buiten de cocons, werden de begrippen, mij, ego en eigen gewist van mijn brein.
Ik zag de wereld in een ander licht. Een beter licht.
Een wereld waar de behoefte van velen, belangrijker waren dan van een paar.
Ik heb de film gezien, mevrouw Spock.
Wat wij willen is niet anders dan elk ander levend wezen.
Overleven. Opbloeien.
Dat is een mooi plan, behalve het body-snatching gedeelte.
Kom nou. Laten we samenwerken.
Dus, ik laat je eruit en jij haalt de koepel neer? Zo makkelijk?
Het is niet zo makkelijk, maar dat is het uiteindelijke doel.
Wij nemen het over. - Alles gehoord?
Microfoons in de kooi. - Onthoud dat er maar één regel is. Red jezelf.
Je moet hier blijven.
Weet je, hadden we elkaar maar ontmoet in die kroeg.
Jim, laat me eruit. Ik kan je helpen.
Weet je, ik kan overweg met goed en met slecht.
Maar niet met wanhopig.
Je kunt me alles vertellen wat ik wil horen, maar ik trap er niet in.
Even goede vrienden.
Is het tijd? - Kijk in mijn ogen.
Je voelt er niks van. - Ik ben klaar.
De eerste zorgt ervoor dat je gaat slapen.
De tweede laat je hart stoppen.
Kijk me aan. Kijk me alleen maar aan.
Daar gaat het.
Nee. Nee. - Stop, ik wil dit.
Wat? - Ik wil geen last zijn.
Hij wil dit. Op een dag zal je het begrijpen.
Haal hem hieruit.
Kom op Hunter.
Loop vooruit, Junior. Zorg dat de boot klaar is.
We moeten nog een gesprek afmaken.
Ik geloof dat de laatste vraag was... Wie ben je?
Ik werkte voor Aktaion en kreeg de opdracht om het ei te vinden.
Wat vertelde Aktaion tegen je wat het ei was?
Ze zeiden dat het de potentie had om de grootste energiebron te worden en...
ze zagen...dat we een deel van een groot geheel zouden zijn...
Wat is het?
Toen ik het ei aanraakte, veroorzaakte ik de koepel.
Ik heb ons allemaal erin opgesloten.
Elke dode, elke familie die van elkaar gescheiden werd...het is mijn fout.
Aktaion gebruikte veel goede mensen... voor verschrikkelijke dingen.
Ik denk dat ze wisten dat ze je naar iets gevaarlijks stuurden.
Het is niet jouw schuld.
Barbie, ga bij haar weg. - Wat doe je Julia?
Ze is niet wie ze zegt dat ze is. Ik weet wat je echt bent.
Julia gaf me aan hun.
Ze hield me onder schot en gaf me aan Aktaion.
En ik zou het weer doen. Aktaion probeerde alleen te helpen.
Barbie, ze is gevaarlijk. - Laten we praten.
Alleen wij samen. Geen wapens.
Julia, laat dat pistool zakken.
Echt niet. - Ik kom naar jou.
Kom hier. Ik ben hier. Kom bij me.
Het is alleen wij tweeën, oké?
Wat is er aan de hand?
Christine en Eva werken voor Aktaion. Ik heb bewijs.
Ik weet het. Dat hebben ze mij verteld. Ze hebben hun gebruikt.
Er is meer.
Ik weet hoe dit gaat klinken, maar je moet me geloven.
Ja, Christine werkte voor Aktaion, maar dat is niet de echte Christine.
Toen Melanie het ei op haar cocon legde, kwam er iets van binnenin in de anderen.
En nu groeit het...in ons allen, als een infectie.
Ik voel me prima. - Ik weet dat je je prima voelt.
Maar je bent anders. - Hoor je wat je zegt?
Barbie, denk erover na. Je werd gemanipuleerd om Pete te vermoorden.
Dat was zelfverdediging.
Christine en Eva zijn hunzelf niet en ze gebruiken je.
Ze willen dat je wordt zoals hun. - Eva.
Laten we eerlijk zijn, oké? Daar gaat dit over. - Je luistert niet naar me.
Ik ken je.
Ik hou van je.
Maar je bent ziek en ze willen dat je zo blijft.
Je kunt haar niet naar Chester's Mill terug brengen.
Je zegt tegen me dat ik niet mezelf ben.
Je hebt een onschuldige vrouw overgegeven om op te experimenteren
en te martelen door Aktaion.
Barbie, je luistert niet. - Nee.
De enige die veranderd is, ben jij.
Christine heeft alleen maar goede dingen gedaan voor deze stad.
Als je dat niet kunt accepteren, moet je hier blijven
en nooit meer terugkomen.
Het waren Joe en Norrie die Julia vrij lieten en Hunter bevrijdde.
Ik zal me om hun bekommeren. Ik heb plannen voor Joe.
Hij zal bruikbaar zijn in het volgende project. Jij richt je op Barbie.
Hij nam een grote stap vandaag, maar er is nog vooruitgang te maken.
Het trauma dat hij kreeg in zijn militaire tijd, heeft hem beter bestand gemaakt dan de meesten.
Hij vertrouwt je nu eindelijk.
Ik werd voor hem wat hij nodig had... een slachtoffer om te redden.
Ik moet je een persoonlijke vraag stellen.
Hebben jullie tweeën samen geslapen sinds jullie in Chester's Mill zijn?
Nog niet.
Hoe eerder je zijn partner wordt hoe sneller hij zal zijn wat ik wil dat hij is.
Onze beschermer. - Ik kan dat doen.
Ik zat net aan je te denken.
Je ziet er goed uit. Nuchter.
Ik heb mezelf opgefrist. - Waarom van gedachte veranderd?
Ik zag een glimp van mijn toekomst... als ik verder ging zoals ik was.
Toen ik gisteren wegging, ging ik naar Abby.
Ze gaf geen antwoord toen ik haar riep.
Ik vond haar in het bad.
Ik heb het gevoel dat ik weet waar dit heengaat.
Sorry, ik ben afgedwaald.
We raken allemaal verdwaald.
Het belangrijkste is dat je nu hier bent.
Je deed het voor mij, niet?
Abby kon de pillen niet gekregen hebben.
En ze heeft al eens geprobeerd om zelfmoord te plegen maar ik redde haar.
Deze keer was ik te laat.
Maar je hebt mij gered.
Je trok me uit het drijfzand. Bedankt.
Het moest gedaan worden.
Je betekent veel voor ons allemaal.
Je zou dat niet gedaan moeten hebben bij Abby.
Het spijt me, maar ik zal nooit in staat zijn om te zijn wie je wilt.
Bedankt iedereen.
Je hebt het goed gedaan vandaag. Christine zal trots zijn.
De mensen zijn allemaal verhuisd. Ik wilde je iets vragen over de ontwerpen.
Wat is er gebeurd? Wat moet ik doen? - Breng me naar de grotten.
Wie is daar? - Norrie, ik ben het maar.
Is er iets dat we voor hem kunnen doen? - Dat denk ik niet.
Als hij wakker wordt, zal hij veel pijn hebben.
Hij zei dat hij ons niet tot last wou zijn. Maar wat betekent dat eigenlijk?
Julia zei dat ze hem gingen vermoorden omdat hij zijn benen niet kan gebruiken.
Dat is zo verkeerd.
Als ze bereid zijn om hem te doden om die reden, dan...
moeten we precies doen wat Julia zei en ons verscholen houden.
Ik was overal op zoek naar je.
Nou, je hebt me gevonden. - Ik ben een Barbie speurhond.
We kunnen...
We kunnen naar een van die verlaten tenten gaan.
Het zal net als vroeger zijn.
Alles wat vandaag gebeurd is met Julia...
Wat ze deed bij Christine.
Misschien was ze nooit de persoon die je dacht dat ze was.
Misschien.
Ik ga een wandeling maken.
Zeg me wat ik moet doen.
Leg me neer bij het kristal.
Ga achteruit.
Breng me Sam.
Indy, kom eens hier jongen.
Waar ben je jongen? Kom hier, Indy.
Niet wat ik zocht. - Ja, dat geldt ook voor jou.
Vond je jouw actieheld?
Heb je hem verteld dat er iets van een andere planeet aan zijn touwtjes trekt?
Ik heb het geprobeerd.
Ik haat het om het toe te geven, maar je had gelijk.
Barbie is niet dezelfde. - En Aktaion is helemaal dood.
Voor zover dat ze mij hier uit kunnen helpen. - Of vinden van een remedie tegen de infectie.
We staan er alleen voor.
Ik blijf zoeken naar mijn hond.
Je kan gaan als je wilt.
Indy. Kom hier jongen.
Indy. Waar ben je jongen?
Vertaling: pinter, Jacky en OnlyTheBest Sync en controle: OnlyTheBest en kanon