Mr. Piccolo. - Ja, meneer?
Ging je ergens heen? - Naar de brug, sir.
Een reactor is stilgevallen. We moeten...
We bereiden ons voor om terug op te starten, ik weet het.
Welke dag is het vandaag?
Donderdag, 28 oktober.
2032 jaar.
Heb ik iets verkeerds gedaan?
U bent geboren, Piccolo...
Sir?
Gelukkige verjaardag.
Elvis.
Heb ik de juiste kerel?
Absoluut. Ze noemden hem, de koning.
Kapitein naar de brug.
Niemand onthoudt mijn verjaardag.
Dank u, sir.
Doe verder, Mr. Piccolo.
Jawel, sir.
Dat zou het moeten zijn, zodat de hoogste bieder de module kan maken voor deze oude reactor.
Dat was tenminste niet gemaakt door Deon... - Oké mensen, stop met die verhaaltjes.
We zijn klaar, sir. - Doe verder...
Reactiveer...
Opstarten...
Magnetisch veld is stabiel. We kunnen inschakelen.
Start... Nu...
Wacht even... - We hebben fusie. De spanning stijgt.
Ik zei wacht even. Ik zie iets vreemds van binnen.
Ik zie niets...
Mr. Wolenczak, je bent de wetenschappelijke officier. Heeft u een bevel?
Stop ermee. Snij de brandstoftoevoer af...
Ik probeer het, het is zelf voedend. - Het is een discontinuïteit.
We hebben een zwart gat in de reactor. - Maak dat je wegkomt, Lonnie. Nu...
Ga nu... Ga...
Wat is dat? - Discontinuïteit tussen tijd en ruimte.
Alleen zitten wij erin, kapitein. - Niet lang meer.
Volle kracht vooruit.
We weten niet wat er aan de andere kant is. - Dat zul je snel weten. Hou jullie klaar.
Sensoren geven aan dat we in normaal water zijn.
Stuur een sonde naar de oppervlakte. Maak het communicatiesysteem.
Hoe zit het met luitenant Henderson en haar bemanning?
Ze ontsnapten. Toe de reactor is gestabiliseerd.
Kapitein, ik ontvang... iets.
Wel, we zijn tenminste niet op Mars.
Het is niet eens digitale, radiosignaal. Het is akoestisch.
Het komt van...dat.
Ik zal met een enterploeg gaan controleren. - Er is een betere manier.
Laten eerst de sonde uitzoeken, waar we zijn.
Ben al bezig. De computer berekend de cursus 1-2-0.
Vijfenvijftig kilometer van de kust, van Miami.
28 oktober 1962.
De dag dat de Cuba raketten crisis eindigde.
Het belangrijkste ding dat gebeurde op mijn verjaardag.
Raketten crisis?
In het najaar van 1962, de Sovjet Unie plaatste
kernraketten op Cuba, 13 kilometer van de Amerikaanse kust.
America trok aan de alarmklok en legde een blokkade rond Cuba.
Hij begon bijna een nucleaire oorlog. - Hoe is het opgelost?
28 oktober 1962.
President Kennedy en Nikita Chroesjtsjov hadden een akkoord bereikt.
Het vredesproces duurde dertig jaar, tot het einde van de Koude Oorlog.
In deze tijdlijn niet. Dit is geen storing dat we horen.
Wat je hoort, is de fallout van een nucleaire aanval.
Ze hebben de planeet, vernietigd.
Mijn god...
Daar...
Ze zijn dood, door de straling.
Zelfs het medaillon van St. Christoffel is besmet.
Kijk uit...
Mijn familie...
Kapitein, we vonden een overlevende.
Geef hem een bloed plasma transfusie via een zak. Onthoud dat hij besmet is.
Heb je ze geïdentificeerd?
Adam en Christine Van Camp en hun moeder, Ellen.
De overlevende is de vader, commandant Michael Van Camp.
US navy inlichtingendienst. Hij werkte op het hoofdkwartier, 2de vloot.
Dan zullen we zeker wat antwoorden hebben.
Niet doen. Zelfs de zak is radioactief.
Sorry...
Dokter Perry...
Kunt u hem helpen? - Met zoveel radioactieve schade...
Het enige dat ik kan doen is verlengen van zijn doodsstrijd.
Ik heb sondes naar het vasteland gestuurd. Het is een nucleaire woestenij.
Wat is dan, die schijn aan de horizon? - Vuren. Het vasteland is aan het branden.
Steden en bossen, alles. Er komt een nucleaire winter.
Iedereen die overleeft zal bevriezen. - Is er iets op de radio?
Nee, niets. Ik betwijfel of ze ooit zullen uitzenden.
Ik begrijp het niet.
Dit is nooit gebeurd.
Sovjet schepen doorbroken nooit door de blokkade.
Beide zijden gingen naar de onderhandelingstafel.
Nucleaire testen overeenkomst, de rode lijn.
Beide zijden kwam nooit dicht bij een nucleaire oorlog.
Wat ging er dan mis?
Misschien is dit een alternatieve realiteit.
Nee, telkens ik de cijfers nakijk zeggen ze steeds hetzelfde.
Dit is onze tijd, maar 70 jaar eerder.
Als het op één of andere manier lukt om terug te gaan, zal de oorlog er nog zijn.
Het zal deel uitmaken van onze geschiedenis?
Nee, omdat we fysiek hier zijn is dit nooit gebeurd.
Wat bedoel je?
Denk er over na. Misschien is de wereld niet vernietigd,
omdat we terug gingen in de tijd en de oorlog voorkomen.
Oké, dat betekent dat we geslaagd zijn. - Misschien, misschien niet.
Misschien een andere tijd en ruimte versie was geslaagd.
Wachten eens even.
Zeg je dat de oorlog stopt als we verder terug in de tijd gaan?
Één van onze lasers was uit fase en veroorzaakte
resonantie in de plasma kern. Juist tijdens de ontsteking.
Wat betekent?
We maakten onze eigen microscopisch zwart gat.
Zolang het krachtveld houdt, zullen we de controle niet verliezen.
Maar als het onstabiel wordt, zal het een nieuw zwart gat maken.
Waarin de straling een nieuwe poort kan maken.
Onze beweging door de tijd, moet hetzelfde zijn zoals tussen de twee poort.
En als het veld niet houd?
Dan ontploffen we.
Zeg me... Kan je het proces goed genoeg controleren.
Om ons leven te riskeren?
Denk je dat we een keuze hebben?
Er is altijd een keuze, vaandrig.
De truc is genoeg informatie te vergaderen, Luitenant.
Waar ben ik?
Op een onderzeeër, in de buurt van Miami.
Waar is mijn familie?
Ze hebben geen pijn geleden.
Dokter...
Commandant, ik verontschuldig me, maar ik moet het vragen.
Hoe is deze oorlog begonnen?
O' god, dat weet ik niet.
Dingen liepen uit de hand, achter de blokkade.
Achter de blokkade. Waar?
Het centrale commando zij dat een...
amerikaanse onderzeeër zijn positie had verlaten om...
het vuur te openen naar een Sovjet schip dat de blokkade gepasseerd had.
Maar we wisten niet waar hij was. En toen begonnen de bommen te vallen.
Ik probeerde mijn familie te redden.
De straling was sneller. - Sorry...
Dr. Perry, waar moet dat? - Niet nu, zeeman.
Wat was dat?
Is dit een Amerikaanse onderzeeër?
Zoiets heb ik nooit gezien.
Dit is een Amerikaanse onderzeeër, we zijn uitgeleend aan iets zoals de Verenigde Naties.
Maar we komen van, zeventig jaar uit de toekomst.
U kunt door de tijd reizen?
Ga dan terug en stop deze oorlog. - Je moet rusten.
Nee...
Ga terug en stop deze oorlog. Doe alles wat je kunt.
Vernietig één van onze onderzeeër, als je moet.
Stop deze oorlog op tijd.
Kan je iets doen voor hem?
Ik kan niet eens zijn hand houden, als hij sterft. Hij heeft zoveel straling.
Net als iedereen op de planeet.
Luitenant Henderson? - Sir?
Start reactor drie. We zullen eens proberen.
Jawel, sir.
Mr. O'Neill.
Alle gewone systemen, herstarten. Sonde op standby. Reactors op veilig.
Jij neemt het roer. En naar fase één.
Face één... Iedereen naar je gevechts positie.
Begin de koers, nul nul graden. - Start de derde.
Henderson start de derde.
Vuur... - We hebben schommelingen.
Dekking... - Het begint.
Volle kracht vooruit. - Puls wapens handhaven.
We moeten twee graden links van de poort geraken. Twee graden.
Helemaal bakboord. Nauwkeurig, koers 2-9-8.
We zijn in positie, sir. - Vuur op mijn teken.
Nu...
Het werkt...
Volle kracht vooruit, nu.
Laat en sonde naar de oppervlakte. - Onderweg.
Ik registreer iets. Veel...
Ik heb een datum.
Het is nu 26 oktober 1962. We zijn twee dagen terug in het verleden.
Wat is dat? - Klinkt als een verouderd noodsignaal.
Op een oude militaire frequentie. - Decodeer het.
Niet nodig, sir. Het is heel duidelijk. - Zet hem op de speaker.
Aan al het commando personeel van vergrootglas.
Dit is een nationale commando alarm van CNC.SAD, tweede niveau van alarm.
Tweede niveau van alarm, toegangscode is DBZZ. - O'mijn god.
Het tweede niveau van paraatheid? - Tweede fase alarm.
In heel Amerika worden de raket in de silo's volgetankt.
Bombardement vliegtuigen vertrekken, naar de aanvalspositie, om de Sovjet Unie aan te vallen.
Het is de laatste stap, om de oorlog te beginnen.
Voor een nucleaire oorlog.
Volgens onze sensors, gebeurd het helemaal, zoals in de geschiedenisverslagen.
In Cuba staan de raketten klaar en zoals je kunt zien
er zijn minstens twaalf Sovjet schepen die de blokkade naderen.
We denken dat één van de onderzeeërs zal beginnen te vuren.
Maar we weten niet waar en de blokkade is 1.500 kilometer lang.
Waarom gaan we niet naar de oppervlakte en bevel dat iedereen de oorlog stopt?
Als we proberen om geschiedenis veranderen, zoals de hand van God.
Dat kan overal heen leiden. Misschien zelfs, iemand die deze oorlog begint.
Maar als we de beweging van de Amerikaanse onderzeeërs kennen.
En de communicatie codes, kunnen we misschien iets doen.
Mr. Ford, ik ga met de Seaquest de blokkade omzeilen.
U gaat aan land en haal de data die we nodig hebben.
Lucas zal naar je sensors kijken en Henderson zal het besturen.
In orde, sir. Maar ik zou Piccolo willen meenemen.
We hebben transport en kleding nodig die niet opvallen.
Wat heeft Piccolo ermee te maken? - Piccolo..
Terwijl we de onderzeeër aan het doorzoeken waren.
Ik nam de sleutels mee en ontsmette hen.
Oude gewoonten zijn moeilijk, sir. Ik dacht dat ze van nut kunnen zijn.
Mr. Piccolo, soms maak je me bang.
Maar soms is het goed om bang te zijn.
Vertrek binnen tien minuten. Veel geluk iedereen.
Ik kon hem niet overtuigen om je hier te laten. - Nee, ik ga met je mee.
Team, snel...
Ik ben Clode Harris. Je luistert naar het nieuws.
De spanning stijgt in de Cuba raketten crisis.
Amerikaanse nucleaire bommenwerpers, zijn gezien op burger vliegvelden.
Moskou agentschap TAS, beschuldigt de Verenigde Staten.
Voor provocatie die kunnen leiden tot een nucleaire oorlog.
Dat is het, sir. Vreemd, niet?
Sleutels van de toekomst die een deur opent van het verleden.
Weet iemand, hoe we eruit moet zien?
1962...ik denk dat je topless moet gaan.
Oké dan, misschien heb ik de verkeerde decennium.
Wat doe je? - Ik zag het in oude Marlon Brando film.
Misschien moet ik gaan, voor meer een mannelijke stijl.
Wat bedoel je? Mijn hoofd scheren?
Waarom krijg ik de overschot?
Opgelet, er komt iemand.
Je bent Christine Van Camp.
Ja, nu weten dat, maar wie zijn jullie?
Ik ben Lucas Wolenczak. - Echt?
Ik zal het aan de politie vertellen. - Wacht...
Rot op...
Laat me dit niet gebruiken. - Rustig maar, ik zal het uitleggen.
Wat ga je uitleggen? - Ja, wat ik ga je vertellen...
We zijn van de toekomst om de mensheid te redden.
Je hebt gelijk... Kalm maar, oké?
Kalm maar, we gaan je ontvoeren. Voor even maar. - Wat...
Oké...
Goed idee, Lucas. Alleen een genie kan dat bedenken.
Laat me het uitleggen.
Als je ons niet gezien had, zouden we je niet dwingen om met ons mee te komen.
Beloof me dat je normaal doet, dan binden we je niet vast.
En na een paar uren, laten we je vrij.
Wat denk je?
Ongelooflijk dat deze auto geen voice command heeft.
Probeer de papieren kaart, maar te lezen of wil je raden waar we zijn.
Man toch, cabriolet, goede muziek...
Ik ben geboren in de verkeerde tijd.
En in het verkeerde land. - In het verkeerde land?
Ja, tuurlijk. Je naam is niet van hier.
Jullie zijn niet van diep in de USA. Jullie zijn Russische spionnen, juist?
Denk je dat we de Russen zijn? - Natuurlijk, zijn jullie russen.
Je hebt de gekste combinatie kleren gekozen en hij weet niet hoe hij moet rijden.
Jullie doen alsof je Jack Kerovac bent, die onderweg zijn, of zo iets.
Ik weet zelfs niet, wie de world series dit jaar heeft gewonnen.
De Paris Lasers. - Je bent zelfs en slechte spion.
Jammer dat je niet bent opgegroeid in Amerika.
Met een beetje hulp, kan het handig zijn.
Echt... - Ja...
Lucas?
Wolenczak? - Ja, sir.
We zijn bij de Naval Basis. Breng de sensor. - Oké.
God...jullie zijn echt spionnen?
Het is niet altijd, wat het lijkt. - Ja...oké...
Hier maken we kamp. Zo hebben we zicht op hun antennes.
Wacht, ik denk dat we problemen hebben. Ik denk dat we gevolgd zijn.
Alleen blanken.
Het is voor mij, het is 1962.
Waar heb je het over. Hoor je er niet bij.
Ik ben zwart, we zijn terug gegaan voor de wet van de Burgerrechten.
Ik begrijp het niet. - In Florida, 1962...
een zwarte man mocht zelfs niet drinken uit de fontein, waar de blanken van drinken.
En hij mocht zeker niet rondrijden met een blanke vrouw in zo'n auto. Dat wist je.
Wat moest ik doen? Je ontvoerde mij.
Wat doe jullie hier? Zijn jullie mensenrechten verdedigers.
Ik ben de commandant Jonathan Devon Ford, van de Amerikaanse marine.
Kan me niet schelen hoe een nerd in een verkiezing,
die niet weet wat juist is. je noemt, Gast.
Jij bent maar één ding voor mij.
Stop...wat doe je, mannen?
Ik wil niet dat je hen pijn doet. Ik wil alleen weg van hen.
Ga opzij.
Nee...
Laten we gaan... - Ga naar de auto, snel.
Sneller...
Ze halen ons in.
Waarom heb je dat gedaan, met ze?
Maak je geen zorgen, dat is tijdelijk. Blijf lopen.
Stop, laat je wapens vallen. - Christine, lopen.
Ik wil niet dat iemand gewond raakt. laat uw wapens vallen.
Arresteer ze, sergeant. Het zijn Sovjet agenten.
Jawel, sir.
Nee, wacht...
Je maakt een grote fout. Er komt een grote oorlog.
We kunnen hem tegenhouden, als je naar me luistert.
Commandant...
Christine, ben je oké? Hebben ze je iets aangedaan?
Maak je geen zorgen, pa. Je moet niet zo ongerust zijn. Ik ben in orde.
Oké? De boodschappen lagen verspreid op de boot. De sheriff kreeg
telefoons dat je met een zwarte man, door de stad aan het rijden was.
Het zijn mensen zoals wij. En niemand heeft met pijn gedaan.
Weet je wat jou probleem is? Je denkt dat iedereen goed is, zoals jij.
Commandant? - Ja?
Ze hebben de mensen op het strand gevonden, ze komen net bij bewust.
Ze zeggen dat ze werden verdooft met een soort vee stok.
Kijk eens, sir. - Wat heb je?
Wel...
het lijkt op een, ontsteker.
Wapens, waarvan ik niet weet wat ze afvuren.
En apparatuur voor de frequenties af te zoeken.
Haal luitenant Trask. Laat ze onmiddellijk ondervragen.
Kapitein? - Ja?
We komen bij de blokkade. - Wat zie je, Fredricks?
De Amerikaanse onderzeeër, die op de bodem licht. Luistert naar trage sonar.
Zelfs onze sonde kan niet alles detecteren.
Wanneer zal de eerste Sovjet schip aan de blokkade zijn?
In drie uur. En ze zijn te verspreid om ze te beschermen.
Och kom, hoe dom denk je dat ik ben?
Ik geloof geen enkel woord. - Laat het me uitleggen.
Er is een Amerikaanse onderzeeër daarbuiten, die de derde wereldoorlog gaat beginnen.
Omdat hij denkt dat de Russen de blokkade doorbraken.
Nee...
Jullie zijn Sovjet agenten, met een infiltreer missie.
Nu proberen jullie desinformatie te verspreiden. - Wil je dat ik je de waarheid vertellen?
Ik ben een commandant Jonathan Devin Ford van de USA marine.
En dit is mijn vasteland eenheid.
En als je dat raar vindt en de toekomst kennen. Is omdat we van de toekomst komen.
Van het jaar 2032.
Geen wonder dat er een vrouw in het team zit. In plaats van hersens.
We kunnen het bewijzen.
Neem een deel uit elkander of zet een puls pistool op rood en vuur het in de zee.
En dan?
Explodeert het in ons gezicht? Is dat je manier om wraak te nemen?
Alstublieft, je moet het geloven.
Elk moment, zal er een nucleaire oorlog beginnen.
Dat weten we. Omdat we binnen twee dagen, je boot hebben gevonden.
Je was stervend aan straling en uw familie was al dood.
Uw zoon Adam zijn straling was zo heet,
dat we zijn St. Christopher medaillon, niet konden aanraken.
Als je denkt dat je me bang maakt door over mijn familie te beginnen.
Je vergist je.
Neem ze mee. Stuur ze naar het Pentagon.
Wacht...
Daarom, was Christine vandaag aan boord.
U vertelde u familie te vluchten als een nucleaire oorlog uitbreekt.
Maar ze vluchten niet. Ze wachten op je.
En de straling zal er al zijn voordat je arriveert en je zult samen sterven.
Stop daar mee. Mijn zoon heeft zelfs geen medaillon van St. Christopher.
Wacht, hoe denk je dat we aan de sleutel komen? Wacht...
Is dat wat ze u vertelde? - Ongeveer.
Als ze iets vertelde.
Hé, wees niet bang. Ze liegen.
Hoe weet je dat, zo zeker?
Ik zal je iets vertellen. Wanneer ze die jongens op het strand, neerschoten.
Zoiets heb ik nooit in mijn leven gezien.
Je leest veel boeken en ik weet dat je vreemde ideeën hebt.
Ginsberg, Burroughs en Baez.
Deze mensen zijn geen probleem. - Commandant.
Ja?
Uw vrouw is aan de telefoon, ze hoorde het nieuws.
In orde? - Oké.
Ja, Ellen... - Ik heb net gehoord, is Christine in orde?
Ja, ze is oké. Ze is hier wat opgewonden. Wilt u met haar praten?
Christine...
Hallo, mama. - O' kind...
Wanneer ze me het vertelde was ik zo bang. Zijn het communisten?
Ja ik denk het wel, Ellen. Nu is alles onder controle.
Hoe neemt het Adam op?
Eerst al die berichten uit Cuba en nu dit.
Ik weet dat het dom is, maar toen ik in de stad was.
Kocht ik een medaillon van St. Christopher voor hem.
Ik denk dat het rustiger zal maken. - Wat?
Ik kocht hem een Medaillon van St. Christopher. - Heeft iemand dat gezien?
Wanneer heb je het gekocht? - Een tien minuten geleden. Waarom?
Ellen, dit is erg belangrijk. Doe wat ik zeg.
Als er iets gebeurt, vaar dan met Adam de zee op.
En Ellen, wat er ook gebeurt. Wacht niet op mij.
Wacht ook niet op Christine. Begrijp je?
Mike, je maakt me bang. Wat is er aan de hand?
Alstublieft, doe wat ik zeg. Ik bel je zo snel als ik kan.
Oké...
Papa, wat is er?
Christine, dit zijn uw sleutels?
Nee, mijn sleutels heb ik hier.
In orde, Christine. Blijf hier.
Pa?
O'mijn god...
Al nieuws van Ford? - Probeer ik, sir. Ze zijn buiten bereik.
Één van de vrachtschepen versneld.
Wanneer is hij bij de blokkade? - In minder dan een uur.
Hoe snel kunnen we in dit water, voordat ze ons zien via de sensoren?
Vijfenzestig knopen. Moet ik een spookbeeld voorbereiden.
Zeker niet, als ze het zien dat beginnen we wereldoorlog drie.
Voorwaarts één derde snelheid. Mr.O'Neill, start de lasers. Laagste kracht.
Doel, sir?
Die Russische vrachtonderzeeër, daar.
Richt op de schroefas. Om het te verhitten, voordat ze aan de bergruggen komen.
Met een beetje geluk, kunnen we terug naar huis. - Ik begrijp het.
Gericht op het doel. Laagste kracht, op uw teken.
Vuur...
Ze hebben de motor opgeblazen.
Rustig, ik wil iemand in die stoel daar.
Fredericks, verslag. - Iets aan onze achtersteven.
Klinkt als een onderzeeër stijgend van de bodem. - Verdomme...
Geef me beeld. - Op het scherm.
Dat is een klasse skipjack onderzeeër, met nucleaire raketten.
Ze zijn voorbij de blokkade. - Waarop wachten ze?
Vulkanische stromen, blokkeren hun sensoren. Ze hoorden de vrachtonderzeeër
niet, tot dat we de propeller bliezen, nu horen ze het pas.
We hebben juist, wereld oorlog drie uitgelokt? - Ik wil commandant Ford online...
Mr.O'Neill, algemeen alarm. Jawel, sir.
Algemeen alarm... iedereen naar zijn gevechts station.
Wat was dat?
De grootste explosie, die ik ooit heb gezien.
Je hebt hun wapens geprobeerd? - Ja...
Ze zijn veel gevaarlijker dan ik dacht.
Maak ze klaar. - Je had me even bang gemaakt.
Ik dacht dat je het naar me zou richten.
Dat doe ik.
Christine, maak ze los.
Zeg me wat je nodig hebt.
De Amerikaanse onderzeeër versnelt en de torpedo buizen zijn open.
Bereid tegenmaatregel. Op koers 2-2-0.
Ze vuurde een torpedo Mark-14 af met veel explosieven.
Hij vuurt op de vrachtonderzeeër. - Vuur om te onderscheppen.
Onderscheppers onderweg.
onderschept... Ik heb actieve sonar.
De Amerikaanse onderzeeër probeert op ons te richten.
Ze openen een tweede torpedo buis. Sensoren meten straling, torpedo met nucleaire lading.
Wat?
Ze hadden niets anders gehoort, dan onze onderschepping.
Ze zijn zo bang dat ze een oorlog alleen zullen starten.
Niemand beweegt.
Dit is een kwestie van nationale veiligheid.
Ik zal later uitleggen waarom, maar dit is mijn beslissing.
Seaquest, dit is alpha team. Hoor je ons, over?
Mr.Piccolo, waar ben je? - In het communicatie centrum.
Luister, we liggen onder vuur door een Amerikaanse onderzeeër.
Op zevenentwintig graden noorderbreedte, zeventig graden west.
We moeten zo snel mogelijk de identiteit en de toegangscodes van de onderzeeër.
Dit is de Striker, dan is die 45 kilometer buiten de patrouille zone.
Toegangscode ZDX 129.
Start hydrofoon. - Ze vuurde een torpedo.
Nucleair geladen Mark 45. Koers 1 0 0 en nadert.
Helemaal naar stuurboord. Vuur om om te onderscheppen.
We gaan naar beneden, duiken... - We duiken, onderschepper weg.
Schrapt er één, sir. We hadden hem voordat hij zich kon bewapenen.
Hij komt terug voor nog een aanval.
Mr.O'Neill, hydrofoon... - Jawel, sir.
USA Striker...
dit is een bericht van nationaal commando, ZDH129.
Stop met schieten, u bent uit uw positie....
Sir, Ik zie een cel naar boven komen...
Onbekende onderzeeër, identificeer jezelf.
Ik herken uw sonar signaal niet, of je vuurkracht.
Kapitein, die cel is een oorlogs boei. Van tweede niveau, dat is genoeg om bommen te gooien.
Mr.O'Neill, de boei als doel. - Jawel, sir.
USA Striker, je hebt niet de bevoegdheid om mijn identiteit en vuurkracht te kennen.
Volg de orders, of anders zullen wij u vernietigen.
Onbekende onderzeeër, je orders zijn aanvaard. Maar we vuurde een oorlogs boei af.
Kun je het uitschakelen? over. - Op vijftig meter en stijgt nog.
Mr.O'Neill, vuur.
Ik kan niet, sir. Het russische schip licht in de weg.
Darwin, kan het. - Wat?
Darwin, Dagwood's vriend. Darwin, help...
Doe het...
Darwin, er gaat een boei naar de oppervlak. Kun je ze stoppen voor het lawaai maakt?
Geen probleem. Darwin is snel...
Boei op twintig meter en nog aan het stijgen.
Start, met een signaal te sturen.
Signaal onderbroken. - Hij heeft het gedaan, hij is uit de eter.
Onbekende onderzeeër mijn Sonar geeft aan dat de boei is vernietigd.
Ik weet niet hoe je het deed, maar bedankt.
We proberen behulpzaam te zijn. Striker, wat zijn je plannen?
Mijn intern geleidingssysteem is defect.
Ik ga terug naar de basis voor reparaties. Bedankt en goede dag.
Sir, het contact liep naar het vasteland.
Russisch schip gaat langzaam terug naar de open zee.
Betekent het dat we hebben gewonnen? - Ja, Dagwood, we hebben gewonnen.
Kom op, die moet sneller kunnen. - Vooruit maar.
Kapitein, ik registreer vreemde resonantie in reactor drie.
Ik denk dat de singulariteit, onstabiel wordt. - Mr.O'Neill, waarschuw commandant Ford.
Commandant Ford, reactor drie wordt instabiel.
Wacht even we zijn er zo.
We laten je met grote problemen. - Met die problemen kan ik leven.
Er is één ding, dat ik nog wil doen.
Lucas, het spijt me maar we moeten gaan. - Ik kom eraan.
Kom je me bezoeken, in de toekomst? - Dat zal ik doen.
Kom nu...
Laten we gaan, mensen.
Henderson, start de derde reactor.
Start hem op. Dat is het, mannen. Kathoden verlaagd tot 12%.
We hebben een krachtveld.
Start...
Laten we dit doen. Stuurboord Acht graden.
Op mijn teken... Vuur.
Ik heb een tijd signaal.
Gelukkige verjaardag, Tony. Het is UEO greenwich tijd.
Verheug je, vaandrig. Je hebt het goed gedaan. - Dank je, sir.
Maar ik ben niet zeker of het gedaan is.
Ik wil toestemming om uit te gaan, kapitein.
Ja? Ken ik je?
Ik ben Lucas...
Lucas Wolenczak.
Weet je het nog?
Christine... - Ik wist dat je zou komen.