Ik voel iets in jou, zoals jij het in mij voelt.
Je kunt het niet ontkennen.
Waarom ben ik nog niet dood? Ik zou opgehangen worden.
Hou op met je zorgen te maken over die dingen. - Wat heb je gedaan?
Ik heb me aan mijn kant van de afspraak gehouden, nu moet jij, je aan de jouwe houden.
Ik begon al te denken, dat je niet zou komen. - Ik zei, dat ik hier zou zijn.
Er is iets mis...wat is het?
Kom mee.
Halt!
Dáár!
We zitten in de val.
We moeten hier wachten, tot het veilig is.
Pythagoras had nu al terug moeten zijn, dit is een dwaze missie.
Ik laat Diocles niet wegrotten in een cel.
Waarom sluiten we onszelf niet op mét hem, en besparen we Pasiphae de moeite?
Ik moet een schuld vereffenen. Ik ben van plan me eraan te houden.
Hoe is het met je vader? Je zei dat hij ziek was.
Dat was hij, hij is veel beter, nu.
Het is een heldere nacht.
Ik vraag me soms af, hoe er zoveel Sterren aan de hemel kunnen zijn.
Ik heb er ooit verschillende lange nachten aan besteed om ze te tellen.
Hoeveel zijn er? - Ik weet het niet.
De ene Ster lijkt erg op de andere.
Misschien, als ik de hemel zou verdelen in kwadranten, dan...
Alleen jij zou bedenken zoiets te doen.
Het spijt me...ik verveel je. - Ik verveel me nooit in jouw gezelschap.
Het is al een tijd geleden, sinds de patrouille gepasseerd is.
Weet je zeker dat jullie niet gevolgd zijn? - Daar heb ik voor gezorgd.
Icarus heeft een manier gevonden om ons in de arena te krijgen.
Vanaf daar moeten we in staat zijn in te breken, in de cellen.
Icarus, vertel Jason dat hij krankzinnig is, en dat we allemaal gepakt, en geëxecuteerd worden.
Kijk, je kunt het aan zijn gezicht zien, hij vindt het waanzin, volslagen waanzin.
We moeten gaan.
Oh, geweldig, de riolen.
Ik kan de stank al proeven, Oh!
Ga Noordelijk, na 500 passen komen jullie bij een ander rooster.
Dat brengt jullie in de arena, onder de tribunes.
Ontmoet me in de jachthut over drie dagen, breng alle voorraden mee die je kunt.
Pythagoras...mogen de Goden met je zijn. - Ook bij jou.
Nicomedas wil dat zijn zoon wordt opgeleid tot priester.
Ik zie niet in wat ik daarmee te maken heb.
Nicomedas is een machtig man, u zou zijn steun nodig kunnen hebben in deze onzekere tijden.
Zeer goed, ik zal met Melas spreken.
Wat is er? - Mijn informant had gelijk.
Jason is van plan een gevangene te bevrijden uit de cellen onder het amfitheater.
Hij is op dit moment op weg erheen.
U kunt zich niet permitteren te aarzelen. - Jason moet gepakt worden en gedood.
Verlaat ons.
Je wilt hem écht zien sterven? - Ik heb geen keus.
Deze nacht...eindigt het.
Dit moet het zijn.
Jason!
Jason? Ik dacht dat je dood was.
Hoe is dit mogelijk? - Ga je mee?
En de anderen? Ik kan ze niet achterlaten.
Dit is zelfmoord, het is erger dan zelfmoord, wat dat ook is.
Als jullie je vrijheid willen, kom dan met ons mee.
Ik was al gaan geloven, dat ik hier zou sterven.
Je redde mijn leven, ik was niet van plan dat te vergeten.
Rennen!
Ze wachtten op ons.
Icarus...
Ga! Loop naar de steeg!
Pythagoras, ga!
Nou, wacht hier. Ik ga op verkenning.
Jason!
Jason was gewond en ongewapend.
Hij was aan de genade van mijn mannen overgeleverd.
De enige reden waarom hij nog leeft, komt door uw nicht.
Nee, ze zou me nooit zo verraden. - Ik zag het met mijn eigen ogen.
Ze is niet langer te vertrouwen.
Leon? Ik dacht dat je dood was. - Enkelen van ons konden ontsnappen.
Zijn jullie dit allemaal?
De anderen werden neer- geslagen, niet een werd er gespaard.
Het spijt me echt. - Het is niet jouw schuld.
Je gaf ze een beter kans dan ze anders gehad zouden hebben.
We moeten naar ons kamp.
Je denkt aan Icarus, nietwaar?
Je zult hem snel genoeg zien, kom mee.
Vader? - Hoi...mijn zoon.
Drink dit op.
Als ze me gaan vermoorden, waarom laten ze jou mij dan medicijnen geven?
Denk daar nu niet over na.
Elke dag denk ik dat ik geëxecuteerd zal worden, en elke dag kom jij in plaats van hen?
Drink wat water. - Waarom, waarom ben ik nog in leven?
Wees gewoon dankbaar dat je het bent.
Ik weet altijd, wanneer jij iets voor mij verbergt.
Ik had geen keus. - Wat heb je gedaan?
Het is beter, dat je het niet weet. - Vertel het me...ik ben je vader.
Ze wilden informatie.
Waarover?
Jason en Pythagoras. - Nee, nee.
Nee, nee, nee, nee, nee! - Ik moest wel.
Het was de enige manier om te voorkomen dat ze je executeerden.
Jij domme jongen.
Maar Jason en Pythagoras zijn ongedeerd, ze ontsnapten.
Dat verandert niets...wat ga je doen?
Ze net zolang blijven verraden tot ze allebei gepakt en gedood worden?
Ik kon jou niet laten sterven.
Ik zou liever sterven, dan een zoon als verrader te hebben.
Ga weg, ga weg!
Alsjeblieft...vader... - Ik heb me nog nooit zo geschaamd.
Hoe lang was je daar al? - Een tijdje.
Toen je jonger was, zat ik vaak bij je als je sliep.
Je had zulke verschrikkelijke nacht- merries, je...je schreeuwde het uit, naar mij.
Ik hield je dan vast, tot je weer in slaap viel...zo'n onrustig kind.
Droomde je van Jason?
Ik herinner het me niet. - Je zei zijn naam.
Het is alleen maar natuurlijk, dat je naar hem toegetrokken wordt.
Het is bijna alsof ik voel, wat hij voelt.
Hij is een deel van mij, en ik ben een deel van hem.
Heb je daarom zijn leven gered?
Wil je het ontkennen? - Ik kon hem niet zien sterven.
De band tussen jullie is sterker, dan ik me realiseerde.
Ik had meer moeten doen om je te beschermen voor je gevoelens.
Ik wil er niet voor beschermd worden, ik nog nooit zoiets gevoeld, voor niemand.
Hou je van hem? Oh, mijn arm kind.
Wat voor gevoelens je ook voor hem hebt, je moet ze uit je gedachten bannen.
Ik weet niet of ik het kan, hij is altijd in mijn gedachten.
Je dacht dat je hem kon omvormen. Maar nu heeft hij jou omgevormd...
en ik laat dat niet gebeuren.
Als je probeert Jason weer te zien, dan laat je me geen keus.
Ik snij je de keel door, en kijk hoe je leegbloedt aan mijn voeten.
Ik heb je opgevoed terwijl alle anderen je meden, wat je bent,
alles wat je hebt...komt door mij.
Meer dan wie dan ook, begrijp ik wat je voelt,
maar je zult je weldra realiseren hoe misplaatst die gevoelens zijn.
Jason.
Majesteit.
Ik ben het niet voor wie je zou moeten knielen.
Jason is de ware erfgenaam van de Troon.
Hoe kan dat? - Hij is de zoon van Koning Aeson.
Al veel te lang, is Atlantis geregeerd
door degenen die geen rechtmatige claim op de Troon hebben.
Ze hebben geheerst door middel van tirannie en angst.
Dat moet veranderen.
Al die tijd...we vochten samen, deelden een cel.
Je zei niets.
Een Koning moet loyaliteit verdienen, haar niet opeisen.
Dan heb je de mijne meer dan verdiend. - Hij spreekt voor ons allemaal.
Dus...
we delen ons kamp met een stel halsafsnijders en dieven.
Ze kunnen wel jagen, dat moet ik ze nageven.
Ik moet mijn beurt van de wacht nemen.
Het schijnt dat je een nieuw leger hebt. - Het is nauwelijks een leger.
Er zullen zich er meer aansluiten...jij inspireert loyaliteit.
Er was een tijd dat ik je om jouw hand vroeg... - En ik zei ja.
Ik zou weer ja zeggen.
Ik ben me gaan realiseren, dat de toekomst zo onzeker is.
Elke dag is kostbaar.
Ik kan niet langer wachten.
Trouw met me...
hier in het bos, en laat ons nooit meer gescheiden zijn.
"Estin eros hagnos, tis gar prodidosin erastes".
"Nuun zetema kratos psuukhes en benthesin autes".
"Uden gar bios est'ei me nekuuessin oneiros".
De man die op Medea lette, is dood gevonden. We moeten aannemen, dat ze de Stad ontvlucht is.
En niemand zag haar? - Het is de vooravond van de zonnewende.
De straten zijn vol aanbidders.
Domme meid. - Wat zijn uw bevelen?
Het schijnt dat Medea haar keus gemaakt heeft.
Spoor haar op en dood haar.
Eerst haar zoon, nu haar nicht het schijnt dat de Koningin zonder bondgenoten komt te zitten.
Er zijn er nog steeds die loyaal blijven. - Ik reken mijzelf daar ook onder.
Maar dit zijn moeilijke tijden, wie weet wat de toekomst in petto heeft?
Zeker is, dat mannen zoals wij haar vorm geven. - Ik heb geen tijd voor jouw nutteloze speculaties.
Natuurlijk, jij moet doen wat je geboden is.
Wat doe je hier? - Ik wilde je weer zien, voordat ik vertrek.
Ik ga terug naar huis, naar Colchis. - Waarom? Wat is er gebeurd?
Pasiphae heeft me beschermd sinds ik een kind was.
Ik realiseer me nu dat ze me opvoedde zodat ik zou worden zoals zij.
Maar dat kan ik niet, ik doe het niet.
Niemand van ons zal vrede kennen, totdat Pasiphae verslagen is.
Ik kan je helpen.
Hoe? - Het is winter zonnewende.
Pasiphae moet vanavond naar de tempel Chthonia gaan, in Nemi.
Ze wordt vast goed beschermd. - Op de reis, ja.
Maar de tempel is de zetel van Hecate's macht, de Godin bewaakt hem angstvallig.
Geen sterfelijke mens mag er naar binnen, alleen hen die aangeraakt zijn door de Goden.
Ze zal alleen zijn...dit zal je helpen.
Wat is het? - Nectar van de passiebloem.
Als hij wordt ingenomen, zal het Pasiphae's macht verminderen.
Je kunt haar niet op en andere manier verslaan.
Dank je.
Het schijnt, dat je me altijd weer te hulp komt. - Ik moet gaan...ik heb een lange reis voor me.
Wat is er?
Er is een deel van me dat niet wil dat je gaat.
Nee, ik mag het niet.
Ik weet dat je gevoelens voor me hebt, ik voel het.
Ik ben getrouwd met Ariadne.
Het spijt me.
Dan is dit tot ziens.
Zit je iets dwars?
Toen ik wakker werd, vanmorgen, was je er niet.
Ik was bij Medea.
Was ze hier?
We moeten vertrekken, nu, als die heks hier was,
dan zullen Pasiphae en haar soldaten niet ver weg zijn.
Nee, Medea heeft ons niet verraden.
Oh, echt waar? De laatste keer dat je haar vertrouwde,
eindigde de Koningin met een mes in haar zij. - Luister, ze is niet wie je denkt dat ze is.
Hoe kun je dat zeggen, na alles wat ze gedaan heeft? - Omdat...
Medea heeft ingezien hoe Pasiphae werkelijk is, en ze wil niets meer met haar te maken hebben.
Alles wat uit haar mond komt zijn leugens!
Waarom je dat niet kunt inzien, is mij een raadsel. - Vandaag is het de zonnewende.
Pasiphae zal naar de Tempel in Nemi reizen.
En als ze dat doet, dan gaat ze alleen naar binnen.
Het is misschien onze laatste kans om toe te slaan.
Ik neem aan dat Medea je dit verteld heeft?
Ja.
Zelfs de blindste en domste onder de domme blinde mensen kunnen zien dat dit een val is!
Nou, ik vertrouw haar.
Waarom zou je iemand vertrouwen, die mij bijna het leven benam?
Je kent haar niet zoals ik. - De tempel is een Heilige plaats.
Alleen degenen die aangeraakt zijn door de Goden mogen naar binnen.
We kunnen je niet met je mee naar binnen.
Nou, dit is misschien onze enige kans.
Ik moet het tegen haar opnemen, zelfs als het alleen is.
De mannen zijn klaar. - Wat is er?
Het zou veiliger zijn voor u om in Atlantis te blijven.
Ik ben verplicht om eerbetoon te brengen.
Zou je willen dat ik de Goden beledig? - Dat was niet mijn bedoeling.
Als mijn Generaal denkt dat hij niet in staat is mij te beschermen,
dan wordt het misschien tijd dat ik een nieuwe Generaal vind.
En, ga je me vertellen wat er aan de hand is, of brengen we de hele tocht in stilte door?
Er is niets aan de hand.
Echt waar? Je hebt nauwelijks twee woorden gezegd, sinds we terug zijn uit Atlantis.
Het is Icarus, is het niet?
Ik herinner het me goed...
de eerste keer dat je, je zo voelt aangaande iemand.
Je weet niets van mijn gevoelens.
Ze heeft een klein leger meegebracht.
We gaan niet verder dan hier, heb je de passiebloem?
Ik wenste dat je daar niet alleen naar binnen hoefde.
Sta maar klaar, voor als ik terug kom.
Ik moet alleen doorgaan.
Vorm een afzetting rond de tempel.
Niemand mag naar binnen...niemand.
"Aien eme dunamis kai emon kratosaiei d'hagnon huudor......hoti pantos panta kathairei".
Ik heb medelijden met je.
Iedereen waarvan je ooit gehouden hebt, heeft je verlaten.
Je man.
Je zoon.
Je nicht.
Heb je met Medea gesproken? - Ze heeft de duisternis in je hart ingezien.
Ze is verward, het kind weet niet wat ze wil.
Nee...je kent Medea niet zo goed als je denkt.
Medea vertelde me, dat ik je hier zou vinden...alleen.
Je bent je vader's zoon...dat accepteer ik.
Daarom is dit zoveel gemakkelijker voor me.
"Er' uun eis korakas... kai de kakon oiton oloio".
Het schijnt dat je krachten je in de steek laten.
Je kunt me niet doden. - Je hebt gelijk.
Ik kan het niet...maar er zijn er veel die het wel kunnen.
Levend of dood? - Levend.
Ik wilde het alleen weten.
Vind ze!
Ik had nooit gedacht dat ik de dag zou mee- maken dat ze aan onze genade was overgeleverd.
Honderden mannen doorzoeken het bos. Ze hebben geen spoor gevonden van Pasiphae.
We moeten de mogelijkheid overwegen dat ze al dood is.
Zou je willen dat ik de zoektocht afblaas?
Als ik jou was, dan zou ik er niet zo happig op zijn de Koningin levend te vinden.
Ik zou je moeten laten executeren als verrader. - Werkelijk?
Als Pasiphae teruggekeerd is op de Troon,
wie denk je dan dat ze de schuld zou geven voor haar ontvoering?
Jij was verantwoordelijk voor haar bescherming.
Ze zal je hoofd op een staak steken.
Misschien moeten we naar de toekomst kijken.
Ik ben een soldaat, ik laat dat soort zaken aan jou over.
Ik veronderstel dat je bent gekomen om je te verkneukelen? - Niet helemaal.
Drink op.
Drink!
Slik, slik het door!
Ariadne? Hou je van hem? Jason...hou je van hem?
Meer dan jij ooit kunt begrijpen. - Wat jammer, dat hij je ontrouw is geweest.
Wat bedoel je?
Heeft hij niet met je gesproken over zijn gevoelens voor Medea, mijn nicht?
Hij heeft geen gevoelens voor haar.
Oh, ik denk dat je weet, dat, dat niet waar is, ze zijn bij elkaar geweest...intiem.
Ik geloof je niet...Jason zou dat niet doen. - Waarom zou Medea mij anders verraden voor hem...
als het niet uit liefde is? Jij kunt onmogelijk de band tussen hen begrijpen.
Ik heb medelijden met je, Ariadne. - Bewaar je medelijden voor jezelf.
Ik moet iets van je vragen. - Je hoeft het niet te vragen.
Weet gewoon dat je het juiste doet.
Geef me even.
Het is voorbij. - Jij domme jongen.
Het zal nooit voorbij zijn.
Ik weet het, je zal nooit je claim op de Troon afstaan.
Je bent me eindelijk gaan begrijpen. - Daarom kom ik afscheid nemen.
Nee, nee Jason, ik ben je moeder. - Er is niets waarvoor ik me meer schaam dan dat.
Nee, je bent mijn bloedverwant, mijn bloed vloeit door jouw aderen.
Dat is alles wat we gemeen hebben. Nee, er is geen plek voor jou op deze Wereld.
Nee, de Goden zullen het nooit toestaan, het is verboden.
Jij dient de Goden niet.
Jij dient alleen jezelf. - Jason...alsjeblieft, alsjeblieft...doe dit niet.
Er is een deel in mij dat altijd van je zal houden, dat ontken ik niet.
Maar alles wat jij kent is haat. Misschien dat je in de dood vrede vindt.
Jason, als je dit doet, dan vergeef je het jezelf nooit.
Je zult het de rest van je leven betreuren.
Ik weet het.
Ik hoop dat je vrede vindt bij je Godin.
Jason! Nee! Alsjeblieft...Jason! Jason! Doe dit niet! Alsjeblieft! Ik ben je moeder!
Op je knieën.
Jason zal het je nooit vergeven. - Dat is een risico wat ik moet nemen.
Ik zal het snel doen, wat meer is, dan je verdient.
Alsjeblieft, laat me vrede sluiten met mijn Godin, alsjeblieft.
"Nuun de se proskaleo, dnopheron genos ennuukhiaon...
Haar doden terwijl ze bidt, dan riskeren we Poseidon kwaad te maken.
We moeten het haar laten afmaken.
... genos ennuukhiaon".
Ze vraagt haar Godin om wederopstanding.
"Kai gar ego...
Ze zal verrotten in Tartarus, met de rest van haar soort.
... malake kaleus...tende thean... empsuukhon hapanton...s'epikuron...
...pelason"
Het is gebeurd.
Zodra het bekend is, denk ik dat het volk mij zal zien als de rechtmatige erfgenaam.
Je hebt niet de steun van het leger, of de Raad.
Zonder hen, zul je de Troon niet krijgen. - Hij heeft gelijk.
Cilix en zijn bondgenoten, zullen zich tegen ons verzetten.
Ongetwijfeld zal Cilix proberen zelf de Troon in te nemen.
Dan moeten we hem doden.
Hoe? Hij heeft een leger dat hem beschermt in Atlantis, wij hebben 20 mannen.
We moeten hem uit de Stad weglokken.
We sturen een boodschap, we vertellen hem dat we vrede willen.
Cilix zal er nooit intrappen, hij zal weten dat het een val is.
Ongetwijfeld zal Cilix het vermoeden...we moeten hem misleiden.
Wat stel je voor om dat te doen?
Cilix zal proberen uit te vinden of het aanbod oprecht is.
De enige manier waarop hij dit kan doen,
is via de persoon, die ons de afgelopen weken verraden heeft.
Waar heb je het over?
Icarus...hij is een verrader.
Nee, dat zou hij niet doen. - Hoe het me ook bedroeft, het is waar.
Misschien kunnen we nu zijn verraad in ons voordeel gebruiken.
Oh, je liet me schrikken.
Wat is er? - Het is goed je te zien.
Hoe gaat het met Jason en de Koningin?
Het gaat goed met ze, ondanks het feit dat ze als vluchtelingen leven in het bos.
Soms denk ik dat Ariadne houdt van de eenvoud ervan.
Ik kan dat niet zeggen van mezelf, of van Hercules.
We missen onze bedden...en onze vrienden.
De stad is vol van geruchten.
Het is moeilijk, je weet niet wat je moet geloven.
Wat zijn dat voor geruchten?
Sommigen zeggen dat Pasiphae dood is.
Dus het is waar?
Ja.
Ik had niet gedacht dat ik die dag ooit zou meemaken.
Wat gaat er nu gebeuren? - Dat valt te bezien.
Ik hoorde vertellen dat Jason en de Koningin over vrede willen onderhandelen?
Het schijnt dat we misschien wel sneller naar de Stad zullen terugkeren,
dan een van ons had durven hopen.
Zouden ze echt vrede willen sluiten met Cilix en de Raad,
na alles wat er gebeurd is? - Er is genoeg bloed vergoten.
Jason zal alles doen wat nodig is om het te beëindigen.
Het aanbod is oprecht.
Dat is goed nieuws. Misschien is het einde in zicht.
Ik geloof echt dat het zou kunnen.
Ik moet gauw vertrekken, als ik vóór de avondklok in de Stad terug wil zijn.
Ik loop een stuk van de weg met je mee terug.
Laten we hopen dat je spoedig met mij kunt terugkeren.
Als de Goden het willen.
Pas goed op, mijn vriend. - En jij.
Het aas is gelegd.
Laten we hopen, dat ze het pakken.
Dus, het is waar? Pasiphae is dood?
Dat zei hij. - Weet je het zeker?
En hoe zit het met Jason's wens voor vrede?
Als we hem ontmoeten, lopen we dan niet in een hinderlaag?
Nee, het aanbod is oprecht. Hij is bereid tot onderhandelen.
Hij wil dat het bloedvergieten eindigt.
Alstublieft.
Ik heb alles gedaan wat u vroeg.
Ik smeek u...laat mijn vader vrij.
Dat zal gebeuren...wacht buiten.
Is dat verstandig? Hij kan ons nog verder tot nut zijn.
Ik gaf hem mijn woord.
Wat ben jij van plan te doen?
Mannen zoals wij dienen hun leven lang Koningen en Koninginnen.
Misschien wordt het tijd dat we ons eigenbelang gaan dienen.
Je bedoelt de Kroon overnemen? Je hebt er geen recht op.
Ieder die de steun van het leger heeft kan opeisen wat hij wil.
En denk je dat Jason en Ariadne zich gewoon afzijdig houden?
Natuurlijk niet, daarom moeten we ze doden.
Wat voor betere gelegenheid is er dan wanneer we elkaar ontmoeten om over vrede te onderhandelen?
Je wordt vrijgelaten...ik breng je naar huis.
Tegen welke prijs? - Alles wat ik deed, was voor jou.
Nee, ik heb je niet gevraagd het te doen.
Vraag niet om mijn vergiffenis, ik kan haar niet geven.
Alsjeblieft, vader. - Ik heb je niets meer te zeggen.
Haat me als je wilt. Ik neem je toch mee naar huis.
Hebben je mannen niets verdachts gevonden? - Alles is zoals het lijkt.
Dan schijnt het dat jouw informant het juist had...het zal allemaal snel voorbij zijn.
Ik heb jullie boodschap ontvangen.
Ik begrijp, dat jullie over vrede willen onderhandelen?
Ik weet zeker, dat we dat allemaal wensen. - Uiteindelijk, ja.
Maar ik vrees dat jullie dat niet levend meemaken.
Nu!
De mannen die gestuurd zijn om ons te doden zijn allemaal dood.
Dood ze!
Laat jullie zwaarden zakken!
Trek jullie terug!
Het schijnt dat jouw macht aan het wegglippen is, Cilix.
Oh, Uwe Majesteit...
U moet begrijpen, dat alles wat ik deed in het belang van de Stad en haar bevolking was.
De enige persoon waar je om geeft is jezelf. - U zult me nodig hebben de komende tijd.
Ik...ik kan u tot nut zijn...alstublieft.
Ik smeek u. - Het zal het laatste zijn wat je doet.
Alstublieft...
Nee!
Ik heb teveel mannen zien sterven, het bloedvergieten moet beëindigd worden.
We zijn het ermee eens.
Atlantis moet worden geregeerd met instemming, niet met geweld.
Dan hebt u mijn steun.
Het leger zal zich niet tegen ons verzetten? - Niet zolang ik het bevel heb.
Alles wat ik vraag, is dat er geen represailles tegen mijn mannen zullen komen.
Ik wil niet dat ze gestraft worden voor het opvolgen van bevelen.
Degenen die loyaliteit zweren zullen worden gespaard.
Degenen die dat niet kunnen, zijn vrij om de Stad te verlaten, om nooit meer terug te keren.
U hebt mijn woord. - U moet terugkeren naar Atlantis.
Ik zal de Hogepriester zeggen voorbereidingen te treffen.
Als u eenmaal de zegen van de Goden hebt, zal niemand zich tegen u durven te verzetten.
En hoe weet ik dat ik u kan vertrouwen? - U hebt mijn woord...zoals ik het uwe heb.
Het schijnt dat we elkaar zullen moeten vertrouwen, als dit moet eindigen.
We zullen terugkomen naar Atlantis.
Jason.
Vertrouw je hem niet? Goran.
Moeten we echt geloven dat hij ons Atlantis laat binnenwandelen?
Jason vertrouwt hem. - Jason denkt dat iedereen zo eervol is als hij.
Misschien is niemand volkomen eervol. - Ik denk dat we geen keus hebben.
We moeten ons vertrouwen in hem stellen.
Ik begon eraan te twijfelen, of ik ooit zou terugkeren.
Je moet je voorbereiden, het is niet dezelfde Stad, als die je verliet.
Ik weet het.
Wat ik deed was onvergeeflijk...het spijt me heel erg.
Er moet vergeving zijn als we vrede willen.
We moeten er allemaal naar streven het verleden achter ons te laten.
Ik zal u op alle mogelijke manieren dienen, zo goed als ik kan.
Iedere man heeft een eed van trouw gezworen, dit is uw leger, nu.
De volgende keer als we elkaar ontmoeten, dan ben je Koning.
Dank je voor alles wat je hebt gedaan...ik zal het niet vergeten.
De voorbereidingen zijn getroffen.
Bij de dageraad, morgen, zullen jullie de zegen van de Goden ontvangen.
Jullie zullen Atlantis regeren als Koning en Koningin.
Dank je, Melas.
Ariadne?
Wat is er aan de hand?
Weer hier te zijn, voelt niet meer als mijn thuis.
Na alles wat er gebeurd is, zou het altijd vreemd aanvoelen,
maar we hebben de Stad weer ingenomen door nauwelijks een druppel bloed te vergieten.
Ik weet het, het is...het is meer dan we ooit hadden kunnen hopen.
Toch is er iets wat je dwars zit?
Vertel het me.
Het is Pasiphae.
Ze zei iets tegen me.
Wat?
Er is niets wat ze liever zou doen, dan...twijfel te zaaien in je hoofd.
Je...kunt niets geloven van wat ze zei.
Je hebt gelijk...niets mag deze dag bederven.
Nou, voor een keer was het gemakkelijker dan ik dacht dat het zou zijn.
We moeten het vieren.
We hebben bedden, voedsel en prima wijn.
Heel, heel veel, prima wijn.
Jouw hoofd begraven in een wijnzak, is jouw antwoord op alles.
Het lost niets op...niets. - Wat is er in je gevaren?
Pythagoras? Waar ga je heen?
Er is iets wat ik moet doen.
Pythagoras? Wat doe je hier? We zijn teruggekeerd naar de Stad.
Wat bedoel je? - Cilix is dood.
Het leger heeft trouw gezworen aan Jason en Ariadne.
Bij de dageraad, morgen, worden ze gezegend door de Goden,
en ze zullen de Troon innemen. - Dus het is voorbij?
Dat schijnt zo.
Oh, dit...dit is beter nieuws dan we ooit had kunnen hopen.
Dit is toch zeker reden voor een feest? - Ik kan er geen vreugde in scheppen.
Waarom niet?
Wat is er met je vader gebeurd?
Wat is er met hem gebeurd?
Hij werd gearresteerd voor zijn hulp aan jou, bij het verkrijgen van de doos van Pandora.
Ze hebben hem geslagen en gemarteld...hij was bijna dood.
Daarom heb je ons verraden. - Wist je het?
Hoe? Wanneer? - Toen we in de hinderlaag liepen, in de arena.
Je was de enige die ons plan had kunnen onthullen.
Wist je het toen we elkaar ontmoetten in de jachthut?
We namen aan, dat datgene wat ik je vertelde zijn weg zou vinden naar Cilix.
We gebruikten jou om een val voor hem te zetten. - Pythagoras.
Je hebt me verraden - Mijn vader was bijna dood.
Ze zeiden, als ik ze zou helpen, dat ze hem vrij zouden laten.
Ik wilde het niet doen.
Maar ik kon eenvoudigweg mijn vader niet zien sterven.
Je had wel anderen willen zien sterven in zijn plaats?
Jason, Hercules, Ariadne, jouw verraad kostte hen bijna het leven.
Het spijt me. - Je had mij willen zien sterven?
Ik beteken niets voor jou.
Je betekent...alles voor mij.
Dat kun je niet zeggen. - Ik had geen keus.
Er is altijd een keus.
Ik begrijp...de redenen waarom je het deed...
maar ik vergeef het je nooit.
Alsjeblieft...Pythagoras. Alsjeblieft, ik, het spijt me, ik...
Ik kon de gedachte jou te verliezen, niet verdragen.
Ik moest het doen.
Maar ik zal mezelf voor eeuwig haten. - Jij arme jongen.
Pythagoras zal het me nooit vergeven. - Ik vrees dat, dat waar is.
- Oh. - Sorry, ik wilde je niet laten schrikken.
Sta niet op.
Ik was net aan het genieten van de nachtlucht.
En...wat wijn.
Is alles in orde? Waar is Jason? - Hij slaapt.
Die jongen is een constante bron van zorg voor me.
Je bent een goede vriend voor hem. Dat weet ik niet...ik doe mijn best.
Soms wilde ik dat ik vrienden had, zoals jij en Pythagoras.
Iemand waarmee ik kon praten.
Ik weet dat het niet mijn plaats is om het te vragen, maar is alles in orde?
Ik kan niet slapen.
Je hebt een grote dag voor je, morgen, het is normaal, dat je nerveus bent.
Het zijn niet de zenuwen. - Wat is het dan?
Jason.
Hoe hij werd, toen zijn hart verduisterd werd.
Ik vrees dat de herinnering eraan ons voor altijd zal achtervolgen.
Dat waren...verontrustend tijden, maar Jason heeft het allemaal achter zich gelaten, nu.
Heeft hij dat? - Waarom zeg je dat?
Omdat Pasiphae zei dat hij en Medea intiem geworden waren.
Nee...hij...hij zou dat niet doen. - Ze vertelde me dat hij mij ontrouw was.
Die heks zou alles gedaan hebben om jullie uit elkaar te trekken...leugens, allemaal leugens.
Ik weet, dat ik haar niet zou moeten geloven.
Maar wanneer Jason over Medea praat, dan weet ik, dat hij iets verbergt.
Ik zie het aan zijn gezicht.
Ze hebben een band, die ik nooit kan begrijpen. - Maar hij is met jou getrouwd, hij houdt van jou.
Als het waar is, dan weet ik niet of ik het hem kan vergeven.
Morgen ontvang je de zegen van de Goden, een nieuwe dageraad.
Je moet die gedachten uit je hoofd zetten. - Ik weet niet, of ik het kan.
Iets in hem is er veranderd, en het zal nooit hetzelfde zijn.
Met mij mee.
Goran, wat goed dat je bij me komt. - Hoe kan dit?
Ik dacht dat u dood was. - Dat was ik...een korte tijd.
Maar nu ben ik teruggekomen. - De Troon is niet langer van u.
En jij denkt dat die beslissing aan jou is? - Grijp haar!
Ik gaf jullie een bevel! Grijp haar!
Het schijnt dat je voor een keus staat. Loyaliteit...is zo'n veranderlijk begrip.
Ik kan niet langer toekijken.
Hoeveel meer mannen wil je dat er sterven om jouw honger naar macht te bevredigen?
Zoveel als er nodig zijn.
Degenen die trouw aan mij zweren blijven leven...jullie hebben mijn woord.
Ik zal nooit voor je knielen, Pasiphae.
"Hormei khiliadon andron mune soi epeimi".
Het schijnt dat je, je vergist.
En degenen onder jullie die mij trotseren...zullen sterven met hun generaal.
Majesteit.
De paleisgarde heeft zich aan de kant van Pasiphae geschaard.
We vallen aan voordat de Goden hun zegen geven.
Je ziet er mooi uit.
Klaar? - Ja.
Bent u klaar om de zegen van de Goden te ontvangen?
Dat zijn we.
"Ennosigaie pater...theiois en domasi tutois".
"O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon, phrena kai kata thuumon".
"O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon... sebomen se kata phrenakai kata thuumon".
"Ennosigaie pater theiois...O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon".
Hier. - Jason!
Ze willen de Tempel verontreinigen, ik zal het niet toestaan..
Melas, nee. - Leg jullie zwaarden neer.
Jij.
Durf jij deze Heilige plaats te schenden?
Nee!
Vlucht.
Kom met ons mee.
Jason!
We zullen niet ontsnappen bij daglicht, we moeten een plek vinden om ons te verstoppen.
Opzij! Opzij!
Ik denk niet dat iemand ons zag.
Je bloedt? - Het is niets.
Stuur elke soldaat die we hebben, ruk deze Stad uit elkaar! Ik wil dat ze gevonden worden!
Ik heb haar gedood, ik zweer je, Pasiphae was dood.
We wachten tot de avond valt.
En dan? - Proberen we uit de Stad te ontsnappen.
Ben je gekwetst? - Melas zorgde altijd voor me.
Het spijt me.
Ik weet dat hij je verraden heeft, hij probeerde mij te beschermen.
Hij was een goede man.
Ik weet het.
Doorzoek elk huis en elk magazijn!
Vader, vader!
Wat? Wat gebeurt er?
Pasiphae heeft de Stad weer ingenomen. - Stopt die vrouw dan nooit?
Er zijn geruchten dat Jason en Koningin Ariadne ontsnapt zijn naar de benedenstad.
De soldaten zijn overal, en keren de Stad ondersteboven.
En Pythagoras? - Ik weet het niet.
Ik denk dat hij bij ze is, ik moet hem helpen.
Nee, nee, nee! Je wordt neergeslagen, voordat je ook maar in hun buurt kunt komen.
Na alles wat ik gedaan heb, móet ik iets doen.
Probeer me niet tegen te houden. - Jou tegen houden? Jij dwaze jongen.
Ik ga je helpen.
Zijn ze gevonden?
Nog niet, maar de Stad is afgesloten, ze kunnen niet ontsnappen.
Laat weten, dat iedereen die ze onderdak geeft zal worden opgehangen op straat.
Laten we eens zien, hoe snel ze zich keren tegen hun nieuwe Koning.
Weet je zeker dat dit zal werken?
In het leven is het enige waarvan je echt zeker kunt zijn, de dood.
Moet ik me daardoor beter voelen?
Ik zou je kunnen vertellen dat ik volkomen zeker ben van succes, als dat zou helpen.
Ik denk niet dat we hieraan zullen ontsnappen.
We zijn tenminste bij elkaar.
Als dit het einde wordt, dan is er iets wat ik moet weten.
Medea.
Wat gebeurde er tussen Julie twee?
In de duistere tijden...
was er even iets tussen ons.
Dat is voorbij, nu.
Medea is teruggekeerd naar Colchis...ik zal haar nooit meer zien.
Er zijn overal soldaten.
Hoeveel? - Teveel om te vechten.
Nee!
Ze komen hierheen.
Klaar? - Niet echt.
Denk eraan, dat de vleugels afgedicht zijn met was,
en als de Zon te heet is, dan zal de was smelten.
en je zult op de grond storten, en vrijwel zeker sterven.
Het is nacht, er is geen Zon. - Goed, dan moet het prima gaan.
Maar denk eraan, niet klapwieken, glijden.
Glijd en zweef als een adelaar. - Een adelaar?
Nou, ga, ga, dan!
Nee! Niet klapwieken, niet klapwieken!
Oh! Mijn zoon!
Hij vliegt.
Nog slimme ideeën?
Goed, ik zie jullie in Hades.
Wat was dat? - Vuurpoeder.
Wat in naam van de Goden was dat?
Icarus, het is Icarus.
Vliegt hij? - Dat schijnt zo.
Kom op!
Blijf doorlopen.
Icarus!
Pythagoras!
Nee!
Icarus?
Nee...
Icarus!
Het spijt me.
Als je klaar bent, we moeten de Stad ontvluchten.
"O thanate, psuukhas tautas nuun pempe thanonton teele pros oluusion pedion kai peirata gaios".
Ik bad voor Melas.
Er is zoveel bloed gevloeid.
Zullen we ooit bevrijd worden van Pasiphae?
Het zal moeilijk zijn...maar niet onmogelijk.
Pasiphae zal alleen worden overwonnen,
als je de bron van haar macht vindt, en hem vernietigt.
Wat is de bron van haar macht?
Er is een gouden vlies, lang geleden geweven door de Stygiaanse heksen.
Geen sterfelijke mens heeft het ooit gezien.
De kracht die het heeft is...
onvoorstelbaar.
Waar kan ik het vinden?
In Colchis.
Je zult veel moed moeten hebben...en veel moeten opofferen.
Zelf dan zul je niet alleen slagen.
Er is maar één persoon die je kan helpen.
Wie?
Je weet het antwoord al op die vraag.
Medea.
Niet Colchis.
Overal heen, behalve naar Colchis. - Maar daar is het.
Het is het Land van heksen en duistere magie.
De verhalen die ik heb gehoord is stof voor nachtmerries.
Ik zeg het niet graag, maar een man moet weten, wanneer hij verslagen is.
Je...je hebt alles gedaan wat je kon. - Ik heb geen keus.
Er zal nooit vrede zijn totdat Pasiphae verslagen is.
Toen ik hier kwam, vertelde het Orakel me, dat het mijn lot was om de Stad te redden.
Hoe graag ik dat ook wil, ik...ik kan dat niet vergeten.
Ik weet het.
Pasiphae zal alleen verslagen worden als ik de bron van haar macht vernietig.
Daarom moet ik weggaan. - Waarheen?
Colchis. - Het is de enige manier.
Dan ga ik met je mee. - Nee.
Het is te gevaarlijk, ik moet alleen gaan. - Wie is er dan, om je tegen jezelf te beschermen?
Als Pasiphae verslagen moet worden, dan doen we het samen.
We halen het niet naar de haven voor het vallen van de avond.
We moeten een kamp opslaan.
Hij komt, hij komt...hij komt.