Jason is niet langer de man die we kenden, zijn hart is verduisterd.
Hij wordt naar ons toegetrokken, ik heb het met mijn eigen ogen gezien.
Ik vrees dat zonder u, Jason Pasiphae niet kan weerstaan.
U bent de enige, die hem kan redden.
Wie is dit? - Hij is Jason's vader.
Wat is het? - Het is niets.
Een pruim, kijk om je heen.
Er zijn geen fruitbomen in dit bos. Geen pruimenboom, binnen een dag lopen.
Dus...hoe is die hier gekomen?
Generaal!
We hebben de restanten van een vuur gevonden.
De sintels zijn nog steeds warm, ze kunnen niet ver gekomen zijn.
Nog nieuws?
Drie dagen en nog steeds geen teken van de vluchtelingen.
We hebben een kamp gevonden.
Het is vreemd...
Toen Goran mij het nieuws bracht... voelde ik geen kwaadheid...alleen opluchting.
Hij is je zoon.
Ik merkte dat ik dingen dacht, die ik nooit eerder gedacht heb.
Dat hij mijn bondgenoot was, dat we Atlantis zij aan zij konden regeren.
Waarnaar je verlangt is niet vreemd, hij is je ware erfgenaam.
Nee.
Ik kan niet toegeven aan zo'n zwakte. - Ik denk dat hij hetzelfde voelt.
De krachten die hem aan ons binden worden elke dag sterker.
Ik kan het in mijn hart voelen. Wees geduldig, hij zal naar ons toekomen.
Pasiphae's haat kent geen grenzen. Ze zal haar eigen zoon opjagen als een wild dier.
Het is een goed teken...dat betekent dat ze hem niet gevonden hebben.
Als een leger hem niet kan vinden, wat voor kans hebben wij dan?
We moeten ons splitsen in twee groepen, meer methodisch te werk gaan.
Jullie twee, ga Oostelijk, volg de rivier.
Wij volgen hem Westelijk, en ontmoeten jullie hier weer in de schemering.
Het is tijd verknoeien! Als Jason niet al dood is, dan is hij het weldra.
Hercules!
Wat is er aan de hand met je? - In zijn uur van nood, heb ik hem verlaten.
Wat gebeurd is, is gebeurd, we kunnen het verleden niet veranderen,
maar we kunnen veranderen wat er gaat komen. - Ik ben nutteloos ik liet Medusa in de steek.
Nu heb ik Jason in de steek gelaten. - Dat is niet waar.
De keren dat hij me gered heeft... - We maken allemaal fouten.
Je bent kwaad, je bent gekwetst, vergeet dat. Zolang er een kans is, dat Jason nog leeft,
moeten we alles doen wat in onze macht ligt om hem te redden.
Je hebt gelijk. We volgen de rivier Westelijk.
Het is een noodzakelijk kwaad.
Het laat het volk hun problemen vergeten.
Het is een lapmiddel om ze te paaien, en ze af te leiden van afwijkende meningen.
Het zijn net kinderen.
Ze moeten leren, dat degenen die zich gedragen beloond zullen worden.
Begin.
En degenen die dat niet doen...gestraft zullen worden.
Het lijken voetafdrukken.
Maar ze zijn niet van Jason. - Bent u daar zo zeker van?
Ik weet alles van hem...tenminste, dat dacht ik.
Jason's daden zijn niet die van hemzelf.
De wetenschap dat Pasiphae zijn moeder is, heeft hem veranderd.
Misschien heeft dat ook veranderd wat u voor hem voelt.
Niet vanaf het moment dat ik hem zag. - U bent gelukkig.
Ik heb die band niet met mijn zoon. - Het is nog niet te laat.
Alle momenten die ik gemist heb. - U hebt veel verloren.
We leven zo lang voordat we begrijpen wat er echt toe doet.
Het enige van echte waarde is liefde...het overheerst zelfs de Goden.
Ze trekken zich terug...er is iets gebeurd.
Jason.
Ik kwam hier zeker wetend wat ik zou zeggen, maar ik...
Ik kijk naar je...
ik zie zoveel van mezelf.
Voel jij dat niet?
De band die ons bindt.
We zijn verbonden, Jason.
Het is een koord dat nooit kan worden gebroken.
Misschien hebben de Goden ons nu bij elkaar gebracht om een reden.
Om deze wond te helen...
Wil jij het niet zo laten zijn?
Dat wil ik.
Ik kwam hier...
Mijn enige wens was, je te doden, hoe kon ik?
Je bent mijn enige kind.
Ik gaf jou het leven... ik neem het niet van je af.
Zal ik een datum vastleggen voor de executie...Majesteit?
Nee.
Jason is schuldig bevonden voor het doden van het Orakel.
Wat voor reden is er voor uitstel? - Nou, het volk geniet van de spelen.
Het volk wil gerechtigheid. - Twijfel je aan mijn daden?
Nee, Majesteit. - Waarom dan deze onophoudelijke vragen?
Jason's dood zou de spanning in de Stad meer verminderen dan de spelen ooit zouden kunnen.
Hoeveel langer moeten ze wachten op vergelding? Hij heeft Poseidon's heilige dienares vermoord.
Dan moeten de Goden beslissen. We moeten het Orakel consulteren.
Waarom? Dat is niet nodig...zijn lot is bezegeld.
Op het moment van Jason's gevangenneming,
zag ik een vlucht raven Oostwaarts voor de Maan langs gaan.
Ik zag het als een teken, dat de Goden niet blij waren.
Ben je bereid om alles in te zetten op een voorgevoel?
Alleen een dwaas negeert een waarschuwing van de Goden.
Ik wil weten of het offer van de jongen de Goden zal behagen.
Nu.
Wat is er, mijn kind? Vertel het ons.
Hun stemmen spraken met vuur...met beproeving...ze...
ze schreeuwden het uit als één...ze eisten zijn redding.
Dit is niet logisch.
Het is zoals ik dacht, ze hebben hun oordeel geveld.
Hun wensen zijn duidelijk.
Waarom zouden de Goden zich mengen in zo'n kwestie?
Oh, en jij verbeeldt jezelf machtig genoeg te zijn om te twijfelen aan hun wil?
Majesteit, ik weet niet, of u het begrijpt, het volk eist gerechtigheid.
Ze willen dat Jason gestraft wordt voor zijn misdaad.
Je tilt hier te zwaar aan.
Wat u zei is waar, als de Goden zich erin willen mengen,
wie ben ik dan om aan ze te twijfelen?
Hun antwoord zal niet gemakkelijk vallen bij het volk.
Nou dat is aan jou om daar mee om te gaan. - Om ze te kalmeren, heb ik óók antwoorden nodig.
Ze moeten de reden weten waarom de Goden hem spaarden.
Zeer goed.
Majesteit, Cassandra is alleen in staat de waarheid te vertellen.
Weet u zeker dat u dit wilt vragen?
Genoeg hierover je Koningin heeft je een bevel gegeven.
Hun reden was duidelijk,
want ze waarschuwden, dat er geen grotere misdaad is,
dan een moeder...die haar eigen vlees ter dood brengt.
Alstublieft, Majesteit, ze is niet verantwoordelijk voor haar woorden.
Je hoeft haar niet te beschermen.
Jason is uw zoon?
De Goden hebben gesproken.
Er komt geen offer.
Hij is een Godslasteraar, als u geen actie tegen hem onderneemt,
wat zal het volk dan denken?
Het volk wordt in beslag genomen door de spelen. - Zijn misdaad is in hun geest gebrand.
Het zal meer vereisen dan wat spelletjes om ze dat te laten vergeten!
U kunt hem niet vrijlaten! - Dat ben ik niet van plan!
Stuur hem naar de Arena, laat de Goden over zijn lot beslissen.
Zeer goed. - Nu weg, jullie allemaal.
Je bemoeit je met zaken, die je niet aangaan.
Ik heb het hoogste belang van de Koningin voor ogen.
Heb je dat? Weet je zeker dat dit in haar belang is?
Daag mij niet uit, want als Pasiphae gedwongen zou zijn om te kiezen,
zou ze voor mij kiezen...iedere keer.
Hercules?
Ik kan hier niet langer blijven liggen.
Wat ga je doen? - Ik ga terug naar Atlantis.
Ben je gek? Dat kunnen we niet.
Wat is er gebeurd met Jason? We moeten er achter komen.
Hij heeft gelijk, maar ik moet naar Atlantis gaan. - Maar het is te gevaarlijk.
Het Orakel heeft gesproken, haar woorden zijn duidelijk.
Ik ben zijn vader...alleen ik kan zijn hart ontsluiten.
Wat wilt u? - Alsjeblieft...het is van Pythagoras.
Er is een steegje waar de leerlooiers elkaar ontmoeten, vanuit de Heilige Weg.
Wees daar, wanneer de Maan op zijn hoogst staat.
Pasiphae wil niet dat je sterft.
Ze doet alles wat in haar macht ligt, om je te redden.
Je bent niet langer ter dood veroordeeld. - Wat dan?
Je moet sterk zijn.
Vertel het me.
Je moet vechten in de Arena. Je leven is nu in handen van de Goden.
Ben je iets te weten gekomen?
Jason is een veroordeeld man, Pasiphae houdt spelen.
Hij heeft geluk, als hij het langer dan een dag overleeft in de Arena.
Kun je me naar hem toe brengen?
Het amfitheater wordt zwaar bewaakt, niemand komt daar binnen.
Er moet een manier zijn. - Je komt niet bij hem.
Alsjeblieft, ik smeek je...het is onmogelijk.
De onreinen...helpen die nog steeds de lijkendragers?
Dat doen ze.
Goed, er is iets wat je moet doen.
Dat is mijn hoek.
Daar zit ik.
Wat doe je?
Ga je me nog helpen?!
Je bent niet zo nutteloos als je eruit ziet, dus.
Ik dacht ik laat je hem eerst een beetje murw maken.
Kijk uit!
Het schijnt dat de Goden hem écht toelachen.
Kalmeer, kalmeer, je bent veilig.
Je hebt geluk, Jason, het is maar een vleeswond.
Wie ben je?
Ik ken je.
Je redde mijn leven...in de zilvermijnen. - Je herinnert het je.
Ja. - Kijk verder dan de littekens.
Weet je nog steeds niet wie ik ben?
Zoek dieper in je hart, voorbij de duisternis, en je zult weten dat het waar is.
Ik ben je vader.
Mijn vader is dood. - Geloof niet, wat je verteld is.
Kijk me aan...Jason.
Vertel me, dat je me herkent.
Ga van hem weg. - Maar hij is gewond.
Jouw werk is voor de doden te zorgen, Ga!
Hier.
Alles wordt goed. - Moet dat me troosten?
Ik ben geen kind. - Ik bedoelde niet...
Het spijt me.
Schenk geen aandacht aan mij.
Ik ben niet gewend om te zitten niksen, terwijl anderen hun leven riskeren.
We willen hetzelfde, Hercules. - Ik weet het.
Ik vrees dat ik hem verloren heb.
Nee.
Mijn hart kan de gedachte niet verdragen van een leven zonder hem, dat te bedenken...
ik weet niet wat ik zou doen. - Ik begrijp dat maar al te goed.
Ik beloof, dat Jason veilig en wel terug keert.
Ik zal daar alles voor doen, wat ik kan. - Ik weet het.
Dank je.
Jason.
Ik bén je vader.
Die bedel die om je nek hangt... toen je nog maar een kind was, gaf ik je die...
als een teken van mijn liefde voor jou, om je mij te herinneren.
Jason, ik ben het.
Ik weet wie je bent, maar het interesseert me niet.
Je bent dood voor mij. - Ik weiger te geloven, dat je dat meent.
De wetenschap van wie je bent, van wat er binnenin je opgesloten zit...
het heeft...een deur geopend, het verleidt je...trekt je aan.
Je moet het weerstaan, je moet het bevechten.
Je moet niet in Pasiphae's Wereld getrokken worden.
Geef niet toe aan die kant van jezelf.
Je bent niet zoals zij. - Wachters!
Jason.
Wachters!
Ik smeek je...denk aan wat ik je gezegd heb.
Keer dat wat je bent niet de rug toe.
Sluit je hart niet voor degenen die van je houden.
Opstaan!
Hier.
Als je hier doorkomt, mag je mijn hoek hebben.
Je hebt mijn leven gered, dat zal ik niet vergeten.
Jij redde het mijne.
En ik heb nog nooit iemand zien vechten, zoals jij.
"Kai esso".
Jason! Jason. Praat met me, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Ik herinner me je...in de armen van je moeder...je lijkt zo op haar.
Ze was zo mooi.
Ik hield meer van haar, dan van het leven zelf.
Als een vrouw van Colchis, wist ik dat ze krachten had,
die gewone stervelingen niet konden begrijpen.
Maar...ik realiseerde me dat de bron van die krachten duisternis was...
het beangstigde mij.
Ik...zag haar veranderen.
Zag haar...toegeven aan de verleiding.
Ze gleed steeds verder van me weg, en...
elk spoor van die vrouw waarvan ik hield, was weg.
Alsjeblieft...alsjeblieft... ik kan niet ook jou verliezen, Jason.
Ga niet dezelfde weg op als zij.
Keer terug naar het licht, keer de duisternis je rug toe.
Op deze Wereld zijn er veel die van je houden.
Als ik iets geleerd heb, is het dat dit het enige van echte waarde is.
Kijk me aan.
Voel mijn liefde. Alsjeblieft...ik smeek je.
Oh, Jason!
Ik zal je niet meer verlaten, ik ga hier niet weg zonder jou.
Jason, hier, neem dit.
Wat is het? - Vanavond, wanneer de Maan opkomt, drink het op.
Het zal je hartslag zó vertragen dat niemand hem meer kan voelen.
Je moet me vertrouwen.
Ik zal je beschermen, zoals ik altijd, altijd heb geprobeerd te doen.
Ik heb overal gekeken. - Ik denk dat ik weet waar hij naartoe is.
Icarus? Ben jij dat? - Ja, vader.
Hoe kom je hier? - Het is niet van belang.
Ze vertelden me, dat ik je niet meer zou zien.
Vader...ik heb dit voor je meegebracht.
Nee, het is te laat voor voedsel. - Dan ga je dood.
Waarom ben ik nog niet dood? Ik zou opgehangen worden.
Hou op met je zorgen te maken, ze gaan je niet doden.
Ik laat het ze niet doen.
Wat heb je gedaan? - Het is niet van belang.
Vertel het me.
Je moet eten...alsjeblieft, vader.
Je moet alles doen wat je kunt, om je kracht te behouden.
Je moet de Stad verlaten, ga, het is niet veilig, hier.
Ik vertrek niet zonder jou, ik krijg je hieruit.
Ik heb me aan mijn kant van de afspraak gehouden, nu moet jij, je aan de jouwe houden.
Wachters!
Doe iets!
Lijkendrager!
Halt!
Waar ga je heen?
Deze lijken moeten verbrand worden. - Er is een avondklok.
Ik heb Koninklijke permissie, hier, ik laat het je zien.
Jason?
Waar zijn we? - Lig stil, we zijn nog niet veilig.
Jason!
Het is voorbij.
Snel wegwezen!
Laat me achter!
Vader.
Ik ben in orde.
Hoe wist Goran dat we daar zouden zijn?
Ik heb een wachter gedood, ze moeten hem gevonden hebben en ons gevolgd zijn.
Probeer diep adem te halen.
Dank je.
Wat er ook tussen ons gebeurd is... - Ik was het.
Het was mijn schuld. - Nee, ik geef jou niet de schuld.
Ik begrijp het. - Vergeef me.
Jij en Pythagoras...jullie zijn mijn enige vrienden, nu.
We moeten doorlopen.
Jason! - Hij heeft water nodig.
Hier, drink.
Ik ben alles vergeten, wat ik tegen je wilde zeggen.
Niet spreken.
Al die keren...had ik bij je moeten zijn...ik was fout.
Je wilde me alleen maar beschermen. - Ik liet je in de steek.
Nee.
Alles in mij, wat goed is...
kómt van jou.
Jij bent de reden dat ik de man ben, die ik ben.
Je moet weten...jij bent meer dan alles wat ik had kunnen wensen.
Je hebt je moeder's schoonheid, maar niet haar hart, wees niet zoals zij.
Dat zal ik niet doen. - Jij bent sterker dan dat.
Kijk naar de Zon... niet naar de duisternis.
Beloof het me, beloof het me. - Ik beloof het...ik beloof het.
Jason is ontsnapt.
Hoe?
Een lijkendrager hielp hem. Een van de onreinen uit de zilvermijnen.
Aeson.
Hij redde de jongen.
Hij ontving een steek, die voor Jason bedoeld was.
En wat gebeurde er? - De man werd gewond.
Aan het hart.
Hervat het zoeken, ik wil dat Jason gevonden wordt.
Hij verkoos zijn vader boven mij!
Waar is die "band" waar je over sprak?
Je was er getuige van.
Ik liet hem mijn hart beroeren! Ik luisterde naar je!
Niet alles is verloren. - Ga weg, hier!
Pasiphae... - Nu!
Voordat je met hem verbrandt.
Jason moet gepakt worden en hij moet gedood worden.
Je wilt echt dat hij sterft? Deze nacht...eindigt het.