Het is Medusa, nietwaar? Zeg me dat ze het niet is.
Ze benam zich het leven om Atlantis te redden.
Hoe ben je hier gekomen? - Ik kan het niet uitleggen, we moeten snel zijn.
Jij zult me niet doden...
want ik ben je moeder.
Medusa...
"Aideomai se kai eukhomene kharin iskho".
Medusa... - We moeten gaan.
Wat is het? - Een patrouille.
Een Atlantiaanse patrouille.
Hoeveel? - Teveel.
Ga je helpen?
Nee.
Vluchten jullie maar, als je wilt.
Wat doe je? - Wat we eeuwen geleden hadden moeten doen.
Dit is waanzin - Blijf dan hier!
Altijd de held. - Jason...
Jason!
Hij kan niet alleen gaan. - Hij zal gedood worden.
We kunnen hem nu niet in de steek laten.
Hem in de steek laten?! We hebben alles geriskeerd voor die jongen.
En in plaats daarvan...
Nee, hij heeft het goed duidelijk gemaakt, dat hij gelukkig is in z'n eentje, en dat vind ik prima.
Hé, ik dacht, ik zal je de reis besparen.
Alstublieft...
Mijn Koningin.
Ariadne. - Hij is ongewapend.
Ik wilde hier niet aan meedoen.
Trek je terug.
U wil ik dienen. - Kom, we zullen je geen kwaad doen.
Wat doe je?!
Hij was een weerloze jongen!
Hij probeerde ons te doden. - Ik zei dat je, je terug moest trekken.
En wie ben jij, om me bevelen te geven?
Je verknoeit je tijd, ze zijn dood.
Is dat waar? - Ze zijn allemaal dood.
Wel, wel...wat een held ben jij!
Hoeveel meer doden om toe te voegen aan je kerfstok?
Iemand moest ons beschermen.
Ons beschermen? En wat gebeurt er, als ze de lijken vinden, hè?
Denk je niet dat ze ons komen zoeken?
Alles wat je bereikt hebt, is het beroven van een hoop moeders van hun zonen,
en Pasiphae precies te vertellen waar we zijn. - Dit is geen moment om te vechten.
Maar hij weet niets anders, of wel? Hij kan zijn hersens niet gebruiken...
Jason!
Want die heeft hij niet.
Dat is goed, val terug op wat je kunt. Hier...waarom neem je mijn hoofd ook niet?
Jason... - Nee.
Het is misschien niet zo mooi. - Of nuttig.
Nee, nee!
Ik moet ernaar kijken.
We moeten weg! Dat hadden we allang moeten doen!
De patrouille is niet teruggekeerd. - Wat betekent dat?
Ik weet het niet - Zijn ze verloren geraakt? Dood?
Mogelijk. - Maar Jason niet.
Hij kan nu al over de grens zijn, hoe konden we dit laten gebeuren?
Alles komt goed. - Voor wie?
Jason weet dat ik zijn moeder ben, hij weet dat hij de rechtmatige erfgenaam op de Troon is.
Hij weet ook, dat hij aangeraakt is door de Goden.
Hij wordt naar ons toegetrokken, ik heb het met eigen ogen gezien.
Misschien.
Ik weet nog, toen ik mij pas bewust werd van mijn krachten, was ik zo bang.
Ik kon de duisternis om me heen voelen.
Ik herinner me dat ook. - Zo voelt Jason zich nu.
Hij zal naar ons toekomen. - Oh, ik wilde dat ik jouw geloof had.
Je zult het zien.
Nee, we kunnen niet vertrouwen op Jason's verandering van loyaliteit.
Geef het wat tijd... - Mijn bevelen blijven hetzelfde.
We moeten hem vinden, we moeten hem doden.
We zullen op jacht moeten gaan, morgen.
Denk je dat we veilig zijn, hier?
Gaat dit het worden? - Ik vroeg niet om jouw gezelschap.
Nu niet...en eerder ook niet. - Omdat je ze alleen had kunnen verslaan?
Omdat ik ziek ben van het opvolgen van bevelen. - Ik verzeker je, het zal mijn laatste zijn.
Ik heb je nooit gezien als iemand, die je maar rond kunt commanderen...dat weet je.
Ik heb je ook nooit gezien als een koelbloedige moordenaar.
Wat je gehoord hebt van Pasiphae... moet een grote schok geweest zijn.
Maar het kan je niet laten veranderen, in wie je bent.
De Jason die ik ken, en waarvan ik hou... - Ik wil geen enkel gezelschap.
Hij verdient het niet om geliefd te worden.
Sorry.
Daar...je overleeft het. - Wat heeft het voor zin?
Ik zou liever bij Medusa zijn, dan dit nog langer te verdragen.
Zeg dat niet. - Ze stierf hiervoor.
Hiervoor?!
Ze offerde haar eigen leven op, zodat wij in vrede konden leven, wat heeft het voor goeds gedaan?
Dat is moeilijk te zeggen op dit moment. - Pasiphae zit nog steeds op de Troon,
Atlantis ligt in puin,
en wij zijn vluchtelingen, zitten vast in de bossen, zonder voedsel en medicijnen.
Met alleen een grimmige raaskallende gek als gezelschap.
Het is zoals het Orakel het voorspelde.
Nu Jason de waarheid weet over zijn moeder...is zijn hart verduisterd.
Dan is er niets wat we kunnen doen. Hij is voor eeuwig voor ons verloren.
Ik kan dat niet geloven.
Het is goed, je bent in orde, het was maar een droom.
Ik zie niet in waarom ik mij op dit nieuws moet verheugen.
Wie anders zou geïmproviseerde pijlen gebruiken om zich te verdedigen?
Wie anders zouden zich verstoppen in de bossen als vluchtelingen, we zijn er dichtbij, mijn Koningin.
Maar niet dichtbij genoeg!
Stuur een patrouille uit. - Dat is al gedaan.
Ik had nooit gedacht, dat ik Jason zijn vrienden zou zien aanvallen.
Hij is niet de Jason die we kennen. Dat moeten we niet vergeten.
Hij was de Jason die we kennen, toen hij Medusa doodde.
Ik weet, hoe je, je nu voelt ten opzichte van hem, maar je moet eraan denken wat het Orakel zei.
Jason is de enige persoon die Atlantis kan redden.
Ik ga op zoek naar Melas.
Als er iemand weet hoe we Jason kunnen helpen, dan is het zeker Melas wel.
Als ze je vinden... - Dat zullen ze niet.
Ik heb nog steeds vrienden in de Stad. - Waarom denk je dat Melas zal helpen?
Melas wil Atlantis net zo min zien vallen dan jij, of ik.
Hij had me kunnen aangeven toen ik de doos van Pandora ophaalde, maar dat deed hij niet.
Ik hoop dat je gelijk hebt. We moeten iets proberen...
omwille van Medusa, als het niet om iets anders is.
We hebben niet lang, de bewakers patrouilleren in elke hoek van de Stad.
Hoe is het met Daedalus?
Hij lijdt aan koorts, het komt wel goed met hem.
Hij heeft vast al een geneesmiddel gevonden.
Het spijt me, dat ik zomaar naar je toe kom. - Mijn vriend...je hebt gezien hoe we leven.
Ik zal doen wat ik kan om te helpen.
Ze dwingen nog steeds een avondklok af,
we kunnen ons niet door de Stad bewegen nadat het donker is.
Wat stel je voor? - Ik heb een vriend...
Een zeer nuttige vriend.
Iemand die we kunnen vertrouwen? - Iemand die misschien...
overtuigd kan worden om te zwijgen.
En, wat doet die vriend?
Wat maakt hem immuun voor de avondklok?
Niemand houdt mij tegen.
Zelfs Pasiphae wil dat haar Stad niet stinkt.
Ik wil jullie graag helpen.
Als we gepakt worden, dan zal Pasiphae ons waarschijnlijk laten doden.
Dan kunnen we maar beter zorgen, dat jullie goed bedekt zijn, nietwaar?
Ik breng jullie zo ver als ik kan.
Houd jullie hoofd in.
Halt!
Een mooie nacht hiervoor, hebben jullie ooit zo'n Maan gezien.
Waar ga je heen? - Overal waar de paarden geweest zijn.
Wat, en dat hoef ik jullie niet te zeggen, zo'n beetje overal is.
Onder wiens gezag? - Nou, de Koningin.
Vertel me, waar woon je?
Voor een kleine vergoeding, maak ik het extra goed schoon!
Goed, wegwezen.
Ik had gehoopt dat Pythagoras nu wel terug zou zijn.
Maak u geen zorgen over hem, hij is bekwamer, dan hij er uitziet.
Denk je aan Medusa?
Als ik denk aan haar offer...
Medusa's dood mag dan zwaar drukken op uw schouders,
maar de fout ligt niet bij u.
Het doet me pijn om jullie twee op gespannen voet te zien.
We moeten ons niet laten verteren door kwaadheid.
Als we ons tegen elkaar keren, dan heeft Pasiphae gewonnen.
Inderdaad. Ze hééft gewonnen.
Veel geluk voor haar...moge haar macht haar veel geluk brengen.
Dit is het, verder ga ik niet.
Halt!
Een mooie avond hiervoor.
De straten zijn stil, de Sterren stralen.
Ik heb een stukje gemist.
Oh...
Ga door met het goede werk.
Dank je, mijn vriend.
Je komt toch terug. - Ik kom terug.
Wees niet bang...tot later. - Mogen de Goden met je zijn.
Waarom ben je hier? - Ik ben hier vanwege Jason.
Je hebt gezien, hoe de mensen leven...tussen rottende lijken,
met nauwelijks voedsel om te overleven.
Jason is de enige die ze kan helpen, maar Jason is niet langer de man die we kenden.
Weet hij de waarheid over Pasiphae? - Zijn hart is verduisterd.
Het is zoals het Orakel voorspelde. Zij die aangeraakt zijn door de Goden,
worden naar elkaar toegetrokken, door krachten die ze niet kunnen controleren.
Ik vrees voor hem, ik vrees voor ons allen.
Als hij zich bij Pasiphae zou voegen...
Er moet een manier zijn om hem te helpen.
"Nun dunamin dos emoi mekhri peusomai hatta genoito".
Wat is er? Wat heb je gezien? Is er een manier?
De Goden hebben gesproken.
Ik voel Jason's pijn.
Hij staat op een drempel.
Aan een kant is het licht van het leven wat hij heeft gekend,
en aan de andere kant is de duisternis die hem naar Pasiphae trekt.
De verleiding van die duisternis is sterk.
Ik weiger dat te geloven. - Rustig, mijn vriend, wees stil, en luister.
Maar geen enkele kracht kan gedijen zonder zijn tegengestelde.
Je moet dat tegengestelde vinden. - Ik begrijp het niet.
De liefde van de moeder die hem de duisternis in trekt,
is het spiegelbeeld van die van de vader, die het weer heel zou maken.
Jason's vader is dood.
Hij alleen kan Jason terug in het licht trekken.
Dat is onmogelijk.
Hij is jouw enige hoop.
Hij is dood dat heeft het Orakel tegen Jason gezegd.
Het is waar, dat zei ze, zijn vader bevindt zich onder de doden.
Het Orakel kan niet liegen over wat ze heeft gezien.
Er zijn er die lijden onder de kwellingen van de dood in het leven,
die zichzelf verstoppen voor de Wereld.
Is hij in leven?
Ik geloof dat jullie elkaar al ontmoet hebben.
Hij is een van de onreinen...
voor wie het leven een vloek is.
Hij is een melaatse.
Je zult hem vinden in de oude zilvermijnen van Pangeon.
In de bergen van Galena. - Dank u.
Mogen de Goden welwillend op u neerkijken, voor wat u vandaag gedaan heeft.
Ariadne zal niet vergeten wat je voor ons gedaan hebt, en ik ook niet.
Dit moet genoeg zijn, tot aan de zilvermijnen.
Wat hoop je daar te vinden? - Vrede...voor ons allemaal.
Nou, mogen we elkaar weer ontmoeten in die tijden.
Dat is de gedachte, die ik met me mee zal dragen.
Vader...
Wat is er gebeurd?
We...we hadden een kleine onenigheid.
Zijn kennis van de meest basale chemische verbindingen is armzalig.
Ik weet niet hoe hij zo lang heeft kunnen leven.
Zonder dingen op te blazen. - Ja, ik ben erg trots op die explosie.
Nou, daar ben ik blij mee, want je gaat ervoor hangen.
Hmm...nou, misschien dat ik op het laatste moment ontdek,
hoe ik, mezelf onzichtbaar kan maken.
De datum ligt vast.
Zonsopgang morgen.
Wees sterk, mijn zoon.
Ik kan dit veranderen. - Nee.
Er zijn sommige dingen die we moeten accepteren.
Dit is er niet een van. - Waar ga je heen?
Alles komt goed.
Ik beloof het. - Icarus!
Dit kan beter maar goed zijn, ik heb geen interesse in verhalen over taveerne vechtpartijen.
Mijn vader wordt morgen geëxecuteerd. - Heb je mij gestoord om me dit te vertellen?
Ik smeek u om het te heroverwegen. - Breng hem weg!
Nee, u begrijpt het niet. - Ik ben niet geïnteresseerd in je verzoeken.
Ik heb nieuws...over Ariadne.
Wat voor nieuws?
Hangt u mijn vader niet op?
Ik zal je vader niet ophangen.
Ze verbergt zich in de bossen. - Dit weet ik al.
Haar volgelingen gaan naar de zilvermijnen van Pangeon, met enige haast.
Wat hopen ze daar te vinden? - Ik weet het niet.
Je hebt het goed gedaan.
Laat u mijn vader vrij. - Nee.
Ik zal je vader niet ophangen, ik zei niets over hem vrij te laten.
Waarom zou ik dat doen...
als je me zulke bruikbare informatie brengt?
Aeson?
Aeson, ik moet met je spreken.
Ik heb nieuws over Jason.
Wie ben je? - Ik ben Pythagoras.
Ik heb uw hulp nodig.
Aeson...
Ik neem aan dat dit nieuws u bevalt.
Stuur mannen naar de Valley van Iria. Pythagoras moet via die weg terug gaan.
Volg hem, hij zal ons zeker naar Jason leiden.
Wat is er? - Niets.
We komen dichterbij.
Inderdaad. - We hebben hem eindelijk in het zicht.
Ik ben een dwaas.
Die vrouw maakt mij tot een dwaas.
Zelfs na alles wat ze gedaan heeft, vertrouwde ik haar hierin.
Ik vertrouwde erop dat ze het hem niet zou vertellen.
Het was in haar voordeel.
Hoezo? - Jason stond op het punt haar te doden.
Had hij het maar gedaan, nu is hij voor ons allemaal verloren.
Zijn hart is verduisterd.
Waar er ooit compassie was, is er nu alleen maar kwaadheid.
Kwaadheid en haat.
Zij die aangeraakt zijn door de Goden, dragen duisternis in zich.
We hebben uw hulp nodig.
Ik dank je voor je geloof in mij, maar ik vrees dat het misplaatst is.
Ik kan niet doen wat je vraagt. - U bent de enige die hem kan redden.
Al dat eindeloze vechten heeft me uitgeput.
Macht gaat van hand tot hand, maar er verandert niets.
Ik vrees, dat zonder u, Jason Pasiphae niet kan weerstaan.
We moeten geloven, dat het goede zal triomferen. - Was hij zichzelf, dan kon dat waar zijn.
Kijk naar het leven dat hij geleid heeft, en alles wat hij bereikt heeft, zonder mij.
Jason gelooft, dat zijn vader dood is. - Ik ben dood voor hem, dat is het beste.
Hoe kan dat zo zijn? - In een ander leven had Jason een vader...
een vader die hem beschermde, waar hij trots op kon zijn.
Kijk naar mij!
Ik ben niet die man.
Was het maar zo...kon ik mijn leven maar weer hebben.
Het is te verwachten, dat de jongen ons naar Ariadne en Jason zal leiden.
Zodra jullie Pythagoras in zicht hebben, stuur dan zonder vertraging een boodschapper.
Het is jammer dat Pythagoras dit mist!
Het was een dwaze missie, hij is waarschijnlijk dood.
Jullie kunnen hem mijn deel geven, mocht hij terugkomen.
Pythagoras is niet dood ik zou het weten, als het zo was...hierbinnen.
Hoe lang zijn jullie tweeën vrienden geweest?
Lang genoeg, om te vergeten hoe lang, en te geloven dat het al eeuwig is.
Wat Jason jou aandeed...deed hij voor mij, om mij te redden.
Hij dacht dat hij deed wat juist was.
Jason denkt altijd, dat hij doet wat juist is.
En Medusa, ze...ze wist... - Oh, ja...ze wist het.
Ze wist wat ze deed.
En geloof me, ik ben net zo kwaad op haar.
Laat haar dood niet tevergeefs zijn.
Laat het niet degenen vernietigen, die nog leven.
Praat met hem.
Misschien kun je tot hem doordringen.
Wat ga je doen? - Ik weet het niet.
Teruggaan naar mijn vrienden.
Ik zal doen wat ik kan - En ik heb niet gedaan wat ik kan?
Nou, nee, dat hebt u niet.
U bent de enige persoon die kan helpen, Jason heeft u nodig.
Voor het eerst ooit, heeft hij u echt nodig, en u...
U laat hem in de steek. - Ik laat hem niet in de steek.
De Jason die ik pas ontmoette, de Jason waar ik mee opgetrokken ben de laatste jaren,
is een, is een persoon, die ik met heel mijn hart bewonder.
De soort persoon die ik zou willen zijn.
Hij is dapper...hij is loyaal, hij lijkt helemaal niet op u.
Kijk niet zo angstig. Ik wil je geen kwaad doen.
Er is niets meer te zeggen.
In dat geval, lopen we in stilte.
Ik wil niet tegen jou vechten.
Wat er ook gebeurd is, we moeten geen messen tegen elkaar trekken.
Ik kan mijn kwaadheid niet ontkennen.
Doe het dan niet.
Maar het was fout van mij, om het op jou uit te kuren.
Ik begrijp het.
Tenslotte...
heb ik haar gedood.
Was ze het ermee eens?
Ze was het ermee eens.
Er was geen worsteling.
Was er geen...andere manier? Geen enkele andere manier?
Ik hield van haar.
En ik weet zeker...dat ze van jou hield.
Maar ze is nu dood.
Het leven gaat verder.
Waar is hun kamp? - Aan het eind van de vallei.
We zijn daar bij het vallen van de avond.
Heb je Pythagoras gevonden?
Zoals u voorspelde, hij is niet alleen. - Ik rijd met je mee, zadel de paarden.
Wat doe je? - Ik kan niet blijven, het spijt me.
Ik heb het geprobeerd, ik kan niet bij hem zijn. - We moeten bij elkaar blijven.
Ik heb graag dat u meegaat. - Het bos wemelt van de soldaten.
Als ik blijf, loopt het niet goed af. - Ik kan niet alleen op hem letten.
Pythagoras zal terugkomen. - Hercules, alsjeblieft.
Ik kan het niet.
In mijn hoofd weet ik dat hij niet zichzelf is,
maar ik heb niet de kracht om mijn gevoel te stoppen, en mijn gevoel wil hem gewoon doden.
Het spijt me, dat het hiertoe gekomen is.
We verplaatsen het kamp elke paar dagen.
Dit is Hercules z'n manier om mij precies te vertellen waar ze naartoe gaan.
Geen zorgen, ik weet waar ze zijn. - Ik twijfel niet aan je bekwaamheid.
Ik ben bezorgder over die van mij.
Wat ga ik tegen hem zeggen? Wat, als hij me helemaal niet wil kennen?
Hij is terug.
Pythagoras is terug.
Wie is dat daar bij hem?
"Eith' Hekate doie menos ifthimon ede moi alken".
Waar is Jason?
Jason was ernstig gewond hij kan het onmogelijk hebben overleefd.
We zullen hem vinden, ik breng u zijn lijk.
De victorie is in het zicht, My Lady.
"Gaia thea, phainu - dunamin gar emoi".
Victorie?
Spreek mij niet van...
van victorie.
"Tende thean kaleus hemon empsukhon hapanton".
Wat is er gebeurd?
Je moet rusten.
Slaap kan je meer helpen, dan ik.
Moet ik slapen met een oog open?
Kijk...
Er beweegt zich iemand, daarginds.
Pythagoras!
Het is zo goed je te zien. - Ik dacht dat je dood was.
Waar is Jason?
Wie is dit?
U hoeft niet bang te zijn - U bracht Pasiphae hier. - Nee.
Nee, ik beloof u, mijn haat voor Pasiphae gaat dieper dan die van u.
Ik vind dat moeilijk te geloven. - Het is waar.
Hij is Jason's vader.
Hoe voel je, je?
Beter.
Veel beter, dank je.
Waarom help je mij?
Wij worden tot elkaar aangetrokken, degenen die aan geraakt zijn door de Goden.
Kan ik je daarom voelen in mijn dromen? - Wij lijken meer op elkaar, dan je weet.
We moeten hier niet blijven hangen. - Waar moeten we volgens jou dan heen?
Terug naar mijn moeder? - Ze wil je dood hebben.
En jij?
Hoe...
Hoe weet ik dat je me niet gewoon uitlevert?
Dat weet je niet.
In zijn uur van nood, verliet ik hem.
Ik liet Medusa in de steek, en nu heb ik Jason in de steek gelaten.
Zolang er een kans is dat Jason nog leeft,
moeten we alles doen wat in onze macht ligt om hem te redden.
Jason...
Bewakers!