Her hikâyenin bir sonu vardır.
Bu son mutlu, hüzünlü veya acı olabilir...
Hangi açıdan baktığınıza bağlı.
Bana göre Carmen'in sonu beklenmedikti.
Lidia, iyi misin?
Carmen'in bir iş karıştırdığını biliyordum ama anlayamadım.
Önleyebilirdim.
Geride kimse kaldı mı?
Hayır, her şey yolunda.
Fransa'ya gitmeden önce Eva'yla garda buluşacağız.
Birkaç saniyeliğine bile olsa kendimizi özgür hissettik.
Yolun sonu yaklaşmıştı
ve acılarımız son bulmuş gibiydi.
Ancak o hapishaneden kaçmak da yeni bir adımdı
çünkü hayatta her son, yeni bir başlangıçtır
ve temiz bir sayfa açmak için sonuna dek savaşmalı...
Hadi, ateş et!
Yere yatın!
...engelleri aşmalı,
düşmana göğüs germeli...
...hakkımız olan son için canımızı riske atmalıydık.
Tekerlere nişan al.
Yere yatın.
- Mermim bitti. - Cephanemiz kalmadı mı?
Uğrunda son nefesimize kadar acı çekeceğimiz, onurlu bir son.
- Dolores! - Vuruldu!
Vuruldu!
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
- Dolores! - Vuruldu!
Vuruldu! Onu yere yatırın!
Yere yatırın.
Sakin olun.
- Ne yapacağız? - Bana morfin getirin.
Kalmamış.
- Mermi içeride mi diye bakacağım. - Nasıl?
Onu oturt. Hâlâ içeride.
Çıkarmalıyız ama bu şartlarda yapamam.
Garda yaparız.
- Hayır! Gemi bizi beklemez! - Evet!
Yük olmak istemiyorum.
Saçmalama, sensiz gitmeyiz!
Dolores. Oturmasına yardım et!
Peşlerinden git! Hadi, bas gaza! Onları kaybetme!
BÖLÜM 42: SON
İşte kamyonet.
İyi akşamlar Dedektif.
İn hadi.
Silahları indirin! Atın!
Dediğimi yapın! Bu bir emirdir!
Eller yukarı!
Diz çök. Diz çök! Al.
Lütfen ateş etme. Geri dönüşü olmaz.
Eminim barışçıl bir yol bulabiliriz...
Barışçıl mı?
- Cephaneniz bitmişti. - O sorun çözüldü,
- sayenizde. - Takibi bırakacaksınız.
Çıkabilirsiniz!
Kamyonette bu halatları bulduk.
- Bence iş görür. - Ne için? Onlarla ne yapacaksınız?
Alarmı çalmalarını engelleyeceğiz.
Onları nereye kapatalım?
Sıkıca bağlayıp arabaya bindirin, çabuk!
- Salvador, bunlar Francisco ile Lidia. - Bu da Genaro, gar bekçisi.
- Bizi gizlice yola çıkaracak. - Önce acil bir durum var.
Takip edildik. Bir mahkûm vuruldu.
- Yarası ağır. - Gidelim.
Doktorumuz var ama operasyon için yer lazım.
Güvenli bir yeriniz var mı?
Eski personel dinlenme odası.
Şuradan.
Çabuk. Onu yatağa yatırın.
Su ve bandaj getirin.
Ver.
Hemen gitmelisiniz.
Hayır, sensiz gitmeyiz.
İstiyorum ki oğlum...
...özgür olsun.
Sadece ona veda etmek istiyorum.
Martín.
Canım.
Seni seviyorum oğlum. Seni seviyorum.
Bunu hiç unutma, olur mu canım?
Anne...
Konuşuyorsun oğlum.
Dinle beni.
Çok güçlü olmalısın.
Annen
daima yanında olacak.
Daima.
Ağlama.
Sizin yanınızda olduğunu bildiğim için
içim rahat.
Her şey için sağ olun.
Nihayet...
...özgür ölüyorum.
Kahroluyorum ama gitmemiz gerekiyor.
Dolores huzur içinde yatmayı hak ediyor.
Ben ilgilenirim. Söz veriyorum.
Ama hemen gitmezseniz gemiyi kaçırırsınız.
Haklı.
Diğer mahkûmlar bekliyor, daha fazla gecikmeyelim.
Eva'yı yeniden kollarıma aldığımda içimi bir huzur kapladı.
Özgürlüğü tatmamıza ramak kalmıştı ve sona çok yaklaşmıştık...
...ama soğukkanlı olmalıydık
çünkü o kadınlar ile bizim hayatımız
planın düzgün işleyişine bağlıydı.
Camila'nın talimatlarına uyarak gara girecektik.
Çok ihtiyatlı olmamız gerekiyordu.
Yük treniyle seyahat edecektik.
Dar alanda, uzun ve zorlu bir yolculuk olacaktı.
Her şey plana uygun giderse Bordeaux'ya varacaktık,
oradan da en yakın limana gidip
bize yeni bir gelecek sunacak olan gemiye binecektik.
- İşte tren bu. - Acele edelim.
Kimse kaldı mı?
Hepsi bindi. Ya diğer vagonlar?
Dolu ve hazır. Camila gözcülük yapıyor.
Bekleyin! Tüm trenleri garda tutma emri geldi.
- Neden? - Bilmiyorum.
Telsizle bilgi istedim ama söylemiyorlar.
Pinillos'u buldularsa çok dikkatli olmalıyız.
Belki de bizi arıyorlardır.
- Bunu öğrenmeliyiz. - Gar müdürüyle konuşayım.
- Biz de gidelim. - Ben kalacağım.
Camila ile vagonlardakilere söyleyelim.
Tamam.
Rayları bloke eder etmez bütün garı arayacağız.
Yük trenlerinden başlamanızı öneririm.
Kaçak yolcular genelde oraya saklanır.
Ben de öyle düşündüm. Yurt dışı güzergâhlı tren var mı?
Bordeaux'ya giden bir tane var.
Ondan başlayıp hepsini kontrol edelim.
Pekâlâ. Biz rayları bloke edelim.
Herkesi uyarmalıyız. Bizi bulmamalılar.
Ne yapacağız?
Onlar treni ararken biz öbüründe saklanırız
ve gardan çıkarız. Olur mu?
Rayları bloke ediyorlar, duydunuz.
Nasıl açabiliriz?
Normalde makasçı yapar ama emin değilim...
Plan ihtiyatlı biçimde, kimseye görünmeden gitmekti
ama bunun için çok geç.
Öneriniz akıl alır gibi değil.
Çok şeyi göze aldık. Şimdi vazgeçemeyiz.
Tek şansımız bu.
Bu işte birlikteyiz, değil mi?
Başka hangi treni kullanabiliriz?
- Neler oluyor? - Polis geldi.
Bu trenden başlayarak tüm garı arayacaklar.
- Tanrım... - Ne yapacağız?
Bir planımız var.
Bordeaux treni bu.
- Vagonu açın. - Hadi.
Boş. Bir sonrakini arayalım.
Gidelim.
Şu arkadaki tren.
Hadi.
Trene binince saklanalım, görünmeyelim.
Hadi.
Devam et.
- Makasçı sensin, değil mi? - Evet.
Canını yakmak istemiyorum, lütfen 11 numaralı hattı aç.
Müfettiş, Aranjuez kampından firar olduğunu bildirdi.
İstediğim şey pek çok kişi için ölüm kalım meselesi.
- Blokajı kaldır. - Olmaz.
Blokajı kaldır!
Olmaz.
- Herkes bindi. - Güzel.
Ama hatlar açılmadan gidemeyiz.
Gel.
Aç şunları! Hadi, çabuk ol!
Oldu mu? Tren kalkabilir mi?
- Şu kolu da çekmeliyiz. - E?
- Hadisene! Çek! - Sakin ol.
- Şuradaki. - Çek!
- 11 numara. - Çek!
Hadi Francisco, başarmalısın.
Şimdi.
Herkesin hayatında, her şeyin merkezinde olan anlar vardır,
bizim anımız da buydu.
Çabuk! Koş! Valizini bana ver.
Francisco! Gel!
Bir gar, bir tren ve kaderimizi belirleyen bir koşu,
tıpkı yıllar önce olduğu gibi.
O treni durdurun!
- Dur! O treni durdurun! - Francisco!
O anda, hikâyemizin başıyla sonunun bir araya geldiğini
- anladım. - Dur! Vururum!
Sonsuz bir döngü gibi.
Francisco'yla paylaştığımız hislerin sonsuzluğu gibi.
O treni durdurun!
Francisco, çabuk! Bin hadi.
Seni kaybedeceğimi sandım.
- Artık sadece yolcuyuz. - Evet, bir de öyle görünsek.
Martín, üzgün olduğunun farkındayım
ama bilmeni isterim ki
annen hep yanında olacak.
Kâğıttan kuş yapabilir misin Martín?
Uzun süre önce öğretmenim göstermişti.
Belki göstermemi istersin.
- Kâğıda ihtiyacımız olacak. - Ben getiririm.
Bu kıyafet sana çok yakıştı.
Uzun süredir ilk defa kendimi iyi hissediyorum
ve bunun değişmesine izin vermem.
Üzgünüm Carlota.
Artık saklanmamız gerekmiyor.
Doğru.
Bence
gayet güzel oldu.
Keyfi yerinde gibi.
O bir mucize.
Beni hayallere sürüklüyor.
- Ne hayal ediyorsun? - Büyük bir ev,
yeri önemli değil ama üçümüze yetecek bir ev.
Unutmadan, tek katlı olmalı.
Değil mi Julito? Bu çocuk yerinde durmadığı için
merdivenlerden düşebilir.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Mutlu sona erişme ihtimali insanın içini umutla kaplıyor.
Bu umut birdenbire, geçmişte aldığınız
tüm darbeleri unutmanızı sağlıyor
ve sevinçten uçuyorsunuz,
her anı eşsiz ve biricikmiş gibi yaşıyorsunuz.
O trendeki herkes,
destansı hikâyemize yakışan bir sonu hak ediyordu.
Ancak o kadar kolay olmayacaktı.
- Ne oluyor? - Geldik mi?
Neden durduk?
- Bir şey görüyor musun? - İstasyona benziyor.
Ne oldu acaba?
Bizi buldular. Polis geldi.
Trenden inin!
Derhâl!
Karşı koymazsanız kimse incinmez.
Salvador ellerinde. Makinist olmadan hiçbir yere gidemeyiz.
Dün gece lokomotifte sohbet ettik.
Trenlere meraklıyım, onu izledim.
Çalıştırmayı biliyor musun?
Deneyebilirim.
Hattı kapatan bariyeri görmediniz mi?
Salvador'u götürdükleri binadan kumanda edilebilir.
Dikkat! Beni dinleyin!
Aranjuez yeniden eğitim kampından kaçtığınızı biliyoruz.
Tutuklusunuz! Tekrarlıyorum, tutuklusunuz!
Sizi burada alıkoymamız ve hapse götürülmeniz için
destek beklememiz emredildi.
Sıra hâlinde, teker teker trenden inin.
Emre uyarsanız kimse incinmez.
Ancak direnir, emre karşı gelirseniz
sonuçlarına katlanırsınız.
Teslim olmak için tamı tamına beş dakikanız var.
Camila, trenden kimse inmeyecek.
Tüm bunları birlikte başlattık.
Birlikte bitireceğiz.
Biraz zaman kazanmalıyız.
Firarın liderleri olarak teslim olalım.
Ne planlıyorsunuz?
Yalnız gideceğiz,
kimse gelmeyecek.
Pazarlık etmeye çalışacağız.
Durun bakalım, bir saniye.
Evet, bizi binaya götürmelerini sağlarız,
içeri girince de
- bariyeri kaldırırız. - Çılgınlık bu.
- Başka bir yolu... - Francisco.
Kadınları ve çocukları düşün.
Tabii, peki sizin çözümünüz ne?
Kendinizi feda etmek mi? Bu mu?
- Feda değil Pablo. - Lütfen...
Bu iyi bir fikir.
Her şey yolunda gidecek.
Felipe'nin de treni çalıştıracak vakti olur.
Sonra buraya döner, birlikte gideriz.
Ya işe yaramazsa?
Dinle...
Anlaması zor, biliyorum
ama mecburuz.
Bunca yol geldik, pes edemeyiz.
Hayır Marga, dinle, ben...
Pablo, bunu yapmazsam...
...kendimi asla affetmem.
Biz de sizinle gelebiliriz.
- Siz burada lazımsınız. - Ayrıca,
daha önce riskler aldık ve işe yaradı.
Pekâlâ.
Binadan nasıl çıkmayı planlıyorsunuz?
Ecza çantası hâlâ yanında mı?
Evet.
Martín'i merak etme.
Dönüşünü beraber bekleyeceğiz.
Martín, bunu sana getirdim.
Martín.
Umarım döndüğümüzde bize bir sürü kâğıttan kuş verirsin.
Dönmem uzun sürerse Leocadia'dan yardım iste.
Bebek büyütüyor, bizimkine seve seve meme verir.
Hayır.
Hayır Marga, bence bu kez,
bir kez olsun burada kalabilirsin.
Pablo, gitmem lazım.
Yanlarında olmalıyım.
Bunu kendim için değil, Julio, sen ve herkes için yapıyorum.
Bir geleceğimiz olsun diye.
Bu mücadele bizimle sınırlı değil.
Hadi, tut onu.
Uyuyor.
Pablo, desteğine ihtiyacım var.
Bana kızgın olduğunu bilerek oraya gidemem.
Kızgın değilim.
Gurur duyuyorum.
Seni seviyorum.
Uslu dur.
Gördüğün bu kadınlar var ya?
Büyük acılar çektiler.
Bir geleceğe sahip olmalarının tek yolu,
gidip o polislere bunun için savaştığımızı
göstermemiz.
Annem dediklerinde haklı.
Beni kızın gibi sevdiğin için sağ ol.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni.
Hanımlar!
Süreniz doldu!
Hemen dışarı çıkın!
Ben Lidia Aguilar.
Ben Marga Suárez.
Carlota Rodríguez de Senillosa.
Benim adım Óscar Millán.
Ya diğerleri?
Çıkmayacaklar.
Firarı planlayan bizdik, tek sorumlusu biziz.
Durun. Eller yukarı.
O valiz de neyin nesi? Yere koyun.
Ellerinizi kaldırın.
İçindeki sizi ilgilendiriyor.
Teslim olmuyoruz.
Bir anlaşma yapacağız.
Firara öncülük etmenin sizi çıkmaza soktuğunu biliyorsunuz.
Hapse dönmeyeceksiniz, hayır.
İdam edileceksiniz.
Biliyoruz.
Ama bunun içindeki kaderimizi değiştirebilir.
Müsaadenizle.
Hayır.
İlgimizi çeken hiçbir şey yok.
Evet, var. Müsaade edin.
Bu defter bana ait değil.
Yeniden eğitim kampından kaçarken çaldım.
Hapishane Müfettişi Diego Pinillos'a ait.
Bu mu?
Rejimde üst düzey bağlantıları var
ve El Caudillo'yu şahsen tanıyor.
Telefonda görüşüp toplantılar yapıyorlar.
Bu not defterinde
rejime zarar verebilecek hassas bilgiler mevcut.
Yok etmek bir işe yaramaz.
Amerikalı gazeteci James Lancaster'da bir kopyası var.
- Kopyası mı? - Evet.
Bizi salmaz, yola devam etmemize engel olursanız
o fotoğraflar, James'in yazdığı makaleyle birlikte yayımlanır.
Orada yaşanan her şey açığa çıkar
ve rejimin temelleri sarsılır.
Bu, uluslararası bir ihtilafa yol açabilir
ya da rejimin çöküşüne.
Suçlusu siz olursunuz.
Bu doğru değil.
Evet, doğru.
Öyle bir şey yok. Yalan söylüyorsunuz.
Bu alelade bir günlük!
O benim hayat hikâyem,
hepimizin hikâyesi...
...operatör kızların.
Bu not defteri, sandığınızdan daha ilginç.
Neden mi?
Hem yüzlerce hayat kurtarabilir
hem de temas yoluyla bulaşan bir ilaç içeriyor.
Az sonra bayılacaksınız.
- Silahlar. - Hadi.
Buradan çıkmalıyız.
Tren hareket etmiş.
Koşun!
Hadi! Koşun!
Hadi! Acele edin!
Yetişecekler. Çabuk! Hadi!
İSTASYON
Hadi!
Bazı hikâyeler hiç sona ermemeli...
Yakalayın!
...ama iyisiyle kötüsüyle
hayat bu.
Durun yoksa ateş ederiz!
Her şeyin bir sonu vardır.
Marga!
Her an ölebilirmişiz gibi anın tadını çıkarmalıyız.
Pablo, hayır!
Durmayın!
Çocuklar için!
Çocuklar için yapın!
En sevdiğimiz insanlara
sonsuza dek veda ettiğimiz o an,
bitmeyecekmiş gibi geldi.
Durmayın.
Sevdiklerinizin, hak ettikleri mutlu sona ulaşmalarını sağlamak
bazen fedakârlıkların en büyüğünü gerektirir.
Buradan sağ çıkamayız.
Sonumuz geldi, değil mi?
Onca mücadelenin bu şekilde bittiğine inanamıyorum.
Ben de.
Sadece bir saniye sürdü
ama birlikte yaşadığımız her şey gözlerimin önünden geçiverdi.
En iyi son, tüm parçaların yerine oturduğunu hissettiğiniz sondur.
Yaptığımız her şey, oraya ulaşmak için attığımız tüm adımlar,
hayattaki misyonumuzun bir parçasıydı.
Sanki alın yazımızdı.
Sanki kaderimizde bu vardı.
Size hiç söylemedim...
...ama hayatımdaki en önemli
insanlar sizlersiniz.
Siz ailemsiniz.
Bu kadar güçlü olabildiysem sizin sayenizde.
Size dost demek bana gurur veriyor.
Bana da.
Her şey... Uğruna mücadele verdiğimiz, başardığımız her şey
buna değdi.
Arkadaşlarımız özgür, kaçabildiler.
Çocuklarımızın da bir geleceği olacak.
Bu bizim zaferimiz.
Operatör kızlar, daha iyi bir dünya uğruna canlarını verdi.
Onlar, tarih boyunca milyonlarca kadının yaptığı
fedakârlıklara sadece bir örnek.
Cesur, özverili, gururlu kadınlar.
İnsan olarak eşit hak
ve özgürlük mücadelesi vermiş, hâlâ da vermekte olan kadınlar.
Bunu onlara ithaf ediyoruz.
Uzun zaman önce ismim Alba'ydı.
Aşk uğruna köyümü terk edip Madrid'e gittim.
- Kaybolmuştum... - Marga! Yine mi?
Affedersin.
...onları bulana dek. Beni kurtardılar.
Artık kim olduğumu biliyorum.
Lidia Aguilar, santral operatörü.
Hikâyemiz burada başladı ve burada bitiyor
çünkü biz hep operatör kızlardık ve daima öyle kalacağız.
YAŞAM ŞEKLİMİZ BİR MÜCADELE YÖNTEMİ OLABİLİR
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan