NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Tüm zamanların en çok satan bebeklerinden birini düşündüğünüzde
aklınıza kuşakları aşan bir tanesi gelir.
Tüm dünyada çocukların hayranı olduğu bir ikon.
Seçkin, altın yeleli bir...
at mı?
Midilli at değildir.
Bu, bebekmiş gibi oynanan bir oyuncaktı.
Güzel!
My Little Pony, Barbie ve Berry'lerin
bulunduğu bir çağı yeniden tanımlayan bir yerden bitmeydi.
Kız markamız yoktu.
Sürpriz at olmaktan çıktı...
Kızlar onu sevecek gibi görünmüyordu.
"Yemek, temizlik ve ütü severler."
-...ve ödüllü safkan oldu. -80 milyon sattı.
-Muhteşemdi. -Milyonlarca hayrana ulaştı.
-Koleksiyonun sonu yok. -Bir o kadar da koleksiyoncuya.
My Little Pony'nin yaratıcısı benim.
Hayır.
Bazen tempolarını kaybetmiş olsalar da...
Sadelikten uzaklaştılar.
My Little Pony'm değildi.
...Pony değişen piyasada evrim geçirmeye devam etti.
İlgilerini önce hikâye, sonra oyuncaklar çekiyordu.
Küçüklerin ve pek de küçük olmayanların kalplerini kazandı.
20 yaşında adamlar
sekiz yaşındakilere yapılmış bir programı izliyordu.
-Neden? -Öğrenmenin tek yolu
doğruca atın ağzından dinlemek.
Ben Twilight Sparkle. Bunlar da bizi yaratan oyuncaklar.
Hepimizin bildiği oyuncakları Anlatan sürekli dizi
Nesiller eskiten Plastik eserler
Hâlâ vazgeçemediklerimiz
Bize büyük hayaller kurduran Minik kalıp figürler
Zamanda yolculuk yapar Perde arkasına gideriz
Bizi yaratan oyuncaklar
Bizi yaratan oyuncaklar burada
1970'lerin ortasnda Amerika resesyondaydı.
Vietnam Savaşı bitmişti
ve Hasbro'nun bir numaralı askeri G.I. Joe
ön hatlardan revire gitmişti.
Büyük G.I. Joe o günlerde can çekişiyordu.
Onlara en çok kazandıran oyuncaklardan biriydi.
Hasbro iflasın eşiğindeydi.
Yeni bir moda yakalayıp büyümeleri gerekiyordu.
Stephen Hassenfeld de öyle yaptı.
Hasbro'nun, aile şirketinde büyüyen yeni patronu
yeniden yükselmenin yolunu arıyordu.
Ekibi toplamışlardı ve harika işler yapacaklardı.
Ama bu ekibi değil.
Satış ve Pazarlama yöneticileri değişmişti.
Yeni yönetici kadrosu "İleri Ar-Ge kurmalıyız." demişti.
Bu, fikir geliştirmek demek oluyordu.
Elbette Hasbro'nun kadrosu fikirleri olan insanlarla doluydu
-ama bu,... -Normal Ar-Ge değildi.
İleri Ar-Ge'ydi.
Büyük bir işti.
Bu büyük işi kim yönetecekti?
Ideal Oyuncak'tan gelen George Dunsay.
İdeal seçim!
Erkek oyuncakları bölümünde ürün müdürüydüm.
Even Knievel motosikletini ve Mighty Mo'ları yapmıştım.
Şey sebebiyle Ideal'dan ayrılana dek...
Pek hoş olmayan şartlarda ayrıldım.
"İdeal olmayan" diyebilirdin.
O dönemde Hasbro'da işe girmek akıl kârı değildi
ama çaresizdim, işe ihtiyacım vardı.
George böylece İleri Araştırma ve Geliştirme bölümünü
çaresizce oluşturmaya başladı.
Kendini göstermesi gerekiyordu.
Neyse ki normal Ar-Ge seçebileceği büyük bir yetenek havuzuna sahipti.
18 kişilik bir tasarım havuzuydu.
Terziler, heykeltıraşlar.
Dunsay en iyi ve parlak olanını seçmek istiyordu.
Harika elemanlarımız vardı.
-Böylece... -Beni seçti.
Mike Cartabiano harika bir endüstriyel tasarımcı.
George'un ikinci seçimi...
-hiç kimseydi. -Sadece ikimizdik.
-İki kişiydik. -Ürün çıkardığımız sürece
-herkes mutluydu. -Hemen hemen herkes.
Neden kendi küçük grubunu kurmuştu?
Tasarımcıların yeterince iyi bir iş çıkarmıyor muydu?
Düşün.
Ne diyeyim? Kavga çıkmasın şimdi.
Ama bir durum vardı.
Başka şirketlerden gelenler olmaya başlayınca durumlar değişti.
Erkek oyuncakları bölümü G.I. Joe'nun yeniden tasarlanmasına çalışmaya başladı.
Oyunlar üzerinde de çalışıyorlardı.
Tonton Hippolar tanıtıldı ve çok ilgi gördü.
Hasbro'nun kız oyuncakları ise...
Kız oyuncakları bölümü yoktu.
G.I. Joe temel ürünleriydi. O derece rahattılar.
Kız markamız yoktu.
Barbie gibi güçlü bir rakibin karşısına çıkamazdık.
Bazen denemedikleri söylenemez.
Fresh 'n Fancy fikrini geliştirdik.
Kızlar kendi kozmetik ürünlerini yapabiliyordu.
-Fresh 'n Fancy -Fresh 'n Fancy
Kimya setiydi.
Kız markası yaratma girişimleri ellerinde patlamış olsa da
Hassenfeld'in Hasbro için büyük planı hayata geçiyordu.
Erkek oyuncakları bölümü gerçek bir Amerikan kahramanı hazırlarken
son bir bölümün daha kendini göstermesi gerekiyordu.
Okul öncesi kategorisi.
Romper Room adında bir markamız vardı. Sahibi tamamen Hasbro'ydu.
Her yıl üç Romper Room oyuncağı üretirdik ve bunlar tanıtılırdı
ama o yıl üçüncüsü yoktu.
Hemen bir oyuncak bulmalıydık
çünkü şirketin başkanı çok tepkiliydi.
Zaman geçerken İleri Ar-Ge reddedilmiş eski bir fikrin tozunu silkeledi.
Mike'la birlikte kızların
bebek gibi oynayabileceği
küçük bir midilli sunumu yapmıştık.
Ama sunum iyi geçmedi.
Hasbro kız oyuncağı fikriyle vakit harcamak istemedi.
Ama belki miniklerde işe yarardı.
Fikir o oyuncağı ele alıp büyütmek
ve okul öncesi oyuncağına dönüştürmekti.
Burada gördüğünüz gibi.
My Little Pony'ye benziyor
ama gerçek boyutlarına yakın olan bu oyuncağın adı My Pretty Pony'ydi.
Bayağı büyüktü.
My Pretty Pony, My Little Pony'nin öncülüydü.
Öyleyse George Dunsay My Little Pony'nin
-babası oluyor, değil mi? -Evet.
Sıradan Ar-Ge tasarımcısı Bonnie Zacherle'ye göre değil.
My Little Pony'nin yaratıcısı benim.
Bilmiyordum.
Küçüklüğümde yapmak istediğim tek şey atla oynamaktı.
At fikrini Ar-Ge'ye ben verdim.
Küçük, yumuşak ve bebek gibi oynanabilir olması gerektiğini
söylemiştim.
Eyvah.
"Minik kızlar atlara bayılır." derdim.
Amirimin amiri dedi ki
"Küçük kızlar senin gibi değil.
Yemek, temizlik ve ütü severler."
Yemek, temizlik ve ütüye hiç meraklı değildim.
Bana ucube demişti.
George?
Ne diyebilirim ki? Bana sunum yaptığını hatırlamıyorum.
-Sahi mi? -Onun tarafında olurdum.
Sonuçta, yapmak istediğimiz şey buydu.
Sonunda da yaptıkları bu oldu.
Bonnie tabii ki oyuncağı tasarlayan kişi.
-Öyle mi? -Evet.
-George'un oyuncağı. -Tabii.
-Ben sundum.
"Evet, Bonnie'ye ver." dediler. Bonnie tasarladı ve bu şekilde oldu.
Ben çizdim ama elbette
benim fikrimin farklı bir uyarlaması oldu.
Açıkçası bu fikirleri onun verdiğinden haberim yoktu.
Ofisteki diğerleri ne düşünüyor?
Bonnie'nin fikri olduğunu düşündüm.
-Evet mi? -Hayır.
-İlk düşünen kişi
George Dunsay'di.
Buna kesin cevap verebilecek kimse var mı?
Mike Cartabiano.
Nihayet. Mike, anlaşmazlığı gider.
My Little Pony'nin babası benim.
İyi bir fikrin bir sürü anne-babası olur, değil mi?
Fark etmeyecek olsa da.
Bazıları için önemli galiba ama kesin olan bir gerçek var...
O oyuncağa ihtiyacımız olmasaydı
My Little Pony hiçbir zaman yapılmayacaktı.
Ama yapıldı.
My Little Pony
Birazcık daha sonra.
Önce erkek çocuklarının Hassenfeld'i My Pretty Pony'yle
okul öncesinin vaat edilmiş sularına götürmesi gerekiyordu.
My Pretty Pony kahverengi bir attı.
Ama alelade bir at değildi.
Bu ata asla binmezdin. Bu atın sırtına asla eyer koymazdın.
Bebek gibi oynadığın bir oyuncaktı.
Hangi küçük kıza sorsanız söyler, bebekler söz konusuysa...
Saçla oynayabilmek onlar için çok önemli.
-Saçla oynamak. -Saçla.
-Saçla oynamak... -Resmen DNA'mızda var.
Taranıp temizlenmek ilkel insandan beri temel davranışımız.
Küçük kızlar en iyi arkadaşlarının, kız kardeşlerinin saçını tarıyor.
Barbie'de bile bir sürü Barbie bebeğinin
kıyafetleri çıkarılıyor, o kıyafetler asla geri giydirilmiyor
ve kızlar saçlarını tarayarak oynuyor.
Bunu bir ürüne dâhil edebilirseniz
muhtemelen çok iyi satacak bir şeyiniz olur.
Hasbro şanslıydı. Yelesiyle oynanabilmesi Pony'nin
büyük cazibesiydi.
Yalnız...
Öyle ağır ki!
Tanrım.
Çok büyüktü.
Dev bir kapı durdurucusuna benziyordu.
Stiren plastikten yapılmıştı.
Bazıları ona "tak-tak plastik" derdi çünkü...
Sertti.
Öyle yumuşacık ki.
Kızlar onu çok beğenecekmiş gibi gelmiyordu.
Küçük kız oyuncağı değil.
Belki Hasbro'daki erkeklerin başının altından çıkmıştır.
Bilemiyorum.
My Pretty Pony
eksiklerine rağmen 500 bin adet satmayı başardı.
Çocukların Noel'de aldırmak için yaygara kopardığı oyuncak değildi
ama idare ederdi.
Bu konuda talep olduğunu ama belki icrada
hata olduğunu kanıtlamıştı.
Belki.
Bu plastik midillinin ihtiyacı belki biraz
kadın sezgisiydi.
Pazarlama Başkan Yardımcısı Steve Schwartz
bunu eve, eşine götürmüş.
Karısı demiş ki "Fena değil
ama küçük kızlara hitap etmek istiyorsan
küçük ve yumuşak olmalı."
Bu da aslında
Bonnie Zacherle'nin en baştaki fikriydi.
Bu defa erkekler dinlemeye hazırdı.
Bana tekrar geldi ve dedi ki
"Bonnie, bu çizimi tekrar yapmanı istiyorum
ama çok daha küçük olsun."
Küçülttüm ve tekrar sundum
ve tabii ki bunu karısının fikri sandığı için
yapıldı.
My Pretty Pony'yi My Little Pony yapacaktık.
My Pretty Pony sadece küçülmekle kalmadı, aynı zamanda çoğaldı.
My Little Pony'yi My Pretty Pony'den küçük yapmak
koleksiyon değerini artırdı.
Neyse ki Hasbro'dakiler küçültme konusunda tecrübeliydi.
1982, G.I. Joe'nun tekrar piyasaya sürüldüğü yıldı.
30 santimlik Joe'nun dokuz buçuk santime inmesi
koleksiyon değerini artırmaya yönelikti. Dersimizi almıştık.
Aralarında farklar olan küçük atlar üretelim.
Bir çocuk onlardan 50-60 adet alabilirdi.
Ama midilliler ısırmaya meraklı minik atlardı.
Onları nasıl farklı yapacaklardı?
Bir düşünelim. Atlar şey olabilir...
-...altın renkli. -Lekeli.
Grili ve kahverengili.
Biri beyaz olmalı. Belki bir de benekli.
Doğada bulunan renkler.
Bu da yeni bir soruna yol açtı.
Altı gerçekçi renkle başladıktan sonra ne şekilde geliştirecektik?
Tanrım.
Ama kıdemli tasarımcı Mo Patterson farklı renkli bir midilli gördü.
Şöyle bir şey söyledi,
"Neden pastel tonlarda yapmıyorsunuz? Neden fantastik renkler olmasın?"
Kızlar pembe, mor ve mavi sever.
Mavi saçlı pembe midilliler yapmalı.
Pembe renkli mavi midilliler.
Bir an duraksadık.
"Evet, bu çok iyi bir fikir." dedim.
Pazarlama ekibi böylece iyi bir fikir daha bulmuş oldu.
Bunun kritik bir an olduğunu hatırlıyorum.
Okul öncesi oyuncağından kız oyuncağına geçişti.
Akla yatkındı.
-Çoğu kişi için. -Ben sevmedim.
Evet.
Bonnie aynı fikirde değildi.
Maurene "Kızlar pembe ve mor sever." dedi.
"Umurumda değil. Bunlar gerçek midilli renkleri değil." dedim.
"Peki test etmemize ne dersin?" dedi.
"Pastel renkli birkaç model yaptıralım,
bakalım kızlar ne diyecek?" dedim.
-Peki Bonnie ne dedi? -"Çık odamdan.
-Git." -Onlar da gitti.
-"Çık." -Bonnie'siz.
Ne yapacaklar ki?
İki takım test midillisi yapmak için modelhaneye döndüler.
Biri doğal renginde,
diğeri ise güzel ve pastel renkte.
Hiç şüphe yoktu.
Çocuklar pastel renkliyi sevmişti.
Çok tatlıydılar.
Son derece mantıklı çünkü fantezi rengi kullandığınızda
atlar her şey olabiliyor. At olmaktan çıkıyorlar.
Bilirsiniz,
çocukların isteklerine karşı konulamaz.
Ama ben olsam gerçek bir atla oynardım.
-Biliyor musun, Bonnie... -"Küçük kızlar senin gibi değil."
Bonnie talimatı kabul edilemez bulduysa da
gururunu bir yana bırakıp orijinal altı midilliyi tasarlamaya başladı.
Hepsine çeşitli sağrı tasarımları yaptım.
-Sağrı tasarımı mı? -Sağrı tasarımı.
Sağrı tasarımlarına sonra değineceğiz.
Onlara isimlerini taktım ama pek havalı değildi.
Öyle diyemeyiz, Bonnie. Hatta epey çarpıcıydılar.
Örneğin Cotton Candy, Blossom.
Aslında kedilerimden birinin ismiydi.
Butterscotch. Minty?
Ferahlatıcı görünüyor. Onu yalamak istemiyor musunuz?
İnanın bana, çocuklar yaladı.
Blue Belle ve Snuzzle.
Aslında o tek gri My Little Pony.
Bonnie çaktırmadan araya bir tane sokmuş olabilir.
Pembe yapacaksam bari gri yapayım, dedim.
Çok sinsi.
Kesin.
1983'te ürünler raflarda yerini almaya başlarken
Hasbro'nun yeni gökkuşağı midillilerinin geleceği umut doluydu.
Şirketin ilk önceliği olmalıydılar.
Aslında
Hayır.
Aslında şöyle oldu, Charmkins'i yeniden piyasaya sürmüştük.
Charmkins
Takılmayı çok severler
Charmkins sakız makinelerinden
alabildiğiniz minik biblolara benziyorlardı.
Kolye ve bileklik olarak da kullanılabiliyorlardı.
Takı oyunuyla figür oyununun birleşimiydi.
Tüm unsurlara sahiptiler.
İyi bir kız oyuncağını oluşturan formüle
-sahipti. -Kız oyuncağı mı?
Evet.
Bu bize çok önemli geliyordu.
Buna çok kaynak, zaman ve emek harcamıştık.
Herkes onun çok tutacağını sanıyordu.
Peki ya Pony?
Pony yepyeni bir şeydi.
Kızların nasıl tepki vereceğini hiç kimse gerçekten anlamamıştı.
Belli olmuyor.
Raflara girene kadar bilemiyorsun.
Hasbro iki oyuncak serisini birbirine rakip etmişti.
Ama şeref turuna hazırlanan Charmkins'in yanında Pony
tutkal fabrikasını boylayacak gibiydi.
Derken...
Satış ekipleri telefon açmaya başladı.
Bildirdiklerine göre...
My Little Pony'yle bir şeyler oluyordu.
Olan o "şey" ise...
-Stoklar eriyordu. -Daha doğru bir ifadeyle...
Raflardan dörtnala gidiyorlardı.
My Little Pony Saçlarını tarıyor, fırçalıyorum
Tam bir sinerjiydi. Tüm parçalar bir araya gelmişti.
Renkleri muhteşemdi.
Ambalaj konsepti harikaydı. Fiyatı iyiydi.
2 dolar 99 sente büyük eğlenceydi.
Ucuz fiyatına rağmen Hasbro'ya çok para kazandırıyordu.
Sanırım o yıl satışlardan 80 milyon dolardan fazla kazandık.
İlk kez gerçekten bir kız oyuncakları şirketi gibi görünüyorduk.
Hasbro'dan.
My Little Pony piyasayı ve Hasbro'yu büyük şaşkınlığa uğratmıştı.
Sürpriz atları geriden gelip birinci olmayı başarmıştı.
Charmkins'e gelince... -Charmkins gün batımına
doğru yol aldı.
TOPRAĞI BOL OLSUN
Hiçbir zaman beklediğimiz kadar satmadı.
Charmkins için yas tutacak vakit yoktu.
Hasbro'nun onun tüm ilgisine ihtiyaç duyan çok tutmuş toynaklıları vardı.
Sonraki yılın tasarımına başlamalıydık. Başarıyı başarı izlemeli.
Bunu yapmak için de...
Yönetim takımları organize etti
ve kızlar ekibi kuruldu.
Liderleri de elbette Bonnie Zacherl... Bonnie?
Bonnie, Hasbro'dan ayrıldı.
-Gitti! -Gittim.
Bonnie midilliler
satışa çıkmadan önce Parker Brothers'tan
çok cazip bir teklif almıştı.
Bu kadar çok tutacağını bilmiyorduk.
Beş yıldır oradaydım ve hiçbir şeyimiz
-satışa çıkmamıştı. -Şeye kadar...
My Little Pony...
Evet.
Öylece kalakaldım.
Ne övgü, ne mükâfat, ne terfi, ne zam.
Merak etmeyin. Bonnie, Parker Brothers'ın bir sonraki büyük ürününü çıkaracaktır.
Nerfuls'tı.
Vapuru kaçırmıştım.
Gerçekten. "Her neyse." dedim.
Bonnie'nin vapuru ayrılırken
Hasbro ve yeni kurulan kız oyuncakları ekibi tam gaz ilerliyordu.
İyi bir ekipti çünkü hepimizin farklı yetenekleri vardı.
Khipra Nichols'ın yeteneği kesinlikle şirinlik değildi.
Hayır, aslında
değil.
Araba tasarımı tecrübesi olan
Khipra öyle erkeksiydi ki Hasbro ekibi ondan bir G.I. Joe karakteri yapmıştı.
Bu, Doktor. Kaslı.
Bu kaslı adamın ilk Pony oyun setini
yapmak gibi zor bir görevi vardı.
Bodur sevimliliğini yakalamak için çok çalışmam gerekiyordu.
-Ürün müdürümüz Maurene Souza... -Evet.
...arkamda dikilirdi. Varlığını orada hissederdim.
"Khipra, yeterince dişi değil." derdi.
Yeterince dişi değil.
Pembeleştirmesini söylerdim.
Tamam.
Elimden geleni yapıyorum.
Khipra nihayet kadınsı tarafını buldu.
Onun için büyük bir dönüşümdü ve harika bir iş başardı.
-Aslında tüm ekip harika gidiyordu. -Doğru.
Harika olan her şeyde
-mutlaka bir... -Ama...
Ama bu durumda epey eşsiz bir şey.
-Kalçalar. -Sağrı tasarımları.
Evet! Sağrı tasarımları.
Küçüklüğümde "kalça sembolü" derdim.
Üzerinde azıcık düşünülmüş bu "markalama"
kısa sürede markanın en önemli satış kozlarından biri oldu.
Oyuncağın koleksiyon değerini artıran buydu.
Kızlar ayrıntılara çok düşkündür.
"Bende yoncalı var.
Bende kelebekli var."
Kalça kelebekleri, kalça elmaları, kalça yoncaları.
Midillinin kimliği gibi bir şey.
Ya o ya da...
Daha çok midilli almayı istemeleri için sebep.
Daha çok midilli, tasarımcı Liz Knight için daha çok iş demek
-çünkü Bonnie gidince... -Ben gitmiştim.
...bu arka desenlerini çizme görevi
ona düştü.
Tasarımcılar olarak modeller yapardık. Her midilli için üçer tane.
Ben de bu tasarımı iki yanlarına çizerdim.
O meşakkatli kalça tasarımları ona kaldı.
Elde boyanır.
"Bonnie, bütün gün bunları yapıyorum." dedi.
"Her gün."
Hiç mutlu değildim.
Liz'in yeni görevi onun
-başını döndürmemiş olsa da... -Hayır.
...midillilerin başını kesinlikle döndürmüştü.
İlk altısı burunları üstüne düşüyordu.
Başları öyle ağırdı ki.
Midilliler
öne doğru düşüyordu.
Kuyruklarına metal pul koymak zorunda kaldılar.
Ne sevimli.
Karşı ağırlık koydular ki böyle olmasın.
Artık kalçaları da dengelenince
olası midilli pozlarının sonu yoktu.
Orijinal midillinin pozu buydu. Düzdü.
İkinci yılın pozlarından biri ise buydu.
Kafayı çevirdik. Bacaklarda biraz daha hareket var.
Onlarla biraz daha bağ kurabilirsiniz.
Bazılarıyla bağ kurmak biraz daha kolay.
Oturan modeller biraz daha az sınırlıydı.
Bu bazı çocuklar için sıra dışı oyun kalıpları demekti.
-Bir şey uydurmuştum... -Bunlar ya hasta
ya da bir tür engelliydi.
Farklı olmak gibi bir engelleri vardı.
Ama bu mükemmel My Little Ponyler
ikinci parti piyasaya sürülürken yeni ivme kazanıyordu.
Çiflik dünyasından hayal dünyasına geçiş yapıyorlardı.
Pegasus Ponyleri, Unicorn Ponyleri,
Rainbow Ponyleri ve Sea Ponyleriyle birlikte.
Yeni türler geliştirmeye başlamamız gerektiğini anladık.
Tek boynuzlular Pegasus.
Üç ayağı üstünde durdurmak zordu.
Dur. Onu düzeltmemiş miydiler?
Her halükârda fark etmiyordu çünkü...
My Little Pony uçabiliyordu ve My Little Pony'nin sihri vardı.
Sihirli tek boynuzlulardan biri olan Majesty
Khipra'nın efsanevi Rüya Kalesi'yle birlikte satılıyordu.
Ama bu oyun seti boynuzlu ve dikenliydi.
Spike benim tasarladığım ilk ve tek karakterdi.
Ejderha ama uçmak için çok küçük.
Khipra bu oyun setlerine kadınsı bir dokunuş yapmayı
-çözmüş galiba. -Aman.
Bu setle sevimliliğe de ulaşmış.
İlk Pony oyun seti. My Little Pony Güzellik Salonu.
Minik, tatlı bir ahır.
Açılıyor. İçinde küçük fırçalar ve taraklar var.
Farklı şapkalar kullanılabiliyor.
Pony'nin o gün nereye gideceğine bağlı.
Twinkles adında küçük bir sarman kedi vardı.
Hasbro My Little Pony Güzellik Salonu sadece 10 dolar 87 sent.
Şirinlik kemerime bir çentik daha.
Pony kıyafetlerinin de eklenmesiyle
bir şey netleşmeye başlıyordu.
Küçük kızların onlara bebek gibi davrandığını anlıyordunuz.
Çocuklar onlarla oynuyordu.
Bebek gibi.
Evet. Kuyruklarıyla oynuyor, yelelerini tarıyorlardı.
Güzel saçını fırçalamaya bayılıyorum.
Kızlar Ponyleri tarıyordu.
Ponyleri tarıyordu.
Pony biriktiriyordu.
Her yıl tüm hayalim tüm seriyi satın almaktı.
Bu giderek genişleyen at serisini
kızlar nasıl anlamlandıracaktı?
Bir sürü bebek.
Bir tür düzen olmalıydı, hatta bir...
Hikâye anlatımı.
Tam olarak hangi hikâyeyi anlatıyorlardı?
Fikir şuydu...
Şeyi öğrenerek...
-Hikâye yok, değil mi? -Evet.
Ülke televizyonları ayılarla ve savaş kedileriyle doluydu.
Rubik küpünün bile kendi dizisi vardı.
RUBIK İNANILMAZ KÜP
Kötülük ordumu durduramazsın.
Ponyler rakipler tarafından silinmemek için
onlara ayak uydurmalıydı.
Hasbro kesinlikle bir anlayış geliştiriyordu.
Ürün serilerinin pazarlama paketinin bir parçası
eğlence olacaktı.
Çocukların kendilerini ilişkilendirmeleri için kişilikleri olmalıydı.
Bu midillilere gerçek kişilikler vermek için orta yaşlı iki erkekten
iyisi olabilir miydi?
Joe Bacal ve Tom Griffin' reklamcı.
Birçok ürünümüze program geliştirmek konusunda çok yetenekliydiler.
Bizim için bunu yaratanlar
-bunu da... -Hayır!
...Pony çizgi filminin maceralarını hazırlamaya koyuldu.
Ama dizi yayına hazır oluncaya kadar
Ponylerin bir dizi altın kuralı vardı.
Pony'ye asla at gibi davranma.
Pony'nin sırtına asla eyer koyma.
Pony'ye asla bir insanı bindirme.
-Hey, peki ya... -Bu bir eyer.
Pony kurallarına göre...
İlk oyun setinden sonra böyle şeyler kalktı.
Bu kurallar dövme demir gibi sertti. At nalı gibi.
Pony'ye asla at demedik.
Tamam, belki midilli nalı.
Minik nal ayakkabıları, şapkası ve aksesuarlarıyla takım.
Hepsinden daha önemli kural ise...
Pony küçük bir kız gibidir.
Pony karakterdir.
Ne karakteriydi bu?
Onlar şey... Şey değil...
Evet. Hiçbir fikirleri yoktu.
Neyse ki Amerika'daki kızlar Ponylerin ne olduğunu iyi biliyordu.
-Anahtar şeylerindeydi... -Sağrı tasarımlarında.
Evet, sağrı tasarımları her bir kızın hayal gücüne özel
sonsuz bir oyun dünyasının kilidini açıyordu.
Minik kalça sembollerdeki bir şey bana ilham veriyordu.
Applejack tabii ki doğayı seviyordu.
Tabii ki. Peki ya...
Surprise. Canlı, heyecanlı olan.
-Ya da... -Firefly. Şimşekleri vardı.
Görür görmez bana bela arıyormuş gibi gelmişti.
-İsmiyle... -Posey.
-...ve sağrı tasarımıyla... -Narin olan.
-Hayvansever... -Kızlar hayal güçleriyle
sınırsız senaryolar geliştirmek için her şeye sahipti.
Biraz hayal dünyasında yaşıyor.
...büyük maceralar. Canavarlarla dövüşme...
Gerçekten sınırsız.
Her şey olabilir.
Ama 1984 baharında Griffin-Bacal birlikteliği
My Little Pony'yi televizyonlara taşıyarak onları
hayal güçlerini kullanma yükünden kurtardı.
Özel animasyon
Gece Yarısı Kalesi'nden Kaçış'la.
Neler oluyor?
Sonunuz geldi!
Susun!
Biraz korkutucuydu.
Şey...
Yarattıkları hikâye tam olarak aklımızdaki gibi bir şey değildi.
Çok alakasızdık.
Karanlığın gücü geliyor!
Küçük kızlara hitaben neden onun yapıldığını bilmiyorum.
Diziyi pek beğenmemiştim.
Tamamen karanlık ve korkunç değildi.
Ponylerin ilk iki yılından karakterler can bulmuştu.
Adım Firefly.
Çok eğlenceli bir kişiliği vardı.
-Tehlikeden ve maceradan korkmazdı. -Şans.
Hâlâ bir sürü pembe vardı. Teşekkürler, Khipra.
Spike benim ilk ve tek karakterimdi. Bu özel.
Sevimlilik kesinlikle hat safhadaydı.
Hepsinden daha sevimlisi ise...
Sea Ponyleri çok popüler olan Sea Ponyleri şarkısını söylerdi.
Shoobedoo, shoop-shoopbe doo
Banyo yaparken Beni çok eğlendiriyor
Ama dizide sadece tanıyıp sevdiğimiz Ponyler yoktu.
Yeni karakterler de vardı.
Bu Megan, arkadaşlar.
Megan, Ponylere binecek kadar şanslı olan kız
Bir dakika. Ne dedin?
-Pony'lere... -Atla.
...binecek kadar şanslı.
-Ama... -Kurallar var.
Altın kurallar?
Özellikle kadın tasarımcılar arasında.
Kurallarımız var mı bilmiyorum.
Aman ne güzel.
Kurallarını tamamen bir kenara
-bıraktılar. -Kapa çeneni, Steve.
Megan altın kuralların tersiydi.
Animasyona uyarlama için yaratıldı.
-Merhaba. -Konuşan bir midilli!
Diyalog geliştirebilmemiz için.
Diyalog Molly'nin dâhil edilmesiyle devam etti.
Sinemalarda gösterime giren
My Little Pony filmiyle.
Bu, Megan. Bu da kız kardeşi Molly.
Gökkuşağını takip edip Ponyville'e geliyorlar.
Sadece Megan ve Molly Ponylere binebiliyor.
-Kuralları çiğniyor olsalar da... -Uçalım.
gişe hasılat rekorları kıramıyorlardı.
Hep başka bir gökkuşağı vardır
Bulana kadar ara onu
Biraz şeydi... Başarılı diyemem.
Çok tutulmadı.
Eleştirmenler böyle dedi.
Piyasa oyuncak endüstrisinin numarasını çakmış gibi görünüyordu.
Ama filmle çok kaybetmiş olsalar da...
Daha çok oyuncak sattık.
-Önemli olan da bu. -Evet.
My Little Ponyler oyuncak piyasasında fırtına gibi esmeye devam etti.
Yeni oyuncaklar ve yeni ıvır zıvırlar çıkardı.
Hasbro bile hızına yetişmekte zorlanıyordu.
Her yıl daha zor hâle gelmeye başlamıştı.
Sıradaki ne?
My Little Pony şelalesi...
Canavarı beslemeliydin.
O canavar gibi minik kızlar Pony açlığı çekiyordu.
Bunlar Tropikal Ponyler.
Little Brother Ponylerden biri. Erkeksi tasarımları vardı.
Gazoz içen model.
Uyuşturucu çeken Pony değil.
-Bunlar eğlenceliydi. -Hasbro beslenme
çantalarına ne koyuyorsa piyasa onu tüketiyordu.
Her yıl yüz milyon dolardan fazla satış gelirimiz vardı.
-1986. -Canavarı besle.
-1987. -Canavarı besle.
-1988. -Canavarı besle.
Doymak bilmiyorlardı!
Pony öyle başarılıydı ki taklitleri çıktı.
Pretty Pets vardı.
Talk to Me Pony. Ya da...
Kenner, Fashion Star Fillies'i çıkardı.
Dantelli bir diz bağı. Gelinliğine bayıldım.
Gerçekten attı. Bu konuda endişelendik çünkü...
"Minik kızlar atlara bayılır."
-Ama... -Hep bunlardan biri var.
...eninde sonunda onlar taklit.
Fashion Star Fillies silinip gitti.
Rakiplerini bütün olarak yutan
-Hasbro devam etti. -Canavarı besle.
-1989. -Canavarı besle.
-1990. -Canavarı besle.
-1991. -Canavarı
besle.
Ama 1992'de
canavar doydu.
Raflarda Pony oyuncağı kalmadı.
Bir diğer sindirim haberimizde,
90'ların başında
Stephen Hassenfeld'in kardeşi Alan'ın yönetimindeki
Hasbro Tonka'yı bütün olarak yuttu.
Kenner bu anlaşmayla onların oldu.
Bu, Kenner!
Kenner orijinal Yıldız Savaşları figürlerini
ve Fashion Star Fillies'i yapmıştı.
Saçı mükemmel oldu.
Alan Cincinnati'deki eski rakiplerine iş verdi.
Harika.
Uzun bacaklı atlarını değil, merhum Ponyleri diriltme işini.
Merak etmeyin, çocuklar. Uyuyor.
Kenner bu işi aldı ve Pony'yi incelemeye karar verdi.
Tasarımcılar ona damgasını vurmak istiyordu.
Harika.
Böylece 1997'de...
Bunu yaptılar.
Çok dandik olmuştu.
Bedenlerinin çok inceldiğini görebiliyordunuz.
Böcek gibiydiler.
My Little Pony'm değildi.
Artık hiç duygusu yoktu.
Şuna bakın. Kâbuslarına girer.
İkinci nesil Ponyler başarılı olmadı
ve 1999'da üretimden kaldırıldı.
Diriltme çabaları pek bir etki yapmamıştı.
Hasbro, Pony'ye
-bir daha el atmaya cesaret eder miydi? -Evet.
Bunlar üçüncü nesil Ponyler.
Orijinaliyle benzerliği görebilirsiniz.
Vücudu daha yumuşak hatlı, daha hareketli.
80'lerin Ponyleri kadar popüler olmasa da...
Benim
standartlarımda değildi.
Büyük sürpriz. Üçüncü nesil sollayıp geçti
bu şeyleri.
Ama satışlar düşmeye başlayınca Hasbro
"Vücudunu yenileyelim." dedi.
Onları küçülttüler. Kocaman kafalar, büyük gözler.
Kafaları daha ziyade insan orantısındaydı.
Üç buçukuncu nesil dediğimiz bu.
Hasbro onları küçülttü
-ve yolladı... -Ponyville'e.
Ponyler küçük figürler oldular. Böylece onlar için büyük olduklarında
yapamadıkları oyun setlerini ve aksesuarları yapabiliyorlardı.
Bir süre başarılıydı. Sonra satışlar yavaşladı.
2010'da
Hasbro seriyi tekrar yenilemeye hazırdı.
Ama üç buçuk ve bir çeyrek nesil sonra
Pony yapbozunun eksik parçası neydi?
Hasbro "Hikâye anlatımımız üzerinde çok çalışmalıyız." dedi.
Çünkü tüm Pony nesilleri boyunca televizyon dizileri olduysa da...
Pony'nin onca yıl boyunca gerçek bir hikâyesi olmadı.
Biraz tuhaflaşmıştı.
Hasbro on yıllarca My Little Pony'lere bağlayacak doğru karakterleri
ve doğru hikâyeleri bulmakta zorlanmıştı.
Her şey açıktı.
Dışarıdan yardım çağırmalıydılar.
Yardım gelecekti.
Olağanüstü bir geçmişi olan genç bir animatörden.
Onu Powerpuff Girls'le tanıdım.
Dizinin bu kadar özel olmasının önemli bir sebebi o.
Bu gizemli yetenek aynı zamanda bir
-My Little Pony hayranıydı. -Evet.
Lauren Faust tecrübeli bir çizerdi.
Uzun zamandır animasyon üzerine çalışıyordum.
Ama aslında bir oyuncak serisi
ve kısa bir animasyon dizisi çıkarmaya çalışıyordum.
Bir Hasbro yöneticisine sunum yapma şansı yakaladım.
Sunumum onu çok etkilememişti
ama bir My Little Pony DVD'si çıkardı.
"Lütfen bunu bir inceleyip bu konuda
yapabileceğin bir şey olup olmadığına bakar mısın?" dedi.
KAPAT
Önceki tüm Pony hikâyelerini reddetti...
Bir sürü ağız dalaşı vardı.
-Benim! -Hayır, benim!
Biraz sığdılar. Bana hitap etmiyordu.
Lauren bunun yerine Pony mazisinin yeşil çayırlarına daldı.
Onları maceralara çıkardım. Canavarlarla savaşıyorlardı.
Lauren kendi Ponylerini farklı hayal etmişti.
Onları büyük bir dünyada hayal ettim.
Biberondan yapılmış bir çocuk odasının, top keklerden yapılmış minik
evlerin olduğu bir çayırda değil.
Tatlı olmalarını istemiyordum.
Shoobedoo, shoop-shoopbe doo
Kocaman ve destansı olmalıydılar.
"Nasıl olmaları gerektiğini
düşünüyorsam öyle sunacağım." dedim.
Yeniden hayal ettiği Ponyleri Hasbro'ya sunan Lauren bekledi.
Çizimleri olağanüstüydü.
Kalesi... Aman tanrım. Muhteşemdi.
-Ama... -İşe yarayacak mı?
Büyük bir risk.
Bilin bakalım ne oldu?
Bir baktım, dizi yapıyorduk.
Lauren Faust bir anda My Little Pony hayranından
yaratıcıya dönüşmüştü.
My Little Pony: Arkadaşlık Sihirlidir'in yaratıcısıydı.
My Little Pony tarihinde ikinci kez...
My Little Pony
Kontrolden çıkan tren gibiydi.
Tepeye çıkarak başladı. "Bu diziyi sevdim sayılır."
İvme kazandı ve fırladı gitti.
Çocuklar Lauren'ın karakterlerine bayıldı.
Neden bayılmasınlar ki?
Bu Ponyleri yetişkin reklamcılar yaratmamıştı.
Arkadaşlık Sihirlidir'de altı ana karakter var.
Küçüklüğünde kendi Ponylerine verdiği kişiliklere sahipler.
-Hepsi neyin sayesinde? -Sağrı tasarımlarının.
Onlar da yeniden adlandırıldı...
Sevimli işaret.
"Güzellik işareti"nin kelime oyunu olduğunu anlamam çok zaman aldı.
Demek öyle! Ama Lauren için zamanında ilham kaynağıydılar.
Minik kalça sembollerdeki bir şey bana ilham veriyordu.
Ortada bir şüphe de yoktu. Rainbow Dash karakterinin temeli...
Firefly'dı. Biraz belalıydı.
Firecracker maceracı.
Pinkie Pie'ın temeli ise...
Surprise. Canlı, heyecanlı olan.
Çok heyecanlandım!
-Rarity'nin temeli ise... -Sparkler.
-Sofistike. -Moda ikonu.
O bir sanatçı. Alışveriş manyağı.
-Applejack vardı. -Applejack
görünüş olarak tamamen aynı kaldı.
Onu kovboy kız olarak düşündüm.
At teması fikriyle oynadım.
Flutter Shy'ın temelindeki ise...
Posey. Narin olan.
Hayvansever. Biraz da utangaç.
-Son olarak... -Twilight Sparkle.
-Temelinde... -Spike.
Twilight Sparkle, Twilight'tan esinlenildi.
Böylece Lauren'ın içindeki on yaşındaki kız franchise'a yeni bir can verdi.
Gerçekten
hayallerimdeki mucizevi fırsattı.
Lauren hayalleri gerçekleşirken biraz da kâbus yaşadı.
-Hayır, Nightmare Moon değildi. -Nightmare Moon.
Yetişkinlerdi.
Yetişkinler izler de çok kötü olduğunu düşünüp
güler diye korkuyordum.
Neden gülsünler ki?
Minik kızlar için çizgi film.
Aynen. Değil mi?
Pastel renkli midillilerin olduğu bir çizgi filmin nasıl olduysa
normal görünümlü yetişkin erkeklerden oluşan bir kült izleyicisi oluştu.
-Adları da... -Brony.
-Bronyler. -Bronyler. Daha neler!
Yüzlerinizin hâlini görmelisiniz.
20 yaşında adamlar sekiz yaşındakilere yapılmış bir programı izliyordu.
Neden?
Internet'teki bir kötü yorumdan sonra...
İnsanlar korktuğum şeyi yapmaya başladı.
"Şunu izleyip ne kadar kötü olduğuna gülelim."
Beni tanımadınız mı?
Tahmin oyununa devam! Kötü Kraliçe?
Hayır, Kara Kibirli!
Sonra şey oldular...
"Dostum, galiba beğendim bunu.
Bir tane daha izleyeceğim."
Bunu tuhaf bulanlara itiraz etmem.
-Peki. -Ama eğlenceli.
Birkaç yıldır
kaliteli çizgi film bulmak zordu.
Birdenbire bu dizi çıktı.
Çocukluğumuzda çizgi filmleri neden sevdiğimizi anımsattı.
Dünya ve Hasbro Bronyliğin şaşkınlığını yaşadı
ama düşünürseniz
pembe, sevimli Ponyleri seven erkeklerin ilk işareti
daha en başından beri vardı.
İlk Brony ben olabilirim.
Gayet mümkün.
Kesinlikle öyle. Ama dinleyin,
büyük hayranları Brony'lerden ibaret değil.
My Little Pony her türlü yetişkinin ilgisini çok çekiyor.
"Ses Kontrol, 1, 2, 3" teki Rarity kılığındayım.
Bu hayranlık Pony'yi kimsenin
beklemediği kadar ilginç bir noktaya taşıdı.
Twilight?
Evet?
Hayranlar Ponylerin insan uyarlamalarını tasarlıyordu.
Bu kadar kolay, tatlım.
İlk hayran çizimine bakıp "Oh!" dediğimi hatırlıyorum.
"Bu, Pinkie Pie ama insan. Bu inanılmaz." oldum.
Equestria Girls serimiz bu fikirden çıktı.
Bayağı başarılı olduk.
Böyle, "bacakları" olan bir markaya sahip olması Hasbro açısından iyi.
Özgün Ponylerden uzak görünüyor olsalar da
Equestria Girls altın kuralların vücut bulduğu proje.
Pony'ye asla at gibi davranma.
Artık davranamazsınız.
Pony'nin sırtına asla eyer koyma.
Anatomik olarak imkânsız, değil mi?
Pony küçük bir kız gibidir.
Bu kez biraz da olgun öğrenciler.
Ama 33 yaş için gayet genç görünüyorlar.
My Little Pony'nin geleceği böyle işte. Şanslı
çünkü bir daha My Little Pony gibisini göremeyebiliriz.
Zamana meydan okuyan harika ürünleri pek göremiyorsunuz.
Kimse bunları yapmıyor artık.
Kendini kanıtlamış bir projeyi canlı tutmak
yeni bir oyuncak yaratmaktan,
ürün geliştirmekten,
ekipmana para harcamaktan, dizi yapmaktan,
yepyeni bir şeyi piyasaya sürmeye
çalışmaktan çok daha kolay ve ucuz.
O zamanlar piyasaya yeni şeyler sürerdik ve yeni şeyler heyecan yaratırdı.
Artık yeni şeyler görmüyorsunuz. Artık o şekilde olmuyor.
Hasbro ekibi risk alarak
ve yaratıcı davranarak harika bir şey yakaladı.
Oyuncak sektöründe nereden ne çıkacağını asla tahmin edemezsin.
-Birçok proje çuvallar. -Ama...
Ama bu, çuvallamayanlardan biriydi.
Oyuncak sektörü cehennem gibidir.
Ama Ponyland'deyken her yer pembe, mor ve gökkuşağı,
tatlı ve aydınlık.
Seni seviyorum, My Little Pony.
Orada oturup
yüzlerce fikir sunan, tasarım yapan,
çizim ve modelleme yapan, kan, ter ve gözyaşı döken insanlar...
Açıkçası
işimi çok seviyordum.
Çok zengin olabilirdim.
Ama doğrusu, o oyuncağın ruhu
beklediğimden çok daha uzun bir süre
canlı kaldı.
Otuz yıl oldu ve hâlâ yaşıyor. Bu küçük Pony
sihirli yatak odası halısının üzerinde koşuşturdu ve gitmesini
istediğiniz yere gitti.
Tuvalet masam dağdı. Ona tırmanmaları gerekirdi.
Ya da yatağım bulut krallığıydı.
Ama her zamanki gibi
Pony'yi en iyi anlamış gibi görünen on yaşındaki Lauren.
"Sevgili Hasbro. Benim adım Lauren Faust.
On yaşındayım ve My Little Pony oyuncaklarını çok seviyorum.
Bütün koleksiyonu almak istedim.
Koleksiyonu tamamlamama altı My Little Pony figürü kaldı.
Ama Yeni My Little Pony ürettiniz. 'O kadar kötü değil.' dedim.
Ama kötüydü. Artık Bubbles üretmiyordunuz.
Bubbles'ım yoktu.
Mahvolmuştum. Ben de bunu uydurdum:
Size bu on fikri veriyorum.
Siz de bana Bubbles'ı ve belki birkaç karakteri daha verin.
Ama Pony'ye karşılık Pony istiyorum.
Bana bir şey vermeyecekseniz lütfen fikirlerimi kullanmayın.
Pony dostunuz Lauren Faust."
My Little Pony Lauren'dan sonra neredeyse tüm
küçük kızlara kendi sihirli
ve harika hikâyelerini yaratma şansını verdi.
My Little Ponyler sadece bu. Sizin küçük Ponyleriniz.
My Little Pony tek bir küçük oyuncakta simgeleşen çocukluğum.
Öyle, iyi bir şey.
Umarım Ponyler sonsuza dek sürer.
Dileğim bu.
At istiyordun, ne oldu?
Tamam, peki. Atım olmasın.
Bende bunlardan bir sürü var.
...bizi yaratan oyuncaklar.
Hepimizin bildiği oyuncakları Anlatan sürekli dizi
Nesiller eskiten Plastik eserler
Hâlâ vazgeçemediklerimiz
Bize büyük hayaller kurduran Minik kalıp figürler
Zamanda yolculuk yapar Perde arkasına gideriz
Bizi yaratan oyuncaklar
Bizi yaratan oyuncaklar burada
RHODE ISLAND'TAN MILLIE DUBOIS FOSTER'IN KOLEKSİYONU
SINKING SPRING, PENNSYLVANIA'DAN JENNY SERFECZ'İN KOLEKSİYONU
ESSEX, BİRLEŞİK KRALLIK'TAN KATE BROOKS'UN KOLEKSİYONU
QUEBEC, KANADA'DAN CORY THOMAS'IN KOLEKSİYONU
NIAGARA FALLS, KANADA'DAN SENDZIK'IN KOLEKSİYONU
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy