NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Genç arkadaşlarımın hikâyesi
bir adamın öyküsü. Adı da...
-Kevin Eastman. -Bir de Peter Laird ve ben de...
-Eş yaratıcılarıyız... -...Ninja Kamplumbağalar'ın.
Ninja...
Eastman ve Laird
deyince akla ilk gelen...
Kaplumbağa gücü. Hey!
"Hayatımda gördüğüm en aptalca fikir."
Kaplumbağa çılgınlığının inanılmaz yükselişi
oyuncak sektörünü şaşkına uğrattı.
Yüz milyon adet sattık.
Sadece 1990'da.
Kaplumbağa çılgınlığı yazı.
Bastır, Ninja, bastır!
Ama bu milyar dolarlık sektör
her şeyini riske eden Hong Kong'lu bir oyuncak şirketinden doğdu.
Karşılarında diz çöküp bu lisansı kabul etmeleri için yalvardım.
Kendi imkânlarıyla yayınladıkları
çizgi romanı lağımın nemli gölgelerinden çıkarıp...
Fazla saçma, fazla aptalca.
-Budalaca. -Eyvah!
...popüler kültürün kucağına attılar.
Tüm zamanların en büyük bağımsız sinema filmi.
Ama bu aşırı popüler oyuncak...
Anlaşma 60 milyon dolarlıktı.
...aslında iki yaratıcının aşk hikâyesi.
-İlk görüşte aşktı. -Bitmeyen bir
kan davasına dönüştü.
İkimizin ortak fikrine ihanetti.
-Bu onların hikâyesi. -Penisleri mi?
Bugüne kadar üretilmiş en benzersiz
ve şaşırtıcı oyuncak serisinin yavaş ama istikrarlı
-...yükselişi. -Ninja Kaplumbağa mı?
Bunlar var ya...
...bizi yaratan oyuncaklar.
Hepimizin bildiği oyuncakları Anlatan sürekli dizi
Nesiller eskiten Plastik eserler
Hâlâ vazgeçemediklerimiz
Bize büyük hayaller kurduran Minik kalıp figürler
Zamanda yolculuk yapar Perde arkasına gideriz
Bizi yaratan oyuncaklar
Bizi yaratan oyuncaklar burada
NİNJA KAPLUMBAĞALAR
Mutantlar.
Ninjalar.
Gençler.
Bir de kaplumbağalar.
Ama bu hikâye başka bir tür kabuklu mutantla başlıyor.
Istakozlar.
Şimdi o hikâyeye başlıyoruz.
Çocukluğum Maine'de çok küçük bir kasabada geçti.
Istakoz pişirme işi yapıyordum.
Ama Kevin Eastman'da kabuklu deniz ürünü iştahı yoktu.
Dipten beslenirler. Dibe ne çökerse yerler.
Başka bir şeyi yaladı yuttu.
Çizgi romanı elimden düşürmezdim.
Daredevil, Kaptan Amerika, Batman.
Ama en sevdiğim Dünyada Kalan Son Çocuk Kamandi'ydi.
İdolüm Jack Kirby çizerdi.
Kirby, Iron Man'i, Hulk'ı, Fantastik Dörtlü'yü çizmişti.
Jack Kirby çizerlerin hocasıdır.
Günümüzde çizgi roman olarak bildiğimiz şeyi o yaratmıştır.
Ezber bozmuş ve dönüşümü başlatmıştır.
Genç Kevin Eastman'ın kariyerini de.
Annemlere "Büyüyünce Jack Kirby olacağım." demiştim.
"Çizgi roman öykücüsü olacağım."
Yüzlerinde dehşetli bir ifade vardı.
Babam "Üniversitede sanat hariç her şeyi
okuman için para veririm." dedi.
Morali bozulan Kevin hayallerini gerçekleştirmek için yollara düştü.
-Şey, aslında... -Bir kız vardı, evet.
-Kadınlar! -Yolu Dover, New Hampshire'a düşen
Kevin yeni bir ilişkiye başladı.
Bu adamla. Hepimiz için iyi bir haberdi.
Adım Peter Laird.
Yerel bir gazete olan Daily Hampshire Gazette'te köşem vardı.
Maaş pek iyi değildi ve domates bitkileri
ve sebzeler gibi ilgimi çekmeyen
şeyler çizmek zorunda kalıyordum.
Peter çizerken Kevin paketliyordu.
Markette poşetleme yapıyordum.
Ama kaderin, birlikte takılmaya karar veren
zor durumdaki çizerlere bir sürprizi vardı.
Onu evime davet ettim.
Kapıdan girince gördüğüm ilk şey bir Jack Kirby orijinal çizimiydi.
Az daha bayılacaktım.
Hayatımda orijinal bir Jack Kirby çizimi görmemiştim hiç.
Çizimlerinin gücü aklımı almıştı.
Fantastik Dörtlü, Thor, Yeni Tanrılar, Bay Mucize.
Tıpatıp benim gibi düşünüyordu.
Muhteşem bir kıvılcımdı. Bunu daha önce kimseyle hissetmemiştim.
Sonra da hissetmedim.
İlk görüşte aşktı.
Jack Kirby bir çizgi roman aşk meleği gibi aralarında bağ kurmuştu.
Birbirimizin çizgi romanlarını besliyorduk.
Genç Eastman ve Laird birlikte
oturmaya başladı
ve çizgi roman stüdyosu sahip olma hayalini gerçekleştirdi.
Mirage Stüdyoları.
O bir espriydi. Adını Mirage koyduk
çünkü stüdyo değil, oturma odamızdı.
ÇİZGİ ROMAN - SANAT
"Stüdyo."
Bu serap ustaları "Başarana kadar numara yap"
iş modelleriyle portfolyolarını cilalamaya başladı.
"Fugitoid" adında bir robot fikri bulduk.
Onu dört-beş farklı çizgi roman şirketine yolladık.
Çok posta parası verdik.
Onca şirket de ret mektubu yollamak için
çok posta parası verdi.
Eğlenceliydi.
Eastman ve Laird'ın
çizgi roman efsanesi olma hayalleri
serap gibi yok olacak gibiydi.
Derken bir gece geç saatte...
Stüdyoymuş gibi yaptığımız oturma odasındaydık.
Şakalaşıyorduk. Beni güldürmek için
komik bir şey çizecekti.
-Bir kaplumbağa çizdi. -Maskeliydi. Nunçakusu vardı.
Çok beğendim. Kendi yorumumla çizdim.
Beni güldürdü.
Bir değil, grup olsun, dedim.
-Keçeli kalemle üstünden geçtim. -"Ninja Kaplumbağa" logosu çizdim.
"Genç mutant" ekledim.
Böylece Eastman ve Laird dünyayı kasıp kavuracak olan Ninja Kaplumbağa
fikrini bulmuş oldu.
İleride bir gün.
Sınırlı kaynaklarıyla karakterleri ve hikâyeyi
biraz daha geliştiren
Eastman ve Laird kendi imkânlarıyla
ilk sayıyı yayımladı.
3275 çizgi roman basıldı.
Satışlar nasıl gitti?
Pete heyecanla aradı. Dedi ki...
İlk baskının tamamı birkaç gün içinde satıldı.
İkinci baskı için 15 bin ön sipariş aldık.
Bir daha baktım.
Diğer işimi bıraktım ve bütün gün
çizgi roman çizmeye başladım.
Zihnimde Jack Kirby olmuştum.
Bana göre hayalim o an gerçekleşmişti. Nokta.
Bu bağımsız, sıkı çizgi romanın ünü hızla yayılıyordu.
Ninja Kaplumbağalar'ı görünce etkilendim
çünkü çok cüretkârcaydı.
Kanalizasyonda yaşıyorlardı
ve karanlık, kasvetli bir havası vardı.
Dört kelime: "Genç", "mutant", "ninja", "kaplumbağalar".
Bu dördünü ilk kez birlikte görüyorum, diyordun.
"Zekice." Dikkatini çekiyordu.
Sekizinci sayı 135 bin sattı.
Bir anda fark ettim ki
öğretmenlik yapan eşimden daha iyi kazanıyordum
ve bunu arkadaşım Kevin'la aptalca bir çizgi roman çizerek yapıyordum.
Ninja Kaplumbağalar hakiki bir başarıydı.
En azından çizgi roman çevrelerinde. Ama bu da değişmek üzereydi.
Sağla solla ufak tefek lisans anlaşmaları yapıyorduk.
O ufak işlerden biri Mark Freedman'laydı.
Bunun arkasındaki adam olabilirim. Beşinci kaplumbağa bile olabilirim.
Alanında engin bilgilere sahip olan Mark-elangelo bir şaheser arıyordu.
Mark Freedman serbest bir temsilciydi.
Çeşitli fikrî mülkiyetleri temsil ediyordu.
Yeni bir fikrî mülkiyet arıyordum. Oyuncak endüstrisine lisansını
satabileceğim bir eser.
Yeraltı çizgi romanlarının popüler ikilisi
Eastman ve Laird'e ulaşan Freedman'ın niyeti ciddiydi.
Şirketim yoktu.
Sadece kartvizitim vardı ve evimden çalışıyordum.
"İyi bir izlenim bırakmalıyım." dedim.
Takım elbise, gömlek ve şık bir kravat kiraladım.
Kevin'la ben tişört ve şortlaydık.
Mark takım elbiseyle çakı gibiydi.
Temsilciler böyle görünüyorsa
tamam, rolümü oynarım.
Polyester takımlı temsilci planını anlatırken
Eastman ve Laird şüpheyle dinledi.
"Küresel lisanslama temsilciniz olmak istiyorum." dedim.
"Oyuncaklarla ve eğlence dünyasıyla yaşayacak
bir franchise kuracağız."
Aklım çeşitli fikirlerle doluydu.
Şey...
Eastman ve Laird'in gözünde çok önemli bir engel vardı.
Gidip insanlarla karakterlerimiz hakkında konuşacaksan
şunu iyi anlamalarını istiyoruz,
son söz bizde olacak. Tam kontrol istiyoruz.
-Tamam. -Üç adam
tokalaşarak anlaştık. Hepimiz aynı görüşteydik.
"Neden olmasın?" dedik.
Artık piyasaya çıkıp bir şirketi bu riski göze almaya
ikna etmem gerekiyordu.
Tanıtımda kullanabileceğim bir maket
gerekiyordu ve onların sünger plastikten bir kaplumbağaları vardı.
Ona ihtiyacım vardı. Kaplumbağayı ön koltukta oturturdum.
Ben arabayla New York'a giderken insanlar korna çalardı.
Hey, kaplumbağacı!
Bakıyor, katılarak gülüyorlardı.
Biliyordum. İyi olacaktı.
Başta hayal kırıklığı yaratan yanıtlar aldığını biliyorum.
"Kaplumbağadan kahraman olmaz. Boş ver." diyorlardı.
"Bu arada, yeşil renkliyse satılmaz."
Buna ne denir ki?
"Ninja" kelimesinin sözlük anlamı bile "kiralık katil"di.
Kiralık katilli bir çocuk oyuncağı serisini nasıl yapacaktım?
LJN adında bir şirkete gittim.
Şirketin yöneticisi Jack Friedman "Sağ ol, almayayım." dedi.
Mattel'in CEO'su Jill Barad'tan ret yedim.
"Asla olmaz." dedi.
Bir sürü kişi hayır dedi.
Hasbro'dan Kirk Bozigian'ın yanıtı ise farklıydı.
Bence biraz havalı.
Yukarıya götürdü.
Patronum bana baktı ve dedi ki
"Hayatımda gördüğüm en aptalca fikir."
Ninja Kaplumbağalar'la alakam bu kadar.
Ama kiralık takım elbisesiyle Freedman vazgeçmiyordu.
Dünyayı bunun harika bir fikir olduğuna inandırmalıydım.
Bir arkadaşımı aradım.
Richard Sallis'i. Playmates Oyuncak adında
bir şirkette işe başlamıştı.
Son umudumdu.
Belki de tek umudumdu.
"Sana dev bir maketini
göndereceğim." dediğimde "Tamam." dedi.
Ertesi gün "Richard, kutuyu aldın mı?" dedim.
"Evet, odamda duruyor." dedi.
"Neden açmadın?" dedim.
"Meşguldüm, şu, bu vardı." dedi. Dedim ki
"Richard, aç şu kutuyu!"
Kutuyu açtı.
Bir an sustu.
Sonra dedi ki
"Bu harika!"
Peter ve Kevin'ı aradım ve dedim ki...
"Playmates oyuncak şirketinin ilgisini çekti."
-Adlarını ilk kez duyuyordum. -Adlarını duymamış olabilirsiniz
ama 80'lerde oyuncak bebeğiniz olduysa bir Playmates
oyuncağıyla oynamış olma ihtimaliniz yüksek.
Hong Kong'da kurulan ve merkezi orada
bulunan Playmates yıllardır Hong Kong'un en büyük
oyuncak üreticisi.
Bu bebek patlamasından sorumlu olan adam burada.
Benim adım Thomas Chan.
50 yıl bu şirkette çalıştım.
Babasının fabrikasını 1966'da oyuncak fabrikasına dönüştürdü.
İşlerimiz inanılmaz derecede büyüdü.
Thomas, Playmates'i Hong Kong'un büyük şirketleri arasına soktu.
Okul öncesi oyuncaklarına yönelerek farklılaşmaya karar verdim.
Ama doğunun oyuncak kralı gözünü batıya çevirmişti.
Büyükler.
Mattel, Hasbro, Ideal Oyuncak.
Gözümü onların işlerine, ABD'ne çevirdim.
ABD pazarındaki ilk adımlarını atmak için
bu Amerikalı'yı seçtiler.
Thomas Chan "Amerikan operasyonlarını başlatmamıza yardım et." dedi.
-O da etti. Bununla... -Cricket'le.
Bovling!
-Hayır. -Cricket.
Hayır, Cricket bebeği.
Selam, Cricket!
Süper zeki, interaktif bir bebek.
İçinde her türlü mekanizma vardı.
Playmates'in yeni Kaliforniya ofisinde çalışan
Bill ve Thomas'ın yarattığı bebeği
herkes konuşmaya başladı.
Seninle konuşacağım!
ABD'nde bir milyon adet sattık ve liste fiyatı 100 dolardı.
Cricket'le büyük bir başarı yakaladılar!
Playmates "Bu iş altın!" dedi
ve Jill'le devam etmeye karar verdi.
Çok daha büyük, daha pahalı ve çok karmaşıktı.
Bence başarısızdı.
Ama henüz beyaz bayrağı açmaya hazır değildiler.
Başarısızdı!
Playmates ısrar etti.
Üretilmesi karmaşık bebeklerden daha kolay
bir şey bulmak zorundaydık.
Farklı bir şey denemeye hazırdık.
Mark Freedman tam o günlerde patronum
Richard Sallis'e ulaşmış ve demiş ki
"Richard, aç şu kutuyu!"
O da Playmates'in o zamanki başkanı
Bill Carlson'a gitmiş.
Richard geldi ve dedi ki
"Bunu görmen gerek, patron."
"Bakalım." dedim.
Kaplumbağa dolu Pandora'nın kutusu bir açıldı...
Bu ilginç!
"Bence bununla iyi iş yapabiliriz." dedim.
...Mark Freedman anlaşmayı bağladı.
150 bin dolarlık bir anlaşma yapmayı başardım.
Dahası da var.
Yaratıcı kararlarda, ürün geliştirme kararlarında
tüm onay haklarımızı saklı tuttuk.
Bizim için en önemli şey buydu.
"...son söz bizde olacak. Tam kontrol istiyoruz."
-Noel'e anlaşmayla girdik. -Evet.
-Ocak 1987'de
Ninja Kaplumbağalar'ın
figürlerini yapmaya başlayacaktık.
Anlaşma yapılmıştı ve artık Playmates'in
oyuncaklarla oynamayı bırakıp
bu çizgi romandan bir figür serisi üretmesi gerekiyordu.
Konunun özü, bu tür hakkında hiçbir şey
bilmeyen bir grup insandık.
Bu tür zaten çok satan birçok
TEDDY RUXPIN - TRANSFORMERS KÂİNATIN HÂKİMLERİ
Büyükler.
Mattel, Hasbro, Ideal Toys.
Bilirsiniz, tümü.
Playmates'in bu ağabeylerle oynaması için
önce çözmesi gereken şey...
Küçük, siyah-beyaz bir çizgi romandaki şiddete eğilimli
karakterleri nasıl kullanacağız?
Karanlık, kasvetli.
"Cowabunga, dostum!" değil.
Çok renkli, pizzalı falan değil.
Onları çocuk dostu oyuncak karakterlere nasıl dönüştürecektik?
Playmates, Eastman ve Laird'in şiddetli eserini
temizlemesi için usta birini çağırdı.
Adım John Handy.
H-A-N-D-Y.
Kaplumbağa oyuncakların geleceği onun ellerindeydi.
Seriyi piyasaya sürmek için ne yapacağımızı biliyorduk.
Mizahı artırmak, eğlenceyi artırmak.
Saygısızca bir ifade tarzı geliştirmekten sorumluydum.
Çocukların hoşuna gidecek en komik,
-en tuvaletsi mizah ne? -Evet.
Tuvalet mizahı çok.
-Onu heyecanlandırdı. -Evet. Uzmanlığım.
Öyküyü uyarlayıp sadeleştirmemiz, intikam
fikirlerini kaldırmamız gerekiyordu.
Yeni kötü adamlar yarattık.
John Handy oyuncak serisine can verirken
kaplumbağaların ezelî düşmanına da can veriyordu.
Metal suratlı adam kim?
Yardıma ihtiyacı vardı.
Kötü adamı ilk sayıda öldürmüştük.
İkinci sayıyı beklemiyorduk.
Ama Shredder yalnız çalışmayacaktı.
Bu, Rocksteady'nin orijinal şekli.
Bu da Bebop'tu.
Çok ayrıntılı, çok korkutucu.
Diğer düşmanlar ise...
Upchucky. Ağzına yemek koyuyordun,
şişkin vücudunu sıktığında ağzındakini ileriye atıyordu.
Bu da burun gücünü kullanarak
burun gibi görünen bir silahtan atış yapıyor.
Ama Playmates tüm bütçesini satamayacağı
oyuncaklara harcamak istemedi.
-Hayır. -Bu da bu adamın sorunuydu.
Bir tür içeriğe dayanmayan bir figür koleksiyonunu
piyasaya sürmek çok zor.
Peki ya çizgi roman?
Çizgi roman yetmez.
Özellikle de yetişkin okura yönelik bir çizgi romansa.
Playmates "Çocuklara göre
bir program yapmalıyız." diyerek başladı.
Playmates tüm büyükler gibi sırf oyuncak sattırmak üzere tasarlanmış
bir çizgi film yapacak olan animasyon stüdyosunu buldu.
Şöyle oluyor.
Bu akıllı adam...
Adım David Wise.
...büyüklere senaryolar yazdı.
Televizyon için beş bölümlük
mini dizi yazma işi onun oldu.
Tamam, hedef kitlemiz sekiz yaşındakiler.
Çalışmam gerek.
Çalışmaya başlayınca bir sorun fark etti.
Öncelikle, dört kaplumbağayı birbirinden ayırmak mümkün değil.
Hepsi aynı görünüyordu. Kırmızı bandanaları vardı.
Her kaplumbağaya ayrı bir renk verildi.
Kırmızı, mavi, mor ve turuncuda karar kıldılar.
Her kaplumbağanın kemerinde adının baş harfi yazıyordu.
Ama bandana renklendirip kemer tokası yapmaktan ibaret değildi.
Dört ayrı kişilikte olmaları gerekiyordu.
Çünkü biri, ikisi ya da üçü gereksiz olurdu.
Bir lider gerekiyordu.
-Leonardo. -Dürüstlük timsali.
Dövüş sanatlarına çok meraklı.
Bize bir de teknoloji dehası gerek.
Donatello!
Kaygı duyan bir çocuksan kendini yakın hissedeceğin kaplumbağa...
Raphael!
Alaycı ukala.
Bana da epey benzer.
"Shredder!
-Adını aldığın şey..." -Bir mutfak aleti mi?
Raph böyle bir tavırda olurdu.
Son olarak Michelanelgo!
Bu kaplumbağaların gençlik damarını temsil eden Michelangelo'ya ihtiyacımız vardı.
"Cowabunga, dostum!"
Pizza zamanı!
Kaplumbağalar pizzaya bayılsın!
Çizgi filmin dört kahramanı böyle ortaya çıktı.
Her çocuğa göre bir kaplumbağa var.
Figürlerin Kahvaltı Kulübü gibi bir şey.
-Kim kahvaltı gevreği ister? -Benimki Raisin Bran.
Kişilikler, renkler ve kemerler.
Kaplumbağaların figüre dönüşme işlemi tamamlanmak üzereydi.
Son bir konu hariç.
Bu aslında biraz belden aşağıydı.
İki boyutlu bir şeyi üç boyutlu bir şeye
dönüştürürseniz
bazı değişiklikler yapılması gerekir.
STEVE VARNER HEYKELTIRAŞ
kuyruk vardı.
Çünkü özgün çizgi romanda kuyrukları vardı
ama ayağa kalktıklarında kuyrukları aşağı sallanınca...
Penis gibi görünüyordu.
Onları biçimlendirirken öyle düşünmemiştim.
Böylece...
Şey yapmaya karar verdik...
Gerçek bir kuyruk acısı.
Hiçbir kaplumbağamız kuyruklu olmadı.
Plastik sarfiyatını en aza indirdikten sonra
Thomas ve Hong Kong merkezli Playmates
figür piyasasına giriş yaparken umutluydu.
New York'taki oyuncak fuarı şubat aylarında yapılır.
Ama tüm müşteriler alımlarını çok önceden yapar.
Üzerinde çalıştığımız şeyler paketlenir
ve Amerika'nın dört bir yanına gönderilip müşterilere gösterilir.
Playmates çizgi filmin beş dakikalık bir örneğiyle ve ilk prototiplerle
büyük perakende zincirlerine başvurdu.
-K-Mart. -Toys "R" Us.
-Sears. -Target.
-Hepsine. -Onlarla birbiri
ardına toplantı yaptık.
Diyorduk ki, "Tüm zamanların en büyük figürü
olacak bir şey göreceksiniz."
Perakende zincirleri: "Biz göremedik." diyordu.
SABUN - "ÇÖP" ÇÖP TÜRLERİ
Hayır.
Bir keresinde büyük bir perakende zinciri bizi odadan kovdu.
"Bol şans. Başka işlerim var." dedi.
Hedefi ıskalamıştık. Mizah karşıya geçmiyordu.
-Kaplumbağalar nerede yıkanır? -Nin-jakuzide.
Bada-bam!
Karşılaştıkları şey
oyuncak serisine karşı çok ciddi bir ilgisizlikti.
Şirket bir noktada aksesuarları üretmeye başlamalıydı.
-Bu olmadı. -Hayır.
Kaplumbağalara araç gerekiyordu ama Çinli üretici dedi ki...
-Hayır. -"Bir kısmını satacağınızdan
emin olmadan olmaz."
Emin değildiler...
...bu ürünü nasıl pazarlayacağımızdan.
O noktada tüm para harcanmıştı.
Televizyon dizisine bir buçuk milyon.
Tasarım tamamlanmıştı.
Zararın neresinden dönsek kârdır desek
para tamamen gidecekti.
O noktadan sonra geri dönüş yoktu.
Belirsizliğin çok fazla olduğu bir noktada
pek fazla ilerleme de yoktu.
Bu arada, aynı günlerde
başka bir oyuncak tasarımcısı tuttuk.
Oyuncak tasarımcısıyım.
Alelade bir oyuncak tasarımcısı değil.
Aslında sorarsanız size söyler.
Adım Mark Taylor. He-Man'in yaratıcısıyım.
-Bu adamla birlikte. -Bong.
-Bill Carlson'ın isteğiyle... -Evet.
...kaplumbağa serisi üzerinde çalışmaya başladım.
Çünkü John alınmasın ama ürünlerin satıldığı yoktu.
Tamam.
Bu yüzden...
Bu yüzden ben Mattel'e döndüm.
Mark da iş başı yaptı.
Çizimler üst üste yığılınca bir metre ediyordu
ama bir yere varamıyorduk.
Kıçına tekmeyi vurup da harekete geçiremiyordum.
Mark kıç tekmelemekten iyi anlıyordu.
Güç bende artık!
Playmates'te ipleri eline aldı
ve değişikliklere başladı.
He-Man tarzında.
Ben çizerek çalışırım.
Mevcut çizimleri alıp tekrar çizdi.
Parti Minibüsü aslında bir Volkswagen minibüs.
Ama onu çekici yaptım.
Çizgi romandaki Pati Askerleri'ni
aldım ve onları oyuncaklaştırdım.
Onları zombileştirdim. Kafalarını uzattım, büyük, kalın bacaklar çizdim.
Scott Hensey de Shredder figürünü yaptı.
Çizgi romanda çok uzun boyluydu.
Onu öyle yapmak istedik.
Pazarlama şeffaf ambalaja sığmayacağını söyledi.
Onu uzun boylu yaptık ama sonra eğdirdik.
Ellerini öne çevirdim.
Mistik bir hareket yapıyor gibi.
Saldırmaya hazırlanıyor gibi.
Ayrıca cesurca sorular yöneltti.
April O'Neil neden bu kadar aptal görünüyordu?
He-Man için Teela'yı yaptığımda yapılıydı.
O noktada hiçbir şey yapılı değildi.
Kelimenin her anlamıyla.
Bu oyuncak ustası pençelerini kaplumbağalara geçirirken
çizgi film stüdyosunda onların da işi bitirmek için yardıma ihtiyacı vardı.
Kimi yardıma çağırdılar?
Meşhur Chuck Lorre'yi.
Büyük yapımcı Chuck Lorre
Dharma ve Greg'i
yaratan büyük dehaydı.
İki Buçuk Adam
ve tutulan birçok televizyon dizisini.
Chuck Lorre, The Big Bang Theory!
Ama o yıllarda farklı biriydi.
Seyyah bir müzisyendim.
Bestecilik kariyeri yapmaya çalışıyordum.
Chuck düşük bir bütçe ve basit bir fikirle işe koyuldu.
Kimsenin bu karakterleri tanımadığı fikrinden yola çıktım.
Şarkı bir tanıtım olacaktı.
İlk mısrada "Kim mi onlar?" diyordu.
Dünyanın en korkutucu Dövüş ekibi
Çok havalıyız.
Şarkıları seslendiren de bizzat Chuck.
Onlar kabuklu kahramanlar Ve yeşil renkliler
Hey, abartma!
Ninja Kaplumbağalar
-Kabuklu kahramanlar. -Kaplumbağa gücü. Hey!
Edebiyat.
Chuck'ın dillerden düşmeyen cıngılı...
Sağ ol, Chuck.
...beş bölümlük pilot mini dizi
28 Aralık 1987'de sessiz sedasız yayımlanmaya başladı.
Playmates'te işleri
yetiştirmek için çifte mesai yapıyorlardı.
İşleri hızlandırayım.
İyi olur çünkü...
Dizi yayımlanıyordu ve
Ninja Kaplumbağalar ilgi görmeye başlamıştı.
Daha kendimizi kanıtlamamız gerekiyordu.
Sadece beş bölüm televizyon dizisi ve eksik bir oyuncak serisiyle
bu tuhaf, biçimsiz hayvanlar için
kim elini taşın altına koyardı?
-Ben, tabii ki. -Zürafa Geoffrey mi?
Toys "R" Us her şeyi destekleyen perakendeci olarak tanınıyordu.
-Her şeyi mi? -Her şeyi.
Toys "R" Us onlara destek verirse
Playmates nihayet büyüklerle rekabet edebilirdi!
Büyükler...
Vay!
"Haydi, üretin o zaman." dedim.
"Altı bin adet üretin."
Üretim sayısı düşüktü
ama Playmates işe koyuldu.
Dört kaplumbağa ve Splinter üretildi.
Tabii ki Shredder da.
April O'Neil de.
April O'Neil hâlâ berbat.
Bebop, Rocksteady ve Pati Askerleri.
kötü tarafın değersiz askerleri.
Haziran 1988'de
on figür ve beş araç Toys "R" Us'a
gönderildi.
Bakalım ne olacak?
Ama çok beklemeleri gerekmedi.
Çünkü Toys "R" Us kısa sürede tekrar sipariş verdi.
Tekrar sipariş 50 bin adetlikti.
TOPLAM SİPARİŞ 50.000
Deli gibi satıyordu.
Kariyerimde ilk kez
bir oyuncak mağazasına girip
rafların bomboş olduğunu gördüm.
Raflarda hiç kaplumbağa yoktu.
İkinci mağazaya gittim.
Raflarda hiç kaplumbağa yoktu.
-Üçüncü mağazaya gittim. -Anlamışsınızdır.
Bir fenomenle karşı karşıya olduğumuzu anladık.
Ninja Kaplumbağalar
Playmates'ten!
O zamanlar 11 yaşındaydım
ve tuhaf bir oyuncak görmüştüm.
Kabuğu vardı.
Kemeri vardı.
Her halkada başka bir silah vardı. "Vay!" olmuştum.
"Bu da ne böyle?"
İlk dalgada piyasaya sürülen o on figür öyle ikon oldu ki!
O dönemin ünlü figürlerinin
hiçbirinde görülmeyen belirli bir cazibeleri vardı.
O figürlerin eğlenceli bir tarafı vardı.
"Cowabunga, dostlar!"
Yeraltı tuhaflığından çıkıp
bir anda şöhret oldular.
Ninja Kaplumbağalar
oyuncak sektörünün en çok satan figürleri.
Sayelerinde Playmates yükselişe geçti.
Ta zirveye kadar!
Bunlar bize yaklaşık bir milyon dolara mal oldu.
Ama yeşilleri gören bir tek
oyuncak sektörünün
yeni devi değildi.
Yüklü çekler geldi.
İlk yüklü çek sanırım bir milyon doların biraz üzerindeydi.
Elinde hesabına yatıracağın bir çek var
ve o kadar çok para ki...
Neyse ki Mark Freedman bize o konuda iyi liderlik etti.
"Paran varsa harcama, yatırım yap ya da biriktir."
Kevin söyledi mi, aldığı ilk şeylerden biri tanktı.
Bir M15A Stuart hafif tankı.
Büyük boya topu savaşlarımız olurdu. Tankıma saklanırdım ve...
Eastman kendi kabuğunda saklanırken
Mark Freedman saldırıya geçiyordu.
Tamamen farklı bir cephede.
Hayranlara daha büyük ve daha iyi bir şey vermek istedim.
Uzun metrajlı bir canlı aksiyon film çekmek istiyordum.
Harika fikir!
Ya da değil.
Çizgi roman karakterlerinin canlı aksiyona
dönüştürüldüğü birçok film gördük
ve berbattılar.
Playmates'in de tüyleri diken diken oldu.
Dizi başarılıydı. Bir çuval inciri berbat edeceğimi düşündüler.
Her şey iyi gidiyor. Mükemmel. Para kazanıyoruz.
Ama iş hayatımdan biliyorum, hareketsiz durursan ölürsün.
İlerlemek zorundasın.
Mark Freedman fikrini Golden Harvest Film'e götürdü.
Dünyanın en iyi dublörlerine sahibiz.
Dört dublörümüze kostüm giydirecektik.
Şahane!
Jim Henson da bizimleydi.
-Muppets'ın büyük ustası mı? -Evet.
Cowabunga!
Mark'ın fikri işe yarayacak gibi görünüyordu.
O ana dek neye kalkışsam başarmıştım.
Dahası Playmates'te ona hayır diyenlere
tükürdüklerini yalatma şansını yakalamış gibi görünüyordu.
Film tamamlandı
ve Playmates'tekilere ön gösterim yaptık.
Richard Sallis yanıma geldi ve
nazikçe yüzüme baktı ve dedi ki
"Resmen batırdın, Freedman."
Başımız belada, diye düşündük.
Televizyon dizisi çok hafif ve neşeliydi. Bu ise
onun tam tersiydi.
Filmden çıkar çıkmaz "Tanrım, ne yaptım ben?" dedim.
"Franchise gitti."
Her şey kötü görünürken Ninja Kaplumbağalar gösterime girdi.
1990 martıydı.
Söylememe gerek yok, film açılış yaptı ve
tüm rekorları kırdı.
Cowabunga!
NİNJA KAPLUMBAĞAYI TUTUN
134 milyon ciro yaptık.
O tarihe kadarki en başarılı bağımsız film oldu.
KAPLUMBAĞALAR GİŞE REKORTMENİ
Telefonu kaldırıp
Playmates'i aradım. Sordum:
"Bu hafta sonu satışlar nasıl?"
Raflarda hiç kaplumbağa yoktu.
Hepsi satılmıştı. Her yerde.
Aman!
Ninja Kaplumbağalar filmi gişe hasılat rekorları kırarken
Playmates'in kârı artmaya devam etti.
Sadece 1990'da 100 milyon adet sattık.
Erkeklere yönelik oyuncakların yüzde 80'i bizdendi.
Her gün Noel satışı gibiydi.
Çocuklar daha fazlasını Casey Jones'luyordu.
Casey Jones spor savaşçısı.
Playmates talebi karşılamak için
zeki davranmak zorundaydı.
Her ay yeni bir karakter çıkarmalıydık.
Huzurlarınızda Leatherhead!
Bir eleman vardı.
Adını Pizza Surat koyduk.
Yeni.
Ray Fillet vardı.
General Traag.
Yeni.
Mutagen Adam.
Dev bir sivrisinek yaptık.
Evet, çok hızlı üretiyorduk.
Ama düşünebilen insanlardansanız...
Hep bir oyun seti istedim.
...Playmates sizi çok bekletmiyordu.
-Hatta... -İki büyük oyun seti vardı.
Kanalizasyon oyun setinde kaplumbağaların ve Splinter'ın karargâhı vardı.
İki katlıydı. Sokak seviyesi oyun seti
ve yeraltı oyun setiydi. İnanılmazdı.
Technodrome ise kötülerin oyun setiydi.
Kocaman, devasa bir küreydi. Tepesine göz konulmuştu ve tank paletliydi.
Açıldığında ortasında hapishane hücresi çıkıyordu.
Onu ilk gördüğümde dedim ki
"O şeyi mutlaka alacağım."
Ama bu, kaplumbağaların kalabalığın arasında kaybolacağı anlamına gelmiyordu.
Dört sade kaplumbağa figürüne başka figürleri ekledikçe
farklı temalar geliştirmeye başladık.
Spor, samuray,
-uzay. -Son on saniye.
Tarihin en büyük oyuncak serilerinden.
Belki de aynı dört figürü farklı kostümlerle piyasaya sürüp
durdukları için.
Hip-hop kaplumbağa, canavar kaplumbağa...
Arkaya takla atan kaplumbağalar...
Troll Kaplumbağalar vardı.
Bayılırdım. Öyle çirkindiler ki, sevimliydiler.
Ben nefret etmiştim.
Uzay Yolu Kaplumbağaları.
Donatella Vulcan kulaklıydı.
Mağara adamı teması da.
Western teması.
Dönüşebilen Kaplumbağa.
Ev kaplumbağasıyken Ninja Kaplumbağa oluyordu.
Mağara Adamı Kaplumbağa. Western Kaplumbağa nasıldı?
Az önce söyledim ya.
-Her neyse. -Sonuç olarak...
Takip edemiyordum.
O zaman Sinema Kaplumbağaları'na geçelim.
Playmates hiç film yapmadı mı?
-İlk filmde yer almadı. -Neden?
Çünkü o kadar şiddet içeren bir filmi desteklemek istemediler.
O zaman belki yeni bir film çekmeliydiler.
"Sızıntının Esrarı" adında bir hikâye yazdık.
NİNJA KAPLUMBAĞALAR İKİ
SIZINTININ ESRARI
İkinci film için hızlıca bir ürün seti hazırladık.
ve onlar da çok tuttu.
-Durun! -Vanilla Ice figürü
nerede? Bunu merak ediyorum.
Merak etme. İşte burada.
Bastır, Ninja, bastır!
Bu şarkı hiç eskimiyor.
Bastır!
Ama iki yıl sonraki üçüncü film artık biraz sıkmaya başladı.
Tüh. Onun adı neydi?
Dedik ki "Belki de biraz soğumaya
bırakmalıyız.
Soğuyan sadece filmler değildi.
Nihayet dizinin reytingleri de düştü.
Nihayet oyuncak satışları da düştü.
1996'da işler üçte bire indi.
Kaplumbağalar inişteydi ve düşünme vakti gelmişti.
Zor kararlar verme zamanıydı.
Yeniden başlatma vaktiydi.
Bazı tartışmalar oldu. "Canlı aksiyon bir TV
dizisi harika olmaz mıydı?"
Neden olmasın?
Fox Network Haim Saban'ın Power Rangers'ıyla çok başarılı olmuştu.
Reytingleri göndermemi ister misiniz?
Saban'ın Power Rangers'ı çeken şirketi canlı aksiyon kaplumbağa
dizisi çekecek kapasitedeydi.
Haim işe soyundu
ve Fox Kids yöneticisi Margareth Loesh'in desteğini aldı.
Farklı bir şey yapmak istiyordu.
Dişi bir kaplumbağa katmak istedi.
Bunu hiç hatırlamıyorum.
Bahse varım oyuncak şirketinin talebidir.
Power Rangers çok başarılıydı.
İki kız karakter çok popülerdi
ve diziye kız cazibesi katıyorlardı.
Size yardım edelim.
Sanırım istedikleri buydu.
Ama Eastman ve Laird'in
her şeyde olduğu gibi kadın kaplumbağa fikrini de onaylaması gerekiyordu.
Dedim ki "Şey, bu bizim
özgün fikrimize pek uymuyor ama
anlıyorum. Harika olabilir."
Biri gitti...
-Peter'a gelince... -Asla!
Dört kaplumbağa var.
Leonardo, Michelangelo, Raphael ve Donatello. O kadar.
-Beşinci kaplumbağa bile olabilirim. -Bu defa değil, Mark.
Yeni dizi Laird'in onayı olmadan kesinlikle yapılamazdı.
Ya kaplumbağaların lisansını
büyütmeye devam edecektik ya da para kesilecekti.
Ninja Kaplumbağalar ve onlarla ne yapacağımız
konusundaki en büyük anlaşmazlığımızdı.
Laird sonunda kabul etti ama bir şartı vardı.
"Ben alakam olsun istemiyorum.
Sen yönet." dedi. Sonra da
çekip gitti.
Öyle bir şeyle uğraşmaya katlanamazdım.
Çocukların da ona katlanamadığı görüldü.
Saban'ın dizisi hiç tutmadı.
Hayranlar nefret etti.
Kız kaplumbağa!
Cinsiyetle ilgisi yoktu. Bence o sadece...
Şey zordu... Fazla zorlamaydı.
Sen ve ben mutant erkek ve mutant kızız.
Başka ilişkimiz yok.
Kimseyi suçlamak istemiyorum.
Ona onay verme kararı kesinlikle bana aitti.
Bazen kazanır, bazen kaybedersin.
Ama bazıları diğerlerinden fazla kaybetti.
Kaplumbağaların popüler
olmaya başladığı ilk günden itibaren
hayranlardan bir öneri geliyordu.
"Beşinci bir kaplumbağa eklesenize."
İkimiz de hep bunun aptalca bir fikir olduğunu söyledik.
Kevin'in bunu onayladığı an geldiğinde
ikimizin de paylaştığı fikre ihanet etmiş gibi geldi.
Birbirimizden ne kadar uzaklaştığımızın bir göstergesiydi.
Bir evrimdi kesinlikle.
Kaliteli zaman, kardeşlik zamanı, bağ kurma zamanı, sadece iş zamanı.
Birlikte takılmadığımız için o bağ kaybolmuştu.
Mirage Çizgi Roman'daki bağ yok olurken
Kevin Eastman'ın Ninja Kaplumbağalar hevesi de yok oldu.
Kaplumbağalar ona bir süre
harika ve muhteşem gelmişti
ama başka şeylere geçmek istedi.
Onları başka bir şirkete ya da neyse ona
bırakmaya hazırdım.
Pete ise kararlıydı.
"Kaplumbağaların haklarını asla satmam." diyordu.
Anlaşma yaptık. Benim hisselerimi o satın aldı.
Yaklaşık yirmi yıl sonra
bir zamanlar ayrılmaz olan iki ev arkadaşı, ortak ve dost,
yollarını temelli ayırdı.
Keşke farklı olsaydı.
Keşke aramızda ilk günlerdeki gibi sıkı bir bağ olsaydı.
Kevin ve Peter'ın kız problemi bittikten sonra
Peter kaplumbağaları deyim yerindeyse kanalizasyona indirdi.
Biraz daha kasvetli, daha sivri.
Biraz daha kârlı.
Bana parayı göster, bebeğim!
Bir sürü oyuncak yaptık.
Yeni ekstrem kaplumbağalar, ekstrem silahlar...
Kaplumbağalar her zaman hızlı bir yükseliş
ve ardından düşüş gösterir.
Ama 2009'da kaplumbağalar isimleri hatırına izleniyormuş gibiydi.
Ya da baş harfleri.
O dönemde kaplumbağaların bir popülerlik seviyesi vardı.
Kaplumbağalar yeni bir yüz gerdirmeye hazırdı.
Neyse ki tam zamanında yeni bir karakter geldi.
Bir dişi kaplumbağa.
Asla!
-Şaka! -Tamam.
Çok uluslu bir medya devi, tabii ki!
Viacom bana geldi.
"Kaplumbağaları satın almayı düşünüyoruz." dediler.
Mantıklı
çünkü Viacom'un iştiraki Nickelodeon
süngerlerle ve Doralarla doluyken
kendileri başka bir keşke çıkmıştı.
İkon olmuş bir figür dizimiz yoktu.
Ama hâlâ Peter Laird'e aittiler.
-Evet. -Tek bir sorun vardı.
Asla satmayacağını söyledi.
Böylece konu çözüldü.
Öyle dediğimi hatırlamıyorum.
-Durun. -Şey...
Belki bir gün, doğru ve makul bir teklif olursa.
Ama muhtemelen uzun zaman değil.
Anlaşma 60 milyon dolarlıktı.
Evet, satmak için doğru zaman gibi geldi.
Ama bu anlaşmadan kâr edecek
olanlar sadece Peter Laird ve Nickelodeon değildi.
Anlaşmayla birlikte dostlarımız Playmates Oyuncak da geldi.
Playmates için iyi bir gelişme.
Bununla da kalmadı.
-Ben de biraz kazandım. -Anlaşmayla alakası
olmamasına rağmen
Vanilla Ice bile sevindi.
Durun. Tamam.
Peki ya Kevin Eastman?
Hiçbir şey alamadı.
60 milyon dolar.
Kötü oldu.
Tam Viacom büyük mutant planını hayata geçirmeye başlamışken
beklenmedik bir şey oldu.
Hemen herkes aramaya başladı.
Ninja Kaplumbağalar'da çalışmak,
filmlerde, çizgi filmde, çizgi roman dizisinde danışmanlık
yapmak ister misin, dediler.
"Olur." dedim.
Kevin Eastman'ın da yer aldığı 2012 Nickelodeon Ninja Kaplumbağalar
-lansmanı çok başarılıydı. -Bu kadar iyiyiz işte.
Bu defa sadece çocuklar izlemiyordu.
İnanılmaz sayıda yetişkin
Ninja Kaplumbağalar'ı çocuklarıyla izliyordu.
Ninja Kaplumbağalar'ı izleyerek büyümüş olan ilk nesil
bunu aileleriyle paylaşmak istiyordu.
Playmates şanslıydı. İki kat izleyici iki kat müşteri demekti.
Oyuncak satışları
hemen tavan yaptı. Daha dizi bile başlamamıştı.
Dizi yayımlandıktan sonra da.
Yaptığımız şeylerden biri WWE'yle markamızı buluşturmaktı.
Film vizyona girdikten sonra da.
Yeni film lansmanı harika.
Destansıydı.
Destandan bahsetmişken, sadece bir yılda
Nickelodeon'un yeniden lansmanı toplam 475 milyon dolar satış getirdi.
Kötü bir yatırım değil, başta ödenen...
-60 milyon dolar. -O yüzden,
Nickelodeon'un 2017'de diziyi yayından kaldırması
mantıklıydı. Çünkü yenisini yapıyordu!
Yani bitmedi mi?
Daha yeni başlıyor.
Gösteri zamanı
Ninja Kaplumbağalar'ın Yükselişi geçmişe dönüp
ergenlik öncesi Ninja Kaplumbağalar'ın
maceralarını işlemek için harika bir fırsat. Büyüme yılları.
Eğitimsiz soytarılar gibi dövüşüyorsunuz!
Daha çok oyuncak yapmak için de harika bir fırsat.
Bu franchise'ın DNA'sında yeniden icat edilme var.
Karakterleri diziden diziye farklılaştırmalısınız.
Ninja Kaplumbağalar'ın 2018 uyarlamasını gördüğünüzde
daha da radikal yeniden icatlar var.
Bunlar 2012'den
2017'ye kadar.
Bu ise 2018'den itibaren.
En büyük Ninja Kaplumbağalar olacaklar.
Umarım.
Ninja Kaplumbağalar
30 yılı aşkın süredir devam eden
yolculuklarının yeni durağına gidiyor.
Beşinci kaplumbağa Mark Freedman
kendi imkânlarıyla bastıkları
çizgi romanı gördü ve seri onun sayesinde milyonlarca adet satan
bir fenomene dönüştü.
Bu başarıyı bir kez bile
kanıksamadım.
Bir markayı istediğim şekilde kurma fırsatını yakaladım.
Bana hayır diyen herkese rağmen devam ettim.
"Saçma. Delice." dediler.
Marvel ve DC'de
iş bulamayan iki çizgi roman çizeri geleneksel
süper kahramanları tiye almaya karar verdi.
Neden işe yarasın ki? Ama yaradı.
Yaramaya da devam etti.
Peki yeraltında yaşayan bu süper kahramanların
on yıllardır mutasyon geçirmelerini sağlayan ne?
Unsurlarını işaret edip şöyle diyebilirsiniz:
Mizah ve aksiyonun birleşimi.
Kanalizasyonda yaşadıkları gerçeği.
Kaplumbağaların kişilikleri.
Herkes onları kopyalamaya çalıştı.
Başaramadılar.
Biliyor musunuz, bu işin anahtarı baştan beri
Pete ve Kevin'ın
çok sevdikleri bir şey yaratmış olmaları ve bunun organik bir şekilde gelişmesi.
Bu gerçek.
Uzun zaman önce bitmiş bir arkadaşlığın eseri.
Ninja Kaplumbağalar efsanesi sürecek.
-Harika! -Kevin ve Peter'a gelince...
onca yıl önce Northampton'da sahip oldukları şey
hiç de serap değildi.
Muhteşem bir kıvılcımdı.
Daha önce kimseyle hissetmemiştim. Bir daha da hissetmedim.
Tıpatıp benim gibi düşünüyordu.
NORTHAMPTON'A HOŞ GELDİNİZ
Çünkü burada, Ninja Kaplumbağalar'ın sakin kökeninin olduğu New England'ta
bir arkadaşlık kurulmuştu
ve belki günümüzde yeniden kuruldu.
Bence Kevin çok iyi biri.
Olanlarla ilgili pişmanlıklarımdan biri
onun artık hayatımda olmaması.
Pete'i çok özlüyorum ama yeniden inşa edilmesi zor bir köprü.
-Seni görmek çok güzel. -Şimdi düşünüyorum da,
Ninja Kaplumbağalar'ın zirvesiydi. Peter benden sekiz yaş büyük.
Hayatını oturtmuştu.
Ben 23 yaşındaydım.
Elime biraz para geçmişti ve bekârdım.
İlk oyuncak fuarı için yapılan değil mi?
Evet. Doğru. 88'in başı.
Onu kendimden uzaklaştırdım. Gençtim.
Başka şeyler yapmak istiyordum.
Dünyayı görmek istiyordum.
-Bu pencereyi taktırmıştık. -Evet.
Çünkü büyük fikrimizdi.
Cam kenarında ikimizin de çizim masası olacaktı.
-Ben diğer odada, sen burada. -Evet.
Sayfaları camdan geçirecektik.
Hiç olmadı.
Hayır.
İlişkimizin şu an bulunduğu nokta benim böyle davranmam yüzündendi.
Her şeyi daha net görüyorum.
O günlere dönsem birçok şeyi daha farklı yapardım.
O günleri mutlulukla hatırlıyorum.
Cowabunga. Nereden geldi bu?
Gerçekten, o günlerde sadece çizerken eğlenmekle ilgileniyorduk.
Kaplumbağaların babasıydık.
Çocuklarımızla eğlendik, onlara iyi baktık.
Sonra onları başkaları evlat edindi.
Bir karakteri ben çiniliyordum, diğerini sen.
Ama Viacom'la pazarlık aşamasında
Ninja Kaplumbağalar çizgi romanını istersem kendi imkânlarımla yayımlama
hakkını saklı tuttum.
Hayatımda o olasılık olmasa yaşayamazdım.
Belki bir gün tekrar yaparız.
Zaman gösterecek.
Bakalım Eastman ve Laird başladıkları noktaya dönecek mi?
Birbirini güldüren iki adam oldukları ve birbirlerinin
kara kalemlerini çiniledikleri noktaya.
Döngüyü tamamlayıp başladığımız
noktaya dönmek güzel olurdu.
Kevin'la birlikte o özgün çizgi romanları birlikte çizdiğimiz günlere.
Bunu özlüyorum.
Kara kalem mi, çinileme mi?
Kara kalem. Hayır, dur. Raphatello'yu mu, Donanardo'yu mu yapıyorum?
...bizi yaratan oyuncaklar.
Hepimizin bildiği oyuncakları Anlatan sürekli dizi
Nesiller eskiten Plastik eserler
Hâlâ vazgeçemediklerimiz
Bize büyük hayaller kurduran Minik kalıp figürler
Zamanda yolculuk yapar Perde arkasına gideriz
Bizi yaratan oyuncaklar
Bizi yaratan oyuncaklar burada
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy