NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Nefes al Elena.
Ryan'ın patikada kelebek kovaladığını hatırlıyorum.
Kar taneleri yakalıyormuş gibi.
Anıya kucak aç. Ondan kaçma.
Zihnini şu ana, bu odaya, bana odakla.
Tamamen güvendesin.
Tetikleyicin sevgi, unutma.
Bizi biz yapan, anılarımızdır.
Mutluluk.
Gurur.
Üzüntü.
Bunları hissederiz, değil mi?
Kim olduğun, ne dediğin, ne yaptığın fark etmez.
Hatta ikimiz için bile. Bu odada duygu var, değil mi?
Hissediyorum.
Bir de içimizdeki aşk var... Belki gencim ama...
aşkı tanıyorum.
Âşığım.
Eskiden aşk mektupları yazardım.
İçten kelimelerle hislerimi kâğıda dökmek...
çok kolay gelirdi.
Satış ekibinize katkım olacağından eminim.
"Her duruma uygun hisler." Aradığınız kişi benim.
Londra'ya hiç gelmemişsin ve bu ilk gecen.
Dışarı çıkıyoruz. Sen, ben ve June. June?
Bu akşam dışarı çıkıyoruz. Siz de gelmelisiniz.
Gerçekten çok isterdim...
ama açıkçası hiç paramız yok.
Ve Harry bugün iş görüşmesine gitti, o yüzden herhâlde...
- daha sonra baş başa kutlarız. - Peki.
Yine de sağ olun.
İnanmıyorum. Durun. Arkadaşlarla çok kararsız kaldık.
Bunlar ikiz mi, efekt mi?
- Göster. - Dur.
- Üç, iki, bir. - Bakın!
Çok acayip! Yine oynatsana.
İnanılmaz!
Efekttir kesin. İki taneler. Bakayım. İkizler!
Bunu yapamazsın.
- Hayır. - Şaka mı sandın?
SONRA OLACAKLARI İZLEYİN!
AYNI KIZ MI?!?!
{an8}AYNI ELBİSE Mİ?!?! BU NE YA?!?!
- İyi misin? - Evet, sen?
Evet. Keyfim yerinde!
- Selam. - N'aber?
Bu iş olacak gibi geliyor.
Neyin var?
Ne oldu?
Bak.
AYNI KIZ MI?!?!
Gerçek olduğuna kimse inanmaz.
İnternet sonuçta. Değil mi?
Bundan daha tuhaf şeyler var.
BU NE, BİLİYORUM. YARDIM EDEBİLİRİM.
Harry, bak.
"Bu ne, biliyorum.
Yardım edebilirim."
Tutkulu Amatör mü?
Ne biliyorsun?
Nasıl yardım edebilirsin?
June...
Ulusal Portre Galerisi, 11. oda, saat 17.00'de.
- Ne yapıyordun tatlım? - Sen de beni alır mısın?
- Seni arıyordum John. - Öyle mi?
Telefonlarımı açmadın.
Londra'da ne oldu?
Hiç. Onları bulamadım.
- İzin verir misin? Gitmem lazım. - Senden alkol kokusu mu alıyorum?
- Ne? - Bence öyle.
Bence araba kullanmamalısın.
Benimle gel.
- Yoksa seni herkesin içinde tutuklarım. - Saçmalıyorsun.
Gidelim.
Hemen.
Bak, umutlandığını biliyorum ama herhangi biri olabilir.
- Evet, Steinar da olabilir. - Aynen.
Onu görürsen kaçma, tamam mı? Kalabalıkta göz önünde kal.
Orada bir şey yapmaya kalkamaz.
Evet. Tamam.
Bu portre 1951'de Whitehall Sarayı'nda ilk kez sergilendiğinde...
...sansasyon yarattı.
Kralın yüzünün çarpıtılması şok ediciydi,
sarsıcıydı.
İngiliz halkının daha önce hiç görmediği bir şeydi.
Ama...
tabloya bu dürbünden bakarsanız...
VI. Edward'ın...
göründüğü gibi bir sirk ucubesi olmadığını görürsünüz.
O da bizim gibi.
- Affedersiniz. Tura katılabilir miyiz? - Burada çalışmıyorum.
Sadece tutkulu bir amatörüm.
- Kimsin sen? - Francis Walsingham.
Kraliçe I. Elizabeth'in ünlü istihbarat şefi.
Bu tablo bile sırlarla dolu.
Walsingham'ın ardında ikinci bir yüz var.
Yakından bakarsan...
onu görebilirsin.
Bö.
Bu o.
Yine karşılaştık. Adım Kam.
Nasıl öyle kolayca yaptın?
İstediğim zaman beden değiştiririm.
- Buna beden değiştirme mi deniyor? - Evet.
- İlk kez ne zaman oldu? - Yaklaşık bir hafta önce.
İkiniz de şoktasınızdır.
Nerede kalıyorsunuz?
Bir hostelde.
Ama güvenli değil.
Londra'da tanıdığınız var mı?
Korktuğun anlaşılıyor. İnan, ben de korkuyordum.
Kime güveneceğini bilmemek nasıldır, bilirim.
O yüzden...
birkaç gün kalacak bir yer ve nasıl başa çıkacağına dair...
hızlandırılmış kurs istersen...
yardım edebilirim.
Güvenilir olduğun ne malum?
Yeni insanlarla tanışmalarımız pek iyi geçmedi.
Benim de öyle. Bu benim için de büyük bir risk. Yani karar sizin.
Dilerseniz,
çekip giderim ve bir daha görüşmeyiz.
Ya da...
size adresimi vereyim.
Tanıştığıma çok sevindim.
Görüşürüz.
Vaktim bol.
O yüzden yine soracağım.
Pennines 5 olayı gecesinde Elena neredeydi?
Bu konuyu neden açtığını hiç anlamıyorum.
Kavga ettik, valizini alıp ortadan kayboldu.
- Bir daha dönmedi. - Bunları biliyorsun.
Cipin kameraya yakalanmıştı, hatırladın mı?
İki kurbanın bulunduğu kanalın yakınında.
- Dışarıda onu arıyordum. - Nerede olduğunu söyleyeyim.
Hatta göstereyim.
Kendinde olduğu hayatının son anlarında
Lewis'le aynı yerdeydi.
İşte.
Neyi gösterdiğini anlamadım.
Lewis'in yansımasındaki kişi Elena değil mi diyorsun?
- Konuşmalıyız. - Şimdi olmaz, meşgulüm.
Hemen odama gel.
- Şu anda... - Hemen!
Amacın ne? Ona alkol muayenesi bile yapmamışsın.
Kimseyi odaya almamışsın. Yetkini böyle suistimal edemezsin.
John'la aranızda ne varsa...
- Bir şey biliyor. - Harry hakkında mı?
Lewis ve Pennines 5 hakkında.
- Ciddi olamazsın. - O hemşireye ne olduğunu gördün.
Görüntüler her şeyi hatırlattı. Yine kâbuslarıma girdi.
Ama bu konu artık yetki alanımızın dışında.
Böyle davranmaya devam edersen seni koruyamam.
Bazen Lewis'e olanları öğrenmek istemediğini düşünüyorum.
Christine.
Bunu yaptığım için üzgünüm ama zaten bir uyarı almıştın
ve geri çekilmek zorundasın.
Hayır. Anlamıyorsun. Bence bir şey kaçırdık.
Dedektif Polk, seni görevden
- süresiz olarak uzaklaştırıyorum. - Ne?
- Hiç değilse sorguyu bitireyim. - John'u bırakıyorum.
Delilin yok. Eve git Christine. Hemen!
Baksana.
Ona fazla bir şey anlatmayalım, tamam mı?
Saldırıyı.
Özellikle annenle ilgili şeyi.
- Aramızda kalsın. - Tamam.
Benim gibi birini bulduğuma inanamıyorum.
Yine de bir yabancı.
- Selam çocuklar. - Selam.
Girsenize. Hadi.
- Andrew? - Efendim?
Geldiler.
Andrew, bu...
- June. - June.
- Bu da Harry. - Harry.
Ben...
- Benimle zaten tanıştınız, değil mi? - Evet.
- Memnun oldum. - Gel, odanızı göstereyim.
- Aç mısın? - Evet.
Gel, yemeğe yardım et.
Berserker'lar mı?
Eski Norsça'da "ayı gömleği" demek. Sadece kanlı hayvan derisi giyerek savaşan
savaşçılarmış.
Onları bir tepenin başında
köyünü kuşatmış görmek nasıl bir histi acaba?
Kesin çok güzellerdir.
Berserker'ların tamamen yıkıcı güçler olduğu yazıyor.
Evet, cinsel açıdan da doyumsuzlarmış.
Vikingler onların yanında yavrukurt gibi kalırmış.
Şuna bak.
"Olay, titreme ve dişlerin birbirine vurması ile başlardı.
Sonra yüzleri ve bedenleri şiddetle sarsılıp dönüşürdü."
- Neye? - Ayıya.
Kurda. Derisini giydikleri hayvana.
Bu çatlak herifler dokuzuncu yüzyılda beden değiştiriyormuş.
Genler babadan oğula geçmiş.
Evet ama bu sadece efsane, değil mi?
Eh, artık erkeklerle ilgisi yok, değil mi?
- Sadece kadınları etkiliyor galiba. - Yemek hazır.
Hadi, yiyelim.
İnanılmaz.
- Acı ve korku yok. - Sonra da çıldırıyorlarmış.
Anlamıyorsun. Bu...
her şeyin başlangıcı olabilir.
O öfke, savaşma ya da kaçma dürtüsü.
Berserker'lar herkese ne isterlerse yapabilmek için hayvana dönüşüyorlarmış.
Kam her şey hakkında o kadar bilgili ki.
Peki.
Ona ne anlattın?
Bilmediği bir şey değil.
- Andrew'u nasıl buldun? - İyi.
Evet, iyi birine benziyor.
Ama onun pijamalarını giymek çok tuhaf geliyor.
- Neler oluyor? Neredeydin? - Otur.
Sana bir şey söylemeliyim.
Başkasından önce benden duy.
Konu June...
ve annen.
Hatırlıyorum.
Ben ve annem,
buraya gelmeden önce birlikte seyahat ederdik.
Bazen günlerce ortadan kaybolurdu.
Sonra yabancılar gelip bana bakarlardı.
Ama yabancı değillerdi... Beni tanıyorlardı.
Çok iyi tanıyorlardı.
Onları rüya sanıyordum.
Ama hepsi oydu, değil mi?
Hepsi annemdi.
Gittiği gece...
bir şeyler gördüm.
- Tuhaf şeyler. - Neden söylemedin?
Dürüst olayım mı?
Çünkü senden nefret etmek istedim.
Yalan söylediğini düşünmek istedim.
Annemi senin uzaklaştırdığını.
Başka seçeneği olduğuna inanmak istemedim.
Yoktu.
Önceden söylemeliydim, ikinize de. Ama nasıl yapacağımı bilemedim.
- June da onun gibi miydi, emin değildim. - Deli olduğumu sandım.
Annem o gece gittikten sonra evde kalırsam güvende olacağımı düşündüm.
Tıpkı onun gibi oldum.
Kendimi o müştemilata
- esir gibi kilitledim. - Öyle yaşamanı hiç istemedim.
June için yapmaya çalıştığın şeyi şimdi anlıyorum.
Fair Isle'da rutin, izole bir hayat.
Sen önemsedin ama annem önemsemedi.
İnsanların hayatını mahvetti ve kaçıp gitti.
Hayır, seni sevdi.
İkinizi de sevdi.
Ama annen farklıydı.
Ona yardım edemedim.
June'a da.
Sizi yüzüstü bıraktım.
Özür dilerim.
Çekip gitti mi?
Onu en son ne zaman gördün?
Üç yıl önce.
O senin annen.
- Sana bunu nasıl yapabildi, anlamıyorum. - Hayır, öyle değil, gerçekten.
İyi bir insan.
Seni terk etmiş.
Evet ama o...
Beni bulmaya çalışıyor. Bizim...
- Birlikte olmamızı istiyor. - Öyle görünmüyor.
Bak.
June...
kızım.
16 yaşına girmek üzeresin.
Hissediyor olabileceğin şeyleri anlamana yardım etmek istiyorum.
Yaşıyor olabileceğin şeyleri.
- Bunu sana o mu gönderdi? - Evet.
Kızgın değil misin?
Hayır, sadece...
Sadece onu görmek istiyorum.
Emin misin?
Evet.
Peki.
Dört ay önce bir rahibe, Norveç, Hordaland'deki manastırında
komada bulunuyor. Gözleri titriyor,
yaralanma belirtisi yok,
birden iyileşiyor ve hiçbir şey hatırlamıyor.
Polis aynı gün kaybolan
- başka bir rahibe için endişe ediyor. - Bunu okuyabiliyor musun?
Dedim ya, meraklısıyım. Bunları topluyorum.
Bizim gibiler olduğuna dair bir gösterge olan ne varsa.
Ama...
- Bu o. Annem. - Biliyorum.
Fotoğraf pek net olmasa da videondan tanıdım.
- Ama adı bu değil. - Saklanıyorsa değildir.
O da bizim gibi.
Günaydın.
Sağ ol.
- Selam. - Selam.
Ne oluyor?
Ben...
June'a diyordum ki,
birbirimizi bulmamızın bir nedeni var.
- Anladım. - Dün galeride... beden değiştirdin.
Tek başına yaptın, hiç de korkmadın.
Nasıl?
Nasıl yaptın?
İkinize de göstereyim mi?
Steinar, sen misin?
Çuvalladım.
Ben, dinle.
June, Sanctum'daki diğer kadınlar gibi değil.
İnsanın zihnine girebiliyor,
anılarına.
Aradığın her şey onda var.
Nerede o?
Bilmiyorum.
Londra'da bir yerde.
Telefonum onda.
Olduğun yerde kal.
Her neredeysen orada kal, seni arayacağım.
Tamam.
En iyi başlangıç noktası, tetikleyicindir.
Beden değiştirmeden önce ne hissediyordun?
Çoğunlukla korku.
Benimki acı, ama işin sırrı bu.
Değişime neden olan duyguyu anlamak.
Sonrasında korkacak hiçbir şey yok.
Beni dinle June. Biz eşsiz canlılarız.
Olduğun şeyden sakın utanma. Onu kabullenmelisin.
Üstünde aynı kıyafetler olacak, ona göre giyin.
Hazır mısın?
İşte bu kadar kolay olabilir.
Kayıtsız şartsız güven varsa.
Bilmiyorum. Sanki...
Sanki onu sadece...
- kullanıyormuş gibi geldi. - Ne? Hayır.
Bunu birlikte yapıyorlar.
Korkmuyorlar. Kontrol edebiliyorlar.
- Kimseye zararı yok. - O...
bunu yapabilmek için kendini yaktı.
Gördün, değil mi?
Senin de dediğin gibi, bana neler olduğunu öğrenmeliyiz.
Kam...
bunu öğrenmek için en iyi, hatta tek şansım olabilir.
Annemi bulmama yardım edecek, Harry.
Tamam.
Tamam, o zaman...
O zaman sana gerçekten yardım etmesini isteyeceğiz.
Sonra da gideceğiz.
Tamam.
Onu bana yapmayacağına söz ver.
Sana istemediğin hiçbir şey yapmam.
Asla.
Ne yapıyorsun?
Etrafı toparlıyorum.
Londra'ya gidiyorum.
Onun için mi?
Steinar'la sorun çıktı. June'u kendim getirmem gerekiyor.
Sana en ihtiyacım olduğu anda bizi bırakıp gidecek misin?
Yıllardır ilk kez beden değiştirecektim.
{an8}Evet ama kızlar bunu öğrenmemeli.
Tehlikeli olabilirim. Biliyorsun.
Kendine dikkat eder ve sakin kalırsan bir şey olmaz.
- En fazla iki gün olmayacağım. - İki gün mü?
- Beni bırakma. - İstediğim son şey bu.
Ama June'a yardım edip işleri yoluna sokmak için başka şansımız olmayabilir.
Tamam.
Gitmeden beni uyandıracağına söz ver.
Ama babam bizi seçmedi.
Toplanmıştı, gitmeye hazırdı.
Bu, seni daha az sevdiğim anlamına gelmiyor.
- Gidiyormuşsun. - Evet, birkaç günlüğüne.
June gelmeye hazır. Yardımıma ihtiyacı var.
Ama buradan ayrılacaktım. Daha yapılacak çok hazırlık var.
Norveç'te mi kalacağım? Hiç param yok.
Nasıl iş bulacağım? Kalacak yerim bile yok.
Hepsi de heyecan verici mücadeleler.
Evet.
Heyecan verici.
Bunun için çalışıyorduk, değil mi?
Elbette hep burada olamam ama bu,
seni daha az sevdiğim anlamına gelmiyor.
Belki sen dönene kadar beklerim.
Dediğim gibi, yapacak çok hazırlık var.
- Hem yarın ayrılmam da şart değil. - Elbette. Hem de hiç değil.
O zaman kalayım.
- Sen yokken Runa'ya bakarım. - Benim için bunu yapar mısın?
- Elbette. - Güzel.
Bu, babamın gözde parçalarındandı.
Hadi!
Hayat seçimlerden ibaret ve kontrol sende.
Sevgililerimizi biz seçeriz.
Arkadaşlarımızı biz seçeriz.
Neden anne ve kardeşlerimizi seçemeyelim? Kalp ikiziyiz.
Arkadaş aynı zamanda anne olamaz.
Neden olmasın?
Bilmem. Yani... Aile, içinden çıktığın yerdir. Değil mi?
Kimliğin odur.
Belki ailen olabilirim.
Kam'i epeydir böyle mutlu görmedim.
- Ne düşünüyorum, biliyor musun? - Ne düşünüyorsun?
Bu gece çıksak hepimize iyi gelir. Birlikte güzelce eğleniriz.
Onları Tribus'a götürelim.
İyi misin?
Evet.
Burası ne?
- Muhteşem. - Burada çalışırdım.
- Andrew'la burada tanıştık, değil mi? - Evet.
Tek isteyen?
- Bu gece her şeye hazır mıyız? - Her şeye.
O hâlde benimle geliyorsun.
Tamam.
Şimdilik sadece kızlar.
Hepsi hazırdı.
Araba,
daire.
İş bulacaktım.
Her şeyi hallettiğimi sanıyordum.
Her şeyin başlangıcı olacağını sanıyordum.
Ama sonra...
Cidden hoşuna gidiyor mu?
Kız ya da erkek, başkasının bedeninde olmak.
Neden sordun?
Beden değiştirdiğimde...
bir şeyler hissediyorum.
Onlarla ilgili şeyler biliyorum.
Bilinmesi imkânsız şeyler.
Zihinlerine, anılarına girebiliyorum.
Evet.
Bizim yapabildiğimizi, beden değiştiren hiç kimse yapamıyor.
Biz hissediyoruz.
Sadece bedenlerine değil, beyinlerine de giriyoruz.
Sen ve ben özeliz.
Peki...
şimdi ne hissetmek istersin?
Bize evini açtığın için sağ ol.
Kalıcı değil, biliyorsun.
- Evet. Tabii. - Sizden kurtulmak için demiyorum.
Durum şu ki Harry,
Kam'in yörüngesine girdiğinde...
Yanlış alma, muhteşem bir şey ama...
dünyanın geri kalanı âdeta yok olur.
Ben de June gibiydim.
Tamamen onun etkisinde.
Onun gibisini tanımamıştım.
Bu arada, ne yapıyorlar?
Kim bilir?
Her yerde olabilirler.
Herhangi biri olabilirler.
Değil mi?
Hazır olduklarında bizi bulurlar. Bu iş böyledir.
Alışsan iyi olur.
- Bunu yapmamız doğru mu? - Ne yapıyoruz?
Seks ayrı,
o insanın ta kendisi olmak apayrı, bundan çok daha öte.
{an8}Bir gün erkek olmanın gerçekten nasıl olduğunu öğrenmek istemez misin?
Hayır, istemem.
Beden değiştirmeni istemiyorum. Tek istediğim,
onun bedenini düşünmen.
June?
- Harry! - Bırakın beni!
Dur!
Kal.
Boş versene.
Harry!
Harry, bekle!
Ne oluyor sana?
Kam anneni bulmana yardım etmeyecek.
Onun gibi olmanı istiyor.
Ama sen kendinsin June.
Kendi adına düşünmeye başlayıp ne istediğine karar ver.
Alo, June?
- Kimsiniz? - Adım Ben Halvorson.
- Sevindim... - Annem orada mı?
Burada, güvende.
Konuşmak ister misin?
Evet.
Elena.
June telefonda. Onunla konuşur musun?
- Konuşamam. - Konuşursun. O senin kızın.
- Konuşamam. Ne olur, biliyorsun. - İşte fırsatın.
Konuşursan onu buraya getirebilirim.
- June... - Anne.
İyi misin? Neredesin?
Norveç'teyim.
Güvenli ve iyi bir yerdeyim.
Adı Sanctum.
June...
Benim gibisin, değil mi?
Buraya gelirsen...
yardım edebiliriz.
Yardım edebilirim.
Birlikte olabiliriz. İster misin?
Evet.
Tamam.
Demin konuştuğun kişi bir doktor. Ona güvenebilirsin.
Seni alıp buraya getirmek için Londra'ya gelecek.
Telefonu kaybetme.
Olduğun yerde kal.
Kimseye de söyleme.
Tamam.
June...
seni seviyorum.
June, yanımıza gelsene.
Çok güzel. Şimdi mantranı hatırla.
Elena Askelaand, yaş 39.
Hayır. Hatırlıyor musun? O hikâyeyi hatırlarsın.
- Hayır. - Ona tokat atmıştın!
Dağ gibi bir adam geldi. İki metrelik bir tip, dedi ki
- "Lütfen beni tokatla." - Müzik aç!
- İçkiniz hazır, geliyor. - Bir içki getir canım.
Peki. Her işi ben mi yapacağım?
- Evet. - Müzik, içki, hatta uyuşturucu.
June!
Ivır zıvır!
İyi içkidir kızım.
- Al canım. - Konuşabilir miyiz?
Sen, ben ve Nisha birlikte konuşalım.
June...
June!
Kam, bırak gitsin.
June, seni eğlenceli sanmıştım.
Bırak gitsin. Gelir.
Gelir.
June.
Görüşmek üzere.
Hadi kızlar.
Harry.
Hayır!
Hayır, çekil üstümden Kam!
Yüzünün hâline bak.
Nerede o?
Harry nerede?
Lütfen.
Burada.
- Ben buradayım. - Lütfen Kam. Hiç komik değil.
Lütfen onun içinden çık.
Gerçekte...
ne düşündüğünü görmelisin.
Vücudundan hevesini almış ve...
Bunu söylemek istemezdim ama...
daha iyi olmanı bekliyormuş.
Sürmeyecek.
Güven bana.
Hissediyorum.
Yalancısın.
Hiçbir şey hissetmiyorsun.
Harry?
Hadi.
Harry, uyan.
Hadi.
- Bir şeyi kalmaz. - Bunu neden yapıyorsun?
Harry.
Harry, lütfen uyan!
- Kes şunu Kam. - Harry, hadi.
- Ne var? Yine mi başım dertte? - Bırak onu.
- Hemen! - Uyan!
İyi.
Bana bak.
İyi misin?
Ne oluyor?
Gel.
Ne oldu?
Gitmeliyiz.
Harry, dur. Telefonumu unuttum. Geri dönmeliyiz.
Hayır.
Boş ver. Önemli değil. Hadi, gidelim.
Hayır, bekle. Anlamıyorsun.
Dün gece annemle konuştum. Londra'da kalmamı,
bir doktorun gelip beni alacağını söyledi.
Şaka mı bu?
Ne? Hayır.
Bu duruma son vermem için bir şans.
Hayır.
Hayır, bu iş bizi aşar.
İnsan kaçıranlar.
Çatlak bir kadın. Şimdi de bir doktor mu?
Hayır. Yetti artık, buna son veriyoruz, sen de öyle.
- Hadi, gidelim. - Harry. Dur.
Hayır! Hadi. Gidelim artık!
Üç yıl sonra ilk kez annemle konuştum.
- Onu görmek istemem seni ilgilendirmez. - Beni ilgilendirmez mi?
Sana destek olan tek kişi bendim. O evde ne oldu?
- Bilmiyorum. - Biliyorsun. Aptal değilim.
Biri bana dönüştü.
Bu olmamalıydı.
Sen miydin?
June, lütfen söyle. Sen miydin?
- Artık kim olduğunu bile bilmiyorum. - Ama ne olduğumu biliyorsun.
O yüzden git. Eve dön.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya