Sincronizado por honeybunny Traducido por losersareloving www.addic7ed.com
Freade un pouco.
Comedes coma se volo fosen quitar de diante.
Estou a crecer.
Como nos gusta verte...
E ver que che vai ben no traballo.
Si, o traballo vai realmente ben.
O xefe dixo que lle quere botar un ollo ó meu libro
cando o remate, éche ben emocionante
Como o levas?
Fixen catro dos ensaios,
e agora estounos a perfeccionar.
Espero chegar ós nove.
Pero bueno, é unha memoria. Polo que a teño que vivir primeiro.
Non quero que o deixemos
para o final da cea.
Xa sei...
Túa nai e máis eu falamos
e cremos que xa é hora de...
Como dicilo?
Vemos que che vai ben no traballo,
e parece que xa sabes o que vas querendo.
Pero igual che fai falta un empurrón.
Que é un "empurrón"?
Imos deixar de te manter.
Non quería dicilo así, Loreen...
- Así como o dixeches ti. - Pero non teño traballo.
Tes unhas prácticas que dis que se van converter nun traballo.
Non sei cando.
Remataches a carreira hai dous anos.
Mantivémoste durante dous anos, e xa chegou.
Vós sabedes o mal que está a economía?
Todos os meus amigos ten axuda dos pais.
E nós comprendémolo.
Se son a vosa única filla,
non é que estea a chupar todos os vosos recursos.
Isto paréceme moi arbitrario.
Ti non sabes das nosas finanzas.
Somos profesores de universidade.
Non podemos seguir a financiar o estilo de vida bárbaro que levas.
Estilo de vida bárbaro?
As facturas chegan. Pagámosche o alugueiro,
Dixestes que saía máis barato se o metía co contrato familiar.
Si.
Desexan algo máis?
- Eh... - Non, está ben.
- Delicioso. - Si.
Estades coma cabras.
Ted, bótame unha man.
Podería ser unha drogadicta. Sabedes a sorte que tedes?
Non tería que ser heroína,
podería ser algo máis insidioso, coma pastillas.
Que son legais, e tómanas moitos rapaces moi a miúdo.
E pouco a pouco convértense en inútiles.
Parecen moi normais, e de súpeto escarállanse.
Coma a miña amiga Sophie, os seus pais deixaron de mantela.
O verán pasado abortou dúas veces seguidas,
e ninguén estivo con ela.
Iso que ten que ver?
Eu só digo que estou tan preto da vida que quero,
da vida que queredes para min,
e agora rematades con todo?
Non hai máis cartos.
- Desde cando? - Desde agora.
Falámolo mañá.
Mañá non vos quero ver.
- Que? - Marchamos o martes.
Teño que traballar, e teño unha cea
e logo teño cousas que facer
para ver se me converto en quen son.
O espertador.
- Onde está? - Non sei.
Señorita? Chegamos.
Xa?
Bos días, Charlie.
Por que non me espertaches?
Non quería durmir con Hannah.
É que estabades tan anxélicais.
Eeh, anxo de Victoria's Secret, bebé anxo gordo.
- Non digas iso. - Ultimamente estás xenial.
Apartade a vista, por favor.
Oh...
É un regalo?
É para min?
- Oh, dáme aquí. - Graciñas.
Quedastes durmidas co show de Mary Tyler Moore?
Culpables.
É ben malo de oír a través da parede.
Aí vou.
Aí vén.
Pam.
Acabo de che espetar un bico.
- Vas deixar a toalla posta? - Si.
Nunca te vexo espida, e ti sempre me ves espida.
E debería ser ó revés.
- Eres fermosa, cala a boca. - Non necesito diso.
- Necesito verche as tetas. - Pois non as vas ver.
Só lle ensino as tetas a aqueles cos que practico sexo.
Onte durmiches comigo para non durmir con el.
Xa.
O conto cambiou.
Cando me toca é coma se fose
un primo raro que che pon a man na perna na cea de Nadal.
E que vas facer?
- Creo que o vou deixar. - Non podes.
Teño que facelo. Por que non?
Por que se vai pór na porta cun radio
- ou se sucida. - Cala.
Ei nena. Uau!
Perdoa, pensei que estaba só a miña moza.
Rapaz, a túa moza nunca está aquí soa.
Véñome despedir.
Vémonos á noite señoras, xa levo eu o viño.
Veña, bicos.
Abur.
Que se sente cando te queren tanto?
Non o sei. Xa non o dou sentido.
Deus, non.
Xa sei, é que...
Faime sentir coma unha cadela
porque el pórtase tan ben comigo.
E á vez amólame tanto.
Creo que tes que admitir unha cousa,
que estás cansa de lamberlla.
- Agh. - Porque el ten vaxina.
- Ola. Ça va? - Bonjour, compañeira.
Meu Deus. Eres moderna ata fartar.
Nunca dou feito cos sombreiros. Como das feito con ese sombreiro?
Encántame o teu xersei.
A túa pel é incriblemente fermosa.
- Podo deixar as maletas? - O que?
Meu Deus, claro.
Eres a miña prima favorita.
Son a única das miñas amigas que ten unha prima británica.
Ata cando tes pensado quedar?
Non é que queira que marches. Podes quedar para sempre se queres.
- Podo comer algo? - Claro.
Levas de prácticas alí un ano.
Tes que lles dicir que che paguen.
Sae bastante caro este aspecto tan corrente.
Isto non é broma. Se non podes pagar a metade do alugueiro,
Charlie vai ter que se mudar aquí.
- Se o vas deixar con el. - Non dixen iso.
Mandeille unha mensaxe a Adam polo de hoxe, pero non respondeu.
Mira para min.
Nunca xamais che responde.
Debería chamarlle.
Non dis ti que as mensaxes son a forma máis baixa de comunicación
- no piar da parola? - O totem da parola.
A máis baixa sería Facebook,
seguida do WhatsApp, logo as mensaxes,
- logo o correo, e logo o móbil. - Iso é.
Cara a cara sería o ideal. Pero non é o que se leva.
Pero como se supón que teño que falar con el cara a cara
se nin sequera me contesta ás mensaxes?
Penso que a Jessa lle vai gustar a cea de benvida.
É de boas amigas facerlla.
Que?
Que sei que vai chegar tarde,
cun vestido branco fabuloso
que comprou un mercado en Grecia e dicindo...
"Non lembro de onde o saquei".
Alégrome de que volva para a casa.
Pero cada vez que vén
ides toda a semana de borracheira
e cando ela marcha para o seguinte país
eu quedo aquí a recoller a desfeita.
É ben raro que eu diga isto,
pero penso que ela é divertida.
Si, coma cando fodeu co mozo de Carolyn.
Non fodeu co teu.
Porque aquel semestre estaba en Praga.
Moitas grazas.
É bastante para Nolita.
2100 ó mes? Chégalle.
É un pouco máis caro cás resis,
pero a tía Ilene pensa que é un piso de solteiras perfecto.
Quero dicir...
Agrádache o póster?
Nunca vin esa película.
- Só a serie? - Hai serie?
Meu Deus, non falas en serio.
A ver, que non é coma se non tiveses Facebook.
- Non teño Facebook. - Es caralluda.
Es graciosa porque eres coma Carrie
pero co aspecto de Samantha e o pelo de Charlotte.
- É unha moi boa combinación. - Graciñas.
Eu creo que son unha Carrie de corazón,
pero coma se ás veces...
Ás veces sáeme unha Samantha.
Pero cando estou en clase, intento ser coma Miranda.
Onde estabas antes de ir a Francia?
Antes de Francia estiven en Ámsterdam...
Non, en Bali,
andaba á busca de perlas.
E coñeción a un surfeiro...
Meu Deus. Gustábaslle de verdade?
- Gustábaslle de verdade, ou? - Si, gustáballe de verdade.
- Hannah? - Ola, Alistair.
Ola.
Pareces impaciente.
Como xa sabes, levo traballando aquí máis dun ano.
Tanto xa?
Es unha parte inestimable do traballo.
O cal aprendín hai pouco que significa moi estimable
en oposición a para nada estimable.
Quería que soubeses que as miñas circunstancias cambiaron
e que xa non me podo permitir traballar sen soldo.
Oi, Hannah.
Canto sinto perderte.
Íache deixar levar o noso Twitter,
es ocurrente para iso.
Non oh, non estou a renunciar.
Sei que contratastes a Joy-Lynn despois das prácticas,
- Polo que pensei que quizais... - Hannah.
Joy-Lynn manexa o Photoshop.
Xa que falamos disto,
sabes cantas solicitudes de práticas recibo cada día?
- Supoño que moitas. - Unhas 50.
Métoas no correo lixo por costume.
Así que se pensas que non aprendiches nada aquí...
En serio que non é iso.
É que teño que comer.
Canto teñas fame abondo,
comprenderalo.
Queres dicir fame real ou fame de traballar?
Vou botar de menos a túa enerxía.
Penso que isto che vai servir de moito.
Dixeras que cando rematase co libro
cho podía enviar.
Pero non vas estar aquí
para nolo ler, verdade?
Onde vas?
Tráesme unha barriña de cereais?
E unhas augas de sabores?
Ei.
Non, estou a saír da casa dunha amiga
aquí, ó lado da túa casa, así que...
Si?
- Ei boneca. - Ei.
Meu pai chámame "boneca".
Xa, díxomo el. Imos ao mesmo puticlub.
- É o peor día da miña vida. - Andabas por aquí?
Por?
Botáronme do traballo.
Non estabas de prácticas?
Levo alí unha temporada, asi que si.
Entón dixéronche que deixaras de ir por alí?
Pero viña de cara aquí...
Que graza. Viña de cara aquí e empezaba a invadirme o pánico,
e entón acordóuseme que fora matrícula en inglés...
As matrículas non importan. Tampouco fixeron un carallo por min.
Pero ti es actor, pouco ten que ver, ou?
Non sei.
Agora estou con isto da carpintería. É máis honesto.
Parece xenial. Pero que pasa coa obra de teatro?
Non a imos facer. Aquel é un mamalón.
- Podo sentar? - Si.
Se che conto algo, prométesme que non me xulgas?
Si.
Ata onte, meus pais eran os que me daban o diñeiro.
Vale.
Non te asquea iso? Non fai que non queiras falar comigo?
Eu non lle collo unha merda a meus pais. Son uns bufóns.
- Pero miña avoa dáme 800 dólares ó mes. - Vaia.
Ahá.
Así que te mantés con iso?
Si, é un complemento.
Pero dáme liberdade para non ser escravo de ninguén.
Non deberías ser xamais escrava de ninguén.
Agás miña.
Que pícaro estás.
Que noxo me dá esa palabra. Moito a odio.
Moito me gustas. Non sei para onde fuches.
De que falas? Estou aquí.
Faime graza que aínda haxa luz,
aínda que estea a escurecer moito ultimamente.
- Xa estás de poeta? - Non sexas mamón.
Eu?
Sabes esa parte do currículo
onde tes que poñer as túas habilidades especiais?
Hai a hostia tempo que non busco traballo.
É onde tes que poñer cousas como
ioga, inglés,
esquí acuático, Photoshop.
Sinto coma se...
Non tivese habilidades especiais.
- Sei de algo que podes facer. - O que?
Pero primeiro teño que ver se cumpres cos requisitos.
Que requerimentos?
Ponte boca abaixo.
- Agora? - Si. Espera.
Sei o que che agrada, rapaza moderna.
Pensas que podes entrar aquí
e non parar de esbardallar?
Non.
Agarra as pernas.
- Que dixeches? - Que agarres as pernas.
Vale.
Isto está ben.
- Vou buscar lubricante - Para que o queres?
Cando volva, quero que esteas na mesma postura,
pero quita o resto da roupa.
Vas coller un condón?
Pensareino.
Me cago en diola.
Que complicado é isto.
- Está ben así? - Está.
- Puxeches condón? - Non!
- Espera, puxéchelo, non? - Puxen.
É que cando dixeches o do lubricante,
Estaba preocupada de que quixeras...
Facer iso. Por favor non o fagas.
É horrible. Agradézocho.
- Está ben. - Vale. Graciñas.
Ese é o lugar correcto.
Perdoa.
Daquela podo quedar así un anaco?
Si.
- Queres que me mova, ou que...? - Que?
Non sabía se querías que fose un pouco... Así.
Non oh. Está ben. Estás a facelo ben.
Non tes que facer máis ca isto.
Perdoa polo de enganarme de burato.
É só que non quero facelo agora,
e de facelo, preferiría falalo
e decidir se... É que non me resulta cómodo...
- Xogamos calados mellor. - Non te enfadaches?
Non, estou xenial.
Xenial.
Sabes o que sería unha tolada?
- O que? - Se nós...
Nos puxeramos tolos, aquí e agora.
Poderiamos.
Non nos vai parar ninguén. Non hai ninguén na casa.
Como te podo poñer quente?
Que como me podes poñer quente?
Como te podo poñer eu a ti?
Quentándote ti, iso poñeríame a min.
- Déixame facer. - Vale...
Que tal se foses un estraño?
Vale, un estraño.
Que tal se foses unha persoa completamente diferente?
Que non actuases coma sempre?
Debe ser Jessa.
- Penso que ha ser Ray. - Invitáchelo?
- Ía ser unha festa de catro. - A iso chámaselle cea.
Síntoo.
- A que vén as tatuaxes? - Que queres dicir?
Que por que os fixeches.
A maioría son ilustracións de libros infantís.
Mesmo o do cu?
Non. Ese fíxomo a miña amiga Jessa
en segundo de carreira cun prendedor.
É unha cobra enroscada ó redor da lúa.
Cando os fixeches?
Son case todos do instituto.
Por que?
Honestamente? Gañei moito peso moi rápido,
e sentía coma se perdera o control sobre o meu propio corpo,
e tiña esta idea de moza rebelde de...
"Estou a tomar o control da miña propia figura"
- Eu tamén estaba gordo no instituto. - En serio?
Si, pero non me deu por debuxar por todo o corpo.
Xa non estás tan gorda. Pódelos quitar con láser.
Que hora é?
As 5:00.
Que hora é?
As 9:45.
Chego tardísimo á cea.
Hostia.
Isto estivo moi moi ben.
Gustoume verte.
Alégrome. Grazas por vir.
Fíxome sentir moi ben...
Voute ver pronto?
Ti escríbeme.
Non é que sexan mandamentos, pero falando en xeral,
como norma xeral, intento non saír con rapazas menores de 25
ou que fosen penetradas nalgún momento da vida por un batería.
- Unha vez! - Culpable das dúas.
Pero ía camiñando polo centro comercial,
e vexo estes dous globos verdes flotando por aí.
- Mira para estes ollos. Reparaches? - Son meus!
- Que riquiño é. - Ridículo.
E mira para esas pestanas. Ti víchesllas?
- Culpable. - Que feito.
Estás ben?
Si, é que non podo crer que Hannah non aparecera.
Nós estamos aquí. De carallada.
Non é por incordiar, pero esta semana non me apetece comer.
Hannah era a que dicía que esta era a nosa gran reunión
e agora non hai quen dea con ela.
Estás intranquila? Chamamos a alguén?
Non, porque sei onde está exactamente.
Está a practicar sexo noxento con aquela besta.
Noxento por que?
A Charlie gustaríalle ó menos falar de sexo.
- Desculpa? - Ray e as súas motivacións.
Polo menos non tiveches que entreter a Jessa.
Si, nin a ela nin a ninguén
porque non apareceron.
- Hannah! Marnie! - Quen é? Parece británica.
Chamei a un par de putas, se non vos importa.
Búlgaras. De primeira.
- Xeitosas. - Mátame. Xúroo por Deus.
Marnie!
É a negra!
Se es un francófilo coma...
- Coma ti e coma min. - Xa.
- Daquela tes que ir a Francia. - Tes que ir.
Traballei dándolle clase a tres rapaces,
e cantaban.
E seu pai era un brillante pensador pacifista.
Non comeza así "Sorrisos e bágoas"?
- Pois si. - Si que nos gustaría viaxar máis.
- Poderiamos ir. - Veña va.
Perdoade o atraso.
- Hannah banana. - Podes vir aquí e falar connosco?
Ola.
Estás aquí. Estás aquí. Ola.
Que pasa? Estás fermosa.
- Que dixeches? - Que pasa?
- Fede a sexo. - Pero se se duchou pola mañá.
Polo que calculei quédanme en Nova York
tres días e medio.
Pode que sete se non xanto.
Vouche atopar un traballo acorde co teu talento.
Agradézocho,
pero non sei como vas atopar un traballo en tan pocuo tempo.
Vou ter que traballar, non sei, no McDonald's.
Non vas traballar no McDonald's.
Que lle pasa ó McDonald's. Deberías traballar alí.
É xenial. É a hostia de incrible.
Sabes a canta xente alimenta cada día?
Sabes a cantos lle dá emprego no mundo?
Ademais, ofrecen un produto fantástico.
Está boísimo.
É asequible. É a hostia de consecuente.
Podes entrar nun McDonald's en Nixeria,
pedir uns Nuggets.
E cando os probes, a que van saber?
Van saber coma na casa.
Iso non significa que teña que traballar alí. Fun á universidade.
Si, eu tamén fun. E sabes de que me valeu?
Debo 50000 dólares de préstamos.
Estou así de fundido nunha débeda.
Desculpade, pero ver isto é coma ver "Fóra de onda".
A peli ou a serie?
- Que estás a facer? - Que estás a facer aí?
Estou cunha infusión.
Está a facer té de vaíñas de opio.
De carallo. Trouxeches opio ó noso piso.
Boh, isto é bastante suave.
Moito máis que o que fumades.
É legal, compreino nunha tenda.
Chegas alí e mercas as vaíñas.
- Podo tomar un pouco. - Dálle.
- Odio o opio. - Ti a que lle das? Coca?
Nunca.
Cada vez que esnifo cágome enriba.
Xesús.
- Que terrible. - Pode pasar.
- A que sabe? - Sabe coma a follas.
Vou tomar un pouco.
Ó mellor non deberías. Es moi sensible coas drogas.
Penso que vou estar ben, vale? Trae aquí.
Está quente.
Ai Xesús.
Isto non sabe a follado.
Follado non, follas.
Follas secas.
Se ves que te desmaias avisa, vale?
Vale. Quero volver ó salón.
Diso nada. Teño que falar contigo.
Tes que falar con teus pais, vale?
Tes que lles pedir que te manteñan
un pouquiño máis,
mentres buscas outro traballo.
E dilles que tomas o teu futuro en serio.
Porque é verdade. Es Hannah.
- Charlie ten moza? - Ten.
Marnie estaba a dicir que pensa que teño que falar con meus pais
e pedirlles que me manteñan ata que consiga traballo.
Por que non lles dis que es artista?
Só llo tes que dicir unha vez,
o de que es artista.
Dilles que vas conseguir traballo,
que soa máis convincente.
Dilles que pillarías a tuberculose no faiado se fixese falta.
Dilles que é o que fixo Flaubert.
Flaubert non é un bo modelo de conduta,
e ti coñeces a seus pais?
Non pode ir co conto de artista.
Dilles que é o que fixo Picasso.
Os rapeiros cando eran pobres vendían as súas cintas na rúa.
Fíxoo Elvis. Fíxoo Mick Jagger.
E fíxoo meu medio irmán.
Foron fieis ao seu pensamento.
Teño que marchar.
Acabas de beber unha taza de opio.
Eres fabulosa e incrible.
Ti es un brillante xenio.
As dúas sodes deusas sexuais.
Cando miro para vós,
soa Coldplay no meu corazón.
Abur.
Meu Deus, está a pasalo de carallo.
Mamá? Pai?
- Creo que é Hannah. - Acaba de me chamar "pai"?
- Ei! - Que fas aquí?
Pensei que non nos querías volver ver.
En verdade non podía soportar a idea
de non vos ver antes de que marchedes da cidade.
Pero o máis importante... Podedes sentar, é tarde. Síntoo...
...é que trouxen o meu libro.
Preciso de que o leades.
- Madre, que calor. - Xenial.
- Vale. - Estades na caldeira?
Ímolo ler no avión.
Non. Necesito que o leades agora.
Porque...
Non quero que vos asustedes,
pero penso que podo ser
a voz da miña xeración.
Ou ó menos unha voz
dunha xeración.
Lede. Non vos agoiedes, gozade del
que imos ter moito do que falar cando rematedes.
Veña.
Teño que falar contigo.
De acordo.
Non me agrada o que acaba de pasar. Para nada.
O que, o de Hannah?
Eu creo que non entendo o problema.
- Eu vina preparada. - Só se colocou.
Gustaríame que vises unha persoa colocada de verdade.
Non podes ser unha nai con ela.
Non son unha nai. Só estou evitando que ocorra un desastre.
Liches a súa novela sequera?
Son unhas memorias, e claro que as lin. Son a súa mellor amiga.
Mellor amiga. Esta é a miña mellor amiga.
Non posuímos ás persoas.
Pode que non respectes o que significa a amizade
porque nunca estiveches tempo abondo no mesmo lugar como para ter unha.
Non podo facerlle nada ós teus sentimentos.
Igual si que podes facer algo co de chegar dúas horas tarde
a unha cea que che organizamos a ti!
- Dúas horas? - Si.
- A que hora era? - Ás 7.
- Ás 7? Pensei que era unha suxestión.
Suxestión? Perdoa que non ceemos á 1 da mañá,
pero isto non é Barcelona.
Home, á 1 non, pero ás 10. Ás 10 é razoable.
Sempre fas o mesmo. Actúas coma se eu fose unha esquisita,
entón eu vou e póñome esquisita.
É a dinámica máis frustrante do planeta.
- Ponme tola, non o aturo. - Estou embarazada, hostia.
Vale? Estou embarazada.
- Buscado? - Ti que cres?
Teño que vos contar algo, ás dúas.
Sodes tan fermosas.
Vale.
Iso é estar colocado.
- Isto é moi entretido. - Si.
- Es unha rapaza moi divertida. - Gracias, pai.
- Vale.
Todo o que vos pido
para poder rematar co libro
son 1100 dólares ó mes
durante os próximos dous anos.
- Iso é unha tolada. - É unha morea de cartos.
Dis ti que é unha tolada. Quen vive en Nova York
con 1100 dólares ó mes?
Pero estou tan comprometida con este libro
que estou disposta a aforrar en serio.
Por que non buscas traballo e fas un blogue?
Es unha malcriada.
E de quen é a culpa, mamá?
- De teu pai. - Isto non me fai nada feliz.
- Non me sinto nada ben. - Non somos un banco.
- O mínimo que podes facer é sentar dereita. - Hannah?
Meu Deus. Hannah?
Non debín tomalo, pero tiven un día tan malo.
Tomar o que? Que tomaches?
Está enferma? Chamo a unha ambulancia?
Eu penso que está colocada.
- É legal, coma flores. - Xesús.
Non me vou enfadar. Só quero saber.
- Que fumaches? - Son vaíñas de opio.
Era un té de vaíñas de opio.
- Búscao en Google. - Non fai falta.
Xa oín falar diso. É coma fumar a pel dos plátanos.
- Polo amor de Deus, voulle traer café. - O café é para os maiores.
Vas beber unha taza de café ben cargado.
Teño 24 anos! Non me digas o que teño que facer.
Isto é un espectáculo.
Isto é o resultado dun enfoque frío.
- Non podes destapala tan de súpeto? - Por que me facedes isto?
Deberiamos quedar un par de días máis.
Aprecio o teu corazón amable, en serio.
Pero estate a vacilar unha vaciladora de primeira!
Xa o sei! Pero non me gusta vela nesta situación!
Aprétame a falda.
Poderiadesma cortar cunhas tesoiras?
É coma vela recibindo un tiro!
Os tiros evitan enfermidades!
- Quero unha casa no lago. Traballo moito! - Xa o sei.
Quero sentar á beira do carallo do lago.
- Mereces un lago. - Vou morrer coma Flaubert no faiado.
Non miredes para min.
Mamá?
Papá?
Ola, estou no cuarto 2507,
quería pedir algo.
Pero a conta xa está cerrada se eles marcharon?
Non se pode engadir nada?
Vale, de acordo.
Marcho agora mesmo. Graciñas
Por que non sorrís?
Dóeche o corazón?
Rapariga, cando miro para ti só quero dicir
"Bos días, Nova York!"
Sincronizado por honeybunny Traducido por losersareloving www.addic7ed.com