TOEN
De naam Olivette betekent niets voor jou.
Een hooggeplaatst lid van de Grand Coven, degene die mij aanklaagde.
Ze is net in de VS.
Nu zou een perfect moment zijn om aan te vallen...
en een trieste oude heks die al eeuwenlang in mijn weg loopt uit te schakelen.
Moeder, het gebeurt niet. - Wat?
Er is iets tussengekomen. Olivette kan wachten.
Mijn vrede is mensen helpen. Zaken oplossen.
Dat is alles wat ik wil doen. - Gaat dit over het teken?
Ik wil geen geneesmiddel zoeken.
Er ligt daar geen antwoord. Maar bij mij. Ik blijf vechten totdat ik 't niet meer kan.
Wat ben je aan het doen? - Waar lijkt het op? Ik ga.
Weer een manipulatie. Wat wil je van mij?
Waarom het mijn hart breekt wat voor sukkel je bent geworden.
Triest, verveeld, jankend op de troon, die opspringt als die Winchesters...
je vragen om te komen.
Je bent hun teef.
NU
Ik gruw van mijn zonden omdat zij een bestraffing zijn...
maar het meest omdat zij U beledigen, mijn God.
Wie goed is en al mijn liefde verdient. Ik beloof met Uw hulp...
geen zonden meer te begaan, of mij daartoe te laten verleiden. Amen.
Ik geef je absolutie in de naam van de pater, de Zoon en de Heilige Geest.
Amen. - Ga in vrede, Terry.
Ik zie u zondag. - Ik zal er zijn, pater.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Supernatural S10E16: Paint It Black
Vertaling: Aurora & MugenJin
Majesteit.
Ik smeek u om met haar te praten. - Wat nu weer?
Uw moeder blijft geërgerd op u...
en reageert haar frustratie af door misbruik te maken van het hof.
Niemand durft er tegenin te gaan...
en ja, je kunt verwachten om te lijden in de Hel...
maar ik vrees dat ik mijn grens heb bereikt.
Echt waar.
Ik meen het.
Moeder.
Ja, uwe koninklijke hoogheid? - Wil je hierop iets zeggen?
Geweldig werk door een getalenteerde artiest.
Bravo.
Ik zei altijd al dat je twee gezichten had.
Mammie, genoeg. Ik weet dat je geïrriteerd bent op mij.
Geïrriteerd? Nee, Fergus.
Ik ben teleurgesteld, verraden en mijn hart is gebroken.
Omdat ik niet namens jou bij een paar heksen gaat smeken?
De Grand Coven zijn de allerhoogsten in de Hekserij.
Zonder hun goedkeuring, mag ik niet toveren.
Vergeef me, ik wist niet dat je gestopt was. - Dat? Is maar een goocheltruc.
Ik ben tot grootsheid in staat. Als ik mag, ben ik niet te stoppen.
Ik gooi je bijna weer de kelder in. - Natuurlijk, waarom ook niet?
Waarom me alleen pijn doen?
Is al erg genoeg dat je niet wilt bemiddelen met Olivette en de Coven.
Maar je ging gelijk naar die Winchesters, weigert ze te doden...
geeft ze de eerste dolk, welke ons allemaal kan doden.
Je hebt liever hun dan je eigen vlees en bloed.
Het is een bittere pil, Fergus, na alles wat ik voor je gedaan heb.
En wat is dat precies?
Ik gaf je het leven, Fergus.
Zonder mij zou je niet bestaan.
Abite.
Ik denk aan een vloek.
Sam, een beetje hulp? Ik probeer bezig te blijven.
Oog op de zaak, niet op het teken.
Dit is een zaak totdat het niet zo blijkt te zijn. - Je hebt gelijk.
Drie zelfmoorden in twee weken.
Geen gewone zelfmoorden. Ze hebben zichzelf neergestoken.
En ze namen er de tijd voor. Dat moet ongelofelijk veel pijn doen.
Ik kan geen connectie tussen de slachtoffers vinden.
Waarschijnlijk een vloek.
En deze man, was hij knap? - Verrukkelijk.
Hij was adembenemend.
Maar we mogen niet veel praten over de tijd voor de Order.
We zijn hier allemaal voor een reden.
Was hij de jouwe?
Zijn naam was Piero, een geweldige artiest.
Soms poseerde ik voor hem. Hij noemde mij zijn muze.
Uiteraard brachten we uren, dagen met elkaar door.
Ik voelde me zo vrij bij hem.
Ik was nog nooit eerder zo hecht met een man.
Wat is er gebeurd?
Ik kan dat nu niet.
Het is goed. Echt.
We lijken veel op elkaar.
Ik denk dat we in het klooster zijn...
voor een hoger doel...
Maar veel van ons kozen hiervoor...
omdat de dingen...
ons overweldigden.
Goed, wat hebben we? Terry Sloane, normale man, niet veel vrienden.
Geen vijanden, geen relatie met de andere slachtoffers.
Niet perse. Hij en de anderen waren katholiek.
Dean, dit is Massachusetts. Iedereen is hier katholiek.
Denk je dat dit een zaak is?
Wie doodt zichzelf met een kandelaar? Er zijn veel betere manieren.
Maar hij doodde zichzelf.
Dus het was geen heks. Er is niets op hem gevonden.
Bezetenheid? Een demon?
Maar een demon bezit iets levends.
Goed, agent, waarom haal je de telefoon niet uit het lab, hack het, zoals je hen vertelde...
en dan zoeken we uit wat er met Terry Sloane was.
Waarschijnlijk naakte selfies. - Ik voel me hier goed bij.
Amen.
Hallo, lieverd.
Je moet naar bed toe komen, Frank. Je moet uitgeput zijn van al dat overwerk.
Het werk is veeleisend.
Leugenaar.
Mijn God, nee. Frank.
Ongelofelijk dat Lisa McCarthy haar man heeft vermoord.
Zijn bloed zat op haar lichaam. En de vingerafdrukken zaten op de schaar.
Dat is vreselijk. - Ja.
We hebben een paar vragen. Om te beginnen, ze herinnert zich niets.
Alleen dat ze hier was. Frank was naar de biecht.
Heeft hij tijdens de biecht iets gezegd over problemen met zijn vrouw, of...
Sorry, dat is vertrouwelijk.
pater, alle slachtoffers gingen naar uw kerk.
U kunt ons toch wel vertellen of ze recentelijk gebiecht hebben?
Ja, ze waren hier vaker, maar dat zijn veel andere mensen ook.
pater? - Agenten...
zuster Mathias is van maatschappelijk werk. Zij zal jullie vragen beantwoorden.
Natuurlijk.
Zuster.
Agent...
Allman. En dit is agent Betts.
Zuster, u bent op de hoogte van de recente sterfgevallen?
Ja, een vreselijke tragedie.
Maar ik begrijp niet waarom jullie hier zijn.
Het waren toch zelfmoorden? - Waarschijnlijk niet.
Moord? - De doodsoorzaak is identiek.
De werkwijze.
Ja, de werkwijze.
Ik kijk even rond. Excuseer mij, zuster.
Agent Betts, Allman.
Zuster, is uw opgevallen of er veranderingen in het leven van de McCarthy's waren?
Ruzie, drank, vreemdgaan? Het gebruikelijke?
Een beetje cynisch, agent?
Een schaar in de buik, brengt de Grinch in mij naar boven.
Lisa McCarthy zei dat ze erg gehecht aan elkaar waren.
Was dat waar? - Dat leek wel zo.
Maar?
We zoeken naar een motief, nietwaar. - Ja.
Op de mobiel van een slachtoffer vonden we boze sms'jes...
tussen hem en zijn vriendin omdat hij vreemd was gegaan.
Er gingen geruchten.
Dus Frank ging vreemd. Ze loog tegen mij.
Ze wist het niet.
Mijn bronnen zijn betrouwbaar. En je hebt het niet van mij.
Ik heb een vraag.
Hoe eindigt iemand zoals jij...
In een klooster?
Bespot je mij nu, agent Allman? - Nee, ik...
Ik vraag me alleen af hoe iemand het ene leven verlaat...
voor iets heel anders en er zo in geloofd.
In mijn geval, voelde het alsof ik geen keuze had.
Mijn leven was erg pijnlijk.
Er was geen hoop.
Ik moest iets vinden...
wat groter dan mij was.
Een soort missie, denk ik.
Je hebt geen idee wat ik bedoel, dat weet ik zeker.
Wees dat niet.
Zuster, ik heb een vraag.
Ik weet zeker dat het een andere vraag is.
Is er hier vlakbij een kerkhof?
Dat kun je wel zeggen. De hele kerk is op grafkelders gebouwd.
Heb je iets gehoord of gevoeld...
iets vreemds of ongewoons?
Hoe ongewoon?
Zoals plekken waar het opeens koud is...
of misschien het gevoel kreeg dat je niet alleen was.
Rammelende kettingen en theekopjes die door de kamer heen vliegen?
Zuster, bespot je mij nu?
Echt? De FBI gelooft in geesten?
Ik niet.
Als jullie mij willen excuseren, ik moet weer aan het werk.
Die non was best lekker. Volgens mij vindt ze mij ook leuk.
Dean, ze is getrouwd met Jezus.
Dus Frank bedroog zijn vrouw Lisa.
Het thema van deze zaak lijkt te gaan over mannen die vreemdgingen.
Is je dat opgevallen?
Maar Lisa McCarthy was erg overtuigend dat ze niet wist wat ze deed.
De non zei dat Lisa geen idee had dat hij haar bedroog.
Misschien werd ze beheerst door iemand die het wel wist.
Nogmaals, geen heks.
Geest? - Moeilijk te zeggen.
Er was EMF in de kerk, maar het is gebouwd op grafkelders.
Alle slachtoffers hadden pas gebiecht.
Denk je dat pater Delaney erbij betrokken is? - Of iets wat er in de buurt was.
Sammy, wanneer heb ik voor het laatste gebiecht?
Dat heb je nooit gedaan. - Dat is veel te lang.
Je had me ontboden? Uwe koninklijke hoogheid?
Moeder. - O, hij weet het nog.
Wat kan ik voor je doen? - Het is wat ik voor jou kan doen.
Ik bedacht me hoe verachtelijk het zou zijn...
als mijn eigen raison d'être...
schade en pijn veroorzaakten op aarde van mij af zouden worden genomen.
Ik zie hoe van streek je bent en ik leef met je mee.
Betekent dit dat je namens mij naar de Grand Coven gaat?
Beter zelfs.
Ik bracht de Coven naar jou.
Ik geloof dat je Olivette kent, hogepriesteres van de Grand Coven?
Sprakeloos van geluk?
Teef. - Aaseter.
De storm voor de storm.
Door de kettingen heeft ze geen krachten...
dus je kunt je pleidooi houden, wraak nemen, of wat het ook is wat je wilt.
Veel plezier.
Ik zie dat je tijd als verbanneling je van gemeen tot afschuwelijk heeft gemaakt.
Ik betwijfel of die beledigingen je zullen redden.
Nee.
Ik verlaag me niet tot iemand die met stervelingen omgaat...
en zijn gebroed uitperst.
Mijn privéleven ging jou niets aan.
Ik kon een superster zijn. - Alsjeblieft, zeg.
Toen we je opnamen in de Coven...
accepteerden we jouw fouten vanwege je talent.
We dachten dat je wel zou bijdraaien, maar ze draaiden door.
Kijk je nu, samenwerken met demonen.
Mooie toespraak.
Gezien je in mijn zoons paleis bent.
Wat?
Dat gebroed, zoals je zei is nu de koning van de Hel.
Een mooi assepoester-verhaal. Al zeg ik het zelf.
Zeker.
En nu, mijn lieve Olivette...
ben je een gevangene van slechtste van de slechtste...
en zijn toegewijde mammie.
Het was de droefheid in je ogen.
Ik zag mezelf. Was het Piero?
Is hij de reden dat je hier bent?
Er is niet veel verschil tussen waanzin en toewijding.
Ik was geobsedeerd met hem.
We deelden elkaars geheimen. We waren op hetzelfde pad.
Opeens realiseerde ik me hoe veel ik van Piero hield.
Hij zei dat nadat ik voor hem poseerde...
zijn werk echt expressie kreeg.
Het schilderij waar ik voor poseerde, was het begin van zijn carrière.
Uiteindelijk was het zijn meesterwerk.
Florence, Italië 1520
Niets in mijn liefdesleven was ooit zo magisch.
Magie kan je ruineren, zeker als jij het slachtoffer bent.
Uiteindelijk gaf ik mijn gevoelens aan Piero toe.
Het leek alsof we elkaars gedachten konden lezen...
dus zei ik de woorden hardop van binnen:
Ik hou van je.
Ik wachtte, stierf van binnen...
En toen legde hij uit dat hij gevoelens had voor me...
maar niet van dezelfde aard.
Hij hield van een ander?
Inderdaad. Zijn kunst. Het betekende alles voor hem.
Zoveel dat ik het beïnvloedde, hij gaf om me...
maar verder dan dat kon hij me niet anders dan vriendschap bieden.
Ik werd er zo wanhopig van. Ik kon niet eten of slapen.
Tot m'n familie het niet meer aan kon zien.
En toen ging je het klooster in? - Het was alsof ik stierf.
M'n pater zond me daarheen om m'n verdriet te ontsnappen en Piero te vergeten.
Z'n dienaren sleepten me het huis uit op een avond.
Al deze dingen van m'n paters landgoed... Ik heb ze nooit meer gezien na die avond.
Alles dat van mij was, was ik kwijt...
behalve m'n dagboek.
Dingen die ik tegen niemand kon zeggen. Dingen die niemand wilde horen.
Eenzaamheid is... - Ja, dat is het inderdaad.
Nou, ik kan niet zeggen dat het me verrast.
Je was altijd al humeurig, roekeloos en overschat.
Verbanning was te goed voor je.
Je was altijd zo jaloers op m'n vaardigheden, dwaas.
De enige bedreiging die ik ooit vormde...
was dat ik slimmer en begaafder was dan jou.
Je had meer blinde ambitie. - Waarom niet?
Jullie wilden in de schaduw leven...
Om te klooien met zwarte katten en bezemstelen in plaats van met grootsheid.
Waar was die voor? - Om de nadruk te bepalen.
Ik krijg wat ik wil van jou. - Nee, dat krijg je niet.
Omdat datgene dat je zoekt niet langer bestaat.
De Coven is een bleke schim van z'n vroegere macht...
Verzwakt door heksenjachten, door te branden op de stapel...
Eindeloze vervolging. En het was allemaal in werking gesteld door hen.
Hen?
Je bent niet zo snel van begrip als gedacht. Al goed.
Een hondsdolle groep van schijnheilige braveriken die zich toegewijd hadden aan onze ondergang.
Ze hadden gelijkwaardige magie? - Erger.
Publieke relaties. Ze zorgden ervoor dat de kerk en het publiek in paniek raakten.
Onze besten werden vermoord of ertoe gedwongen om zich te verschuilen.
Toen plunderden ze onze spreuken en geheimen...
en transporteerden het allemaal naar verborgen bunkers over de hele wereld.
Het lijkt erop dat je hen meer haat dan mij. - Ze probeerden onze wereld te vernietigen.
Ze verzamelden ongelofelijke macht voor hun eigen amusement.
Verwaande, zelfingenomen klootzakken.
De Mannen van het Geschrift.
Ja? - Hoi, pater.
Neem me niet kwalijk? - U? Ik dacht dat het andersom was.
Dus, ik ben hier om schoon schip te maken. Ik moet een paar dingen opbiechten.
Oké, ga verder.
Het zijn de vrouwen, pater. Waar moet ik beginnen?
"Zegen me, pater, want ik heb gezondigd" wordt vaak mee begonnen.
Juist. Goed, ja, dus, dat en...
Dus, de vrouwen. Dit is niet iets waar ik trots op ben, maar...
ik laat ze denken dat we meer een toekomst hebben dan het geval is.
Weet u?
Gina? - Begrijp me niet verkeerd.
Ze was... Het waren mooie tijden. U weet hoe het is... De seks, de lasagne...
maar ik was niet eerlijk tegen haar.
Soms zag ik twee of drie meiden tegelijkertijd.
Soms op dezelfde dag. U begrijpt me wel.
En het was niet alleen Gina. Er kwam geen einde aan.
Ik word er beroerd van.
En je wenst vergeven te worden, mijn zoon? - Ja. Ik moet me fatsoenlijker gedragen.
Als boetedoening zeg je vijf keer het 'Weesgegroet'.
Twee keer het 'Onze pater' en denk je na over je zonden.
Dat is alles? Dan kan ik er weer tegenaan?
Men mag hopen dat er wat reflectie plaats zou vinden.
De gebeden zijn nog maar het begin om serieus bij jezelf te rade te gaan.
Zit je nog ergens anders aan te denken, agent Allman?
Wat als ik zou zeggen...
dat ik niet wilde sterven...
Nog niet. Weet u, dat ik nog niet klaar was?
Verwacht je dat dan?
Altijd.
Het leven dat ik leid... Het werk dat ik doe...
Ik ging ervan uit dat dat als enige bestond voor mij, weet u?
Dat ik de sleutel in het contact doe en rondscheur tot ik geen benzine meer heb.
Ik dacht gewoon dat ik vroeg of laat, op dezelfde manier zou sterven als dat ik leef...
Op volle snelheid en dat dat het einde zou zijn.
Maar nu?
Nu...
Recente gebeurtenissen...
doen me denken dat ik er wellicht dichter bij ben dan ik dacht.
En...
Geen idee. Ik bedoel...
Er zijn dingen, personen, gevoelens die ik...
Die ik anders wil ervaren dan ik tot nu toe heb gedaan of misschien zelfs voor de eerste keer.
Ga dan misschien wat verder. Met Gina.
Inderdaad.
Ik begin gewoon te denken dat...
er misschien meer achter alles zit dan ik dacht.
Leren dat er meer achter het universum zit dan je kleine wereld...
kan een angstaanjagende ontdekking zijn.
Geloof je werkelijk in God, agent?
Omdat dat een troost kan zijn.
Ik geloof dat er een God is.
Maar ik weet niet zeker of hij nog wel in ons gelooft.
Dus, heeft iemand mee zitten luisteren daar? - Ik hoop het.
Je kan maar beter opletten. Als we gelijk hebben...
zijn eikels zoals jij precies waar onze geest naar op zoek is.
Ben je hier?
Ik vond geen vrede in het klooster en m'n verdriet veranderde in woede.
Wat eens liefde voor Piero was, was veranderd in haat.
Op een avond glipte ik uit een raam en ging ik naar z'n studio toe.
Ik weet niet goed waarom ik ging. Om hem te confronteren...
Om het schilderij te verpesten en z'n liefde te vernietigen, zoals hij bij mij had gedaan?
Daar waren ze.
Ik heb het nooit...
over haar gehad tegen jullie, omdat het niet in me opkwam dat ze te maken had met de moorden.
Sinds ik hier werk, ben ik allerlei soorten rusteloze geesten tegengekomen.
Ze zijn allemaal verdrietig en kunnen geen kwaad.
En uiteindelijk gaan de arme zielen voor eeuwig rusten.
Wacht eens even. Je bent gewoon op je gemak rond geesten?
Als een spiritueel iemand heb ik geaccepteerd dat er meerdere niveaus van bestaan zijn.
En zoals ik zei, konden ze geen van allen kwaad.
Isabella was m'n vriendin.
We hadden veel met elkaar gemeen. Waaronder pijnlijke liefdeslevens.
Ik wilde haar beschermen.
Je zei dat ze drie weken geleden verscheen, toen de spullen van haar huis arriveerden?
Ja, het gedeelte van een zending van een klooster in Tivoli.
De schatten van haar familie vonden hun weg naar de kerk...
zoals van vele grote families in Europa.
Je begrijpt dat ze hier kwam, vlak voordat de moorden plaatsvonden.
Ik realiseer me dat eindelijk.
En toen hoorde ik jullie tweeën en dat deed me afvragen.
Toen heb ik haar dagboek gelezen. Het was aan haar pater gegeven na haar dood.
Wraaklustige geest, precies zoals we dachten. - Ja, maar het is Florence in de 16e eeuw.
Ze is daar waarschijnlijk begraven. - Dat neem ik aan.
Vlak na haar proces is er niet meer in haar dagboek geschreven.
De dood van Piero was zo weerzinwekkend...
dat ze veroordeeld werd voor hekserij. Ze veroordeelden haar om te branden op de stapel.
As ze verbrand is, zijn haar botten dat ook.
Ja, maar Dean, iets hier is het anker dat haar aan deze plek bindt.
Het is waarschijnlijk het dagboek waarin ze over haar leven schreef.
Waarom kijken we niet of we Isabella kunnen vinden en haar kunnen vertragen?
Sam, verbrand al deze spullen. - Haar dagboek? Is dat nodig?
Geloof me, het is nodig. - Ik weet het niet, Dean.
Er zou hier wellicht meer in kunnen staan. - Sam, verbrand het. Laten we gaan.
Ik vertel je dat ik verder niets meer weet. - Je liegt.
Net zoals je over mij loog al deze jaren.
Je bent bang dat ik de gestolen toverdrankjes en spreuken terugvind en machtiger word dan jou.
Arme Rowena. Altijd het slachtoffer van een of ander complot.
Je zit zo vol van het grijpen van de macht dat je de waarheid niet kunt zien.
Ik zie de waarheid en het is zielig.
Je liet deze Mannen van het Geschrift de grootste...
schat van magische geheimen ter wereld plunderen en deed niets.
We waren verzwakt en het geplunderde is verspreid in bunkers over de wereld.
Die bunkers zijn sterk afgeschermd. We konden er niets aan doen om ze tegen te houden.
Hoe vind ik de Mannen van het Geschrift? - Ik weet niet eens of ze nog wel bestaan.
Ik heb gehoord dat de Amerikaanse afdeling uitgeroeid is in de jaren '50...
maar blijkbaar hebben twee leden ervan het overleefd.
De jagers. Sam en Dean Winchester. - De Winchesters?
Alweer de Winchesters... Eeuwig de Winchesters.
Olivette... Schat...
Hoe plezant dit praatje ook maar is geweest...
Ik heb het gevoel dat het ten einde is gekomen.
Wat je me vertelt...
is dat de Coven niet langer almachtig is en daardoor...
ben je niet langer nuttig. - Je kunt maar beter voorzichtig zijn, Rowena.
Er is een grens die je niet kunt overschrijden.
Een heks die een heks vermoordt is een gruwel voor de...
gemeenschap. - De gemeenschap? Wie heeft ze nodig?
Denk aan al de jaren dat ik in angst heb geleefd, voor niets.
Je hebt m'n leven verpest, Olivette.
En je zal boeten met de jouwe.
Rowena, alsjeblieft. Dit wil je niet doen.
Alsjeblieft, Rowena, doe dit niet.
Rowena, alsjeblieft.
Alsjeblieft, stop.
Ik heb hier niet goed over nagedacht. Waarom zou ik je vermoorden?
Ik geef je een makkelijke uitweg, terwijl er veel betere opties zijn.
Nee.
Rowena, alsjeblieft. Nee.
Ik ben een genie.
Ik snap niet hoe ze deze mensen kan vermoorden als ze aan de kerk verankerd zit.
Ze zou iemand in de kerk kunnen bezitten, naar buiten gaan...
en na de moord zou ze weer teruggetrokken worden, dus...
En kunnen geesten neergeschoten worden?
Dit is steenzout. Als we haar zien, zal het haar ophouden.
Terwijl de dagen vorderden, werd m'n liefde voor Piero steeds dieper.
Net zoals zijn geloof in mijn kracht als zijn muze. Hij zei dat hij wat van me wilde hebben.
Iets dat hij nauwelijks onder woorden kon brengen.
Hij zei dat het effect dat ik op zijn werk had groots was.
Hij had nog nooit zo goed geschilderd.
Hij vroeg of hij wat van m'n bloed mocht hebben om met het pigment te mengen.
Piero was zo bang dat hij me pijn zou doen.
Ik zei tegen hem dat, in tegendeel, het me veel vreugde gaf om dit te doen.
Maar het was niet genoeg.
Ik zei tegen Piero om de huid, het bloed en het bot in het pigment te vermalen.
Ik was helemaal één geworden met het schilderij.
En met Piero - En met Piero.
Ze heeft pater Delaney vermoord. Ze is hier ergens. Je moet hier weg. Kom op.
De priester moest sterven. Het was zijn werk om jullie varkens te vergeven...
Hij vergaf jullie, terwijl wat jullie doen niet te vergeven is.
Sam, verbrand het dagboek.
Zuster. Laat ze dit niet doen. Je bent m'n vriendin.
Moet je zien. Je gaat als een speer.
Is ze dat?
Het heeft poëtische gerechtigheid als je het mij vraagt.
Honderden jaren lang hebben die wijven me door het stof doen kruipen.
Elke poging om ze tevreden te stellen was nutteloos.
Het is hoog tijd dat iemand anders in cirkels aan het rondrennen is, hè?
Leuk gedaan. Het had iets kunnen zijn waar ik zelf aan had gedacht.
Zie je wel? Zo veel verschillen we niet. - Wat is het dat je wilt?
Nou, Fergus, aangezien je het vroeg.
Die vrienden van je... De Winchesters.
Ik hoor dat ze... Hoe noem ze je ook alweer? Mannen van het Geschrift zijn?
Mogelijk.
Oké. Nou, daarover gesproken... - Luister, hier hebben we het over gehad.
M'n relatie met de Winchesters is mijn zaak. Ik reken met ze af. We vermoorden ze niet.
Oké, lieverd. Natuurlijk. Je zegt het maar.
Wie mengt zijn bloed en bot nou in verf? Dat heeft geen vrouw ooit voor me gedaan.
Is dit de manier waarop je me bedankt dat ik niet heb gedaan wat je zei dat ik moest doen?
Weet je, had je het dagboek verbrand, dan hadden we niet geweten hoe ze dood moest, of wel?
Inderdaad. Graag gedaan.
Weet je... Je hebt lang op die biechtstoel gezeten.
Kijk, ik wil gewoon zeggen... Ik ben je broertje, Dean.
Als je ooit wilt praten over wat dan ook tegen wie dan ook, heb je iemand naast je zitten hier.
Ik hoorde wat zuster Mathias zei over, je weet wel...
Het verbergen van pijn door een missie op je te nemen.
En ik weet dat dat is wat jij doet.
En het is oké. Ik bedoel, het is prima. Ik begrijp het.
Ik heb het ook eens gedaan, maar...
Ik geloof geen seconde dat het teken een terminale diagnose is...
dus sluit geen vrede met dat idee. Er moet een manier zijn.
Er zal een manier zijn. En we zullen het vinden. Dat is wat we doen.
Dus geloof daarin.
Oké, Sammy.
Wil je dat nog eens proberen? Waaruit blijkt dat je het meent?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Aurora & MugenJin