Hallo.
Laat me er verdomme uit.
Wie ben jij?
Je bent kleiner dan ik dacht. Raar...
want je hebt je drillinstructeur flink te pakken gehad. En hij is geen watje.
Je hebt vaker gedonder door je temperament, hè?
Daarom ben je toch bij het leger gegaan? Of ben je zo'n patriot?
Waar ben ik?
Waar ben je niet?
Je zit niet in Fort Bening op de krijgsraad te wachten...
die je zou veroordelen tot twee jaar, zodat je nog gemener wordt.
Ik heb je laten overplaatsen.
Geen dank.
Wat is dit dan? -Wiskundeles, denk ik...
want ik draag geen uniform en dit is geen cel. Dus...
Special ops?
Val dood.
Ik moet doodvallen.
Tot over een paar dagen. -Wat? Waar ga je heen? Hé.
Klootzak, kom terug.
Laat me eruit.
Een eer je te ontmoeten. Ik ben een enorme fan.
Ik weet niet wie je denkt dat ik ben... -Je bent Job. Dé Job.
In '91 hackte je een bank...
en boekte je 7 miljoen dollar over naar hulporganisaties in Zuid-Amerika.
Je infecteerde de mainframe van Wing-Lijun Shipping...
wat ze 100 miljoen kostte. -Ik hoor je praten...
maar ik heb geen flauw benul waar je het over hebt.
Ik heb in m'n zeven jaar bij Cybermisdaad je werk bestudeerd.
De hack van de wapenopslag was simpel vergeleken met je andere werk.
Je omzeilde de tijdklok in ons stroomcircuit.
De twee of drie anderen die dat kunnen wonen in China.
Ga dan lekker daarheen en verveel hen met je gelul.
In '94 infiltreerde je de database van de NSA.
Je wiste de gegevens van 40 geheime militaire agenten.
Mijn theorie:
Je hoefde maar één man te laten verdwijnen.
Maar je wilde grondig te werk gaan. Zoals altijd.
Daarmee verzekerde je je voor eeuwig van de aandacht van de CIA.
Ik zeg het nog eens: Je verwart me met iemand anders.
Maar je bent zo enthousiast dat ik je plezier niet wil vergallen.
Leo.
Jij bent het winnende lot, Job.
En ik ga je te gelde maken.
Het spijt me.
Je bent roekeloos en je ging tegen me in.
Ik dacht dat ik je hielp.
Dank je, Burton. Rij de auto voor.
Al voor jouw geboorte had ik te maken met lui zoals Frasier en Morales.
Je leert het wel.
Daarvoor moet je accepteren dat je helemaal niets weet.
Nog niet. -Ik begrijp het.
We hebben allebei fouten gemaakt. Fouten die nooit meer mogen gebeuren.
Ga je naar Philadelphia?
Wij allemaal.
Blijf godverdomme van me af.
Zo is het genoeg.
Waag het niet, klootzak.
Alles goed, Job?
Wat is dat nou voor achterlijke vraag?
Alles is goed met hem.
Enig idee hoe Stowe erachter kwam dat wij het waren?
We waren slordig.
Hij weet niet alles. Dat houdt ons in leven tot er hulp komt.
En wie gaat hem dan helpen?
Die man heeft drie vrienden en die zitten hier.
Een beetje vertrouwen. -Ken je me wel?
Hij komt.
Weet ik. En hij neemt het op tegen het hele peloton.
Als hij binnenkomt, staan er heel veel lui met wapens tussen hem en ons.
Ik moet kolonel Stowe spreken. We zijn oude vrienden.
Ik ga pas weg als je dat hek opendoet.
Hij bedenkt wel wat. -Flikker toch op.
Hij is geen toverfee die je wensen vervult.
Jou redden wordt z'n dood nog eens. -Geef je mij de schuld hiervan?
Ik neuk niet met het slachtoffer. -Val dood.
Val zelf dood, Carrie. Of Ana, of hoe je je ook maar noemt.
Had het afgeblazen. -Hoe kon je vriendje toeslaan?
Ik heb niks tegen hem gezegd. -Wat heb je die klootzak verteld?
Hou godverdomme allebei je bek.
Als we doodgaan, dan maar.
Een beetje waardigheid, verdomme nog aan toe.
Job. Als ze had gekletst, waren we nu alle vier al dood geweest.
Om er levend uit te komen, moeten we elkaar helpen.
Binnen.
Wat doe jij hier? -Ik was in de buurt.
Ik heb geen tijd voor spelletjes. Ter zake.
Wat nu, kolonel? Alles in orde?
Sheriff, dat je leven saai en onbelangrijk is, laat me koud.
Als je hier zonder reden bent, donder dan op.
Ik heb wel zes miljoen redenen.
De sheriff is een dief.
Ik ben niet echt sheriff. -Je komt onderhandelen.
Als je m'n vrienden niet laat gaan, zie je je geld nooit meer.
Ik kan je vasthouden tot je me vertelt waar het geld is.
Ik ben hier niet zonder verzekering. Ik weet niet waar je geld is.
Als ik over een halfuur niet terug ben, belt m'n verzekering de CID.
Je hebt in het leger gezeten.
Ik gok dat je al je kansen hebt verknald.
Je hebt altijd iedereen teleurgesteld.
Opstandige lui zoals jij verraden hun eigen potentieel.
Je bent goed. -Ik wil m'n geld, verdomme.
Ik wil bewijs dat ze nog leven.
Dorst?
Je raakt uitgedroogd. Je organen beginnen het te begeven.
Je voelt het aan de hoofdpijn, de kou.
Straks krijg je zulke sterke hallucinaties dat je alle realiteitszin verliest.
Vertel me de waarheid. Ik beloon je ervoor.
Hoe heette je moeder?
Catherine. -Catherine. Was ze een goede moeder?
Ik denk het wel.
Je moet een duidelijker antwoord geven. Was ze een goede moeder?
Ja. -Ja. Hield je van haar?
Ja. -Ja.
Je vader heette Dennis.
Hield je ook van hem? -Ja.
Je vader heeft je moeder zes keer het ziekenhuis in geslagen.
Hij sloeg jou ook, hè? -Nee.
Natuurlijk wel. -Nee.
Natuurlijk wel. Daarom moest je hem doden.
Ik heb hem niet gedood. -Natuurlijk heb je hem wel gedood.
Hij mishandelde jou en je moeder en je hebt hem gedood.
Zeg dat je hem gedood hebt. De waarheid.
Ik heb hem niet gedood. -Ik wil je horen zeggen:
Ik heb m'n vader gedood. Geef het toe. Zeg dat je hem hebt gedood.
Het is hier veilig. Je wilde hem laten lijden.
Geef toe dat je je vader hebt gedood. Zeg dat je je vader hebt gedood.
Ik heb hem gedood. -Wat?
Ik heb hem gedood.
Alsjeblieft. Drink. Drink maar.
Zoals je ziet, leven je vrienden nog.
Nog wel.
Ga m'n geld halen.
Ik kom even kennismaken. We kennen elkaar nog niet echt, barkeeper.
Hallo, Kurt.
Calvin. -Lang niet gezien.
Welkom thuis.
Niet slecht, hè?
Toen je die avond verdween, dacht ik dat je even tot jezelf moest komen.
Maar dit is wel een hele schok. -Dat geloof ik.
En nu ben je ineens terug. Het is tijd om thuis te komen.
Je hebt ons die avond in de steek gelaten.
Sommigen wilden je laten boeten, maar ik heb je verdedigd.
Ik heb voor jou tegen de Broederschap gelogen. En nu kom je hier terug.
Onaangekondigd. En je hebt Jasper en Bryce gepakt.
Je maakt het me moeilijk om je te beschermen.
Is dat zo?
Maar je blijft m'n bloed.
Jij zei altijd: Broers voor de broederschap.
Ik geef je een kans om te doen wat goed is.
Trek dat uniform uit en kom terug naar je echte familie.
Ik strijk alles wel glad. Ik haal je binnen zoals jij mij hebt binnengehaald.
Ik ga doen wat goed is: De Broederschap opdoeken.
Helemaal. Wees slim. Je hebt een vrouw en je moet een zoontje opvoeden.
Stap eruit. -Stap eruit.
Ik ben niet meer zo dom als toen je me van pa redde.
Toen je me meenam naar de eerste bijeenkomst. Ik ben de Broederschap.
Zorg voor je gezin.
Zeg niet dat ik voor m'n gezin moet zorgen, verrader.
We maken je kapot. Begrepen?
Kijk maar uit, grote broer.
Zware dag, Kai?
Een familiehereniging, zie ik.
Met wie doe ik zaken, Kai? Met jou of met haar?
Met ons. -Dat zeg jij.
Maar de een zegt ja, de ander zegt nee. En nu heb ik geen spul.
Daar komen we wat aan doen. -Je hebt geen lading bij je.
Accepteer dit geschenk en ons voorstel. Morgen komt er een lading.
De Ming maakten een geweldig zwaard.
Je weet pas hoe goed een zwaard is als je het in de strijd gebruikt.
Wat is het voorstel?
Langzaam, langzaam. Neem de tijd.
Je bent al zo lang boos.
Die boosheid beschermt je tegen angst.
De angst is ontstaan door een dronken, gewelddadige vader...
maar dat doet er niet toe. Wat ertoe doet, is dat angst te overwinnen is.
Ik bevrijd je van die last. Zodat je je potentieel kunt verwezenlijken.
En daarna ben je klaar. -Klaar waarvoor?
Weer voor het leger?
Niet het leger.
Iets anders.
Hallo, Bunk. -Otto.
De groeten van Jasper en Bryce. -Dank je.
Blijf je daar staan als een slappeling?
Of kom je spelen? -Hé, wegwezen. Nu meteen.
Ik zeg het niet nog eens.
Kom.
We zien je wel weer. -Dat klopt helemaal...
want ik kom achter je aan. En zonder hulp ben je een angsthaas.
Laat hem los. Laat hem verdomme los.
Laat hem gaan. -Kom op.
Shit, het lukt niet.
Luister, ga door. Niet opgeven.
Hou wel je bek, want je verstoort m'n concentratie.
Stop, stop.
Eropaf.
Murphy, naar buiten.
Breng dat meisje bij mij. Snel.
Hou je kop.
We moeten wel opschieten, ouwe. -Breek m'n duim maar gewoon.
Weet je het zeker? -Het is de enige manier...
Dit is een verdomd goed zwaard.
Snel naar de auto. -Ik laat me niet wegjagen.
We zitten zo vast. -We gaan vechten.
Denk er nog eens goed over na. -Dit is m'n kantoor.
Allemaal wegwezen. Opschieten.
Hier.
Oké, bitch. Meekomen.
Hé, hallo. -Waar zijn ze?
Geen idee.
Wat? We moeten hem smeren. Kom op.
Ik leid hem af. Ben je er klaar voor? -Nu.
Sugar? -Veilig.
Granaat.
Dag, lieverd.
Ken je me nog? -Zo'n lelijke kop vergeet ik niet.
Niet slecht. Je hebt me dingen niet verteld.
Je vecht beter dan je neukt.
Nu heb ik je, klootzak.
Wat een bende.
Als je vindt dat ik het fout doe, mag jij de volgende doden.
Klaar.
Wijsneus.
Verdomme.
Lennox.
Hallo, Frasier.
Proctor. -Helemaal goed.
Ik zei al dat je een fout maakt.
Wil je een nieuwe deal? -Ja, maar niet met jou.
Ik weet dat jij niks ziet, dus zal ik de situatie hier beschrijven.
Er liggen drie doden op de grond.
Je maatje Lennox ligt aan je voeten langzaam dood te bloeden.
Hij lijkt me radeloos.
Ik ben hier met m'n nichtje Rebecca, met Burton...
en onze wederzijdse compagnon Hector Morales. Hector...
heeft een prachtig nieuw zwaard van me cadeau gekregen.
En zoals je al ruikt, rook ik een van je allerbeste sigaren.
Je hebt een pact met de duivel gesloten, stomme Dutchy.
Ik wil niet dat je me zo noemt.
Hier ga je voor boeten. -Uiteindelijk boeten we allemaal.
Maar jij zult dat niet meer zien. Niet meer horen, beter gezegd.
Ga staan.
Stomme cerote. Hij naait jou zoals hij mij ook heeft genaaid.
Je hebt jezelf genaaid, blinde.
Ik heb je nooit persoonlijk bedankt...
voor je leuke cadeautje.
Telkens als ik het voel, denk ik aan je. -Doe het nou maar gewoon.
Wat ontzettend gênant. Ik mis nooit.
Excuus dat het zo lang duurde. -Ik twijfelde geen seconde aan je.
Je zei dat onze redding z'n dood werd.
Ik twijfelde niet dat hij kwam. -Waar is Carrie?
Hood.
Leg dat wapen neer, anders knal ik haar voor haar kop.
Nee. -Toe, want ik maak haar af.
Laat haar gaan. -Ik meen het. Leg dat wapen neer.
Laat haar gaan. -Ik mol haar.
Dat doe je niet. -Leg je wapen neer.
Gordon.
Sugar, help me.
Kom op, vest uit.
Druk de wond dicht, Sugar.
Ik ben bij je, Gordon. Het komt goed.
Het komt goed.
Verdomme.
Start hem maar. Ik kom eraan.
Hou vol. -Ik red het niet.
Jawel. We halen je hier vandaan. -Lieverd, ik haal het niet.
Je bent niet de enige schutter in de familie.
Waarom heb je dit gedaan?
Ik kwam je halen, zodat je mee naar huis kon.
Ik ben altijd van je blijven houden. Dat weet je toch?
Ik hou van je. Blijf bij me.
Job.
Rustig maar. Het komt goed.
Zul je je goed gedragen?
Leg eens uit wat dat vandaag was.
Die lui zijn boos dat ik terug ben. Ze voelen zich verraden.
Dat had ik door.
Maar waarom wurgde je zo'n beetje een burger vlak voor een vol restaurant?
Sorry. -Flikker op met je sorry.
Ik mag die lui ook niet, maar... -Ik ben zoals die lui.
Elk gestoord idee dat hij ooit heeft gehad, heb ik ook gehad.
Alle gestoorde dingen die hij heeft gedaan, heb ik ook gedaan.
Ik heb dingen gedaan waar je misselijk van zou worden.
Waar ik misselijk van word.
Je bent niet de enige hier die fouten heeft gemaakt.
Ik heb ook dingen gedaan.
Luister, Bunker.
Ik ken je niet, oké?
Maar volgens mij ben je niet meer de man die je vroeger was.
Ik zal altijd die man blijven.
Dit uniform geeft me geen schoon blazoen.
Ik doe wat ik kan om te veranderen.
En zo nu en dan...
weet ik mezelf te overtuigen...
dat ik nu een beter mens ben.
Maar op het moment dat ik in contact kom met een van die klootzakken...
en ik zie hoe ze naar me kijken...
voel ik alleen maar haat en woede. En dat kan ik niet van me afzetten.
Oké, luister. Wacht. Kijk me aan.
Wat je voelt, is geen woede. Het is schaamte en schuldgevoel.
Geloof me, dat voelen we allemaal. Wij allemaal.
Dat maakt jou beter dan zij.
Als je het niet voelde, zou ik me zorgen maken.
Goed? Heb je me gehoord?
Kun je beloven dat hetgeen er vandaag gebeurd is nooit meer zal gebeuren?
Dat weet ik niet.
Goed geantwoord. Als je ja had gezegd, had ik geweten dat je ouwehoerde.
Ga naar huis en ga slapen.
Bedankt. -Yo.
Ik had net de staatspolitie aan de lijn. Jezus, Hood. Gordon Hopewell is dood.
Wat is er gebeurd? Hij zei dat Camp Genoa wel een slagveld lijkt.
Dat moet ik je nog een keer vertellen. -Niet nog een keer.
De CID komt. Wat ga je zeggen?
Ze gaan met jou praten, Brock.
Waar heb je het over? Hood?
M'n ontslagbrief ligt op m'n bureau.
Dat kun je niet menen. Hé, Hood.
Waar ga je heen?
Je kunt niet... Je kunt niet zomaar weggaan.
Deze keer dwing ik je niet om terug te komen.
Je stelt me teleur, Kurt.
De keuze is aan jou.
Als je dat politie-uniform draagt, mag je het mijne niet dragen.
Wie heeft hem meegenomen?
Dat weet ik niet.
Hoe vinden we hem? -Geen idee.
Meestal helpt Job in zo'n geval.
Kun je iemand vragen... -Verdomme, Sugar. Dat weet ik niet.
Ik weet niet wie hem heeft en ik weet niet hoe ik hem terug kan krijgen.
Verdomme.
Zolang we niks van hem horen, moet hij het zelf doen.
Je lijkt wel een ander mens. Dat betekent...
dat je tijd in deze ruimte erop zit.
Wie ben jij?
Ik ben Dalton.
Ben je militair? -Dat ben ik geweest.
Maar nu rekruteer ik mensen zoals jij. Ik vorm ze voor een elite-eenheid.
Welke eenheid?
Welke afdeling? -Precies.
Ik gebruik onorthodoxe methodes om te bepalen wat je kunt.
Wat ik kan? Wat dan?
Om te doen wat moet gebeuren. We kunnen samen goed werk doen.
En als ik niet wil? -Prima. Je mag gaan.
Als je gaat, blijf je altijd de zoon van je vader.
Ik ben heel anders dan hij.
Wat is er met je bebaarde vrienden gebeurd?
Die zijn allemaal dood.
Je bent wel een overlever.
Je had me zo laten doodgaan, sheriff.
Ik ben de sheriff niet.
Wil je m'n verontschuldigingen?
Nee.
Ik zou hetzelfde gedaan hebben.
Het werk als sheriff was eigenlijk nooit wat voor jou.
Dat klopt.
Vertaling: Lieuwe Osinga BTI Studios
Aangeboden door: Stevo
Wel verdomme.