Poprzednio...
- Czego szukamy? - Toksyny grzybiczej.
Prawdopodobnie w jedzeniu.
Cokolwiek to jest, jest zjadliwe i roznosi się.
Miód. Znalazłem olbrzymi ul na północnej cianie.
W próbkach pełno mykotoksyn.
Pszczoły to nosiciele?
We go. To moja spucizna.
Trzeba wzišć sprawy we własne ręce.
Twoje poczynania zagrażajš wszystkiemu, na co pracowałymy.
Nie pozwólcie, by zawładnęły wami wštpliwoci i obawy wiata,
który zostawilimy za sobš.
Innych mogłe ogłupić,
- ale ja wiem, czym jeste. - Czym?
Alan chyba co podejrzewa. Cišgle wspomina o Ilarii.
Co tu się dzieje?
Może to ty uprowadziła Sorena?
WASZYNGTON 3 MIESIĽCE WCZENIEJ
To podejrzany, dr Alan Farragut,
były szef Wydziału Patogenów CDC
i dowódca grupy szybkiego reagowania.
Poleciał ze swojš ekipš na Arktykę,
- by zbadać zabójczy patogen... - Narvik. Wiem.
Wiesz też, że po fiasku w Arctic BioSystems, Farragut przepadł.
To jego ostatnie zdjęcie,
jak wychodzi z budynku Ilarii tuż przed wybuchem bomby.
Zginęło dwanacie osób.
Farraguta poszukuje francuska policja, FBI i Europol.
Ale to my za niego odpowiadamy.
Potrzebujemy twojej pomocy w sprowadzeniu go.
Dlaczego ja?
Twoje dowiadczenie w toksykologii i epidemiologii
w pełni kwalifikujš cię do dołšczenia do jego byłej ekipy.
Masz zebrać informacje, żebymy mogli go aresztować.
Dobrze, proszę pani.
DZIEŃ 5
Nie mdlej, Sarah. Dobrze?
Nie mdlej. Pomocy!
Na pomoc! Pomocy!
- Co się stało? - Znalazłem jš na podłodze.
Traci dużo krwi. Pomóż mi jš podnieć.
- Powstrzymasz krwotok? - Nie czuję nawet dna rany.
- Cholera! - Potrzebujemy chirurga!
- Co jej się stało? - Kto jš zaatakował.
- Musicie obaj wyjć. - Nie zostawię jej z tobš.
Ma przebite płuco i uszkodzonš trzustkę.
Dr Sommer i ja jestemy zawodowymi lekarzami.
- Damy sobie radę. - Jestecie naukowcami.
Ty nie jeste nawet lekarkš!
Leczyłam każdš ranę na tej wyspie od 50 lat,
więc jeli nie jestecie chirurgami, będziecie tylko przeszkadzać.
Przyrzekam się niš zajšć.
W niczym tu nie pomożecie.
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam
HELIX 02x05 - Loch -
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
To jakie wariatkowo. Bierzmy Sarah i wynomy się stšd.
Straż Wybrzeża wróci dopiero za tydzień.
Użyj wiec telefonu satelitarnego i niech nas zabiorš migłowcem.
Kyle, nie ruszymy się stšd, póki nie ustabilizujemy Sarah.
A jeli nie opanujemy wirusa, zaraza się rozprzestrzeni.
Więc powiedzmy im o tym miodzie,
zanim cała trzódka zmieni się w bandę obłškańców.
Jeli to rozgłosimy, może wybuchnšć panika.
Jestemy na tej samej wyspie?
Włanie ukamienowała mnie gromada dzieciaków!
Kto dgnšł Sarah nożem! Panika to przy tym betka.
Panika przy tym to podwieczorek u babci Stefci.
Dobrze, masz rację.
Porozmawiam z Michaelem.
Powiem mu o mykotoksynie w miodzie.
Ty id do sadu i odseparuj zarażony ul.
Musimy go odpowiednio zniszczyć i zabezpieczyć pozostałoć.
Róbmy swoje, a jako to powstrzymamy.
DZIEŃ 10955 30 LAT PÓNIEJ
Miód?
Twierdzisz, że ta zaraza
i cały ten ból spowodowało... kilka zarażonych pszczół?
Więcej niż kilka.
I nie wiemy, czy były ródłem.
Mogły się gdzie zarazić i przywlec to do ula.
Ale jak zachorowali moi ludzie?
Nie jemy miodu ani nic spoza tych cian.
Uważamy, że jeden z wyznawców
mógł zebrać miód i podzielić się nim z innymi.
- Kto zrobiłby co takiego? - Jest tu kto...
Prowadzi własne ledztwo, udajšc jednego z was.
Używa nawet fałszywego imienia.
Jerome.
Wielu z nas przybyło tutaj, uciekajšc przed przeszłociš.
Oferujemy im nowy poczštek, nie osšdzamy.
Terrorystom też? To poszukiwany przestępca.
Jestemy otwarci. Nikomu nie odmawiamy.
Mielicie podobne problemy przed przybyciem Jerome'a?
Zaczęły się, kiedy wy tu przybylicie
Co nie czyni cię terrorystš, prawda?
Ciekawy jestem, jak wszedłe w posiadanie tych informacji?
Jerome i ja... dobrze się znamy.
- To mój brat. - Brat?
Tego się nie spodziewałem.
- Chyba byłem ci winien wyjanienie. - Co zatem sugerujesz?
Nie dopuszczaj go do swoich ludzi.
Inaczej nikt tutaj nie będzie bezpieczny.
Dziękuję, Peter.
Wywiadczyłe mi nie lada przysługę. Jestem twoim dłużnikiem.
Witaj, Jerome.
Michael?
- Gdzie jestem? - Francuzi zwali to lochem.
Czyli... miejscem zapomnienia.
Chcesz o mnie zapomnieć?
Dlaczego? Zawiodłem cię w jaki sposób?
Czas stawić czoła przeszłoci, Jerome.
Twojej prawdziwej przeszłoci. Temu kim byłe i co uczyniłe.
Ale moja przeszłoć należy do mnie. Miałem jš zostawić za bramš.
Nie mów tego mnie.
Tylko jemu.
Dr Farragut uważa cię za niebezpiecznego.
W sumie, to sporo o tobie wie. Ale przecież powinien...
w końcu jest twoim bratem.
Naprawdę nie wiem, dlaczego chciał, żebym cię zamknšł,
ale oczywistym jest, że macie swoje problemy.
Może je rozwišżecie? Może się pozabijacie?
Chętnie się przekonam.
- Zaatakujesz mnie? - To zależy.
Powiesz mi, czemu nas tu wtršcił?
Próbowałem robić swoje.
By ochronić ich przed zakażeniem.
I musiałe mnie zakablować?
Chciałem go przekonać, żeby z nami współpracował.
- Byłe ostatniš kartš przetargowš. - Jasne.
Michael i jego ludzie brużdżš mojemu zespołowi.
Mojemu zespołowi.
Już nie.
Zawsze, kiedy co idzie nie tak, patrzę, a to ty.
Arctic BioSystems, Paryż,
- a teraz tutaj. - Ja?
Wysadziłe budynek, Alan! Pozabijałe ludzi!
Ratowałem Julię.
- Jš też mogłe zabić. - A od kiedy ci zależy?
No tak, już wiem, od kiedy się z niš przespałe.
Ty samolubny, egocentryczny kutafonie!
Pojechałem na Arktykę, żeby od niej uciec,
żeby odzyskał swoje życie! I jak na tym wyszedłem?
NARVIK! Prawie straciłem wszystko,
ale niby to ty ucierpiałe?
Na Arktyce straciłem Julię.
Nie oszukuj się. Od lat chciała od ciebie uciec.
Ani słowa więcej o niej.
Łatwo grozić komu zwišzanemu.
- Powiedz co teraz. - Spaprałe sobie życie, Alan.
Jeste mordercš i terrorystš.
A z ciebie kiepski frajerzyna, próbujšcy żyć moim życiem,
bo jest za cienki, żeby mieć własne.
Masz pojęcie, jak to jest
nigdy nie być wystarczajšco dobrym?
Nie moja wina, że we wszystkim byłem lepszy.
Twoja żona twierdziła inaczej.
Rad bym bardzo wiedzieć, co się dzieje w moim sadzie.
Co się stało?
Nasi przyjaciele z CDC najwyraniej wykoncypowali,
jak ta okropna choroba się przenosi.
Przez miód.
Michael, to nie jest możliwe.
Przestrzegalimy zasad, wszelkie rodki...
A jednak mamy zakażony ul. Tam, gdzie go być nie powinno.
Jeli to sš wszelkie rodki ostrożnoci,
co by było, gdyby ich nie było?
Wykorzystujemy pyłek jako antyseptyk.
Nawet jeli pszczoły zbierały go poza murem,
- to nie powinno się zdarzyć. - Więc jak to wyjanisz?
Czasami... natura znajduje sposób.
Natura...
Wiesz, co to jest? Cerbera odollam.
Z Madagaskaru.
Nazywajš je Drzewem Samobójców.
Jego sok zawiera toksynę alkaloidowš,
która blokuje przepływ wapnia w sercu.
Jedna kropla i serce przestaje bić,
a mierć następuje niemal natychmiast.
Gdyby natura znalazła sposób, już by nie żyła.
Ale ta rolina jest niegrona, bo usunšłem z niej truciznę.
Na tej wyspie, natura robi to, co jej każę.
Podobnie jak wy.
Zajmijcie się tym.
Bycie martwš nie może aż tak boleć.
- Nie wierć się. - Co jest nie tak.
Chyba mi tu nie umrzesz, co?
- To chyba niemożliwe? - I tak umieram.
Wiem, mówiła.
TXM-7. Mylałem, że jeste...
Niemiertelna, niezniszczalna.
Nie starzeję się, szybciej zdrowieję,
ale palec mi nie odronie. Nie jestem Wolverinem.
Kto to jest Wolverine?
Leż.
Boli jak się mieję.
Leż.
Walczyła z opętanym.
- Z mówišcym do duchów. - Nazywał się Hatake.
Nazywał? Nie żyje?
- Nie wiem. - Czemu walczylicie?
- O to, po co tu jeste? - Nie.
To była sprawa osobista.
On był mim ojcem.
Zabiła własnego ojca?
Mielimy nie po drodze.
Też miałem ze starym nie po drodze.
Ale inaczej.
Nigdy go nie poznałem.
Może i lepiej?
Kyle?
Kyle...
Obudziła się.
Gdzie sš wszyscy?
Bardzo się o ciebie martwili. Zwłaszcza dr Sommer.
- Jak się czujesz? - Jakby kto mnie dgnšł.
Ledwo wyczuwam puls.
Bardzo szybko odzyskujesz siły, jak na tyle straconej krwi.
Zawsze szybko dochodzę do siebie.
Masz uszkodzone płuco i trzustkę.
Musisz leżeć.
- Doznałam jakiego... trwałego urazu? - Będzie pokana blizna,
ale zdrowiejesz zadziwiajšco szybko.
- Chyba dobre geny. - Najpewniej.
- Wiedziałe o miodzie? - Dowiedziałem się od Michaela.
Szedłem ci powiedzieć.
Nasz układ działa tak, że jeli o czym się dowiesz,
masz mi natychmiast mówić,
żebym nie była niemile zaskoczona
Jeli dowiaduję się o czym sama, na cóż mi ty?
Wybacz, to się już nie powtórzy.
Nie tylko to już się nie powtórzy.
Kurde.
Hej, nic ci nie jest? Jezu...
To bez sensu.
Nadal masz objawy. Nie powinna być martwa.
Nie jestem. Jestem tylko przynętš.
mierć obcym!
To nie wasze miejsce!
Intruzi!
Wejć.
Michael, chciałam przeprosić.
Powinnam była sprawdzić, czy nie ma żadnych ukrytych uli.
Mylałam, że pyłek był sterylny, ale musiałam się mylić.
Rozumiem.
I wybaczam ci.
Wiem, jak trudno jest ci ujrzeć sedno naszego dzieła,
dlatego potrzebuję was trzech.
Nie możemy pozwolić, by co nam się wymknęło.
Wiem. To się już nie powtórzy.
Anne...
taka silna... i mšdra.
Opanowana.
Dobra przywódczyni
Przykre, jak wpłynšł na ciebie czas.
Ale nic na to nie poradzimy.
Może kiedy uda nam się powstrzymać niszczšce skutki czasu, ale...
na razie...
Na razie.
- Chyba wypadła mi plomba. - Należało ci się.
- Ta sama, co na studiach. - Wtedy też ci się należało.
Wtedy miałe przewagę, bo miałem kaca.
I dlatego niby przegrałe?
Zawsze miałe dobry lewy sierpowy.
- Jak staruszek. - Nie porównuj mnie do ojca.
Przepraszam.
Zawsze trzymalimy sztamę przeciwko staremu draniowi.
A teraz...? Nie wiem, co się stało.
Dorolimy.
- Rozgryziemy to kiedy? - A co tu rozgryzać?
Michael wrzucił nas tu, żebymy się zatłukli.
Nie.
Chyba wrzucił nas tu, żebymy znaleli drogę ucieczki.
- To pieprzone kazamaty, Alan. - Nie. Patrz.
Jak staniesz mi na ramionach, dosięgniesz tej kraty.
Może nie jest zamknięta? Potem by mnie wcišgnšł.
Masz rację.
Dobra, podsad mnie i...
Co?
Chod.
Kapuję, nie ufasz mi.
Włanie chciałe wybić mi zęba.
I to znaczy, że zostawiłbym cię tu?
Obojętnie, co jest między nami, jestemy rodzinš.
- Nigdy bym ci tego nie zrobił. - Chciałbym ci wierzyć,
ale po tym, co działo się ostatnio...
Więc ja cię podsadzę, a ty wcišgniesz mnie, dobra?
- Zrobiłby to? - Jak mówiłem, jestemy rodzinš.
Dawaj.
Nie ma oznak infekcji ani sepsy. Opuchlizna już schodzi.
Super.
- Więc niedługo stšd wyjdę. - Nie piesz się za bardzo.
Włanie ta lekkomylnoć wpędziła cię w kłopoty.
W prawdziwym wiecie nie zwalamy winy na ofiary.
Kobieta w twoim stanie powinna się trzymać z daleka o zakanych chorób.
W jakim stanie?
Musisz bardziej dbać o siebie... i swoje dziecko.
Nie...
nie jestem w cišży.
Przyjęłam prawie sto porodów.
Mylę, że wiem, kiedy kobieta jest brzemienna.
Możemy zachować to w tajemnicy?
Oczywicie. Jeszcze nie powiedziała ojcu?
Czy to dr Sommer?
Kyle? Nie.
Bardzo mu na tobie zależy.
Jestemy tylko przyjaciółmi.
Co do ojca...
Nie jestemy już ze sobš.
Może w ten sposób łatwiej ochronisz swojš spuciznę?
Spuciznę?
Dzieci sš najważniejsze. Nic innego się nie liczy.
Opiekowałam się tu setkami ludzi. Wielu uratowałam życie.
Ale gdy odejdę, będę tylko obrazem na cianie.
Jednak w naszych dzieciach żyjemy wiecznie.
Uwierz mi...
nie trzeba żyć wiecznie, żeby naprawdę żyć.
Co to jest?
Pachnie jak w mieszkaniu u mojej babci.
Olejek lawendowy.
- Najlepsze lekarstwo na stłuczenia. - Jako przeżyję.
- Ta wyspa może być grona. - Mylisz, że to zabawa?
Było ich szecioro. Znalelimy czwórkę.
Czyli mamy dwójkę opętanych mykotyków na wolnoci.
Może więcej, jeli kto jeszcze jadł ten miód.
Ten wirus się roznosi,
a ty zachowujesz się jak zabujana uczennica.
Nie wiedziałam, że lubisz ostrš zabawę.
Ostro też umiem się bawić.
Gdzie nauczyłe się gotować?
Od matki.
Mawiała, że dobry posiłek odżywia duszę.
- Mšdra kobieta. - Musiała taka być.
Próbowałe odszukać ojca?
Nie ma czego szukać.
Zmarł podczas epidemii Narvika, kiedy byłem mały.
Pamiętam, to było prawie... trzydzieci lat temu.
Dlatego matka mnie tu przywiozła. Zamieszki, epidemie...
Mówiła, że wiat przestał się nadawać do wychowywania dzieci.
Jak powiedziałam, mšdra kobieta.
A zrobiło się tylko gorzej.
Może znajdziesz lekarstwo?
Nie w takim tempie.
Jak wrócę, ze wiata może już niewiele zostać.
Ponoć i tak niewiele zostało.
Nie ryzykowałabym życia na próżno.
Chcę ocalić pozostałych niemiertelnych, zanim będzie za póno.
- Zabawne. - Co?
Potrzeba było odrobiny miertelnoci, żebycie znów stali się ludmi.
Powinna spać, a nie pisz. Czuwasz.
Cały dzień leżałam w łóżku. Muszę się ruszyć.
- Spokojnie, jeszcze nie pora. - Nic mi nie będzie.
Muszę wrócić do pracowni, do mojej ekipy.
Pozwól, że cię chociaż umyję. Nadal masz krew na twarzy.
Jeszcze chwileczkę.
Nie...
Niemożliwe.
Landry... czemu zawdzięczam tę przyjemnoć?
Amy pomylała, że ci się to przyda.
Pewnie chciała tylko mnie sprawdzić.
- To znaczy? - Wiesz...
- upewnić się, czy... - Czy co?
Czy nie popełniam błędów. W swoich badaniach.
Bardzo zależy jej na postępach.
Amy to najlepsze, co spotkało tę wyspę.
To wyjštkowa dziewczyna.
I dobrze, że kto taki, jak ty, opiekuje się niš.
Jeli pozwolisz, chciałbym wrócić do pracy.
Agnes! Agnes, gdzie się podziewała?
Musisz nam pomóc.
- Zajmowałam się pacjentkš. - Mamy problem.
Ta choroba... siedzi w pszczołach.
Miód jest zakażony. Musimy co zrobić.
Znajd Anne.
- Ogarnij to. - Słyszała, co powiedziałam?
Mamy poważniejsze zmartwienia niż kilka pszczół.
Ta doktorka z CDC to srebrnooka.
Nie, to niemożliwe.
Masz rację, Amy. Niemożliwe.
Dobra.
Do przodu.
Rusz się!
Ludzki kręgosłup nie jest stworzony do dwigania tylu kilogramów!
Prawie...
Udało się!
Popchnij mnie w górę.
Dalej!
Boże!
Wpadłem w ten bajzel tylko dlatego...
że próbowałem ratować cię na Arktyce.
Co ty gadasz?
Wycišgnij mnie z tej dziury.
Większoć życia ratowałem cię przed samym sobš.
Ale już za póno.
Alan, mielimy umowę.
Gdyby ty był na górze, nigdy by mnie nie wycišgnšł.
Nie, to nieprawda. Nigdy bym ci tego nie zrobił!
- Jeste moim bratem! - Żadnym bratem.
Machlojki, tajne układy, kłamstwa?
Wiesz, kogo to przypomina?
- Ty draniu. - Naszego ojca.
Wycišgnij mnie stšd!
Gotowy powiedzieć prawdę?
- O czym? - O Narviku, w Porto Rico?
O nastoletnim psychopacie, Kosie,
uciekajšcym z Arktyki? O błędach w Paryżu?
Jak długo pracujesz dla Ilarii?
Co? To niedorzeczne!
Słyszałem cię, Peter. Dzwoniłe do nich z dachu.
Zawsze szedłe na łatwiznę, na nic nie chciałe zapracować.
Czym cię przekabacili? Forsš?
Miejscem w zarzšdzie?
Jezu...
Nawet tego nie dostałe, co?
Zaprzedałe duszę.
Ty fałszywy sukinsynu. Za nic.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Wycišgnij mnie z tej dziury.
Sam jš sobie wykopałe. Tam twoje miejsce.
Nie! Alan!
Alan, nie zostawiaj mnie tu! Alan!
Sprawdzałem tylko, czy nie masz goršczki.
- I co? - Nic ci nie jest.
Nawet lepiej.
Wyglšdasz prawie tak zdrowo, jak w dniu, kiedy przypłynęła.
Znaczy, zanim zdzieliłe mnie kijem?
Już za to przeprosiłem.
Wcale nie.
Ale ci wybaczam.
A co z twoim ojcem?
Jemu też wybaczysz?
Nie miałam tego w planie.
Ale mylę, że miecz był swego rodzaju przeprosinami.
Nazwał go swojš spuciznš.
Mogę?
Wiesz, co to znaczy?
Ojciec nie nauczył mnie japońskiego.
Ostatni podarunek, a ja nie wiem, co znaczy.
Przepij się.
Resztka miodu. Jak prosiła.
Resztę oddałem twojemu... przyjacielowi z CDC.
Nie jest moim przyjacielem.
Ty tak.
I wietnie się spisałe.
Ten słoiczek...
...wydostanie mnie z tej wyspy.
A ty, Landry...
zdobyłe go dla mnie.
Caleb?
Nie... Nie.
Nie, nie, nie!
Caleb!
Szlag by to!
Niezbyt sobie radzisz z tym sprzętem.
Miałem długi dzień. Potrzebujesz czego?
Szukam dr Jordan. Widziałe jš?
Zbiera próbki.
- Tak póno? - Znasz Goršcš Strefę.
Zawsze w akcji.
Nigdy się nie wyłšcza, prawda?
Jeli zobaczysz jš przede mnš,
powiedz, że muszę z niš porozmawiać. To ważne.
- Czekaj, nie możesz odejć. - Słucham?
Dr Jordan mówiła, że mógłby nam pomóc.
Najpierw muszę z niš pogadać.
Więc chociaż co mi wyjanij. Arctic BioSystems.
- Co? - Kršżš plotki.
Ona tam była, więc zapytaj jš.
A Paryż?
Tam też była?
Chyba powinienem wiedzieć, z kim pracuję.
Sarah pomogła ci wysadzić ten budynek?
Kim jeste?
- Co tak naprawdę tu robisz? - Badam patogen.
A ty?
Dla kogo pracujesz? Gadaj!
Dla Ilarii, tak?
Wykrztu to! Dla kogo pracujesz?
Popełniasz poważny błšd, dr. Sommer.
Nie wiem, jak do tego doszło.
Choroba, nieposłuszeństwo... pogarda dla naszych zasad...
Zawodzę moich ludzi.
Sš też dobre wieci.
Doktorka z CDC wraca do zdrowia.
- Mówiła, że przeżyje. - A nie powinna.
Powiedziałabym, że to cud, gdybym wierzyła w takie rzeczy,
ale oboje wiemy lepiej.
Czyżby?
Nie pierwszy raz widziałam takie ozdrowienie.
Powiedziałabym, że jest taka, jak ty.
Nie ma takich, jak ja.
Okłamałe nas.
Nie, Agnes, oczywicie, że nie.
Powiedziałe, że jeste jedyny.
Że nie ma innych.
Ale zobaczyłam jej oczy. Srebrne... jak twoje.
To niemożliwe. Nie było jej tam.
Gdzie?
Wiedziałe, że sš inni, prawda?
- Agnes... - Proszę, powiedz prawdę.
Czy sš inni niemiertelni?
Ukrywałe to przed nami?
Mogłe mnie takš uczynić?
Agnes...
wiesz, że cię kocham.
Bardziej niż każdš twarz na tej cianie.
Od kiedy była małym dzieckiem, była inna.
Mšdrzejsza, bardziej opanowana, bardziej zdeterminowana.
Ze wszystkich moich córek, zawsze była tš ulubionš.
Lecz ta nieufnoć,
niewiara, jest... jak wirus.
I utracimy wszystko, na co pracowalimy,
wszystko, co budowałem przez ostatnie pięćset lat.
- Chcę tylko być z tobš na zawsze. - Tak, wiem.
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤