Bij blootstelling aan trauma, zet het lichaam zijn eigen afweersysteem in werking.
Weet je waarom ik het je kwalijk neem? Ik gaf alles op, voor jou.
Vanaf het moment dat het brein het signaal ontvangt, dat er een ramp is gebeurd...
Heb je een stukje papier? - Voor wat?
We moeten beloftes afleggen. - Ik heb post-its.
Wat willen we elkaar beloven?
Het bloed stroomt naar de organen die de meeste hulp nodig hebben.
Bloed stroomt naar de spieren, de longen, het hart, de hersenen.
De hersenen maken een beslissing voor de rest van het lichaam,
of het gevaar onder ogen zien of wegvluchten.
Het is een mechanisme om het lichaam te beschermen tegen schade.
Uit de wetenschap dat wat er gebeurd is onherstelbaar kan zijn.
Om van elkaar te houden, zelfs wanneer we elkaar haten.
We lopen niet weg.
We noemen het shock.
Vertaling Casandra www.addic7ed.com
Degene die zorgt voor je kinderen, is een belangrijke keuze.
Je wilt zorgen dat het klikt.
Dus we houden een gesprek.
Ik leer jouw behoeftes, jij leert mij kennen.
Juist. Alleen nu heb ik weinig tijd.
Natuurlijk. Je bent druk. Daarom zijn we er om te helpen.
Er komt een trauma binnen en ik...
Natuurlijk. Luister, ik heb vaker met dokters gewerkt.
Ik weet hoe het gaat. Zal ik anders in de lobby wachten, tot je tijd hebt?
Dat is geweldig. Ik vind je wel. - Goed.
Wie is dat?
Hopelijk mijn nieuwe kinderoppas. - Heb je een oppas?
Ik moest wel. Derek is vertrokken. - Wat?
We hebben nog geen aantallen, maar wees voorbereid op 20 slachtoffers,
waaronder veel kinderen. - Wat is er gebeurd?
Een vrouw reed met haar twee kinderen in de auto van een brug.
Getuigen zeiden dat de vrouw gas gaf, ze ramde een stel auto's
en daarna reed ze zo van de brug af, in het water.
De politie denkt dat dit opzettelijk was.
O, mijn God. - Met haar kinderen?
Laten we samenwerken met de politie en ons werk doen, goed?
Is ze één van die gestoorde moeders die haar kinderen wil verdrinken?
Misschien had ze een kinderoppas nodig.
Wat voor moeder doet dat haar eigen kinderen aan?
Waarom is het erger als een vrouw haar kinderen vermoordt?
Dat is seksistisch. Vrouwen zijn net zo slecht en moordzuchtig als mannen.
Wil je me soms iets vertellen? Of een jury?
Hou je kop. Ik maak gewoon een punt.
Ik pleit niet om je kinderen te vermoord... - Hallo, Dr. Kepner.
Je hoorde Hunt. Er komen gewonden. Waarom staan julie hier nog?
U heeft gelijk. Sorry.
Ik heb Jackson over de baby verteld. - O, God.
Ik stond hier net te razen over kinderen vermoorden.
Waarom snoerde je me de mond niet? Weet ze het?
Geen idee. Dat zal wel niet, toch?
Als ze het wist...
Als jij had gehoord dat je ongeboren kind een fatale ziekte heeft
zou je niet aan het werk zijn, toch? - Nee.
Wat hebben we hier? - Tienjarig meisje, Mia James.
Bij kennis, maar was ter plekke bewusteloos. Diepe gezichtswond.
Haar broertje en moeder komen er zo aan.
Mia, ik ben Dr. Hunt. Hoor je me? - Waar is mijn moeder?
Is ze oké? - Dat zoeken we snel uit.
Breng haar naar binnen.
Parker James, vijf jaar. Lichte gezichtsverwondingen,
letsel aan linkerarm, vitale functies goed. - Waar is mijn zus?
Ze is binnen, Parker. We helpen je, goed?
We hebben een Brooke James, Bestuurster zat vast onder water,
bewusteloos vanaf dat we ariveerden.
Ze heeft een lage bloeddruk, snelle pols.
Wacht. Is zij dé bestuurster. - Ja.
Vooruit, schiet op.
Politie wil haar ondervragen, maar ik zei niet in haar conditie.
Hebben ze gezegd wat er is gebeurd?
Haar voet kan uitgeschoten zijn op het gaspedaal. We weten het niet.
We weten dat ze een lage bloeddruk heeft en een lage suikerspiegel,
en vrije vloeistoffen in de buik.
Ze is te onstabiel voor een CT-scan. - We brengen haar nu naar de OK.
Hunt. De bestuurster is er slecht aan toe. We brengen haar naar boven.
Ik licht de OK in.
Ik zoek mijn vrouw en kinderen.
Brooke James. Mijn kinderen heten Mia en... - Parker?
Ze zeiden dat een vrouw hun auto raakte en van de brug afreed?
Uw vrouw is onderweg naar de operatiekamer.
Uw kinderen worden behandeld.
Uw vrouw was de bestuurster.
Ze reed van de brug af.
Wat? Nee, dat is belachelijk. - Meneer.
Dat zou ze nooit doen... - Mr. James, wilt u met ons meekomen?
Dat zou ze nooit doen. - Mr. James, alstublieft?
Dr. Grey? - Ik ben er nog. We komen er aan.
Ik heb meer scans nodig, 3-D beelden zodat ik de tumor beter kan doorgronden.
Ik moet metingen uitwerken en toegangswegen.
Wanneer kan ik haar vorige arts spreken? - Zodra ik met Herman heb gesproken.
Mooi. Wanneer ga je dat doen?
Het is een hoge klif. Gewoon springen. - Ik stal medische dossiers.
Ik heb wel een duizend HIPAA regels geschonden.
Dat is geen klif, maar de bajes. En daar ben ik te mooi voor.
Arizona, je redt haar leven.
Nou ja, ik red haar leven, maar jij maakte het mogelijk.
Als je het eenmaal hebt verteld,
als ze het eenmaal begrijpt, zal ze het goed vinden.
Ze zal blij zijn. Uiteindelijk zal ze dolgelukkig zijn.
Moet ik het vertellen? - Nee, ik moet het doen.
Ik moet gewoon uitvogelen hoe en wanneer.
Hoe en wanneer.
Dat is mijn tumor.
Dat is mijn tumor!
Hoe kom je eraan en waarom heb je die?
Jij liet mijn tumor zien aan andere dokters, zonder mijn toestemming?
Ik moest weten... - Dat recht heb je niet. Je stal ze.
Ik moest wel. - Weet je wel hoeveel wetten je hebt gebroken?
Je vertelde me helemaal niets. - Ik kan de tumor verwijderen.
Ik weet niet, wie je hiervoor ziet. Ze zijn vast goed.
Ze zijn vast de beste in hun vakgebied.
Maar ik zeg het je, ze missen verbeeldingskracht.
Ze missen inzicht.
Jouw tumor is slim. Het is briljant.
Maar dat ben ik ook. Ik kan het verslaan.
Ik zal het verslaan.
Ik heb een operatie.
Chef, ik wil je laten weten dat Kepner waarschijnlijk vandaag niet komt.
We kregen slecht nieuws,... - April is er al.
Wacht. Wat? - Ze is er de hele morgen al.
Ze gaat zo opereren. - Is alles goed?
Ja, ja, dank je.
Weet je wat? Nee.
Ik wil dat je haar direct van de operatie haalt.
Avery, ik kan niet... - Nee, ze kan niet opereren.
Ze zou zelfs niet aan het werk moeten zijn en al zekers niet opereren.
Je moet me vertrouwen als ik dat zeg.
Kelly, meer verband. Ik zie de oorzaak van de wond.
Ik heb het.
Owen? - Grey. Kepner. Hoe gaat het hier?
Het is een puinhoop, maar we hebben het onder controle.
April, ik los je af.
Ik doe deze wel. - Waarom?
Ik wil gewoon... Ik doe deze wel.
April. - Ik ben in orde.
Je kan wel gaan. - Het is goed. Ik los je af.
Nee.
Owen? - Luister, het is goed. We redden het wel.
Ga maar gewoon. - Hebben we een probleem hier?
Nee. - Jawel, dat is er wel. Jackson.
Jackson is mijn probleem, toch, Hunt?
Hij ging naar jou toe en nu weet je het, en jij besloot wat goed voor mij is.
Jackson is beneden en hij wacht op je.
Nou, ik ben aan het werk hier.
April...
Ik neem het over van je.
Is dat een bevel? Is dat het geval? Stuur je mij weg uit mijn OK?
Ik vraag het je. - Nou, dan is mijn antwoord nee.
Dan is het wel een bevel.
Dat is een bevel, Kepner.
Prima.
Jij zit flink in de nesten.
Houd je muil. Dat zit jij.
Jij wilde weg. - Ik heb blauwe plekken en kneuzingen,
niets chirurgisch.
Jullie hadden nogal een ruige rit, hè? - Het was geweldig.
De auto botste frontaal tegen ons aan. - En toen vlogen we van de brug, in het water.
En toen botsten alle andere auto's tegen elkaar aan.
Het was net 'Grand Theft Auto'.
Verdomme. Pa flipt wanneer hij de auto ziet. - Denk om je taalgebruik.
Waar is je vader? - Je mag niets zeggen.
Hij geeft je huisarrest tot je dood bent.
Houdt je bek dicht, dombo. - Jij bent een dombo.
Jij wil zo cool zijn,
maar je bent een waardeloze chauffeur en je snor is stom.
Wacht, reed jij? - Hoe oud ben je?
18. - Ja, en ik ben 25, dombo.
De galbuis lijkt afgescheurd. - De alvleesklier is zwaar beschadigd.
Wat denk je, een Whipple-operatie? - Ziet er wel naar uit.
Wat was dat met jou en Kepner? - Niets.
Dat hoop ik toch niet. Je gooide haar uit haar eigen OK.
Ze zou niet in een OK moeten zijn.
Ze heeft persoonlijke kwesties.
Dat hebben we allemaal. Mijn man verliet me en ik ben hier.
Wacht. Wat?
Ik dacht dat hij je nu wel had ge-e-maild. Hij ging naar D.C.
Wanneer is dit gebeurd? - Gisteravond.
Wil je me eruit gooien?
Moet ik naar de manicure, of een lekker potje janken?
Jackson vertelde niet wat er was, alleen dat...
O, dus haar man vertelt je iets te doen... - Oké, het gaat over hun baby.
Het is ernstig.
En toen ging je moeder sneller rijden.
Zei ze iets? - Dat we onze bekken dicht moesten houden.
Zei ze dat?
Dat heeft ze nog nooit gezegd.
We maakten zelfs geen lawaai.
En toen raakten we die andere auto's, en toen belandden we in het water,
en toen haalde een brandweerman mij eruit. - O, God.
Jij zei dat 'bekken dicht' een slecht woord was.
Jij zei... - Nee, het is oké. Jij bent oké.
Het is waar, Parker. Je bent een bofkont.
Je hebt alleen een spalk nodig voor de pols, maar dat is alles.
Goed. Nou, uw dochter is nog wat versuft.
Ik moet alleen haar gezichtswond nog hechten.
Dan mag ze naar huis. - Ja. Natuurlijk.
Alstublieft. Doe wat u doen moet.
Dr. Avery, kan ik u even spreken?
Neem me niet kwalijk. Ben zo terug.
Hé, is alles goed? Ik kan wat regelen
dan kunnen we naar huis. - Wat bezielt je?
Je laat een agent een vijfjarige ondervragen? - Ze moesten weten...
Die kinderen zijn bijna vermoord door hun moeder.
Ze zijn doodsbang. - Oké, rustig.
Ze zijn in shock. - Ik denk dat jij in shock bent.
Ze zouden hier niet moeten zijn. Haal ze daar weg.
Breng ze in veiligheid. Laat ze opnemen.
Oké, laten we naar huis gaan.
Heb je die mensen daar gezien? Wat die vrouw deed?
En er zijn genoeg mensen hier, die dat kunnen afhandelen, oké?
Jij moet... - Ik moet in een OK zijn.
Maar jij lijkt alle beslissingen voor mij te nemen.
Ik probeer je te helpen. - Ja, nou, dat doe je niet.
Jij gaat naar Owen, en twee mannen beslissen wat goed is voor het vrouwtje,
alsof ik een hulpeloze idioot ben, en plotseling sta ik buiten mijn OK?
Dat helpt niet. - Wat helpt dan wel?
Praat met me en loop niet weg. Zeg me wat je nodig hebt, wat ik kan doen.
Vertel me wat je voelt. Vertel me iets, maakt niet uit wat.
Zeg iets. Praat met me. Ik probeer je te helpen.
Dat is alles wat ik wil. - Oké, oké.
Wil je helpen? - Ja.
Breng dat gezin naar een kamer en hecht haar wond.
Is alles goed?
Nee.
Alles is niet goed.
We hebben de namen van je ouders nodig.
Ze moeten weten dat je hier bent en alles goed is.
Zeg het nou maar.
Je zegt geen woord. Je bent een betonnen muur.
Dylans CT-scan toont een mesenterium afwijking en verdikkingen van de darmwand.
Het kan gewoon mesenterium letsel zijn maar het lijkt ook op een 'handvat' scheur.
Ik ga gewoon eerst kijken met de laparoscoop.
Nee. Kom hier.
Nee, we moeten hem direct openen en kijken wat er aan de hand is.
Laparoscopie is niet de standaard. Je kunt een perforatie missen...
Ik wil hem een litteken en een lang herstel besparen.
Maar we moeten niet riskeren... - Waarom zeg je steeds 'wij'?
Jij doet helemaal niets. Hij is een kind. - Jij schrijft mij de wet niet voor.
Jij bent een kind. - Ik ben de kinderchirurg, en hij is een kind.
Het is mijn beslissing en ik ga laparoscopisch naar binnen.
Gaat het voortaan zo? - Ja, inderdaad.
En misschien kun jij ondertussen, dat rotbroertje ompraten, over zijn ouders.
Oké?
Vooruit maar.
Je bent een betonnen muur, Jack. Betonnen.
Oké, dat moet tamponade voorkomen.
Een vrouw draait door en kijk wat voor schade ze kan aanrichten.
Er is een borstkneuzing met hartritmestoornissen in bed zes.
Kun je daar nu naar kijken?
Jongen of meisje? - Wat?
Willen jullie het niet weten?
Ik ben zo'n controlefreak. Ik zou de onwetendheid niet kunnen verdragen.
Ik zou een lijst met namen in gedachten willen hebben.
Dat zal wel het moeilijkste zijn, een naam kiezen.
Bed zes, consult nu, alsjeblieft.
Oké.
Ik zoek Greg James. Is hij hier nog?
Ik moet jou spreken.
Je hebt dus met Jackson gesproken. Gaat het? Kan ik iets doen?
Je zag iets op mijn echo.
Ja. - Ja, je zag iets en je zei niets.
Ik weet het. Ik... - Ik was daar in die kamer.
Het is mijn kind, en jij zei niets. Niets.
Ik wou het zeker weten voordat ik het je vertelde.
Je vond het niet erg om het aan anderen te vertellen.
Je had er geen probleem mee om het Jackson te vertellen,
voordat ik een kans kreeg, om het te laten bezinken.
Het spijt me. - Dat jij het zelfs eerder wist dan ik...
Het spijt me. - Dat is je geraden ook.
Mr. James is boven. Zijn kinderen zijn opgenomen.
Weet Amelia het? Heeft hij zijn zaken overgedragen?
Vast wel. Derek zou zijn patiënten niet zomaar in de steek laten.
Pincet.
Of zijn vrouw of zijn kinderen. Het is gewoon moeilijk te geloven.
Het is toch zo. En wat wil je, iemand om de schuld te geven.
Het is mijn schuld. Ik deed het. Ik zei dat hij moest gaan.
Stapler.
Haar toxicologisch onderzoek is terug.
Drugs of alcohol? Antipsychotica's? Antidepressiva's?
Allemaal negatief. - Verdomme.
Wat zoek je? - Een verklaring. Wat dan ook.
Als iemand haar hele gezin in gevaar brengt, wil je weten dat er een goed reden was.
Je wil geloven dat ze geen andere keus had.
Heb je met Cristina gesproken? Ik neem aan dat jullie vaak praten, vooral nu.
We praten meestal over de telefoon, elke vrijdagavond voor mij.
Zaterdagmorgen voor haar, drankje erbij, op ons gemak.
Vandaag is het vrijdag. Ga je haar vandaag bellen?
Ja. Ik heb de laatste paar keer gemist.
Waarom?
Nou, voordat ze vertrok, zei ze iets over Derek en ik en...
Ze had gelijk.
En ik wil niet dat ze gelijk heeft.
Oké, dus geen diabetici in de familie.
Hoe zit het met huidige ziektes of psychische ziektes?
Vraagt u of mijn vrouw gek is?
Nee, we proberen uit te vinden, waarom ze dit deed.
Om mijn kinderen wat aan te doen? Niets. Dat zou ze niet doen.
Dat dacht ik tenminste niet.
Brooke... Ik bedoel, ze is...
Ze is drukbezet.
Ze is moe en gestrest.
En ze vergeet dingen.
Ze heeft veel aan haar hoofd,
met hen van school halen en van vioolles en honkbal,
en met zorgen dat ze gelukkig zijn.
En ik...
Ik werk te veel.
Ik weet het niet.
Ik...
Ik ken mijn vrouw niet.
Ik weet helemaal niets meer.
Ik liet je een paar tellen alleen. Ga ik mijn portemonnee in jouw zak vinden?
Sorry, dat ik achter je rug om ging. - Dat is te zacht uitgedrukt.
Je verraadde mij. Ik dacht dat ik je kon vertrouwen.
Shepherd is ervan overtuigd dat ze het kan weghalen.
Ze is overtuigd... - Shepherd staat alleen.
Als er ook maar een flintertje hoop is, wil je dat dan niet weten?
Robbins, kun jij het meest kwaadaardige symptoom van terminale kanker benoemen?
Het is hoop.
Het is terugkerend, en het sluipt er telkens in,
ondanks dat het steeds aan flarden wordt gescheurd.
Mayo gaf me hoop in een fase drie, klinische proef.
Het mislukte.
N.Y.U. hoopte dat radiochirurgie zou werken. Dat deed het niet.
En Barrow had hoge verwachtingen voor een krachtige combinatie van chemo en ablatie.
Noppes.
En elke keer als de hoop afsterft, neemt het happen van je mee,
totdat je alleen troost kan vinden in dat ene ding waarop je kunt rekenen,
dat dit ding je de das om gaat doen.
Zeg Shepherd maar dat ze haar hoop voor zich moet houden.
Beter nog, zeg maar waar ze het in kan steken.
Oké. Laten we beginnen met de anastomose. - Ja. 4-0 hechtdraad.
Haar man zegt dat er geen diabetici in de familie zit.
Anders nog? - Ja.
Ze was doodmoe, vergeetachtig, gestrest, druk bezig met de kinderen.
Misschien knapte ze.
Druk bezig met de kinderen, klinkt niet als een moeder die zelfmoord wou plegen,
in mijn ervaring. Het is niet logisch.
Haar suikerspiegel was zo laag, toen ze binnen kwam.
Mijn moeder zei altijd: 'De alvleesklier is de zelfvernietigingsknop van het lichaam.'
En haar alvleesklier was zeer broos.
En haar man zei dat ze vergeetachtig was.
Ik wed dat er een tumor op die alvleesklier zit.
Een insulinoom.
Dat verklaart haar angst, verwarring en grillig gedrag.
Dat verklaart alles. - Ja.
Ik moet je ouders bellen, Jack.
Je bent bang. Je denkt dat je in de problemen zit,
maar geloof me, hoe langer je wacht, des te erger het wordt.
Je ouders zijn nu bang, ze vragen zich af waar je bent.
En ze worden met de minuut banger.
Wanneer ze je eindelijk weer zien, zullen ze zo opgelucht zijn.
Maar al die angst moet ergens heen.
Al die angst zal veranderen in withete boosheid,
wat je eeuwig zal verbannen naar een wereld zonder videospelletjes.
Geloof me maar. Ik heb thuis ook een kleine jongen.
Ik ben een betonnen muur.
Geef me je telefoon. - Ik ben zeven.
Zou jij je zevenjarige zoon een telefoon geven?
Ik probeer jou te helpen.
Als je niet meewerkt,
dan moet ik de kinderbescherming bellen.
Weet je wat dat betekent?
Dus je wil het op de moeilijke manier doen?
Dan zal ik dat belletje plegen.
Je moet doen wat je niet laten kunt.
Ik heb ooit eens een auto gestolen. Ik was twaalf.
Ik kwam niet verder dan twee straten. - Wat hield je tegen?
Een vuilniscontainer.
Bij mijn eerste keer, reed ik de buitenspiegel eraf.
De eerste keer? - De tweede keer, raakte de benzine op.
De derde keer, kwam ik ermee weg. - De vierde keer.
Vierde? - Lekke band.
Neem je me in de maling? - Nee.
Was er een vijfde keer? - Ja, daar woonde ik in.
Verdomme. - Wat is dat?
De mesenterium bloedt als een rund. We moeten hem openen.
Dat wouden we toch vermijden. - We moeten wel.
We moeten naar binnen en wel nu.
Mes 10.
Ben je bijna klaar? Ik heb twee beenbreuken en een compressie breuk in trauma vier.
Oké, wacht even.
Ik tel tot drie en dan zet ik hem, goed?
Goed. - Ben je er klaar voor?
Een, twee...
Altijd beter als je het niet ziet aankomen. Leg hem maar een sling om, alsjeblieft.
Wat is het volgende? - Dat vertelde ik je al, als je had geluisterd.
Wat is er met jou? - Ik ben in orde.
Nietwaar, en dat weet ik,
want ik ben retegoed in mijn shit afreageren op andere mensen,
vooral op jou. Het lijkt hierop. Wat is er?
Ik wil er niet over praten. - En ik wil niet dat je me afsnauwt.
Je kan geen baby krijgen.
Pardon? - En dat is wat je wil.
Je wilt alleen maar een baby hebben, en om van die baby houden
en die baby te verzorgen en die baby op te voeden, en deze vrouw, die
vrouw gooit haar perfect gezonde kinderen van een brug.
Maakt jou dat niet pislink? - April...
Ik zeg alleen maar, waarom raas jij niet over wat ze heeft aangedaan?
Aan haar kinderen? Aan al die mensen?
Hoe is dat eerlijk? - April!
Oké, nu... - Patiënten zitten te wachten.
Zal mijn dochter voor de rest van haar leven een litteken houden?
Ik heb er de tijd voor genomen. Een litteken zal minimaal zijn.
Elke keer als ze in de spiegel kijkt, zal ze dit herinneren.
Mijn kinderen...
Ze hebben alles verloren.
Ze hebben u. - Ik weet niet zeker hoe goed dat is.
Ik zag dit over het hoofd. Weet je, ik...
Wat er ook aan de hand was,
met Brooke, ik zag het gewoon niet.
Je maakt je zorgen over alles.
Maar ik was hier niet op voorbereid.
Had ik het moeten zien aankomen?
Hoe had ik me hierop kunnen voorbereiden?
Waarom willen we nog een opening vermijden?
Elke incisie vergroot de kans op het scheuren van het membraan.
Precies.
Hallo, Robbins? Sorry dat ik stoor.
Ik wou vragen of we konden praten, jij, ik en April.
Haar handen zijn nu een beetje vol, Dokter.
Natuurlijk. We zijn bijna klaar hier.
Ja, ik bedoelde ook erna. Maar spoedig, alsjeblieft.
Ik moet...
Ik moet voorbereid zijn. Voor wat dan ook.
We moeten al het mogelijke weten. Wat het is, wat we kunnen doen.
Alles.
Ik kom wel naar je toe. - Goed.
Mijn vrienden van de baby met de 'brozebottenziekte'.
Ach, zo. Weet je wat je ze moet vertellen?
Ja, ik weet het.
Onthoud wat ik zei over hoop.
Maak het niet harder voor ze, dan het al is.
Wilt u dit overnemen, alstublieft? - Robbins.
Ik ben klaar hier. - Robbins!
Hebben ze alles bekeken? - Ik stond erbij en keek toe.
Laat ze het opnieuw doen. - Deed ik. Er is geen bewijs van een insulinoom.
Geef me de echo. De tumor zit er.
Dat hoeft niet. Haar man zei dat ze gestrest en oververmoeid was.
Het klinkt alsof ze een zenuwinzinking had.
Het klinkt alsof ze een moeder is, Owen.
Waar is die echo? - Ik zeg alleen maar,
mensen krijgen zenuwinzinkingen om allerlei... - Owen. Hou je kop.
Je gaat niets vinden.
Is dat zo?
Geef me je hand.
Wat is dat daar?
Het is klein. Het voelt als een speldenknop.
Juist, maar het is daar. Ik wist dat het er was.
Uitstekend gedaan, Dr. Grey.
Edwards, kom assisteren.
Oké.
Geef me je telefoon.
Ik heb geen telefoon. - Geef me je telefoon.
Die is niet van mij, die is van Dylan. - Dit is geen spelletjes, Jack.
Jouw broer is heel ernstig gewond.
Hij ligt op een operatietafel, waar twee dokter erg hard werken om zijn leven te redden.
Er zijn geen herstart knoppen.
Geen herkansingen. Dit is geen spelletje.
Als het voorbij is, is het voorbij. Het is echt.
Hij heeft zijn ouders nodig.
Dus wat ga je doen?
Het is allemaal mijn schuld.
Ik wilde naar de ijscoboer en ik vroeg hem mij te brengen.
Ik wil naar huis. Ik wil mijn moeder.
Ze zou zo moeten ontwaken.
Een tumor? - Goedaardig. Het geeft insuline af
waardoor er grote fluctuaties in de glucosespiegel ontstaan.
En dat was... - De vermoeidheid,
de verwardheid, de vergeetachtigheid.
Het ongeluk, het was de tumor.
En het is weg nu.
Het spijt me. Ik had het nooit moeten denken.
Nog niet voor één seconde.
Ik had nooit moeten denken dat je ze pijn zou doen.
Het spijt me.
Het is daar nog maar vier uur 's nachts. - Ik zie ook tegen Cristina dat ze moest gaan.
Het was het enige juiste.
Ze moest gaan.
Als ze was gebleven, zou het rampzalig zijn geweest.
Dat weet ik nu.
Doe haar de groeten van me.
Robbins, je loopt nooit een OK uit tijdens een ingreep.
Jij hebt een mogelijkheid. Je hebt een kans.
Het mag dan klein zijn en riskant, maar het is een kans.
Een kans die mijn vrienden graag zouden hebben, en jij negeert het, je verspilt het.
Dr. Grey?
Ik ben er nog steeds.
Lynn, de kinderoppas? - O, Lynn!
Het spijt me.
Ben je er nog steeds? - Ja.
Het geeft niet.
Vertel me nu maar wat je nodig hebt.
Ik heb hulp nodig met de kinderen, uiteraard.
En iets specifieker? - Ik heb steun nodig.
Mijn leven en mijn werk is erg onvoorspelbaar.
En ik heb iemand nodig die dat begrijpt,
en die er kan zijn als ik dat niet kan,
en die begrijpt dat als ik er niet kan zijn, het is omdat ik moet zijn,
waar ik ben.
En ik heb iemand nodig die daarin gelooft en die dat ondersteunt.
Ik heb een persoon nodig,
die me voor de volle 100% steunt.
En die daar in gelooft.
Het spijt me. Het spijt me. Ik weet dat...
Het lijkt dat ik gek ben. En dat ben ik echt niet.
Maar ik had vandaag zo'n beladen dag.
Nee, nee, nee...
Het is al goed.
Laten we praten.
Zie je dit hier? Deze lineaire hyperintense?
Het is een CSF holte.
Dat kan me een schone dissectie geven.
Als ik een miljardste van een maligniteit achterlaat, zal de tumor terugkomen,
dus ik moet alle trucjes uit de kast halen.
Cusa, lasers, fluoroscein, radioactieve zaden.
Ik zal niet eerder stoppen tot ik alle cellen heb vernietigd.
Chef? Wat denk jij?
Het is complex en het is riskant.
Ik zie drie scenario's hier.
Een: Shepherd opereert, en ik sterf op de operatietafel.
Twee: Shepherd opereert
en haalt iets weg, wat niet had gemoeten en ik ontwaak als kasplantje.
En drie: Het minst waarschijnlijke,
Shepherd opereert en verwijdert de hele tumor, en ik ontwaak
gezond en wel. Heb ik gelijk?
Ja. Maar zoals ik al... - Hoe groot moet de tumor worden,
voordat het onmogelijk wordt om hem in zijn geheel te verwijderen.
Nicole, we moeten dit nu doen. - Hoe groot?
Zodra het binnendringt in het gezichtscentrum en de hypothalamus, dan is het voorbij.
Dan doe ik het niet. Als je klontert of bloedt...
Het is te riskant.
Mooi. Dan wachten we.
En wanneer de tumor de optische zenuw bereikt
en afstevent op de hypothalamus, mag je opereren.
Dat is een gevaarlijk plan.
Het is een stom plan. - Dit is het plan.
Jij krijgt mijn tumor, jij krijgt mijn kennis, ik krijg mijn leven.
Iedereen is blij.
Wanneer zijn de ouders gearriveerd? - Een paar minuten geleden.
Ik sta te kijken of ze hem gaan omhelzen of dat ze hem slaag geven.
Je bent een echte goede moeder.
Waarom zeg je dat?
Je zit me de hele dag al op mijn nek en zorgt dat ik het niet verziek.
Dat doe je al jaren.
Het is klote, het is irritant, maar het is aardig.
Tuck stal een chocoladereep een paar weken geleden.
Ik kwam er gisteravond pas achter.
Ik werd zo kwaad Ik stond tegen hem te tieren.
Maar Ben had hem al naar de winkel gestuurd, om het ding af te rekenen.
Ik wist het niet eens.
Ik ben zo druk met mijn werk, ik ben er niet geweest om...
Hoe kan ik mijn eigen kind in de gaten houden, als ik er nooit ben? Hoe doe ik dat?
Ik heb ook wel eens wat gestolen. Ik ben goed terecht gekomen.
Breng haar naar de IC en check elk uur de stollingswaarden.
Ja, dokter.
Wie is de volgende?
Dat was het.
Kijk op het bord, schat.
Iedereen is opgenomen of naar huis gestuurd.
Nee, er waren tenminste 25 patiënten hier.
Je hebt iedereen behandeld.
Het was verdomde goed dat je hier was.
Luister...
Wij hebben een kans hier, weet je?
We zien dit aankomen.
We gaan precies uitzoeken wat het is en gaan ons voorbereiden.
Ik sprak met Arizona. We komen bijeen. We krijgen antwoorden.
Ik heb al antwoorden.
Jackson, ik heb het de hele nacht bestudeerd.
Ik bekeek geval na geval.
Ik ook, maar dat zijn andere gevallen.
Er zijn vier soorten osteogenesis imperfecta variërend van een beheersbare handicap
tot fataal. Types II en III zijn het ergst.
Ik heb het over onze baby. - Ik ook.
Ik bestudeerde mijn echo's.
In het beste geval, ondergaat ons kind operatie na operatie.
In het ergste geval, ons kindje leeft nog enkele minuten na zijn geboorte.
Ik heb geen antwoorden nodig.
Wat ik nodig had vandaag was
om iets te doen.
Om dingen te behandelen die ik kon behandelen. Om mensen te helpen die ik kon helpen.
Om tenminste iets te herstellen van de schade die dat gestoorde wijf iedereen aandeed.
Ze had een tumor.
Het bleek dat ze een insulinoom had.
Het veroorzaakt cognitieve stoornissen. Hunt vertelde me het.
Ze probeerde niemand wat aan te doen.
Ze had
geen controle.
Waarom?
Waarom gebeurt dat? Waarom geeft God haar kinderen,
een gezin, om het daarna...
Waarom laat God dat gebeuren? Ik begrijp het niet.
Je kunt alles goed doen, en het maakt geen...
Waarom?
Ik weet het niet.
Ik wil niet dat je me vasthoudt,
want als je me vasthoudt, ga ik huilen en ik wil niet huilen.
Want als ik ga huilen,
dan kan ik niet weer ophouden. Dan zal ik nooit weer kunnen ophouden.
Oké.
Wat je ook maar nodig hebt...
Ik ben hier.
Heb ik je al verteld dat het een jongen is?
We krijgen een jongen.
Wanneer de shock afneemt...
Wanneer het lichaam kan accepteren dat er iets traumatisch is gebeurd...
Wanneer het zijn afweersysteem kan laten vallen...
Ben je er al? - Nee, ik sta op het punt...
Meredith?
Ik wil niet meer vechten.
Ik ook niet.
Ik wil niet dat je vertrekt. Ik weet dat ik zei, dat je moest gaan, maar...
Ik bedoel, dit zijn wij niet. Dit is niet hoe wij eindigen, of wel?
Dat wil ik niet. Ik doe mijn best.
Ik doe ook mijn best.
Mijn vlucht is de hele dag uitgesteld.
Ik ben nog op het vliegveld. Ik kan naar huis komen.
Het is een beangstigend moment.
Kom ik naar huis?
Wat willen we elkaar beloven?
Dat je van me houdt, zelfs als je me haat.
'Om van elkaar te houden, zelfs als we elkaar haten.'
Het is kwetsbaar.
Nee. Nee, ga. - Meredith.
Weet je, in de goede zin. Ga.
Doe wat je moet doen. We kunnen dit. Mensen doen dit.
Niet weglopen, nooit.
Niemand loopt weg, wat er ook gebeurt.
Mensen doen dat, ja. - Oké. Ga en doe wat je moet doen.
En we komen er wel uit.
We kunnen dit. - We kunnen dit.
Oké. - Oké.
Bel me als je geland bent.
En, Derek? - Ja?
Ik zal je missen.
Dit kan werken.
We zorgen dat dit werkt. We zorgen ervoor.
Ben je er nog? - Meredith?
Mer...
Meredith? Meredith, je valt weg. - Derek?
Dit is voor eeuwig.
Tekenen.
En nu?
Nu kus ik de bruid.
De shock reactie heeft ons beschermd.
En het heeft ons misschien wel gered.
Vertaling Casandra www.addi7ed.com