ZEVENTIEN JAAR GELEDEN
Ik moest hierheen komen. - Moest je of is het je gevraagd?
Zit daar een verschil in dan? - Subtiel, maar ja.
Goed, gevraagd.
Hoe weet je dat zo zeker? - Omdat ik hier ben.
Ik laat me niet graag commanderen.
Niet doen. - Wat?
Als hij je wil spreken, probeer dan niet charmant te zijn.
Dat doe ik ook niet. - Dat vindt hij niet prettig.
Hij mocht me genoeg om me uit te nodigen, dus...
Hij heeft je niet gevraagd, hij droeg het je op.
Hoe weet je dat zo zeker?
Omdat je me het soort persoon lijkt die je opdracht moet geven.
Cabernet?
Ik lust wel een bourbon als je die hebt.
Wat ben jij? Zijn secretaresse?
Wow. - Wat?
Kom op. Ik wilde je niet schofferen.
Nee, je bent een van die mensen
die tien minuten naderhand nadenkt over wat ze hadden moeten zeggen.
Touché.
Wat ben je dan, zijn vriendin?
Wat? Een mooi meisje als jij, een machtige gangster als hij?
Dat is een redelijke vraag.
Je bent hier heel slecht in. - Ik moet ergens goed in zijn.
Mr. Rabbit heeft me gevraagd te komen.
Zou hij het waarderen als je zijn huis als nachtclub gebruikt?
Ik verontschuldig me niet omdat ik je aantrekkelijk vind.
Heeft deze aanpak ooit gewerkt?
Ja. - Goed.
Een afwijzing zou goed voor je zijn. - Zolang het niet te vaak is.
Luister...
We gaan voor dezelfde man werken.
Van wat ik gehoord heb, is hij zeer gevaarlijk.
Dus...
Ik dacht dat we elkaar misschien kunnen helpen.
Dat kunnen we niet.
Daar lijk je zo zeker van, maar je kent me niet.
Jij kent mij niet.
Het begint te komen.
Het spijt Mr. Rabbit van het oponthoud.
Geen probleem.
Dit is de laatste afspraak van je vader.
Hij vroeg of je blijft eten.
Ja, ik blijf wel. - Wacht, je vader?
Luister...
Hij heeft nu tijd voor je.
Vertaling: Dancing Bear