Wat wil je? Ga weg. Ik kan voor mezelf zorgen.
Ga weg. Ga weg.
Verdomme.
Ik zou zelfmoord plegen, als ik het lef ervoor had.
zodat we weer samen zouden zijn.
Maar ik ben een lafaard.
Kom hiernaartoe. - Nee.
Kom op. rechtzitten.
Kom mee. Hierheen.
Wat gaan we doen?
We moeten je wassen...
Dit moet uit.
Kom. Dit ook.
En je andere voet.
En gaan.
Is dat beter?
Ik weet niet wie je bent...
maar ik heb je hulp niet nodig.
Nee.
Zal ik wat voor Biggetje voorlezen?
Heet ik zo? - Ja.
Biggetje? - Jij bent Biggetje.
En ik ben Konijn.
Werkt u hier, juffrouw Konijn? - Je moet even wat water drinken.
Waarom heeft u het licht niet aangedaan? - Dat heb ik wel gedaan.
Je bent blind.
Ben ik blind?
Zal ik wat gaan voorlezen?
Ik ga voorlezen.
Ik wist niet dat konijnen konden lezen.
Ik heb vier jaar op de konijnen universiteit gezeten.
Ja. Dat verklaart het...
'Ik heb pas een paar dagen geleden afscheid van Peter en Laust genomen,
'maar is mis ze nu al zo erg, dat mijn hart op het punt stond te breken.'
Het was natuurlijk erger voor hun moeder, Karen.
Alleen en met twee zonen die een vreselijke en een onzekere reis ondernamen.
We waren niet meer de drie dagdromende kinderen die wolken najoegen.
We waren nog zo naïef als pas uitgekomen kuikens
die recht voor een vos staan, de wereld was altijd mooi.
Zelfs zij die ergens anders vandaan kwamen, vreemdelingen met donkere ogen
die onze wereld groter maakten
ofschoon Didrichs eeuwige actieve vulkaan
elke schoonheid die op zijn pad kwam liet smelten.
Maar zelfs wij leerden hoe we brand moesten stichten.
Want de liefde die gelijk onder ons verdeeld was,
bleek onmogelijk te zijn
want Laust en ik hielden van elkaar achter Peters rug om
en misleiding schoot zijn wortel in het paradijs.
Al snel praatte iedereen over oorlog en het koninkrijk. Denemarken voor de Denen.
De culturele elite voerden niet alleen campagne voor een oorlog,
maar ze gingen er compleet voor.
Waar kwam die gekte vandaan? Wie had het aangekleed
had het de haren gekamd en het aan tafel uitgenodigd
waar het nu als eregast zat?
En alhoewel onze geliefde koning doodziek was,
ik wist niet dat het een voorteken zou kunnen zijn.
Want ik nam ook deel aan dezelfde euforie.
Uwe Majesteit. - Dit gaat over de constitutionele monarchie.
Een constitutionele monarchie waartoe ook Sleeswijk behoort.
Als u tekent, krijgt u waar u altijd van gedroomd heeft:
Een groot koninkrijk.
We hebben uw handtekening nodig...
Een handtekening.
Voor het samenbrengen van het koninkrijk.
Toen ik wegging, ging ik weg
mijn meisje wilde gaan, ja, mijn meisje wilde gaan.
En zo stierf Frederik de 7e, terwijl het project verder ging
en het idee schokte Bismarck en de Pruisische Federatie nog steeds.
Iedereen verwacht dat Denemarken een nieuwe grondwet zou aanneemt
waarin staat dat Sleeswijk bij Denemarken hoort.
Dat is bijna een oorlogsverklaring. - Inderdaad.
Wie wil er dan oorlog? Ik niet. - Niemand wil oorlog, Majesteit
Maar als Denemarken daadwerkelijk Sleeswijk inlijft,
wie wordt dan het volgende slachtoffer van de grootheidswaanzin van Denemarken?
Ik ben van mening dat de Duitse Bond een verenigd standpunt moet houden.
Ja, dat klinkt logisch.
De Denen zijn een romantisch en liberaal volk.
Dus moeten we kracht tonen.
En Pruisen en Uwe Majesteit moeten het voortouw nemen
door niet alleen de liberalen in ons eigen land te bevechten
maar ook de Pruisische standvastigheid en de kracht van de koning tonen.
Ik wil u mededelen dat het diner opgediend is, Uwe Majesteit.
Eet u mee, mijne heren?
En de Sleeswijkse kwestie, Majesteit? - Laten we het even aankijken.
De Denen zijn niet zo roekeloos dat ze zelfmoord zullen plegen.
Niet roekeloos, Majesteit. Maar gevoelig.
Ja, dan zijn ze zeker roekeloos.
We begrijpen, dat u als pas gekroonde koning, niet wilt dat er oorlog uitbreekt.
En we betwijfelen ook dat de Bundesbank een oorlog zal beginnen.
Denemarken heeft meerdere bondgenoten. - U twijfelt aan mij?
Pardon?
U betwijfelt het dat de Duitsers oorlog willen?
Het Deense leger is overal op voorbereidt.
De geest van 1848 dreigt over elke Deense soldaat.
Bovendien heeft de Zweedse koning zijn steun toegezegd met duizenden soldaten.
En ook Engeland... - Nee.
Dit is duidelijk een schending van de akkoorden die we getekend hebben.
Het zal iedereen provoceren. Het zal onrust in heel Europa creëren.
En wie zegt dat het Duitse Sleeswijk, Deens wil worden?
Dat is de natuurlijke verloop van deze zaak.
We hebben al...
agenten...
We hebben hen al verboden hun moedertaal te spreken.
Het is gênant, hoe we het Sleeswijkse volk behandelen.
Omdat ze de taal moeten leren die u geleerd heeft?
Want het zal waarschijnlijk makkelijker zijn als Uwe Majesteit Duits spreekt
want Duits is toch uw moedertaal?
Want u komt, bot gezegd, niet echt uit deze buurt.
Want u bent blijkbaar trouw aan het Vaderland
zo ook de conservatieven, die geen onrust willen,
zoals u het eerder heeft gezegd
Maar het volk vraagt zich af
of de koning meer richting de Duitsers neigt dan de Denen.
Ik wil geen oorlog riskeren, Monrad.
Dan hebben we al een probleem...
het volk wil oorlog.
Weet u hoe ze u noemen?
Ze noemen u de Protocol Koning.
Omdat u de kroon bezit zonder de wil van het volk.
Men kan het ook anders zeggen.
Er was niemand anders. - Monrad.
Nu het volk bereid is om hun bloed te laten vloeien voor het land
en vragen ze aan hun koning hetzelfde te doen.
In heel Europa keert het volk zich tegen hun monarchieën...
maar niet in Denemarken, nog niet.
U wilt niet dat de koning ten val wordt gebracht,
maar een koning zijn die zich richt op het noorden, niet het zuiden.
De Zweedse koning...
die geliefd is door het Deense volk.
Een Zweed?
Je had hem moeten zien, dat paraderende figuur,
met zijn slechte Deens.
Een lilliputter, die een harnas draagt waarop staat: 'watje'.
En je had moeten zien hoe zijn hand schudde toen hij de pen pakte
om de grondwet te tekenen.
Wat was dat een gezicht, zeg. - Wat theatraal. Een scène.
Mijn hemel, Monrad. Dit is heel erg.
Ik denk dat ik zo dapper bij jou ben
omdat je zo... echt bent.
Echt? Zei je nou echt, 'echt'? Ik weet niet wat de realiteit is.
Ik gebruik het net zoals een handschoen. Ik doe hem uit als het nodig is.
De wereld is een theater en alle mannen en vrouwen slechts toneelspelers.
Je kan vertolkt Shakespeare goed.
Ik denk dat je een groot talent verspilt.
Nee, nee, nee.
Nee. - Nee.
Ze zijn allemaal geschift. - Ja.
Geef acht.
Johan Larsen.
Ben jij het, 323 Larsen? - En ze hebben jou sergeant gemaakt?
Ik wist niet dat het leger tegenwoordig jongentjes tot sergeant promoveren.
Je bent het echt, verdomme.
Je moet wel de oudste soldaat in dit leger zijn.
Daarom hebben de het beste leger in de wereld.
Er waren veel eikels tijdens de Eerste Oorlog. Heel veel.
Maar Larsen hier, was wel de grootste.
Wat is hier aan de hand, sergeant? - Geef acht.
De nieuwe rekruten, meneer, tweede luitenant
Welkom, rekruten. Welkom bij de 8e Brigade, 9e Regiment, 1e Compagnie.
Er is geen zekerheid dat jullie ten strijde gaan trekken.
Maar wel de zekerheid dat jullie heel nat worden.
Johan Larsen. - Dé Larsen?
Ik heb van je gehoord...
en je vaardigheden.
Ze zeggen dat je paranormaal begaafd bent.
Waar denk ik nu aan?
Die vraag beantwoordt zichzelf. - De dreigende oorlog?
Je hoeft niet paranormaal begaafd te zijn omdat te weten
Promoveer Larsen tot korporaal. - Ja, meneer. Tweede luitenant.
Ze zullen hem volgen. Een licht in de duisternis.
Ze kregen dus een beschermengel. Hij was een legende
want niemand wist iets van zijn verleden af
behalve dat hij een veteraan uit de Eerste Oorlog was.
Maar toen alles voorbij was, wist iedereen wie hij was.
Wie was hij?
Johan, de vuurtorenwachter.
Lees. Ga nou door met voorlezen.
'Herfst 1863. Ik ontving steeds meer brieven
'van Peter en Laust. Ze waren op één of andere manier gekunsteld.
'Ze wilden niet dat jaloezie tussen ons zou komen
'dus hadden ze besloten elkaars brieven voor mij eerst voor te lezen
'voordat ze verstuurd werden.
Ik mis het bos...
en de zee
En ik... - dat ik bij je was
en reis ik vaak naar jou...
Want jij bent in mijn gedachten. - Sluit je ogen...
en vergeet niet...
De geuren, geluiden en de smaak van je lippen.
Is dat echt nodig?
Ik kan me de smaak van Inge's lippen herinneren. Jij niet dan?
Jij hebt haar ook gekust. - Ja, maar...
Is dat niet hetzelfde als een geur.
Je kan geen geur herinneren. - Natuurlijk kan je dat wel.
Doe je ogen dicht.
Je loopt naar binnen en geeft ma een knuffel...
en je drukt je neus helemaal in haar jurk.
Wat ruik je?
Wol.
De kookplaat.
Rook.
Maar als je niet wil dat ik over mijn lippen schrijf, dan...
Ja. Natuurlijk moet je over lippen schrijven.
Het klonk alleen een beetje. - Te overdreven?
Helemaal niet.
'Maar er waren geheime brieven. Die achter Peters rug om geschreven werden.'
Mijn geliefde Inge.
Hoezeer het me ook pijn doet dat ik niet bij je ben
doet het me ook pijn om dit te schrijven.
Ik schaam me voor onze liefde.
Als het nou eens lastig was om van je te houden,
dat je lelijk, verwend of dom was,
dan was het heel makkelijk geweest.
Dan zou het lastig zijn om van je te houden.
Vanaf nu af aan, zijn alle brieven
die ik alleen naar je schrijf, geadresseerd zijn aan Ingeborg.
En alle brieven die Peter ook leest...
'Zijn geadresseerd aan Inge.'
Wat een puinhoop. - Ja.
Maar is Peter er achter gekomen?
Het is een lang verhaal. - Maar zijn ze bij elkaar gekomen?
Kom op zeg...
Het staat er allemaal in.
Alles staat in de brieven en Inge's memoires.
Was dat alles?
Ik ben een verdomde leugenaar.
Het is niet altijd goed de waarheid te kennen.
Zelfs God heeft geheimen.
Ik moet hem beschermen.
Maar nu ben ik zijn ergste vijand.
Als de hel uitbreekt, beloof me dat je goed op jezelf past.
Komt de... hel?
Jij bent vreemd.
Het is alsof je van buitenaf
naar ons allemaal kijkt.
Waarom ben je hier? Wat weet je wat wij niet weten?
Wat weet je?
Een man komt bij de tent met een statief en de hele santenkraam
en zegt dat hij een foto wil maken. Dus denk ik:
'We moeten er één laten nemen, wat het ook moge kosten.'
Fo-to-gra-fie. Is het niet geweldig?
Lisbeth vindt het geldverspilling.
Dus zei ik: 'Maar dan kan ik je op mijn legerkist zetten.'
Dit is mijn vrouw. En de drie kleintjes, Signe, Iben en Christian.
En jullie zijn? - Hoi. Laust.
Peter. We zijn broers. - Einar.
Hoi. - Alfred.
Alfred.
En je komt uit? - Skagen.
Uit Skagen. En jij, de spraakwaterval?
Jij lijkt me wel iemand die kinderen heeft.
Ik heb een dochter.
Ja. Je bent pas volwassen als je kinderen hebt.
Jij en ik zijn de enigen. De rest van jullie zijn maar zuigelingen.
Je weet pas hoe het in elkaar steekt, nadat je de juiste vrouw hebt ontmoet.
Als je haar daar mee naartoe neemt, is ze liever daar
Maar als je haar daar naartoe brengt, is ze toch liever hier.
Onmogelijk. En als die stemmingen. Pissig en hysterisch het ene moment
en dan is ze als een engeltje
dat zweeft met een glimlach.
En als de kaarsen uit zijn en je lekker bij elkaar ligt
en de kinderen eindelijk hun mond houden
dan druk je je neus tegen haar nek
en ruik je de vreemde en mysterieuze bouwstenen waarvan ze is gemaakt
en je bent in de hemel.
En jij? Heb jij een vrouw? Wat was je naam ook alweer?
Alfred. - Heb je een vrouw?
Natuurlijk. - Dat is goed.
Wij zijn mazzelaars, die trots kunnen zijn op onze vrouwen.
Maar het mooiste is de zee, als je op de klif staat
en de twee zeeën op elkaar botsen.
Als ik weer thuiskom, neem ik mijn vaders boot over.
Je bent ver van huis.
Nee. Met een boot is het maar één dag varen naar Skagen.
Heb je een vriendin?
Ik heb daarover gelogen.
Moge de Almachtige Heer me vergeven.
Dat doet hij meestal. - En jij?
Heb jij en vriendin? - Ja.
Laust en ik hebben dezelfde vriendin? - Wat?
Niet op die manier.
We houden allebei van Inge
en Inge houdt van ons.
Maar niet op die manier.
We zijn niet samen geweest met Inge...
je weet wel...
Hoe bedoel je? - In de Bijbelse zin.
U moet het me nogmaals uitleggen, Prime Minister.
We voelen genegenheid voor de Denen en ik heb begrepen,
dat ze een verdrag hebben getekend dat ze Sleeswijk niet zouden inlijven.
En wat gebeurde toen?
Toen kwamen die nationale gevoelens van één koninkrijk.
Sleeswijk is toch altijd al Deens geweest? - Alleen als een hertogdom.
En dat is niet genoeg?
Nee. Het is belangrijk dat ze een wezenlijk deel worden van een koninkrijk
Ik begrijp er niets van Prime Minister.
Er zijn maar drie mensen die de Sleeswijkse kwestie begrijpen, Majesteit.
De eerste was een hertog, maar die is dood.
De tweede, een Duitse professor, maar die is gek geworden.
En de derde ben ik. En ik ben vergeten waar het over gaat.
Alles wijst erop dat het oorlog wordt. - Inderdaad, Majesteit.
De Denen beschouwen zichzelf als onoverwinnelijk.
En hoe komt het dat dat kleine volkje zichzelf onoverwinnelijk acht?
Ze rekenen op onze hulp. - Maar we kunnen ze onmogelijk helpen.
Dat moet toch voor iedereen duidelijk zijn.
In al mijn jaren in de politiek heb ik nog nooit zo'n...
Idioterie meegemaakt?
zo'n ondoordacht plan als dit Deens plan.
Lord Palmerston, u moet het de Denen laten weten,
dat wij dit als 'ondoordacht' beschouwen
en dat ze die belachelijke proclamatie moeten intrekken.
Ja, Uwe Majesteit.
Maar wij mogen de Denen toch? - Jawel.
Geef ze dan ook onze sympathie. - Sympathie?
Ja. Ze hebben onze sympathie.
De Pruisen sturen kanonnen en wij sturen onze sympathie.
Palmerston, wat ben je geestig.
Het was een drukke dag en ik heb geen thee gehad, mijn verontschuldigingen majesteit.
Dus de uiterste termijn is verstreken? - Ja, Uwe Majesteit.
Het is nu dus wachten op een oorlogsverklaring.
Inderdaad, Uwe Majesteit.
Wat gaan we vanavond bekijken? - Mevrouw Heiberg, Majesteit.
We hebben zojuist Generaal de Meza aangesteld, van wie we overtuigd zijn
dat hij het Deense leger naar de overwinning zal leiden.
Alle reservisten zijn opgeroepen. Er is genoeg tijd om ons voor te bereiden.
Als de Duitsers aanvallen, doen ze dat in de zomer.
De Duitsers hebben je geïnformeerd wanneer ze gaan aanvallen?
Men valt aan in de zomer. Nooit in de winter.
Dat weet iedereen, Uwe Majesteit.
Gaat heen, zeg ik je.
Eén, twee...
Dus het is nu de tijd dat het moet gaan gebeuren.
De hel is donker.
Waar wilt u?
We hebben een verklaring
voor luitenant-generaal Christian Julius de Meza.
Van Zijne Excellentie de Baron en Veldmaarschalk von Wrangel.
Majoor Shell, 1e Pruisische Dragonder Regiment.
Kapitein Stiergel, Generaal Friedrich Karl adjudanten korps.
Waaraan heb ik de eer van uw bezoek te danken?
We hebben een verklaring voor Christian Julius de Meza
van veldmaarschalk Wrangel.
En zoals u kunt zien, Generaal,
eisen we dat alle Deense soldaten Sleeswijk onmiddellijk verlaten.
Heeft Uwe Genade een antwoord voor ons?
Jazeker.
U kunt gaan. Dank u.
Wat had dat te betekenen? - En het meubilair?
De generaal heeft hekel aan ziektes die in de koude lucht huizen.
Wanneer men door een kamer loopt en de koude lucht uit de kleding komt.
Waanzin.
Maar een geweldige generaal, waar u wel zal achter komen
wanneer we u verslaan op het slagveld. Tot ziens.
Monrad.
Door de kleine ramen, kon hij recht in de kamer kijken.
Mevrouw Heiberg?
Ik vond dat jij het als eerste moest weten.
Denemarken is in oorlog.
Gefeliciteerd, Monrad.
Niets kan ons nu nog verslaan. - Bedankt.
Beste Denen, ik heb een aantal minuten geleden vernomen
dat het Duitse federale leger de oorlog heeft verklaard aan Denemarken.
En we verwelkomen ze
om het Deense leger weer opnieuw te treffen
en een welverdiende nederlaag te lijden.
En het speelgoed begon met elkaar te spelen, elkaar te bezoeken
om oorlog te voeren en dansfeesten te geven.
De tinnen soldaten rammelden in hun doos, want ze wilden eruit
maar ze kregen de deksel er niet vanaf.
Hij keek naar haar en zij keek naar hem
maar zeiden niets.
Toen pakte één van de jongentjes de tinnen soldaat op
en gooide hem in fornuis
ook al had hij daar geen reden voor.
Kjolhede?
Ik dacht dat u het misschien wilde weten
dat Pruisen de oorlog heeft verklaard.
Het is dus gebeurd.
Dat kan je niet maken. Het is schandelijk.
Het is onvergeeflijk. Dit is een belediging. Een overval.
Ik ben het er helemaal mee eens, maar het is wat we hadden verwacht.
Geen manieren. Helemaal geen manieren.
Om midden in een verhaal binnen te vallen.
Het is oorlog, Andersen.
Maar hoe zit het met de sprookjes?
Opgeroepen als kapitein.
Deze keer zal ik je officieren niet omkopen.
Dit keer bewijs je aan jezelf dat je een held bent door je te wijden aan de zaak
in plaats ervan te vluchten.
Het is maar goed dat je moeder dood is. Ze zou zich hebben geschaamd
je zo te zien.
Vader.
Sofia?
Wiens was is dit?
Van Inge?
Doe het aan.
Ik zei: doe het aan.
Ik zal me omdraaien.
Toe dan.
Inge?
Jij hebt mij altijd al kunnen doorzien.
Jij begrijpt me.
De anderen begrijpen niet hoe zwaar het is.
De anderen begrijpen mijn worsteling niet.
Maar jij wel.
Maar waarom hou je dan niet van me?
Ik heb altijd van je gehouden.
Inge, Inge...
Ik heb altijd gehouden van... Inge.
Ik wil dat je van me houdt.
Decennia later hoorde ik pas wat Sofia overkomen was.
Een geheim wat ze haar hele leven bij zich heeft gedragen.
En ik had in die dagen mijn eigen geheim.
En zou dat nog voor een geruime tijd doen.
Is er iets, Inge?
Want de onvermijdelijke werkelijkheid was tot me doorgedrongen.
Laust had me zwanger gemaakt.
Een kartets is een cilinder als deze
Ook kan het een zak zijn die gevuld is met ijzeren ballen.
Het kan ook gevuld zijn met stenen, spijkers, gebroken flessen.
Alles wat hier uitkomt, scheurt iedereen aan stukken.
Is dat duidelijk? - Ja, sergeant.
Dit kan allemaal in een kanon gestopt worden in plaats van een kanonskogel of granaat.
De inhoud komt uit de loop als een strontwolk
die explodeert in een neerslag van dood en verminking.
Ik kan er alles indoen, zolang het er maar voor zorgt dat ze bloeden
Zelfs lichaamsdelen en darmen. Doe er lijken in en schiet die naar de vijand.
Het verspreidt verderf.
Dus wees blij dat er hier artillerie is.
Je bombardeert de vijand eerst murw, voordat je op ze stort
en ze aan stukken rijgt.
Tot nu toe gaat alles goed, zei de bordeelhouder tegen me
toen ze eindelijk mijn lul uit mijn broek had gehaald.
Kom hier. Artilleristen houden het koord strak
trekken met een vlakke hand, trek het uit het gat zodat het kanon afgaat.
Zei de actrice tegen de bisschop
Waarom zei je niet dat hij geladen was. Waar ben je mee bezig, man?
Godverdomme.
Bid dat je niemand gedood hebt.
Verdomme.
Kom hier.
Jij, kom hier, zei ik.
Kom dan. Opschieten.
Pak je bajonet en maak de rest af die nog leven.
En draag de kadavers naar de veldkeuken.
Alleen.
Kom mee.
Sofia?
Slaap je?
Mag ik je wat vragen?
Ik weet dat je familie binnenkort weer richting het zuiden zal trekken.
Maar je bent hier toch ook heel graag?
Ik kan je hulp nu heel goed gebruiken
en ik hoopte
dat ik je kan overtuigen om hier bij mij te blijven.
Zou je dat willen?
We moeten voor elkaar zorgen, Sofia.
Ik maak jou de baas over alles.
Lieverd. Nee, huil je?
Nee, schat, je moet niet huilen.
Je moet juist blij zijn.
Dank je.
Slaap je, of ben je net doodgegaan?
Voel je je beter?
Ik weet niet hoe ik me voel. Op mijn leeftijd besta ik alleen maar.
Je bent een paar honderd jaar oud, - Zo voel ik me wel.
Dus je hebt haar goed gekend?
Inge was mijn grootmoeder.
En zijn zij en Laust uiteindelijk bij elkaar gekomen?
Ingeborg hield van een soldaat die in een bloedbad terechtkwam
die vandaag de dag vergeten is en alleen terug te vinden is in vergeten brieven
en een met mos bedekte monument.
Zeg het me.
Nee, ik moet nu gaan slapen.
Welterusten, juffrouw Konijn.
Welterusten, Biggetje.