APOTHEEK
John Berryman Gedichten
Wegwezen.
- Wegwezen. - Hier, mam.
Bedankt, lieverd. Achteruit.
Ze spugen graag.
Ga weg. Wegwezen.
Ga weg uit de baai.
Wegwezen, rotmeeuwen.
Schiet op, jongen.
- Kom. - Oké, pap.
Geef me de emmer, snel. Voordat de boot afbrandt.
Een van hen heeft een berg hete kolen gescheten.
Eikel. Achteruit.
Kevin Coulson.
Ik dacht al dat jij het was.
Hallo, Mrs Kitteridge.
Mag ik instappen? Er is wind.
Ja, tuurlijk.
Wat een wind.
Wil je er een? Ze zijn vers.
Nee, bedankt.
- Je woont nu in New York, hè? - Ja.
Je hebt medicijnen gestudeerd.
- Weet iedereen hier alles? - Ja.
Wat is er anders te doen?
Waarom ben je terug?
Ik kom alleen op bezoek.
Er is weinig veranderd. Alleen een paar winkelketens.
Leuk als je veel voor weinig wilt kopen.
Herinner je je Patty Crane nog?
Ze is met de oudste van Howe getrouwd.
Ze krijgt steeds miskramen.
Dat maakt haar verdrietig.
Ze zijn met haar bezig en dan krijgt ze vast een drieling.
Ja, ik was Patty vergeten.
Ze was altijd aardig voor me.
Ze deelde haar lunch met me als m'n moeder die vergat te geven.
Ze is nog steeds aardig.
Ik krijg extra donuts al gaf ik haar altijd zesjes.
U gaf iedereen zesjes.
Behalve aan jou. Jij deed je huiswerk.
Wat voor arts wil je worden?
Psychiater.
Herinner je je Doyle Larkin?
Die rijke jongen.
Hij zit in de gevangenis.
Hij werd gek en vermoordde een meisje.
Jezus.
Dat is een geval om te bestuderen.
Hoe is het met Christopher?
Hij is chiropodist. Hij heeft een praktijk hier.
Dus hij is teruggekomen?
Er zijn hier blijkbaar veel slechte voeten. Bloeiende zaak.
Ik ben blij dat het hem goed gaat.
Hij gaat morgen trouwen.
Met een arts. Zij is proctoloog.
Stel je voor wat zij heeft aangeraakt.
Ik heb aan je gedacht, Kevin Coulson, echt.
Ik mocht je moeder.
Ze was een interessante vrouw.
- Slim. - Ja.
Ze kon er niets aan doen.
Ze was bipolair.
Dat werd nooit vastgesteld.
Dat vroeg ik me ook af bij mijn vader.
Hij schoot zichzelf dood.
Ik weet niet of je dat wist.
Nee, dat wist ik niet.
Geen briefje.
Daar had moeder het moeilijk mee.
Ze vond dat hij op z'n minst
'n briefje had kunnen achterlaten zoals altijd als hij even wegging.
Arme ziel.
Want hij was nergens heen gegaan, toch?
Hij was in de keuken.
M'n moeder stuurde me een brief.
Ze was vast bang dat ik een briefje niet zou vinden
of dat de politie het mee zou nemen.
Hielp het? De brief?
Ze schreef hoe de wasmachine werkte
en om op te passen voor de paarse slangen in de droger.
Dat hielp, niet dan?
Ja.
Mijn vader was vast niet bipolair. Hij was gewoon depressief.
Ja, dat zou kunnen.
Christopher heeft er ook last van.
Dat zit in de familie aan beide kanten.
Als hij kinderen krijgt met dr. Sue, hebben ze hopelijk haar genen.
Is zij stabiel?
Een koele kikker.
Dat is goed, denk ik.
Ben jij met iemand?
Niet meer.
- Wat is er gebeurd? - Ze had problemen.
Was ze gek?
Bedoelt u of ik iemand als m'n moeder koos?
Dat gebeurt.
Ik trouwde gelukkig niet met m'n vader.
Dat is niet het geval bij Henry en mij.
Dat is mooi.
En Christopher trouwt niet met mij, voor zover ik weet. Godzijdank.
Ze sneed met een scheermes een blij gezichtje in haar buik.
Wie? Die vriendin van je?
Ja, dat is inderdaad gestoord.
Ja.
Maar je kreeg vast geen genoeg van haar.
Ja. Zoiets.
Wat een wind.
Wat doet ze nu?
Bloemen plukken.
Ze heeft geen grote tuin.
De bruiloft wordt een ramp als het morgen zulk weer is.
Ze wilden het buiten in de tuin houden.
En dr. Sue drong aan op programma's.
Ze waaien allemaal weg, en raad eens wie ze moet oprapen?
Ik ben het hele voorjaar bezig geweest met Christophers tuin.
En toen belde de moeder van dr. Sue me
of er een goede bloemist in Portland is.
Ze zal flink betalen voor dezelfde bloemen die ik heb laten groeien.
Haar ouders komen uit Californië. Van die golf-types.
Haar vader is zongebruind.
Geeft u nog steeds les?
Ik ben net met pensioen. Ik ben er klaar mee.
Herinner je je Mr O'Casey?
- Tuurlijk. - Hij mocht je. Vond je intelligent.
Hij leerde ons gevaarlijke dingen.
Vreemde man.
Ik heb me altijd afgevraagd of zijn ongeluk expres was.
Vroeg je je dat af?
Het kwam wel in me op.
Wil je echt geen donut?
Mrs Kitteridge, ik moet gaan.
Wacht. Wat gebeurt er?
O, mijn god. Ze is omlaag gevallen.
Schiet op.
Snel.
- Help. - Jezus.
Hou vol. Voorzichtig.
Patty, hou vol.
Doe voorzichtig.
Lieve hemel. Patty, hou vol.
Spring.
Oké, zo.
Doe dit aan. Haal nog wat koffie, Jo.
Doe ik.
Is ze in orde?
Ja.
Kevin, ben je er nog?
Ja, mam.
Ik ben in orde, schat.
Ga maar.
Weet je het zeker?
Ja.
Mam?
Ja?
Zit er een vogel op je hand?
Nee, lieverd.
Mag ik binnenkomen? Ik heb wat kleren voor je.
Die heeft Christopher gestuurd.
We zien hem zo voor het diner.
Nee, ik wil niet onuitgenodigd komen.
Ik vertrek gewoon.
Nee. Je blijft slapen. Kleed je aan.
Zijn we te laat?
Nee, we zijn op tijd. Kom.
- Hoi, Angela. - Hé, Olive.
Ik zal je aan iedereen voorstellen.
Nee, dat hoeft niet.
Ze willen je graag leren kennen.
Kevin, je bent een held hier.
Daar is de moeder van de bruid.
- Hoi. - Hij wil haar niet ontmoeten, Henry.
Hé, Joyce. Hoe is het?
Hallo, jullie twee. Olive.
Joyce, dit is Kevin.
Hij is een vriend van Christopher
en hij redde vandaag het leven van een jonge vrouw.
- Geweldig. - Ja.
Hij sprong in het water en hielp haar aan land.
Ben je bevoegd, Kevin?
- Bevoegd? - In reddingswerk.
Suzanne deed de cursus toen ze studeerde.
In de zomer werkte ze als badjuf in het plaatselijke zwembad.
Ze heeft er aardig wat kinderen uitgetrokken.
Omdat ze verdronken of zich misdroegen?
- Hé, jongen. - Hoi, mam.
- Kom Blake gedag zeggen. - Ja.
- Kevin. Hé. - Ja? Hé, man.
Ik heb het gehoord over jou en Patty.
Wat een mazzel dat jij er was.
Je moeder zag haar. Ik deed wat zij zei.
Ja, ze laat je niet echt een keuze.
Als zij zegt dat je moet springen, spring je.
Hallo, Joshua.
- Hoe is het? - Goed, dank je.
Hallo. Ik ben Mrs Kitteridge, de moeder van de bruidegom.
Fijn je te zien. Lang geleden.
Ja.
Hoelang blijf je hier?
Ik vertrek morgen.
Gefeliciteerd met je huwelijk.
- Hé, schat? - Ja?
Kom. Ik wil Kevin aan je voorstellen.
Kevin. Hallo, ik ben Suzanne.
Geweldig dat je bent gekomen. Uit New York?
Ja.
- Hij ging naar Columbia. - Fantastisch.
Ik werd daar aangenomen, maar besloot naar Duke te gaan.
Ik wilde een rustigere campus. Zo ben ik, weet je?
Ja, tuurlijk.
Hoe kennen jullie elkaar? Van school?
Middelbare school.
Dus al heel lang.
Kevin kreeg wiskunde van mam.
O, god.
Chris zei dat ze vreselijk was.
Zo erg was ze eigenlijk niet.
We mochten elkaar.
Ze is vast heel lief als je haar eenmaal kent.
Dat gaat iets te ver.
We proberen het. We proberen het allemaal.
- Ik was bezorgd over de zitplaatsen. - Maak je geen zorgen.
Henry, nee. Jij zit hier.
- Het is in orde. - Blake, ga zitten.
Ik ga de tafelschikking controleren.
Ik geloof dat er iets is met pap en het hoofd van de tafel.
Pap?
- Familie. - Ja.
Hoe is het in New York?
Je hoeft echt niet met me te praten.
- Nee, ik ben blij dat je er bent. - Het is goed.
Echt. Ik ga gewoon naar de bar.
Waarom verschijnen er zomaar vogels
- Mag ik een Pabst, alsjeblieft? - Tuurlijk.
Wanneer jij in de buurt bent?
Net als ik
Willen ze bij je zijn
Waarom vallen sterren
Pardon. Wat staat er op dat servet?
Geen idee.
Hier.
RED ONS VAN WAPENS EN ZELFDODENDE VADERS
En, wat staat er?
"Red ons van wapens en zelfdodende vaders."
Dat komt uit een gedicht van John Berryman.
Oké.
Wil je iets lezen?
John Berryman.
Kijk maar of het je aanspreekt.
Je hebt een zootje gemaakt van dit boek.
Ja, ik kan alleen nog zo lezen.
Ik ook.
- Ik beklad ook veel boeken. - Mooi, dan denk je na.
Ik krijg er problemen door.
Weg met autoriteit, dat zeg ik.
Volle kracht vooruit.
Wonen alleen jij en je moeder hier?
Ja.
Waar is je vader?
Hij is hertrouwd.
Hij woont in Arizona. Hij stuurt geld.
Heb je ooit aan weglopen gedacht?
- Van huis? - Liften.
Op een boot springen. De wereld zien.
Nee.
Je hoeft niet te blijven om voor je moeder te zorgen.
Laat je niet tegenhouden.
Dat doet ze niet.
Ze is er de meeste tijd niet bij. Hoe kan zij me tegenhouden?
Heb je al een vriendin?
Nee.
Alsje eraan begint, wees voorzichtig met de gekken.
Ze maken je kapot. Het is een geweldige en vreselijke ervaring.
Oké.
En pas op voor de stille, degenen die je sokken vouwen.
Moge God je bijstaan als je er met zo een trouwt.
Moge God haar bijstaan.
Ik ga niet trouwen.
Goed zo.
Op jouw geboortedag kwamen de engelen bij elkaar
En besloten om een droom waar te maken
Dus, ze besprenkelden maanstof In je gouden haren
En sterrenlicht in je blauwe ogen
Dat is waarom alle meisjes uit de buurt
Jou overal volgen
Net als ik
Willen ze bij je zijn
Hoi, lieverd.
Ik heb jou nog nooit gezien.
Ben je hier voor de bruiloft?
Nee.
Ik ben hier om naar jou te luisteren.
Dicht bij jou
Op jouw geboortedag kwamen de engelen bij elkaar
En besloten om een droom waar te maken
Dus, ze besprenkelden maanstof in jouw goude haren
En sterrenlicht in je blauwe ogen
Dat is waarom al de meisjes uit de buurt
Jou overal volgen
Net als ik
Willen ze bij je zijn
Dicht bij jou
Olive en ik...
Olive en ik willen de Hales welkom heten in Maine.
We willen Joyce en Blake bedanken
dat ze helemaal uit Californië zijn gekomen.
Ik weet dat de kinderen niet wisten waar ze de bruiloft zouden houden.
En ik kan alleen maar zeggen dat
ik echt wilde...
Dat we op beide plaatsen tegelijk konden zijn.
Het is goed, Henry. Je hebt eerlijk gewonnen.
- Nou... - Pap.
Het was geen wedstrijd.
Nee. We zijn blij om hier te zijn.
Wij zijn blij dat jullie er zijn.
En we zijn zo blij...
We zijn zo blij dat Suzanne deel wordt van onze familie.
Joyce en jij hebben haar heel goed opgevoed.
Dank je.
En Suzanne?
Ik kan alleen maar zeggen dat
Christopher geluk heeft gehad dat hij jou vond.
Nee, ik had geluk dat ik hem vond.
Christopher.
Ik...
Ik ben zo trots op je.
Echt. Heel trots.
Je bent een goed mens geworden.
- Dank je, pap. - Ja.
Geweldige mannen krijgen geweldige zonen.
- Op jou, Henry. - Op Henry.
- Proost. - Dank je.
- Dat was mooi. - Dank je.
Wendy, sorry dat ik laat ben.
Erg mooi, pap.
Dank je.
En de zangvogels zingen
Alsof ze het lied kennen
Weet je wat ik de moeder hoorde zeggen?
- Joyce. - Ik weet hoe ze heet.
Wat zei ze?
Ze zei dat ze het eten gewoontjes vond.
Suzanne zei dat haar ouders het heel leuk vonden.
- Wat gaat ze nog meer zeggen? - Wat maakt 't uit?
Ze is niet zo aardig als je denkt.
- Joyce? - Dr. Sue.
Kom op.
Gewoon een gevoel.
Daar verloor Jim O'Casey controle over z'n stuur.
Niemand wil daaraan herinnerd worden.
Ik vertel hem over de omgeving.
Wat vind jij van dr. Sue, Kevin?
Ollie, maak het hem niet moeilijk.
Hij doet psychologie. Hij herkent alle types.
Zal ze Christopher gelukkig maken?
Ik weet het niet. Dat ligt aan wat Christopher wil.
Ik weet niet wat hij wil.
Wat denk je dat hij wil?
Dat er van hem gehouden wordt.
Het maakt niet uit of ze onaardig is?
Ze is aardig en ze houdt veel van hem.
Die twee dingen gaan niet altijd samen. Ik ben niet aardig tegen jou.
- Dat is waar. - En ben je gelukkig?
Dolgelukkig, Ollie.
O, ja? Dat bedoel ik. Gelukkig.
Kevin?
Dit kun je op de bruiloft dragen.
Ja.
Ja. Even kijken.
De maat is bijna goed.
- Bijna goed. - Oké.
Kan ik nog iets voor je doen? Een glas water?
- Nee, bedankt. - Oké.
Ga maar vast, Henry. Ik kom zo. Ik kijk eerst nog of er slakken in de tuin zijn.
Oké.
Fijn dat je er bent, jongen. Slaap lekker.
Pak je sleutels.
En waar wilde je het doen?
In het bos achter mijn oude huis.
Waarom in godsnaam?
Als ik het in m'n flat doe,
is dat niet eerlijk voor de volgende huurder.
Ik dacht dat het buiten minder rommelig zou zijn.
Er wonen kinderen in dat huis.
Wat als zij jouw lichaam vinden?
Heb je daarover nagedacht?
Het is altijd rommelig. Dat zou je moeten weten.
Morgen is de bruiloft. We gaan naar bed.
SORRY, WE ZIJN GESLOTEN
Ik zag je omlaag klimmen.
Je hebt je vast behoorlijk bezeerd. Gaat het?
Ja. Alleen wat krassen op m'n borst.
Mag ik ze zien?
O, jee.
Wat erg.
Nee, het stelt niets voor. En jij?
Ik heb een...
- Ja. - Jeetje.
Ik heb er ook een paar op m'n benen.
Maar niet zo erg. Gaat wel over.
Ben je gesprongen?
Nee.
Ik verloor m'n evenwicht. Ik gleed uit.
Maar je was verdrietig.
Daarom plukte ik bloemen, om me op te vrolijken.
Een paar stomme bloemen?
Is dat alles wat je nodig hebt?
Eigenlijk wel.
Ja.
Wat is er, lieverd?
Hé.
Gaat het?
Ik denk dat de jurk mooi is geworden.
Inderdaad.
Je ziet er prachtig uit.
3 WEKEN EERDER
Ollie?
Dat was Denise die belde.
Jerry en zij zijn bij zijn ouders en ze willen langskomen.
Je hebt toch geen ja gezegd?
Ze blijven niet lang. Alleen een kop koffie.
Prima.
- Wat? - Nee, ik...
Leuk dat je je eigen jurk maakt voor de bruiloft.
Vind je?
Ja.
Sommigen noemen het gewoon goedkoop.
Dan hebben ze het mis.
Je bent een vrouw die heel handig is, dat is prachtig.
Je hoeft me niet te vleien zodat ik aardig ben tegen de muis.
Gelukkig heb ik jou om me te vertellen wat ik denk.
Ja. Ik weet niet wat je zonder mij zou moeten.
En hier...
Dit zijn Bradley en Michael met Pasen een paar jaar terug.
Michaels haar is niet meer zo blond.
Ja. Ze veranderen snel, hè?
Ja, ik weet het.
Dat zijn oude foto's. Waarom heb je die meegenomen?
Ik dacht dat Henry en Olive de jongens wilden zien
- op alle leeftijden. - Ja.
Michael was nog niet geboren de laatste keer dat we hen zagen.
Mijn hemel. De tijd vliegt, hè?
Zeker weten.
Het is adembenemend.
Even kijken.
Deze is recenter. Met Bradley.
O, ja? Waar was dit?
In onze achtertuin in Houston vorig jaar zomer.
We lieten vorig jaar 't zwembad leggen.
Goed voor de waarde van het huis.
Geweldig, ja.
Hoe oud is hij hier?
- 13. - Geen makkelijke leeftijd.
Mijn hemel, zeg dat wel.
Ik denk dat het nog lang gaat duren.
Omdat jij ze altijd hun zin geeft.
Nee, niet echt.
Als je je rug niet recht houdt, respecteert hij je niet.
Toch?
Ze laat haar schouders hangen. We werken eraan.
Hij heeft de apotheek verkocht. Wist je dat?
We zagen het toen we aan kwamen rijden.
Ongelooflijk dat er nu zo'n winkelketen in zit.
Nou...
Zij geven niet om mensen zoals jij doet.
Nee, maar... De prijzen zijn goed.
- Hebben ze je uitgekocht? - Ja.
Had gebeld. Ik weet hoe je met die ketens moet handelen.
Ze belazeren graag mensen als jij.
Bedankt, Jerry, maar ik heb een goede prijs gekregen.
Hoeveel heb je gekregen?
Dat gaat je niets aan.
Ik was nieuwsgierig. Ik had kunnen helpen.
Ik heb het prima gedaan. Olive en ik zullen het goed hebben.
Dat is alles wat we willen, toch?
- De zekerheid. - Inderdaad, Denise.
Nog koffie?
Nee, dank je. Dan moet ik straks plassen.
We zijn bij mensen. Waarom zeg je zoiets?
Het is in orde. We zijn geen mensen, we zijn familie.
Je mag zeggen wat je wilt.
- Sorry. - Nee.
Ik denk niet na voor ik praat.
Nog iets om aan te werken.
Ik moet ook plassen. Sorry, Jerry.
Dag.
Hij is echt een nitwit geworden, hè?
Als haar Henry nog zou leven, zou ze geliefd en gelukkig zijn.
Dat weet je niet.
Misschien had hij genoeg van haar gekregen.
Nee, dat denk ik niet. Ze waren zielverwanten.
Henry Kitteridge.
Je zou het nog geen zes maanden met haar uithouden.
Hou op met mokken.
Pardon.
Heb je ontbeten?
Nee, ik was te druk met die stomme bloemstukjes.
Je moet iets eten. Het wordt een lange dag.
Geen honger.
De meeste kinderen verhuizen als ze trouwen.
Christopher blijft hier wonen. Wat dacht je daarvan?
We hebben iets goed gedaan.
Tuurlijk. We gaven hem een mooi stuk land.
Chris en Suzanne zijn vast blij dat wij vlakbij wonen.
Waarom niet? Gratis oppas.
Dat zou niet zo erg zijn.
Goed voor in de tuin. Ik betaal hem een penny per onkruid.
We hebben echt meer glazen nodig.
- En is dit goed? - Oké.
Kijk hoe mooi die bloemen zijn, Ollie.
Iemand heeft ze om laten vallen in de auto.
- O, mijn hemel. - Daar ben je.
Hoi, Joyce.
- De grote dag. - Ja.
Dit is jouw corsage, Olive.
Je had toch gezegd dat we geen corsages zouden dragen?
Iets van het laatste moment.
En Blake vond dat alle heren boutonniéres moesten hebben.
Prachtig. Dank je wel.
Ik dacht dat eenvoudige witte rozen overal bij zouden passen.
Aangezien ik niet wist wat je zou dragen.
Ik zal het voor je doen. Dat kan soms lastig zijn.
Ja.
Zal ik die van jou ook doen?
Nee, ik weet hoe een speld werkt, dank je.
Waar is mijn zoon?
Binnen met Suzanne.
Ze wilden even samen zijn voor de ceremonie.
Ja.
- Dat is raar, toch? - Waarom?
Ze zien elkaar bij het altaar.
Ik vind het lief.
Het is een prachtige dag.
Geluk met het weer, hè?
Ja. Ik was ongerust.
Ik weet dat het hier regent in de zomer.
Nou, het...
Daar heb je in Californië geen last van.
Nee, blijkbaar niet.
Is die jongeman hier? Is hij meegekomen?
Nee. Hij is vertrokken.
Had dat maar gezegd. Ik heb de tafelschikking opnieuw gedaan.
Hij is ervandoor. Dus je kunt het weer terug veranderen.
Ik ga met de muzikanten praten.
Waar waren we gebleven?
Ik weet dat je haar niet mag, schat, maar probeer aardig te zijn.
Ze is vast verdrietig omdat haar dochter ver weg woont.
Ik dacht dat ik het goed deed.
Laat maar.
Meisje.
Meisje, wat doe je?
Ik ben het bloemenmeisje.
Dat zijn jouw bloemen niet. Die mag je niet plukken.
- Wat is er? - Ze mag daar niet komen.
Je hoefde niet tegen haar te schreeuwen.
Er zijn bijen.
Ze had gestoken kunnen worden.
Gaat het?
Laat haar maar.
Pardon. We zijn aan het voorbereiden. U kunt buiten ijsthee krijgen.
Ik ben de bruidegoms moeder. Waag me niet weg te sturen.
- Hoi, mam. - Hé, jongen.
Ik zoek Joyce. Suzanne wil beginnen.
Goed idee. We hebben allemaal honger. Hopelijk is het een korte ceremonie.
Jezus, ma.
Hier, neem wat nootjes.
- Dat is een mooi raam. - Inderdaad.
Ik kijk er vaak door.
Mooi hoe het licht altijd verandert.
Echt mooi.
Is Kevin er nog?
Nee. Hij is vanmorgen vertrokken.
Mooi.
Suzanne vond hem vreemd.
O, ja?
Toe, ma. Je weet dat hij dat is.
Ik ben ook vreemd.
Maar ik neem aan dat één vreemde per bruiloft genoeg is.
Daar ben je.
Ik heb de muzikanten geregeld.
- Zijn jij en Suzanne klaar? - Ja.
Bedankt, Joyce. We gaan het doen.
Ik laat de gasten plaatsnemen.
Olive, zal ik je laten zien waar Henry en jij zitten?
Bedankt, ik weet waar ik zit.
Gelukkig woont ze aan de andere kust.
Laten we hopen dat jouw dr. Sue niet wordt zoals zij.
Oké, mam. Ik ga Suzanne halen.
- Ik zeg het alleen. - Ik zie je buiten.
Nootjes?
Godzijdank. Ik sterf van de honger.
Eet op. De kip is nog rauw.
Misschien eten we wel niet.
Je jurk is mooi geworden.
De stof was vreselijk om mee te werken.
Dat had ik je gezegd.
Schat.
Maar het is je gelukt.
Ik ben blij.
Zet de nootjes weg.
Schat, het is tijd.
- Wil je dat ik met je meeloop? - Nee.
Je moet de bloemblaadjes strooien.
Wat is er?
Geen zorgen, schat.
Ik beloof dat het goed komt.
Ze doet je niets.
Dank je.
Oké, allemaal. Sorry.
Daar kom ik.
Doe maar een beetje zo.
- Zo doe je dat. - Ja.
Welkom op deze prachtige plek
op deze perfecte, geweldige dag.
- Hoi. - Hé.
Ollie?
Kom mee naar binnen.
Ik wil niet dat dit allemaal wegwaait.
Dat doe je straks maar. Kom. Kom binnen voor een stuk taart.
- Kom mee naar binnen. - Jezus.
We gaan bij Bonnie en Harmon zitten en ik neem deze mee.
- Ik moet eerst dit doen. - Ja.
Pardon.
De wind blaast vuilnis in de tuin.
Je moet het nu opruimen.
Je kunt niet wachten tot het is weggewaaid.
Ja, mevrouw. We zullen ervoor zorgen.
Nee. Het interesseert je duidelijk niets.
Olive, kom zitten. Je taart.
Ze zetten hem wel voor me weg. Ik neem een pauze.
Ollie, gaat het?
Ja, ik ben even gaan liggen.
Doe de deur dicht. Ik wil niet dat iemand weet dat ik hier ben.
Het is een mooie kamer.
Dat dacht ik ook net.
O, ja? Doet me denken aan een ei.
Daarom heb ik hem gekozen.
Z'n oude bureau staat mooi. Fijn dat hij 't nog heeft.
Ja.
Maar dat woestijnding past niet.
Nee.
- Maar het is nu haar kamer. - Ja, dat is waar.
Ze mag ophangen wat ze wil.
Ik zie dat je terug wilt naar het feest.
Je blijft vast tot de laatste gast vertrokken is.
Nee. Het loopt af.
Ik denk dat Chris en Suzanne ons er al gauw uit zullen gooien.
Zullen we straks donuts gaan halen?
Ja, dat kunnen we doen.
Hij is met een aardige vrouw getrouwd.
Rust maar uit, Ollie.
Ik krijg geen adem, mam.
Adem door je mond.
Het komt goed.
Adem door je mond.
Zie je? Zo ja.
Zo.
Oké, lieverd.
- Ga niet weg. - Nee, ik ga nergens heen.
Ik ga nergens heen.
Zeg me waarom de sterren schitteren
Zeg me waarom de klimop slingert
Sorry. Ik dacht dat dit de badkamer was.
Gaat het wel, Olive?
Ik doe een dutje.
Ja? Wat kan ik voor je doen?
Staren is onbeleefd.
Je ziet er dood uit.
Dat ben ik niet.
Ben je een heks?
Ja.
Dat is jouw bed niet. Het is van mijn tante Suzanne.
Het is ook van mijn zoon.
Heb je hen toestemming gevraagd?
Die heb ik niet nodig.
Ga nu weg voordat ik je opeet.
Ik sta niet meer op. Zoek het maar uit.
- Hé. - Hé, Suzy.
Wil jij eerst?
Ik zet wc-papier neer. Iemand zei dat het op was.
Hoe gaat het?
Van mij mag deze dag afgelopen zijn.
- Vermoeiend, hè? - Familie.
Hoe zijn de schoonouders?
Ik ben dol op z'n vader. Henry is een schat.
Ik kan zien dat zij niet de warmste vrouw ter wereld is.
- Chris heeft 'n moeilijke tijd met haar gehad. - Hoezo?
Ja, ze lijkt een beetje gestoord.
- En die jurk? - Ja. Afschuwelijk, toch?
Maar zo kleden mensen zich hier.
Die deur gaat moeilijk open.
Ik weet het. Het is een goedkope deur. Die moeten we vervangen.
- Suzanne, je zus gaat weg. - Oké.
- Dag, Patty. - Tot ziens.
Bedankt, lieverd.
Hoe was de bruiloft?
- Geweldig. - Mooi zo.
Alles ging volgens plan.
Niet waar.
De wind maakte er een troep van.
Hoe voel je je, Patty?
Goed. Een beetje beurs, maar ik leef gelukkig nog.
Godzijdankwel.
Ik was verdronken zonder Mrs Kitteridge.
Kevin heeft je eruit gevist.
U was degene die me zag vallen.
U lette op me. U was mijn beschermengel of zoiets.
Zo ver zou ik niet gaan.
Zo was het wel.
Mag ik u omhelzen, Mrs Kitteridge?
Ja, oké.
Vergeet het gewoon.
- Zullen we gaan, Henry? - Ja.
Ik ga naar de wc.
Weet je,
ik denk dat onze zoon een geweldig leven krijgt.
Hij is met 'n vrouw getrouwd die denkt dat ze alles weet.
Ik ook.
Ik weet niet alles.
Ik vraag me af wat Christopher en Suzanne nu doen.
Dat gaat ons niet meer aan, nietwaar?
Wat is er?
Ik ben een oorbel kwijt.
- Zal ik je helpen zoeken? - Nee.
Ga maar weer slapen.
Shit.