Ik groeide op met Peter en Laust.
Zoals met alle herinneringen, scheen altijd de zon en waren er weinig schaduwen.
Didrich was één van hen. De verwarde zoon van de baron,
die, net als de vader van Peter en Laust, als overwinnaars terugkeerden uit de oorlog.
Hij keerde terug met wonden op zijn ziel,
de vader, Thøger, met een verwond been dat niet wilde genezen.
Ik herinner me dat die tijd als euforisch.
Politici, de elitecultuur en de mensen, voelden alsof ze gekozen waren door God
en iedereen was overmoedig, dus straalden ze in de zon.
Maar wolken pakten samen. Maar er was alleen niemand die ze zagen.
'Jij wind geteisterde Deense stranden
'waar eeuwenoude grafheuvels
'staan tussen de boomgaard
'en de hop tuin
'Ik hou van jou
'Denemarken, mij vaderland
'Hoe de zomer zich mooi vormt in het bloemenperk
'overvloediger dan hier, op het weidse strand.'
Pap.
Het was mijn schuld.
Als ik de juiste kruiden had gevonden, was papa niet dood gegaan.
Het was jouw schuld niet.
Het waren de Duitsers.
Nee.
Frankenstein. Het is de zombie oppas.
Ben je er?
Ben je vandaag al uit je graf geweest?
Heb je de hele nacht doorgezopen?
Goedemorgen.
Verdomme.
Twaalf. Je hoorde hier om twaalf uur te zijn.
Het is nu 12:... 12:23 uur. - En?
Te laat komen is een teken van gebrek aan respect.
Je mag nooit de tijd van een ander verspillen door te laat te komen.
Dus ik heb 23 minuten van je waardevolle tijd gestolen?
Bedenk eens wat je had kunnen doen. - Doen?
De wereld rondreizen. Naar een Techno feest gaan.
Naar de kapper toegaan en rollators verkopen.
Hou toch op, we verspillen tijd?
Het hoort opgediend te worden.
Hierna kan je de keuken en de w.c. doen. - Die heb je toch niet meer nodig?
In dit kasteel, praat men beleefd. - En jij dan?
Wat doe jij hier? - Ik ben aan het afstoffen.
Raak hier niets aan.
Is dat je vrouw? - Vrouw?
Deze. Is dat je vrouw?
Dat is gewoon iemand die net als iedereen overleden is.
Moleculen en licht, dat is alles wat we hebben.
Enkel moleculen die in iets anders veranderen.
Wat jij wil.
Ben je klaar met eten?
Ooit spraken mensen me met 'meneer' aan. 'Is 'meneer' klaar met eten?'
'Is er nog iets wat 'meneer' wenst?' Maar in jouw geval, ben ik alleen maar, 'Jij'.
Kan jij je er daar misschien toe zetten? - Wat 'Uwe Genade'?
'Uwe Genade' zou fantastisch zijn als je het zonder sarcasme zou zeggen.
Wat doe je in die kist? - Ik was zocht naar schoon linnengoed.
Maar er zitten alleen boeken in.
Een boek.
Het is een dagboek.
Handgeschreven.
Is dat hem echt? Zijn dat Inge's memoires?
Ik heb dat boek niet meer gezien sinds...
Wat staat daar?
Er staat heel veel in. - Zou je eens stukje willen voorlezen?
Wat?
Als ik in je gezelschap moet verkeren
kan je je net zo goed nuttig maken.
Ingeborg Ahlefeldts Juhl.
Mijn levensreis van 1851 tot 1939.
'Ik schrijf dit op, zodat het herinnerd kan worden.
'Maar ik weet niet wie het zal lezen.
'De zomer van 1863
'Denemarken schittert. Het is één land. Eén volk. Eén natie.
'Het zelfvertrouwen van het Deense volk is groot. De Denen ontdekken zichzelf.
'Grundtvig en de priesters zeggen dat de Denen het door Gods verkozen volk zijn.
'Iedereen is gek geworden.
'Er waaien andere winden, heren. Er zijn andere denkbeelden.'
Jullie horen ook bij ons. Ze benadelen zichzelf.
Tjele, volgens Thyra is de Deense grens bij de rivier de Eider, ten zuiden van Sleeswijk.
Dat is een derde van Denemarken wat aan de Denen toebehoort. Wij zijn het verkozen volk.
Wij zouden geen Duits moeten praten. Zelfs niet in Sleeswijk.
We moeten de Denen beschermen tegen buitenlandse invloeden.
'Wat dan God tot een span heeft gemaakt, moet een mens niet willen scheiden.'
We moeten aan de kant van de Denen staan. Ja?
Dit is de nieuwe stalknecht.
Stalknecht? - U kent zijn vader.
O, verdikkeme. - Laust.
Toevallig, hebben we het net over Laust.
Het was een Duitser die Laust wees heeft gemaakt. Laust zal zijn vader wreken.
Vechten voor het Koninkrijk Denemarken. Of niet Laust?
Knik alleen maar.
Ja. Goed zo. Laat Laust zien waar hij moet zijn.
Ik vind dat iemand moet sneuvelen door vijandelijke kogels.
Niet vanwege een verwond been en dood neer te vallen in de paardenschijt.
Daarvoor krijg je meestal geen medailles.
Er zijn twee soorten soldaten.
Zij die overleven en zij die sterven.
Ik overleefde het. Het is een kwestie van wilskracht.
of je hebt de wil om te overleven, of je bent een verliezer.
Ik overleefde het, omdat ik het wilde.
Je vader was een watje.
Je staat om vier uur 's ochtends op om de koeien te melken.
en je bent pas om acht uur 's avonds klaar.
En wat zeg je dan?
Sorry? - Sorry?
Wat zeg je dan? - Ik weet het niet.
Zeg: 'Dank u', klein ettertje.
Denemarken als een verenigd koninkrijk.
De koning, onze geliefde koning als staatshoofd.
Het is het recht van Denemarken, als pionier...
Ik begrijp er niets van.
Wat is er met je aan de hand?
Mis je hem?
Je man.
Waar Johan nu is, maakt het hem niet uit of ik hem mis
Maar je draagt zwarte kleding? - Het wordt van me verwacht.
Ik zou willen...
dat ik ook zoveel controle over mijn emoties had.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zoveel controle over zichzelf heeft dan jij.
Daarom ben je ook zo saai.
Mevrouw Heiberg...
Ik moet je vertellen hoe het werkelijk zit.
Mijn vader is in een gekkenhuis gestorven.
Mijn zuster stierf in een soortgelijke plek.
Mijn hele familie heeft in een gekkenhuis gezeten.
Ik heb ook in een gekkenhuis gezeten.
Alleen omdat er geestesziekten in je familie heerst en je bent opgenomen
betekent niet dat je gek bent.
Als ik mijn gedachten laat gaan...
kan ik ze niet bevatten en denk ik rare dingen.
Je zegt dat je geen passie hebt.
Maar passie, is verwant aan waanzin.
Je raakte er verward door. Net zo verward als met jeugdige liefde.
Maar elke kunstenaar, of man met een boodschap
moet constant vechten om de waanzin op afstand te houden.
Zonder waanzin, is er geen passie.
Daardoor ben je je gloed kwijtgeraakt, kleine Monrad.
Je bent bang van jezelf.
Ga liggen. - Sorry?
Ga op de grond liggen. - Nee, mevrouw Heiberg, ik...
Toe dan. Op je rug.
Nu gaan we die verdomde duivel verdrijven
die vastzit in je ziel. Wat dacht je daarvan?
Praat nu luid en gepassioneerd over je idealen.
Toe dan. Praat duidelijk, Monrad, zodat iedereen je kan horen.
Denemarken. Denemarken - Ja, toe dan, Monrad.
Als een verenigd koninkrijk. - Spreek het uit.
De koning... - Onze geliefde koning.
als staatshoofd van Denemarken.
Toe dan, Monrad. - Sleeswijk.
Spreek het uit. - Hoort bij Denemarken.
We volgroeiden en werden ouder.
We groeiden op terwijl de dagen verstreken.
Leefden terwijl de uren verstreken
en de tijd verdween en opnieuw tijd werd.
In een klein en veilige wereld.
En in 1863, kan ik me herinneren, dat het altijd de zon was
die de hoofdrol speelde en dat de wolken kortstondige gasten waren
die voorbij kwamen, over moeder Karens schone was.
Grote witte pluimen die vrede over haar zonen uitspreidde.
Hallo, Peter. Je moeder zei dat je klaar met je werk bent.
Waarom gaan we niet naar de rivier toe en naar de meisjes kijken?
Ze eten hun lunch bij de rivier. Misschien zijn ze aan het pootjebaden.
Mam, moet we niet... - Misschien pootjebaden ze wel tot hun knieën.
Wat zei je nou? Wat zei je? Wat?
'Ben je erg geil?' Ja. Hij vindt jullie erg mooi.
Wat zei je? 'Het zijn nog maar kleine meisjes.'
Dat meen je niet Het zijn een paar prachtige jongedames.
Wat zeg je nou? Doe hun bloesjes uit? Nee en wat nog meer?
'Willen ze een ritje maken?'
Willen jullie een ritje maken? - Dat willen we heel graag.
Dat helpt je met afkoelen.
Ik neem je een keer te grazen. En wanneer je het minst verwacht.
Ja, dat is goed. Ik hou van verrassingen.
Beesten.
Kom op.
Excuseer me.
Is hier werk?
Ik en mijn familie, zoeken werk.
Pardon, wat? - Ik en mijn familie, hier werken.
Mijn zoon.
Kom mee.
Hand. - Hand?
Spieren. Arm. Rug. De familie.
Wij werken.
Wat is dit in hemelsnaam, een circus?
Waar komen jullie vandaan? - Overal.
Vader, hebben we geen werk voor ze?
Het wordt misschien lastig om de oogst binnen te halen.
We redden het wel zonder hen.
Wegwezen.
Munt.
Paardenbloem. - Wie is dat?
Bilzekruid
Niet de bilzekruid.
Wacht hier.
Goedendag.
Je kan beter geen bilzekruid plukken.
Nee, het is giftig.
Je moet het niet gebruiken.
Gebruik het niet.
Die verdomde tand.
Sofia heeft je medicijn.
Is het bilzekruid?
Een kleine dosis bilzekruid verzacht de pijn.
Verdomde tand.
Honger? Hongerig?
Heeft u veel rondgereisd? - Ja.
Het is er zeker mooi, hé?
Is er veel te zien?
Ik had ook moeten weggaan, maar ik blijf thuis.
Duitsers...
hoe zijn ze?
De Duitsers zijn goed.
En de Oostenrijkers? - Die zijn goed.
De Fransen zijn een beetje kribbig. - De Fransen zijn goed.
De Italianen zijn goed.
Nederlanders, Denen... zijn goed.
Dus iedereen is goed?
Mensen zijn mensen, toch?
Ik ben trouwens Peter. - Ignazio.
Mijn vrouw, Helena.
Djargo, zoon.
Sofia, dochter.
Bedankt. Ik was echt hongerig.
Eten jullie niets?
Vandaag niet.
'De lange meneer Jensen, liep op straat
'wilde, wilde Jokumsen, Jokumsen.
'Daar ontmoette hij een meisje en was op zoek naar een beetje...
'wilde, wilde Jokumsen, Jokumsen.
Ik en mijn oog. Hoe kan men zeggen: 'Ik en mijn oog'?
Sorry? - Of ik en mijn been.
Als ik een been verlies en ben ik het been verloren.
Het is niet zo dat het been mij verloren is.
'en het meisje die was jong, wilde wilde..'
Waarom hebben mijn benen niet het recht mij te verliezen?
'En lag ze op haar rug met haar poesje in de lucht...
Wat zit er in je tas?
Laten we doorgaan. - Mond dicht.
Wat zit er in je tas?
Heb je wild geschoten op het landgoed?
Kom op. Wat het je in die tas, jij zwarte klootzak?
Kom. Kom op.
Wat zit er in je tas?
Laat eens zien wat je verstopt hebt in die tas?
'Waarom heb je me neergeschoten?' 'Waarom moest ik sterven?'
Toe dan, geef het een kus. Toe dan, kus me.
Stelen?
Jij en jouw rug. Het is je rug maar. Vergeet het.
Je lichaam is maar een voortbrengsel van de geest.
Je zou eens wat van Hegel moeten lezen. Hegel...
Verdomme.
Vijf groene erwten zitten in een groene peul.
Omdat alles om hun heen groen was, geloofden ze dat de hele wereld groen was.
Gaat dat niet zo?
We leven in ons kleine wereldje en denken dat alles om koeien en hooi draait.
Ignazio en zijn volk hebben de geheimen van de wereld gezien.
Waar klaag je over? Alles hier is van ons. Wat heb je nog meer nodig?
Op een dag ga ik weg en ga ik alles bekijken.
Een nieuwsgierig persoon zal nooit arm zijn. - Ik ga met je mee.
De wereld is één grote taart. Het zou zonde zijn er niet van te proeven.
Wat is dat? - Het komt daarvandaan.
Ze mogen geen zweep gebruiken om te straffen - Je verspilt de tijd van de baron.
Het is al goed.
Wat? - Heb je één van de Zigeuners afgeranseld?
Ja. Een stroper. Hij heeft twee fazanten van het landgoed afgeschoten.
Ze hebben geen eten. - Inge.
Ik moet het zeggen. Ze hebben helemaal niets.
Ze eten wat ze vanaf de grond kunnen oprapen.
Hij moet blij zijn dat ik zijn hand niet heb afgehakt.
Hebben we geen mensen nodig om de oogst binnen te halen?
Ja. - Laat er dan een paar werken.
Vader, het zijn dieven.
Jij daar. - Zijn naam is Ignazio.
Genoeg.
Jullie twee.
Kom.
Ga zitten.
Het gaat het met jullie moeder? - Goed.
Ik ben onder de indruk van Inge. Ze is een meisje met pit.
En meningen.
Misschien moeten jullie tweeën weggaan.
Het leger heeft mensen nodig. Het zal goed voor jullie moeder zijn als jullie tekenen.
Denemarken heeft gezonde jongemannen nodig.
Het is niet ondenkbaar dat er oorlog uitbreekt.
Dit deel van het land zou ook jongemannen moeten leveren.
Jullie hebben ook nog een schuld te vereffenen namens je vader.
Jullie willen toch graag iets zien van de wereld? Wat borsthaar kweken.
De wereld bekijken.
Ik ben trots op jullie. Jullie zijn het zout der aarde.
De toekomst van Denemarken.
Onze wereld.
Ons land, ons volk.
Is dit een willekeurig land waar we op vertoeven
en zijn we hier op puur geluk geboren?
Nee. Dit is Denemarken en we zijn Deens, omdat we Deens geboren zijn
en we van dit land komen, omdat God het ons gaf.
Want onze voorouders en hun voorouders cultiveerden..
Monrad. - creëerde en gaven vorm aan de taal.
Wat?
Dit is fantastisch. - Het heeft de toewijding die we misten.
Kom. We gaan nu naar binnen.
Eerst veroveren we het parlement. En daarna pakken we Sleeswijk.
Want onze voorouders en hun voorouders cultiveerden
creëerden en gaven vorm aan de taal, de hymnen.
Door velden en bossen omringd die weerspiegelen in de blauwe zee...
En is de Denemarkse ziel niet uniek in Europa?
Terwijl anderen hun monarchieën vernietigen met dwaze revoluties
hebben wij het volk een nieuwe grondwet gegeven.
Een grondwet.
En moeten we die unieke waarden niet koesteren,
die alleen wij hebben, van alle volkeren ter wereld.
Wat ik wil zeggen is, dat we net zo geestdriftig zijn
bij de gedachte van het bereiken van de nobelste aller doelen,
het worden van een heel mens,
zo ook zou Denemarken één land moeten worden
en Sleeswijk zou zijn historische lot moeten erkennen en Deens worden.
Sommigen zullen beweren dat het een oorlog met de Duitsers zal ontketenen
maar zij en de pro-Duitse burgers uit Sleeswijk zijn al eerder gedwongen te vluchten
en willen niet nogmaals die vernedering voelen.
En mocht het toch sabel gekletter komen,
zal Denemarken de steun van Zweden, Rusland en Engeland krijgen.
Zelfs zonder de Deense geestdrift, zijn we zo sterk als Dannevirke.
Dus als er oorlog mocht uitbreken, laat de oorlog dan maar komen.
In ieder huishouden, in elk hutje, in elk huis in Denenmarken zitten vaders en moeders
met hun zonen, klaar om hun leven voor Denemarken te geven.
Als één persoon met een gemeenschappelijk lot
in één koninkrijk:
Het Koninkrijk Denemarken.
Hoe was dat?
Gevaarlijke man.
Gevaarlijke, gevaarlijke man.
Nog een keer.
Heeft hij dat echt gezegd? Deze... Monrad?
De meest invloedrijke ideoloog in de regering van meneer Hall.
De Rijksdag was buiten zichzelf van opwinding.
Wie is die man? - Een theoloog.
Een bisschop.
Nationaal liberaal, Romanticus. Gevoelig.
Sentimenteel.
Het brein achter de grondwet van Denemarken.
Gevoelig? In wat voor manier?
Toen hij jonger was, is hij zijn moeders dood opgenomen
in een gekkenhuis.
Hij is dus gek?
'Gepassioneerd' is misschien een beter woord.
Ze willen een nieuwe grondwet aannemen.
Dat Sleeswijk inlijft in de Deense staat.
Dat zou gelijkstaan aan een oorlogsverklaring.
Ziet iedereen dat dan ook niet zo?
Zelfs de bondgenoten van Denemarken?
Zien ze dat niet in?
De Denen zijn ervan overtuigd dat het hun recht is....
Ja, 'overtuigd'... - Otto.
dat ze iets bijzonders zijn. Hij schrijft:
'En God gaf het aan ons.'
Hij is blijkbaar van mening, dat de Denen...
Dat de Denen... Gods uitverkoren volk is.
Wie weet? - Moltke...
Otto.
Irmgard stopt de kinderen nu in bed. - Ja, ik kom er aan.
Is dat de Duitse Bond?
De Duitse Bond. De leeuw is Engeland en Frankrijk.
Frankrijk en Denemarken. Rusland...
Wat zou je ervan zeggen als we ze allemaal samenvoegen?
Dan zijn er veel van hen. - En sterk.
Ja. Veel sterker dan wie dan ook.
Een enorm leger.
Aanvallen. - Wacht. Niet zo snel.
Nu staan ze door elkaar en vechten ze voor zichzelf.
Kunnen ze niet zij aan zij vechten?
Moeten ze eerst oefenen? - Ja.
Oefening baart kunst.
Je oefent tegen een zwakke tegenstander. En als je die eenmaal verslagen hebt...
Dan ben je sterker.
Kom kinderen. Kom met mij en Irmgard mee. Wilhelm, Herbert.
Moltke?
Wie ben je? Denemarken of Pruisen? - Pruisen, natuurlijk.
Je bent in Denemarken opgeleid. Jij 'voelt' als de Denen, dus kom op.
Wat jammer nou. - Ja.
Ik wil jullie ook niet kwijtraken. - Niemand weet of het wel oorlog komt.
Ik pas wel op hem.
Pa zou het zelfde hebben gedaan. - En pa is er niet meer.
Einar gaat ook. - Iedereen gaat.
We willen gaan en de wereld zien. - Ja. We komen wel weer thuis.
Doei, mam. - Doei, mam.
Tot ziens, mam. - Zorg goed voor jezelf, mam.
Bedankt voor alles. - Goed je gekend te hebben.
Ik zie je wel weer, misschien. - Of niet.
Doei, mam. - Kom mee.
Als ik generaal ben, mag je mijn laarzen schoonmaken.
Ja, want jij bent zó slim.
Ja, ik ben de slimmerik. Jij hebt alleen maar spieren.
Naam. - Clausen, Christian.
Madsen, Jens Christian. - Nielsen, Niels.
Nielsen, Simon. - Jensen.
Kijk omhoog en kuch.
Goedgekeurd. Goedgekeurd.
Kom naar voren. Naam. - Nielsen, Anders.
Kijk omhoog en kuch.
Goedgekeurd. - Volgende.
Jensen, Peter. - Jensen, Laust.
Je ziet er goed genoeg uit. Maar je hebt platvoeten.
Je zal iets anders moeten zoeken. - Nee, dat gaat niet.
Als hij niet mag, dan ga ik ook niet.
Kijk omhoog en kuch.
Goedgekeurd. De volgende.
Naam. - Nielsen, Einar.
Kijk omhoog en kuch. Goedgekeurd.
Dat was de eerste keer dat iemand anders hem aanraakte. En dat was een man.
Het was een beetje vreemd, maar niet zo erg als ik had gedacht.
Gezonde Deense jongens... Jullie zijn nog steeds jongens...
maar ik verander jullie snel in mannen. Mannen.
Jullie maken nu deel uit van het beste leger ter wereld.
Het Deense leger.
In 1851 hebben we de duivel uit het zuiden afgeranseld.
Maar er zijn niet alleen overwinningen geweest. Om eerlijk te zijn.
Het Deense leger heeft ook nederlagen meegemaakt.
Want, het is net zo makkelijk een overwinning te vieren
als het lastig is om een nederlaag te vieren.
Maar ook daarin, is het Deense leger altijd het beste in geweest.
Wij zijn altijd in staat geweest een nederlaag te kunnen vieren.
We stonden op, veegden het stof weg en zeiden met trots in onze ogen:
'Niemand kan met een rechtere rug verliezen als wij Denen.'
Want de Deense soldaat... staat altijd op...
uit het stof.
Doorgaan.
Ja. Doorgaan.
Doorgaan. Ja.
Ja.
Goedenavond, mevrouw.
Wat moet dat voorstellen, Inge? - Moeder...
Wilt u dansen, jongeman?
Toe dan.
Beste vrienden, de oogst is binnengehaald en de oogst is Gods Gratie.
Het fruit is geplukt. Aan de boom is geschud.
We zijn thuisgekomen met de allerlaatste lading.
En we hebben het veld gemakkelijk bewerkt, want het is vrij oud
en de vogels en de armen, moeten bevredigd worden.
Iedereen verdient applaus.
Muziek.
Mijn mes, heb jij die gepakt? - Nee.
Ga maar. Ik ga hem halen. Ga maar naar huis.
Iedereen is blij. Alles is fantastisch.
Iedereen is blij.
En alles is fantastisch.
Iedereen is blij. En alles is fantastisch.
Ik was blij, maar bang. Bang voor alles.
Bang voor de oorlog, maar vooral bang voor de liefde die Laust en ik deelde.
Welke stem in ons wint, als we niet alles kunnen doen wat we willen?
Niemand wilde Peter pijn doen.
Maar toch stelde we hem teleur.
Nu zijn ze teruggekeerd naar het leger.
En weten alleen de goden wanneer ik ze weer zou zien.
Zitten de brieven er nog in?
Ja. - Van Laust en Peter?
Ja.
Om te overleven in de loopgraven, schreef men elke dag.
En het staat allemaal in Inge's memoires en brieven.
Ze waren jong en vervuld met moed.
De jeugd van tegenwoordig heeft geen ruggengraat.
Daar weet je alles van. Ik ga nu.
Nu al? - Ik kom morgen weer.
Dat hoeft niet. Het doet er niet toe.
Het maakt niets uit.
Mits... - Wat?
Mits je de rest van het verhaal wilt horen.
Ik kan morgen komen en weer voorlezen. - Omdat je er zo op aandringt.
Tot morgen.