Wat voorafging...
Audrey terughalen is de manier om Mara te dumpen. We moeten haar eruit krijgen.
Audrey was dus wel daarbinnen in mij bezig. Ik ga die trut nu vermoorden.
Denk je echt dat ik een reïncarnatie vloek kan loslaten?
Misschien kunnen we dat tegen Mara gebruiken zodat Audrey te voorschijn komt.
Bedankt.
Er staat hier niets over het splitsen van personen of nieuwe lichamen maken.
Misschien heb ik de juiste vloek gebruikt en is het... gemuteerd.
Of zoiets.
Of je hebt er één gebruikt waar je geen weet van had.
Stom dat een seriemoordenaars familie dat niet bij hield, niet persoonlijk bedoeld.
Maakt niet uit.
Dus, het is officieel. We hebben geen benul wat er is gebeurd.
Geen flauw benul. - Gelukkig werkte het wel.
Je bent er.
Hoe voel je je?
Ik ben... mezelf.
Voor de eerste keer, alleen mezelf.
Maar nu hebben we benedendeks... - Mara.
Als de Bewakers haar zo graag willen hebben, waarom geven we haar niet aan hen?
Helemaal mee eens. - Nee, dat kunnen we niet maken.
Dwight heeft net de stad verlaten. - Dwight verliet de stad, waarheen?
Dat wilde hij net zeggen, maar zonder hem weten we niet wat de Bewakers doen.
Waarom is dat ons probleem?
Wat als je verbonden bent met haar, zoals met William?
Als er iets gebeurt met Mara, wat gebeurt er dan met jou?
Ik vind het niet leuk, maar we kunnen het niet riskeren.
We moeten haar beschermen. - Die meid is staatsvijand nummer één.
We moeten haar geheim houden voor iedereen.
Het idee om met haar verbonden te zijn, geeft me kippenvel.
Ik ben klaar met haar.
Ik wil Audrey Parker blijven, voorgoed.
Goed, dan is het beslist.
We houden haar hier vast, totdat we haar kunnen overhandigen aan Dwight.
Dat is het plan.
Luister... ik ben moe. Ik wil graag naar huis en een douche nemen.
Het was een lange dag.
Wat denk je? - Ze wil niet in de buurt zijn van Mara.
Ik kan het haar niet kwalijk nemen.
We weten niet hoe deze splitsing werkt. We weten niets.
Mara misschien wel. - Misschien, maar denk je dat ze ons zal helpen?
Nee.
Ik ga met Audrey mee. Ik zie je later.
Wanneer mag ik bellen? Ik wil spreken met mijn nieuwe tweelingzus.
Ik begrijp de verwarring.
Jij denkt dat je rechten hebt. Hoe zeg ik dit beleefd?
Die heb je niet. Je bent nog in leven om één reden.
Je verbinding met Audrey.
Mijn wat? - Houd je niet van de domme.
Juist.
Je bedoelt dat ik haar kan voelen, daarbuiten.
Hoe ze zich nu zeer...
hongerig voelt.
Want ze heeft altijd honger.
Je hebt geen idee of we verbonden zijn. Je wilt dat ik het je vertel.
Ja, alsjeblieft. - Goed.
Dit is hoe dit werkt...
Ik vertel je wat ik weet, maar jij moet eerst iets geven.
Het dagboek van de Crocker familie.
Waarom wil je dat hebben? - Ik kan een leuk tijdsverdrijf gebruiken.
Het is slechts een lijst van alle vloeken die mijn familie heeft beëindigd.
Jij wilt weten wat ze zijn, want om eén of andere reden...
ben je niet immuun voor wat er in mij zit.
Ik weet niet hoe ik je dit moet zeggen, maar je krijgt het niet.
Goed dan.
Ik ben klaar met praten. - Dat is eigenlijk prima.
Want er zijn andere manieren om erachter te komen.
Martelen? Nee.
Dat durf je niet. - Nee...
Ik ga gewoon één van je tenen eraf halen. - Wat?
Je teen.
Als jij en Audrey echt verbonden zijn...
Dan zal zij er ook één verliezen en dan weten we het, toch?
Wat hebben jullie jongens toch met voeten? Nee. Je bluft.
En jij bent aan het tijd rekken.
Wat is er voor ergs aan, het is maar een teen. Je zult hem niet eens missen.
Als we verbonden zijn, geef je Audrey dan dezelfde toespraak?
Dat je een teen eraf haalde, maar het niets voorstelt?
Wen maar aan dat gevoel, Duke. Dit zal niet makkelijk zijn.
Ik ben dan misschien degene die hier vast zit, maar jij hebt teveel hooi op je vork.
Quality over Quantity Releases Haven S05E07 "Nowhere Man"
Vertaling: Skip Controle: Mystery
Zakelijk gezicht. Ik mis dat gezicht.
Drie doden, allemaal op hetzelfde moment. Allemaal op dezelfde manier, vreemd.
Ik denk dat het niets serieus is. Laten we hier blijven.
Nathan? Dit is wat we doen. We zijn dat koppel.
Ben je bang dat de mensen mij zullen verwarren met Mara?
Nee, dat is het niet. - Ik heb hen al verteld dat je nu jezelf bent.
De gespleten persoonlijkheid is verdwenen.
Dan is de beste manier om te bewijzen dat ik Audrey ben...
is door een vloek op te lossen, toch?
Wat is er?
Ik denk dat je niet meer immuun bent voor de vervloekingen.
Misschien komt het door de split. - Waarom denk je dat?
Omdat ik je niet meer kan voelen.
Hoe zit het dan met gisternacht en vanochtend? - Het maakt mij niets uit.
Dat is duidelijk.
Ik.. ik wil niet...
Ik begrijp niet, waarom je me het niet onmiddellijk zei.
Ik wou je niet bang maken.
Ik wist niet wat het betekende.
Ik veronderstel dat het betekent dat ik nu mezelf ben.
Ik ben gewoon normaal. Ik ben niet minder immuun voor de vervloekingen dan jij.
Vervloekingen oplossen is wat we doen, dus...
We moeten gaan en ons zelf zijn.
Je gaf ons alle mogelijk informatie en meer kon je niet doen.
We vinden de dader wel.
Gecondoleerd met het verlies van uw dierbare. - Jij.
De mensen praten over jou. Je bent een monster.
Mijn echtgenoot, jij hebt hem vermoord, toch? - Dit is rechercheur Parker.
Ze lijkt alleen maar op die vrouw. Kom we kunnen beter gaan.
Rebecca, ik waardeer het. - Het zijn de bevelen van Nathan.
Waar is het lichaam, agent? - Er is er geen.
Kijk maar.
Dat is alles wat er van overblijft.
Ze zei dat ze net thuis kwam van de boerenmarkt en opeens was er een fel licht...
en dan dit...
Net zoals bij een nucleaire explosie. Mensen worden verbrand in een flits.
Er waren nog twee andere slachtoffers, een appelboer en een chef-kok.
Alleen deze schaduwen bleven achter.
Je zei dat hij net van de boerenmarkt kwam? - De anderen waren er wellicht ook.
Bedankt. - Laten we de markt gaan onderzoeken.
Ik denk dat ik beter alleen kan gaan.
Je zag hoe die vrouw reageerde, zelfs Rafferty.
Mensen zijn bang dat je Mara bent. De volgende keer kan het uit de hand lopen.
Ik zal ze overtuigen dat ik het ben.
Het gaat wel eventjes duren, vooral omdat we niet kunnen zeggen...
dat we de echte Mara beschermen.
Dus, ik vraag je om deze over te slaan. Geef het wat tijd.
Goed.
Ik ben rechercheur... - Ik weet wie je bent, Wuornos.
Verrader.
Je bent dit niet waard.
Wat is er hier aan de hand, meneer... - Reggie.
Ik houd deze mensen veilig.
Sommigen nemen het heft in eigen handen om deze stad te beschermen.
Maar je moet nog steeds verantwoording afleggen aan Dwight.
Niet wanneer hij er niet is.
Weet jij iets over de verbrandingsvloek die de stad vandaag teistert?
Ik heb erover horen praten. Niets meer.
Alle slachtoffers waren wellicht hier eerst. Was jij hier?
Je hebt nogal lef om mij te beschuldigen. Jij hield de vervloekingen hier.
Je bent bevriend met Crocker, de vloekmoordenaar...
en jij naait die trut die ons allemaal heeft vervloekt.
Wat is jouw vloek, Reggie? - Jongen, je krijgt niets uit mij.
Op een dag zal iemand doen wat juist is.
Jou ten val brengen, het haar betaald zetten.
Tot die tijd... houden wij de wacht.
Dus, niets bij de boerenmarkt?
Nee, maar ik heb iets gevonden. Ik bekeek de lijst van vermiste personen...
op zoek naar sporen van de atomische schaduwen op de plaats delict.
Is dit al eens gebeurd? - Ik heb er een paar gevonden.
De schaduwen waren minder opvallend, ze werden over het hoofd gezien.
Dus, ik ga zoeken in deze oude dossiers om te zien of ik iets...
Nathan?
Hallo? Nathan?
Nathan?
Hallo, Nathan. - Parker.
Nathan? - Hallo?
Goed, ik kom eraan.
Nog meer vermisten voor je. - Rafferty, ik wil dat je...
Rebecca?
Goed. Het is Haven, het kan van alles zijn.
Wat is dit? - Brigadier?
Wat is dit.
Het spijt me...
Audrey.
Waarom Nathan? - Geen idee.
Ik heb de herinneringen van Mara niet. Ik ben ook niet meer immuun.
God.
Hebben de andere waar dit bij is gebeurd... Hebben zij..
Nee.
Dit is nog geen begrafenis.
Dit is slecht. - Ik ga hem terughalen.
We hebben veel werk te doen. Ik ga verder waar hij gestopt was.
Ik ga uitzoeken hoe deze vloek werkt en dan ga ik het omkeren voor het te laat is.
Goed. Jij doet het politiewerk.
Ik zal kijken of ik iets in het Crocker boek der doden kan vinden.
Wacht, mag ik je iets vragen?
Ik zag Mitchell en een paar Bewakers buiten. Hij houdt ons in de gaten.
Dwight is niet in de stad, dus... Kun je zorgen dat ze mij met rust laten?
Doe ik.
Audrey.
Houd je ogen open.
Wat wil je, Crocker?
Ik weet dat jullie druk bezig zijn met jullie wapens en vervloekingen.
Ik wil dat jullie stoppen met ons te bespieden en Audrey met rust laten.
Sorry, dat gaat niet.
Voor wat het waard is... het spijt me echt van Wuornos. Heel spijtig.
Als je weet wat er met Nathan is gebeurd, dan stel ik voor dat je het me nu vertelt.
We weten alleen wat we hebben gehoord.
In tegenstelling tot iemand hier, vermoorden wij geen vervloekten.
Trouwens, je weet wie de schuldige is. Zij is het, Mara.
Ze houdt jullie al sinds de vuurtoren voor de gek en het kost nog steeds levens.
We hebben het afgehandeld.
Je zult Mara nooit meer zien. Audrey is nu gewoon Audrey.
Echt? Heb je bewijs?
Je kunt hun niets vertellen over Mara. - Precies, niets.
Mitchell, ik vraag het je beleefd, laat Audrey dit oplossen.
Nog meer mensen laten sterven?
Dat kunnen we niet toelaten. - Begrijp je het dan niet?
Ze kan levens redden en tegelijkertijd bewijzen dat ze Audrey is.
Dus, begrijpen we elkaar?
Ja. - Goed.
We zien je nog wel, Crocker. - Ik kijk er al naar uit.
We hebben een deal, tot ze het verknoeit. En dat zal ze doen.
Wanneer dat gebeurt, handelen we de zaak af zoals wij het willen.
Audrey.
Sorry, ik wist het niet. - Kun je mij zien?
Ja en voelen.
Laat me gerust, ik moet er vandoor. - Wacht, alsjeblieft.
Ik ga je geen pijn berokkenen. Kan een ander jou ook niet zien?
Nee. - Weet je welke vloek dit is?
Of hoe we het kunnen omkeren. - Je weet niet wat je bent?
Wat er met je is gebeurd? Succes, je zal het nodig hebben.
Wacht, vertel me wat er aan de hand is. Ik moet hier een einde aan maken.
Er is geen einde.
We zijn geesten. Jij bent dood.
Ik heb antwoorden nodig, dat is alles.
Werd je zo door een atomische flits? - Nee, het was een verkeersongeval.
Ik zag de ander niet tot het te laat was.
Het maakt niet uit wat je dood. Iedereen eindigt op dezelfde manier.
Als we dood zijn, waarom zijn we dan nog steeds hier?
Dit is purgatorium.
We zitten hier vast, tot we ontdekken hoe we verder kunnen.
Zijn er nog meer? - Je hebt geluk dat je mij als eerste vond.
Sommigen zijn echt verknipt.
Zwerven rond, kijken naar hun dierbaren terwijl ze je vergeten.
Dat doet je echt wel wat, geloof mij.
Ik moet gaan, geniet van het hiernamaals. - Ik moet mijn partner helpen, met haar praten.
Weet je hoe ik dat doe? Er moet een manier zijn.
Ik denk het niet.
Maar ik weet waar je erachter kan komen. Het kerkhof.
Succes. - Hoi, Haven PD.
Ik ben opzoek naar iemand die hier is geweest. Houd je bij wie er meedoet aan de tombola?
Als je wilt beginnen met zoeken, veel plezier. - Begin maar een lijst voor me te maken.
Ik heb bewijs nodig van iedereen die hier is geweest.
Excuseer me. Rechercheur Parker. Haven politie.
Ik ben opzoek naar iemand die hier vandaag was...
het viel me op dat je foto's aan het nemen was. Vind je het erg als ik ze bekijk?
Natuurlijk niet. Sorry, ik gebruik dit ding nog nauwelijks.
Stop. Die man, weet je wie dat is?
Nee, maar hij was hier de hele ochtend terwijl hij iedereen griezelig aankeek.
Hij werd heel erg boos op die andere man. - Kun je me alles van die griezel sturen?
Hij en ik moeten eens praten.
Excuseer mij.
Alles in orde?
Hallo? Kunt u mij horen?
Help me...
Het is in orde.
Je bent in orde. Ga wat rusten.
Ze verwerkt het niet goed.
Onze eerste agent. Ik ben Morgan. Ik praat met de nieuwkomers. Kom mee.
Ik zal het kort houden. We eten of slapen niet.
We worden niet oud. We zijn dood. En je zult heel veel wandelen.
Ik moet een manier vinden om te praten met... - De levenden?
Je kunt niet praten met de levenden. - Wat, ben jij de expert?
Nee, ik ben al langer een geest dan de rest. Bijna twee jaar.
In Haven zou het moeten krioelen van de doden. Waar is al de rest?
Ze zijn verder gegaan.
We zijn degenen met onafgewerkte zaken.
We zijn met een twaalven, voor zover we weten. - Ik geloof niet dat we dood zijn.
Gelukkig is bewijs een onderdeel van de tour.
Dat ben jij?
Kanker.
Op het einde voel je het.
Ik ging wat zwemmen op het strand. Ik vond het geweldig daar.
Ik stierf er.
Net zoals jij net deed.
Als je daar bent gestorven... waar is je zwempak?
Onze theorie is dat we eruit zien zoals op ons laatste gelukkig moment...
meestal wanneer je bij iemand was, waar je van hield.
Ik zag er zo uit op mijn laatste verjaardag.
Jij was aan het werk? Met iemand waar je om geeft?
Als ik echt dood ben, hoe kan ik Audrey dan helpen?
Ik heb jarenlang geprobeerd mijn verloofde te benaderen.
Ik heb alles geprobeerd. Er is geen manier.
Misschien is dat ons probleem.
Om verder te gaan, moeten we hen misschien loslaten.
De geest van mijn vader verscheen hier.
Chef? Alles in orde?
Vertel jij mij eens hoe jij je zou voelen als je in duizend stukjes uiteen valt.
Hoe gaat het? Hoe gaat het met jou? - Ik praat met mijn dode vader op het kerkhof.
Het gebeurde hier.
Een vervloeking waardoor de doden met de levenden konden praten.
Duke heeft die man vermoord, dus hij heeft het nu.
Moet ik nog volgen?
Als Duke een vloek heeft waardoor hij kan praten met de doden, dan kan ik met Audrey praten.
Om vaarwel te zeggen? - Om hallo te zeggen.
Je familie dagboek. Goed.
Vergeet wat mij dit aandeed. Denk na.
De vloek van de doodgraver staat erin.
Rustig aan... Niet...
Juist, dat zal je slimmer maken. - Iedereen rondom me sterft...
en ik blijf maar gaan.
Op het einde zullen het alleen jij en ik zijn, meneer Battistone.
Jij, ik... en de gekke meid in het ruim.
Nathan is dood? Wie gaat me nu vervelen?
Bedankt. - Gun jezelf ook wat.
Jij hebt de vloek uitgevonden die dit heeft gedaan.
Een soort van verbrandingsvloek, het laat een verbrandde indruk achter.
Moeilijk om die te vergeten. Ongeacht hoe lang geleden je hem hebt gemaakt.
Je bent niet zo dom als je eruit ziet.
Mij proberen te laten praten door mijn ijdelheid aan te spreken.
Het gaat niet werken. Ik heb je het al gezegd, we gaan dit niet doen.
Jij weet welke vloek dit is.
Jij gaat het mij vertellen, zodat ik de klootzaak die verantwoordelijk is kan vangen.
Duke, raak niet al te overstuur.
Je wilt niet ontploffen en doodbloeden op de vloer.
Betekent dit dat ik geen lunch krijg?
Ik wou dat je me kon horen, teef.
Is dat hoe je spreekt tegen de enige persoon die je kan zien?
Je kunt me zien. - Kijk niet zo verrast.
Je bent immuun voor de vervloekingen.
Dus, dat betekent dat ik... niet echt een geest ben, ik leef.
Ik ben slechts een slachtoffer van een vloek. Van wie?
Alsjeblieft. Doe dat niet.
Waarom kan ik je niet aanraken?
Zoveel vragen. Houd er eens mee op.
Straks kwets je nog jezelf, rechercheur. - Hoe werkt het?
Ik weet het niet. - Nee. Jij gaat me hierbij helpen.
Ik jou helpen? Nee, dat zal nooit gebeuren.
Tegen wie je ben je aan het praten? - Vertel hem dat ik hier ben, Mara.
Ik ben gewoon zo eenzaam. Mag een meisje niet tegen haarzelf praten?
Vertel hem dat ik hier ben.
Duke, wil je zo vriendelijk zijn om de lichten uit te doen?
Je begint echt door te draaien. - Bedankt, ik waardeer het.
Goed, ik vind wel een manier om met Audrey te praten.
We lossen dit wel op, we hebben jou niet nodig.
Mara zegt dat ze niets over de vloek weet. - Je had je de moeite kunnen besparen.
We zijn beter af zonder haar. Ik heb onze verdachte in de gaten.
Hij volgt me, samen met Mitchell. - Je bedoelt de man met de verbrandingsvloek?
Die verdachte? - Audrey, luister naar mij.
Ga daar nu weg. - Dat kan ik niet, Duke.
Je hebt jezelf als aas gebruikt. Audrey, je bent niet meer immuun.
Doe dit niet.
Verdorie. - Ga jij die kant op. Ik bel de anderen.
Op je knieën.
Handen achter je hoofd. Laat je zakken.
Jongens. Goed nieuws, we zijn niet dood.
We zitten gevangen als geesten door een vloek van iemand.
Waar heb je het over? - De vervloekingen, ze...
Toen je dacht dat je stierf, zag je een grote lichtflits?
Ja, het waren koplampen. - Nee, het waren geen koplampen.
Het was wat dit ons aandeed. Je werd een geest nadat je het zag.
Dat was de oorzaak van het ongeval. - Genoeg.
Ze hebben nooit je lichaam gevonden, toch? Waarom is hij nergens aangespoeld?
De jouwe had verminkt en verbrand in de auto moeten zitten, maar ze vonden je niet, toch?
Ik wed dat ze de lichamen van de anderen ook niet hebben gevonden...
want we zijn niet gestorven.
We zijn gewoon verdwenen. - Wat maakt het uit?
We zitten hier nog steeds vast. - Niet voor altijd.
Niet als we deze vloek kunnen oplossen, het is me al eerder gelukt.
Het kan ons terug naar ons echt leven sturen. - Wie denk je dat je bent?
Er is één ding waardoor je niet gek word, hier. Niet hopen op een terugkeer.
Als ik gelijk heb, zal ik je hulp nodig hebben.
Vind je niet dat je het schuldig bent aan de mensen die van je houden.
Ik doe mee. - Goed, zoek de anderen.
Zoek uit hoe de anderen zijn gestorven. Als er een patroon is, kan het ons helpen.
We komen hier later terug, om alles te vergelijken.
Morgan?
Zelfs als we iets vinden, wat maakt het uit?
We kunnen sowieso niet communiceren met de levenden.
Laat dat maar aan mij over. Ik heb misschien een manier gevonden.
Ik moet zien wat mijn partner heeft ontdekt.
Misschien heeft ze al een spoor naar de vervloekte persoon.
Je zult praten. Je verbrandingsvloek. Kun je het ongedaan maken?
Vertel het mij. - Dat is niet mijn vloek.
Ik weet wie ik ben. Weet jij wie jij bent?
Jij was degene die mensen zoals mij hielp.
Maar we weten nu allebei de waarheid. - Jij weet niets over mij.
Wij beschermen deze stad en als jij het niet wilt herstellen...
dan moet Haven misschien tegen jou beschermt worden.
Wat heb je gedaan?
Ik wist het. Mara.
Audrey.
De deal is over, Duke. Ze heeft Reggie vermoord.
Laat me gaan. Ik kan dit allemaal oplossen.
Ik ben een agent.
Dat toneelstukje heeft je vrienden misschien misleid, maar mij niet.
Ik ben Mara niet, oké?
Wat wil je Mitchell? - We willen dat je ons geneest.
Mara kon de vervloekingen niet genezen, net zo min als ik.
Maar je kunt ze veranderen zoals je deed bij Jody.
Dat was ik niet. Ik weet niet hoe ze...
Weet je wel hoe het is om vervloekt te zijn?
Alles wat Bischop aanraakt lost op. Hij hield de handen van zijn vrouw vast.
We zijn moordmachines door jou en we houden kwalijk ons hoofd boven water.
Je kunt ons niet genezen? Goed, maar je kunt ons wel herstellen.
Je kunt onze vloeken draaglijker maken. Wat je ook zult doen, al moeten we je dwingen.
Niemand komt je te hulp gesneld, Mara. We geven je wat tijd om erover na te denken.
Je mag zelf beslissen.
Ik kan je hier niet vandaan halen. Misschien is er wel iemand die dat lukt.
De geweldige rechercheur keert terug. Ik ben nog niet van gedachten veranderd.
Ik moet met Duke praten.
De Bewakers hebben Audrey. Ze denken dat jij het bent.
Waarom zou ik daar iets om geven?
Je weet niet wat er met jou gebeurt als ze haar vermoorden.
Help ons niet, help jezelf.
Goed, je zegt als we verbonden zijn...
Ik vermoord kan worden. Dat is een gok die ik durf nemen.
Wil je haar vertellen dat ik vaarwel zei? Bedankt.
Ik heb net gehoord dat de Bewakers Audrey ergens hebben.
Ik ga haar en Nathan niet op dezelfde dag verliezen.
Wat jammer.
Helaas kunnen we er niets aan doen. - Daar vergis je jezelf.
Ik ga Audrey ruilen voor wat ze echt willen.
Waar ze zelfs geen weet van hebben. Jij.
Dat is een plan. - Alsjeblieft.
Je laat ze mij niet vermoorden. We kunnen verbonden zijn.
Dat weet je nog steeds niet. - Dan zullen we dat te weten komen.
Als ik niets doe, zullen ze haar doden.
Als ik jou inlever dan is er tenminste een kans dat Audrey het overleeft.
Wat zeg je daarvan? Hij is ook een gokker.
Je doet het toch niet.
Jij hebt me nodig, om te onderdrukken wat er in je zit.
Dat weten we allebei. - Inderdaad.
Ik heb je nodig.
Maar nu kan het me niets schelen.
Het is voorbij, Mara. Hoe voelt het? - Wil je je mond houden?
Tegen wie praat je?
Dat weet je wel...je vriendje.
Goed geprobeerd. Ik geloofde je bijna.
Het lijkt erop dat hij bewijs nodig heeft. - Ga je echt...
Zeg hem dat hij denkt op het einde alleen met zijn whisky over te blijven.
Blijkbaar blijf je op het einde alleen over met je Battistone.
Ben je begonnen met praten tegen je whisky?
Je het me gehoord. - Kom op, Duke.
Je kent toch je eigen schip. Je weet dat ik je niet kan gehoord hebben.
Hij gooide zijn dagboek weg. - Daarna gooide je je dagboek weg.
Je kunt me onmogelijk gezien hebben. Was Nathan daarbij?
En hij leeft? Hoe? Is hij hier?
Nathan?
Nathan, het spijt me. We zullen later een seance houden. Luister...
Vraag het hem, weet hij waar Audrey is? - Hij is haar schoothondje, wat denk je zelf?
Mara, als je ons niet helpt om Audrey terug te krijgen...
Ik zweer het je, ik geef je aan de Bewakers.
Je tijd is om, Mara.
Wat doe je?
Ik weet dat je je hand op ons moet leggen om onze vloek te veranderen.
We gaan je gewoon helpen het te doen. Bischop, jij eerst.
Leg je hand op hem en herstel hem.
Het is maar goed dat jij immuun bent voor de vervloekingen, anders zou niet goed eindigen.
Alsjeblieft, je weet niet wat je doet. - Wie is dat?
Als ik een feestje houd, zou ik jullie uitnodigen en dit kwetst mijn gevoelens.
Alles in orde?
Wil je dat ik ze arresteer of wil je dat ik ze gewoon neerschiet?
Laat ze gaan.
Audrey, ze probeerden je te vermoorden. - Ik weet het.
Maar ik ga bewijzen dat ze zich vergissen. Ik ben Audrey Parker.
Hoe wist je over deze plek? Hoe kom je hier binnen?
Ik ben nu helderziende, één van mijn nieuwe vloeken.
Ik heb gehoord dat je ze niet kunt beheersen.
Mitchell, als je nog eens achter mij of mijn vrienden aankomt..
dan kom je er vanzelf achter.
Maak het je maar makkelijk. Je blijft hier.
Dwight of geen Dwight, je gaat niet naar de Bewakers...
tot ik erachter ben of je verbonden bent met Audrey.
Wat doe je? - Iets duidelijk maken.
Wat dan wel?
Ga naar Audrey. Ze is in orde.
We zijn niet verbonden. Dat waren we nooit.
Waarom vertel je mij dit? - Omdat het er niet meer toe doet.
Jullie hebben mij nodig voor mijn immuniteit. Jullie zullen me niet lozen.
Ik ben de enige die met Nathan kan praten. - We zullen je lozen.
Als je ons niet helpt met Nathan... - Daar zijn we weer.
Ik help je als mij eerst iets geeft.
Ik ben alles dat je hebt. - We zijn klaar.
Is dat de enige reden waarom ik hier blijf, Duke?
Wat had je eerder al toegegeven? Juist.
Je hebt mij nodig. - Je hebt me verkeerd verstaan.
Nee, het klonk als muziek in mijn oren, Duke.
Succes daarmee.
Waarom probeer ik het nog.
Dus, je bent echt niet verbonden. - Nee, Duke, mijn pols is in orde.
Maar dit kan betekenen dat Mara gevaarlijker wordt.
Wees alsjeblieft voorzichtig.
Nathan, ik hoop dat je hier staat.
Dit is vreemd, zelfs voor ons.
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. Het politiebureau, veronderstel ik.
Iedereen daar is niet zo tuk op mij, dus ik denk...
dat ze er maar aan gewend moeten raken. - Wacht tot ze ontdekken dat ik nog leef.
Ik ben het er mee eens dat we Mara hier houden, ik haat het, maar...
we hebben haar nodig.
Het is... grappig.
Ik wist niet wie ik was.
Ik wist wat ik deed. Ik hielp vervloekte mensen.
Maar nu, ben ik mezelf.
Ik ben geen persoonlijkheid van Mara. Maar ik heb haar immuniteit niet.
Wat moet ik doen zonder dat?
Ik weet niet eens of je er bent. - Ik ben er.
Als ik haar was, kon ik je tenminste zien. Je hebt me gered, Nathan.
Ik ben bang dat ik jou niet kan redden. - Wees niet bang, Parker.
Ik heb vrienden die me helpen aan deze kant. Ik moet nu naar ze toe.
Maar ik ben hier veilig. Ik kom zeker terug.
Ik beloof het.
Morgan?
Glen? Jongens?
Ik ben er.
ZELFS GEESTEN KUNNEN STERVEN.
Quality over Quantity Vertaling: Skip Controle: Mystery