Dit drama is gebaseerd op levens van echte mensen. Bepaalde karakters...
gebeurtenissen en tijdlijnen zijn gecreëerd voor dramatisch effect.
Olive Lillian Creswell Haynes...
wil je mijn vrouw worden?
Je bagatelliseerde het om hem de operatietent in te krijgen, maar het blijft een nare wond.
Hij zal niet meer ingezet worden.
Hoofdzuster Wilson. - Zuster Steele.
U bent terug uit Londen?
Er is een slachtofferlijst gekomen. Harry stond er op.
Het was een kwestie van tijd voordat het leger Syd weer zou inzetten.
Ik hoorde dat het Rode Kruis verpleegsters zocht voor de Franse militaire hospitalen.
Ik ben geen romantische held, maar ik heb andere kwaliteiten.
Mijn familie kan worden teruggevoerd totaan Willem de Veroveraar.
Alice, we moeten ons als vrijwilliger opgeven voor het veldhospitaal.
Oké. - De verandering is goed voor ons beiden...
Quality over Quantity (QoQ) Releases
ANZAC Girls E06: Courage
Eind zomer van 1917 hadden de Geallieerden het zwaar.
De Duitsers kwamen steeds dichterbij en wonnen zwaarbevochten terrein terug.
Ondanks vier jaar bloedvergieten was er nog steeds geen einde in zicht.
De Vallei van de Somme, Noord Frankrijk.
Een controlepost. De rode petten.
Passen.
De moffen moeten in de buurt zijn. We gaan verduisterd verder.
Ze willen graag een granaat op onze kop gooien.
En ik doe het met alle plezier bij hen.
Alles in orde.
"Mijn beste Elsie...
"toen Hilda en ik uit Nr. 1 vertrokken om ons werk in het veldhospitaal te beginnen...
"gaven de patiënten ons bloemen.
"Dus ik vermoed dat er een paar rozenstruiken in Rouan kaal zijn."
Zuster Steele? Zuster Ross-King jullie moeten gelijk jullie dienst aanvangen.
Jullie ook.
"Weet je waar Syd is?
"Waarschijnlijk over het hele Front verplaatst, waar het de bevelhebbers maar uitkomt.
"Geef hem mijn hartelijkste groeten.
"Wat mij betreft, ik denk dat het wel goed gaat met mijn werk...
"al voel ik het verlies van Harry meer dan ooit tevoren.
"Op de één of andere manier, lukt het stug door te gaan."
Is zo'n dunne, kleine meid als jij toevallig op zoek naar wat lekkere pap?
Dat klinkt heerlijk. Dank je, kok. - Ik kom zo bij je.
Daar gaat ie weer. De meeste ochtenden wekt hij het halve kamp.
Een nieuwe parochiaan? Zingt u?
Heel slecht. - Dat heeft mij nooit tegengehouden.
Zijn we geraakt? - Maak je niet druk.
De vijand is alleen geïnteresseerd in de spoorlijn, die...
meer dan 100 meter verderop is. Kunt u in harmonie zingen?
"Mijn beste vriendin...
"ik weet dat het niet goed is om te zeggen.
"Dit lijkt de meest deprimerende plek in de oorlog...
"en kan er niets aan doen om me af te vragen of het wel allemaal waard is."
Frans Militair Hospitaal, Amiens
Fraser. - Mijn God, Elsie. Is het hier? Zijn wij het?
Kom mee.
Kom mee naar de kelder.
Snel Elsie, schiet op.
Bedankt.
Bedankt, mijn kleine Engelse, bedankt. - Het stelde niets voor.
We kunnen niet zonder onze kok, of wel?
Zit je lekker? - Ik ben er ondersteboven van.
"Beste Alice...
"je zult niet geloven hoe bedreven ik tegenwoordig in het Frans ben.
Brood en jam? Heeft u pijn? Een granaat.
"Ik heb de taal van het land goed onder de knie gekregen.
"We verplaatsen de afdelingen naar de kelders vanwege de luchtaanvallen...
Fraser en ik moeten samen tientallen patiënten verzorgen.
"Maar onze werklast kan op elk moment groter worden.
Weer migraine?
Sorry, maar zou je voor me willen invallen? - Natuurlijk. Ga maar naar je bed.
"Dit is natuurlijk een volledig Frans hospitaal...
"maar als het offensief komt, laten we iedereen toe.
"De verpleging op zich, is heel interessant.
"We gebruiken een nieuwe behandelmethode voor ontstoken wonden: de Carrel-Dakin."
De wond is niet vervuild.
"Ik heb er geen training voor gehad, dus deed ik maar wat.
Goed werk, zuster Cook.
"Maar onze hoofdarts, een aardige man, lijkt tevreden genoeg met mijn inspanningen.
"Ik hoop dat alles goed met je gaat in het veldhospitaal.
"Ik heb al tijden niets van Syd gehoord...
"maar geloof dat hij aan het oostelijk deel van het front zit.
"Ik mis hem constant, vanzelfsprekend, maar meestal tijdens de stilte van de avonden...
"die niet zo stil zijn de laatste tijd.
"Al lijkt het dat vanavond de Keizer zijn aandacht ergens anders op heeft gericht."
De Duitsers, kun je ze horen?
Ik denk dat ze het nu aan het front wat rustiger aandoen.
Alstublieft, zuster. - Dank je, Wilson.
Is hij helemaal uitgeput? - Longontsteking.
Zijn temperatuur is boven de 40 graden.
In mijn vorig veldhospitaal was er een vent zo warm dat we onze muffins op hem roosterden.
Geen zorgen, soldaat Gilmore, ik zorg dat ze jou met de nodige respect behandelen.
Jongens van de 'Bulldog Breed'. Ze mogen ons niet verslaan, zuster.
Heeft u uw avondeten al gehad, zuster?
Gaat u dan maar.
De kok heeft zichzelf overtroffen met de Yorkshire pudding.
Ik deed mij ogen dicht en kauwde. Het leek bijna alsof ik terug was in Otaga.
Dank je, Wilson.
Blijf doorgaan met afsponzen.
Haal me, als het slechter gaat. Dan geef ik hem een kalmeringsmiddel.
Zeker weten.
Dat was het laatste.
Alles goed aan uw kant, zuster? - Bloeddruk is stabiel.
Laten we hem dichtnaaien en gaan eten. Draad.
Ik hoop dat er nog Yorkshire pudding is. De vorige van de kok was erg lekker.
Het zit hem in de eieren. Je hebt genoeg eieren nodig om hem goed te laten rijzen.
Een Yorkie die niet minstenst tien centimeter hoog is, is geen echte Yorkie.
Die van mijn moeder zijn meestal rubberachtig en plat.
Hij ijlt. Hij blijft niet in bed en maakt de andere jongens wakker.
Ik leg hem bij de oven, dan blijft hij warm. - Dank je.
Kijk eens, zuster. Is hij niet prachtig? - Weer op weg naar de spoorweg, vermoed ik.
Wilson, wat doe je? - Bukken.
Wilson, waar ben je?
Ben je in orde? Jongens? - Ik kan niets horen.
Waar is de nachtzuster? Waar is ze? - Hier.
Zuster, ben je in orde?
We moeten ze onder hun bed leggen, in het geval er nog meer bommen vallen.
Sommigen zijn misschien al buiten westen.
Laat me niet alleen. - Ik moet de andere afdelingen controleren.
Jij redt het wel.
Wilson, ik heb de lamp nodig.
Vuile klootzakken. Ze hebben mijn vuur uitgemaakt.
De afdelingen. Zijn de afdelingen geraakt?
Blijf dekking zoeken. - De afdelingen.
Kok, kom terug.
Iemand, help. Afdeling 1 is geraakt.
Soldaat Gilmore, ben je in orde?
Help, mijn afdeling is geraakt. Afdeling 1 is geraakt. Help me, alsjeblieft.
Ik krijg hem niet open. - Ik heb nu hulp nodig. Help me, alsjeblieft.
De deur is geblokkeerd. We kunnen er niet uit.
We moeten deze man dichtnaaien. Geef me wat licht.
Nee, niet doen. De vrijgekomen ether. Het kan exploderen.
Dan moeten we het zo doen. Haal die verduisteringslakens weg.
Hou je vinger aan zijn pols.
Eerwaarde, bent u gewond? De afdeling is ingestort.
Als u me helpt met het tillen van de ander kant. - Laat het aan de Heer, zuster.
Laat het aan de Heer. - Ik heb nu hulp nodig.
Mijn God, ben je in orde?
Hier. - Ik kom eraan.
De tent moet nu omhoog. - Wat is er geraakt. Doof het vuur.
Eén. twee, drie.
Haal de brancards. We moeten ze hier weghalen.
Gilmore. Het is zuster Ross-King.
Het is al goed, je kunt nu terug naar je bed. Omhoog.
Jij bent in orde, Gilmore.
Kom op.
Neem een stap.
Nog een stap. Plas. Een stap over de plas. Hierheen.
Pas op je hoofd. Goed zo. Je bent in orde.
Zuster Earle, je moet die tent ingaan, aan de rechterkant...
liggen twee patiënten. Ik kom er zo aan.
Ik heb die morfine nodig.
Haal morfine. En schoon water.
Alsjeblieft, drink hier wat van.
Gilmore, kijk me aan.
Ik kan het me niet goed herinneren.
Ik herinner me dat ik daarin viel, en Wilson riep. Maar hij kwam niet.
Mijn God, ik dacht dat hij bang was geworden.
Ik dacht dat hij was weggerend. Dat hij een lafaard was.
Ik dacht dat hij een lafaard was.
Alice, kom mee.
Waar kom jij nou vandaan?
Er is post.
Syds eenheid is verplaatst. Hij is in Fricourt gestationeerd.
Dat is maar 30 kilometer hier vandaan. We hebben pas morgenmiddag dienst.
Is die bevoorradingsvrachtwagen er nog? - Wat? Elsie, wacht.
Bonjour. Goedendag.
- Goedendag.
Spreekt u Engels?
Sorry, bonjour is het enige Frans dat ik spreek.
Je bent een Australiër. Ga je terug naar de gevechtslinie?
Zodra deze knulletjes klaar zijn.
Kan je een paar passagiers meenemen naar Fricourt?
Ik kan jullie naar Berlijn meenemen. Zolang jullie een pas hebben.
Een pas? Natuurlijk.
Ze liggen in onze kamer. We zijn zo terug.
Een pas? Elsie.
We hebben geen reispas. Die moet je aanvragen bij de militaire politie.
Dat weet ik.
De assistent-hoofd van de militaire politie is erg strikt en Fricourt is aan de frontlinie...
dus zal hij ons waarschijnlijk geen pas geven.
Dat weet ik, dus dan maar zonder. - Waarom wachten we niet gewoon?
Totdat we toestemming krijgen. - Als we wachten...
rijdt onze kans naar Fricourt weg. - Maar er komen andere kansen. Morgen.
Misschien verplaatst het leger Syd morgen, Fraser. Of valt er morgen een bom op ons.
Er is misschien zelfs geen morgen.
Ik heb mijn man bijna negen maanden niet gezien en hij is zo dichtbij.
Alleen ik ga mee. - Met de juiste papieren?
Dan gaan we.
Je hebt geluk dat je erheen kunt. Dit was een week geleden Duits gebied.
Ze hebben ons van alle kanten beschoten.
En wij schoten weer terug.
Blijven ze daar gewoon liggen?
We hebben genoeg eigen mannen te begraven.
Het AIF 2e Bataljonkamp, Fricourt
Ik ben op zoek naar majoor Sydney Cook. - Zijn compagnie is aan het front.
Wanneer worden ze terug verwacht? - Ze hadden er al moeten zijn.
Wil je gelijk naar Amiens gaan?
Ik heb 24 uur verlof. Die wil ik niet hier doorbrengen.
De vrachtwagen waar ik in kwam gaat over een paar uur terug.
Zolang blijven we hier niet. Kom. We gaan.
Fraser vind het geen probleem vannacht bij zuster Cuthbert te slapen.
Mme Girard heeft een cake voor ons gebakken.
Geen idee waar ze de eieren vandaan heeft gehaald.
Waarom ga je niet even zitten.
Laat mij maar even.
Ik hou het nog steeds bij.
Wat hou je bij?
Alles.
Onze trouwdag, onze verlovingsdag...
de dag dat jij in je been werd geschoten, de dag dat je bij Lone Pine werd neergeschoten...
toen je naar Alexandrië werd getransporteerd...
de eerste keer dat je inscheepte, dat ik voor het eerst inscheepte.
Je moet het verstrijken van de jaren op één of andere manier bijhouden, denk ik.
Blijf doorgaan met mijn hoofd te strelen.
Kitty? Kom dan kitty.
Toe nou, kitty. - Zuster Ross-King. Zoekt u iets?
Ik wil u wat verheugend nieuws geven.
Ik krijg een onderscheiding? - U en drie anderen.
En niet zomaar een onderscheiding. De Military Medaille.
Er is een officiële ceremonie over een paar weken. Generaal Birdwood in eigen persoon komt.
Dit is een geweldige dag, zuster.
Laat mij de eerste zijn om u te feliciteren. - Dank u.
Kitty. Kom op. Hallo.
De militaire medaille erkent daden van dapperheid en plichtsbetrachting terwijl onder vuur.
Het werd nog geen twee jaar geleden gecreëerd door de Koning.
En sindsdien heb ik het genoegen en de eer...
om die te geven aan vele dappere, jonge mannen van de AIF...
die de geest van uw land belichamen.
En nu mag ik die geven aan jonge vrouwen die hetzelfde doen.
In de nacht van 22 juli liet de vijand niet minder dan vijf bommen op dit ziekenhuis vallen.
Bij zo'n geval ken ik heel goed de waarde van moed en koelbloedigheid.
In die nacht gedroeg zuster Ross-King zich niet alleen heel moedig en...
en met grote koelbloedigheid maar ook met groot mededogen.
Deze onderscheiding is volledig verdiend door uw voortreffelijk gedrag...
en ik overhandig het u nu samen met mijn welgemeende felicitaties.
U zult wel heel tevreden zijn.
Ik ben erg trots op ze. Dank u, generaal. Excuseert u mij.
Prima gedaan, zuster Ross-King. - Dank u, Ms Wilson, en bedankt voor uw komst.
Mijn beste Alice, ik zou dit voor geen goud hebben willen missen.
Verpleegsters te zien, die een militaire onderscheiding krijgen van de opperbevelhebber.
Wat een reis is deze oorlog voor je geweest. Voor ons allemaal trouwens.
Hallo, Xavier. - Hallo Alice, je ziet er goed uit.
Dank je wel. Ik dacht dat je in Londen was. - Dat was ik ook.
Maar kwam je bij toeval hier langs?
Ik was in Rouan en de gesprekken gingen allemaal over een zekere Aussie zuster en haar MM.
Vertel me over Londen. Wat doe je daar, ver weg van de oorlog?
Ik ging kortgeleden naar een toneelstuk. - Een toneelstuk? Van wie?
Een of andere Scandinavische vent, al ben ik niet zeker of ik begreep waar het allemaal over ging.
De acteurs declameerde hoogdravend over de treurige toestand van de moderne mens.
Je zou je toneelstukken zorgvuldiger moeten kiezen.
Ga naar een komedie van Wilde, een satire van Bernard Shaw.
Ga met mij terug en ik neem je mee naar elke theater in Londen.
Ik wist dat je in Trois Arbres was voordat ik naar Frankrijk kwam, ik informeerde naar je.
Weet je, je bent zo nu en dan in mijn gedachten. "Zo nu en dan in mijn gedachten".
Sinds Egypte...
is er geen ochtend voorbij gegaan dat ik niet wakker werd en aan je dacht.
Ik ben hier naar toegekomen om je nogmaals een huwelijksaanbod te doen.
Ik ben niet naïef, Alice. Ik weet van het verlies dat je hebt geleden.
Ik ga er absoluut niet vanuit dat ik Harry in je hart kan vervangen.
Maar deze oorlog zal op een dag eindigen. Het zal eindigen.
Er is een toekomst na deze jaren van leed. Ik geloof dat we die toekomst samen kunnen hebben.
Mijn gevoelens voor jou zijn niet veranderd. Ik hou van je.
Trouw met me.
Xavier...
Dank je wel.
Maar...
Ik kan dat niet.
Ik kan niet met hem trouwen, Elsie.
Hoewel Xavier de aardigste man is die ik ken...
en hij alles zou doen om mij gelukkig te maken.
Ik kan niet met hem te trouwen omdat twee jaar geleden ik Harry boven hem verkoos.
Om daarop terug te komen, in plaats van een nieuw leven te starten...
zou teruggaan naar het verleden betekenen. Het zou oneerlijk zijn, wreed voor ons beiden.
Dus, mijn lieve zuster Cook, het lijkt erop dat je maatje haar dagen zal eindigen...
als een oude vrijster, omringd door katten.
Moeten we naar de schuilkelder?
Het is de spoorweg.
Vluchtelingen uit het gebied van het front.
Mama, mama, wacht op mij.
Ik zeg je één ding.
Als de Duitsers hier zijn voordat ik klaar ben met deze sokken voor Syd, zijn ze nog niet jarig.
Scalpel.
Ze plaatsen het scheepskanon op een vrachtwagen...
rijden stiekem om middernacht langs de spoorlijn...
vuren een paar grote granaten af en gaan er vandoor.
Tegen de tijd dat Fritz wakker is en naar ze op zoek gaat, zijn ze nergens te bekennen.
De berichten zijn dat we enige vooruitgang boeken.
We drongen ze twintig mijl terug op sommige plaatsen.
Namen links en rechts achtergelaten waardeloze krijgsgevangen mee.
Laten we hem terug op de brancard leggen.
Geef me een minuutje.
Een telefoontje. - Voor mij?
Goedendag?
Ik ben het, meisje. - Syd, bent je in orde? Ben je gewond?
Nee, ik ben in orde. Ik ben prima.
God, lieverd, ik dacht... - Nee, ik ben in orde.
Prachtig nieuws. Vader en moeder komen naar Londen...
en hij regelt met het Oppercommando dat ik verlof krijg om mij bij hen te voegen.
Dat is prachtig. Je hebt een rustpauze nodig en je ouders zullen erg blij zijn om je te zien.
Je moet uiteraard ook komen.
Ik zou graag komen maar ik denk dat mijn kans op verlof gering is.
Je kunt toch wel een week of twee worden gemist?
Ik denk niet dat het lukt. We hebben het op dit moment erg druk...
Ja, maar hoe moet dat dan met mij?
Ik kan nu toch niet naar Londen gaan zonder mijn vrouw aan mijn arm, nietwaar?
Ik moet nu gaan. Maar ik heb nog contact met je over de datums.
Kijk zuster Cook. De Amerikanen. Amerikaanse soldaten.
Ik ben net buiten geweest.
De Amerikaanse troepen komen in groten getale. Honderden en honderden van ze.
Dat is een goede zaak, denkt je niet?
Nu de Amerikanen hier zijn zal de oorlog zeker keren.
Denk je niet dat het een goed teken is? - Ik weet het niet.
Ik weet niets over de Amerikanen, ik weet niets over de Duitsers...
Ik weet nergens iets over. Ik heb werk te doen.
Water. Water.
Alstublieft, water.
Mijn vriend is stervende. Helpt u hem alstublieft.
Zij waren daar al drie en een halve dag.
Drie en een halve dag zonder water of voedsel of verzorging.
Over het hoofd gezien door hun overwinnaars, vergeten door ons allen.
Wie kan ons dat kwalijk nemen? Iedereen van het personeel hier is doodop.
Uiteindelijk kwam majoor Barton en we deden wat nodig was voor de levenden.
Ik zorg ervoor dat er transport wordt geregeld.
God is met Duitsland.
Onze Vader die in de hemelen zijt
Uw naam worde geheiligd. Uw koninkrijk kome.
Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alsook op aarde.
En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze.
Want u bent het koninkrijk, de kracht en de heerlijkheid in de eeuwigheid, Amen
Hallo, meisje.
Is jouw verlof voor Londen al goedgekeurd?
Nog niet. - Het zal geen probleem zijn.
Vader gaat met het Hoofd van het Rode Kruis praten, trekt aan wat touwtjes.
Ik heb de plaatsen die we gaan bezoeken omcirkeld. - Je vader schrijft in mijn naam?
Ik dacht te beginnen met de galeries en vervolgens naar Covent Garden...
Ik wil dat hij dat niet doet.
Je hebt toch geen gewetensbezwaren dat je een kruiwagen gebruikt, niet?
Omdat je zeker nooit gewetensbezwaren hebt gehad om...
"mijn schoonvaders naam is Sir Joseph Cook", eerder te gebruiken.
Is er iets mis? - Ik vertelde het je.
Met het grote offensief nu is het op dit moment erg druk in het ziekenhuis.
Ze zullen zonder mij onder grotere druk staan.
Onder grote druk. Ben je daar zeker van? Jij bent alleen maar een verpleegster.
Alleen maar een verpleegster of niet, nu is niet de tijd voor mij...
om in Londen te gaan flaneren.
Zelfs al ben ik maar een verpleegster... - Lieve help, ik zeg niet dat ze je niet waarderen.
Ik kan alleen niet geloven dat niemand anders voor je kan invallen.
Ik kan niet geloven dat jij van mij verwacht zondermeer naar jou te komen...
Het lijkt me wel wat vreemd, weet je?
Jouw... wat je doet, op de eerste plaats te zetten.
We krijgen niet veel kansen om samen te zijn.
Ik zou deze kans graag pakken, maar ik kan het niet.
Ik weet dat je me nodig hebt, maar ik meen echt dat ik op dit moment hier meer nodig ben.
Waar ben je mee bezig, je stond daar open en bloot in het licht.
Niets. - De moffen konden je hebben gedood.
Maar dat hebben ze niet.
Wat deed je? Wensen dat een wens zou uitkomen?
Zoiets.
Laten we ons allemaal warm houden. - Bedankt, sir.
Weet je, ik heb mij afgevraagd of er iemand is die over mij waakt.
Ik heb 476 narcoses gegeven...
en niet één patiënt verloren.
Nee, Hilda, jij bent het alleen. - Wat bedoel je?
Ik bedoel, jij gansje, dat je steengoed bent in je werk.
Zoals jij dat ook bent, zuster Ross-King.
Ik schreef naar Ms Wilson.
We zijn in dit veldhospitaal nu lang genoeg geweest.
Zuster Ross-King.
Zuster Steele.
Welkom terug.
Mijn geliefde Syd...
ik neem aan dat je nu het nieuws hebt gehoord dat Lille, Oostende en Douai zijn ingenomen?
Eindelijk, in dit vijfde jaar van de oorlog, lijkt het dat het tij echt aan het keren is.
Breng hem wat te drinken, alsjeblieft.
Als we ons dat hadden gerealiseerd toen we ons aanmeldde...
dat we na vier jaar nog steeds hier zouden zijn. Nog steeds volhoudend...
ik ben bang dat we er dan voor teruggeschrokken zouden zijn.
Ik dank jullie beiden. Veel dank. Goed gedaan.
Mijn liefste, laat het gruwelijke van deze lange oorlog niet je hart overheersen.
Alle dingen gaan voorbij...
maar ik zal altijd je liefhebbende vrouw zijn. Elsie.
Is het een konvooi?
Het is wapenstilstand.
Er is een wapenstilstand, Alice, Duitsland heeft zich overgegeven.
Goede gezondheid, zuster.
Een goede gezondheid, ook voor jou soldaat.
Land van de Lange Witte Wolk. Miste u het allemaal?
Dat heb ik zeker, Kiwi. - Kom op, zuster.
Wat denken jullie ervan, zusters? We deden het. We hebben gewonnen.
Bedank God.
Weet je, ik geloof niet dat er een God is. - Gelooft je niet in God?
Je lijkt me echter niet de persoon die in niets gelooft.
Ik geloof dat je ergens voor moet gaan. In het doen van je best...
om aardig te zijn. Ik geloof in mijn vrienden.
Hé, zuster. Ik drink op mijn verdomde maten, oké?
Dus dit is waarvoor de prijs werd betaald door al die jongens en door ons werd bereikt.
Ik hoop dat we onszelf niet toestaan om ze te vergeten. Dat zou heel erg zijn.
Ik kan me niet voorstellen dat het wordt vergeten. - Ik evenmin.
Alice. Miss Wilson, kom op.
Nee, nee. - Weet je het zeker?
Majoor Springer, zou u mij de eer willen geven van een dans?
Zeker weten.
Alsjeblieft. Ik zal hem niet meer nodig hebben. Ik ga verdomme naar huis.
Is het jouw paard wel? - Nee, maar u mag het hebben.
Dus, wat is er met ze gebeurd?
Wat is er geworden van deze Anzac meisjes na de oorlog?
Zette het einde van beide oorlogen hun wereld daarna op zijn kop?
Elsie Cook en haar man, Syd, gingen terug naar Australië.
Syd werd Commonwealth directeur Publieke Werken, eerst in Perth en daarna in Sydney...
terwijl Elsie hun zoon opvoedde en een succesvolle antiekzaak opende.
Zij raakte betrokken bij liefdadigheidswerk voor de Wesleyan kerk...
in het bijzonder ter ondersteuning van vrouwen in moeilijke tijden.
Het stond vlak achter de ladekast, maar je kunt niet weggaan zonder deze meest essentiële...
Olive Haynes trouwde met Pat Dooley voor het einde van de oorlog.
Pat werd een succesvol advocaat.
Olive en hij kregen zeven kinderen, van wie er één het syndroom van Down had.
Zij weigerde om haar kind op te laten sluiten, uit het oog, uit het hart...
en hielp daardoor aan de totstandkoming van een speciale school voor kinderen met Downs.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, nam Pat weer dienst en werkte Olive voor het Rode Kruis.
Hilda Steele ging in London verder met haar studie voor narcotiseur.
Ze keerde naar Nieuw-Zeeland terug trouwde en had een dochter.
Het huwelijk duurde slechts een jaar.
Ze was zaalzuster en hoofdzuster in ziekenhuizen in Auckland en Nelson...
en werkte vervolgens in TB-klinieken...
die de voorlopers werden van de Nieuw-Zeelandse Community Nursing Service.
Grace Wilson werd Staf-Hoofdzuster van het Australische leger...
en diende in het Midden-Oosten in de Tweede Wereldoorlog.
Ze was voorzitster van de Royal Victorian College of Nursing...
drie keer president van de 'Return Nurses Club', een referendaris van de 'Shrine of Remembrance'.
In 1953, werd ze het eerste levende erelid...
van de 'Teruggekeerde Mariniers en Piloten Keizerlijke Federatie van Australië'.
En dan...
74 jaar oud, deed Grace Wilson uiteindelijk toch iets geheel voor zichzelf.
Ze werd verliefd en trouwde.
Transportschip 'City of York', maart 1919.
Dus is het mogelijk om een nieuw leven te beginnen nadat een oud leven voorbij is.
Ik ontmoette Sydney Appleford op de reis naar huis.
Hij was een arts en had de oorlog bijna net zo lang als ik meegemaakt.
Zie je dat daar? Wat is dat? - Is dat een walvis?
We trouwden in augustus 1919 en samen hadden wij een medische praktijk in het landelijke Victoria.
We hadden vier prachtige kinderen.
Maar ik vergat nooit het andere leven dat de Grote Oorlog vernietigde.
Alice Appleford was in de tweede wereldoorlog verantwoordelijk voor 2000 vrouwelijke militairen.
Een onderscheiding, in naam van Alice, wordt jaarlijks uitgereikt...
aan een lid van het Australische verpleegsters Corps.
Zowel Alice Appleford als Grace Wilson kregen de Florence Nightingale medaille.
Meer dan 3.720 Australische en Nieuw-Zeelandse verpleegsters dienden in de Eerste Wereldoorlog.
210 kregen de Associate Red Cross, 56 de Royal Red Cross.
Slechts zeven ANZAC verpleegsters kregen de Military Medaille.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -