Dit drama is gebaseerd op levens van echte mensen. Bepaalde karakters...
gebeurtenissen en tijdlijnen zijn gecreëerd voor een dramatisch effect.
Ik heet Norval, maar iedereen noemt me Pat.
"Een Psalmenboek onder de grote tak."
"Een kruik met wijn, een brood en gij."
Dat is wat ik voor je voel, Alice.
Onze jongens worden afgeslacht in Gallipoli...
en die het overleven worden teruggestuurd om gedood te worden.
De meeste dagen voel ik me als een stukje uitgekauwd touw.
Mijn haar is walgelijk.
Majoor Proir, dit is Alice. Zuster Alice Ross-King.
Aangenaam kennis te maken. - Ook met u, zuster.
Syd is afgekeurd voor dienst. Hij wordt voor drie maanden weggestuurd om te herstellen.
Waarheen? - Naar huis.
Ik ben nog een beetje traag hier bovenin.
Als je naar huis gaat ben je bij Syd. Dan kan je hem goed verzorgen.
En dames, waar nu heen? - Frankrijk, denk ik, het is nogal een hotspot.
Ga je met me trouwen, Harry Laurie Moffitt? - Als jij met mij wilt trouwen, Alice Ross-King.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The ANZAC Girls S01E04: Love
In de lente van 1916 werden Geallieerde troepen naar Frankrijk en Vlaanderen gestuurd om de Duitse opmars te stoppen
Medische eenheden haastten zich om hun troepen te ondersteunen.
Noord-Frankrijk, april 1916
"Mijn liefste Harry, na het vertrek uit Egypte en het oversteken van de Middellandse Zee...
"hingen we een week lang rond in Marseille."
Ik verveel me te pletter.
"We reizen nu al drie lange dagen richting Rouen."
"Met vaak op zijsporen te zijn beland...
"heeft het grootste deel van de Eerste Divisie ons ingehaald."
"Maar hoewel ik keek en keek...
"geen van die honderden mannen was de man van wie ik droom."
"Mijn allerliefste, het lijkt onmogelijk om te kunnen leven als je niet bij me bent."
"Ik hoop en bid dat je al in Frankrijk bent en dat we elkaar snel zullen zien."
Ms Hilda Steele. - Bedankt.
En Pete, je hoedenmaaksters kunstwerk. - Was dat maar zo. Mijn hoeden zijn lelijk.
Ze zijn mijn tas vergeten. - Het zal hier wel ergens liggen.
Pardon. Bij welk bataljon zit u? - Het 2e.
Jullie waren in Gallipoli.
Weet u of het 21e in Frankrijk is aangekomen?
Zuster, ze kunnen overal tussen Thessaloniki en Southampton zijn.
En wat ik van Frankrijk gezien heb, zijn ze beter af daar te blijven.
Alice. Kom op.
Kom mee, zusters. Doorlopen, gezamenlijk. Voordat het gaat regenen.
Vorm twee rijen, goed zo.
Geallieerde Hospitaal Kamp, Rouen
Koningin Alexandra's Koninklijke Verpleegdienst. Hallo.
Rokken.
Dat moet de commandant zijn. - Let op je manieren, meiden.
Kolonel De Crespigny? De verpleegsters van Nr. 1 AGH, gereed voor dienst.
Van harte welkom, hoofdzuster, maar ik vrees dat Nr. 1 nog niet klaar is.
Daar gaan we weer. - Ik hoopte morgen klaar te zijn...
zeker nu het leger de strijd verhoogt aan het front.
Maar de locatie die ons is toegewezen door het Opperbevel, is...
Het vereist enkele aanpassingen.
Mijn verpleegsters zullen de afdelingen bevoorraden en openen als ze klaar zijn.
Dat is wat ik ook had gepland voor jullie.
Maar het Opperbevel heeft besloten dat, totdat we open zijn...
jullie bij de Britse No. 11 worden ingedeeld.
In hun wijsheid.
Mijn adjudant zal jullie je woonruimten laten zien.
Dus we werken niet in ons eigen hospitaal? - Blijkbaar moeten we de Britten helpen.
Werken met de Koningin Alexandra's. - Ik weet het, dat is een verrassing.
We moeten gaan uitpakken.
Links. luister je wel? Links. Heb je watjes in je oren?
Je andere links. Nog meer links. - Pardon, is er post gekomen?
Wacht op het hoornsignaal, zoals iedereen.
Weet u wanneer... ik verwacht namelijk een brief.
Wacht op het hoornsignaal, zoals iedereen.
Drie kolonialen op mijn afdeling? Waar heb ik dat aan verdiend?
Zijn ze verpleegsters of vrijwilligsters?
Zusters Ross-King, Haynes en Steele zijn alle drie volledig gekwalificeerd.
Kunnen ze een verband aanleggen? Spalken? Zwachtelen?
Zoals ik al zei, ze zijn volledig gekwalificeerd.
We verwachten een konvooi met revalidatiepatiënten van het veldhospitaal.
Maak de bedden op en gereed.
Ja, zuster Bullus, - Zaalzuster Bullus.
Waarom zijn we weer de laatste eenheid die zijn eigen voorzieningen krijgt?
Kom op zeg, helemaal naar de officierenlatrine lopen met dit weer, het...
Denk je dat het één van ons of één van hun is?
Eén van de hospikken zie dat er laatst 's nachts zeppelins rondvlogen.
En dat ons afweergeschut op ze schoot.
Er staat een man bij onze hut.
Majoor Prior. Ik... Hallo.
Hallo, Alice. Ik kwam kijken af je al geïnstalleerd was.
Zusters. - Ben je al lang in het kamp?
Wij slagers een bakkers komen nagenoeg als eerste aan.
Soldaten zijn per slot niet meer dan wandelende spijsverteringskanalen.
Heb je post gehad?
Post van een zekere luitenant van het 21e?
Ik heb niets meer gehoord van Harry sinds onze inscheping.
Ik hoopte dat hij in Frankrijk zou zijn, maar...
Afgaande, zoals hij over jouw sprak, staat hij te trappelen om hierheen te komen.
Dames.
Dooley?
Zuster Haynes. Je kan me nog herinneren? - Natuurlijk.
Je ziet er erg vitaal uit.
Wat heb je allemaal gedaan sinds Lemnos?
Ik was in Tel-El-Kebir, daarna ben ik naar Frankrijk gekomen.
Ik ben hier een paar dagen geleden aangekomen.
Sindsdien ben ik het hele kamp aan het omspitten.
Dit wordt zeker de schuilkelder voor de zusters, om ons tegen de zeppelins te beschermen?
Nee, dit worden jullie wc's.
Nog beter. We hebben een tekort aan voorzieningen...
en ik weet, na Lemnos, hoe men een strategisch geplaatste latrine kan waarderen.
Ik laat je aan je werk.
Dat liedje. - 'Song of Australia'? Ken je het?
Doei.
Ga verder, man.
Monteurs.
Slagers en bakkers.
Onderofficieren.
Verpleegsters. - Bedankt, ik neem ze wel mee.
Officieren.
Kwartiermeesters.
Dit kan niet alles zijn wat er gekomen is. - Dat was alles.
Kan er eentje achter het bureau zijn gevallen? - Dat was alles.
Ik begrijp er niets van. Harry moet nu toch wel in Frankrijk zijn.
Er moet meer lijnzaadolie in.
Het is nu al weken. Hij kan kennelijk niet de moeite nemen om te schrijven.
Het water.
Hij verwaarloost me toch niet als hij echt om me geeft?
Niet zoveel. - Ik weet hoe je een lijnzaad kompres maakt.
Je maakt van deze een zooitje. Concentreer je op waar je nu mee bezig bent.
Wie is hier verantwoordelijk voor? Jij?
Jij? Of een andere nutteloze verpleeghulp die dit gewassen heeft?
Ik dacht het niet, zaalzuster Bullus. - Ik heb ze gedaan.
Jij?
Maar afwassen is niet de taak van een verpleegster. - Niet? In Australië...
doen zowel verpleegsters als verpleeghulpen het. - Ik weet niet hoe jullie het in Australië doen...
maar ik zou mijn keukenmeid ontslaan als ze mijn servies zo achterlaat.
Ja, zaalzuster Bullus.
Je zou bijna denken dat we Engelands vijand zijn zoals we worden behandeld...
in plaats van bij haar te horen.
Pardon, kolonel. - Hoofdzuster Wilson?
Ik vroeg me af hoelang het nog duurt eer No. 1 klaar voor ons is?
Drainages worden gegraven, afdelingstenten opgezet.
En nog een week om ze in te richten. - Een week? Prima.
Hoe vindt u het om samen te werken met onze Koninklijken nichten?
Mijn verpleegsters kunnen overal werken.
U was toch op Lemnos?
Ik hoorde dat u daar wonderbaarlijke dingen heeft bereikt, onder zware omstandigheden.
Een hoofdzuster is zo goed als de verpleegsters die ze leidt.
Zit uw verband niet comfortabel, soldaat Mcleod?
Ik denk dat ik last heb van cianalas.
Is dat Keltisch voor koorts? - Nee, zuster dat is Keltisch voor heimwee.
Waar is je thuis?
Een klein plaatsje genaamd Pettycur. - Pettycur? Wat een mooie naam.
Het is niets bijzonders Het zijn gewoon kale heuvels...
en de schuimende zee in de Firth. - De Firth, is dat de baai?
Ja, de prachtige Firth van Forth.
Ik hou er ook van de zon op het water te zien schijnen. Het lijken net stukjes juwelen.
Het is 15:00 uur. Theetijd.
Soldaat Mcleod vertelde me over zijn woonplaats. - Het is 15:00 uur. Theetijd.
Ja, mooi.
De thee is bijna klaar, zaalzuster Bullus.
Is dit een grapje of zo?
Pardon? - De oortjes?
Ik doe het zelf wel.
Nonchalance. Geen gevoel voor orde. En jij noemt jezelf een militair verpleegster?
Wat als de commandant binnenkwam? Wat als hij je slordige manier van presenteren zag?
Het spijt me.
Bij jullie kolonialen ontbreekt elk gevoel van wat juist en gepast is.
Jullie zijn allemaal slonzen. Die de norm van ons beroep verlagen.
Genoeg.
Zuster Steele, je hebt wat frisse lucht nodig. Neem even een paar minuten pauze.
Terug aan het werk, zuster Haynes. Ik help zaalzuster Bullus wel met de thee.
Ik had mijn stem niet moeten verheffen, maar sinds uw verpleegsters hier zijn...
is deze hele afdeling in complete chaos. - Dat is vervelend om te horen.
Is het sterftecijfer opgelopen? - Nee.
Het ziektecijfer? Patiënten die niet beter worden?
Orde, Ms Wilson.
Een hospitaal heeft orde nodig, vooral een militair.
Bedden die schots een scheef staan. Dekens verkeerd omgevouwen. De kussens verkeerd.
Ze spenderen teveel tijd met het verbroederen met de mannen.
Mijn verpleegsters zijn onvoorwaardelijk toegewijd aan hun patiënten.
Dan horen ze te weten dat een nette afdeling de geestelijke rust is voor hen die erin liggen.
Daar ben ik het helemaal mee eens.
Maar men moet niet meer nadruk leggen op de geordendheid van de afdeling...
dan op de zorg van de patiënten die erin liggen.
Of wel?
Dit is een mooi plekje. - Ms Wilson, ik ga weer aan het werk.
Ze kunnen nog wel even zonder je.
Aan het einde van deze dienst, zal de commandant ons naar No.1 halen.
Maar onze orders...
Hij vond het belangrijk dat we allemaal samen zijn en komende dinsdag draaien.
Dat is zo'n opluchting.
Ik wilde altijd al bij de Koningin Alexandra's.
Toen ik klein was zag ik een foto van één van hen in hun uniform, en...
dacht dat ik ook zo wilde zijn.
Kalm, bekwaam en nuttig.
Het spijt me zo verschrikkelijk dat ik u teleurstel, Ms Wilson.
"Hoe weinig wordt er bereikt met angst als gedachtegang."
Weet je wie dat zei?
Florence Nightingale.
De Koningin Alexandra's en wij hebben een andere benadering om dingen op te lossen, dat is alles.
En vergeet niet, jij bent van de andere kant van de wereld gekomen om je plicht te doen.
Dat is veel verder dat net over het Kanaal.
Ga maar terug als het weer gaat. - Dank u.
Ms Wilson, waarom komende dinsdag?
20 april, 1916 Australisch Algemeen Hospitaal No. 1 gaat open
Hulp nodig?
Welkom terug, zuster Haynes. - Dank je, Dooley.
Krijg je dat liedje niet uit je hoofd?
Wist je dat het door je landgenoot gecomponeerd is?
Tja, het heet de 'Song of Australia'.
Nee, ik bedoel de schrijfster, ze kwam uit Adelaide.
Is dat zo?
Als ik een wijsje kon houden zouden we bijna familie kunnen zijn.
Dit is nog vuil.
Het maakt me niets uit of ik elke ondersteek van No. 1 moet schoonmaken.
Zolang het ons eigen hospitaal is, tussen onze eigen jongens.
Kop op, zuster Steele. Je hoeft die Bullus nooit meer onder ogen te komen.
Nee, dat is het niet. Het is...
volgende week dinsdag is het 25 april, een jaar na de Gallipoli landing.
Een jaar? Nu al?
Ms Wilson zei dat de commandant een dienst organiseert...
voor degenen van ons die dat graag zouden willen.
Veel patiënten willen daar graag bij zijn. - Velen van hen waren daar.
En nu zijn ze hier.
Net zoals wij.
We moeten zelf wat organiseren, voor de jongens?
Die winkelier dacht zeker dat ik een kettingroker was.
Het moet lukken om tientallen cadeaus te maken. - Elk twee of drie.
Ik was zo vrij om deze voor jullie mee te nemen. - Post. Dank u, Mr Dooley.
Zuster McNaughton?
Zuster Peters?
Zuster Haynes?
En zuster Ross-King.
Niets van Harry?
Moeder en ongetrouwde tantes.
Wat is er dit keer naar de verloren dochter gestuurd?
Eucalyptus bladeren? - Van mijn vader, die ouwe gek.
Het ruikt naar thuis.
Weet je...
we moeten er eentje in elk geschenk stoppen en op elk 'ANZAC 1916' schrijven.
Er een herdenkingsgeschenk van maken. - Wat een geweldig idee.
Ja laten we dat doen, we kunnen een... - Nee.
Niet nee, nee, maar het is de Australia New Zealand Army Corps?
Als we er eucalyptus bladeren in doen, moet er ook iets..
iets Nieuw Zeelands in, of niet, Jessie?
Wat ben jij de laatste tijd empathisch, zuster Steele.
Wat is het bloemenembleem van Nieuw Zeeland? - Een zilveren varen.
Er groeien varens hier in de buurt, we kunnen er een paar zilver verven.
Ik heb waterverf.
Maar er zit geen zilver bij.
Maakt niet uit.
De eucalyptus bladeren is wel genoeg. - Pardon.
Ik kan misschien wel helpen.
Is die Dooley niet geweldig? Dat hij ons zo helpt?
Hij hielp ons niet zozeer. - Wat bedoel je?
Olive, hij heeft deze verf voor jou gepakt.
Hij is gek op je, domoor. - Doe niet zo mal. Natuurlijk is hij dat niet.
Hij zoekt je altijd op, verleent je kleine diensten.
Dat is toeval. - Hij bekijkt je met hopeloos verliefde ogen.
In hemelsnaam, Alice. Er is een oorlog gaande. Niet iedereen heeft de liefde in de bol.
Zoals je wilt.
Heb je toestemming om die te knippen?
Ik heb het de kwartiermeester gevraagd, hij zei dat het goed was.
Mooi gedaan, zuster. Al is het wel wat vroeg voor de Kerst.
Het is voor ANZAC Day. - ANZAC Day? Nog nooit van gehoord.
Nee. Het is een jaar sinds de...
start van de campagne in de Dardanellen. - Is daar dan iets speciaals gebeurd?
Ja...
inderdaad.
Excuseert u me.
Velen van jullie waren daar, in Gallipoli, nog maar twaalf korte maanden geleden.
Degenen van jullie die er niet waren...
kennen ongetwijfeld iemand die deze verschrikkelijke rotswanden hebben gezien.
Voor velen, die daadwerkelijk op die dag op Gallipoli waren...
de landing uitvoerden, geconfronteerd werden met Turkse geweren...
was dat gemakkelijker, dan hier te zijn ter herdenking ervan.
Want het is pijnlijk om die dappere ANZAC mannen te herdenken die we voor eeuwig zijn verloren.
Al zijn woorden een slecht antwoord op de opofferingen van een oorlog...
toch werd ik geroerd door dit gedicht:
"Met deze liederen gingen zij de veldslag in...
"zij waren jong. Rechte ruggen, vasthoudend, een waarheid blinkend in hun ogen."
"Ze waren trouw tot aan 't einde, zelfs toen de kansen keerden."
"Gevallen voor de vijand die ze diep in de ogen hadden gekeken."
"Oud werden ze niet, terwijl wij wel ouder worden.
"Geen kommer om de jaren, geen schuldgevoel veroordeeld."
"Wanneer de zon ondergaat en 's morgen vroeg de verte raakt...
"zullen we ze herinneren."
We zullen ze herinneren.
Dat was laatst erg aardig van jullie. - Pardon?
De ANZAC geschenken. Al de jongens praten er nog steeds over.
Het was niets. Of wel, meiden?
Ik betwijfel het of tien van de duizend mensen dat gedaan zouden hebben.
Vriendelijkheid en mededogen.
En vriendelijkheid.
We hebben meer zoutoplossing nodig.
Ik, dat wil zeggen, mijn maten en ik hebben ook iets voor jullie gedaan.
Als jullie even tijd hebben.
Is dat een douche?
Je pakt een emmer, haalt wat warm water uit de ketel.
Plaatst de emmer aan de haak.
En paar keer trekken en je krijgt een redelijke straal.
En hier een paar haken voor jullie spullen. - Dat is geweldig. Dank u, Mr Dooley.
Ja, heel erg bedankt.
Hopelijk keur jij het ook goed, zuster Haynes.
Ik herinner me dat je op Lemnos zei dat er geen badvoorzieningen waren.
Je moest je haar kortknippen. Je kunt nu een echt Raponsje zijn.
Ik heb geen tijd meer voor lang haar. Ik heb geleerd mij te behelpen met een emmer.
Maar ik weet zeker dat veel van de andere meisjes je inspanning zullen waarderen.
Is het niet beter dat we teruggaan?
Dank je, Mr Dooley. - Dank je.
Iedereen praat over een militair offensief ten oosten van hier...
een of andere plek, de Somme-vallei genoemd.
De jongens zeggen dat het een beslissende slag is waardoor we in een paar dagen doorbreken.
Ja, laten we hopen dat het eindelijk waar is.
Dooley is er niet. Ik heb hem al een paar dagen niet gezien.
Jij geeft me ook al een afkeurende blik, nietwaar? - Nee, niet afkeurend, maar...
je was nogal onvriendelijk tegen die arme kerel.
Ik heb geen idee wat je bedoelt.
Geef je nu toe dat Dooley je leuk vindt? - Nou...dat is mogelijk, maar...
En jij, vind jij hem ook leuk? Natuurlijk doe je dat.
Wat mijn gevoelens ook zijn, dit is niet de tijd voor dat soort dingen.
Ik denk niet dat we de Duitsers sneller verslaan als je verliefd wordt op Dooley.
Wat mijn gevoelens ook zijn, Alice, het heeft geen zin.
Ik zou terug naar Egypte of naar Engeland kunnen worden gestuurd.
En Dooley, het leger kan hem naar India, Griekenland of naar waar dan ook sturen.
Hoe zou het dan zijn? - We praten over liefde, Olive.
Liefde? Jij hebt Harry al weken niet gezien. Je weet zelfs niet of hij nog leeft.
Dat is geen liefde. Dat is ellende.
De gewonden zijn van Britse en Australische divisies.
Velen hebben al dagen in niemandsland gelegen.
Verwacht schot- en granaatwonden, tetanus en gangreen.
Maak ze schoon en bereid ze voor op een operatie en de artsen zullen ze behandelen zoveel ze kunnen.
Kunnen jullie naar Harry uitkijken?
Natuurlijk doen we dat.
Mijn voeten, die komen weer in orde, nietwaar? - De dokter kan hier elk moment zijn.
Is het goed als ik je verband verwijder om even te kijken?
Dat klinkt als een Amerikaans accent.
Wat doe je in het Britse leger?
Ik verstopte me op een schip, kwam naar Londen en meldde me aan.
Een verstekeling? Hoe romantisch.
U Bent een Aussie? - Dat ben ik inderdaad.
Je vocht toch niet samen met een Australische bataljon?
Ja, het 45ste.
O, godallemachtig.
Je kunt ze weer in orde krijgen, nietwaar zuster?
Wat hebben we hier?
Hij stapte op een landmijn. Beide benen met enorme wonden.
De gangreen heeft een feestdag in het rechterbeen. Maak hem klaar, deze onder de knie en deze erboven.
Gaat hij opereren?
Soldaat Winterhalder... - Chuck.
Chuck. De verwondingen aan je benen zijn zeer ernstig.
Zo ernstig dat majoor Springer concludeerde dat de enige optie amputatie is.
De linker zal worden geamputeerd onder de knie, maar de rechter is gangreeneus geworden...
zodat het nodig is die hoger te amputeren.
Maar deze operatie is de beste optie voor je. Het zal de verspreiding van de infectie stoppen...
en je een goede kans geven op herstel.
Chuck?
Begrijp je wat ik je heb verteld?
Groots. Dank je.
Geen van deze zijn van Harry's bataljon. Ik trok het na. De 21e was er niet bij betrokken.
Wat heeft het Rode Kruis deze keer gestuurd? - Eieren van Engelse meisjes.
"Beste dappere tommy, wie je ook bent, geniet van dit ei en schrijf alsjeblieft terug."
"Miss Mabel Bennett, Guildford, Surrey."
"Aan een dappere soldaat van een dankbare Miss Ruby Stonehaven..."
" Ellingham, Hampshire "
De oorlog is in ieder geval goed voor tenminste ei romances.
Nog een gasgangreen?
Majoor Springer denkt dat hij alle infectie weghaalde maar de arme jongen is heel zwak.
Geef hem Miss Ruby Stonehaven.
Wel, allemachtig. Waar komt die vandaan?
Ik heb hem gevonden. of liever, hij heeft mij gevonden.
Na de amputatie van mijn...
Nadat ze klaar waren, Ik lag hier gewoon en hij sprong op me.
O. Hij is een kleine tijger, nietwaar? - Houd je van katten?
Ik bracht zoveel zwerfpoezen naar huis dat moeder mij Kater ging noemen.
Zij moet je missen.
Mama en papa zijn een paar jaar terug gescheiden.
Hebben sindsdien niet veel belangstelling voor me gehad.
Ik weet zeker dat dat niet waar is.
Ik heb geen enkele brief gekregen sinds ik vertrok.
Dat zegt veel, niet?
Misschien heeft ze geschreven maar het is verloren gegaan in de post.
Het betekent niet dat ze niet om je geeft.
Denkt u dat ik hem bij mij in mijn bed kan houden?
Zuster Ross King?
Er kwam wat verlate mail uit Boulogne.
Toen ik dit zag, dacht ik u de moeite te besparen om aan te komen rennen wanneer de hoorn klinkt...
en uw droevige ogen te zien.
"Mijn lieve schat, ik hoop dat alles goed gaat in het verre Rouen.
"Voor mij veranderen sommige dingen. Ik ben overgeplaatst naar het 53ste Bataljon...
"en adjudant gemaakt. We zijn nog steeds in Egypte. Het is erg mooi in Ismailia.
"Zonsondergangen - ja, meer zonsondergangen - van oranje en goud...
"de geur van kruidnagels en specerijen herinneren mij steeds aan onze tijd samen."
Harry is veilig. Hij zit in een ander bataljon.
Hij is nog steeds in Egypte, maar hij is veilig.
Dat is geweldig nieuws.
"We staan op het punt naar Frankrijk in te schepen...
"waar ik hoop snel wat verlof te krijgen en mijn enige Alice in Wonderland te zien."
O, hij zal hier in Frankrijk zijn, heel spoedig.
"Ik hou van je nu en altijd en met heel mijn hart, Harry."
O, Alles is in orde.
Kom binnen, zuster Hayens.
Het is mij opgevallen dat een zekere hospitaalsoldaat niet meer is gezien.
Ik hoopte alleen dat hij niet ziek was. - Welke hospitaalsoldaat?
Dooley. - Mr Dooley? Nee, hij is niet ziek.
O, dat is goed. - Hij is weg.
Weg? - Naar Engeland.
Hij werd geselecteerd voor de officiersopleiding.
Ik... zal hij terugkomen?
Ja, maar natuurlijk niet naar No. 1.
Als officier gaat hij daar waar het leger beslist.
Met de huidige grote aanval waarschijnlijk naar de Somme.
Waren jij en hij goede vrienden geworden?
Nee, maar ik had graag afscheid genomen.
Wel, niemand van ons is op dit moment baas van zijn eigen lot, ben ik bang.
Deze laatste paar dagen zijn zeer uitdagend geweest.
We hebben honderden patiënten opgenomen...
maar, zoals jullie je hebben ingezet sinds we uit Australië vertrokken...
hebben ervoor gezorgd dat ik trots ben om verpleegster te zijn...
en zelfs trotser, jullie hoofdzuster...
en daarom vind ik het zo moeilijk om dit te zeggen.
Ik ga weg uit No. 1 AGH.
De AIF staf-hoofdzuster neemt een verlofjaar naar Australië...
en ik zal in Londen haar vervangster zijn.
Wij, als verpleegsters begonnen deze oorlog met gevechten tegen twee kampen...
tegen de vijand natuurlijk, maar ook het leger.
Het leger begrijpt ons niet altijd en wij begrijpen ook het leger niet altijd.
De dingen zijn wat verbeterd, maar wij zijn nog steeds zoiets als een losstaand geheel.
Ik hoop in mijn nieuwe positie mijn steentje bij te dragen aan de overbrugging ervan...
te helpen om het leger beter te laten begrijpen hoe we werken en wat we nodig hebben...
zodat we kunnen doen waarvoor we hier zijn, het verzorgen van onze zieke en gewonde mannen.
Ms Wilson. - Zusters.
We zijn hier gekomen om op uw gezondheid te proosten.
Dat is heel aardig, maar het leger wacht op niemand en zeker niet op een vrouw.
Kolonel, het was een eer. - Hoofdzuster Wilson, dank u.
O, sorry. Zuster Steele.
Dank u, Ms Wilson. - Dank je.
O, zuster Ross-King. - Tot ziens, Ms Wilson.
Je hebt me erg trots gemaakt. Ga zo door.
Vaarwel. - Tot ziens, Ms Wilson.
Tot ziens. Veel geluk, hoofdzuster.
Tot ziens, Ms Wilson.
We kunnen nog steeds op haar gezondheid proosten, het is immers onze vrije dag.
Ik wil Harry schrijven. - Je schreef hem gisteren.
Je bent hopeloos. En jij?
Ik ben bang dat het niet gaat, Olive. Ik heb nog een berg verstelwerk.
Heb geen kous meer om aan te trekken.
Kit en ik gaan naar het leger-ingenieurs concert.
Jessie? - Ik heb nachtdienst. Ik moet slapen.
Jullie stelletje lastpakken. Het is wel Ms Wilson waar we het over hebben.
Op Ms Grace Wilson, de allerbeste hoofdzuster aan deze kant van de frontlinie.
Aan deze kant van de evenaar.
Op Alice's luitenant Moffitt. Ga ervoor, Harry.
Op Mr Dooley. Je wordt officier, Mr Dooley.
Het allerbeste.
Olive?
Olive. - Schreeuw alsjeblieft niet zo.
Het is van Harry. Ik kreeg een telegram van Harry.
Hij is in Frankrijk, op weg naar het front en hij komt door Rouen.
Dat is geweldig. - Nietwaar? En dat is nog niet het beste.
Majoor Prior deed wat in zijn vermogen lag om uit te vinden...
wanneer de trein van de 53ste aankomt en...
het is vandaag, Olive. Ik ga Harry vandaag zien.
Ga je goed, Rouen, tot ziens.
Hallo, Australië. - O, hallo.
Je bent ook ver weg van huis, hè? - Ja, inderdaad. Ben je van het 53ste?
Nee, van het 9e. Maar elke man en zijn hond komen deze dagen naar het noorden.
O, dank je en veel succes. - Jij ook veel geluk, lieverd.
Treinen schijnen nogal eens te veranderen.
Of de 53ste kwam, om te beginnen, nooit hierlangs.
Vijf minuten zou voldoende zijn geweest.
Alleen een glimp.
De volgende keer.
Poes, poes.
Jessie, de jongen van bed zes? - De Amerikaan?
Hij stierf vlak nadat ik begon. Bloedvergiftiging.
Er was een poesje in zijn bed.
Ik heb geprobeerd het te vangen, maar het rende weg.
Iemand zou zijn moeder moeten schrijven.
"Aan mevrouw M. Winterhalder, New York City.
"Geachte mevrouw Winterhalder, op dit moment hebt u de officiële kennisgeving ontvangen...
"van het overlijden van uw zoon, soldaat Chuck Winterhalder."
"Ik verpleegde soldaat Winterhalder..."
"Geachte mevrouw Lindsay, uw zoon, Sappeur James Lindsay...
"bracht zijn laatste dagen door op nummer 1 AGH...
"waar het mijn voorrecht was hem te verzorgen...
"en te genieten van zijn gezelschap en vrolijke lach."
"Hij vroeg mij in het bijzonder om u deze lok van zijn haar te sturen...
"die ik hierbij insluit tezamen met mijn diepe medeleven."
"Hoogachtend..."
" stel mij voor hoe droevig zijn overlijden voor u is."
"Hij wilde graag dat zijn liefde voor u werd doorgegeven..."
"...alhoewel heel zwak, Korporaal Jones genoot altijd van zijn pap...
"hoewel hij mij toevertrouwde dat ze niet zo goed was als de uwe... "
"...overleed door opgelopen wonden in het gevecht maar klaagde nooit".
"...Sergeant Abrahams stond altijd klaar met een lach voor de mensen om hem heen."
"Het is met grote droefheid dat ik deze paar regels aan u schrijf."
"Ik heb uw broer ontmoet toen hij kwam..."
"...had een bepaalde voorliefde voor vogels die hij kon zien vanuit de loopgraven.
"Had zware granaatverwondingen aan de borst..."
"...bekend en geliefd door al de jongens...
"werd vanmiddag begraven op een militaire begraafplaats...
"een gelukkige ziel voor wie het fijn was en een voorrecht om te verplegen."
Er is een officier die naar je vraagt.
Als het Major Springer is met meer klachten over botte chirurgische scharen...
vertel hem maar dat ik syfilis heb.
Hoe was de officiersopleiding?
Ik leerde dat er naar me werd geschreeuwd door mannen met veel meer sterren dan ik.
Ik ben heel duidelijk geschikt voor officier.
We hebben je hier zonder meer gemist. - Is dat zo?
We hadden een angstaanjagende tijd, op alle uren kwamen er konvooien binnen.
We hadden elke hospitaalsoldaat nodig die we konden krijgen.
Maar ik ben erg blij dat je even langskomt.
Ik moet je nog bedanken voor de douchecabine.
Na mijn getoonde gebrek aan enthousiasme, ben ik een douchemaniak geworden.
Dank je, mijnheer... Luitenant Dooley.
Ik wil graag dat je me Pat noemt.
Zuster Haynes...
Olive.
Ik heb alleen maar aan jou gedacht...
vanaf het moment dat ik je voor het eerst zag op Lemnos.
Met het risico om uitgelachen te worden...
Ik denk dat ik hopeloos verliefd op je ben.
en ik vroeg me af...
hoopte...
dat je misschien ook iets zou voelen ...voor mij.
Ik besef dat het erg plotseling is maar er is zo weinig tijd en...
gezien de omstandigheden, moedigt het mij aan om op te schieten.
Je moet gewoon... recht door zee zijn met de dingen.
Het is niet...
Het is...
Olive.
Alle goden, waar ga je heen? Je gaat toch niet naar buiten zoals je er nu uitziet?
Wat doet ze?
Sorry.
Zuster Hayes.
Dooley. Ik bedoel luitenant.
Ik verwachtte je niet te zien.
Ja, weet je, ik meldde me als vrijwilligster voor het slachtoffer opvangcentrum.
Er is er een heel dichtbij... heel dichtbij 'Trois Arbre'.
Ik begrijp het. - Doe je dat echt?
Je hebt gelijk. Soms moet men...
zijn angsten opzij zetten en het moment grijpen.
'Carpe Diem' enzovoorts.
Begrijp je echt wat ik bedoel?
Ik moet gaan.
Pat.
Dus dat is wat je bedoelde.
Een grote hoeveelheid mannen om uit te kiezen...
en jij zit achter één aan die praktisch in de frontlinie zit?
Ik kan het niet verdragen zonder hem te zijn.
Ik hoop dat je geen van mijn opmerkingen ergens heb opgeschreven...
omdat ik geloof dat ik je het schuldig ben er heel veel van in te slikken.
Ze zijn waarschijnlijk voedzamer dan cornedbeef.
Hallo, korporaal. Lig stil terwijl ik je verband eraf haal.
Het is in orde. Je bent in goede handen.
Blijf van me af. Ga weg. - Ben je in orde?
Houd hem vast. - Ga... weg.
Houd hem vast.
Hallo, majoor. Wij hadden een heerlijke picknick.
Ik zou hebben gewild dat u erbij was geweest. Wilt u een aardbei?
Is er iets mis?
Ik...
Er was vorige week een veldslag bij een plaats Fromelles genoemd.
Het 53ste Bataljon werd er naartoe gestuurd...
en... was erbij betrokken.
Harry?
Luitenant Moffitt...
Harry... Harry werd gedood.
Ik vind het zo erg, Alice. Het spijt me zo erg.
Je bent op weg naar Trois Arbre?
Hoe is het met haar?
Er is post gekomen.
O, nee. - Kun je?
Wees voorzichtig. - Jij ook.
En... Alice.
Tot ziens Alice.
Alice, er is iets voor je gekomen.
Een brief.
"Mijn liefste schat, we zitten er gelijk weer middenin."
"Vanmiddag, zaten we in een hevig bombardement, maar zoals je ziet ben ik gezond en wel."
"Het is nu allemaal voorbij en moet nu weg want ik heb nog veel te doen."
"Als ik alleen maar een kusje en een knuffel, zou kunnen krijgen...
"hoe gelukkig zou ik dan zijn.
"Verval is er overal...
"en de weelderige bloei van klaprozen en korenbloemen staat in schril contrast...
"met de omliggende wereld van verlatenheid."
"De loopgraven zijn sterk verbeterd vergeleken bij Gallipoli...
"maar het werk, schat, duurt lang. Ik lijk dag en nacht door te gaan."
"Nog geen ogenblik lig ik even of ik wordt alweer wakker gemaakt."
"Ik hou heel veel van je, mijn liefste, dus verlang naar mij...
"en droom van mij zoals je mij kent uit je wakende momenten...
"voor altijd je geliefde, Harry."
De slag bij Fromelles was de bloedigste 24 uur van de oorlog voor het Australische leger.
Lt Harry Moffit was één van de 5533 mannen die in die nacht sneuvelden.
Ik heb niets gehoord van zijn bataljon maar
elke dag bid ik dat dit vreselijke nieuws zal worden tegengesproken.
Als de Duitsers hem dood zouden hebben gevonden waarom staat zijn naam dan niet op de lijst?
Je bent hier Wat doe je hier?
O, Patski ik kan het niet.
Zuster, u moet de narcose overnemen.
Als ik hem te veel geef? - Een paar druppels per keer.
Eén...
Zij kondigden een anesthesistenopleiding aan voor verpleegsters.
Het zou rancunes kunnen geven maar het is een goed initiatief.
Dat is het gas. - Help me.
Blijf hier.
Als ze bewegen, praten, zorg dan dat ze opknappen, ze zijn weer aan het front nodig.
Maar als ze sterven?
Onze orders zijn om ons te concentreren op degenen die dat niet zijn.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -