Dit drama is gebaseerd op levens van echte mensen. Bepaalde karakters...
gebeurtenissen en tijdlijnen zijn gecreëerd voor dramatisch effect.
De Nieuw Zeelandse Verpleegsterseenheid doet officieel mee.
De Nieuw Zeelandse Opperbevel wilde ons op Lemnos hebben...
maar we hoorden dat de Britse Opperbevel een ander plan heeft.
Verpleegsters redden niet echt levens tijdens een oorlog...
al zorgen ze wel voor een sneller herstel.
Mijn verpleegstersrang is die van officier.
De hospikken moeten onder het bevel van mij en mijn verpleegsters blijven.
We beloofden aan deze mannen, met onze aanmelding, voor ze te zorgen.
Ik heet Norval, maar iedereen noemt me Pat.
Hij schrijft over alles, behalve wat hij voor me voelt.
Des te sneller u de militaire regels accepteert, des te gemakkelijker uw werk wordt.
Kom alsjeblieft weer bij me terug. - Negentien.
Ik heb niet om verpleegsters in mijn eenheid gevraagd...
dus als u het standpunt van het leger over uw werk wilt veranderen...
dan is Lemnos uw uitdaging.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Anzac Girls S01E03: Endurance
In het najaar van 1915 ontvingen de hospitalen...
voor de gewonden van Gallipoli meer gevallen van ziektes dan gewonden.
Verpleegsters moesten hun patiënten steunen bij de gevolgen...
van ernstige ziekte en het snel afnemen van de moraal.
Wat is dit allemaal? - Een levering van het Rode Kruis.
Kleding, thee, chocolade. - Peuken.
Gelukkig zijn ze niet het allerbelangrijkste vergeten.
Alice Ross-King, zuig hier maar een puntje aan. - Ze hebben er twintig meer gestuurd.
Geweldig.
Post. - Nee, zuster...
het is de Eerste Brigade die teruggaat naar ANZAC.
Snel, laten we wat bijeen verzamelen.
Zusters? Ik wil wat bespreken. Ik wil graag de kwestie over ons gezag aankaarten.
Als legeronderdeel, hebben we een honoraire rang.
Ik ben kapitein, verpleegsters eerste-luitenant en verpleegkundigen tweede-luitenant.
Zo worden we niet gezien. De hospikken negeren alles wat we zeggen.
Ze zijn niet allemaal zo. - Als officieren...
moeten we professioneel een beleefd zijn tegen lagere rangen, ons niet verbroederen.
In jullie vrije tijd gaan jullie niet om met soldaten, onderofficieren...
of iemand lager dan tweede-luitenant. Een gedisciplineerde aanpak, zusters.
De enige manier om hun respect te verdienen. - Mijn neef is soldaat.
Hij wilde mij meenemen naar een dorp. Dus ik mag niet gaan?
Dat is de order. Nu weer terug naar de afdeling.
Beste Alice, sorry dat ik zo lang niet heb geschreven.
We draaien op volle toeren, maar onlangs, toen een patiënt je naam noemde...
realiseerde ik me hoe ver ik met mijn correspondentie achter ben geraakt.
De laatste tijd hebben we evenveel zieken als gewonden.
Dysenterie, diarree, tyfus, loopgraafvoeten. Je huivert om wat onze mannen moeten doorstaan.
De ergste zieken worden naar Cairo gestuurd.
Doe de lichten uit. - Ze richten weer op ons.
De lichten moeten uit.
De bombardementen gaan door. 's Avonds krijgen we vaak het bevel lichten uit te laten.
Er dichterbij kan ik niet komen om 'de vrouw met de lamp' te zijn.
Heb je nog wat gehoord van Olive en Elsie? Ik mis jullie allemaal heel erg.
Dierbaarste groeten, Hilda."
P.S., die kerel die vroeg of ik je kende, is degene die naar Caïro is gestuurd."
Zuster Steele? Ik heb u nu nodig op de afdeling.
P.P.S., zijn naam was zoiets als Moffitt.
Tyfus Afdeling Nr. 1 Australische Algemene Hospitaal, Caïro
Harry.
Alice. Hallo. - Hoe gaat het met je?
Geveld door een leger van tyfus bacillen.
Ik heb geprobeerd een bericht te sturen, maar... - Ik heb je brieven gekregen.
Heb je de mijne gekregen? - Ja.
Ik ben zo blij dat je terug bent, Harry. Dat je veilig bent.
Ik ben blij. Ik ben ook blij om je te zien.
Het is een stuk stiller geworden in Luna.
Het lijkt er zelfs op dat we het ziekenhuis gaan ontmantelen, en de ijsbaan weer terugkomt.
Ik vraag me af of deze Dardanellen campagne misschien eindelijk eindigt.
Voel je je niet goed?
Harry... luitenant Moffitt is overgebracht vanuit ANZAC Cove.
Hij heeft tyfus.
Arme kerel. Hoe hoog is zijn koorts? - Zijn temperatuur is 39 graden.
Hij ziet er zo ziek uit.
Het kost tijd om van tyfus te genezen.
Ik heb zelfs mannen perioden van permanente verzwakking te boven zien komen.
Jij moet ook goed oppassen.
Tyfuspatiënten kunnen voor een lange tijd besmettelijk blijven.
Ik wil niet dat het een geval van 'verpleegster, genees uzelf' wordt.
Ernest nodigde me uit voor het eten in de onderofficierskantine.
Nu heb ik een excuus om niet te gaan.
Ben je niet van plan om te gaan? - Natuurlijk niet.
Trouwens, de officieren hebben me uitgenodigd in de recreatietent voor een speciaal diner.
Ga jij erheen, Florence? - Nee, ik ben zo moe als een hond.
Het lijkt erop dat je geen kant op kan, Olive.
Nu kan ik geen brieven schrijven. Gelukkig krijg ik ze niet.
Ga maar. Veel plezier.
Wat speelt die idioot?
We horen hier niet te zijn. - Vertrouw me maar.
O, mijn hemel.
Zuster Tilley. Mijn order was overduidelijk.
Wat is hier gaande?
Kom naar buiten. Wat is hier gaande?
Soldaat Rogers heeft de neiging om te drinken, ik dacht dat als ik een tijdje met hem doorbreng...
ik hem kan laten afkicken. - Het is 23.30 uur...
en jullie glipten de voorraadtent in. - Het spijt me, hoofdzuster.
Ik voelde me zo ellendig en zo koud.
Hoofdzuster.
Kom mee.
Ze zorgde ervoor dat ze ontslag nam.
Ik was in de officierskantine gisteravond en ik had geen problemen?
Dat is het hem. Jij was in de officierskantine...
en niet alleen daar voor een zak aardappelen na 'lichten uit'.
Maar haar ontslaan is klinkklare onzin. Ze is een goede verpleegster.
Clarice, Fiaschi is erachter gekomen. De hoofdzuster had geen kan keus.
Ze heeft het verteld?
Nee, de trompettist liet een andere kerel voor hem dekken...
maar de idioot blies het 'terugtrekken' signaal in plaats van 'lichten uit'...
wat ervoor zorgde dat Fiaschi naar buiten kwam stormen.
Als een beer met hoofdpijn. - Ik denk als kolonel Fiaschi er achter komt...
Zou mijn vader me onterven als ik zo thuiskwam. Mijn moeder zou doodgaan.
Weer tot leven komen, me laten wurgen voor de buren en dan weer doodgaan.
Maar dan ben je in ieder geval niet op Lemnos.
Hoe gaat het met je?
Kijk eens aan. - Hoe voel je je vandaag?
Minder warm.
Hij heeft vanmorgen minder koorts, dus duimen dat hij aan de beterende hand is.
Heeft hij geen ontbijt gehad?
We hebben het druk gehad. - O, ja?
Wij hebben het 20 minuten geleden opgediend op onze afdeling.
Tyfuspatiënten hebben niet alleen sponsbaden nodig om weer op krachten te komen, hoor.
Ik ga deze wel opruimen.
Ik hoop...
Heb je geslapen?
Een beetje. Ik heb gedroomd.
Kan je je de laatste keer herinneren dat we samen waren, voor ik naar Gallipoli ging.
Groppi's Café. Je nam een paar rotskoekjes.
Weet je nog dat ik zei dat deze campagne...
een verandering zou zijn voor Australië, om naam te maken?
Op een dag kwam een Engelse kolonel onze loopgraven in.
Hij vroeg mijn bevelhebber of hij mijn peloton kon lenen om bij zijn troepen toe te voegen.
Hij wilde zijn mannen oppeppen. Ze moed geven.
Want één ANZAC is twaalf Tommy's waard.
Je hebt me dat verhaal niet verteld in je brieven.
Ik heb een heleboel niet aan je geschreven. - Wat nog meer?
Een verhaal wat ik gehoord heb over twee brancardiers.
Ze vonden een Turk achter onze linies.
Ze namen zijn geweer af, dwongen hem op de grond te gaan liggen...
eentje ging op zijn borst zitten terwijl de andere zijn keel doorsneed.
Je had gelijk, Alice.
We gaan dit nooit winnen.
Deze hele campagne is een verspilling van tijd, moeite en levens.
Ja, maar zoals je al zei, de mensen thuis weten van Gallipoli.
Misschien zal het niet helemaal voor niets zijn. - Misschien.
Heb je nog aan andere dingen gedacht toen je daar was?
Meer blije dingen? - Poëzie.
Liederen, De essenties van moppen.
Alsjeblieft, Moff. De beste custard van Caïro.
Moet u niet eens teruggaan naar uw eigen afdeling, zuster Ross-King?
Ik kom wel weer terug.
Officieren afdeling Nr. 19 Britse Algemene Hospitaal, Alexandrië
Ik moet zitten. - Nog een paar...
Ik moet nu zitten, verdomme.
Het spijt me.
Er is geen goede revalidatiezorg. Ze zijn allemaal samengepakt.
Maar hij boekt toch wel vooruitgang? - Af een toe heeft hij moeite met spreken.
Ik wou dat hij wat meer aandacht kon krijgen. De medische officier zei dat...
bij hoofdwonden het meeste herstel in de eerste weken plaatsvindt.
Hoe gaat het met Harry. - Hij is fysiek niet sterk.
Hij is zwaarmoedig.
Als je bezorgd bent over Sid, dring dan aan op betere zorg.
Ik kan hier niet nog meer gunsten vragen. Ze hebben nu al een hekel aan me.
Zorg dan dat ze van jullie allebei afkomen.
Hoe staat het met de hoofdpijn? - Nog steeds hetzelfde.
Ga zo door.
Kapitein Perrin? Ik denk... dat kapitein Cook naar Engeland gestuurd zou moeten worden.
Is dat zo?
Hij heeft een goed revalidatiehospitaal nodig. - Er zijn een beperkt aantal plekken.
De Medische Raad accepteert niet zomaar iemand. - Kapitein Perrin...
Zuster Cook, ik ben duidelijk geweest.
Maar ik niet. Mijn man is niet zomaar iemand.
Hij is de zoon van de eerwaardige Joseph Cook, voormalig eerste minister van Australië...
en huidig lid van Zijne Majesteits kroonraad.
Ik zie niet in welk verschil dat maakt.
Mr Cook is een groot voorstander van de oorlogsinspanningen...
en zal zeer ongelukkig zijn als hij denkt dat de IAF, die hij mede heeft opgericht...
op enigerlei wijze nalatig was in hun plicht voor de verzorging van zijn zoon.
Het kan een reden zijn om te klagen bij de Rijks Civiele-Militaire Operaties.
Omgekeerd zal hij geneigd zijn hen te prijzen die hem hebben geholpen.
Een schip, vaart over een paar dagen naar Engeland.
Ik zal met de Medische Raad praten.
Dank u.
U zult wel denken dat ik voordring...
maar ik wou dat iedere man hier iemand had die hem privé zou verzorgen...
die hun belangen voorop zou stellen. - Dat zouden zij ook willen.
Kan ik overgeplaatst worden op het hospitaalschip dat mijn man naar Engeland brengt?
Dat is niet mogelijk, vrees ik. - Ms Oram...
als de geruchten van onze terugtrekking van Gallipoli kloppen...
en ik zeg niet dat die kloppen, maar kloppen ze...
dan kunnen we een instroom van gewonden verwachten.
De afspraak was dat u hier bij Nr. 19 zou werken zolang uw man hier was.
Aangezien hij ons verlaat, zal Ms Gould blij zijn om u weer terug te zien in Caïro.
En wij zijn blij als u vertrekt.
Ik heb een nieuw bed nodig. Om de nacht gaat hij stuk.
Als ik er eentje overhad, zuster.
Ik heb wat hout over.
Die neem ik mee als het weer gebeurt.
Twijfel je aan mijn vakmanschap? Je hoeft alleen de poten te verstevigen.
Het is al goed, soldaat Dooly. Je kunt gaan. - Heb jij je paardenvlees al geprobeerd?
Nee. Er zijn mieren bijgekomen.
Goedemiddag, hoofdzuster. Kolonel Fiaschi.
Wisten jullie dat er heetwaterbronnen op Lemnos zijn?
Marmeren vloeren, kristalhelder water.
Wie had er ooit gedacht dat er op dit rare eiland een kuuroord verstopt was?
Ik zal jullie niet langer ophouden.
Poppy's 'baksjisj'.
Wist je al dat we Aci Babba hebben ingenomen? - Alweer?
Mijn vader stuurt me krantenknipsels van thuis.
De kranten doen het lijken alsof we zus en zo innemen.
Ze hebben geen idee wat hier echt gaande is. Het is nonsens.
Deze plak is hemels. - 'Baksjisj'.
Van de Aragon? - Nee, van de Nieuw Zeelandse verpleegsters.
Als je baksjisj wil, ga dan naar het dorp. Ik heb er vorige week twaalf vijgen gejat.
Is de Aragon die chique boot waar iedereen het over heeft?
Blijkbaar, krijgen ze haasbiefstuk, gestuurd vanuit Fortnum and Mason.
We kunnen ze niet laten werken met een lege maag, of wel?
Ik hoorde dat de officieren van de Aragon allemaal geslachtsziekte hebben gekregen.
Zuster Haynes. - Echt waar?
Ja, van kop tot teen bedekt met zweren.
Hij is geen officier. Hij mag hier niet te zijn.
Ik heb hem niet uitgenodigd. Hij zal het van de officieren hebben gehoord.
Hij is nog gek op je. Je moet hem niet kwellen.
Is het waar, dat de officieren van de Aragon geslachtsziekte hebben?
Beste Alice, het lijkt erop dat de winter echt zijn intrede heeft gedaan.
Hopelijk breit Hilda nu als een gek...
want de mannen op het schiereiland hebben straks alle sokken en vesten nodig die ze kan maken.
We kunnen hier goed met elkaar overweg.
Ik maakte me zorgen dat Clarice, zuster Daley...
een oogje had op een ongeschikte kerel van de lichte cavalerie.
Maar het kwam alleen van zijn kant, hij kan het dus wel vergeten, arme kerel.
Ja, we zijn een hechte eenheid geworden, dat wil zeggen, zusterschap, wij Lemnossieten.
Je temperatuur is iets hoger. Heb je last van zweten 's nachts?
Een beetje. - Vertel het als het erger wordt.
Dan laat ik de medische officier je onderzoeken. - Bedank, zuster.
Hallo. - Dat meisje heeft handen als knolrapen.
Ik dacht dat ze de thermometer zou breken zoals ze ermee rondzwaaide.
Ze lijkt mij bekwaam genoeg. - Jij ziet niet de dingen die ik zie.
Ik ben helemaal niet blij hoe ze je verzorgd. - Dat is goed.
Met tyfus is het belangrijk om frisse lucht te krijgen.
Die idioot heeft je te strak ingestopt. - Ik lig heel comfortabel.
Ik ga met Ms Gould over haar praten, denk ik. - Waarom?
Ze heeft vast ook geen aluin in het water van je sponsbad gedaan?
Alice, stop daarmee.
Wat is dit voor onzin. - Ik ben bezorgd om je.
Nou, het maakt me alleen maar zieker. - Ik probeer alleen maar te helpen.
Ik heb rust en stilte nodig, niet dat jij één of andere driftbui krijgt.
Ik wil dat je... - Wat? Wat wil je?
Niets.
Jij laat de bevelhebber naar jouw kwartiermeester gaan...
voor extra bedden en brancards?
Ja, het lijkt erop dat we ze misschien nodig hebben.
Inderdaad, zeker als we...
Alsjeblieft.
Ik weet niet of je een bediende krijgt, vergeet dus niet dat je tandpasta in je zijvak zit.
Ga ik naar Engeland? - Inderdaad, ja.
Sorry. Het werkt nog steeds niet helemaal goed hier bovenin.
Het komt wel goed met je.
In Engeland zal je weer beter worden. - Maar jij bent daar niet.
We zullen elkaar weerzien, zou gauw ik het kan regelen.
Ik zit vol met sluwe plannetjes, maak je geen zorgen.
Kom mee, kapitein Cook.
De Endeavour wacht op je.
Beste Poppy, je zal geen tijd hebben gehad om bekend te raken met Egypte...
aangezien ik hoorde dat jij met hospitaal naar Ceylonica gaan.
Let wel, om de dag hebben we Aci Baba of Heuvel 971 ingenomen...
ik heb opgegeven te proberen om de feiten van geruchten te scheiden.
Het seizoen met vliegen is gelukkig voorbij, maar schijnbaar krijgen we erg koud weer.
Waar jullie ook heengaan, hopelijk is het gezelschap interessant...
als de schorpioenen, mollen, spinnen en slangen...
die het leven op Lemnos zo bekoorlijk maakt.
We moeten Olive vertellen over die noga die we in Alexandrië hebben gehad.
Wat is dat?
Ze vallen ons aan.
Een hospitaalschip aanvallen is een oorlogsmisdaad.
De Marquette was een troepenschip, zuster Daley.
Er was niets geregeld voor het Nieuw-Zeelandse leger...
ze moesten meevaren met een militair transport. - Met de troepen? Met munitie?
De Duitsers hadden het recht de Marquette aan te vallen.
Hoe verschrikkelijk dat ook is. - Hoeveel verpleegsters zijn er verdronken?
Tien. - Tien? Hoeveel waren er aan boord?
Zesendertig. - Poppy en Lorne. Weten we het al?
De overlevenden worden naar Egypte gebracht.
Ik weet niet wie we verloren hebben.
Maar ik begrijp het als enkelen van jullie het nodig vinden om 24 uur verlof te nemen.
Tien verpleegsters. Tien van ons. Dat is een hele tent, gewoon weg.
Ik kan me wel voorstellen wat die onbenullige officieren zeggen; dat we te zwak zijn.
Maar ik durf te wedden dat die verpleegsters tot het eind mannen in reddingsboten hielpen.
Zuster Haynes?
Moet ik iets voor je halen?
Ik wil niet dat je weer ziek wordt. - Nee, ik ben in orde. Dank u, hoofdzuster.
Beste Olive, maak je alsjeblieft geen zorgen om mij.
Ik ben in orde.
Het was een afschuwelijke ervaring en ook de droevigste dag van mijn leven.
Lorna en ik bleven bij elkaar, maar ze was niet zo sterk als ik, en...
het lukte haar simpelweg niet.
Maar het is nu allemaal voorbij.
Ik voel me nu een beetje anders.
Ik zal voor de rest van mijn leven zachter en droeviger zijn, denk ik.
Dit zijn droevige en moeilijke tijden, of niet?
Ik dacht al dat ik je hier zou vinden. Ik was onlangs in Nr. 1.
Ik zag je. Je leek ontdaan.
Hopelijk is je vriend, luitenant Moffitt, niet zieker geworden?
Nee. Het gaat al beter met hem. - Alice, vergeef me mijn aanmatiging.
Zijn jullie verloofd?
Hebben jullie een verhouding?
Misschien.
Ik weet het niet.
Wat weet je van luitenant Moffitt af?
Hij komt uit een stadje in de buurt van Melbourne.
Hij is een accountant.
En zijn connecties? Zijn familie? Wat doet zijn vader?
Die is een lakenfabrikant, geloof ik. Dacht ik...
Ik weet dat Harry een goede man is. - Dat geloof ik graag.
Maar is hij de juiste man voor jou?
Geen idee.
Alice, weet je nog, voordat de campagne begon...
ik je adviseerde niet overhaast verbintenissen aan te gaan die gemaakt zijn in oorlogstijd?
Is deze onbekende jonge man degene die je moeder voor je zou wensen?
Zij zou willen dat ik gelukkig ben. - Natuurlijk.
Zij zou ook willen dat je veilig bent, geborgen.
Ik lijk niet erg op een romantische held maar ik heb andere kwaliteiten.
Ik heb een medische praktijk in Londen, een goed inkomen, een huis.
De geschiedenis van mijn familie gaat terug tot aan Willem de Veroveraar.
Kan Luitenant Moffitt je dat bieden?
Als hij is niet duidelijk kan zijn...
dan zal ik dat zijn. Ik hou van je, Alice.
Met heel mijn hart. Je vindt mij toch niet afstotelijk?
Nee, ik vind je heel aardig.
Trouw dan met me.
Trouw met me. Ik zal voor je zorgen.
Ik moet hierover nadenken. - Natuurlijk.
Neem daarvoor alle tijd die je denkt nodig te hebben.
Een boek met verzen onder de grote tak.
Een kruik met wijn, een brood en jij.
Goed om je hier buiten te zien.
Herstel is nu definitief? - Hij heeft geen koorts meer. De uitslag is weg.
Zuster Martin, mag ik even alleen zijn met luitenant Moffitt?
Zorg er alleen voor dat hij niet afkoelt.
Het spijt me van de andere dag. - Het is prima. Ik was ook moe.
Harry, wat zijn je gevoelens voor mij? - Wat bedoel je?
Ik wil weten wat je voor mij voelt.
Ik vertelde je dat al...
toen ik je in het ziekenhuis zag. Hoe blij ik was om je te zien.
Blij om mij te zien? - Ja.
Harry, ik had een... Ik moet aan mijn toekomst denken.
Je moet dan een beslissing nemen, Alice. - Ik speel geen spelletje.
Je doet het weer. Waarom vertel je me niet wat je voelt?
Ik deed dat. - Wanneer?
In mijn brieven. - Jouw brieven?
Zij stonden vol over landschappen en zonsondergangen.
Hoeveel je hield van de zonsondergang. Niets over mij.
Dat is wat ik voor je voel. Wanneer ik van iets geniet, denk ik aan jou.
Alleen jij. Ik zeg dat alleen niet voortdurend.
Misschien zou ik het duidelijker hebben moeten maken.
"Een boek van verzen onder de grote tak. Een kruik wijn..."
"een brood en jij, naast mij zingend..."
"in de woestijn waar het nu een paradijs is".
Dat is wat ik voor je voel, Alice.
De hele ontploffende wereld is voor mij een paradijs omdat jij erin bent.
Maar als er iemand anders is...
Dat is niet zo, ik bedoel, er is niemand anders.
Prachtig. Fijn.
Geweldig.
Je moet naar binnen. Zuster Martin heeft gelijk, het is belangrijk dat je niet afkoelt.
Elsie. - Ik ben bang dat je de kamer weer moet delen.
Er is een oorlog aan de gang. We moeten allemaal offers brengen.
Je hebt gehoord dat we misschien van het schiereiland wegtrekken?
We ruimen de bedden op. Er worden geen brieven meer aangenomen voor Anzac Cove.
Ze hebben het gehaald, Sid en Harry. Ze zijn er doorheen gekomen.
Dank u, zuster.
Ze lijden in de loopgraven aan bevriezingen. Het is afschuwelijk.
Ik wil een kom warm water. Niet warmer dan 40 graden.
Bedankt voor de heerlijke thee, zuster. - Jij... korporaal Keogh.
Ik herkende je niet door je branieachtig nieuw kapsel.
Ik wilde de luizen niet met mij meenemen. - Je bent nu bij mij. Ik zal voor je zorgen.
Zuster, ga ik mijn voeten verliezen?
Waar is dat water?
Zuster, je moet hem klaar maken voor operatie. Ik dacht dat ik hem apart kon verzorgen.
We zien niet veel bevriezingen... - Ik heb alleen een kom water nodig.
Je moet hem klaarmaken voor een operatie. Nu.
We bevroren daar, zuster.
Ik passeerde een schildwacht, doodgevroren, stond nog steeds overeind.
Jullie lieve, dappere jongens. - Wat gaat er nu met mij gebeuren?
Of ik het wel of niet haal, ik zal kreupel zijn.
Toby, doe niet zo onzinnig. Je gaat naar huis als een oorlogsheld...
en met een knappe kop als jij hebt kan geen vrouw dat wat schelen.
Uw stem, zuster, is een vleugje van thuis.
Je maakt me zo blij, Clarice.
Excuseer me.
Hoe kon je zo dom zijn?
Wil je in schande naar huis worden gestuurd?
Je weet wat er met Florence gebeurde. - Sergeant Lawrence vroeg mij ten huwelijk.
En... wat heb je hem gezegd?
Ik zei ja. - O, Clarice.
Je houdt niet van hem. Ze zullen je ontslaan. Breek het af voordat hij het iemand vertelt.
Ik ga naar Engeland en trouw daar. Punt uit.
Maar je ouders, hij is een mislukkeling.
Ik word liever geconfronteerd met hun afkeuring dan nog één dag langer op dit ellendige eiland.
Ik heb bevriezingen aan drie tenen.
Dat is niets vergeleken met de jongens in afdeling A.
Maar zij krijgen een medaille voor getoonde moed.
En wij?
Ik weet niet of ik het zonder jou kan uithouden.
Nou, je kunt ook weggaan. Ga naar huis met een transport...
ga als invalide naar Engeland, trouw majoor Sherwin. Maak je keuze.
Waarom ben je zo vastbesloten om te blijven?
Olive?
Wat is er mis?
O, jij arme. Ik ben hier.
Alsjeblieft. - Ze behandelen ons als vuil.
De legerleiding kan het geen donder schelen. Onze jongens worden afgeslacht op Gallipoli...
en degenen die het redden worden direct teruggestuurd om gedood te worden.
Ik voel me de meeste dagen als een uitgekauwd touwtje.
Mijn haar zit walgelijk.
Ik heb geen enkele brief uit Australië gekregen.
Het spijt me, hoofdzuster. Jij verloor je broer. Ik heb geen recht om te klagen.
Hij werd door een sluipschutter neergeschoten. Hij wist waarschijnlijk niet eens wat hem raakte.
Dat is de enige troost die zijn dood mij kan geven, dat hij viel tijdens actie.
Niet iedereen krijgt die mogelijkheid. Sommigen komen hier in verschrikkelijke pijn...
en moeten uren van pijn en angst doorstaan voordat ze worden geholpen.
Lijden blijft lijden.
Of het nu is door een met luizen geplaagde loopgraaf of door een lekkende tent.
Je voelt je ellendig, niet? Dat is niet erg.
Er zijn alleen nog steeds mannen die je hulp nodig hebben...
als je de kracht hebt om door te gaan.
Hoofdzuster...
het is kolonel Fiaschi.
Beriberi.
Als hij hier blijft dan betwijfel ik of hij het einde van de winter haalt.
Kolonel, u lijdt aan ernstige beriberi. We sturen u naar Egypte...
waar u tenminste een kans heeft om te herstellen. U heeft uzelf totaal uitgeput.
Dat is niet voor niets geweest.
U gaf ons een groot voorbeeld in discipline en standvastigheid.
Maar iedereen heeft een grens. Zelfs u.
Verlies alsjeblieft niet het grotere plaatje uit het oog.
Goed.
Goed gedaan, Sarge.
Succes, sergeant.
Heb een veilige reis, Clarice, en veel succes.
O, om verliefd te zijn...
Je bent een jaar in actieve dienst, zuster Haynes Je zou kunnen vragen om ook naar huis te gaan.
Ik denk dat één jaar genoeg is voor iedereen.
Maar ik ben een van de sterkste. Het zou een verspilling zijn.
En ook nederig. - Drie hoeraatjes en een tijger voor zuster Haynes.
Eén jaar verpleegstersdienst voor koning en land.
En vele malen een gelukkige terugkeer. - Niet op dit eiland, bedankt.
Is dat baksjish van de Aragon? - Ik hoorde dat ze allemaal geslachtsziekte hebben.
Wat schandalig.
Post, Olive. - Er is nooit iets voor mij bij.
Vandaag kwam er nogal wat aan. Dacht dat ik de naam Haynes erbij heb gezien.
Van Alice...
Schrijft om te horen hoe mijn vakantie is geweest.
Beste Olive, ik hoop dat het goed met je gaat.
Het lijkt erop dat ik je een excuus schuldig ben.
Enige tijd geleden overhoorde een patiënt mij over de zogenaamde...
fortuinlijke verpleegsters op Lemnos...
Weer een van Lemnos? - De meeste van deze officieren komen van Lemnos.
Vraag me af waarom de verpleegsters ze niet daar kunnen behandelen?
Wij krijgen hier toch alleen de ergste gevallen? Het eilandleven moet ze lui hebben gemaakt.
Pardon, zuster. Kan ik u even spreken?
Vraag me af wat ik heb misdaan... - Nu direct.
Ja, kolonel.
Laat me u iets vertellen over de verpleegsters op Lemnos.
Hij zei dat als we kritiek hadden op de verpleegsters op Lemnos...
het beter was lof te spreken over de prachtige hulpverlening van jullie daar.
Hij sprak ook erg gunstig over ms Wilson en de nobele manier waarop zij haar taak verricht.
Hij schrijft het succes van het ziekenhuis net zoveel toe...
aan de professionaliteit van de verpleegsters als aan de andere officieren op de afdeling.
Hoofdzuster. - Goedemorgen, zuster Haynes. Wat heb je daar?
Beste Olive...
Ha. Kolonel Fiaschi.
Wel, we hebben zeker meer lotgevallen dan in de meeste andere ziekenhuizen.
Je bent een echte officier, Olive.
Dat is gewoon een beleefde manier om te zeggen dat ik bazig ben.
Op 18 en 19 december 1915 werden alle troepen teruggetrokken van Gallipoli.
Fijne kerst, iedereen.
Fijne kerst, soldaat.
Het is goed om weer in een bed te slapen. Bedankt, zuster.
Jimmy. Hoe is het met je ogen?
Zo goed als nieuw. Ik voeg mij over een paar dagen weer bij mijn regiment.
Op weg naar Frankrijk. - Wees nu voorzichtig.
Geen handdoeken delen. - Geen zorgen, ik heb mijn lesje geleerd.
Wil je me excuseren?
Sorry, dit is mijn vriend, majoor John Prior.
Majoor Prior, dit is Alice, zuster Alice Ross-King.
Een genoegen om u te ontmoeten, majoor. - U ook, zuster. In levende lijve.
Majoor Prior is commandant van de 1e Field Bakery.
Het is goed om hem te kennen. - Nu je het daarover hebt...
ik moet zien hoe het met de Kerstpudding is. Mijn mannen zeveren over reizen.
Happy Christmas. Ik heb ze in de bazaar laten maken.
Dank je wel, ze zijn prachtig.
Het spijt me, Alice, ik heb voor jou niets.
Geeft niet, Harry. Ik heb alles wat ik wil.
Gelukkig kerstfeest, luitenant. - Jij ook, soldaat.
Ik weet dat dit geen mistletoe is maar we zijn ook niet thuis...
we moeten het er dan ook maar mee doen of zoiets wat mijn moeder altijd zegt.
Dank je, soldaat. Het is in orde. - Schiet op, meneer.
Niemand kan het wat schelen. Het is Kerstmis.
En nu weg, dank je.
Stap uit, zusters.
Heb je het gehoord? We hebben de Turken afgebluft.
We verlieten Gallipoli zonder iemand te verliezen.
Ik weet het. De afdelingen stonden klaar voor 2000 slachtoffers.
Hallo, Ms Wilson. - Zuster Cook. Zuster Ross-King.
Een kerel vertelde ons dat zijn bataljon hun eettafel in een loopgraaf achterlieten...
met een briefje met: Beste Turk, je bent een goede vechter...
maar wij houden niet van het gezelschap waarin je verkeerd.
Hoorde zulke prachtige verslagen van uw werk.
Oké, dames, klaar? Dank u.
Was dat het? Dank u.
Kunt u er één nemen met de mijne?
Opschieten.
Glimlachen.
Ms Wilson, kom terug. Kom op.
Glimlachen. Heel mooi.
Dank je.
Olive.
Men kan elektrisch licht als gewoon beschouwen maar na Lemnos doe ik dat nooit meer.
O, en de badkamers. Je draait gewoon aan een kraan en er komt warm water uit.
Het zijn de alledaagse dingen.
Waarheen hierna, dames?
Ik denk Frankrijk. Het is zoiets als waar je moet zijn.
Zolang er elektrische verlichting is, ga ik waar ook naartoe.
O, lieve hemel. - Wat?
Sid is ongeschikt verklaard voor alle dienst.
Hij wordt voor drie maanden weggestuurd om te herstellen.
Weggestuurd, waarheen? - Huis.
Op het eerstvolgende transport naar Australië is nog een verpleegster nodig.
Wanneer vaart die af? - Morgen.
O, dat is geweldig.
Ik wil daar graag voor in aanmerking komen.
Wel, de verpleging is moeilijk...
chronische venerische patiënten, dipsomaniacs, mentale gevallen.
Dat vind ik niet erg.
Goed. - Dank u, Ms Gould.
We zullen je missen. - Ik kom terug.
Ik herinner me hoe ziek je was op de heenreis.
Het wordt aangenomen dat het kauwen op kruidnagels zeeziekte voorkomt.
Dank je, Hilda. - En zodra Sid weer in orde is...
dit is voor je reis terug.
Wat doe je?
Ik kom met je mee naar Alexandrië om je uit te wuiven.
Alice, het is je vrije dag. Je zou hier moeten blijven en slapen...
en niet een trein heen en terug naar Alexandrië.
Zoals je zegt, het is mijn vrije dag en ik zal die doorbrengen zoals ik wil.
Waar is Olive naartoe gegaan? - Hier.
Het stond achterin de opbergkast...
maar ik kon je niet weg laten gaan zonder dit essentiële verpleegkundig apparaat.
Dit gaat ook mee.
Dank je. Dat is leuk.
Dag, Elsie. Tot ziens in Frankrijk.
Daar is de Stafsergeant. - En de laatste van ze, allen aan boord.
Zuster Elsie Cook meldt zich.
Ik ben ingedeeld bij de afdeling mentale gevallen.
U bent getrouwd. - Ja.
Is het niet de regel van de verpleegsters eenheid dat medewerkers ongetrouwd of weduwen zijn?
Ja, onder de huidige omstandigheden is die regel niet van toepassing.
De omstandigheden hier, in Egypte?
Wel, die overtreding van de regel zal niet in Australië worden toegestaan.
Wanneer u arriveert verwacht het leger dat regels tot op de letter worden nagevolgd...
dus, zult u worden ontslagen. - Wat? Ontslagen?
Zodra u in Sydney aankomt. - Ik wil nog steeds verplegen.
Ik denk, dat als u niet teruggaat naar Australië de status quo blijft gehandhaafd.
Maar als u meevaart, dan is er geen terugkeer naar hier.
Al degenen die niet meevaren moeten nu het schip verlaten.
Wat moet ik doen? - Ik weet het niet...
Als je naar huis gaat ben je bij Sid. Je kunt hem dan verzorgen.
Zodra hij hersteld is sturen zij hem terug naar de oorlog...
en ik moet dan achterblijven in Australië.
Misschien zal de oorlog tegen die tijd voorbij zijn.
Het spijt me zo. - Trek het je niet aan.
Geef mijn beste wensen aan Sid. - En de mijne aan Harry.
Het beste zuster Ross-King. - Het beste, zuster Cook.
Waar stel jij je voor te wonen wanneer de oorlog voorbij is?
Waar wil jij je geluk zoeken? - Melbourne, veronderstel ik.
Of Perth. - Sydney... Washington... ergens?
Tierra del Fuego? - Waar dan ook.
O, rotskoekjes. - Ben er gek op.
Mijn koene luitenant met open mond.
Geef dat ding eens hier. - Wil je dat ik er één neem van jullie samen?
Ja, graag zuster Steele.
Wat moet ik doen? - Druk dat daar naar beneden.
Wel, ik moet weg. - O, nee, Hilda.
Ik heb wat wol nodig voor een vest dat ik aan het breien ben.
Ik zie je bij de lodge? - Ja.
Wat een heerlijke... - Wat?
Ik wilde de zonsondergang zeggen, maar... ik kan over jou praten, als je dat zou willen.
O, nou... het is een heel mooie zonsondergang.
Dat is het. Het is de meest prachtige zonsondergang die ik ooit heb gezien.
Na de oorlog, wanneer we zijn getrouwd...
zal ik je een jurk geven in die kleur. - Getrouwd?
Ga je met me trouwen, Harry Lowry Moffitt? - Als je het mij wilt trouwen, Alice Ross-King.
Door de dood van 32 Nieuw-Zeelanders op het troepenschip Marguette, werden daarna alleen hospitaalschepen ingezet voor ziekenvervoer.
Hoofdzuster Grace Wilson kreeg de onderscheiding Royal Red Cross 1st Class voor haar werk op Lemnos in mei 1916.
Het verplegend personeel van No.1 AGH, klaar voor hun taak.
Ik ben bang dat No.1 nog nog niet.
Daar gaan we weer. - Het Opperbevel besloot dat tot de opening...
u bij het Britse No.11 wordt ingedeeld. - Is dit bedoeld als een grap?
Pardon? Je noemt jezelf een militaire verpleegster.
Jullie zijn slonzen, jullie allemaal.
Verlagen onze normen. - Dat is genoeg.
Iedereen praat over een aanval, oostelijk van hier. Een plek die de Somme-vallei wordt genoemd.
De gewonden zijn van de Britse en de Australische divisies.
Velen liggen al dagen op niemandsland.
Verwacht schotwonden, granaatscherven, tetanus en gangreen.
Een telegram. Harry is in Frankrijk, op weg naar het front.
Hij passeert Rouen. Ik ga vandaag Harry ontmoeten.
Dooley. - Zuster Haynes.
Je herkent me nog? - Natuurlijk doe ik dat.
Je geeft nu toe dat Dooley je aardig vindt?
Mogelijk, maar... - En jij vindt hem ook aardig?
Wat mijn gevoelens moge zijn, dit is niet de tijd daarvoor.
Volgende week dinsdag is 25 april...
een jaar sinds de landing op Gallipoli.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel van - www.OpenSubtitle.com -