Eerder bij Crossbones:
Verschillende keren heb ik zulke ziektes zien behandelen,
met een instrument dat een trephine genoemd wordt.
En wat doet men met zo'n instrument? - Men boort een gat in iemand's schedel.
Mijn brief aan de commodore, hij noemt jou.
Wat wil je nog meer? Er is niet meer, dit is alles.
Een woord in het juiste oor, en je hangt. - Niet als ik je het zwijgen opleg.
Rose, ben jij dat?
James Balfour, Jacobiet en rebel. - We waren vijanden, toen.
Ik was iemand anders, toen ik hier kwam.
Jij...was, wát?
Een man van de Koning. - Een spion?
De chirurg.
Wat is er met hem? - Hij is een moordenaar.
Meneer Lowe, kidnapt u mij? - Dat doe ik.
Geef maar toe, dat u mijn medeplichtige bent.
Laten we een gat in mijn hoofd boren en de demonen eruit laten.
Zijn pols is gestabiliseerd, en de koorts is enigszins afgenomen.
Geeft u hem water, en houdt u de ramen open?
Het is belangrijk dat de schone lucht, de ongezonde uitwaseming wegblaast.
Ik doe zoals voorgeschreven. - Dan is hij met wat geluk, snel weer beter.
En zonder geluk?
Hij heeft het geluk van de duivel.
Wanneer heb je voor het laatst gegeten?
Geen honger?
Ik heb horen zeggen dat als vluchtelingen voor de justitie eindelijk worden opgepakt,
ze slapen als een pasgeborene.
Het is de opluchting ervan, neem ik aan.
En toch vertellen ze me, dat je geen moment geslapen hebt.
Dat je hier dag na dag zit, waakzaam en stil. De discipline daarvan is nogal adembenemend.
Maar voor alles wat je doet is discipline nodig.
Een man wordt niet `s-morgens wakker en blijkt een legende te zijn,
stof voor spookverhalen.
Hij wordt een legende door wilskracht. Alles bij jou, is het product van inspanning,
zelfs deze stilte.
Toen ik net hoorde, dat je een vrouw had, juichte ik.
We voeren erheen, naar Carolina Province.
En, oh jee, hoe mooi is ze, Antoinette.
En je hebt haar zulke mooie beloftes gedaan, naar huis te komen van de zee.
Het is het enige waarin je gefaald hebt, Edward,
dit rugschild af te schuiven wat je hebt gemaakt voor jezelf...deze Blackbeard.
Je creëerde een legende om je te dienen, maar je werd zijn slaaf.
En nu kijk je in de ogen van de man die jou gaat ophangen.
Die je buik gaat opensnijden, en het slachtafval uit je ziet glijden.
Waarmee kan ik je helpen, wat arsenicum voor het ontbijt?
Je kunt naar me luisteren. - Dat is alles wat je wilt, naar je luisteren?
Ik ben gekomen om mijn berouw te uiten.
Oh, waarvoor?
Nou, zo graag als ik zou willen, dat de gebeurtenis uit jouw geheugen was gewist...
Oh, het is niet vergeten, Tom, je mag het als genegeerd beschouwen.
Dit is een gewelddadige plek, denk er niet meer aan.
Toch was het niet mijn bedoeling om bij te dragen aan het totaal van dat geweld,
en daarvoor, vraag ik om je vergiffenis.
Je hebt mijn vergiffenis niet nodig. - Die heb ik heel erg nodig.
Het is niet de schuld van een krab dat hij zijwaarts moet lopen.
Of dat een jakhals een voorliefde voor aas heeft.
Zulke schepsels bestaan zoals God ze geschapen heeft.
Net zoals jij, denk ik.
Dus het is niet zozeer een kwestie van vergiffenis,
maar meer een bevestiging van je natuur.
Je hebt gelijk, natuurlijk.
Maar voor wat het waard is, het spijt me.
Tom...je moest maar vertrekken, niemand wil je hier.
Maar dat is de prijs van een geheim eiland...
Je kunt arriveren, maar je kunt nooit vertrekken.
Als de Commodore niet blijft leven, zullen deze mensen je lynchen.
Hebt u even tijd? - Natuurlijk.
Het spijt me...het spijt me zo.
Het spijt me zo...het spijt me zo...het spijt me zo.
Teef!
Hoe lang is ze al gek?
Toen ik haar vertelde dat ik je gevangen hield,
en dat noch zij, noch haar kinderen jou ooit nog zouden zien,
schold ze en schreeuwde ze en sloeg spiegels kapot.
En ze vervloekte je, en riep de duivel aan.
En toen ze dat deed, ik zweer je, het werd koud in de kamer,
alsof er een wolk voor de Zon was geschoven.
En toen zei ze, dat ze de kinderen moest meenemen voor een wandeling.
Ze nam ze mee naar de rotsen aan de rand van je landgoed.
Ze hield jouw zoon aan de hand, en je dochter aan haar borst,
en ze staarde naar de horizon alsof ze wachtte op een schip om te verschijnen,
ik denk zoals ze al zoveel keren daarvoor had gewacht.
En toen gaf ze hen aan de zee, Edward.
Jouw zoon schreeuwde.
Hij schreeuwde en schreeuwde, de hele weg naar beneden.
En jouw dochter...ze viel stil, als een sneeuwvlok.
Ze gaf ze aan de duivel, Edward,
als begeleiding van haar kwade vloek op je ziel.
Van alle doden, waarvan ik bid, dat ze zwaar wegen op je geweten,
bid ik, dat deze het zwaarst wegen van allemaal.
En als ik naar je kijk, dan bid ik echt dat er een God is,
want, als er een God is,
dan moet er een hel voor jou zijn om in te branden.
Sluit de deur.
Niemand kan het horen, juffrouw.
En, ehm...wat is er aan de hand?
Ik vroeg me af, heeft u Rose gezien?
Sinds wanneer?
Enkele dagen geleden, ik weet het niet.
Een week? - Een week?
Of zo, ja.
Waar kan ze heen gegaan zijn voor een week?
We dachten, dat iemand haar misschien gecharterd had.
Gebeurt dat? - Af en toe.
Ze bracht ooit een week door met de Commodore,
een verjaardagscadeau van meneer Rider.
Oh, dan weet ik zeker, dat ze weer opduikt.
De kwestie is...
Wees ervan verzekerd, dat er niets is wat je niet kunt zeggen binnen deze vier muren.
Je bent hier vrij van vooroordeel of gevaar.
Nou...voordat ze verdween, sprak ze van een brief.
Wat voor brief?
Ze zei, dat als er iets met haar zou gebeuren,
dat die brief aan de Commodore gegeven moest worden.
En wat bedoelde ze met: "Iets met haar gebeuren"?
Ze zei, dat er een persoon op het eiland was, die haar kwaad toewenste.
Zei ze ook wie?
Nee, maar iemand brak in, in de verblijven van Rose gisteravond.
En denk je dat hij op zoek was naar de brief?
Heeft hij hem gevonden? - Dat heeft hij niet.
Hoe kun je dat zeker weten? - Nelly, je bent veilig, hier.
Ze zei, geef hem aan de Commodore,
maar de Commodore is onwel,
en de dame van het huis ontvangt geen bezoekers.
Maar het duurt nu zo lang, en ik kan niet slapen van angst.
En toen was er afgelopen nacht...
Verdomme.
Wat? - Wat??
Het is Nenna.
Nelly, heeft Nenna je naar mij zien komen, vanmorgen?
Ik weet het niet, ik heb er niet op gelet.
Ik keek naar de mannen.
Ik hield mijn hoofd naar beneden, ik was bang.
En niet zonder goede reden.
Als er inderdaad iets gebeurd is met Rose,
en Nenna verantwoordelijk wordt gevonden, dan is het de strop voor haar.
En dat zal ze niet toestaan.
Ze zal alles doen om zichzelf te beschermen, inclusief het doden van Nelly en haar kind.
En ons.
Inderdaad.
Ik kan geen ergere vijand bedenken om te maken op dit eiland, dan Nenna Ajanlekoko.
Ze zag je hierheen komen, ze weet het.
'Morgen, Tom.
Ik denk dat jij iets van mij hebt.
Ik heb mogelijk iets wat jij wilt hebben, dat maakt het niet van jou.
Wel, als jij een dief bent...dus, waar is hij?
Veilig. - Veilig, waar?
In jouw zak, denk ik, of de jouwe, of de jouwe.
Nou, als ik je dat zou vertellen, dan zou hij niet veilig zijn, of wel?
Misschien niet...maar ik zou me prettiger voelen.
Nee, dat zou je niet.
Nee? En waarom niet? - Want zodra je de brief had,
zou je gedwongen zijn de volgende logische stap te nemen,
en iedereen doden die wist dat hij ooit bestaan had.
Weet jij hoeveel mensen op dit eiland jou haten, Tom?
De meesten van hen, lijkt het momenteel.
En als ik je zóu doden, hier en nu, wie zou dan zijn stem verheffen en protesteren?
Denk je dat je het zou kunnen? Me doden, hier en nu ?
Ik denk dat je een goede vechter bent.
Ik denk dat je de vaardigheid en de ervaring hebt.
Maar ik zou winnen.
Misschien...
Op een erg goede dag met de wind mee.
Maar hoe zit het met Nelly?
Fletch?
Je kunt natuurlijk niet iedereen doden.
Nou, je kunt niet iedereen doden, en ermee wegkomen.
Dus, wat stel je voor, dat we doen?
Niets.
Wat je ook gedaan hebt, Nenna, het is mijn zaak niet.
En ik heb niet de wens jou te zien hangen.
Maar ik heb een zorgplicht voor Nelly en haar kind.
Je hebt mijn woord, dat niemand van ons ooit zal spreken over wat je gedaan hebt.
Maar als er iets zou gebeuren met Nelly, of met haar kind, of met Fletch,
dan zal die brief zijn weg vinden naar de Commodore.
Ik wil niet bij jou in de schuld staan, Tom.
Dit is geen schuld, we staan check.
Ik speel geen schaak. - Ik kan het je leren.
Ik zei niet, dat ik het niet kan.
Ik zei dat ik het niet doe. - Zo, en hoe staan we ervoor?
Dat jij me precies geeft wat ik wil...of ik dood je hier en nu.
En ervoor hangen?
Laten we zien.
Ik dacht dat je gestopt was met die gewoonte.
Ik ben gestopt met de oude gewoonte.
Je hebt me betrapt tijdens het overwegen van een nieuwe.
Het is niet gemakkelijk, hè, als je jeuk hebt en niet kunt krabben?
Wat voor jeuk bedoelen we?
Niet opium, vermoed ik. - Tom Lowe.
Hij schijnt te kunnen doen wát hij wil, en met wie hij wil.
Alain Mersault, Charlie Rider,
the Commodore, Kate, jou, en nu Rose.
Wat bedoel je met, Rose?
Ik denk dat het tijd is, dat jij en ik hem stoppen.
Ik heb een voorwerp nodig, dat algemeen herkend wordt als toebehorend aan Rose.
Waarom?
Om het in Nenna's huis te verstoppen, voor het geval we haar moeten beschuldigen.
Maar we hoeven niet te liegen, niet als Nenna echt Rose wat aangedaan heeft.
Soms kan een leugen gebruikt worden om de waarheid te versterken.
Rose gaf me dit, een gift voor mijn dochter.
Weet iemand dat? - Het was privé.
En het kan gemakkelijk herkend worden als toebehorend aan Rose?
De meisjes zullen erop zweren.
Uitstekend. - Wat doe je?
Het moet zodanig geplaatst worden, dat een redelijk denkend iemand zal concluderen,
dat het afgerukt is tijdens een worsteling.
Jullie twee moeten duidelijk in het zicht van anderen blijven, tot ik terug ben.
Zorg dat jullie onder geen enkele omstandigheid alleen zijn met Nenna.
Maar mocht dat gebeuren, aarzel dan niet om deze te gebruiken.
Als het moment zou komen, doe het dan, mik op het hoofd, aarzel niet.
Een kogel is sneller, dan iemand met een mes, maar niet zoveel sneller dan je zou denken.
Als je aarzelt om te schieten, al is het maar een halve seconde,
dan zit ze bovenop je, en je bent dood.
Zijn we duidelijk?
Goed.
Je wilde me zien?
Ja, ik vroeg me af of je wist waar Nenna zou kunnen zijn.
Ik weet het niet.
Waarom?
Charlie, ik mag het niet zeggen. Ik zwoer haar dat ik het niet zou doen.
James...zit ze in de problemen?
Doorlopen, doorlopen.
Wat doen we hier? Ik snap het niet.
Je kwam weg met de moord op Alain, maar je komt hiermee niet weg!
Meneer Lowe, wat is er gebeurd? Kom.
Nee! Nee! Nee!
Hé! Wees niet stom!
Laat hem met rust! - Hij is de bediende van je minnaar.
Hij is niet te vertrouwen! - Hij is een van ons.
Hij is een hond die zijn meester zal gehoorzamen!
Dan stel hem onder mijn hoede, en ik zal hem weghouden van zijn meester.
Charlie, ik heb geen liefde voor deze man.
En jij van wie dan ook, moet weten waarom. Maar Tim is een onschuldige in dit alles,
en ik denk dat jij dat ook weet.
Waar is ze? - Wie?
Dat is erg goed...dat is uitstekend, dat is...dat is betrokkenheid.
Wees verstandig, Charlie.
Denk je dat ik Nenna iets gedaan heb? Nenna doet dit met mij...ze is briljant.
Ze gebruikt mij, om te verbergen, dat ze dit eiland verlaat.
En waarom zou ze dat doen? - Nou, je kent haar beter dan ik.
Misschien heb jij een idee. - Er is een brief.
Wat voor brief?
Waarin Rose Nenna beschuldigt van jullie allemaal te hebben gestolen.
Hou je kop. - Rose chanteerde haar.
Hou je kop!
En Nenna bracht Rose tot zwijgen, pakte haar gestolen geld, en vluchtte!
Kop dicht!
De wet verlangt dat elke beschuldiging tegen mij moet worden bewezen, Charlie.
Als de Commodore ontwaakt, en ziet dat ik dood ben zonder goede oorzaak,
dan houdt hij jou verantwoordelijk.
En je weet dat hij je overeenkomstig zal straffen.
Nou, de commodore is niet ontwaakt, of wel?
Nee.
Maar dat zal hij.
Nou, dan kun je maar beter bidden dat hij dat doet, Tom.
Want hoe langer hij sluimert,
hoe dichter deze mensen bij het punt komen om het vlees van je botten te scheuren!
Kapitein?
Ik riep zijn naam!
Azazel...
Kapitein...
Baphomet, Beelzebub, Belial, Samael, vergif van God, Iblis, Shaytan, Leviathan...
Kapitein, we moeten weg. - Iblis! Iblis...Leviathan!
Kapitein!
Ik hoorde het schreeuwen, toen het door de lucht vloog!
Laten we gaan!
Blackbeard! Edward!
Op mijn moeder's ziel, hij heeft het niet gedaan!
Dat is geen eed die je licht moet opvatten.
Op mijn moeder's ziel, en die van mijn vader ook.
Op God's ziel.
Nou, laten we onszelf niet tot het hellevuur verdoemen, omwille van een gesprek, nietwaar?
Lieg je voor hem? - Dat doe ik niet! Nee!
Zou je liegen voor hem?
Duizend keer, en zonder spijt noch geweten.
Er is geen leugen die ik zou vertellen, als het hem zou helpen.
Maar deze keer, hoef ik niet te liegen, want dit is waanzin.
Mevrouw, hij is onschuldig.
Misschien ben je verblind door genegenheid voor hem.
Wat op zichzelf niets slechts is.
Inderdaad, moed en loyaliteit is iets om trots op te zijn.
Hij heeft het niet gedaan, waarom zou hij? - Hoe kun jij dat nou zeggen?
Je weet wat hij me aangedaan heeft.
Hij wurgde me, hij deed zijn arm rond mij nek, en toen...
En hier ben je, levend en wel.
Ja, maar alleen omdat... - Wat?
Tim, als we helpen over een man zijn lot te beslissen,
moeten we tenminste de waarheid over hem weten.
En de waarheid is,
jullie hebben meer redenen dan de meesten om hem te haten.
En ik accepteer dat.
En ik kies geen kant, omdat het niet mijn gevecht is.
Maar dat betekent niet, dat jullie meer over hem weten, dan ik,
of dat jullie mening over hem meer waard is dan de mijne,
want dat is niet zo.
En als ik kon bewijzen dat het anders is? - Dat kunt u niet.
En als ik je zou vertellen, dat Thomas Lowe de man was die mij dit aangedaan heeft?
Wat bedoelt u? Wat aangedaan? - Tom Lowe heeft mij laten arresteren.
Tom Lowe heeft mij laten martelen.
Ik was een Jacobiet, Tim, deel van een geheime rebellie,
die van de Koning van Engeland af wilde,
en hem wilde vervangen door een rechtmatige erfgenaam.
En je vertelde mij, dat een verrader je aan de Engelsen verraadde.
En dat deed hij...maar dat is niet het hele verhaal.
Wat is het dan?
De Engelsen situeerden een spion in Schotland.
Zijn missie was het identificeren en elimineren van de Jacobietse Schaduwraad.
En was dat meneer Lowe?
We kenden hem alleen bij een "nom de guerre"..."Beggarman".
Het was aan mij om de "Beggarman" te identificeren en te elimineren,
voor hij zijn missie kon afronden.
Dus ik zocht naar zijn dubbelagenten, en informanten.
Hoe?
De gebruikelijke manier, omkoping, dreigementen, afpersing en verraad,
en andere, wat directere manieren.
Een voor een, laag voor laag, leverden de "Beggarman's" informanten hun geheimen in,
en we kwamen steeds dichterbij zijn ontmaskering,
tot de dag kwam, dat we de "Beggarman" identificeerden,
als een Edinburghse chirurg met de naam Hannay, Richard Hannay.
Dus dat is zijn echte naam? - Niet van geboorte, vermoed ik.
Maar toen we hem wilden pakken, kon Hannay ontsnappen.
Hij was verdwenen...terug naar Engeland.
Het duurde vele maanden voordat de "Beggarman" terugkeerde
om wraak te nemen voor zijn gedode agenten.
En zo werd ik vastgehouden. - Dus je zag toch zijn gezicht.
Nee, noch hoorde ik zijn stem.
Ik werd gearresteerd door zijn mannen,
en mij werd aangeraden de namen van de Schaduwraad op te geven,
dan zou ik een vrij man zijn.
Maar u zei niets?
Omdat ik in de zaak geloofde.
Tim, hij is een man zonder geweten, losgelaten op de Wereld.
maar hoe het ook zij, al is hij de duivel zelf,
hij heeft Rose niet vermoord en Nenna ook niet.
En hoe weet je dat?
Omdat er een brief was, Rose schreef een brief,
waarbij ze Nenna beschuldigde van enig ongeluk dat haar zou kunnen overkomen.
En heb je die brief ook echt gezien? - Zo duidelijk als ik u nu zie.
En heb je hem gelezen?
Heb je feitelijk de woorden op de pagina gelezen?
Niet als zodanig, nee. - Hoe weet je dan de inhoud?
Omdat... - Tom Lowe het je vertelde.
Dus de enige persoon, die feitelijk deze vermeende brief heeft gelezen, is Tom Lowe?
Dat denk ik, ja. - En wat is er mee gebeurd, met de brief?
Hij is verborgen. - Met welk doel?
Om ons te beschermen, mij, en Nelly en de baby.
Beschermen, tegen wie? - Nou, Nenna.
Ik begrijp het.
De goedhartige Tom Lowe werkt alweer onzelfzuchtig voor het welzijn van anderen?
De brief was echt!
En dat kun je blijven geloven, zolang hij verborgen blijft.
Dan zal ik het bewijzen.
Heb je me uitgelachen achter mijn rug om, me doorgegeven als een kruik wijn?
Nee.
Ik wist niet zeker, dat hij het was, niet, tot ik hem hoorde zeggen, wat hij tegen je zei.
Hoe kon je niets doen, niets zeggen?
Hij maakte je gelukkig.
En mijn geluk is zo belangrijk voor je.
Ja.
Je zwoer, dat je nooit zou liegen.
We liegen elke dag tegen elkaar, Kate.
Ik lieg door te doen alsof ik echt de nobele man ben die je dacht te trouwen.
En die ben je niet?
Bewijs.
Is dat van jou?
Dat is het.
En hoe komt dat in Rose haar hand?
Jij weet hoe, Charlie.
Nenna heeft het er ingestopt.
En ze heeft de arme Rose achtergelaten, waar ze wist dat ze gevonden zou worden.
Volgens de wetten van dit eiland,
vinden we dit voldoende bewijs, dat jij Rose Dryden vermoord hebt,
een inwoner van dit Land!
Bijgevolg word je ter dood veroordeeld!
Laat hem met rust! Laat hem met rust!
Meneer Fletch, vlucht!
Ik kan het niet! - Breng jezelf in veiligheid!
Je moet...vlucht!
U weet dat hij onschuldig hieraan is, u hebt de brief gelezen.
U weet dat hij onschuldig is, u weet het. - Dat is zo, er was een brief.
Hij was niet echt.
Hij was echt! - Wat stond erin?
Het was een goedkope vervalsing.
Hij was echt, jij leugenaar! - James, wat stond erin? Heeft hij dit gedaan?
Heeft hij dit gedaan, of niet?
Meneer Lowe is onschuldig, en hij weet het!
Leugenaar! Rotzak! Ik vertrouwde je! - Hij is onschuldig hieraan, misschien.
Ben je echt zo wreed,
dat je daar gewoon kunt staan en dit kunt zien gebeuren?
Geniet je ervan? Stelt dit je tevreden?
James.
Stop!
Hij is onschuldig.
Ik moet vertrekken, zonder dat iemand weet dat ik weg ben.
Mij lijkt, als we ze mijn dood "geven" en Lowe ervoor de strop krijgt,
dat dan allebei onze problemen zijn opgelost.
Ik weet zeker dat het vervalsen van jouw eigen dood, niet buiten je capaciteiten valt.
Oh, ik kan makkelijk een dood simuleren. - En wat wil je dan van mij?
Er is en bepaalde brief die gevonden en vernietigd moet worden, of Lowe gaat vrijuit.
James, er zijn wetten.
Ongeacht jouw motief, je beschuldigde deze man zonder reden,
en liet een moordenaar vrijuit gaan. - Dat deed ik.
Het spijt me, James.
Charlie, doe dit niet, dat kun je niet doen. - Kate, we hebben wetten.
Naar de hel met de wetten, je weet waarom hij deed, wat hij deed.
Ik weet het heel goed! En je moet weten, dat ik dit niet wil doen.
Wat is de straf? - 40 zweepslagen.
40 zweepslagen zullen hem doden.
40 zweepslagen zouden de meesten van ons doden.
Ga terug, Kate.
Nooit van je leven, laat hem gaan. - Kate, ik heb vals getuigd.
40 zweepslagen voor één leugen?
Die Nenna gelegenheid gaf vrijuit te gaan voor haar misdaad.
Laat het mes vallen - Nee.
Oswald, mag ik?
Het spijt me, Kate.
Nou, meneer Eisengrim, waar waren we?
Stop.
Onder jullie wetten, staan jullie de verkiezing van een zondebok toe,
een gewillige plaatsvervanger,
om de straf te ondergaan voor een bepaalde misdaad.
En wie stel je voor? - Mij.
Als James Balfour mij onrecht heeft aangedaan,
is het omdat ik hem groot onrecht heb aangedaan in het verleden.
Dus, hier en nu, laten we de lei schoonvegen.
Edward?
Goddank.
Hem, of die andere.
Charlie, een moment, alsjeblieft.
Meneer Fletch.
Je bent een uitstekend chirurg.
Dus geef jezelf nu de mogelijkheid het te zijn.
Ga naar huis en bereid voor, wat er nodig is.
Ik wil bij u blijven. - Ik weet het.
Maar geloof me, te zien wat er gaat komen, heeft geen nut voor jou.
Actie ondernemen, echter,
je vaardigheden gebruiken, om te helpen de dingen te herstellen,
dat zal een grote hulp voor ons allebei zijn...wat heb je nodig?
Tim, wat heb je nodig? - Ik zal verband nodig hebben.
Ik heb rum nodig om de wonden schoon te spoelen,
een sterke naald en gewaxte draad.
Maar eerst?
Ik moet zowel de naald als de draad weken in de rum.
Goed.
Maak die tafel schoon!
Charlie!
Hij heeft genoeg gehad.
Waarom...Waarom heeft u gezegd dat ze moesten stoppen?
U bent vergeven, meneer Lowe.
Laat het gaan.
Ik deed het niet.