LONDEN 1889
Help me!
Help me, alstublieft! Iemand!
Hallo, ducky.
Hallo, Jack.
De grote, boze Jack the Ripper is een vrouw die terugvecht niet gewend, of wel?
Wegrennen is geen manier om een dame te behandelen!
Laat het nooit gezegd worden dat oude Jack niet weet hoe hij een dame moet behandelen.
Goed gedaan, agent Wells.
Je hebt de Rippers Lantaarn in je eerste maand te pakken gekregen.
De oudere agenten zullen jaloers worden. - Dat zijn ze al.
Mr Kipling is zelfs onbeschofte zinnen op de muren gaan schrijven.
Ik moet het zeggen, m'n schat, je hebt het leven in het pakhuis met verve eigen gemaakt.
Inderdaad.
Ik heb eindelijk een plek gevonden waar m'n andere talenten gebruikt kunnen worden ten goede...
van het Rijk. - Niet alleen het Rijk. De hele wereld!
Groot-Britannië is simpelweg het huidige thuis van het pakhuis.
Engeland herbergde Pakhuis 1 tot en met 11 niet?
En Pakhuis 13 zal het ook niet herbergen. Die eer behoort een andere natie toe...
wanneer de macht van Engeland afneemt. - Nou, dan zal er nooit een Pakhuis 13 zijn...
aangezien het Britse Rijk nooit een zonsondergang zal kennen.
Je hebt volkomen gelijk. Thee?
Allemachtig! Dat was beter dan een film in IMAX 3D!
Inderdaad. Ik bedoel, dat was verbazingwekkend, maar...
waarom bekijken we hoogtepunten van H.G. wanneer ze 'ze leefden nog lang en...
gelukkig' speelt met hoe heet hij ook alweer in Wisconsin?
Eerlijk gezegd zijn zij uit elkaar. Ze gaat nu uit met een vrouw genaamd Gisele.
Nou, dat zijn hoogtepunten die ik wel zou willen zien.
Dit zijn geen hoogtepunten, agent Lattimer.
Dit artefact is de Ronde Tafel die de legende van Koning Arthurs hof inspireerde.
Nu is het de tijdcapsule van het pakhuis.
Het slaat de herinnering op van een agents bepalende moment met het pakhuis.
Vandaag zullen jullie allemaal bijdragen. - Vandaag?
Nee, het is te vroeg. - Te vroeg?
Te vroeg voor wat? - Agenten dragen alleen bij aan de tijdcapsule...
wanneer... wanneer... - Ja, Arthur.
Pakhuis 13 begint het einde van z'n ambtstermijn te bereiken.
Vertaling & Controle & Sync: MugenJin.
Omdat ik de astrolabium heb gebruikt? - Het heeft niets te maken met...
iets dat jullie gedaan hebben.
Nou, waar we allemaal ook naartoe gaan, het moet beter zijn dan Zuid-Dakota, toch?
Het gastland zorgt voor de nieuwe agenten.
Het staat in de handleiding. - Hoeveel tijd hebben we?
Of het volgende week of volgend jaar is, is irrelevant.
Dat zegt u.
Jullie werk vandaag is om bij te dragen aan de tijdcapsule.
Oké, ik heb een idee.
Waarom doen we, in plaats van om de mystieke tafel van Kumbaya zitten,
niet iets krankzinnigs zoals, geen idee, voorkomen dat het verhuist?
Toch? Wat? Ik bedoel, kom op, jullie denken het allemaal.
Het pakhuis gaat verhuizen.
Het is een natuurlijke orde en geen crisis om op te lossen.
En u kunt het niet tegenhouden? Ik bedoel, u bent de beheerder, toch?
Regel het dan! - Kalmeer, agent Lattimer.
Kalmeren? We hebben het over het verliezen van ons thuis!
En u zit daar gewoon als een of andere... - Hé, hier is een idee!
Voordat iemand iets zegt waar ze zeker spijt van gaan krijgen...
Waarom ga ik niet eerst, zodat iemand af kan koelen?
Goed idee, Ms Donovan. - Dus, denk ik gewoon aan een blije gedachte of...
Plaats je hand in de cirkel. Het artefact zal je bepalende moment kiezen.
Claudia Donovan. Pakhuis 13: Next Generation.
Ik hou van je, zusje. - Dat was fantastisch!
Josh. - Joshua!
Mykes, hoe lang laat dit ding ons tapdansen?
Waarschijnlijk totdat we dood zijn. Waarom heb je het geactiveerd?
Nou, het spijt me! Als ik een knop zie, moet ik erop drukken. Zo ben ik nou eenmaal!
Ze hebben ons gevonden!
Vroeger droomde ik dat ik achtervolgd werd door showgirls met blote benen.
Kop dicht en dans!
Ik weet niet wat ik in een vorig leven heb gedaan om dit te verdienen.
O, kom op zeg!
O, nu is het genoeg! Niet meer de aardige homo!
Ik haat musicals!
Heb je iets gevonden? - Ja, nou...
We weten dat het artefact het uithangbord van de Strand Theater is.
Waar '42nd Street' de premiere had... - Rustig aan, Tommy Tune.
Hé, jongens...
Dus, we hebben onze meisjes naar de Escher Kluis geleid en ze opgesloten.
En ik denk dat we ook een nieuwe Escher Kluis nodig hebben.
Ze zijn overal!
Er staat ook een leger van hen voor het uithangbord, je komt er niet bij in de buurt.
Kunnen we het vernietigen? - Ja! De flacon van Busby Berkeley zou weleens...
de originele tinnen pan van Tin Pan Alley zo kunnen dirigeren...
dat het de gloeilampen van het uithangbord vernietigt...
Ja, iemand zal dat ophangbord weer op moeten laden.
Opladen met wat? - Nou, ironisch...
Met tapdansen!
Iemand zal een groots, showstoppend nummer moeten opvoeren!
Busby is ons al dood aan het tapdansen. Wie heeft daar de energie voor?
O, nee, nee, nee. Ik ben maar het B-Team!
Claudia, luister naar me. Je bent onze enige hoop.
Je gaat erheen als lid van het B-Team, maar je komt terug als A-Team!
Je kunt het, meisje! Alleen niet in die outfit.
Jullie glimlachen maken mij niet bang.
Oké, dat is een enge glimlach.
Jullie spelen vals!
Volgens mij maar ik ze alleen maar kwaad!
Ik heb de flacon gevonden! Laten we gaan!
Ik vind het als jij ze afleidt!
Hoi, meisjes.
Dit zou opwindend moeten zijn, maar dat is het echt niet!
Ik heb het! Laten we gaan! - Pardon. Pardon.
Hier komen we aan, Claude.
Giet uit de flacon!
Busby Berkeley was een dronken chauffeur...
Het gaat deze tinnen pan laten zwerven en al de lichten raken.
Oké... - Claude, maak het af!
Gooi het!
Mijn God... Mijn voeten... - En de scène is afgelopen!
Over een enkelvoudige sensatie gesproken!
O, man, wat zal ik morgen een spierpijn hebben, maar kom op zeg!
Beste baan ooit! - Beste baan ooit!
Claude, als dat je bepalende moment is, waarom trek je dan zo'n sip gezicht?
Ja, je ziet eruit alsof iemand overleden is.
Niets. Pijnlijke voeten staan gelijk aan sip gezicht. Niets ernstigs.
Ik denk dat dat het moment was waarop je je realiseerde dat je toch geen beheerder wilde worden.
Je... Je... Je wat? - Bedankt, Mrs F.
Ik zeg waar het op staat. - We dachten dat je beheerder wilde zijn?
Maar alleen omdat je het vaak zei. - Hé, jongens, luister...
Die dag realiseerde ik me hoeveel ik ervan hield om een agent te zijn.
Ik bedoel, ik kan het me niet voorstellen om dat ooit op te geven.
Niet eens om beheerder te worden, het spijt me. - Nee.
Je hebt niets om spijt van te hebben. Je hebt gelijk. Dit is de beste baan ter wereld.
De vraag is: Waarom flipt niemand anders over het verliezen van die baan?
Dat doen we wel, alleen zijn sommigen wat stiller dan anderen.
O, nou, het spijt me. Dan moet iemand meer herrie maken!
Kijk, we verliezen het pakhuis niet. Ik ga ons daar van verzekeren.
Luister, Artie, ik weet hoe belangrijk mijn lot is...
voor jou. - Je hoeft me niets uit te leggen.
We steunen je allemaal, of niet, Artie?
Ik ben alleen een beetje... ongelofelijk... verrast. Meer niet.
Nou, het is menselijk om twijfels te hebben, toch, Mrs Frederic? U moet uw twijfels hebben gehad.
Nee, ik ben altijd resoluut geweest.
Nogmaals bedankt... Het doet er toch niet toe. Ik weet wat m'n verantwoordelijkheid is.
Niemand dwingt je. Dwingt iemand haar dat ze dit moet doen?
Ik doe het.
Ik ga de rest niet teleurstellen... - Wat maakt de rest uit!
Je moet doen wat goed is voor jou! Of je voelt je ellendig de rest...
Kan ik de herinnering kiezen die ik bij wil dragen aan de tijdcapsule?
Je wilt ze dat laten zien, Arthur? Het zou averechts kunnen werken.
Nee, ik weet wel zeker dat dat zal gebeuren.
Dus dat is hoe het werkt... - Alweer fout, Arthur.
Wanneer krijg ik er hier eentje van? - Wanneer ik dat zeg. Hou dit vast.
Is dit een karamelfabriek geweest?
In de jaren '40 was deze plek een club voor officieren. Help me dit op te tillen.
Het zal 23:35 uur zijn in...
vijf, vier, drie, twee, één.
Wow! We zijn in het verleden. - Eerlijk gezegd is het verleden hier.
O, nou, als je het op die manier zegt, klinkt het heel logisch.
Niets bij dit werk is logisch. Oké, let op. Dit is 31 december 1941.
De Amerikanen zijn drie weken geleden aangevallen door Japan.
Dus deze kerels staan op het punt om naar de oorlog te gaan?
Ja en iemand hier wil dat dit feestje niet eindigt.
Er is één man hier die een artefact gebruikt om een tijdbel te creëren.
Het houdt dit moment op z'n plek sinds die avond.
Tijdbellen en dienstweigeraars, het is geen wonder dat je van dit werk houdt...
Ik heb dit artefact te pakken proberen te krijgen...
sinds de jaren '80. Het enige probleem is dat je hier maar één keer per jaar kunt komen.
Omdat het artefact geactiveerd werd op 31 december 1941 om 23:35 uur?
Heel goed! Inderdaad, maar...
De vorken van Versailles die voorkomen dat we hier gevangen blijven. Niet vragen. Ze...
gooien ons ook uit de bel om middernacht, wanneer het artefact de tijd terugzet naar 23:35 uur.
Dus je kunt deze zaak maar 25 minuten per keer onderzoeken. Eén keer per jaar?
Irritant, of niet? Daarom heb ik jou meegenomen. Frisse ogen! Nu we hebben nog maar...
22 minuten over! Dus...
ik heb de lijst verkleind naar drie kerels die weleens alles zouden kunnen doen om te blijven.
De eerste kerel staat daarginds. Het is kapitein Jason Flees.
En hij gaat z'n vrouw en drie kinderen achterlaten. Daarginds...
Dat is eerste luitenant Mane Drischler. Hij is single, maar hij heeft een erg zieke moeder.
Daarginds, zittend met die vrouw, dat is eerste luitenant Jonah Ross.
Hij ging er samen met haar vandoor, de dag voor Pearl Harbor.
Laten we eerst met de boze kerel beginnen. - Waarom?
De andere twee feesten alsof dit hun laatste kans is en voor zover ze weten, is dat ook zo.
Moet je jezelf eens zien! Oké, goed. Geef me m'n tas.
Pardon, mevrouw. Ik ben speciaal agent Scott Moore.
Het viel me toevallig op dat die officier u liet huilen. Is alles in orde?
Ja, hij is m'n man. Ik ben gewoon bang dat hij niet bij ons terugkeert.
Bij ons?
O, hemeltje...
Ik heb het Jonah zelfs niet vertelt. Zeg alstublieft niets.
Jullie krijgen een gezinnetje. O, mevrouw, u moet het hem echt vertellen.
Nee!
Alstublieft... Hij is z'n broer verloren bij Pearl, hij staat erop dat hij gaat.
Als ik het hem vertelde en hij bleef... Het zou hem verscheuren.
Ik realiseer hoe moeilijk dit is voor u. U wilt echt, echt niet dat hij gaat...
Jeetje, zie mij eens babbelen voor een complete vreemde. Ik kan beter teruggaan naar Jonah.
Ja, nou, Roth is het niet. - Dat was vreemd!
Dat betekent vaak dat het een artefact is. Wat? - Nou, ze vulde haar glas drie keer opnieuw,
maar ik heb haar nooit een slok zien nemen.
De champagneglas van Thomas Wedgwood! Hoe heb ik dat gemist?
Inderdaad, het was zo duidelijk... - Kom, we moeten gaan!
Het spijt me, maar ik moet gaan.
Je weet dat ik het moet... - Dat weet ik, Jonah.
Het spijt me dat ik overstuur raakte. Ik weet dat je moet gaan.
U weet ook dat hij niet gaat, of niet, Mrs Roth? Champagneglas, alstublieft.
Wat is er aan de hand? - Minder dan een minuut.
Ik heb een manier gevonden om je te beschermen. - De tijd stopzetten gaat hem niet beschermen.
Het zal jullie beiden gevangen houden. U moet geloven dat het goed af zal lopen.
En als dat niet zo is? - Het leven komt met goede en slechte tijden.
Als u hier blijft, mist u ze allemaal.
Iedereen hier heeft een toekomst, zelfs uw baby!
Baby? Ben je? Zijn wij?
Agent Moore... - Het spijt me, maar het is ook van hem.
Jonah... Inderdaad.
Twaalf seconden. - Schat...
Ik weet niet wat er nu gaande is, maar... - Tien...
ik wil onze baby ontmoeten. - Negen... Acht...
Zeven... Zes... Vijf... Vier... Drie... Twee... Eén...
Wow! Dat was wow!
Gelukkig nieuwjaar. Je hebt uitstekend werk geleverd.
Ik ben trots op je, joch! Wat is er? Is alles goed?
Ja, het deed me alleen een beetje aan thuis denken.
Je weet wel, een moeder die bang is dat haar baby zonder een vader opgroeit...
O, Scot... Ik dacht er niet bij na.
Het spijt me zo, ik had niet... - Nee, nee. Het is in orde.
Je wist niet eens van me af, pap.
Toen je erachter kwam, ben je gekomen... - Wat krijgen we... Wat?
Pap?!
Pap? Wil je me hierover vertellen?
Kijk, toen ik gearresteerd werd voor hoogverraad had ik een relatie.
Het was vrij serieus en ze was zwanger.
Je hebt je zwangere vriendin in de steek gelaten? - Nee! Nee! Nee!
Ze heeft me nooit verteld dat ze zwanger was.
Voor zover zij wist, ging Arthur Weisfelt de gevangenis in om daarna...
te verdwijnen. En ik kwam pas jaren later te weten over Scott.
Hij vertelt de waarheid. - Bedankt!
In die tijden...
waren de Regenten de enigen die het voorrecht hadden om een 'ware' te hebben.
En die regeling ging voor mij niet werken.
Arthur eiste dat agenten een 'ware' mochten hebben...
met wie ze de geheimen van het pakhuis konden delen of hij zou z'n ontslag indienen.
Ik moest voor m'n geluk vechten. Net zoals jij dat moet doen.
Je wilt geen beheerder zijn... - Dit is allemaal erg interessant en leerzaam...
maar... - Claudia, je mist het...
Ik zal dit moeten verwerken.
Ik geloof dat de zin waar u naar zoekt "zei ik het niet" is.
Kom op, Mykes, help me. Niemand kent deze plek zoals jij.
Oké, hier is het. - Geweldig! Welke is de handleiding?
Allemaal. Ja, het is veel info. - Oké, nou, goed.
Dan moet er een uitvlucht zijn om het pakhuis hier te houden.
Pete, ik heb nooit iets gelezen over het pakhuis op z'n plek houden...
wanneer het tijd is om te verhuizen.
O, je kan het niet allemaal gelezen hebben. - Niet elke pagina...
van elk boek, maar kom op, Pete. - Oké, Mykes, sta daar niet gewoon.
Kom op, partner. Grijp er eentje en dan zullen we dit klusje zo gepiept hebben.
Pete, kijk, ons enige werk vandaag... Luister naar me...
Ons enige werk vandaag is de tijdcapsule, oké?
Wow. Je geeft er echt niet om, of wel? - Wat?
Nee, je staat op het punt om dit alles te verliezen, Myka.
Je gaat ons verliezen, je gaat ons allemaal verliezen, maar jou...
Jou maak het niet uit. - Dat is niet eerlijk.
Nee, het spijt me dat ik je weggehaald heb bij je 'ontslaggesprek' van Pakhuis 13.
Ga gewoon je gang. Ga met je tijdcapsule spelen. Ik zal redding brengen.
Goed, maar wanneer je geen redding kunt brengen, wanneer je dit niet kunt stoppen...
Bel mij dan niet. Best! - Goed!
Goed! - Best!
Ik wil dit allemaal niet lezen.
Omdat hij een vettige, oude man is. Ja, dat is hij. Stil! Daar is hij.
Kijk, Artie, ik begrijp het. Weet je, ik zie je als een vaderachtig persoon...
maar je bent m'n baas en wat je kiest om wel of niet te delen is echt aan jou.
Maar je hebt een zoon die je meeneemt bij het grijpen en opbergen van artefacten!
We hebben het in geen jaren gedaan. En hij heeft z'n eigen, volle leven nu.
Wanneer zien jullie elkaar? - Hij woont in San Diego.
We gaan samen naar Comic-Con. Het is allemaal erg normaal.
Echt waar? Omdat niets van dit alles me normaal lijkt.
Weet je, ik heb het beste van beide werelden. Het zijn van een vader en een agent.
Maar waarom kon je me het niet vertellen? - Omdat je hem zou willen ontmoeten.
Natuurlijk zou ik dat willen. - En dan zou je willen dat hij een agent werd.
Waarom niet? Het zag eruit alsof hij wel raad wist met een artefact.
Nee, het hele punt van de 'ware'...
is dat ze niets te maken hebben met het pakhuis en ons in balans houden.
Ja, maar... - Nee, nee, kijk, er is geen 'gemaar'.
Alsjeblieft, Claudia, luister naar me. Ik probeer je gewoon een levensles te geven.
Wat? Dat onwetendheid een zegen is? - Nee, dat om niet gek te worden...
je soms een beetje egoïstisch moet zijn.
Dus dit was jouw manier om te zeggen dat je niet kwaad bent dat ik stiekem geen beheerder wil worden.
Nee! Ik ben kwaad, omdat je geen geheimen voor me zou moeten hebben!
Maar.. Maar... Dubbele standaard! - Inderdaad!
Doe wat ik zeg en niet wat ik doe! Het recht van een "vaderachtig persoon".
Kijk, als je gewoon met me had gepraat, had ik je wellicht kunnen helpen begrijpen...
dat jij, Ms Donovan, je niet vandaag al aan de rest van je leven moet toewijden.
Het is geen misdaad om van gedachten te veranderen. Zolang je jezelf maar trouw blijft.
Ook al betekent het dat je wat egoïstisch bent? - Mijn God, ze heeft zitten luisteren!
Ik wil alleen maar dat je gelukkig bent.
Bedankt.
Dus, echt? Het beste van beide werelden? - Ja, ik heb een geweldige zoon.
Hij heeft me geholpen om een betere vader voor jou te zijn.
En ik heb het pakhuis. Het leven is perfect.
Het pakhuis verhuist. - Juist. Nou, niets is perfect.
Serieus? U was daarbij?
Hij is te egoïstisch om te weten dat andere mensen ook pijn hebben.
Ons geheimpje.
Het spijt me. Stoor ik? - Helemaal niet, nee.
Oké, nou, hier gaan we dan.
Welkom bij Pakhuis 13.
Ik heb kanker.
Nou, het is allemaal erg simpel, wanneer je naar de feiten kijkt.
Mimi's mam was bankroet gegaan.
Dus was Rachel met haar geld aan het wapperen om Mimi stil te houden...
over haar affaire met haar Spaanse tutor. Maar Rachels man...
wist het al en had z'n minnares Carly er alles over verteld.
Maar Carly bewaart geen geheimen voor haar andere geliefde: Nicole.
En Nicole gebrukte een van die geheimen om Maddie te chanteren.
"Maar waarmee dan?", zou je kunnen vragen.
Nou, het blijkt dat Maddie een verslaving heeft.
Ze heeft hun bankrekening geplunderd door antiek Japans keramische kunst te kopen op eBay.
En een stuk daarvan is de 'Vos met Vijf Staarten'...
die in de Japanse folklore bekend staat als de ongrijpbare dief...
en grappenmakker. Ik vraag me af of jullie weten dat als Maddie de vos aanraakt...
ze transformeert in een ninja-dievegge.
En ik vraag me of jij weet dat ik het niet alleen ben.
Dat wist ik niet.
Hé, Maddie? Heb je nog meer van deze dip? Ik bedoel, het is verrukkelijk!
Ninja's.
♪ Pete! ♪
♪ Pete Lattimer! ♪
♪ Pete! ♪
♪ Pete Lattimer! ♪
♪ Myka! ♪
♪ Myka Bering! ♪
♪ Myka! ♪
♪ Myka Bering! ♪
♪ WAREHOUSE 13! ♪
FLAWLESS VICTORY!
Volgens mij is die Nicole vroeger een man geweest.
Bedankt voor het redden.
Ik bescherm je altijd, pasteitje.
Hallo?
Ik weet het, of niet?
Ik kon al m'n deductieve vaardigheden gebruiken...
en wat stadsvrouwen ervan langs geven.
Ik dacht eigenlijk hoe duidelijk het is dat je wat met Pete hebt.
Wat? - Een liefdesconnectie.
Ja, dat is hilarisch. - Kijk naar je gezicht.
Nee...
Nee!
Nee, oké? Pete en ik... Er is geen 'Pete en ik'... Er is... Ik bedoel...
Er is...
Mijn God, ik ben verliefd op Pete.
Ik haat mezelf zoveel op dit moment.
Nou, aan alle goede dingen moet een...
ANTIEKE THAISE OOIEVAAR
Weet je, wat voor verschil maakt het ook? Het is voorbij.
En dit is hoe het eindigt? Het is gewoon voorbij?
En wat hoor ik te doen? Hoor ik gewoon weg te wandelen?
Weglopen.
Weet je, je geeft je hele leven aan iets, elke dag, zonder te klagen. Nou...
Geen serieuze klachten!
Ik ben hier elke dag, elke dag. Ik ben hier voor jou en je verrekte signaal. Je signalen!
Signaal, signaal, signaal! Signaal, signaal, signaal, signaal!
Signaal! Ik ben net een slaaf die maar doet wat je wilt.
Weet je, ik heb vrienden verloren...
Familie... Mensen waarvan ik hield...
zijn in m'n armen gestorven, maar ik ben trouw gebleven!
Ik heb je alles gegeven! En nu er niets over is...
voor jou om af te pakken... Nou, je... Moet je ineens weggaan.
Hoer!
Dat is wat je bent, weet je?! Inderdaad, je verkoopt jezelf gewoon aan de hoogste bieder!
Prima! Je wilt gaan? Ga dan! Dat is wat je wilt doen? Ga dan! Je wilt me niet?
Ik wil jou zeker weten niet! Geniet van je nieuwe thuis.
Denk je iemand te vinden zoals ik? Iemand die om je geeft, zoals ik dat doe?
Succes daarmee! Succes met iemand te vinden die net zo toegewijd is.
Iemand die hun...
Hun hele leven zou geven...
zonder een bedankje.
Zonder ook maar een onbenullige, kleine, miniscule...
erkenning dat ze gewaardeerd worden.
Dat ze er überhaupt ook maar toe doen voor jou.
Oké dan.
Graag gedaan.
Serieus, dat was Mr Frederic?
Wat was dat? - Niets!
Ik bedoel, het is een... - Agent Jinks. Jij bent aan de beurt, geloof ik.
O... Ja... Kan ik misschien later gaan of helemaal niet?
Nou, kom op zeg, doe nou niet net zoals Pete.
We moeten dit allemaal doen. - Dat doe ik ook niet. Het is alleen...
Wat als ik geen bepalend moment gehad heb met het pakhuis?
Natuurlijk heb je dat wel, Poekie, dat hebben we allemaal.
Laten we eerlijk gezien. Ik heb hier nooit echt gehoord. Ik ben...
net onze Marilyn. - Munster? Onmogelijk! Ik ben Marilyn.
Nee, nee, nee. Je bent Eddie. Pete is Herman, Myka is Lilly, Artie is opa en Mrs Frederic is...
niet echt onderdeel van het patroon.
Steven, waarom laat je het pakhuis niet beslissen of je hier hoort?
Er zijn dingen die je niet weet over de Regenten, over Jane.
Waarom wil iedereen met mij praten?
Ik ben je komen helpen, broeder.
Claudia... Claudia, ben je daar?
Ja! Helena, godzijdank!
Om de een of andere reden hebben we totaal geen bereik in die vliegtuig.
Je moet naar buiten komen.
M'n krimpapparaat is alleen maar ontworpen voor intervallen van drie uur...
Als het proces omkeert, zal je dwars door Artie's borst heen exploderen.
Maar we hebben het artefact gevonden en ik denk dat we het voor twaalf uur kunnen bereiken.
De klok zit vast in Artie's hart.
Nee. Het is te gevaarlijk om Artie's hart in te gaan met de Nautilus III.
Dat weten we. Steve heeft een plan.
Eigenlijk is het Claudia's plan, ik heb me er blijkbaar voor aangeboden.
Het is onze enige kans. Ik zal je terughalen, zodra je het te pakken hebt.
Volgens mij heb ik net een hamburger voorbij zien gaan.
Ga gewoon!
Oké, ik ben in Artie's hart. - Zie je het?
Nee, ik kan het horen, maar het niet zien. - De tijd is voorbij, jongens.
Wacht, wacht, wacht. Daar is het daarboven.
Steve! Steve, ben je nog steeds in het hart?
Ja, dat ben ik.
Dat ben ik echt.
Je hoort hier niet, hè?
Wie anders zou dat schot gelost kunnen hebben?
Voel je je nu beter, prinses? - Ja, maar niet vanwege het schot.
Ik zat in een kloppend mensenhart.
Ik was dat moment vergeten.
Het was onbeschrijfelijk. Ik... Weet je, ik zag het. Ik was er.
Het was net... - Nirvana?
Weet u, toen ik naar het pakhuis kwam...
dacht ik nooit vrede te vinden. Alleen...
zoveel chaos, weet u, maar...
Je hebt het gevonden. - Nee.
Nee, het is me gegeven. Het pakhuis heeft het me laten zien.
Dat is waar vandaag om draait, of niet?
Deze tijdcapsule. Het is niet alleen voor het pakhuis...
Nee, dit ritueel is ook het cadeau van het pakhuis aan jullie.
O, goed, Pete. Luister, ik moet echt...
Wat doe je?
Kijk, het spijt me, Myka, maar ik laat m'n...
toekomst niet beslist worden door een of ander gloeiend stuk metaal.
Hoor je dat? Ik wil je het pakhuis weleens zien verhuizen...
nadat ik je in de oven gooi. - Pete, luister, ik...
Nee, ik weet, ik weet, ik weet het. Ik overdrijf.
Ja, je overdrijft, maar daarvoor ben ik niet hier.
En ik heb heel erg spijt van wat ik hiervoor zei.
Je bent de laatste persoon op aarde die ik ooit pijn zou willen doen.
Je betekent veel te veel voor me.
Nou, dat is eigenlijk waarom ik... - Maar ik zou gek worden zonder het pakhuis, Myka.
Weet je, ik heb m'n hele leven rondgestuiterd zonder een doel.
Ja, maar toen... - Ik heb het niet lang volgehouden als man...
of een marinier of een agent van de geheime dienst.
Ik bedoel, kom op, ik ben eigenlijk m'n hele leven een verknaller geweest.
Maar hier... Hier in het pakhuis ben ik de beste versie van mezelf.
Oké, stop gewoon. - Maar als ik geen Pete Lattimer ben...
Heroïsche pakhuisagent en de...
partner die Myka Bering tot waanzin drijft... Wie ben ik dan wel in hemelsnaam?
Wil je gewoon even je kop houden?
Dat is erg grappig. Goede. Maar je kan de vingerhoed afdoen, Steve!
Ik voel me gevleid, maar ik heb je verteld dat ik niet zo...
ben.
Wat doe je? - Geen koorts.
Heb je per ongeluk een nymfo artefact aangeraakt?
Oké, Pete, kijk. Ik weet dat je bezorgd bent over wie je zult zijn zonder het pakhuis.
En dit is het punt. Het is niet waar...
je bent dat je definieert. Het is wie je bent. Het zijn de beslissingen...
die je neemt... - Dat weet ik, maar...
ik wil het pakhuis niet verliezen en ik wil...
Pete, je kunt me niet verliezen. Dat is niet mogelijk. Dat kan je niet.
Omdat...
ik van je hou.
Dus, je hebt me gekust...
Om het echie? - Inderdaad.
Dus...
Wat ga je eraan doen, Lattimer?
Ik hou ook van jou.
Wow!
Luister, voordat we...
ook maar een richting opgaan...
wil ik dat je iets doet. - O, nee, nee. Zeg niet...
de tijdcapsule! Nee! - De tijdcapsule! Kom op!
Je hebt het gezegd. - Ja, inderdaad. En weet je wat?
Je kunt er maar beter aan wennen dat je doet wat ik zeg.
Het zou goed kunnen zijn, maar ook slecht.
Dus, wanneer gaan we naakt?
Nou, we hebben van lichaam geruild. Je bent mij naakt geweest.
O ja. Dat was een mooie dag.
Na vijf jaar hoor ik je waarschijnlijk te vertellen...
dat dat slaan van je me echt opwindt. - Weet ik.
Stout.
Er wordt me verteld dat je aura's leest. - Inderdaad.
De uwe is een oude ziel. - Herinner me er niet aan.
Alleen mensen? - Nee, objecten, plaatsen.
Je zult hier mooi passen. - Ja.
Op een dag zal ik hier sterven.
Ik kan het zien.
Ik beloof je, Leena, ik zal doen wat ik kan om dat te voorkomen.
Dat zal u niet kunnen.
Maar het is in orde.
Oké, laten we dit doen! - Pardon.
Steve? Ben je in orde, man? - Ja. Nee. Ik heb gewoon even nodig.
Zijn we over ons drifbuitje heen, agent Lattimer?
Wat is dat? - Een uitnodiging voor eindeloze verwondering.
Mika? - Myka.
Myka? - Myka!
Ik ben blij dat je in het team zit. - Je hebt geluk.
Je bent in harmonie. - Wat is dat?
Verlaat me niet! - Je doet m'n wereld versteld staan, dame.
Je liegt. - O, ja, dat zou leuk kunnen zijn.
Myka, waar ben je?
Ze zal nu veilig zijn.
Wil je liever een visje? - Oké, stop daarmee.
Ik was jong. Ik was dom.
Je bent knap wanneer je glimlacht. - Mensen die...
je je veilig laten voelen. - Wacht! Pannenkoeken!
Ik ga me niet herinneren dat ik stierf? - Nee, nee...
Nou, het stond daar gewoon.
Lees het scherm! - Maar, Artie, ik moet maken dat ik hier wegkom.
Wat is dat?
Tada! - Verrassing!
Bedankt. - Je hebt alles goed gedaan.
Stop! - Pete, doe dat alsjeblieft niet.
Je bent een verbluffend mooie vrouw. - De tijdmachine heeft ons in brand gezet!
We hebben je een verhaaltje te vertellen.
Stop met het aanraken van dingen! - Ik hou gewoon echt van jullie.
Mrs F, waarom ging Pete's herinnering over dat alles en niet alleen één zaak?
Vertel het ze, agent Lattimer. Je weet het wel.
Misschien is m'n bepalende moment...
alles.
Elke minuut die ik met jullie heb kunnen spenderen.
Het spijt me, Mrs F. Ik ben gewoon zo bang.
Bang dat als ik dit ooit kwijt zou raken...
ik terug zou gaan naar de persoon die ik hiervoor was en ik...
Maar dit is wie ik nu ben.
Het pakhuis en jullie allemaal...
Dat heeft me een beter mens gemaakt.
Als het morgen eindigt of voor altijd doorgaat, niets...
Niets zal dat ooit veranderen.
Of misschien heb je de tafel kapotgemaakt.
Ik heb u nooit eerder horen lachen.
Ik ben een vrouw van eindeloze verrassingen.
Kunnen we nog wat meer kijken? - Ja, alsjeblieft.
Ja! Ik heb een signaal. Er is een signaal.
Terug aan het werk. - Laten we gaan.
Dus, is het echt voorbij?
Ik geloof dat ik dit meer dan eens heb gezegd.
Deze bepaalde verwondering is eindeloos.
Serieus?
Kan ik, voor één keer maar, geen direct antwoord uit u krijgen?
Tot morgen, Peter.
Tot morgen, Irene.
Iemand in Poughkeepsie is adem aan het spuwen?
Het moest vuur zijn, of niet? - Dit klinkt bekend.
Kan je dat terugspoelen? Het lijkt net alsof er iets mis is met z'n huid.
Wacht? Heeft hij schubben?
We hebben schubben. - Niet op het werk, oké? Nooit op het werk.
Oké, dit gaat gewoon goor worden. - Ze liegt niet.
Hé, wij zouden kunnen gaan. Ik heb een tante in Wappingers Falls...
O, nee, nee, nee, nee. Ik moet hier blijven en onderzoek doen naar...
Artie's zoon. - Claudia, ik vertel je...
Nee, ik beveel je...
O, kom op, Artie. Jullie zijn praktisch familie. - Dus betekent dat...
Ik ben niet de eerste chagrijnige, oude kerel die hier de leiding heeft en ik zal niet de laatste zijn.
{an8}MEERDERE DECENNIA LATER
Maar ik ben de chagrijnige, oude vent die vandaag de leiding heeft, dus zul je doen wat ik zeg.
Ik zeg niet dat ik het niet doe, Jack. Ik zeg alleen dat deze plek iemands leven over lijkt te nemen.
Hoe zou je eindeloze verwonderingen afwijzen ook maar kunnen overwegen?
Kunnen we hier vijf seconden op concentreren?
Kalmeer. Ik vraag alleen maar of ik de rest van m'n leven hier aan toe kan wijden.
Wellicht...
Ms Donovan. - moet je je minder druk maken over de toekomst...
en meer over het heden. - Ik heb je niet binnen horen komen.
Dat zal je ook nooit horen.
Ms Donovan. - Jack.
Agent Maddocks, iemand heeft me ooit verteld dat het geen misdaad is om van gedachten te veranderen.
Soms moet je een beetje egoïstisch zijn.
Ik dacht dat je zei dat het pakhuis weleens zou kunnen verhuizen?
Jack, als ik vijf cent kreeg voor elke keer dat het pakhuis bijna verhuisde...
Soms gaat het gewoon houd...
Alles goed, Ms D? - Ja.
Jullie drieën deden me gewoon denken aan...
Ga verder. - Oké, terug aan het werk.
Wanneer je "van gedachten veranderen" zegt...
Ik haat het wanneer ze dat doet.
Juist, als het inderdaad Obama's basketbal was...
Egyptische eindeloze verwondering.
Eindeloze verwondering, het is overal.
Een wereld van eindeloze verwondering.
Eindeloze verwondering.
Eindeloze...
verwondering.
Rij na rij vol eindeloze verwondering.
Eindeloze verwondering.
Vertaling & Controle & Sync: MugenJin.