Poprzednio:
Widziałem dzi zakurzonego wędrowca. Nie wierzyłem własnym oczom.
To był John Alden.
Mówiła, że zginšł!
To moje przyrzeczenie. Wrócę po ciebie.
Czymże jest John Alden w porównaniu z tym, co cię czeka?
Wróciłe tu tylko po jedno.
Teraz to Mary Sibley. Najbogatsza kobieta w Salem.
Pora cię nakarmić.
Piękne Salem opadła parszywa trwoga przed czarownicami.
Diabeł nigdy nie ustanowi tu swej ziemi obiecanej bez walki!
Nie lękam się zmarłych, ani też żywych.
- Czego chcš czarownice? - Własnego kraju.
Czekałam na ciebie. Latami.
Byłem tam w noc, kiedy to zrobiłycie.
Tylko to mi po nim zostało.
To było dziecko John Aldena.
Ty mu powiesz, czy ja mam to zrobić?
Wskaże nam wiedmę.
Kto nas widział?
Powiem jeszcze raz, nie wiem.
Zaczęło się polowanie na czarownice, a my będziemy sędziami.
Jeste winny... czy nie?
Większoć z tych, co przeżyli, jest teraz martwa.
Wszyscy, z wyjštkiem kilku, pewnie smażš się w Piekle.
Pewnego dnia pewnie przeludnimy te rozległe krainy,
ale boję się, że póki co, przeludnilimy Piekło.
Zatem, jak pisał Izajasz: "Piekło rozrosło się."
I teraz zwie się... Amerykš.
Jestem w Salem ledwo dwa tygodnie, a już powiesiłem trzy czarownice.
Czy taka jest cena budowania Nieba na Ziemi?
Dopadłem jego najpodlejsze sługi...
wiedmy.
Czy aby na pewno?
Słuchałem wszystkich Twych poleceń.
Skazałem nawet, możliwe że niewinnego, na mierć.
Wcišż czuję w ustach jego rozbryzganš krew.
Proszę, Panie, bałagam cię. Daj mi znak.
.:: GrupaHatak. pl::.
.:: SALEM::. 01x02 "Kamienne Dziecko"
Tłumaczenie i synchro: Sabat
Wybacz.
Straciłe wolę życia? Nie mów mi, że masz doć.
Niektórych dziur chyba nie da się wypełnić.
Czyżby, mój panie?
Jakież to dziury?
Te, które same sobie kopiemy.
Cóż to za brzemię, ukochany?
Sšdzšc po smaku, bucior mojego ojca.
Jeste już dużym chłopcem. Mężczyni nie lękajš się swoich ojców.
Nie znasz go.
Wszyscy go znajš.
Otóż to.
Tam nie wolno!
Kapitanie Alden!
Nie! Nie!
Zostaw go!
Precz.
Tak zmywasz z ršk niewinnš krew? Na dupie kurwy?
Giles Corey nie chciał mówić! Nie wiemy zatem, czy był niewinny!
Daj mi choć jeden powód, żebym nie posłał cię do ziemi.
Nie mogę, panie.
Oczekiwałem Anioła mierci od dziesištego roku życia.
Nie widziałem go, ale z oczu dziadka,
zanim zszedł z tego padołu, wyczytałem,
że Anioł miał straszliwe oblicze.
Zapewne takie, jak twoje.
Więc przyjd, Aniele.
Gotów jestem wypalać się przez wiecznoć jak ludzka wieca
w jamie wrzšcej smoły wraz z innymi potępionymi.
Wrzšcej smoły? Mylałem, że Piekło to płomienie.
Częste błędne mniemanie.
Piekielny ogień pali jak ogień, lecz w jamie pełnej gęstej smoły.
Co?
Co ujrzałe?
Nie wiem.
Piekło na Ziemi... być może.
Odziej się. Co ci pokażę.
Dokšd idziemy?
W las.
Który?
Posiadasz moralnoć mięsnej muchy, ale znasz się na wiedmach.
Widziałem je. Jak opisała Mercy Lewis.
Zwierzęce łby i wszystko inne.
Kapitanie Alden.
Jako sędzia pokoju Salem, niniejszym kładę na ciebie areszt
za wczorajszš brutalnš nieprawoć.
Zostaniesz oskarżony o zakłócanie porzšdku i wzniecanie zamieszek.
Pomów z Isaakiem. Wskaże ci drogę.
Co uczynisz, Hale?
Doprowadzisz do mej egzekucji, jak Gilesa Coreya?
W tej materii rozmów się ze swym kompanem, wielebnym,
jako że to jego dzieło, nie moje.
Zabrać go.
Miałe pracowitš noc.
Kiedy zamierzałe mi powiedzieć o aresztowaniu Johna Aldena?
Przed czy po powieszeniu go?
Ten człowiek to chodzšca bomba.
Groził radnym przed połowš miasta.
Jeli stanowi problem, to tylko mój.
Z całym szacunkiem,
może stać się problemem nas wszystkich.
Mój mšż rzšdzi w Salem, a ja rzšdzę nim.
Nie rób nic bez mojej zgody.
Z całym szacunkiem.
Tak, pani.
Proszę skupić uwagę na jednym, panie Hale.
Kto przerwał nasz kršg.
Niech pan wraca do lasu i odnajdzie proroka.
Jego szpiedzy tam byli.
Włanie tu widzielimy wiedmy.
- Kapitan Alden też to widział? - Tak.
I co jeszcze... czego nie widziałem wczeniej.
Zakłuli ptaka.
Białš gołębicę.
Sam zabiłem kilka gołębi, a gołębica to jeno piękniejszy gołšb,
ale to było co innego.
Nie wiem, dlaczego...
Zdało mi się najsmutniejszš rzeczš na wiecie...
wykrwawić gołębicę na mierć.
Ledwie jednš gołębicę.
Oczywicie, wiedmi kocioł.
Drzewo to kocioł?
A powiadajš, że to Izaak jest niespełna rozumu.
Mam cię.
Pani Sibley.
- Otwórz. - Tak, pani.
Teraz odejd.
W Salem wcišż wieszajš ludzi za takie występki.
Grożenie radnym.
Nic ich nie powstrzyma.
Nie dopuszczę do tego.
Gdzie była owa litoć, gdy miażdżyli koci Gilesa Coreya?
Jeste wolny.
Lecz radni nalegajš, by opucił Salem i nigdy nie wracał.
Radni...
czy Mary Sibley?
Próbuję cię ocalić.
Nie przynależysz tutaj.
Podobnie jak ty.
Mówiłam ci, nie mogę odejć.
Odniosłem wrażenie, że mšż nie jest w stanie cię powstrzymać.
Twa miałoć mnie zdumiewa, kapitanie.
Wyobrażałe sobie, że powitam cię, ronišc łzy radoci?
Jaki ty naiwny.
Wróciłe za póno. To koniec.
Nie chcę cię tutaj.
Nie bardzo ci wierzę.
Odejd z Salem... teraz...
albo skończysz na stryczku.
Panie.
Poradzisz sobie.
Nie.
- Jest za duże. - Poradzisz sobie.
Wycišgałam większe dzieci z mniejszych dziewczyn.
Nie to dziecko i nie z tej dziewczyny,
póki nie zdradzi imienia ojca.
Pani Sibley, proszę wybaczyć, ale to dziecko musi stamtšd wyjć.
Salem nie przyjmie kolejnego bękarta.
A ty co tu robisz?
Moja przyjaciółka, Bridget, uczy mnie o cudach bożego stworzenia.
Hannah, powiesz nam, kim jest twój mężczyzna?
Nie mogę. Straciłby swe terminowanie.
Jeszcze przez kilka lat nie wolno mu się żenić.
To jego problem, nie Salem.
Mary, jeste kobietš. Kiedy nawet była biedna.
Ale teraz jeste Mary Sibley.
Ten jeden raz, użyj swej pozycji wród purytanów,
by pomóc komu ze swoich.
Żaden mężczyzna nie jest tego wart, dziecko,
a jeli jest, chciałby, żeby zdradziła jego imię,
zamiast umrzeć, chronišc go.
Billy!
To Billy Bailyn, czeladnik bednarza.
Spokojnie, patrz na mnie.
Dobrze, Hannah.
Zacznij mocno przeć.
Już prawie!
Tak.
Przyj mocno. Dobrze!
Nie przestawaj.
Tak.
Pomóż mi!
Wszystko będzie dobrze.
Pani wybaczy.
Dalej, wchod.
Petrus, naprawdę... przypnij sobie mały dzwonek.
Tobie, sędzio, jest zbyteczny.
Słyszymy cię od kiedy zszedłe z traktu.
Chod.
Niełatwo cię znaleć.
Zdawało mi się, że byłe bardziej na północ.
Może byłem, sędzio Hale.
Oczy sš do patrzenia, nie do bycia oglšdanym.
Po to tacy jak ty do mnie przychodzš.
Znajdziesz mnie, kiedy mnie potrzebujesz.
Zatem, czego ci trzeba?
Wczoraj w nocy, w lesie, kto przerwał nasz kršg.
Musimy wiedzieć, kto nas widział.
Pełnia kozła?
Byłe tam wówczas, czyż nie, mały przyjacielu?
Czas się obudzić.
Co widziałe?
Rzeknij Mary Sibley, że dowiemy się, kto był wczoraj w lesie,
lecz potrzebujemy czasu.
Czy odpowiedziano na nasze modlitwy?
Czy biedna dziewczyna wyzdrowiała?
Nie powinnimy błagać Boga o co, czego możemy dokonać sami.
Mercy Lewis nie cierpi z ršk czarownic czy demonów,
lecz od naturalnej słaboci czy goršczki umysłu,
a jednak wisi tu jak zwierzę.
W domu trzykrotnie zerwała więzy i złamała ojcu rękę.
Odgryzła sobie palec i rozrywała ciało.
Mercy trzeba chronić przed niš samš i nas przed niš.
Nie ma lepszego ku temu miejsca, niż dom Boga.
Mylę, że radni wykorzystujš swš pozycję, by siać w Salem przestrach.
Ta ich "wiedmia trwoga"
to kolejna próba purytanów, by nas kontrolować.
Panno Bishop, proszę...
zważaj na wypowiadane słowa. Dla mniej przychylnych uszu...
mogłyby zabrzmieć jak słowa samego Diabła.
Wybacz, jeli me słowa zabrzmiały szorstko.
- Bywa, że mój język wyprzedza rozum. - To zrozumiałe.
To czas próby dla nas wszystkich.
Ostrożnie, pani. Łzy mogš skwasić mleko.
Był czas, kiedy mogłam karmić co innego, miast ropuchy.
Teraz to nieważne.
Ważne kto będzie następny?
Rozpoczšł się Wielki Rytuał, a ziemia domaga się niewinnej krwi.
Znam swoje obowišzki. Ty zajmij się swoimi.
Moimi jest dopilnowanie, by dopełniała swoich,
czy ci to w smak, czy nie.
Dokonałam wyboru.
Ale potrzebne nam co więcej, niż kolejna ofiara.
Potrzebujemy znaku.
I znam kogo, kto dostarczy nam obu.
Wielebny Cotton Mather ma bzika na punkcie znaków.
Spłodził o nich cały rozdział.
Lecz istnieje taki, który przeraża ich niezrównanie.
- Znak poczwarnych narodzin. - Stworzyłaby taki?
Nie muszę obrywać licia z drzewa życia,
skoro lić już usechł na gałęzi.
Jest pewna dziewczyna, co nosi w sobie mierć.
Czuję odór dziecka,
martwego i spokraczonego w matczynym łonie.
Nie żałuj jej.
Nigdy nie zaznała życiowych zdrad.
Jednak jej krótki przebłysk życia zganie jak spadajšca gwiazda,
kiedy uczynię z niej znak zguby, nadcišgajšcej nad Salem.
Wiesz, co cieszy mnie najbardziej, George?
Zwracanie dobrych dusz Salem przeciwko sobie,
jak wciekłych psów, w które je zmieniłe.
Jedyne, co trzyma mnie przy życiu, to wyraz twojej twarzy,
kiedy John Alden dowie się, czym naprawdę jeste...
i zadusi cię gołymi rę...
Tylko pomyl, George...
muszę zabić tylko jeszcze dziewięciu niewinnych
nim wzejdzie Księżyc Łowcy,
a mój Wielki Rytuał się dopełni.
Cicho, Kitty.
Jeli nie zabiło cię parzenie się z tš winiš, Fredem,
urodzenie jego dziecka też cię nie zabije.
Jakby rozdzierało mnie na dwoje.
Już prawie czas. Id po Bridget.
Panno Bridget!
- Włanie po paniš szłam. - Usłyszałam krzyki biednej Kitty.
- Kitty, Kitty, Kitty. - Nie ma się czego bać.
Panna Bridget przyjęła więcej porodów, niż ktokolwiek.
Spokojnie, dziecko. Maleństwo jest tylko odwrócone.
Przekręcić je to fraszka.
Nie!
Nie! Nie!
Ona krzywdzi moje dziecko!
Widziałe prawdziwy sabat czarownic.
Czego żaden łowca czarownic nigdy nie widział.
Wszystko, co wiemy, pochodzi ze spowiedzi,
mniej lub bardziej wiarygodnych.
To ten.
Jeli to prawda, jest gorzej, niż sšdziłem.
- Co to znaczy? - Nie znasz łaciny, kapitanie?
Naturalnie. Nie miałe czasu na ksišżki.
"Ritum Magni."
Wielki Rytuał. Największy sekret czarownic.
Znamy jedynie skrawki plotek o nieudanych próbach.
Niestety, czarownice nie pisujš ksišżek. Tylko łowcy czarownic.
Więc wszystkie te woluminy nie powiedzš ci niczego.
Przestań.
Walczycie ze sobš. Kto zawalczy z nimi?
Słuszna uwaga.
Od czego więc zaczniemy?
Wewnštrz drzewa znalazłem tworzywo ich dzieła...
czynnik sprawczy.
Wiedmy czerpiš siłę z dwóch rzeczy... żšdzy i mierci.
Żšdze zapewniajš sobie same,
ale mierci muszš szukać gdzie indziej.
W miecie wiedziano by, gdyby kto rozkopywał mogiły na cmentarzu.
Skšd zatem biorš trupy?
Izaak, bšd taki dobry i wyjanij kapitanowi swe obowišzki.
Wykonujš różne zadania.
Dostarczam przesyłki,
wywożę niechcianych nad urwisko.
Niechcianych?
Wie pan, Indian, niewolnych, przestępców.
Każdego, kto nie może spoczšć w ziemi Salem.
Tam wiedmy żerujš.
Tam też zapewne odnajdziesz szczštki swego przyjaciela.
Zrzucilicie jego ciało ze skały?!
Giles Corey zbudował połowę tego miasta,
a wy wrzucilicie go do cholernej jamy?
W drogę.
Dokšd?
Wycišgnšć Gilesa z tej kloaki.
Całe Salem pognębiła twoja strata.
Mogę sobie tylko wyobrazić jak cierpisz.
Dziękuję, pani Sibley.
One mówiły, że była przerażona...
że kto próbował skrzywdzić twoje dziecko?
Opowiedz mi o tym.
Powiedz mi.
Co ci powiem.
O czym nigdy nikomu nie mówiłam.
Ja też straciłam dziecko.
Nieobcy jest mi twój ból.
Czuję go nawet teraz.
Musisz powiedzieć mi, co się stało,
żeby mierć twego dziecka nie była daremna.
Obiecuję ci...
nie spotka cię nic złego.
Opowiedz.
Poczułam obecnoć zła...
i...
Mów dalej.
Zobaczyłam szpetnš staruchę.
Dotykała mojego brzucha.
A akuszerka?
Co robiła?
Były obiema jednoczenie.
Dwakroć w cišgu ilu nocy?
O dwakroć za dużo.
Pokaż gdzie rzuciłe jego ciało.
Jezu Chryste.
Gdzie jest?
Tam.
Nie waż się go tknšć.
Wybacz.
To zwykle była dziedzina George'a, ale mój mšż... jego stan...
Boję się, że sam widok zatrzymałby mu serce.
Pani Sibley, proszę... uspokój się.
Co się stało?
Rzecz wręcz potworna... znak.
Znak?
Tak, jak opisałe w swojej ksišżce.
Pokraczny poród.
Co?
Tu, w Salem?
Odebrany przez naszš własnš akuszerkę... Bridget Bishop.
A gdzie jest...
ów narodzony maszkaron? Gdzie jest?
Tu, w tym pokoju.
Pan Lamb zatopił go w butli. Ja...
Na rany Chrystusa!
Sam widok przeszyłby znów serce naszego Pana!
Dobrze, że po mnie posłała. To makabra przemożna.
Co to zwiastuje?
Czego to znak?
Nie ma wštpliwoci.
To ni mniej, ni więcej, jak wypowiedzenie nam wojny
przez samego Diabła.
Wielebny...
możemy co zrobić?
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by chronić Salem...
i ciebie, pani.
Dzięki Bogu, że tu jeste, wielebny.
Bez ciebie bylibymy zgubieni.
Ojcze, zaczekaj, proszę.
Ojcze, znasz Bridget.
Jak możesz myleć, że jest temu winna?
- Mniejsza o to, co ja mylę. - Ojcze...
Następny prędki wyrok, Mather?
Obawiam się, że wręcz przeciwnie.
Ten wyrok może spać na nas wszystkich.
Oto rękojmia wyroku.
Za nasze grzechy, osobiste i wspólne,
postawił pieczęć Szatana, wiadomoć prosto z Piekła,
zwiastujšcš przybycie Diabła do Salem.
A któż jš dostarczył?
Bridget Bishop.
Wycišgnęła czy nie...
tego potwora z tej dziewczyny?
Tak, ale...
Czy opiekowała się niš gdy była brzemienna?
- Tak, panie, ale opiekuję się... - Podawała jej, czy nie...
medykamenty, nalewki i ziołowe mikstury swej własnej receptury?
- Panie, tym się param, ale nie... - Kładła, czy też nie...
dłonie na jej brzuchu, uciskajšc, zanim to co z niej wyszło?
- Musiałam zmienić ułożenie... - Zmienić je w co?
Doć!
Czymkolwiek jest to kamienne dziecię, ty jest prawdziwym potworem!
Przepraszam za mojš córkę. Oskarżona jest jej drogš przyjaciółkš.
Lecz podzielam jej wštpliwoci.
Oskarżylibycie niewiastę,
którš wszyscy znacie i darzycie zaufaniem,
która zawsze pomagała innym kobietom rodzić dzieci
i troszczyła się o te, których nikt nie chciał?
A teraz, nagle, mamy uwierzyć, że jest czarownicš?
Diabeł jest cierpliwy.
Jego sługi również...
nasi przyjaciele, sšsiedzi...
których w końcu wzywa, by mu służyli.
Bridget Bishop, przyjęła na wiat maszkarę.
Twoja ofiara widziała cię w twej prawdziwej postaci,
mrocznej staruchy.
I nawet ci, których zwiodła twa niewinna forma,
wcišż czujš wokół siebie wyrany odór zła,
bo zniszczyła dziecko w kołysce życia,
wypowiadajšc nam wojnę w imieniu swego pana.
Cóż rzekniesz?
Nie zrobiłam niczego takiego.
Jestem niewinna!
Musicie mi uwierzyć. Jestem...
Co tu się nie zgadza, Mather.
Bridget przekazała ten znak... czy może Bóg?
Nie, zaczekaj, już pamiętam.
Bóg powiedział Diabłu, a Diabeł jš zmusił.
Dobrze prawię?
Nie? Może nie jestem tak mšdry, jak ty.
Nie przeczytałem tylu ksišżek,
ale kilka rzeczy już widziałem,
a na tym wiecie zdarzajš się rzeczy złe,
zazwyczaj nie znaczšce więcej, niż rzut kostkš.
Ta poczwarnoć...
to jeno niefortunny rzut bożej kostki?
Bardziej pechowego pewnie nie widziałem.
- Mamy tu zatem dogłębnš różnicę opinii. - W rzeczy samej.
Ale powiesiłby kobietę na podstawie opinii?
A ty, na podstawie swojej, uwolniłby agenta Diabła,
by czynił więcej szkód?
Więc jš też oskarż.
Mało tego.
Było ich tam więcej. Może wszystkie ponoszš winę?
Nie, nie możecie! To nie moja wina!
Nie twoja?
Nie... pewnie masz rację.
Mylę, i pewnie tego nie pojmiesz, Mather, ale może, po prostu może...
to niczyja wina?
Wszyscy wiemy, że zabijanie to co innego.
Zawsze jest winny zabijania.
Kamienie jeszcze nie obeschły z krwi Gilesa Coreya,
a ty już chcesz wieszać kobietę. Tę kobietę, Bridget Bishop.
I do diabła, może jeszcze kilka kurew,
tylko w imię czego?
Może czas, by przemówiła Mercy? Czyż nie, wielebny Mather?
Czyż nie oprze się reakcji w pobliżu wiedmy czy wiedm?
Mój ojciec i inni biegli zgadzajš się...
Więc wecie je do niej.
Je?
Kapitan Alden ma słusznoć. Wszystkie mogš być winne.
Wecie akuszerkę i te trzy kurwy.
Będziemy głosować?
Panie...
Ty, który widzisz i znasz sekrety naszych serc,
musisz wiedzieć, żem niewinna.
Proszę, proszę, daj im namacalny znak tej prostej prawdy.
Proszę.
Dobra robota.
- Kolejna niewinna ofiara. - Nie sšdzę.
Lecz nawet jeli...
niech Pan doda to do mojej długiej listy miertelnych grzechów.
Zapłacę każdš cenę,
przeleję własnš krew oraz innych, by powstrzymać czarownice.
Chyba nigdy nie widziałem takiej mieszanki rozsšdku i ciemnoty
w jednym człowieku.
- Gdyby tylko wiedział to, co ja... - Czyli co?
Zgruchotałbym mężczyznę i powiesił niewiastę,
potem się schlał i poszedł do kurwy, jakby nie było jutra?
Jeli ich nie powstrzymamy, nie będzie jutra...
Ty bydlaku!
Przestań!
Ale narobiła bałaganu.
Prawie przepadlimy przez trzewe słowa człowieka,
o którym zdajesz się nie umieć zapomnieć.
Pytam, czemu ci na to pozwolilimy?
Czemu?
Bo to spełnienie naszych wszystkich marzeń,
zemsta za stulecia przeladowań.
Za póno na rozterki, Hale. Siedzimy w tym razem.
Tak, i razem za to spłoniemy.
Za młoda, by pojšć ryzyko, jakie podejmujesz.
Ja widziałem, jak cała moja rodzina płonie na stosie.
Czułem w ustach ich popioły...
i nie mam ochoty poczuć swoich, ani swojej córki.
Cóż, może wy, wiedmy starej daty, po prostu się lękacie
lub straciłycie rezon, by przejšć ten nowy wiat.
- Ja nie. - Nie jestem sam.
Starszyzna też ma wštpliwoci.
Niepotrzebnie się obawiasz.
Niewinna krew płynie i będzie płynšć.
Rezultaty, panie Hale, sš znamienne.
A skoro o nich mowa, jak pańska misja?
Petrus zapewnia, że dowie się, kto nas widział.
Wybacz, panno Hale, ale zna panienka zasady.
Niewiasty nie majš wstępu po zmierzchu.
W porzšdku, Lamb.
Mather twierdzi, że nadchodzi zmierzch wiata.
Chyba możemy zrobić wyjštek.
Na co tak patrzysz?
Jeste jak oni,
tylko gadasz i debatujesz, ale boisz się co zrobić.
Po co w ogóle jeste w Salem?
Gdzie ten płomień, który miałe w oczach,
gdy zabili twojego druha?
- Czego ode mnie chcesz, panno Hale? - Sprawiedliwoci.
Dla Gilesa Coreya, dla Bridget Bishop,
dla wszystkich niewinnych ofiar, które wnet zabierze to szaleństwo.
Kto musi co zrobić!
No co?
Przypominasz mi kogo, kogo niegdy znałem.
Co się z nim stało?
Chciałbym wiedzieć.
Przychodzi nieproszony.
Chyba za długo przebywałe wród Indian.
Uczyniło cię to... dzikusem.
Nie. Mniej cierpliwym.
- Powinna o czym wiedzieć. - Opuszczasz Salem?
Ależ przeciwnie.
Anne Hale przypomniała mi, że Salem zasługuje na lepszy los.
- Zawsze tak było. - Doprawdy?
- Sšdziłam, że go nienawidzisz. - Ja również.
Ale okazało się, że nie chodziło o Salem,
bardziej o ludzi, którzy w nim rzšdzš.
Kto rzekł mi dzi, że łatwiej jest psuć rzeczy,
nieli je naprawiać.
A ty zamierzasz wzišć się za naprawianie?
- Być może. - Jak to sobie wyobrażasz?
W Radzie Miejskiej jest wolne miejsce.
Miejsce z nazwiskiem Alden.
Chyba nadszedł czas, bym się o nie upomniał.
To ledwie jeden głos, ale co na zaczštek.
Do zobaczenia.
Id sobie, kocie. Przeszkadzasz mi w pracy.
Tłumaczenie i synchro: Sabat
.:: GrupaHatak. pl::.