Ik heet Stephen Jameson. Ik ben een van de Tomorrow People.
Ze noemen onze krachten de drie T's.
Telepathie, telekinese en teleportatie.
Er is een schaduwoorlog gaande tussen ons en Ultra, de geheime organisatie die op ons jaagt.
De enige manier om te voorkomen dat mijn soort uitgeroeid wordt, is mijn vader vinden.
En dat kan alleen maar door voor de vijand te gaan werken.
Wat voorafging...
Een tracer? - Het is eigenlijk een volgapparaat.
Elke stip is een paranormale die getagd en vrijgelaten is over de jaren heen.
Jij zal ze allemaal leiden naar het Paradijs.
Op je knieën. - Je moet Stephen en je vrienden nu bellen.
Wat heb je nodig? - Ik denk dat je hem terug gaat moeten begeleiden.
Ik moet in de machine geraken in Ultra.
Kom op, pap.
Het is een hartslag. - Zijn vader leeft nog.
En je bent zeker dat Stephen niet vermoedt dat hij geleid is naar waar we hem willen?
Helemaal niets.
Ik kan niet geloven dat mijn broer jou hiertoe heeft aangezet.
Je hoeft dit niet te doen.
Waarom moest je je tegen Ultra keren? - Ik beschermde onze soort.
Leg het wapen neer.
Daar ben je.
Waarom ga je niet wat slapen? - Ik ben in orde.
Ik ben gewend aan shiften van 36 uur. En Luca is bijna wakker.
Ga jij maar naar Luca. Ik zal hier alles in de gaten houden.
Er gaat een weddenschap rond over wie het eerste in slaap zal vallen.
En ik zal het niet zijn.
Ik heb het gevoel dat als ik nu mijn ogen sluit, ik nooit meer zou wakker worden.
Hij gaat het wel halen, mam.
We hebben je vaders hart terug doen kloppen, maar de rest van hem...
Jullie twee kunnen beter komen.
Pap. - Ik wou je niet bang maken.
Je bent terug. - Zo voelt het toch.
Tenzij ik dood ben en dit de Hemel is. Dat zou veel verklaren.
Je bent prachtig.
Is dit oké? - Ja, het is perfect.
Ik geloof het niet.
Bedankt om me terug te brengen van de dood. - Het is een teaminspanning.
Het spijt me.
Je deed alleen wat je moest doen.
De last die je broer en ik op je hebben geplaatst...
Het spijt me.
Waar is Jedikiah? - Hij is een tijdje geleden vertrokken.
Een goeie tijd gekozen om te vertrekken.
Zeg me eens hoe je het hebt gedaan.
Ik bracht je terug. Mam verzorgde je lichaam.
En ik gebruikte de machine in Ultra om de rest van jou terug te brengen.
De machine?
De Stichter leeft nog? - Hij weet niet dat jij nog leeft.
Vertel me alles wat je weet over zijn plannen. - Wacht even.
Kunnen jullie ons even alleen laten, alsjeblieft?
Na alles wat we hebben meegemaakt, ga je gewoon verder waar je bent gestopt?
Denk je dat we je daarom hebben teruggebracht?
Het spijt me... - Ik moet naar huis gaan voor Luca.
Ik denk dat je naar huis moet komen om je zoon te zien.
Pap, ik zou beter... - Je kan beter gaan.
Vreemde, waar ben jij geweest? - Je gaat niet geloven wat er juist is gebeurd.
Zeg het eens. - Mijn vader is wakker geworden.
Dat is geweldig, toch? - Ja, het is vrij geweldig.
Ik wil je niet weghouden van je familie, maar als er iets is dat je nodig hebt...
Vind je het erg om nog wat langer voor mij waar te nemen bij Ultra?
En natuurlijk kan niemand iets weten over mijn vader.
Zoals ik zei, wat je maar nodig hebt.
Bedankt, je bent de beste. - Dat weet ik.
Hoe blij moet Stephen wel niet zijn zijn vader terug te hebben.
Maar voor ons is het amper een reden om te vieren.
De man was bevroren. Denk je echt dat hij nog een gevaar is?
Zelfs je partner, een synergist, kan zich nog niet vergelijken met zijn vaders krachten.
En ik had er zes jaar voor nodig om opnieuw te bouwen wat hij had vernietigd.
Wat wil je dat ik doe? - Geraak dichtbij Roger en breng hem binnen.
Hoe?
Agent Cole, de jongen ligt aan je voeten. Je zal het wel kunnen uitzoeken.
Wat nu? Gaat hij een cape aantrekken en ons recht naar het Paradijs brengen?
Natalie, de man is juist ontdooid. Alles op zijn tijd.
Het spijt me, ik wist niet dat je hier was.
Ik probeerde me gewoon voor te stellen hoe mensen zich kleden tegenwoordig.
Is dit goed? - Tijdloos.
Maar wie zei iets over naar de oppervlakte gaan?
Ik heb veel te lang vastgezeten tussen het hier en hiernamaals.
Ik moet naar huis.
Onze mensen geloven dat je hun redder bent. Je kan ze niet zomaar in de steek laten.
Ik heb al een leven opgegeven.
Nu is het de beurt aan mijn familie
Ik kom wel terug. - Ultra is er nog altijd.
Als je wordt gepakt, kan je... - Ik apprecieer de bezorgdheid.
Maar ik ben vrij zeker dat ik abnormaal was voordat je geboren was.
Ik kan het wel aan.
Ik weet dat je veel hebt gemist met je familie.
Maar ik ben verantwoordelijk voor de veiligheid van iedereen hier beneden.
Het spijt me, ik kan je niet laten gaan.
Dan zitten we met een impasse.
Je weet nog hoe we impasses regelen.
Ik wil niet met je vechten. - Misschien spar je liever met mij.
Dit is de enige manier? - Jij hebt de regels gemaakt, nietwaar?
Ik zal de kamer vrijmaken.
We hoeven dit niet te doen.
Als je iets had willen bespreken, had je dat moeten zeggen.
Dit gaat niet over mij. Dit gaat over hen.
Wat is er aan de hand? Waarom word iedereen buitengegooid...
Is dit echt?
Ga je gang, je mag het hebben.
Inhouden ken je zeker niet?
Waar is John mee bezig? Het is alsof... - Hij gekwetst wil geraken.
Ik ga naar mijn familie.
En wie zijn wij?
Ik dacht zes jaar lang dat ik de man had vermoord die ons kon redden.
En nu laat hij jou opnieuw in de steek. - Ons allemaal.
Maar deze keer kan ik geen nieuwe heldenmythe creëren.
Deze keer hebben we de echte nodig.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Tomorrow People S01E20 ~ A Sort of Homecoming
Vertaling: MrZazou
Ik heb je niet horen binnenkomen.
Er is niet veel veranderd.
Alles is veranderd.
Ik weet dat ik verloren tijd niet kan goedmaken.
En jij hebt een leven waar ik geen deel van uitmaak.
Wat ik ook kan doen om het gemakkelijker te maken, ik zal het doen.
Wees gewoon hier.
Ik weet dat dit veel is om te begrijpen...
Je blijft. - Dat kan ik niet, ik heb plannen vanavond.
Annuleer ze dan. - Wat moet ik dan zeggen?
"Sorry, volgende keer. Mijn vader is plots terug van de onderwereld."
Ik zou er niet zo specifiek op ingaan. - Hoe is hij eigenlijk hier?
Dat maakt niet uit, hij is er. Hij is onze vader en hij gaat koken.
Hij weet helemaal niets over mij. - Prima, dan heb je veel om over te praten.
Dit gaat de meest ongemakkelijke avond uit mijn leven worden.
We hebben een buffer nodig.
Bedankt om te komen. - Natuurlijk.
Wil je mijn vader ontmoeten? Opnieuw?
Pap, ken je Astrid nog?
Wat is er gebeurd met die dikkere wangen? - Ze is volwassen geworden.
Je ziet er prachtig uit. - Bedankt.
Het eten is klaar.
Ik ga wel. - Ik vraag me af wie dat is. Dode grootvader?
Wat doe je hier? - Storen, blijkbaar.
Nee, helemaal niet. Ik ben Stephens vader.
Leuk je te ontmoeten. Heb je graag parmezaanse kip?
Natuurlijk. Waarom zou je dat niet lekker vinden? Kom mee eten.
Ik wil geen familietijd verstoren. - Kom binnen.
Misschien gewoon een hap.
Dit is leuk om iedereen samen te hebben.
Pap, je parmezaanse kip is zelfs beter dan ik me herinner.
Ik kan dit niet.
Moet ik hier zitten en doen alsof dit normaal is? Dat wij normaal zijn?
Dat pap niet 10 jaar is weggeweest? Dat mijn moeder en broer geen mutanten zijn?
Dit is hier niet het moment voor. - Waarom niet? Astrid weet alles.
Stephens paranormale vriendin zal ook wel alles weten.
Genoeg. - Het is oké.
Ik weet dat dit vreemd is.
En mijn verontschuldigingen aan degenen die geen familie zijn.
Ik ben even gedesoriënteerd als jullie.
Maar ik ben ook heel erg gelukkig.
Dat is zelfs niet genoeg om het te beschrijven.
Ik ben overweldigd met liefde en dankbaarheid voor jullie drie.
Jullie zijn mijn wereld. Jullie zijn de reden voor mijn bestaan.
En ik ben bescheiden om terug in dit huis te zijn.
Laten we onze glazen heffen.
Op familie.
Niet dat ik wil klagen, maar sommigen hier vragen zich af waar Roger is.
Hij is jarenlang weggeweest van zijn familie. Hij heeft tijd nodig met hen.
Hij komt wel terug. - Wanneer? Wat is het plan?
We wachten al die jaren op hem en dan laat hij ons gewoon in de steek?
Wat voor een redder doet dat?
Laten we niet overdrijven. Het is allemaal goed. - Als jij het zegt.
Bedankt.
Het is helemaal niet goed. - Dat is duidelijk.
Ik hoop dat jullie allemaal ruimte hebben gelaten voor dessert.
Ik zal je wel helpen.
Dat is de eerste keer dat hij dat doet in tien jaar tijd.
Laten we een frisse neus gaan halen.
Excuseer ons.
Leuke avond.
Dit kan maar beter echt zijn.
Stephen is mijn beste vriend en hij is een heel speciale jongen...
Dat weet ik. - Laat me uitpraten.
Hij heeft nu veel aan zijn hoofd en hij heeft iemand nodig waar hij op kan rekenen.
En als jij dat bent, prima. Maar als dat niet zo is...
Ik ben verliefd op hem. Beantwoord dat je vraag?
Excuseer me.
Hillary lijkt me een leuke meid. - Ja, dat is ze.
Wanneer ging je me vertellen dat je weer gaat vertrekken?
Het is een kwestie van tijd voordat de Stichter te weten komt dat ik terug ben.
Je gaat vluchten? - Strategische aftocht.
Als hij mij in die machine dwingt, zijn al die mensen in gevaar.
Wat nu?
Lachen. Geniet van de tijd die we samen hebben.
En wees de man waar ik trots op ben mijn zoon te noemen.
Ik weet dat je dit niet gepland had.
Maar alles wat ik doe, alles wat ik heb gedaan, was om deze familie veilig te houden.
Doelwit is in zicht.
Hebben we toestemming voor exfiltratie, agent Cole?
Laten we terug naar binnen gaan voordat je moeder een zoektocht begint.
Hoor je me? Hebben we toestemming voor exfiltratie?
Negatief, we hebben onze kans gemist. We pakken hem later wel.
Wat is er, Charlie? - Mensen doen gek in het hol.
Ze praten over vertrekken, op hun eigen weg te gaan.
Waarom zijn ze zo ongelukkig? Ik vind het leuk hier beneden.
Dat weet ik.
De man waarvan ze dachten dat hen zou leiden, is juist vertrokken.
Ze voelen zich een beetje verloren. - Maar jij en Cara zijn leiders nu.
Roger was degene waarvan ze dachten dat hij terug zou komen om hen te redden van dit leven.
En nu hij hen opnieuw in de steek heeft gelaten...
Ze geloofden alleen in Roger omdat jij in hem geloofde.
Jij bent mijn held.
Ik denk dat je genoeg op hebt. - Dat was voor jou.
Hoe lief van jou. Weet je wat leuker zou zijn geweest?
Als je er was geweest toen ik terugkwam van de dood.
Zes jaar lang. Ik kon je gewoon niet in je ogen kijken.
Het is niet jouw fout.
Ik wou je echt sneller terugbrengen. - Maar je had er de middelen niet voor.
Ik beschuldig je niet. - Doe dat niet.
De waarheid was, terwijl je weg was, was ik voor een keer de machtige broer.
En ik genoot ervan. Ik weet dat dat erg is om toe te geven.
Ik wist wat ik me op de hals haalde.
Ik wist dat dit alleen een heenreis ging worden.
Bedankt om mijn familie in de gaten te houden.
Bedankt om me terug te brengen naar hen. Hoe kort het ook was.
Je gaat ondergronds.
Zoland ik hier ben, heeft de Stichter een verschrikkelijk wapen.
Je kan nu niet vluchten. Hij bereidt Stephen voor om je plaats in te nemen.
Nee, hij is maar een jongen. - Verfrissingscurus genetica nodig?
Onze vriend heeft je zoon in de machine getest.
Werkte het? - Ik weet het niet.
Is het bewapend? - Ik weet het niet.
Ik ben in ballingschap van Ultra.
Er is één manier om dat uit te zoeken.
Nog altijd minimalistisch doen? Geen vriendin, geen huisdieren?
Zeg me alsjeblieft dat je een hobby hebt. - Ik ben druk bezig geweest.
Wat een leuke verrassing.
Je gaat om met je computer. Ik had het kunnen weten.
Betrapt. Kan je protocol 1-3-5-9 beginnen, alsjeblieft?
Waarom heb ik het gevoel dat we ondeugend doen? - Omdat we ook doen.
We zouden niet willen dat de Stichter ons stiekem bespioneert, toch?
Ik wil alle data omtrent dit project.
Je partners zogenaamde machine? - We zijn geen partners meer.
Aan het downloaden naar je schijf. Dat voelt echt wel ondeugend aan.
Bedankt.
Ik veronderstel dat ik dit ook niet zou moeten delen maar er zijn agenten onderweg.
We moeten gaan. - We zijn hier nog niet klaar.
We hebben je hulp nodig. - Eigenlijk hebben we Tims hulp nodig.
Ik weet dat je lastig bent op mij maar doe het voor Stephen, alsjeblieft.
Wat is het? - Als we geluk hebben, is het niets.
Je kan Stephen beter gaan halen.
Dat is de eerste keer dat ik de machine gebruikte.
Toen ik me realiseerde dat het me naar jou kon brengen.
Wie zijn dat? - Testpersonen.
Dit zijn beelden van een Ultra faciliteit voor gevoelige experimenten.
Die twee kamers zijn verbonden.
De persoon in het wit beweegt niet.
Wat scheelt er met hem? - Hij is menselijk.
De andere is zoals jou. Alleen wat wreder.
Heb ik dat gedaan?
Paranormalen kunnen niet doden.
Het is geen moord als de mens niet leeft. Dat komt omdat jij de tijd stopte.
Je zag juist een fractie van wat de machine zal doen op volle kracht met mij er in.
Of jou.
Het spijt me. Je lijkt toch dan toch op mij.
Eerst faalde je Roger op te pakken toen je hem in het vizier had.
En nu blijkt er ingebroken te zijn bij Jedikiahs voormalige huis...
waar iemand toegang kreeg tot ons intern netwerk.
Ik heb geen vraag gehoord.
Ik vraag me af of je emoties je niet hebben gecompromitteerd.
Mijn emoties?
Ik was onderweg om nieuwe informatie door te geven maar als ik van de missie moet worden genomen...
Wat heb je precies gevonden?
Roger weet dat je de machine herbouwde en dat je hem er in wilt.
Hij sprak met Stephen alsof hij afscheid nam, alsof hij mogelijk zou vertrekken.
Als hij dat allemaal weet, hebben we niet te maken met een man die wegloopt.
Hij zal recht naar ons toekomen.
Wat is dat? - Benodigdheden.
Wil je ons vertellen wat het plan is?
En ik ga Ultra om het geheime project van de Stichter te saboteren.
Want dat werkte zo goed de laatste keer. - Ik heb de machine wel vernietigd.
En jezelf en je familie. - En ons.
Ik weet wat ik jullie heb aangedaan. Het spijt me.
Maar er is geen andere manier. Er staat teveel op het spel.
De Stichter wil jou in de machine. Je kan er niet bij in de buurt komen.
Het is gebonden aan mij.
Dit is er een deel van. Het is gebonden aan mijn DNA, het zit er in.
Wat betekent dat niemand anders in de buurt kan komen zonder het alarm te doen afgaan.
Ik ga met je mee. - Je kan me helpen binnen te raken.
Als ik teleporteer, zullen ze me detecteren.
Als ze een explosie detecteren, zullen ze vrij zeker elke D-chip activeren.
Dus ga je je gewoon naar buiten moeten lopen.
Roger kwam terug en nu blazen we ons ticket naar het Paradijs op?
Is dat niet waar we al die tijd op wachtte? - Het plan is veranderd.
Iets verschrikkelijks gebeurt met mensen als de machine wordt opgestart.
Wie kan dat wat schelen? We hebben een wapenstilstand aangeboden gekregen.
Russell ging Ultra binnen en is nu hier dus waarom kunnen wij dat niet doen?
We moeten verenigd blijven. - In deze goot?
Terwijl onze leider nog een gevecht start met de Stichter?
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik zou liever verenigd zijn in het Paradijs.
Er is geen Paradijs, geen beloofd land. Dit is de enige wereld die er is.
Maar de Stichter wil de machine gebruiken om elke man, vrouw en kind ter wereld te doden.
Elke menselijke man, vrouw en kind.
Het spijt me, dat kan ik niet laten gebeuren.
Je kan me hier ook niet houden. Ik ga naar boven.
Ik ga zelf vrede sluiten met Ultra voordat zijn vader, onze vermiste Messias, alles opblaast.
Wie gaat er mee?
Als ze zich aangeven bij Ultra... - Dan kunnen ze ons en mijn vaders plan opgeven.
Dat plan is juist wat opgeschoven.
Prima, ik zal ze in de gaten houden.
En er voor zorgen dat ze niets dommer doen.
Ik hoop dat het niet te ongemakkelijk was toen ik binnenviel op jullie familiereünie.
Het was zeer ongemakkelijk. - Geweldig.
Maar niet door jou. Dat was leuk.
Wat is er aan de hand?
Ik weet het niet.
Wat is er? - Het zou geheim moeten zijn.
En je vertrouwt me niet?
De machine wordt geherlokaliseerd.
Waarom? - Omdat de Stichter bang is.
Van wat? - Hij denkt dat Jedikiah het wil vernietigen.
Je hebt hem toch niet over mijn vader gebeld? - Nee, natuurlijk niet.
Weet je waar hij het naartoe brengt?
Pap, het is een geheime locatie aan de haven.
Het is de bedoeling de machine op een binnenschip te plaatsen.
We moeten het onderscheppen. - Ik zie je daar.
Je gaat de omgeving moeten afsluiten en dan maken dat je wegkomt.
Begrepen.
Je bent juist thuis.
Ik wil alleen maar met jou in bed liggen. En basketbal spelen met mijn jongens.
Maar dit kan niet wachten.
Ik weet het.
Ik ben niet zo naïef om te denken dat het normaal zou zijn als je terugkwam.
We waren nooit normaal.
Misschien als ik dat van in het begin had omarmd...
Je hebt alles juist gedaan. Al het goede over deze familie ben jij.
Dat roekeloze kind daarbuiten die probeert de wereld te redden...
Hij is zoals mij.
Zoals ons.
Ik kan beter met Luca gaan praten.
Het is oké. Ik zal het wel uitleggen. En jij komt terug.
Ik zie je, pap. D-chips zijn inactief. De kust is veilig.
Waar ben je mee bezig? - Het spijt me.
Je hebt geen idee wat ik heb meegemaakt. Zes jaar liegen tegen onze mensen.
Hen in leven houden met de hoop dat je ooit zou terugkeren om hen te redden.
Ik heb je nooit willen kwetsen. - Ik ga je dit niet laten doen.
Je kan niet in de machine zonder mij. - Ik heb jou al.
Ga naar huis. Wees de leider die ik beloofde dat je zou zijn.
Doe dit alsjeblieft niet.
Pap, waar ben je? Ik zie je niet meer.
Haal hem hier nu weg.
Wat heb je gedaan?
Hij is in orde, maar als ik de machine opblaas binnen 30 seconden, gaat hel losbreken.
Je kan niet gaan. - Wat doe jij hier?
Ik red jou van een fout te maken en neergehaald te worden met je vader.
Hij is een terrorist, het is te laat voor hem.
Maar het is niet te laat voor jou. De Stichter zal je nog vergeven.
John, het is een val.
Ze kunnen je niet horen. De D-chips zijn weer actief.
Hoe kon je dat doen? - Ik geef om je en ik doe dit om je te beschermen.
Je hebt geen idee wat je hebt gedaan.
Hij wil hem levend.
Word wakker.
Niet degene die ik verwachtte.
Waar is Roger? - Ik weet het niet.
Onder de omstandigheden, adviseer ik je niet tegen mij te liegen.
Als je onschuldige mensen wilt doden, vind je beter iemand anders om in je machine te zetten.
Er zijn geen onschuldige mensen.
Mensen zouden je binnenstebuiten draaien als ze de kans ertoe hadden.
Je lichaam ontleden om zijn geheimen bloot te leggen.
Jaloers op je godgegeven geschenken.
Mensen zoals Jedikiah. De man die je in een freak heeft veranderd.
Ik probeer een wereld te creëren waarin je als een vrij man kan opstaan uit je goot.
Met de vrouw waar je van houdt. En het leven dat je verdient.
Ik sterf liever dan Roger op te geven.
Jij bent de enige die kan doden.
Maar sinds je zo gesteld bent op menselijkheid...
wil je ze misschien wel vergezellen.
Dit is je laatste kans. Waar is hij?
Je laat me geen keus.
Injecteer hem.
Opnieuw.
Ze gaan uiteindelijk allemaal.
Zet me er maar bij, het is hier geweldig.
Alsof Steve Jobs de Ster des Doods opnieuw heeft gedaan.
Hoe weten we dat ze ons niet gewoon het serum geven dat onze krachten afneemt?
Ultra staat niet bepaald bekend voor eerlijkheid. - Want Roger hield zich aan zijn belofte.
Bedankt voor jullie geduld. Welkom bij Ultra.
Het is leuk je weer te zien.
Ik veronderstel dat jullie hier zijn voor de tracer.
Ik weet dat het eng lijkt maar het is niet pijnlijker dan een spuitje tegen de griep.
Wie wilt er als eerste gaan?
Jij? - Je moet mijn gedachten hebben gelezen.
Misschien moeten we hier over praten? Het is haar eerste keer in Ultra.
Het hangt hier vol met D-chips.
Als er iets gebeurt, kunnen we niet eens om hulp vragen.
Wat doet dat spuitje precies?
Het laat ons toe onze soort te volgen als er een noodgeval is.
Je wilt toch niet verloren raken als we eindelijk naar het Paradijs kunnen gaan?
Ik doe mee.
Ik zal als eerste gaan.
Als dit verkeerd gaat, gaan jij en al de rest hier zo snel mogelijk weg.
Blijf stil zitten.
Dat was toch niet zo erg?
Wie is de volgende?
Kan ik gaan zitten?
Moet je zelf weten.
Wat is er?
Ik heb het verpest.
En ik weet dat je me nooit vertrouwde. En je had daar gelijk in.
Maar het ging niet over Stephen. Ik hou echt van hem.
Waarom vertel je mij dit?
Omdat je me een gunst moet verlenen.
Ik wil het gewoon goedmaken met hem.
Bel me op dit nummer binnen één uur.
Kan je dat doen? - Waarom?
Het is de enige manier om ze te helpen. Om ze allemaal te helpen.
Zeg alsjeblieft dat je het zal doen. - Oké, ik zal bellen.
Eén uur, niet vroeger of later.
Als je me dood wilt hebben, doe het dan gewoon.
Waarom zou ik dat willen doen? Ik heb een baan voor jou.
Je gaat een bericht voor mij afleveren.
Hoe lang moeten we hier blijven? - Totdat jij en Luca veilig zijn. Sorry, mam.
Pap.
Alles goed?
Ik wil even praten met je broer. - Ik zal je een rondleiding geven.
We zijn terug in oorlog. De Stichter weet alles. - En hij zal achter ons aankomen.
En tenzij we hem uitschakelen, gaat hij elke mens op deze planeet achterna.
Dan ga je mij zeker nodig hebben.
Met de machine nog operationeel en de Stichter nog gevaarlijker dan ooit?
Dan is het maar goed dat we samen zijn.
John, hoor je me?
Het spijt me zo. Je zal nooit weten hoeveel het me spijt.
Je gebruikte me, je verraadde me... - Ik hield van je.
Vaarwel.
Meneer, heeft u even? - Voor u altijd, agent Cole.
We zijn goed gepositioneerd, dankzij jou.
Niet precies zoals ik verwachtte maar toch wel goed gepositioneerd.
We hebben onze volledige soort verraden. En ik heb Stephen verraden.
Is dat zo?
Ik had nooit je vrouwelijk innerleven voorgesteld. Het is charmerend.
Maar we hebben niemand verraden.
We beschermen Stephen en zijn mederebellen gewoon tegen hunzelf.
Ik verzeker je dat het einde dat we snel bereiken het beste is voor onze hele soort.
En de mensen?
Welk lot ze ook ondergaan, daar hebben ze zelf voor gezorgd.
Mijn hele leven wilde ik een held zijn.
Ik heb eindelijk een manier gevonden. - En dat betekent?
Het wordt tijd dat je sterft.
Als onze soort maar kon doden.
Het is onze meest verfijnde kwaliteit.
Kan iemand agent Cole escorteren naar... - Ik ga je niet vermoorden.
Dat is voor jou.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: MrZazou