.:: GrupaHatak.pl ::.
W rolach głównych:
.:: HINTERLAND ::. 01x04
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
- Technicy potrzebujš jeszcze godziny. - Tak jš upozowano.
Starannie.
Mamy personalia?
Pani Thomas?
Gwen?
Kiedy ostatnio widziała pani Alys?
- Kilka dni temu. - To normalne?
Czasem rozmawiamy przez telefon, ale...
ostatnio nie byłymy blisko.
Z jakiego konkretnego powodu?
- Pokłóciłymy się. - O co?
Nie pamiętam.
Jest impulsywna. Jak jej ojciec.
Jest tutaj?
Możemy z nim pomówić?
Nie rozmawiałam z nim od miesięcy.
Nie mam pojęcia gdzie jest.
Alys Thomas.
Studentka filologii klasycznej. Studiowała w Aber.
Według patologa, była martwa 8 do 10 godzin przed znalezieniem.
Czyli zmarła wczoraj między 22.00 a 24.00.
Co jeszcze mamy?
Siniaki na twarzy od uderzenia lub upadku.
Brak ladów napaci seksualnej. Czekamy na opinię medycznš.
- A buty, komórka? - Ani ladu.
Znajdcie je.
Alys była ładnie ubrana. Dbała o swój wyglšd.
Dla siebie czy dla kogo innego?
Co to za tatuaż?
Celtycki symbol żeńskiej siły. Triskele.
Ma też inne znaczenia. Religijne i inne.
Co z jej rodzicami?
Gwen i Iwan Thomas pobrali się młodo w 1989.
Gwen miała 18, Iwan 21 lat.
Rozstali się w 2004.
Ale się nie rozwiedli. Co wiemy o ojcu?
Był jednym z nas.
Policjantem? Co się z nim stało?
Musielimy go zwolnić. Zaglšdał do kieliszka.
Wiedziała o tym? Znajdmy jego adres.
Dom na osiedlu. Już sprawdzilimy.
Nie widziano go od kilku dni.
- Dowiedzcie się, gdzie pracuje. - Tak jest.
Chcę wiedzieć, jak żyła.
Przyjaciele, przekonania.
Ktokolwiek to zrobił, co do niej czuł.
Nie została tam porzucona, tylko upozowana.
To był wiadomy akt.
I chcę znać przyczynę.
Chyba nigdy nie rozmawiałam z Iwanem Thomasem.
Byłam wtedy w mundurówce.
- Ale wiesz, co się stało? - Ponoć się nie nadawał.
Dowiedziałam się, gdzie pracuje. Sprawdzę to.
Szukam Iwana Thomasa. Podobno tu pracuje.
Pracuje? W pewnym sensie.
Czyli?
Czyli jak go pani znajdzie,
proszę mu powiedzieć, że może tu nie wracać.
A przyjaciele?
Nie ma przyjaciół.
Tylko Sarę.
Sarę Perkins.
Studiowały razem. Filologię klasycznš.
Były blisko przez lata. Wcišż sš.
Czy Alys miała wczoraj jakie plany?
Spotkanie z kim, wyjcie?
Wracała wieczorami do domu? Znaczy, na ogół?
Nie. Ma mieszkanie w centrum.
- Na spółkę z Sara. - Potrzebujemy adres.
Wie pani, kto mógł chcieć skrzywdzić pani córkę?
Jak jej się układało z ojcem?
Nie wiem.
Kiedy byli blisko.
Sara Perkins?
Przyjaniła się z Alys?
Znałymy się od podstawówki.
Musiałycie wiele razem przejć.
- Czy Alys miała chłopaka? - Nie lubiła się angażować.
Dlaczego?
Niewiele wiesz o swojej przyjaciółce, prawda?
- Nie obchodzi cię? - Oczywicie, że mnie obchodzi.
Chociaż ostatnio ja nie bardzo obchodziłam jš.
Alys się zmieniła.
Przez ostatnie kilka miesięcy była...
jaka inna.
Musimy zobaczyć jej pokój.
Odi et amo.
Nienawidzę i kocham.
Kogo nienawidzi? Kogo kocha?
Katullus 85. Odi et amo.
"Nienawidzę i kocham.
"Dlaczegóż, zapytasz? Nie wiem,
lecz czuję, że tak jest i cierpię. "
Naprawdę jš to zafascynowało.
Była taka pełna życia.
- Kiedy ostatni raz widział pan Alys? - Wczoraj.
- Kiedy? - Rano. Na wykładzie.
- Jakš była studentkš? - Inteligentnš.
Ale miała zwykłe problemy zwišzane z doroleniem.
W jakim sensie?
Alys odczuwała wszystko intensywnie. Była wyjštkowa.
Nie tyle że studiowała, ona tym żyła.
Miała charakter. Była mšdra.
Nie było miejsca na przeciętnoć. Była twórczš duszš.
Ale ostatnio się pogubiła i...
Cóż, tak bywa.
Martwił się pan o niš?
Była wrażliwa. Miała w sobie mrok.
Miała też jakie sprawy rodzinne. Przechodziła ciężki okres.
Musimy pomówić z jej ojcem.
Z tym państwu nie pomogę. Przykro mi.
To Alys o 17.22, wczoraj po południu,
na dworcu w Aberystwyth,
w tej samej sukience, z tš samš torebkš.
Ubrała się tak po co.
- Dla mężczyzny? - Niekoniecznie.
To ujęcie z peronu.
O 17.30 wsiada do pocišgu do Shrewsbury.
Sprawdziłem nagrania z trasy. Nie pojechała daleko.
10 minut póniej wysiadła w Borth.
Jeli przewiniemy do przodu do 22.55...
następny pocišg do Aberystwyth jest o 23.25.
Czego szuka?
Telefonu. Na pewno.
Za godzinę nie żyła. Dokšd poszła?
Jedziemy tam. Przeszukajcie każdy centymetr tego peronu.
Mogę jako pomóc?
Owszem.
Pan jest...?
Dyfan. Dyfan Richard.
Mieszkam przy stacji. Opiekuję się muzeum.
Jaki problem?
- Pracuje pan tu? - Pomagam.
Pilnuję, sprzštam.
Zna pan tę dziewczynę, panie Richard?
Rano znaleziono ja martwš na bagnach.
Widywałem jš doć często.
Była miła. Nie taka jak inni.
Inni?
Większoć ludzi.
Co w niej było.
Zawsze pełna życia.
Umiechnięta.
- Kiedy widział jš pan ostatni raz? - Nie jestem pewien.
Kilka tygodni temu?
Tylko parę razy z niš rozmawiałem. To wszystko.
Taka ładna dziewczyna.
Lokomotywa Bachmana. 3439.
Mój brat, Ian... był fanatykiem.
Nadal zbiera?
O czym rozmawialicie, panie Richard?
Nie pamiętam.
Jechała do hotelu.
Do hotelu Rhediol?
Tak, do tego.
- Gdzie był pan wczoraj wieczorem? - Tutaj. Sam.
Widział pan co? Słyszał?
Nie. Nic.
Była tu wczoraj. Koło 18.00.
Z facetem.
Opisze go pan?
- Nie przyjrzałem mu się. - Ale pamięta pan dziewczynę?
Takich dziewczyn się nie zapomina.
- Była tu kilka razy? - Kilka razy?
I nie zapamiętał pan mężczyzny?
Nie jestem pewien, czy to był ten sam człowiek.
- Słyszał pan, jak rozmawiali? - Tylko kłótnię.
Krzyczała i wrzeszczała, trzaskali drzwiami.
Niezła awantura.
Trzeba było widzieć póniej pokój.
Zostawili co? Torbę, buty?
Jak zapłacili?
- Zostawili gotówkę. - O której?
- Koło 22.30. - Pokój wysprzštany?
Tak, ale proszę spojrzeć, jeli państwo chcecie.
Dzięki.
Alys?
Kto mówi?
Robi się coraz gorzej.
- Po co do niej dzwoniłe? - Tak sobie.
Skšd jš znasz?
- Widywałem jš. - Byłe jej dilerem?
Imprezowalimy w zeszłe wakacje, kilka razy się sczepilimy.
Dla miechu. Nic poważnego.
- Miała szajbę jak popiła. - Kiedy ostatni raz jš widziałe?
- Nie pamiętam. - To sobie przypomnij.
- Tydzień, dwa temu? - Gdzie byłe wczoraj wieczorem?
- Tutaj, aż do zamknięcia. - Czyli?
- Koło północy. - A póniej?
- W domu, z kim. - Z kim?
Czy to ważne?
Stšd masz to limo?
- To był ojciec Alys. - Iwan Thomas.
Dlatego do niej dzwoniłem.
Żeby jš ostrzec, że mu odbiło po wódzie.
Wycišgnšł mnie na zewnštrz i kazał zostawić Alys w spokoju.
Mówiłem, że nic do siebie nie mamy, ale dał mi po ryju.
- Kiedy to było? - W niedzielę wieczorem.
Czemu tak długo zwlekałe z telefonem do Alys?
- Dzwoniłem i dzwoniłem. - Wiem, sprawdziłem jej komórkę.
Chciałem jš ostrzec. Bałem się o niš.
- Z Iwanem lepiej nie zadzierać. - Ale zatrudnił go pan?
Zna się na robocie. Trzewy jest w porzšdku.
- A nietrzewy? - Nie wchod mu pan w drogę.
To okropne, co się stało.
Znał pan jego córkę, Alys?
- Cały czas o niej gadał. - To on?
- Tak. - Mógł jš skrzywdzić?
Jedził dla mnie taryfš. To nie moja sprawa.
Podstawcie radiowóz pod dom Iwana Thomasa.
- Dobrze. Jest co jeszcze. - Co?
Sš wyniki autopsji.
Alys miała wielokrotne blizny na wewnętrznej stronie ud.
- wieże? - Raczej nie.
- Przyjeżdżasz? - Nie.
- Mamusiu? - Gwen?
Spróbujmy razem, raz, dwa, trzy.
Kochamy cię, prawda?
Kochamy cię, mamo.
Był wspaniałym ojcem.
Uwielbiała go.
Co się stało?
W tym życiu nie ma już dla nas miejsca.
Powiedział, że jest potrzebny w pracy.
Bardziej niż innych?
Prowadził jednš sprawę. Napsuła mu krwi.
Picie go wyzwalało.
Więc go zawiesili.
Co się stało?
Zatrzymali go. Kolega z pracy.
Za jazdę po pijaku.
Częć mnie odczuła ulgę.
Mylałam, że odzyskamy starego Iwana.
Ale jeszcze bardziej się oddalił.
Nawet od Alys?
Mógłby jš skrzywdzić?
Trzewy?
Nigdy.
Gdzie go znajdę?
Wiem, że to dla ciebie trudne, Gwen.
Ale na ciele Alys odkryto blizny.
Czy kiedykolwiek się... okaleczała?
Wiedzielimy o tym.
Działalimy.
Przeszło jej.
Nie powinien był mówić tych rzeczy.
Jakich?
Kilka lat temu pokłóciłam się z mężem.
Padły pewne słowa.
Niektóre w złoci i...
Alys usłyszała.
Usłyszała co?
Tyradę w pijackim widzie, jak nigdy nie wybaczyłam mu,
że nie był w stanie dać mi własnego dziecka.
Że przez niego musiałam zadowolić się...
czyim.
Alys była adoptowana?
Było co z prawdy w tym, co mówił?
Nie.
Kochałam córkę.
To jej?
Tak.
Gdzie pan go znalazł?
W hotelu Rhediol w Borth.
Co tam robiła?
Próbujemy się dowiedzieć.
Nie żyje... przez nas!
My jš zabilimy! Własnš córkę!
To nasza sprawa!
- Iwan, przestań! - Własnš córkę!
Naszš własnš córkę!
Czeć.
Mamo, co robisz?
Chciałam cię tylko przytulić.
Jest jeszcze jedno znaczenie, szefie. Tego symbolu.
Matka, ojciec, dziecko.
Nienawidzę i kocham.
Dwoje ludzi, których kochała najbardziej.
Dwoje ludzi, którzy jš zawiedli.
Stój!
Jak się pan czuje?
Bywało lepiej.
Niech pan zostanie, ile chce.
Nie ma popiechu.
Ma pan dzieci?
A pan?
Nie.
Nie mam.
Pański brat zbudował całš makietę, czy tylko zbiera modele?
Ian kochał swoje pocišgi.
Zawsze je kochał.
Kochał?
Dobrze zna pan mokradła?
Widzę je codziennie.
Przychodzi panu do głowy, po co kto ustawiłby tam ciało...
w taki sposób?
Nie mam bladego pojęcia.
Ale jeli co wymylę
albo usłyszę,
odezwę się.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Włšczyłem telefon...
i zaczęło się.
Jedna wiadomoć za drugš.
O Alys.
Dwie od szefa.
Jedna, że mnie szukacie.
Druga, że mnie zwalnia, bo nie przyszedłem do roboty.
Więc się uchlałe.
A potem się wkurzyłem.
Co teraz?
- To zależy. - Od czego?
Czy miałe co wspólnego ze mierciš Alys.
Czemu uderzyłe Deana?
To... łachudra.
Mylisz, że zabił twoja córkę?
Jest do tego zdolny.
Była...
kochanš... licznš dziewczynš.
Wiem.
Złap go!
Proszę.
Złap człowieka, który jej to zrobił.
"Zebrali kwiecie z dębu
i kwiecie z żarnowca
i kwiecie z lenej łški
i wyczarowali z niego dziewczynę tak przelicznš,
jakiej wiat jeszcze nie widział. "
"I ochrzcili jš podle zwyczaju
i nadali imię Blodeuwedd. "
"Bezdomna i opuszczona przez mężczyznę, któremu była przeznaczona."
Legenda jakich wiele.
Kopia wpisów z hotelu w Borth.
Alys była tam pięć razy.
- Sprawdziłem też numery z jej komórki. - Dzięki.
Tamtej nocy dzwoniła trzy razy na jeden numer,
między 18.00 a 18.15. Nikt nie odebrał.
Potem, o 18.20, dzwoniła na numer domowy.
Rozmowa trwała kilka minut.
Adres na Constitution Hill.
- Wynford Rees. - Zgadza się.
Nie powiniene był ić na bagna sam.
- Byłe lekkomylny. - Wiem. Przepraszam.
Może nie zależy ci na sobie, ale nam tak.
Przeprosiłem, Mared.
Nie zapytał o Alys. Ani razu.
O ledztwo, jak na idzie.
- Kto? - Dyfan Richard.
- Nie spytał o to, o co powinien spytać. - O czym ty mówisz?
- To zajęcia profesora Reesa? - Tak.
- Gdzie on jest? - Nie przyszedł.
- Pani Rees? - Tak.
Zastalimy męża?
Nie był pan dzi na wykładzie, panie Rees.
Mšż le się czuje.
Zaczęła opuszczać zajęcia.
Wydawała się rozkojarzona...
nieobecna.
Wezwałem jš do siebie, żeby poznać tego przyczyny.
Zaoferowałem pomoc.
To nie wyjania iloci waszych rozmów telefonicznych.
Cóż, miała zaległoci. Była zdenerwowana, niespokojna.
Czasem tak bywa.
Dzwoniła do pana, do domu.
Tak.
Dał pan jej swój prywatny numer?
Była zagubionš duszš.
Tatuaż był dla pana?
- Słucham? - Tatuaż na jej ramieniu.
- Gdzie pan był w pištek w nocy? - Tutaj.
- Kto to potwierdzi? - Ja.
Zjedlimy razem kolację.
Dziękuję, panie Rees.
- Niech Lloyd sprawdzi Wynforda Reesa. - Już go sprawdza.
- Dyfana Richarda też. - Dobrze.
Mathias.
Szefie, tu Lloyd. Lepiej tu przyjedcie.
To Dean.
To Dean zabił Alys.
Byli razem zeszłego lata.
Ona mylała, że to co przelotnego.
Ale Dean liczył na więcej.
Kochał jš?
Chyba tak.
Ale nigdy tego nie przyznał.
Czemu tak cię to boli, Sara?
Długo spotykasz się z Deanem?
Pół roku.
- Alys wiedziała? - Tak.
- Przejmowała się tym? - Nie.
- Nie kochała Deana? - Już mówiłam, to był tylko flirt.
Ale nie dla Deana? Nie chciał odpucić?
Był ze mnš, żeby być bliżej niej.
Chciał, żebym ubierała się jak ona, zafarbowała tak samo włosy.
Nawet zrobił sobie taki sam tatuaż.
Jakby była między nimi jaka wię.
Ale nie było?
Ostatnio w ogóle nie była z nikim blisko.
Żyła w innym... dziwnym wiecie.
Te legendy o Blodeuwedd, o to ci chodzi?
Mówiła, że jest taka sama, jak Blodeuwedd.
Że obie zrodziły się z niczego.
Cokolwiek to znaczy.
W poniedziałek wieczorem Dean był w pracy, tak?
Według naszych informacji, skończył po północy.
- Nieprawda. - Słucham więc.
Nie mogłam go złapać.
Poszłam tam koło 22.00 i go nie było.
Jego szef był wkurzony,
mówił, że nie widział Deana od kilku godzin.
Gdzie on był, Sara?
Mylisz, że na mokradłach?
Sprawdziłam Dyfana Richarda.
Jest czysty,
ale kilka lat temu był incydent na bagnach.
Kłótnia z Johnem Clancy'm. Teraz siedzi.
- To jego chłopcy znaleli ciało. - Włanie.
- Przepytać ich, co wiedzš? - Tak.
Tylko ostrożnie.
Bolało? Tatuaż?
Troszkę.
Warto było?
Widać, że nie.
Pewnie nie wiesz nawet, co znaczy.
To z "Władcy Piercieni".
Gdzie byłe w poniedziałek, Dean?
Już wam mówiłem, w robocie.
Słyszałam co innego.
Byłem z dziewczynš.
- Z Alys? - W Aber.
Nazywa się jako?
Kirsten. Kirsten Reid.
- Jeste synem Johna Clancy'ego? - A kto pyta?
Detektyw Sian Owens.
Prowadzę ledztwo w sprawie zabójstwa Alys Thomas.
Dziewczyny z bagien.
Wiesz co o tym?
Tylko że moi bracia jš znaleli.
Jak się czujš?
Nic im nie będzie.
Wysłali cię tu samš?
Powiedz mi, co wiesz o Dyfanie Richardzie.
Kirsten?
Dyfan Richard cały dzień siedzi na tym peronie.
Zginęły dwa konie, a on nic nie widział.
Więc twój ojciec pokłócił się z nim.
Można tak powiedzieć.
Raport opisuje to inaczej.
Dostał, na co zasłużył.
Najpierw robota przy budynku, a potem konie.
Nie ufasz mu, co?
Widzi wszystko i nic.
Jak można ufać komu takiemu?
Znasz niejakiego Dyfana Richarda?
Pierwsze słyszę.
A Wynforda Reesa?
Alys i pan Rees spędzali razem dużo czasu.
- On jej nie kochał. - A ty?
Tak.
Clancy gadał bez sensu.
W kółko powtarzałem mu, że nie widziałem żadnych koni...
ale nie chciał słuchać.
Uparł się, że musiałem co widzieć.
A pienišdze za naprawę budynku?
To było nic. Kilka dachówek i tynkowanie.
Wywiadczyłem im przysługę i zapłaciłem uzgodnionš kwotę.
Oni twierdzš inaczej.
Tak się dogadalimy. Clancy chciał zmienić umowę po robocie.
Kto się tak zachowuje?
Teraz jest w więzieniu, prawda?
Tak.
Trzech synów zostało samych.
To okropne.
Że dzieciaki zostały same.
Najstarszy ma 19 lat. Radzi sobie.
Nie wštpię.
A pan Mathias?
Też sobie radzi?
Proszę przekazać mu pozdrowienia.
Rozmawiałam z Kirsten Reid.
Potwierdziło się alibi Deana.
- Co to za panna? - Mało rozgarnięta.
Kto do pana, szefie.
Wypuć go.
Gwen?
Chcę zobaczyć, gdzie znaleziono Alys.
- To kiepski pomysł. - Proszę.
Dziękuję.
Cholera!
Co jest, Lloyd?
Wynford Rees wykładał kiedy w Edynburgu.
Rozmawiałem z nimi. Przeniesiono go 3 lata temu.
- Przeniesiono? Czemu? - Oskarżenie o gwałt.
Zgarnijcie go. Jego żonę też.
- Tylko trzymajcie ich osobno. - Tak, szefie.
- Zarzuty wycofano. - Dlaczego?
Tamta dziewczyna, Chloe...
wycofała oskarżenie.
Ale sypiał pan z niš?
Tak.
Wykorzystał jš pan.
- Jak Alys. - Nie.
Alys była wyjštkowa.
Wspierałam go.
Jak się pani czuła,
wiedzšc to o mężu?
Nie czułam niczego.
Wiedziałam, że ich nie kochał.
Ale z Alys było inaczej?
Czemu go pani broni?
Czemu powiedziała pani, że była z nim,
wiedzšc, że był w hotelu z Alys?
Bo mimo tego wszystkiego...
wcišż go kocham.
Mój mšż może i jest głupcem, ale nie mordercš.
Wydaje się pani być tego całkiem pewna.
Nasz zwišzek jest silny.
Jedyne, co może mu zagrozić...
to miłoć.
A Alys Thomas...
nie kochała mojego męża.
"Ochrzcili jš podle zwyczaju i nadali imię Blodeuwedd."
Istnieje inna wersja legendy o Blodeuwedd, prawda, panie Rees?
Nie chodzi tylko o dziewice i kwiaty.
- Uwiodła mnie. - Był pan jej nauczycielem!
Blodeuwedd stworzono wyłšcznie jako kochanicę dla króla.
Jeli nie byłaby jego, nie byłaby niczyja.
Została więc skazana na wiecznoć mroku i cierpienia.
- To zrobił pan Alys? - Nie...
- To nie było tak. - A jak?
Podobała mi się.
Alys miała wszystko, czego nie mam ja.
Odwagę, talent, nieugiętoć.
A kiedy zabrał jš pan na moczary, też była odważna?
Nie zabrałem jej tam.
Ale wie pan, o jakim miejscu mówię?
Zna pan Borth. Był pan w tamtym hotelu.
Właciciel hotelu słyszał krzyki.
O co się kłócilicie?
Próbowałem to zakończyć.
Dalej.
Zadzwoniła...
domagała się spotkania,
groziła, że przyjdzie do domu.
Zamierzała powiedzieć mojej rodzinie.
Więc zgodziłem się.
- Żeby zakończyć romans? - Tak.
Dlaczego?
Alys nie szukała kochanka.
Tylko ojca.
Zamknijcie go.
Byli jacy inni mężczyni w życiu pani córki,
poza pani mężem?
Starsi mężczyni? Wspominała o swoim wykładowcy?
Dyfan Richard?
Słyszała pani o nim?
- O co pan pyta? - Co pani o nim wie?
Nie udziela się towarzysko.
- Nigdy nie miałam z nim do czynienia. - Ale widywała go pani.
Borth to małe miasteczko.
- Co się panu stało? - Nic.
Nierozwišzane
Oficer prowadzšcy: Iwan Thomas Zarzuty o molestowanie nieletnich
Sierociniec przy Diabelskim Mocie...
Czekajš na ciebie.
Proszę.
Poszedłem do domu.
Zobaczyłem twój samochód.
Szanowałem cię!
Może niesłusznie.
Doć tego, Iwan!
Wracaj do domu.
Tom, na słówko.
Ty! Ty! To ty!
Do celi z nim!
Nie!
To konieczne, szefie?
Ten człowiek cierpi. Stracił córkę, stracił wszystko!
- Znam go lepiej, niż ty! - Szefie?
Dyfan Richard składał skargi na rodzinę z mokradeł
23 razy w cišgu ostatnich 4 miesięcy.
To jedna co 3 dni.
Jakby ich obserwował.
- Mam zapisy rozmów i raporty. - Obserwował?
- Co? - Powiedziałe: "Jakby ich obserwował."?
Tak jest w raporcie. "Obserwował".
Tom, czekaj!
Wynford Rees jest na dole.
Mamy dowód, motyw, oczywistš sprawę.
Był z niš tamtej nocy. Pokłócili się, wybiegła.
Ostatni widział jš żywš!
Obserwował...
Dokšd idziesz?
Dyfan Richard całe życie obserwował Alys.
Każdy jej krok.
Po co?
- Nie wierzysz mi? - Nie wiem, w co wierzyć.
Poszedłe tam zupełnie sam.
Spałe z niš?
Tak?
Przejrzyj nagranie.
Puć to jeszcze raz.
Dyfan Richard.
Mogę stać tu godzinami i nigdy się nie nudzę.
Tyle się tam dzieje.
Była twojš przyjaciółkš?
Alys.
Nie wiem.
Nie znałem jej.
Nie osobicie.
Okłamałe mnie, Dyfan.
Tak pan myli?
Mylę, że obserwowałe Alys od kiedy tu zamieszkałe.
Obserwowałe tę rodzinę. I mnie.
Mnie też obserwowałe, prawda, Dyfan?
Nigdy nie było umiechu na tych rubinowo czerwonych ustach.
Ty zadzwoniłe do Iwana, tak?
Wysłałe go do domu.
Zawiodłem się na panu.
Alys potrzebowała kogo. Kogo spoza tego wszystkiego.
Spoza jej życia.
Kogo, z kim mogłaby porozmawiać i kto by jej nie osšdził,
skrzywdził...
albo próbował zmienić.
I to byłe ty?
Chyba potrzebowałem tego samego.
Zakochałe się w niej?
To była przyjań. Czysta.
Nie tknšłbym jej palcem.
Była wiatłem mojego życia.
I mam nadzieję, że w jaki sposób...
byłem tym samym dla niej.
- Zabiłe jš? - Nie.
Musiałe jš uciszyć, Dyfan?
Ten zwišzek cię przerósł?
Zagroziła, że komu powie?
Byłem gotów zignorować plotki.
Ale wydajš się prawdziwe.
Ponoć ma pan kontrowersyjnš przeszłoć, panie Mathias.
Interesuję się ludmi, którzy interesujš się mnš.
Przepraszam, jeli dotknšłem drażliwego tematu.
Zaczekaj, Dyfan!
Dyfan!
Gdzie ty był, do diabła?!
Tam, gdzie powinienem od poczštku tego ledztwa.
- Przesłuchała ponownie Wynforda Reesa? - Nie.
Czemu?
Bo mimo że jeste najbardziej wkurzajšcym szefem,
z jakim pracowałam,
mylę, że możesz mieć rację co do Dyfana Richarda.
Widzielimy nagranie, szefie.
- Muszę przeszukać dom Dyfana Richarda. - Po co?
Okłamał nas. Alys tam była.
To Dyfan Richard jš zabił. Jestem tego pewien.
Nie mamy żadnych dowodów.
Chcę tylko nakazu przeszukania.
Przyznał, że Alys tam była, więc mamy uzasadnienie.
Nie wystšpię o nakaz na podstawie przeczucia.
Za pozwoleniem. Niech cię wpuci.
Jeli co znajdziesz, wtedy załatwię nakaz.
To on.
Co teraz?
Chcemy zaprosić pana na posterunek, żeby potwierdzić kilka detali.
- Pomóc policji w ledztwie? - Mniej więcej.
- Będę potrzebował prawnika. - Oczywicie.
Po co ci te wszystkie modele?
Nie widzę tu makiety linii kolejowej.
Miałem włamanie.
Rozwalili jš w drzazgi.
Bardzo mnie to zmartwiło.
Teraz naprawiam modele.
Dla przyjemnoci innych.
Szefie.
Niczego tu nie ma.
Wracaj na posterunek i powiedz Prosserowi.
Jeli się mylę, przesłucham Wynforda Reesa jak wrócę.
Chyba się pan nie myli, szefie.
Trzymaj go najdłużej, jak się da.
Postaram się.
To detektyw Mathias.
Powiedziałe, że Dyfan Richard miał u twojego ojca dług
- za prace remontowe? - Zgadza się.
- Kiedy to było? - Dwa lata temu.
Dobrze znasz ten budynek?
- Lepiej niż ktokolwiek inny. Czemu? - Dobrze.
- Chod ze mnš. - A moi bracia?
Zajmę się nimi.
- Jest tam jak w labiryncie. - Serio?
Spotkalimy się już?
Mylałem, że kradnie pan konie.
Nie chciałem robić zdjęcia.
Chciałem się tylko dowiedzieć, kim pan jest.
Nie chciałem pana uderzyć.
Nie musiałe mi tego mówić.
Wiem.
Wyszedłem na głupka?
Mam nadzieję, że nie.
Ale chcę tę fotkę z powrotem.
Zgoda.
Nie jestem tym, za kogo mnie pani ma.
Wiem czym jest miłoć.
Jak to jest być z kim blisko.
Proszę mnie oskarżyć albo wypucić.
- Niech pan tego nie robi. - Czemu?
A jak kto wezwie policję? Nie ma pan nakazu!
Tędy.
Super.
Mared?
Złe wieci. Musielimy go zwolnić.
Prosser odmówił trzymania go dłużej.
Tom, naprawdę mi przykro.
Tom?
Cholera...
Dzwoń do niego!
Wylij radiowóz do Gwen i drugi do Dyfana Richarda!
Już.
Lloyd, ze mnš!
Dalej, Gwen! Odbierz, proszę!
Gwen!
Tamtej nocy...
Alys zapukała do drzwi.
Zgubiła telefon.
Nie mogła wrócić do hotelu.
Była zdenerwowana.
Spóniła się na ostatni pocišg.
Zaprosiłem jš do rodka.
Powiedziałem, że zadzwonię po taksówkę.
Nie chciałem jej zabić.
Podniosła swojš figurkę, którš zrobiłem.
Zaczęła do niej mówić.
Pytała jš o mnie, o dziwaka... tak powiedziała.
"Jak to jest mieszkać z dziwakiem?"
Powiedziałem, żeby przestała.
Ale tylko się miała.
Złapałem jš.
Za ramiona... i poprosiłem, żeby przestała.
Wyrwała się i kazała ić w cholerę.
Potem upadła.
Uderzyła głowš o stół.
Słyszałem jak pękł jej kark.
Chciałem, żeby spoczęła w jakim pięknym miejscu.
Gdzie mógłbym na niš codziennie patrzeć.
W samym rodku... mojego wiata.
Tutaj.
Wyglšdała tak... licznie.
Dlaczego Gwen?
Czemu to zrobiłe?
Splugawiła to uwięcone miejsce.
Powinna być w żałobie.
A wzięła cię do łóżka.
Bardzo się na tobie zawiodłem.
Zabiłe jej córkę, Dyfan.
Nie doć cierpienia na niš sprowadziłe?
Nie powinni byli mieć tej małej dziewczynki.
- Powinna była być ze mnš. - Dlaczego?
Dlaczego ubzdurałe sobie, że miała być z tobš?
Alys była mojš córkš.
Teraz chcę tylko być razem z niš.
Mylałem, że zrobisz to dla mnie.
Ale chyba będę musiał zrobić to sam.
Nie!
Gdzie jeste?
Na bagnach z Richardem. Dawajcie tu karetkę!
Lloyd!
Karetka już jedzie!
Nic ci nie jest?
Gwen umarła... przeze mnie.
Wyliże się.
Tom?
Tom!
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.
Wystšpili: