Ons werk was de geboorte. De primaire taak van de vrouw.
Gedreven door instinct en angst. Ook angst om dat instinct te vertrouwen.
We kiezen onze eigen weg en de gevolgen zijn voor onze rekening.
Goedemorgen, Cyril. Doris loopt op alledag, toch?
Klaar voor de slapeloze nachten? Je dacht vast dat dat erop zat.
Wat kan ik zeggen?
Schouders eronder, mannen. Om negen uur komt er nog een lading.
We hebben iets misdaan. Of juist niet.
Het gaat vast om je kapsel. Het is veel te gewaagd.
Jean Seberg draagt het ook zo.
Of zuster Evangelina heeft geklaagd over de muziek.
Te weinig jazz.
Er is de laatste tijd veel veranderd. De verhuizing, de nieuwe kliniek.
Het koninklijk bezoek heeft veel aandacht getrokken. Het is druk.
We hebben iemand nodig die de controles in goede banen leidt.
Een van jullie, lijkt me. Jullie hebben stuk voor stuk enorm veel kwaliteiten.
Jij bent erg ervaren, zuster Franklin. -Ik ben vereerd.
Je bent een stabiele factor in de wijk en ik wil dat je daarmee doorgaat.
Zuster Miller. Ik hoop dat je je goede werk voor de moedercursus voortzet.
Natuurlijk, zuster.
Zuster Lee. Bij de verhuizing gaf je blijk van vindingrijkheid en organisatietalent.
Ik wil jou als hoofdzuster in de kliniek. -Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dat je vanmiddag kunt beginnen?
Het was fijn geweest als ze me in overweging hadden genomen.
'Een stabiele factor in de wijk. '
Alsof ik een fonteintje ben. -Of een lantaarnpaal. Erg essentieel.
Kijk toch eens. Zuster Lee. -Is het niet 'hoofdzuster'?
Zuster is prima. Wordt het druk? -Volle kracht vooruit.
Goedemiddag, dames. Kom binnen. -Leuk kapje, zuster.
Mrs Aston? Dokter Turner kan u nu zien. Deze kant op.
Kijk uit!
De jodium is bijna op. Vul je die aan? En maak ook maar een inventarislijst.
Dan weten we altijd precies wat er is. We gaan alles strak in de hand houden.
Ik vond losser leuker.
Mrs Short? U kunt nu naar de vroedvrouw.
Slaapt u goed? -Volgens Thomas lig ik alleen te woelen.
Maar we moeten nog zoveel doen. Er is nog zoveel niet klaar.
We hebben nog niet eens een potje. -Dat is voorlopig ook niet nodig.
Ik zeg hem steeds dat het niet vanzelf gaat gebeuren.
We moeten alles zelf doen.
Wij samen. Maar hoe vaak ik het ook zeg, hij zit er niet zo mee.
Misschien omdat hij weet dat u een goede moeder wordt.
Dat zei m'n moeder ook altijd. Maar hoe kun je zoiets weten?
Bij zoiets belangrijks wat je nooit eerder hebt gedaan?
Uw moeder kent u beter dan wie ook. Vertrouw haar maar.
Kijk omhoog.
Ze zeggen dat je omhoog moet kijken als je niet wil huilen.
M'n moeder is dood. Vijf maanden al, maar het voelt als de dag van gisteren.
Ze zei dat ze er voor me zou zijn. Dat ze me zou helpen.
Maar dat is niet zo...
en ik voel me zo alleen.
U bent nu bij ons. Wij zorgen wel voor u.
We moeten oppassen voor bloedarmoede.
Doe het wat kalmer aan. U bent bijna uitgerekend.
M'n werk houdt me op de been.
Ik wil m'n klanten niet kwijt. Ik heb dit jarenlang opgebouwd.
Ze wilden geen vrouw als kapper. En vrouwen geen man, voor Vidal Sassoon.
U moet een paar maanden voeden. U kunt niet meteen weer gaan werken.
Zodra het kan, dan.
Ze blijkt zich niet te realiseren dat ze een baby krijgt.
Ze wordt het gewoon. Het is haar vierde kind.
Maar toch moet alles goed voorbereid worden. -Natuurlijk dokter.
Ik heb thuis ook kasten die nodig uitgemest moeten worden.
Voor versnaperingen wordt gezorgd. -Alleen als je aan de Rivièra woont.
Het blijft apart. Hoe kunnen we hier zo netjes zijn en thuis zo chaotisch?
Vanmorgen vond ik een babysokje in de provisiekast.
Nog even en ik ga Peter's politiehelm als kolenschep gebruiken.
Zeg het maar als je hulp nodig hebt. -Er is meer dan genoeg olijfolie.
Ik zou mezelf moeten kunnen redden. -Dat doe je toch ook?
Bovendien heb je versnaperingen beloofd. Ik kom louter voor 't gebak.
Houdt u me in de gaten? Ik ben net bij u geweest.
Sorry. Ik was het kraampakket vergeten.
Het moet droog en in de buurt staan. Zal ik het in de slaapkamer zetten?
Die bengels ook. -Dat geeft niet.
Blijf van die fiets af.
We hebben op Nonnatus allerlei babyspullen, mocht u die nodig hebben.
Een kinderwagen of een wieg? -Dat is niet nodig.
U moet voorbereidingen treffen. -Het is niet nodig, zei ik.
Als er iets is... -Dan ga ik naar Miss Franklin.
Met haar kan ik het goed vinden. -Niet alleen met haar, hoop ik.
We hebben allemaal het beste met u voor.
Ik heb Miss Franklin's haar geverfd. Ik toverde haar om tot Jean Harlow.
Dus ze is geen blondine. -Zo goed ben ik.
Haar nieuwe kapsel is leuk. -Ik red me wel.
Ik heb er al drie. Ik kan het wel zonder hulp af.
Het is maar een lezing. -Je weet maar nooit wie er zijn.
Oude academici en vroedvrouwen. Het gaat over geboortes.
We gingen al bijna weg. Als we opschieten, halen we het nog.
Zijde haalt alles op. Prachtig. Trakteer straks maar op een drankje.
De werkkleding kan uit, zuster Lee. -En de hoge hakken aan.
Ik heb eigenlijk met Alec afgesproken. -Geef ons de schuld maar.
Sorry. Hij wou m'n promotie vieren en hij is vast al onderweg.
Het geeft niet. Er gaan toch genoeg mensen.
Die had je me geleend. -Voor de lezing.
Niet voor die poel des verderfs van je.
We gaan maar naar de Hand & Shears. -En hij kleurt mooi bij m'n lippenstift.
Veel plezier. Tot straks.
Ik wil geen broertje. Die slaan alleen. -Zit eens stil, Larry.
Maar een zusje houdt niet van zuurtjes, dus dan kun je ze allemaal zelf opeten.
Georgie zegt dat ze naar zeep ruiken. -Ben je nog niet moe?
Word alsjeblieft een zusje. Alsjeblieft. -Zo is het wel goed, Larry.
Kom van dat bed af, jongens. Kijk eens wat papa hier heeft.
Ga maar buiten spelen. Pas op de kleine.
Ik dacht dat je ze volgende maand zou knippen.
Hoeveel had je er vandaag? -Vijf knippen en een scheren.
Je bent de enige vrouw die kerels knipt. Bij de haven lachen ze me uit.
Ga zitten.
Praat met me. -Waarover?
Gewoon wat prietpraat. -Daar ben ik niet goed in, Cyril.
Waar praat je dan met die lui over? -Dat is gewoon...
Prietpraat?
Fascinerend genoeg ervaren vrouwen in deze contreien nauwelijks pijn.
De reden is dat ze die niet verwachten. Ze baren zonder angst.
Vergelijk dat eens met hoe de geboorte hier wordt ervaren.
Het is een tijd vol pijn en angst...
waarin het moederinstinct wordt overstemd door welwillende medici...
die te snel gebruikmaken van kunstgrepen en pijnstillers.
Kan die man wat zachter praten? Ik kan me niet concentreren. Wie is dat?
Dokter Latham. De opvolger van Grantly Dick-Read.
Hij wil de geboorte minder eng maken.
Hallo. Hou hem tegen voor hij afrolt.
Spanning heeft invloed op de bevalling.
Het heeft een negatief effect op moeder en kind en hun toekomstige band.
Stop maar even met breien.
Vrouwen lijden niet alleen bij het baren. Hebt u daar ook een oplossing voor?
Aan het eind mag u vragen stellen. -Ik heb liever een citroenkoekje.
Je bent anders.
Je straalt meer autoriteit uit.
Hoe je die chips opeiste. Alsof je promotie hebt gemaakt.
Ik verwacht zo wel een bal en een koets met witte paarden.
Ik doe m'n best. Als ik Bill en Ben van de ontwapening kwijt ben.
We doen mee aan een protestmars. -Wat?
Dit is onze avond. -Tien minuten.
Ik heb half Londen gehad. Ik wil bier. -En varkenshuid.
Studenten. Jenny, dit zijn Bill Corbin en Ben Myles...
twee idealisten die nooit zelf drank kopen.
Ik heb deze dame weleens genoemd. -Elke dag.
Wat voor een mars is het? -Tegen kernwapens.
Ik heb er niet veel meer, maar neem hem gerust.
Ik wil je er niet van beroven.
Dr. Latham? Eén van m'n patiënten heeft onlangs haar moeder verloren.
Ze ziet erg tegen de bevalling op. -Ik begrijp uw bezorgdheid.
Een crisis wanneer je geacht wordt sterk te zijn.
Zeker in een matriarchale gemeenschap als East End.
De onruststoker. -Als ze dat wou, was u nu gevloerd.
Hoe durft u plagiaat te plegen? -Koekje?
Pardon? -'We worden woest en uitzinnig. '
'We worden bevangen door doodsangst en dat alles door ons brein. '
Hippocrates. 2500 jaar voor u. Om en nabij.
Dr. Latham. Wij verzorgen in onze kliniek moedercursussen.
Zou u uw theorie daar willen toelichten? -Heel graag.
East End fascineert me. Het ademt een geheel eigen sfeer.
Dat heet armoede.
Ze hebben geen thuis. Tien van hen delen een flatje in Whitechapel...
en het avondeten is vast het brood dat de eenden niet hoefden.
Ze kijken tegen me op. -En dat vind jij natuurlijk vreselijk.
Ik ben moe, Alec. Je vrienden zijn erg aardig...
maar ik heb een avond met die van mij laten schieten omdat ik bij jou wou zijn.
Een paar maanden terug zou ik al m'n tijd in die mars hebben gestoken.
Ik maak dingen. Ik haat vernielzucht. Maar nu ben ik veel minder bevlogen.
Eerlijk gezegd kan het me niet veel meer schelen. Ik denk alleen nog aan jou.
Het is gekmakend. -Hou maar op.
Waar blijft m'n koets met witte paarden? -Ik had een alternatief. Eenhoorns.
Die zijn ook al niet te vertrouwen. -Zo zijn die mythische wezens.
Zorg voor elkaar.
Vooruit jongens. -Tot ziens, mam.
ontspannen voor de bevalling
Dr. Latham noemt 't natuurlijke pijnstilling. Je ademhaling beïnvloedt je emoties.
De uitslag van het bloedonderzoek is er. De dokter vraagt of jij Mrs Aston inlicht.
Natuurlijk. Dank je wel.
Zuster Winifred vervangt je als dokter Latham er is. Is alles klaar?
Hij heeft nog wat dingen nodig voor de lezing. Die haalt Fred.
Hopelijk vindt iedereen het boeiend. Hierna gaat hij naar Parijs en Amerika.
New York, Parijs, Poplar. Het klinkt niet zo logisch.
We zeggen het alle patiënten. De eerste is Doris Aston. Er is iets met haar.
Ze zou vrolijker zijn als haar man niet zo moeilijk was.
Hij is verschrikkelijk jaloers. Hij haat het dat ze werkt.
Wellicht mag ik het niet zeggen, maar Peter had al vaker aanvaringen met hem.
Hij is wat je noemt een heethoofd.
Had dat eerder gezegd. Dat verklaart heel wat.
Je vroeg het niet. Je was te druk met bazen.
Is m'n werk doen nu al bazen? -Wie het kapje past...
Misschien moet iedereen wel inschrijven.
Mrs Aston.
Mrs Aston. Daar bent u.
Goed nieuws.
De bloedarmoede is onder controle en het bloedbeeld is goed.
Sorry. Ik moet naar m'n werk. -Ik help wel.
Wat zit erin? Het aanrecht? -Laat me met rust.
Wat is er aan de hand? -Ik ga een tijdje naar Brighton.
Wat ga je doen, Doris? -Dat was mijn bus.
Ik moet weg. U snapt het niet. Hij doet me wat aan.
Wat is er? -Ik kan niet hier bevallen.
Kom dan naar de kraamkliniek. -Het is niet van hem.
Ik moet gaan. Dit is aardig, maar...
We willen u helpen. -Dat kan niet.
Hoe weet u dat het niet van uw man is? -Dat weet ik gewoon.
We doen het maar zelden. En dan gebruiken we een condoom.
Ik heb gezegd dat het vast lek was. -Wat wilde u in Brighton doen?
De baby achterlaten bij mensen die goed voor hem zorgen. Ik kan dat niet.
Hij doet me iets aan als hij dit merkt. -Vergeef me, maar als u niets zegt...
hoe moet hij dan weten dat het kind niet van hem is?
Zo gemakkelijk ligt het niet. -Maar het kan veel verdriet voorkomen.
Als uw man van het kind gaat houden... -Het is gekleurd.
Ik kan het niet verbergen. En hij gaat er niet van houden. Snapt u het nu?
En de vader? Kunt u met hem praten? -Hij is niet m'n grote liefde.
Wat moet u wel niet van me denken? M'n man mag het kind niet zien.
En ik kan het niet houden.
We kunnen een plek vinden waar u kunt bevallen.
En als u het kind wilt laten adopteren, kunnen we daarbij helpen.
Maar dan moet u wel zeker weten dat u dat wilt.
Het is alsof ik twee levens leid. Eén met m'n gezin en een ander met...
Ik had weer geen warm water. -lJs is erg goed voor je teint.
Ik wou lekker even in bad liggen. Het was een lange dag.
Lastig ja, dat warme water. -Dat niet. Ik heb een zware dag gehad.
Ik wil met je praten, Trixie. -Sorry. Ik ga hier helemaal in op.
Meer verantwoordelijkheid vereist meer offers, denk ik. Kop op.
Deze geur doet me aan thuis denken. Mijn moeder was een goeie rozenkweekster.
Waarom zijn Engelsen zo goed met planten en zo slecht met mensen?
Ben je niet wat te hard zuster? Dit is trouwens een vredesroos.
Ik herinner me dat mijn moeder zei dat ze zo werd genoemd op de dag dat Berlijn viel.
De mooiste nieuwe roos van onze tijd moet genoemd worden naar de grootste nood:
Vrede.
En toch. We hebben nu nog een grotere bedreiging : de atoombom.
"En toen volgde er onheil en vuur, gemengd met bloed...
"en zij werden op de aarde geworpen en een derde van alle bomen werd verbrand."
Ik heb "Openbaringen" nooit echt gelezen. Ik vond het nogal akelig.
Ik wou ons enkel wat dichter bij de natuur brengen.
Dat ben je. En wij hebben het nodig.
Deze zijn van de liefdadigheid. -Ik heb dokter Latham's benodigdheden.
Heel deftig. -Wat moet je hiermee?
We gaan ontspannen. -Het is niet voor mannen.
Laat haar maar praten. Bedankt.
Wat schattig. We kunnen ook wel gaan breien.
Breiwerkjes heb je nooit genoeg.
Of misschien toch.
Dit kereltje is nog niet klaar voor de wereld.
Ik moet zeggen: Die ontspanningsoefeningen zijn geweldig.
Wat zal ze niet denken? -Wees niet nerveus.
Miss Ellaby is welzijnswerker. Zij kan een goede familie voor je baby zoeken.
Miss Ellaby. Dit zijn zuster Lee en Mrs Aston.
Zo te zien, is er haast bij.
We adviseren een verblijf van zes weken in een moeder- en babyhuis.
Dat is niet mogelijk, begrijp ik? -Mrs Aston moet terug naar haar gezin.
U weet dat kinderen van gemengd bloed minder gewild zijn?
Mrs Aston wordt ondergebracht in het ziekenhuis in Burnham-on-Crouch.
Waar gaat de baby heen? -Hoe gaat het daar verder, Miss Ellaby?
Hij krijgt pleegzorg tot we geschikte ouders vinden.
Het is zo mooi, die mensen die verstoten kinderen willen opnemen.
Ik verstoot hem niet. Ik heb geen keus.
Of zijn dit de gevolgen daarvan? Alleen zijn die wat minder goed te verteren.
Maar dat hoeven wij niet. Laten we compassie tonen voor wie dat wel moet.
We werken in Poplar. En in de nieuwe kliniek kunnen we nog meer hulp bieden.
Precies hoe het systeem bedoeld is. Goede mensen die goed werk doen.
Mrs Short. Dit is dokter Latham. Dit is de dame waarover ik het had.
Ik heb nu geen tijd, vrees ik. Volgende keer, misschien?
We zijn u veel verschuldigd. We beginnen.
Ik had m'n pyjama mee moeten nemen. -Eerder m'n man.
Goedemorgen, dames. Wat fijn dat u met zovelen bent gekomen.
Graag uw aandacht voor dokter Latham.
Ik ben blij hier te zijn.
Ik wil u laten zien dat onze emoties onze gesteldheid direct beïnvloeden.
Een kalme geest betekent een kalm lichaam. En dus een kalme geboorte.
De geboorte, het grote onnoembare.
Maar ik wil jullie ervaringen kennen.
Wat vrouwen er echt over denken en voelen is belangrijk voor mijn werk. Kijk.
Dit is jullie lichaam.
Het is niets miraculeus wat jullie doen. Het is medisch.
Het mysterie ophelderen betekent ook de angst wegnemen.
Wat ga je tegen je man zeggen?
Dat ik niet in orde ben.
De bloedarmoede. Dat ik ergens verzorgd moet worden.
En als je zonder de baby thuiskomt?
Dat de baby dood is geboren.
Waarom doet het nu al zo'n pijn?
Het was een shock bij mijn eerste. Niemand zegt je hoe het zal zijn.
Je lichaam is nooit meer hetzelfde. Ik kreeg de verlostang. Shockerend.
Als je meer relaxed zou zijn zou je minder angstig zijn.
Meer zuurstof in je spieren maakt ze soepeler.
Toen ik de verlostang zag, kon ik me niet voorstellen dat die naar binnen moest.
Die reactie vertoont je baarmoeder ook. Die spant zich, houdt de baby vast...
omdat de buitenwereld onveilig voelt. Het is een sterke, instinctieve reactie.
Maar daar doen we niets mee. We verstrekken ook geen informatie.
Kennis is macht, dames.
Wat is een verlostang? -Daar kom je vanzelf achter.
Een soort middeleeuws martelwerktuig.
De meeste geboortes verlopen normaal. Een verlostang is zelden nodig.
M'n moeder zei dat mijn geboorte net zoiets was als niezen.
Jouw moeder liet de natuur haar gang gaan. Onthou dat als je zover bent.
Oké. Theepauze.
Doris staat de baby af. Waarom heb je niets gezegd?
Het is zo snel gegaan. -Zuster Julienne weet het.
En het adoptiebureau. Ik zag haar weggaan.
Het is erg zwaar om zoiets alleen te doen.
Ik ben je vriendin. Zoiets vertel je. -Dat wou ik ook.
Maar jij deed zo naar over die ellendige promotie.
Doris moet haar baby afstaan omdat hij zwart is.
Ik had kunnen helpen. Ik ken het van Ted en Winnie Lawson.
Wou je Ted vergelijken met Cyril Aston? Wat wij vinden, doet er niet toe.
Ze heten "vredesrozen"
..hoewel
dat blijkbaar nog niet opgemerkt is.
Zuster Miller. U kent m'n boek toch? -Ik kan het dromen.
Mooi. Want u gaat de ontspanningscursus geven.
Maar ze zijn hier voor u. -U hebt ze overtuigd. Ze vertrouwen u.
Mij kennen ze niet. Dit draait allemaal om gevoel. Vertrouw dat van u.
Maak het u gemakkelijk, dames. Dan gaan we beginnen.
Ga rustig liggen. Laat uw handen op uw buik rusten.
Sluit uw ogen, ontspan uw gezicht...
en adem diep in. Vul uw longen met lucht.
Laat uw borst opzwellen. -Met dit korset?
Laat al uw zorgen los. Denk niet aan schoonmaken, het eten, de was.
Hier bestaan de boodschappen niet. U hoeft alleen te ademen...
en alle spieren te ontspannen. Het gezicht, de nek.
Ontspan uw schouders als u uitademt. Voel hoe uw ribben omlaaggaan.
ln. En uit.
Krijgen we bezoek?
Ik moet een tijdje weg. Naar 'n speciaal ziekenhuis, voor de bloedarmoede.
Hoezo? Wat mankeer je? -Dat zeg ik toch? Ik heb bloedarmoede.
Waarom heb je niets gezegd? -Ik wou niet dat je je zorgen maakte.
Waar ga je heen? -Essex. Voor de schone lucht en zo.
En de kinderen dan? -Er is stoofpot. En m'n moeder komt.
Dat kan er ook nog wel bij.
Het is maar voor even. En ik word weer beter. Daar gaat het toch om?
Tot ziens. Bedankt voor het komen. - Dank je.
Doe het elke avond. Dan slaap je beter en wordt het steeds natuurlijker.
Dat hoop ik. Meer dan wat ook.
Uw patiënten zijn in goede handen. -Ik ben zo blij dat u kon komen.
Het feit dat u me vroeg, biedt hoop voor de toekomst.
Ik hou contact. Ik ben benieuwd hoe het u verder zal vergaan.
Ben je uitgepuft?
Dan verwacht ik alle kussens en dekens brandschoon terug in Nonnatus.
Als jij denkt dat je 'n bevalling doorkomt met wat diep ademen en ontspannen...
leef je in een sprookjeswereld.
Ik zei je toch dat het een makkie was.
Hoe durf je. Ik probeer in een positieve staat te komen.
Ik hoop dat je geen paspoort nodig hebt.
Tot na je vakantie. -Het is geen vakantie.
Larry, lieverd. Je moet een grote jongen zijn en de anderen naar school brengen.
Doris Aston heeft weeën. Ze kan niet meer weg.
Het is de vierde, dus het zou best eens snel kunnen gaan.
Ik licht Miss Ellaby wel in. Ga jij maar naar Doris.
Niets is zo erg als het scheiden van moeder en kind. Je moet sterk zijn.
Ik moet weg. Het kan niet hier.
Het zal wel moeten. We kunnen je niet meer verplaatsen en de baby komt.
Kijk me aan, Doris. Ik ben bij je. Goed?
Zo, ja. Heel goed.
Pers maar. Goed zo. Ga door.
Ga door, Doris. Goed. Heel goed.
Nu moet je even puffen.
Heel goed. Heel rustig. Zachtjes.
Goed zo. Goed zo. Het hoofdje is er, Doris.
Ik wil m'n baby.
Je doet het geweldig.
Nu nog één keer persen.
Heel goed. Voel je het? Goed.
Het is een meisje.
Zo.
M'n dochter.
Haar nageltjes zijn wit.
Ik moet dokter Turner bellen. Je bent een klein beetje ingescheurd.
Wanneer komt je man thuis? -Vanavond pas.
Zuster Julienne licht Miss Ellaby in. De adoptie moet in gang worden gezet.
Weet je wat dat betekent? -Ja. Ik heb nog tot ze komen.
Zuster Miller.
Mrs Short gaat bevallen en volgens haar man wil ze per se zuster Miller.
Pak je jas en je tas. Ik wacht bij de fietsen.
Ik zal je nooit vergeten. Nooit.
M'n mooie meisje.
Vergeet me niet.
Daar is dokter Turner.
Is de baby er? -Wat doe je hier? Je mag hier niet zijn.
Ik had zo'n gevoel. Ik moest terug. Ik maakte me zorgen om je.
Ik had het je willen zeggen. Echt. -Wat?
Waar heb je het over? -Doe alsjeblieft geen domme dingen.
Loopt u met me mee? -Wat hebben jullie? is er iets mis?
Uw vrouw moet rusten, Mr Aston.
Het was maar één keer.
Ik zweer dat er voor hem nooit een ander is geweest.
Ga alstublieft mee.
Hoer. Vuile hoer.
M'n baby. -Alstublieft, Mr Aston.
Je hebt het met een ander gedaan. -Het spijt me zo.
Ik wil het goedmaken. -Mijn vrouw.
Een bastaard. -Ze is van mij.
Maar niet van mij. -Laat haar met rust.
Ga ergens afkoelen. Hoort u me? -Afkoelen?
Kalmeer. Anders bel ik de politie, Mr Aston. Laat dat duidelijk zijn.
Zorg dat het verdwijnt. Want anders doe ik het.
Nu al? Ze is nog niet hersteld van de bevalling.
Wat als Mr Aston vanavond terugkomt? Het risico is te groot.
Shelagh en ik zorgen voor de baby tot er pleegouders zijn gevonden.
Ik wil haar haar baby niet afnemen. -Niemand wil dit.
Maar we moeten de baby beschermen. Hier is het niet veilig.
Als jij het niet kunt, doe ik het.
Ik vind het heel erg, maar het is zover.
Carole. Ze ziet eruit als een Carole, vindt u niet?
Ze is erg mooi.
Dokter Turner en z'n vrouw kunnen vannacht voor Carole zorgen.
Tot Miss Ellaby iets heeft geregeld.
Ik moet Carole naar een plek brengen waar ze veilig is.
Je bent er bijna, Nellie. Ik onderzoek je even.
Niet persen.
Wat is er? -Achterhoofdsligging.
Ze heeft pas twee centimeter ontsluiting. -De pijn. Er is iets mis, hè?
De baby ligt anders. Daarom wil je persen. Hij drukt op je rectum.
Maar je mag niet persen. Nog niet. -Wat wil dat zeggen?
Niet de verlostang. Beloof alstublieft dat u geen hulpmiddelen gebruikt.
Beloof het. -We proberen het te vermijden.
Je moet geen loze beloftes doen. Je kunt ook te veel weten.
Ze moet naar de kraamkliniek.
Ik wil m'n moeder. Ze zei dat ze er voor me zou zijn.
Wij zijn er, Nellie. We kunnen toch wel proberen het op Nellie's manier te doen?
Eerst krijgt ze 100 milligram pethidine.
En bij het geringste risico bellen we dokter Turner.
Sluit je ogen, Nellie. Ik zal de gordijnen dichtdoen, dat geeft meer rust.
Adem diep in en uit. Voel het door je heen gaan.
Adem maar met me mee. ln. En uit.
ln. En uit. Goed zo.
Het kan niet, maar dat leek toch echt een lachje.
Het was vast een krampje.
Dat was echt een lachje. Voor mij. Absoluut.
Ik heb zoveel baby's vastgehouden. Ik hielp ze, gaf ze aan hun moeder.
Ik wil dat de volgende van ons is. Ik wil dit zo graag zelf.
Geef je Cuthbert weg? Die heb je al je hele leven.
Hij is voor Carole. Dan kan zij voor hem zorgen.
Ik ben te oud voor hem. -Ik zou niets gezegd hebben.
Kan ze niet blijven? -Er wacht ergens een gezin op haar.
Ze zal hun leven zo verrijken. -En ons leven dan?
Dat komt wel goed.
Zonder hulp krijgt ze de baby er niet uit.
Ze is al zeven uur bezig en ze heeft nog geen volledige ontsluiting.
Geef haar nog wat tijd. Ze is kalm en haar lichaam zal nu ook ontspannen.
Ik breng moeder en kind niet in gevaar. -Ik ook niet.
Ontspan je en voel hoe de zuurstof naar je baarmoeder stroomt.
Heer, sta me bij. -Ik kijk even hoe ver je bent.
Volledige ontsluiting.
Je moet nu omhoog vanwege de positie van de baby. En je moet persen.
Dat mocht toch niet? -Nu moet je er even tegenaan.
Het helpt als je je tegen iets afzet. In dit geval tegen mij.
Oma zegt dat we niets mogen zeggen.
Is ze in de hemel, mama? -Geef me eens een knuffel.
We krijgen nog wel een zusje. Toch, mama?
Elke wee is een ademteug die je baby verder het geboortekanaal induwt.
We zijn er bijna, Nellie. Je moet nog even volhouden. Kom op.
Nog even en ze kan niet meer persen.
Wat zou je moeder nu zeggen?
Heel goed.
Hard persen. En nu puffen.
Het hoofdje is er. -Hij kijkt omhoog.
Oké, Nellie. Je moet nog één keer hard persen.
Het is een jongetje.
Je wou de wereld meteen zien, hè, ventje?
Je bent dapper. Net als je moeder.
Het is je gelukt, Nellie. Goed gedaan.
Bedankt. Voor alles.
Ik hou van je, mama.
Ik zeg dit niet snel, maar ik ben blij dat je niet hebt geluisterd.
Je kunt trots op jezelf zijn. Je deed het op jouw manier, een nieuwe manier.
En je had gelijk.
Wat zal ik vannacht lekker slapen.
ln. En uit.
En in...
Is het gevoelig?
Voel je iets?
Alles is goed.
Ik heb epsomzout meegenomen. Om de melkproductie tegen te gaan.
Melk is het enige wat me nog aan haar herinnert.
Wilt u me helpen? -Natuurlijk.
Zij heeft geen enkel aandenken aan mij. Ik ben haar moeder, maar...
dat zal ze nooit weten.
Ik heb een brief geschreven.
Wilt u die aan haar geven?
Op één velletje papier had Doris een leven vol liefde geperst.
Alles wat ze zou missen. Het eerste tandje, de eerste schooldag...
de gesprekken die ze zouden voeren, hun liefde voor elkaar.
Ze vertrouwde erop dat God Carole een mooi leven zou geven...
bij goede mensen die haar dochter meer te bieden hadden dan zij.
Maar het allerliefst had ze haar gehouden...
want niemand kon hetzelfde voor haar dochter voelen als zij.
Het was haar kind. Ze waren met elkaar verbonden en dat zou altijd zo blijven.
Hoe is het met Mrs Aston? -Niet goed.
Ik kan haar niet loslaten. Ik weet niet hoe haar moeder het heeft gedaan.
We moeten nog wat formaliteiten afhandelen, maar dan is alles geregeld.
We hebben goede ouders gevonden. Een echtpaar in Durham.
Hij doceert aan de universiteit. Het zal het kind aan niets ontbreken.
Dag, kleintje. God zegene je.
Miss Ellaby. Ik heb een brief van Mrs Aston voor haar dochter.
Voor later. Ze wil uitleggen dat ze geen keus had en dat ze van haar houdt.
Het spijt me, zuster Lee. De ouders wensen geen enkel contact.
We zullen de brief goed bewaren.
Als Carole haar moeder ooit wil zoeken, komt ze hopelijk hier.
Miss Ellaby zei 'de ouders' alsof Doris geen enkele rol speelde.
Ik schreef als kind brieven naar de Kerstman.
Ik schreef al m'n wensen op.
Vooral chocolade en taart. M'n vader stuurde hem via de schoorsteen...
naar ik dacht rechtstreeks naar de kerstman.
Ik kan het niet helemaal volgen. -Met alle respect...
maar dit is wat anders dan uw brief aan de Kerstman.
Ik denk dat ze bedoelt dat het schrijven van de brief...
soms net zo belangrijk is als de ontvangst ervan.
Zeg Doris dat haar brief in goede handen is.
En als Carole dit wil horen, zal ze ons ongetwijfeld vinden.
Je bent terug?
Is het weg?
Zij. Geen 'het'.
Je mag mij de schuld geven, haat mij, maar haar niet.
Zijn de andere wel van mij? -Dat weet je.
Spoel nog eens. Er zit nog ei op.
Sorry, daar ga ik weer. Ik wil niet bazig zijn. Ik doe gewoon m'n best.
Je doet het prima. Ik zou niet kunnen wat jij met Doris hebt gedaan.
Jawel. Dat kunnen wij allemaal.
Maar het gaat niet om ons. Moeder en kind gaan voor.
Altijd. Maar onderschat jezelf niet, zuster.
Ondanks dat belachelijke kapje. -Ik doe tenminste niet alsof ik blond ben.
Het is echt zo. Ik ben met een aureool geboren.
Doris wist zeker dat je je haar verfde. -Niet te geloven.
Heb je je nog bedacht?
Loop je mee? -Ik hou m'n mening voor mezelf.
En je hart? -Dat wil ik best delen.
Moet ik jou geen bloemen geven? -Nu je het zegt...
Het is een vredesroos. Mijn bijdrage aan je mars.
Ik weet het. Je hebt je werk. -M'n werk en m'n roeping.
Ge je terug werken?
Doris, je moet ophouden jezelf te straffen. Drie andere kinderen rekenen op je.
Je kunt je niet eeuwig verbergen.
We gaan alleen naar de winkel.
Ik kan het nog niet. -Dat blijft zo. Dit is je thuis, Doris.
Hier spelen je kinderen, wonen je vrienden en ga je weer werken.
Gaan we snoepjes halen?
Doris. Hoe gaat het met je? Zuster.
Goed. Bedankt.
Is het een jongen of een meisje? Waar is hij? De baby?
Het is nogal... -We horen hem nooit. Mazzelaar.
Mrs Aston heeft nogal een zware... -Geen baby.
Geen baby.
Elk nieuw leven leerde ons sterk te zijn...
en de consequenties van onze daden te accepteren.
We vertrouwden op ons gevoel. Dat bracht ons vrijheid en zelfvertrouwen.
We dachten dat we de wereld konden veranderen.
En op onze eigen bescheiden manier deden we dat ook.