Daar gaan we verdorie weer.
Rustig doorademen, Joan. In en uit.
Blijf ademen. Zo, ja. Heel goed.
Goed zo.
Ik heb in East End wel duizend ochtenden zien aanbreken.
Telkens weer een verse start, een heel nieuw begin.
Er waren uitdagingen en veranderingen, maar het leven vervolgde z'n koers...
golvend als de rivier de Theems.
Het was een lange nacht, maar je doet het heel goed.
Ze heeft sinds gisteren niets meer gegeten. Geen wonder dat ze zwak is.
Ik heb een koffiebroodje. -Die lust ik niet.
Nu niet, Mrs Wiggs. Straks, misschien.
Wilt u hem?
Heel graag.
Straks lig ik nog bij zuster Evangelina. -Daar is hij.
Kijk toch eens. Ik voel me nu al thuis. -Het zijn de kleine dingen die het doen.
We hoopten eigenlijk op een rode loper en een fanfare.
Waar de Serafijnen, vurig vlammend, hun engelentrompet laten schallen
en waar de Cherubijnen-schare speelt op hun harp met gouden snaren
Hallo, zuster. Begint u al te wennen?
Degenen die hier voor ons woonden, hebben een hevige geur achtergelaten.
Het ruikt naar natte verf, maar dat wil ze niet geloven.
Ga door. Heel goed. Ga door.
Je bent er bijna. Ik zie het hoofdje. -Ik ben bang.
Luister naar de zuster. Ze heeft dit al wel honderd keer gedaan. Toch?
Absoluut.
Het is een jongetje, Joan. En hij is prachtig.
In de lesboeken staat geen hoofdstuk over diep gaan.
Over het vinden van een laatste restje kracht om nog één uur door te komen.
Maar tijdens m'n tijd in Poplar leerde ik dat, en meer.
Was dat het niet waard?
Ik zou eeuwig kunnen slapen. Maar als ik nooit meer slaap, is het ook goed.
Hallo, Merle. Er heeft iemand trek, geloof ik.
Iemand heeft dag en nacht trek. Ik ben alleen aan het voeden en verschonen.
Het kan even duren voor hij z'n ritme vindt. Was je andere zoon ook onrustig?
lan? Niet half zo erg. Ik heb het gevoel dat ik niets goed kan doen.
Vind je dat Martin er goed uitziet?
Hij lijkt me in orde. Kom anders dinsdag even langs, als je je zorgen maakt.
Ik weet nooit waar ik moet zijn. -Sorry. We zoeken nog iets permanents.
Volgende week zitten we in Seaman's Mission. Kom nu maar.
Ik zal het proberen. Als zijne hoogheid meewerkt.
Ik heb precies gedaan wat hier staat en het deeg uitgerold tot een rechthoek.
Rechthoek.
Dan smeer ik het in met een eerder bereid mengsel van boter en reuzel.
Op deze manier.
Vervolgens vouw ik het deeg dubbel, aldus...
en herhaal ik voorgaande stap vier keer...
terwijl de vulling op een zacht vuur staat te pruttelen.
Eén kik, jongeman, en ik laat je in de spiegel een stout aapje zien.
Klop, klop. -Raad eens? We zijn kamergenotes.
We kunnen elke avond de shimmy dansen. Net Pinky en Perky.
En Cynthia? -Die heeft haar eigen hokje.
We hebben een muntje opgegooid. Je vindt het toch niet erg? Ik snurk niet.
Ik zou nog in een schoorsteen slapen. -Wil je een bonbon?
Gekregen van de knobbeldame. Ik heb die met Turks fruit al op.
Ik wil limoen en amandel. Dan lust ik straks geen lunch meer, maar goed.
Als ik jou was, at ik wat bonbons en ging ik dan slapen.
Hoezo? -Chummy maakt de lunch.
Potjandorie nog aan toe.
Dat ruikt goed. -Het is niet voor jou.
Wat is het? -Kip en champignons en bladerdeeg
En waag het niet te vragen naar de kokosnoot.
Camilla, je werkt te hard.
Pas jij maar op de baby. -Wat?
Er is een Tupperware vol gestoofde peren
en als zijn hoofdje naar links draait is hij moe.
Dag mama.
Mag ik ook wat van die peren eten?
Ik heb de klysmaset. Wat zullen de vrouwen in Poplar blij zijn.
Het is hier zo ruim. -We kunnen beter gaan rolschaatsen.
Daar hebben we allemaal niets aan als de autoclaaf niet werkt.
Hij staat al tien minuten aan en hij is nog steeds ijskoud.
Er zijn een paar spirituslampen kapot. -Gooi ze maar weg.
Ik ga op het postkantoor vragen waarom de telefoon het nog niet doet.
Alles in orde, zuster Monica Joan?
Ik waagde mij door deze deur en ontdekte iets verontrustends.
Wat dan?
Je vindt het ook verontrustend. Het dient vast een duister doel.
Geen zorgen, het zijn maar urinoirs.
Het gebouw diende vroeger als opleidingsschool voor parochiewerkers.
Fred zal het allemaal uitbreken en het wordt een opslagruimte.
Ik denk dat dit de bron is van de kwalijke dampen.
Kom maar naar het kookhuis, dames. De lunch is gearriveerd.
Er gaat niets boven een zelfgemaakt maal.
Lieve zuster Winifred. Wat fijn dat u er bent. U komt als geroepen.
Niet te veel tomatensaus. Die is erg duur.
Dit is zuster Winifred. Ze komt bij ons wonen en werken.
Ik ben blij hier te zijn. -
Ze komt naar Nonatus van het moederhuis in Chichester.
Dat moet een hele trip zijn geweest.
Dit zijn zuster Franklin en Miller...
en Mrs Noakes. Ze werkte hier vroeger ook, maar is inmiddels getrouwd.
Wat leuk. -En dit is zuster Monica Joan.
Ga maar naast zuster Evangelina zitten.
We hebben elkaar in de zomer ontmoet. Ze hadden luizen op school.
Dat was me wat, ja. -Was u hoofdinspectrice?
Dat, luizenzuster. De kinderen noemden me Nora de luizenmoordenaar.
Maar dat was vast omdat er niets rijmt op Winifred.
Schelvis, schol of cervelaat? -De cervelaat was niet de bedoeling.
Ik neem wel... Wat overblijft. -Juist geantwoord.
Dank je.
Binnen.
De patiëntenfiches zijn netjes op orde. Nu nog de laatste loodjes.
Er was geen zon in je vroegere operatiekamer. Planten zouden daar nooit overleven.
Je weet dat er hier een plaats voor je is. Als receptioniste en reddende engel.
Timmy heeft mij thuis nodig. En jij ook.
Ik help je graag op dreef. Maar deeltijds en tijdelijk.
Wat moet dat in hemelsnaam betekenen? -"erythromycine opschorting".
Je moet nodig wat aan je handschrift doen.
Voorzichtig. -Het is gewoon even wennen.
Wat is ze aan het doen? -Ik heb geen flauw idee.
Het doet me deugd dat je hebt leren timmeren.
Ik wil namelijk wat boekenplanken op m'n kamer.
Hoe komt u aan dat hout? -De dierenwinkel is aan het herinrichten.
U had zichzelf wel kunnen bezeren. -M'n boeken zitten al te lang in dozen.
Als ik niet snel iets doe, komen ze door elkaar en raakt alles in de war.
Goed gedaan. -Grote goedheid.
Ik heb m'n sporen nu wel verdiend, lijkt me.
Het was nog geen kilometer. Dat was pas het begin.
We gaan naar Joan Rickart. Ze woont op nummer negen.
Wat ruik ik? -Het gemeenschappelijk toilet.
Is hij kapot? -Nee. Gewoon druk bezet.
Momentje.
Hallo, knul. Wat doe jij alleen buiten? Waar is je mama?
Ik ken dit gezin. Ik heb de moeder vanmorgen nog gesproken.
Kom maar. Dan breng ik je naar binnen.
Ik red het allemaal niet meer. Het lukt gewoon niet.
Ik kook de hele dag water, al m'n geld gaat op aan wasmiddel...
m'n handen zitten vol kloven van het luiers uitwringen.
Is hij in orde? -Hij is wel wat tenger.
Eerder een jockey dan een dokwerker. Voed je nog steeds zelf?
Ja, maar ik geef soms ook een fles omdat hij altijd meer wil.
Sorry. Ik weet dat dat niet mag. -Baby's doen niet aan regeltjes.
Ik zet je op de lijst. We komen elke dag even langs tot het wat rustiger wordt.
Dit is Martin's geboortegewicht. Hij is in vier weken 'n halve pond aangekomen.
Flesvoeding. Elke vier uur de borst. Maar denk je dat die moeders luisteren?
Dames. Al een beetje gesetteld? -Het voelt nu al als thuis.
De telefoon werkt niet, dus alles komt maar langs.
Dit wil ik zelf zeggen. We hebben een plek voor de zwangerschapskliniek.
Eindelijk. -Het buurthuis in Argent Street.
Twee middagen in de week, in plaats van één.
Op dinsdag? Dat is altijd zo geweest en anders is het lastig voor de moeders.
Absoluut. En donderdag, zonder extra kosten.
Nu kunnen we niet alleen zorg bieden, maar ook voorlichting geven.
Cursussen over opvoeden, voeding, koken, bewegen.
De mogelijkheden zijn eindeloos. -Dat zal best, ja.
Ik vind het wel een goed idee. Dinsdagen zijn anders toch maar rondes en kokende urine.
Wij kunnen nooit andere dingen aanleren. -Zoals voedingsleer.
Mensen denken dat sinaasappeljam vol vitaminen zit.
Zou het niet leuk zijn muziekles of dansles te organiseren?
Leuk? We zijn gezondheidswerkers, geen bezigheidstherapeuten voor kinderen.
Zuster Monica Joan, waarom ga je niet zitten en eet met ons mee ?
Ik heb geen tijd om een uurlang niets te doen. Ik maak een inventaris van mijn boeken.
Heel vermoeiend, vast en zeker. Waarom neem je ze niet allemaal?
Er zit Leicester-kaas op je brood. En een paar radijsjes.
Je hebt toch geen figuurtjes gemaakt? Ik ben er nogal mee geplaagd.
Voor de vrolijke noot. 's Nachts eten is altijd zo treurig. Dat weet ik nog goed.
Je thermosfles.
Pas goed op jezelf.
Ik heb genoeg te doen. Ik moet die sierkussens nog afmaken.
Hallo, Huize Nonatus.
Ik had nooit gedacht dat ik zo blij zou zijn om de telefoon te horen rinkelen.
Hal...
Ik ging net verder met mijn ronde maar moest de telefoon testen die het nog steeds niet doet.
Ik heb iets dat je vast zal opvrolijken. -Vlug dan.
Vandaag is het precies 6 maanden sinds we met elkaar omgaan.
Ik heb veel zin deze telefooncel met balonnen te versieren.
Ik heb dienst, Alec. -Zeg dat nog eens... maar iets vastberadener.
Wat denk je?
Het kan ermee door.
Er is iets mis. Zo rent hij nog rond en even later hoest hij alles bij elkaar.
Hij is niet warm, maar toch. De dokter kan ze allebei even onderzoeken...
en omdat je de fles geeft, kijk ik even of alles wel goed gesteriliseerd is.
Denkt u dat ik niet schoon ben? Ik ben de hele dag water aan het koken.
Daar twijfel ik niet aan. Maar je moet alles in dezelfde gootsteen wassen.
Dan kan er besmetting optreden. -Ze hebben altijd wel iets.
lan hoest veel. Omdat hij in de winter is geboren, dacht ik.
Maar Martin kwam in de lente en hij is nog erger. Z'n luiers zijn een ramp.
Het zijn er zoveel dat Billy moet helpen. -Dat vertel ik maar niet op de werf.
Zuster?
Wanneer komt de dokter? Zal ik er zelf heen gaan?
Ik vraag of hij morgen langskomt. Het is niet dringend. Gewoon vreemd.
Toen ik klein was, is m'n broertje doodgegaan. Hij was vier en een kwart.
Dat moet er van m'n moeder bij. -Wat erg.
Ik denk weleens dat hij niet dood was gegaan als hij nu had geleefd.
Alles is nu beter, toch?
Ja. Dat is zo.
Nog geen monteurs. Ik denk steeds dat ze zo bellen dat ze eraan komen.
Maar dat doen ze niet, want dat kan niet. En als het wel kon, hoefde het niet.
Een bijna Aristotelische logica.
Zwangerschaps- en babykliniek
Shelagh? Zijn dit de enige dames die er nog zijn?
Ja. Er zijn er 21 niet op komen dagen. Negen ervan zijn eerder weggebleven.
Nee, maar. Wat een balzaal. Ben ik te laat voor wat vitaminedruppeltjes?
Nee. En we kunnen hem wegen, meten, melk voorschrijven en je ogen testen.
Er is geen rij en je krijgt onze volledige aandacht.
Sorry. Ik was in de kerk knielkussens aan het schoonmaken.
Er is bijna niemand op komen dagen.
De mensen weten niet waar het buurthuis is. Of wat het is.
Ze zijn gewend aan parochiehuizen. lets wat naar een heilige is vernoemd.
Het is wel permanent. Tijd voor pamfletten, lijkt me.
Daar hebben we geen tijd voor. -Jullie misschien niet, maar ik wel.
Ik heb zeeën van tijd. Bergen. Ik kom om in de tijd en die geef ik graag aan jullie.
Zuster? Mag ik iets vragen over zuster Monica Joan?
Als ze met taart aan komt zetten, ga je er als een haas vandoor.
Het is een list om de argelozen te bedotten.
Het gaat niet om taart.
Ze mag dan wel mijn zuster in Christus zijn,
maar ze zou zelfs een Methodist tot waanzin aanzetten.
Ik zet de biografie van Astley Cooper naast de memoires van Rousseau.
want ik ben ervan overtuigd dat zij ook tijdens hun leven met elkaar praatten.
Het Dewey decimaal stelsel is tenslotte te fantasieloos.
en spreekt waarschijnlijk het meest tot pedante geesten.
U hebt pagina's uit de Bijbel geknipt.
Alleen wat delen van de Apocrief.
Dat is geen godslastering. De Apocrief zelf is godslasterlijk.
Ik wil wat urine. Nu. Mocht u kwijt zijn waar het toilet is: Hier tegenover.
Je denkt dat ik verward ben en zoekt de oorzaak in m'n blaas.
Je bent net Plato...
die dacht dat de baarmoeder rondzwierf en geestesziekten veroorzaakte.
Ik heb Plato naast Mr Freud gezet. Ook zo'n onwetende.
Zuster. U hebt de hele winter al last van uw blaas.
Bij de kleinste infectie kan het weer misgaan.
Maar nu is het niet mis. Ik voel me prima.
Ik heb een doel.
Dat zie ik, ja.
Ik heb nooit veel gelezen. Ik hou meer van aanpakken.
Ik heb nooit iets met boeken gehad. -Boeken zijn m'n vrienden.
Ik wil niet vergeten wat ze me hebben geleerd.
Ik ben me ervan bewust dat m'n geheugen soms wat moet worden...
opgefrist.
Maar als je eenmaal iets weet, kun je dat nooit meer niet weten.
Of wel?
Nee, zuster.
Pas een beetje op met dat bouwwerk.
Laat het niet op uw voet vallen.
Vooruit, meisjes.
Drie longontstekingen in een half jaar is te veel.
Het waren er meer. Maar we wilden u niet steeds lastigvallen.
Doe dat maar wel.
Ik schrijf Ian penicilline voor en kom over drie dagen langs.
Zuster, neem zodra hij wakker wordt een monster van Martin's ontlasting.
Ik schrijf flesvoeding voor en hij moet elke dag worden gewogen.
Weten we dan wat er mis is? -Misschien is er helemaal niets mis.
Dan ben ik dus gewoon een slechte moeder.
Ik kan hem niet voeden, niet schoonhouden.
Ik moet continu z'n gekrijs aanhoren. -Niemand verwijt jou iets, Merle.
Maar we moeten weten of hij genoeg eet.
Zo kunnen we hem terug op gewicht krijgen.
U denkt dat hij ziek is, hè?
Dat zal nu snel genoeg blijken.
Het is een prima idee, maar het is moeilijk te organiseren.
U doet gewoon uw werk. De demonstraties van de Welpen...
de naaiclub, de bloemschikkers en de meisjesbrigade vinden tegelijk plaats.
Er gaat een wereld voor me open. Ik ken de helft van die verenigingen niet eens.
Sommige zijn ook nieuw. Ik heb ze net opgericht.
Mag ik dit houden? -Ik heb er maar een.
Ik was net op weg naar de bibliotheek om hem te stencilen.
Het trekt vast veel publiek.
Hallo. Wilt u er een?
Goedemiddag. Mag ik u dit aanbieden?
Dat lijkt me zwaar werk. Mag ik u dit aanbieden?
Nee, bedankt.
Dit is echt iets voor u, Mrs Torpy, aangezien u hier pas kort woont.
Er zijn allerlei clubjes en cursussen. Ook voor Sheryl.
De meisjesbrigade. Dat is een christelijk groepje.
Beter dan haar gezicht beschilderen. -Ik oefen voor als ik straks werk heb.
In de rosse buurt, ja, als ze zo doorgaat.
Wat belangrijker is: De zwangerschapskliniek zit er ook.
U kunt er controles krijgen en met de vroedvrouw praten.
Dit is m'n vierde. Als het zover is, bel ik gewoon de ziekenwagen.
Is er een bingo? -Een bingo? Zeg nooit nooit.
Als je een bingo organiseert, Kom ik elke dag.
Het boeit niemand.
Ik zag al voor me hoe de bereden politie de mensenmassa moest bedwingen.
De bereden politie is al besproken.
We hadden 'n instructiebijeenkomst. De haven krijgt koninklijk bezoek.
Dat is geweldig. Is het de koningin? -Nee. Het is bijna net zo goed.
Prinses Margaret.
Ik heb haar gezien toen papa werd geridderd. We moeten gaan kijken.
Het is maar een werkbezoek. -Maar dan verveelt ze zich dood.
De mensen willen haar zien. Prinses Margaret is prinses en filmster in één.
Dat zal wel. Het bezoek aan de haven is het enige wat op het programma staat.
Dat kan ik bijna niet geloven.
Wanneer komt ze? -Dinsdag over een week.
Dat is een gelukkig toeval.
lan slikt al een week penicilline. Maar hij krijgt dat dikke slijm niet opgehoest.
Hij hoort in het ziekenhuis. Daar horen ze allebei.
Ik kan niet goed voor ze zorgen. -Ik zal met de dokter praten.
Maar je moet hem vertrouwen. Hij ziet dit soort dingen elke dag.
Met alle respect, zuster, maar wij ook.
Alle uitslagen zijn goed.
Ik zal ze allebei doorverwijzen naar de kinderarts in Londen, maar...
Wat denkt u dat er aan de hand is? -Wist ik het maar.
Hoe komt Mrs Vicker op je over?
Ze huilt veel, is uitgeput, komt vrijwel niet meer buiten.
Ze besteedt geen aandacht meer aan haar uiterlijk.
Vrouwen kunnen tot na een jaar na de geboorte depressief worden.
Misschien heeft ze het daarom zo moeilijk.
Er is nog iets.
Billy, de vader, heeft een broertje van vier verloren. Ook iets met de longen.
Zijn ze daarom extra bezorgd, denk je? -Absoluut.
Maar dat wil niet zeggen dat er niets is. -Nee. Dat weet ik.
Kijk dat. Dat is het dikste en zachtste papier dat ik ooit zag.
Zo is het altijd. Ook als ze het niet zelf schrijft.
Ze doen het, Chummy. -Dat is fantastisch.
Jij mag hier helemaal niet zijn.
Als de nonnen wakker worden, moet je de kast in.
Dan mag jij je ei bakken. -Het is dat je zelf saus meeneemt.
Ga toch zitten, Chummy. -Ik moet terug. Peter's dienst begint zo.
Vijf minuutjes maar. Je ziet er zo moe uit.
Ik vlieg al de hele dag rond en nu stort ik in.
Politie, stadhuis, de hofdame drie keer bellen...
een brief voor zuster Julienne schrijven. Leggen jullie die op haar bureau?
Heb je nog meer gedaan? -Vrouwen ronselen voor de naaiclub...
en een boek over bloemschikken kopen. Ik heb gezegd dat die clubs al bestaan.
Ik kan de bloemschikcursus wel geven. Ik heb les gehad van Constance Spry.
En de Welpen? Die bestaan toch echt?
Die verbeelden ons maritieme verleden met het verhaal van Grace Darling.
Jack Smith speelt de vuurtoren. -Dat klinkt fantastisch.
En de meisjesbrigade gaat een fanfare spelen.
Die zijn vreselijk. Ik kan het weten. Ik moet het elke week aanhoren.
Ik heb het de hofdame beloofd. 'Mea culpa.'
Ik heb hoorn gespeeld bij de RAF. Ik kan wel helpen.
Zou je dat willen doen? -Dan kan ik de prinses goed zien.
bezoek prinses Margaret vrijwilligers gevraagd
bloemschikcursus
Hallo. Dit is Sheryl. Ze komt helpen met de fanfare.
Mooi. Hopelijk heb je goede longen. -Ik heb een koortslip.
Ik pak wel een trommel.
Ik heb net het weerbericht gehoord. Ze voorspellen regen.
Kom mee. Je hebt genoeg gedaan. -Dat hoop ik.
Baby Martin's spijsvertering is een ramp en lan hoest en heeft erge diarree.
Ze zijn erg klein. Dat viel me meteen op. -Het klinkt als een groeiachterstand.
Dat is geen diagnose. Die term wordt al eeuwen gebruikt.
Kan het een infectie zijn?
Alle uitslagen zijn goed. Dokter Turner heeft alles geprobeerd.
Het heeft met lichaamssappen te maken.
In een van m'n boeken staat dit precies beschreven.
Het dateert uit de tijd van koningin Anne. -Echt waar?
Ja. Er staat dat zulke kinderen niet ouder worden dan vijf jaar.
En als je hun voorhoofd kust, smaken ze naar zout.
Het ligt boven. In zeemleer, want licht is schadelijk voor de vibraties.
We gaan maar eens opruimen. Het is etenstijd.
Dat zeg je alleen om me de mond te snoeren.
Ik moet een schat aan kennis onderhouden.
Zet maar een schaal biscuitjes voor m'n deur.
Hoe is het met ze?
Ze slapen.
Ik zou bijna wensen van niet...
want als ze slapen, ga ik nadenken.
En als ik dat doe, vraag ik me af of ik gek aan het worden ben.
Gekke mensen worden weggehaald. En hoe moet het dan?
Tijd voor de completen Zuster Monica Joan.
Wat ben je aan het naaien? -Een nachthemdje voor een baby.
Bedoel je...
Nog niet. Maar ik hoop er zo op.
Ik werk er elke avond aan. Met kleine kruissteekjes, als kusjes.
Het is een gebed. Een klein geschenk voor de toekomst.
Zuster Monica Joan. Kom binnen. -Ik wil geen beschutting.
Maar dokter Turner, als u een mysterie wilt oplossen, moet u dit boek lezen.
Dat zal ik doen. Als ik u thuis heb gebracht.
Zuster. Waar was u? U was niet bij het avondgebed.
Geef haar iets warms en een kruik. -Doe dat vooral.
Hij is arts en een man, dus hij verwacht dat er naar hem wordt geluisterd.
Was hij ook maar bereid om naar anderen te luisteren.
Of om hun boeken te lezen.
Peter. Het is vandaag.
Als je niet stopt met lezen en je jas aantrekt, komen we te laat.
De ene blinkt meer dan de andere. Ben je halverwege gestopt?
Ja.
Lieve hemel.
Het is maar goed dat je me niet ziet, jongeman...
want tot m'n grote spijt lijk ik sprekend op m'n moeder.
Zo mag ik het zien. We gaan naar de prinses kijken.
De frisse lucht doet ons vast goed. Toch?
Er gaat iets mis.
Ik bel de ziekenwagen. -Geen tijd.
We zijn laat. De moeder van de baby die ik in bad doe, is er om tien voor.
Zuster Monica Joan weigert te komen. -Ze ruikt natuurlijk die haarlak van je.
Pas maar op bij de spirituslamp. -Ik heb medelijden met prinses Margaret.
Je zult maar blij moeten kijken als er iemand urine staat te koken.
Help me. Hij heeft een toeval.
Thermometer en uitzuigsonde. Hij kan niet ademen.
De moeder is meteen gekomen. Het is nu vier minuten bezig.
Hij heeft geen stuiptrekkingen meer.
Ik ben met de auto. De ziekenwagen heeft mogelijk last van de wegafsluiting.
Z'n temperatuur is 39,5. -Ik denk dat ik een diagnose heb.
Mag ik het kind zien?
Ik zal niets ongepasts doen. -Dat weet ik.
Zout als de zee. Er was geen woord voor, maar ze wisten wat dat betekende.
Er is nu wel een woord voor. Taaislijmziekte.
Het is erfelijk. Mogelijk is Billy Vicker's broertje daaraan overleden.
Kunt u het genezen? -Ik kan het behandelen.
Geen vette vingers.
Daar liggen kruimels.
Oké, jongens. Het was een donkere, stormachtige nacht.
De golven beukten op de rotsen.
In de vuurtoren wendt Grace Darling zich tot haar vader en zegt:
Wat een vreselijk weer, vader.
Grace Darling is een meisje. Je moet het met een hoge stem zeggen.
Dus: Wat een vreselijk weer, vader. Opnieuw.
Dit zou zuster Franklin doen. De prinses kan er zo zijn...
en er is nog niemand van Huize Nonnatus.
Als ze komen, hoop ik dat een van hen maagtabletten heeft.
Zijn we zover?
Stoppen, meisjes.
Het spijt me. -Wat?
Als het in de familie zit, hebben ze dit van mij.
En van mij. Je hebt de dokters toch gehoord? Het komt van twee kanten.
Dit is wat in de familie zit, Billy. Dit.
Alles wat verder fout is of ontbreekt, dat zijn maar...
Enzymen. -Dat woord zocht ik.
De dokter zegt dat ze die kunnen aanvullen.
Maar dit kan niemand maken.
Dit kan niemand ons afnemen.
Neem me niet kwalijk. Kan ik iets doen?
De ziekenwagen is niet gekomen.
Die Margaret sluit de weg af die m'n man heeft aangelegd.
Ik ben vroedvrouw. Ik blijf hier tot de ziekenwagen er is.
Er zijn hier kinderen. Ik heb geen zin in die herrie.
Ga maar zitten.
Is die sofa u lief? M'n vliezen zijn nog heel.
De baby is belangrijker dan de sofa. -Geef maar een theedoek of zo.
Kijk eens.
Goed zo.
Heel goed.
Laat die pijn maar zien wie hier de baas is.
Loeide ik? Dat wil zeggen dat ik er bijna ben.
Laten we onze hoed maar afzetten, Mrs Torpy.
Sheryl. Ga naar Huize Nonnatus en zeg dat hier een vroedvrouw nodig is.
'Alsjeblieft' was leuk geweest.
Bravo. Het gaat prima.
Heel goed. Ik kan het hoofdje zien. -Zeker weten?
Het is onmiskenbaar. En altijd weer wonderbaarlijk.
Goed. We zijn er nog niet helemaal.
Bij de volgende wee doen we het iets rustiger aan.
lets minder polka, iets meer Weense wals.
Licht persen. Licht persen.
Heel goed. Ik kan z'n kinnetje al zien.
Nog één keer flink persen en dan is de klus geklaard.
Jezus, Maria en Jozef. Is hij er nu nog niet?
Ik ben bang van niet.
Het is een teruggetrokken typetje, vrees ik.
Praat toch normaal. Ik kan niet meewerken als ik het niet snap.
Z'n schouder zit klem. Als we samenwerken, kunnen we hem helpen.
Zeg maar wat ik moet doen.
Ik wil dat u op handen en voeten op de vloer gaat zitten.
Heel goed.
Als u perst, probeer ik hem te helpen.
Ga door. Ga door.
Ga door. Het gaat goed.
Er zit helemaal geen beweging in, hè?
Kunt u op uw linkerzij gaan liggen?
Rustig. Zo, ja.
Nu moet u zo hard als u kunt persen.
Bij de volgende wee? -Nee. Nu.
Kom op, kereltje. Kom op. Kom er eens bij.
Het zit erop.
En toch is alles net begonnen. -Wat een dag.
De vroedvrouw. Doe open.
Chummy? is alles goed? -Uitstekend.
Je hebt iets uitzonderlijks gedaan. -Het was een bijzondere dag.
Niet alleen het koninklijk bezoek. Je hebt een zeer moeilijke bevalling begeleid.
Je hebt Mrs Torpy geweldig geholpen. -Daar ben ik blij om.
Verloskundige hulp is belangrijk. De zorg voor vrouwen is belangrijk.
En dat zijn de enige dingen waarin ik ooit tot nut ben geweest.
Je bent ook een goede vrouw en een geweldige moeder. Dat zijn ook gaven.
En dat koester ik. Maar als m'n hele leven om Peter en de baby draait...
verstik ik ze nog eens met m'n grenzeloze toewijding.
Ik snijd figuurtjes uit groente en zit de hele nacht te naaien.
Ik doe te veel en toch... toch is het nooit genoeg.
Wil je weer hier komen werken?
Zou u me terugnemen? -We komen mensen en geld tekort.
Ik kan je voor twee dagen werk bieden, als je Freddie onder kunt brengen...
en als je man er geen problemen mee heeft.
Dat heeft Peter niet. Hij is geen doorsnee man.
Ik ben ook niet echt een doorsnee vrouw.
Nee. Je bent een verpleegster. En vroedvrouw.
Taaislijmziekte was en is nog steeds een ongeneeslijke aandoening.
lan en Martin Vickers behoorden tot de eersten die wisten wat ze mankeerden...
en die er samen met hun familie tegen vochten.
Het zaad der kennis ontkiemt soms pas eeuwen later.
Met de toegenomen kennis zijn ook de overlevingskansen gestegen.
Overal valt iets te leren.
Soms hoeven we alleen maar in de spiegel te kijken.
Succes, Chummy.
Huize Nonnatus. Met de vroedvrouw.