Dat is fijn. - Ja.
We hebben hier alles wat we nodig hebben.
Oh, Mikha.
Gaat het? - Het gaat geweldig.
Zeg niet dat je God hebt gevonden. - Nee, ik vond vrede.
Sluit de deur.
Hoeveel % oplossing is dat? - Maar ik heb niet zoveel genomen,
soms neem ik niets. - Ik heb één liter morfine nodig, simpel.
Het is veel morfine. - Die bolsjewieken...
Er zijn een hoop gevechten.
Wat doe je? Anderen hebben het harder nodig.
Vertaling op audio: borisvictor
RUSLAND 1935
Hier is het. Dank je wel. - Ik haat morfineverslaafden.
Nou, ik...
Hij, mijn vriend, is niet alleen een morfineverslaafde...
Er ontbreken pagina's.
Ik at een hoop borsjt.
Oktober, November...
Slechte borsjt.
Veegde je jouw kont af met Kerstmis?
Muryevo 1918
Cocaïne is de duivel in een fles.
Ja, geluk en euforie, maar hoe lang? Een minuut?
Twee minuten? Dan is het weg zonder een spoor achter te laten.
Wat heb je aan je eigen ziekenhuis als er alleen maar cocaïne is?
Verdomme.
Bolsjewieken. Als ik ze weer tegenkom.
Ik dacht dat je al hier was.
Mikha, heb je opgeruimd? - Ja. Ik plaatste deze tafel onder het raam
want daardoor lijkt de kamer minder vol.
Maar het helpt niet.
Kom op, het is maar een tafel.
Op de verkeerde plek.
Weet je zeker dat er geen morfine meer is? - Je weet dat er niets meer is.
Anna. Wat zei ze altijd?
Leopold Leopoldovich verstopte zijn voorraad altijd goed.
Wat bedoelde ze daarmee? Ga. Ga naar haar kamer,
doorzoek de kamer op morfine.
Zeg haar dat je zwanger bent. Maar niet dat het van mij is.
Ga. Ga nu.
Mikha, er is geen morfine meer.
Goed, ik doe het zelf wel.
Mikha, alstublieft.
Wat?
Ik bedoelde het niet zo.
Ik vertrek.
Bedankt. - Niet naar Anna's slaapkamer.
Naar de mijne.
Goed besluit. Om niet naar Anna's kamer te gaan.
Om te beginnen, er is geen morfine,
en het zou onbeleefd zijn om zo laat naar een leverancier op zoek te gaan.
Vooral gezien de erectie door cocaïne.
Heb jij morfine? - Nee.
Maar ik denk dat ik weet wat je nodig hebt.
Morfine? - Een knuffel.
Blijf waar je bent. - Kom op.
Raak me niet aan.
Dan zou het geen knuffel zijn, toch?
Ik wil met rust gelaten worden. - We vinden wel iets om je af te leiden.
Maar ik haat cocaïne.
Wacht, heb jij cocaïne?
Is het zo beter? - Nee, erger. Veel erger.
Dit is lekker. Ik kan het voelen. - Nee.
Dat is de cocaïne.
Ik voel me vreselijk.
Ik heb vannacht niet geslapen.
Het is al goed, Mikha.
Het ging per ongeluk.
Ja, precies. Toen je tegen de tafel viel.
Per ongeluk.
Ik zag net meer soldaten op de heuvel.
Typisch. Ik was net klaar met het vullen van het laatste gat.
Ik ga de vlag halen.
Ze kunnen niet onaangekondigd naar ons toekomen en medicijnen verwachten.
Laten we hopen dat het kleine verwondingen zijn.
Of dat ze dood zijn.
Die bolsjewieken. Ze komen hier, alsof het hier een hotel is,
zonder respect voor andermans eigendommen.
O, ja. De vlag.
Een nederig stukje stof, echter een manifest van een ideologie.
In dit geval, de donkerrode kleur van bloed vergoten in de strijd voor de vrijheid.
Past perfect waar de bolsjewisten voor staan.
Ik moet toegeven, dokter, een uiting van enorme moed om dit symbool
te plaatsen met het Witte Leger op een paar stappen van de deur.
Moed, maar weinig zelfcontrole.
Ja, we hebben een deurbel.
Wij zijn geen beesten.
Sorry voor het storen. Weet u soms waar het ziekenhuis is?
Natuurlijk, dit is het ziekenhuis. Ik ben de dokter.
Jeetje.
Ik ben de feldsher.
Jeetje. - Maar we kunnen geen morfine geven.
Omdat we niets meer hebben.
Wacht, hebben jullie morfine?
Nee.
Je bent nu veilig, beste broeder.
Feldsher, u kunt hem nu naar zijn kamer brengen.
Sta mij toe.
Bent u ook beschoten?
Nee. Er viel een kroonluchter op mij.
Pardon, u bent? - Alsjeblieft, noem me Natasha.
Natuurlijk.
Ik zal proberen het te onthouden.
Als u me wilt excuseren.
Wacht even, ik zal er even naar kijken. - Natuurlijk.
Ik heb ooit eens een been geamputeerd van een meisje genaamd Natasha.
Ik hoop dat ze geen schouderwond had.
Ja, ze viel in een draaibank.
Ze was acht jaar oud.
Nog steeds, ze is niet dood. - Sinds die tijd amputeerde hij drie benen.
Hoeveel benen heeft dit meisje?
Nee, nee. Drie benen van drie verschillende mensen.
Een boer. - Dokter. Het was een grapje.
Ja, ik weet het. Duidelijk. Ze was geen paard.
Al doodde hij vorige week een paard.
Kom op. Geen getreuzel. Er is een oorlog gaande.
Nee. Hou daarmee op. Dit is een ziekenhuis, geen vakantiehuis.
Nogmaals bedankt voor de gastvrijheid, ik ben echt erg dankbaar.
Ik sta erop dat u vanavond bij het diner bent.
Nee, nee. Je bent onderweg, je moet
die rantsoenen eten. - Onzin.
Ik nam mijn eigen mand mee. - Hoe laat?
Ik wil geen diner.
Ik zal je zeggen wat ik wil.
Je hebt het gezegd, meerdere malen.
Ik wil een 1% oplossing.
Daar gaan we weer.
Kom op.
Ik blijf niet lang.
Waar moeten we over praten?
Syfilis? - Ja.
Je bent overtuigend als je daarover praat.
We hebben niets gemeen. - Jullie haten beide de bolsjewieken.
Uiteraard om verschillende redenen.
Blijf van me af. Het is al goed.
Nee. Luister naar mij.
Ik wil niet dat je jezelf zo laat gaan.
Het enige waar je nu aan denkt is morfine.
Je moet beseffen dat er zoveel meer is als alleen morfine.
Je bent een dokter.
Je scoorde maximaal tijdens het staatsexamen.
Je hebt passies. Je schrijft graag.
Het is zo ontspannend.
Als ik denk over aan mijn roman. Nou ja, niet echt een roman, meer een toneelstuk.
Toneelstuk?
Je houdt van het theater. Weet je nog?
Aan de universiteit van Geneeskunde en Tandheelkunde in Moscou.
Je schreef een satirisch werk. - Ja. Voor de Moskovieten kwakzalvers.
MOSKOVIETEN KWAKZALVERS
Jij moet een mafketel zijn.
Inderdaad. Dr Mafketel.
Kom op. Het gaat leuk worden.
Ik geloof dat ik een balalaika zag. - Je wilt Pelageya niet teleurstellen.
Ze gaat een mooie jurk aantrekken.
Ze maakte het zelf.
Je ruikt lekker. - Bedankt, maar...
Het is de paardensoep.
Je ging naar de stad en kocht een ongebruikelijk artikel.
Een kledingstuk. Een schitterende broek.
Zo schitterend dat...
Het is maar een kleine mand.
Geweldig verhaal. - Wacht, er is meer.
Haar schedel barstte aan een paalhek en stierf aan hersenletsel.
Treurig. - Ja.
Nogmaals, dank voor uw goedheid.
Ik voelde zoveel warmte niet meer sinds...
Sinds de bolsjewieken mijn geboortehuis in brand staken.
Alsjeblieft, jullie zullen wel honger hebben. We hebben wijn.
Wijn.
Ik hoorde dat je deze prachtige pruik van een dood paard hebt gemaakt.
Inderdaad.
En de lijm? - Niets wordt verspild.
Directeur, gaat u gang. Het is een buffet.
Bedien uzelf. - Dank je, ik weet wat een buffet is.
Ik maakte vaak schitterende banketten
voor Leopold Leopoldovich.
Buffet.
Aleksandr Blok. Het Sneeuwmasker.
Ken je Blok?
Een beetje... - Ik ook.
Ik begroette hem soms op feestjes.
Natasha, voor eeuwig dankbaar, Alexander.
Dat is precies wat je nodig hebt.
Goed gezelschap en een glas wijn.
Wie nodigde jou uit?
Buitengewoon.
Het is een zelfportret.
Ik begrijp het.
Van wie?
Van mij.
Buitengewoon.
Het bijna het fauvisme voorbij. Het is zo ongelooflijk kinderachtig.
Dank u.
Zij is precies wat je nodig hebt.
Goed gezelschap, een fles wijn.
Je zult niet geloven wat we hebben meegemaakt.
De laatste twee weken waren we in Hellenbach.
Een zeer aangename periode.
Juist. U bedoelde niet de stad Hellenbach in Beieren?
Dus u heeft een passie voor de oude atlas, niet?
Ja, maar de oorlog is niet aardig voor ons cartografen.
De ene dag St. Petersburg, de volgende dag Petrograd, het kostte me een fortuin.
Natuurlijk bent u welkom hier, maar wanneer vertrekt u?
Binnenkort.
Hoe sneller we dit boerenhol verlaten, des te beter.
Als dat uw houding is kunt u uw gekookte kip houden...
Hij bedoelt Rusland, niet dit ziekenhuis.
Inderdaad.
Ik voel me niet veilig tot we in Parijs zijn. - Paris.
Vous avez visitez dejà la belle France?
Je ave een goede verbeelding.
Mensen denken dat je alleen syfilis kan oplopen
door geslachtsgemeenschap met besmette personen.
Dat is niet waar.
Stel dat je zwanger bent. Je kan de baby besmetten tijdens de bevalling.
Een doodveroordeling, voordat het zelfs een naam heeft.
Gefeliciteerd. Geniet van een pijnlijk kort en ellendig leven.
Sorry, ik heb geen antwoord op uw vraag over de syfilis.
Ik vroeg niets over syfilis.
Laat maar.
Kijk hier.
Je zult dit leuk vinden. - Dokter,
niet weer de Moskovieten Kwakzalvers. - Hoezo?
Ik breng u naar boven. - Nee.
Weet je wat ik nog meer haat dan syfilis?
De bolsjewieken.
Verdomde bolsjewieken.
Wat doe je? - Ik leer geweerschieten.
Kom op, ga naar bed. Pelageya is nog wakker.
Nee, ik ga bij het Witte Leger. Ik moet de bolsjewistische vloek bestrijden.
Omdat ze je morfine opmaakten? - Nee, omdat...
Om alles wat ze deden. Ze hebben mensen vermoord en kinderdromen hebben vernietigd.
Dit is voor Natasha.
Anna.
Leopold.
Het spijt me, ik... - Het is zoals wij het noemen,
een onverwacht verlies.
Geef me dat geweer. - Nee.
Onmiddellijk. Geef het aan mij.
Laat los. - Geef het aan mij.
Idioot. Je bent een idioot.
Leg de jongen op de tafel.
Feldsher, haal de amputatiezaag.
Wat er ook gebeurt heb geen medelijden met mij.
Mijn God, Mikha.
Wat is er gebeurd? - Ik schoot in mijn voet
en nu moet ik mijn eigen been amputeren.
Het is maar een schrammetje. - Wat?
Ik zal het hechten.
Ik wacht trillend op een nieuwe ontmoeting.
Tussen jou en mij. Hoe vluchtig dan ook.
Je passie zal vallen als een krachtige golf...
Je bent wakker.
Ben ik in de hemel?
Zal ik dat gedicht afmaken?
Was het een gedicht? - Blok, mallerd.
Ja.
Natuurlijk. Ga door.
En alles wat ik zal vinden is een minnaar.
Een slaaf.
Ik hou van het Lied Van Ophelia.
Echt?
Ik kan dat later voorlezen, als je wilt.
Was je hier de hele nacht?
Nee. Ik wilde alleen kijken of alles in orde was. Ik voel me schuldig.
Als ik je niet voorstelde om lid te worden van de Witte Leger, was dit nooit gebeurd.
Nee, ik heb geen spijt. Ik wilde uw doel steunen.
Misschien moet je lid worden van de bolsjewieken?
Hoe zou dat helpen?
Juist.
Ik denk dat je moet rusten.
Ik lees dat gedicht voor.
Zeg dat nog eens. Vaarwel, lieve schat.
De vriend aan wie je gezworen hebt om lief te hebben. Ga nu naar het trieste land.
Nee, niet stoppen.
Goed, maar meer ken ik niet.
Wat een avond.
Denk je niet?
Sorry voor de...
Problemen met je voet.
Dat stak er een stokje voor.
Het was niet zo vervelend.
Niet zo vervelend was.. Ik ben trots op je. Kom hier.
Kijk eens aan.
Ik ben hier nu twee minuten en je vroeg niet eens om morfine.
Zie je wel? Ik had gelijk. Er is meer dan morfine.
Wat doe jij uit bed?
Zoals Pelageya, die waardeert deze inspanning.
Ze ziet er stralend uit. Een smakelijk hapje.
Krachtig.
Ik zal het verband vervangen.
Dat was vreselijk gisteravond. Je was warm en koud, dan weer warm en koud.
Ik heb geen oog dichtgedaan.
Pelageya, ik denk niet dat het gepast is dat je me Micha noemt in het bijzijn van anderen.
Het spijt me. Micha.
Je doet het weer. - Maar er is hier niemand anders.
Misschien is het beter als je me dokter noemt, ook als we alleen zijn.
Ja, dokter.
Dr Mafketel.
Moet ik je eraan herinneren dat ik een arts ben en jij een leerling vroedvrouw.
Ik moet aan mijn reputatie denken. Er zijn strikte regels.
Echt? - Richtlijnen.
Protocollen, op zijn best. - Wat bedoel je?
Wil je dat ik ontslag neem? - Nee, nee. Nou...
Niet van het ziekenhuis.
Maar je kan liefde niet ontslaan.
Je wilt ermee stoppen.
Met ons.
Ik maak niet de protocollen.
Maar je zei dat je van me hield. - Wees aardig.
Ik hield nooit van je. - Aardiger.
Ik zei dat omdat ik onder de morfine zat, door de morfine die jij mij injecteerde.
Je liegt. - Je drogeerde mij, zodat je mij kon houden.
Ik wens u een goede nacht, dokter.
En het condoom.
Je moet je verontschuldigen.
Ben je uit bed?
Je ziet er zoveel beter uit.
Sorry, ik hoop dat je het niet erg vindt. Ik ben hier om te oefenen op mijn harp.
Hier is een klein bedankje.
Maar wat aardig.
Waarvoor?
Je hebt me weer tot leven gebracht. - Nou...
Ja.
Nu staan quitte, dokter. - Micah.
Alsjeblieft, noem me Micah.
Hoe Frans.
Weet je zeker dat je daar nooit was?
Me oui. - Ja.
Gregory en ik moeten wennen aan deze gewoonte.
Gregory, je broer. - Nee, mijn...
Vriend. - Nee, mijn verloofde.
Hij is een militair, niet? - Ja.
Een generaal.
Hij is zeer indrukwekkend.
Hou je kop.
Maar ik begon aan mijn opera. - Een opera?
Geen wonder dat je jezelf haat.
Vertaling op audio: BorisVictor