Chester's Mill to zwyczajne miasto.
Było nim do czasu, gdy od reszty wiata odcięła nas tajemnicza kopuła.
Niewidzialna, niezniszczalna, niedajšca szans na ucieczkę.
Jestemy uwięzieni.
Nie wiemy, skšd się wzięła ani dlaczego,
ale nasze sekrety nie sš bezpieczne, dopóki jestemy pod kopułš.
Porwanie to twój produkt, Max.
Który zaczšł odnosić sukcesy tylko dzięki mojemu tajemniczemu składnikowi.
Płynny propan. W miecie jest go od czorta.
- Duke o tym wiedział? - Nie chciał, by wiedziała.
Co ty wyprawiałe?
Skończš się wasze gadki do podusi z Juliš,
gdy dowie się, że zabiłe jej męża.
- Nie jeste kuloodporna, Max. - Mam polisę ubezpieczeniowš.
Jeli co mi się stanie, wasze sekrety wyjdš na jaw.
- Różowe gwiazdy spadajš rzędami. - Mielimy z Norrie takie same ataki.
Yagi nie działa od dnia, gdy Joe i Norrie dotknęli kopuły.
Nadal im nie ufam.
Musiałem lunatykować. Ale po co to tu przyniosłem?
Nie lunatykowałe. Grzeczny chłopiec.
- Co jest... - Wybacz.
Joe, spójrz, co jest w rodku minikopuły.
- Zamkniecie się? - Jajko ma gocia.
To gšsienica. Wczoraj jej nie było.
Może była w ziemi. Uwięziło jš tak, jak nas uwięziła duża kopuła.
Skšdkolwiek się wzięła, to nie jest przypadek.
Spójrzcie na jej czarno-biało-żółte paski.
I?
Ta gšsienica przemieni się w monarchę.
"Monarcha zostanie ukoronowany".
Julia usłyszała to, gdy dotknęła tego czego w lesie.
- Może będzie wiedziała, co to znaczy. - Mielimy nikomu nie mówić.
Ale ona może być tš brakujšcš dłoniš, której potrzebuje minikopuła,
- do tego, co zamierza. - Chociażby do wyłšczenia kopuły.
Julia nie miała ataków.
Musimy dowiedzieć się, czyj jest czwarty odcisk dłoni.
Do kogo, kto miał ataki.
Musimy znaleć innych, którzy je mieli.
WRÓCĘ PÓNIEJ
- Czeć, Barbie. Wczenie wstałe. - Musimy pogadać o Max.
Chyba nie ucieszyłe się wczoraj na jej widok.
A ty tak?
- Niezłe z niej ziółko. - Większe niż mylałem.
Opowiesz, jak skończylicie robišc wspólne interesy?
Jasne. Zaraz po twojej opowieci.
Wrogu mojego wroga, co z niš zrobimy?
Nie możemy jej zaatakować, baczšc na to, co na nas ma.
Chyba że pozbędziemy się jej zabezpieczenia.
- Gdzie by to miała? - Mówiła, że mieszka w domu,
którego właciciele zostali poza kopułš.
Nie. Na to jest za cwana.
Ma legalnie działajšce biuro nieruchomoci.
Osiris Corporation.
Skupujš domy głównie w Westlake, ale wiem, że tu też ma ich kilka.
Warto to sprawdzić. Wiesz, które domy należš do niej?
Akta leżš w urzędzie miasta. Sprawdzę to.
Czyli swoje sekrety możesz pogrzebać, a moje wystawić na wiatło dzienne?
- Mylisz, że cię wykiwam? - Sprzedajesz używane auta, Jim.
Jasne. Pojedziemy razem.
Osiris Corporation kupiła przeszło tuzin domów.
Max przebudowała większoć i opchnęła w cišgu roku, ale tego nie.
Kupiony w 2005 roku. Nie wystawiła go już na sprzedaż.
- Leży na Ptasiej Wyspie? - To na rodku jeziora Eastpointe.
Kopuła obejmuje ten obszar. Jest tam tylko kilka domków letniskowych.
Niezłe miejsce na ukrycie tego, co twierdzi, że na nas ma.
Powinnimy wzišć broń.
Nie sšdzisz chyba, że oddam Max całš broń?
Co robicie? Powinnam się martwić?
To sprawy miasta. Wiedz, że sš kwestie, które ciebie nie dotyczš.
Póki co. Proszę.
"Espresso, ciemna czekolada, jedwabista odżywka do włosów"?
Lubię luksusy.
Pojawienie się kopuły to za mało, bym się bez nich obyła.
Wiele domów stoi pusta. Na pewno znajdziecie rzeczy z listy.
- Nie będę ci ganiał po zakupy. - Nie ty, Jimmy.
My musimy zajšć się innymi sprawami.
Chyba że chcecie, bym wyjawiła wasze sekrety i zobaczymy, co się stanie.
Idziemy, Barbie.
- Co to było? - Brzmiało jak grzmot.
.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak
POD KOPUŁĽ 01x10 - Niech rozpocznš się igrzyska -
Tłumaczenie: Witcher & dzidek
Korekta: Igloo666
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
- W porzšdku? - Gdzie ja jestem?
W klinice. Przywielimy cię tu.
- Co się stało? - Nie pamiętasz?
Pamiętam wyładowanie elektryczne. To był generator przed radiem?
Włanie. Znalelimy cię przy generatorze przed budynkiem radia.
Przechodzilimy i usłyszelimy hałas. Znalelimy cię z oparzeniem na dłoni.
Chyba włanie to pamiętam jako ostatnie.
- Co się jej stało? - Zdaje się, że kopnšł jš pršd z generatora.
- Straciła przytomnoć? - Na jakie 20 minut.
Dziękuję, że jš przywielicie. Zajmę się niš.
Siostro Adams.
- Miał kto ostatnio ataki? - Nie liczšc mnie i Joego?
Nikt od czasu twojej potańcówki w dziesištej klasie, Angie.
Co to znaczy?
Co jest?
Jest tu kto?
Szukam Barbiego. Jest tu gdzie?
Nie widziałam się z nim.
Co się dzieje?
Jaki czas temu rozmawiała z Andreš Grinelli
o dziwnych akcjach przy magazynie propanu, tak?
- Dršżyła temat? - Pomylałam, że jest nieco stuknięta.
A gdy wszystko się spieprzyło, zapomniałam o tym.
- Dlaczego pytasz? - Andrea nie jest stuknięta.
Spójrz.
Nie znam tej kobiety.
A tu jedzie Duke.
Daje mu pienišdze.
To wszystko wišże się z Porwaniem, narkotykiem produkowanym z propanu.
Uważasz, że Duke był zamieszany w narkotyki?
Tak samo wielebny Coggins.
Sšdzę, że Coggins spalił dom Duke'a, by pozbyć się dowodów.
Teraz obaj nie żyjš, a ja przeczesuję posterunek za odpowiedziami jak głupia.
Znała Duke'a najlepiej z nas. Gdzie mógłby co ukryć?
Zależało mu jedynie na łowieniu ryb, whiskey i kapeluszu.
Skrzynka z narzędziami spłonęła w domu,
nie zostawił żadnej niedokończonej butelki
i nigdy nie zdejmował kapelusza.
No witaj. Do czego jeste?
Do skrzynki depozytowej.
- Bank w Chester's Mill. - Prowadzę.
Wcale nie zachowujesz się podejrzanie.
- Dokšd ci tak spieszno? - Donikšd.
Morda, nim dołożę ci niszczenie mienia policji do oczywistej kradzieży.
- Sól? - Mogłem zwinšć jš ze sklepu.
- Tylko po co? - Kpisz?
Jest lepsza niż forsa, jeli chcesz wejć do cementowni.
Mała rada, Barbie.
Nad czymkolwiek debatowalicie z Dużym Jimem w ratuszu, uważaj.
- Nie możesz mu ufać. - A to niby tobie mogę?
Nigdy cię nie okłamałam, Dale.
Chciałabym myleć, że ty mnie też nie.
Co to za sprawy, którymi musimy się zajšć?
Zgaduję, że ludzie nie przyszli tu na nabożeństwo.
Nie, przyszli po trochę rozrywki dla dorosłych.
Kopuła opadła dziewięć dni temu.
Nie ma telewizji, Internetu, stypa jak cholera.
Wyczuła szansę dla tego, co zwykle: chlanie, karty, burdel.
Prostytucja to nie moja działka. Zrozumiałe?
Chod.
Witaj w moim nowym wiecie.
- Kim jeste? - Pani wybaczy najcie, jestem...
Duży Jim Rennie? Człowiek z reklamy aut?
"Niskie ceny, duże oszczędnoci".
- To ja. - Więc to nie najcie.
Lubię twoje reklamy. Nie wydzierasz się jak reszta.
- To nie w moim stylu, proszę pani. - Jestem Agatha.
Miło cię poznać, Agatho.
- To twój dom? - Nie. Jedynie się nim opiekuję.
- Ogrodnictwo i takie tam. - Dla Maxine Seagrave?
Nie znam żadnej Maxine. Właciciel nazywa się Oliver Luckland.
Jest po drugiej stronie wyspy. Doglšda swojej łodzi.
Przypłynšłem tu, bo poza byciem sprzedawcš jestem radnym Chester's Mill
i odwiedzam mieszkańców, sprawdzajšc, czy nie potrzebujš czego w obecnej sytuacji.
To okropne, prawda?
Cieszę się, że jestem tutaj, gdzie mam ciszę i spokój.
Panu Lucklandowi długo się zejdzie?
- Mogę na niego poczekać? - Wejdziemy?
- Napijemy się herbaty. - wietnie.
Jak ci się podoba moja wielkie otwarcie?
Zdaje się, że przywykła do większych lokali, prawda?
Z czasem przyjdzie tu całe miasto.
- Jak to nakręciła? - Nie siedziałam na tyłku przez ostatni tydzień.
Niektórzy byli mi winni stare przysługi.
Na pewno poznajesz niektóre twarze z odbierania długów.
Załóżmy, że kto potrzebuje jajek, a ma za dużo baterii.
Przychodzi tutaj popróbować szczęcia. Wygrywa, to się wymienia.
Jeli przegra, ja wygrywam.
- Ludzie już teraz wymieniajš się w miecie. - To sš ich potrzeby.
Tutaj grajš zachcianki. Każdy jakie ma, ty też.
Zdajesz sobie sprawę, że na szali leży przetrwanie?
Tak, moje.
Jeli mam utknšć na tym zadupiu, będę żyła najdostatniej, jak mogę.
- Co się dzieje? - Nie chcę o tym mówić.
Angie, jeste zdenerwowana.
Mylę, że to Junior jest tš czwartš dłoniš.
- Kpisz sobie. - Potańcówka w dziesištej klasie.
Juniora zabrano do szpitala, ponieważ zemdlał.
Wszyscy mówili, że się upił, ale siostra Adams powiedziała,
- że kto miał atak. - To nie może być Junior.
- To dziwak. - Mylisz, że pałam radociš z tego powodu?
- Po tym, co mi zrobił? - O czym ty mówisz?
Pamiętasz, jak nie mogłe mnie znaleć po pojawieniu się kopuły?
Chwila. Była z nim?
Powiedział mi, że cię nie widział.
- To nie było dobrowolne. - Co?
Powtarzał, że jestem chora z powodu kopuły
i że polepszy mi się tylko wtedy, gdy zostanę z nim.
- Porwał cię? - Wtedy jego powody wydawały się dziwne...
- Gdzie on jest? Zabiję go! - Nie, Joe. Jeli kto ma go zabić, to ja.
- Ja go zabiję. Z drogi, Angie! - Joe, przestań!
Przestańcie! Uspokójcie się oboje!
Jeli Junior cię porwał, popieram skopanie mu dupy.
Ale jeli to jego nam brakuje...
Chyba masz rację.
Jeste pewna, że Junior miał wtedy atak?
Tak.
Nie tylko dlatego uważam, że to on.
- Serio? - Muszę wam co pokazać.
Bank opuszczono w popiechu po pojawieniu się kopuły.
Mogłybymy zabrać całš gotówkę, i guzik by z tego było.
Pomyleć, że pienišdze rozwaliły mi małżeństwo, a mšż przez nie nawiał.
Dlatego Peter wyjechał z miasta?
Najpierw wyczycił nasze konto i zastawił dom, by spłacić długi hazardowe.
W głębi wiedziałam, że co jest nie tak.
Po prostu nie chciałam tego dostrzec.
Szlag by to.
Gdzie musi być klucz do pokoju ze skrzynkami.
Może to jeden z tych...
Otwarte!
- Duży Junior Rennie. - Wystarczy Junior.
- Co jest w rodku? - Nic dla ciebie.
- Daj spokój, Duncan. Mam sól. - Wiem, że jeste glinš.
Czyli nie masz tu wstępu.
Mam to, co jest na licie. Wpuć mnie.
Idziemy, idziemy.
Widzisz? Dobrze się bawiš,
odbierajš wygrane, my kasujemy prowizje.
- Wszyscy zadowoleni. - Po co ci ja?
W tym nędznym miecie zapanował chaos,
ale raz po raz słyszę: "Ten Barbie to twardziel".
- Jeste gwiazdš wieczoru. - Nie, nie walczę.
Chyba zapomniałe o wczorajszej rozmowie.
O tym, że zabiłe Petera Shumwaya.
O tym, że Julia nie chciałaby o tym usłyszeć.
I uznaj to za taki mały zjazd...
Pamiętasz swojego rywala, Victora Rawlinsa?
Hazard go zrujnował.
Stracił żonę, dzieci, całe życie.
- Ty jeste jego bukmacherem, nie ja. - Ale to ty cišgałe od niego długi.
Tyle że teraz nie masz broni, a Victor chce wyrównać rachunki.
Słodzisz, Duży Jimie?
Tak.
Pan Luckland na pewno pozwala nam tu być?
Jasne. Oliver jest wyjštkowo gocinny.
Miałem wrażenie, że ten dom należy do kogo innego.
Nie, na bank do niego. Ale rzadko tu bywa.
Spędza dużo czasu w innych posiadłociach.
Dlatego ja opiekuję się domem.
Ma szczęcie, że ma takiego sšsiada jak ty.
To moja córka Maxine.
A teraz rzuć tę broń, którš masz z tyłu przy pasku.
- Powoli. - Dobrze.
Maxine nie jest taka przez ojca.
Kto gotowy na walkę wieczoru?
To koniec czekania, bo oto Victor Rawlins
kontra weteran sił specjalnych, Dale "Barbie" Barbara!
Zasady sš proste: nie ma zasad.
Nie ma rund, limitu czasu. Walczysz, aż polegniesz.
Niech wygra najlepszy.
Zawodzisz mnie na własne ryzyko.
Usišd sobie wygodnie.
Maxine będzie po zmroku. A może jutro.
To sporo czasu, by trzymać kogo na muszce.
Obym nie przysnęła i nie pocišgnęła za spust.
- Nie pamiętasz mnie, co? - Poproszę jakš podpowied.
Chodzilimy w liceum do tej samej klasy.
Dopóki nie wyleciałam.
Pamiętam jednš uczennicę, która wyleciała.
Nazywała się Claire.
Zmieniłam nazwisko.
Domylasz się dlaczego. To był doć duży skandal.
- Zaszła w cišżę. - Z Maxine.
Miałam 16 lat, a traktowano mnie, jakby moje życie było skończone.
- Nieprawda. - Byłam pariasem.
Nie mogłam utrzymać mojej córki.
Musiałam zaczšć wpuszczać mężczyzn do mojego łóżka.
Którzy potem publicznie potępiali mnie za bycie niemoralnš.
Wcišż tu jeste.
Doć daleko, by mieć więty spokój.
Maxine zamieszkała w Westlake, a ja tu, by być blisko niej.
Ale żadna z nas nie zapomni prawdziwego Chester's Mill.
Ostrych zębów za przyjaznym umieszkiem.
Zawsze sš zęby za umiechem.
Tak jak z propanem?
Córka mówi mi wszystko.
Dała mi wszystkie dowody na ciebie, na Duke'a
i stukniętego pastora Cogginsa.
Więc o Barbiem też ci powiedziała?
O tak. Że łamie koci. Że zabił doktora Shumwaya.
Nic dziwnego, że tu utknšł.
To miasto od zawsze działa jak magnes na najgorsze elementy społeczne,
takie jak twój syn.
Junior okazuje się tak walnięty jak jego mamusia, nie?
- Zamknij się! - Siadaj!
Albo zarobisz kulkę!
Zabiła kiedy kogo? Masz swoje smutne historyjki,
ale czy kiedy zakasała rękawy i kogo zamordowała?
- Przestań. - Bo ja tak.
I mimo że masz w oczach tę nienawić,
nie widzę tam tego, czego trzeba, by zabić.
Ale miało, wyprowad mnie z błędu.
Teraz zajmiemy się twojš rodzinš.
- To pracownia mamy Juniora? - Tak, przyprowadził mnie tu wczoraj...
żeby pokazać mi to.
- Różowe gwiazdy. - To i fakt, że miał ataki...
I tak go zabiję. To psychol.
Joe, nieważne, czego my chcemy. Liczy się to, czego chce kopuła.
- Teraz musimy znaleć Juniora. - Jestem tu.
- Co wy z tym robicie? - Ty sukinsynu!
Joe! Nie!
- Przestań! - Atakujesz mnie?
- Wtargnšłe na mojš posesję. - Porwałe mojš siostrę!
Obiecała mojemu ojcu, że nikomu nie powiesz.
Musiałam. Tak jak ty musisz nam pomóc.
Najpierw go puć. Puć go!
Dlaczego miałbym wam pomóc? Przyprowadziłem cię tu, bo ci ufałem.
To jedyne rzeczy, które zostały mi po matce.
Junior, mówiłe wczoraj, że dzieje się co większego, tak?
Co, co łšczy nas z tym, co się dzieje?
- Tak. No i? - No i musisz pójć z nami do stodoły.
- Dlaczego? - Bo my wszyscy...
Wszyscy czworo jestemy połšczeni z czym niesamowitym.
- Wykończ go! - Wstawaj!
Wstawaj.
Ej, wielkoludzie.
Nic dziwnego, że żona i dzieci cię zostawili.
Uderz mnie z całej siły.
Wygrał najlepszy.
Podłożyłe się, jak się spodziewałam.
Co ty.
Wszyscy postawili na bohatera i wtopili.
Ja postawiłam na Victora, bo cię znam.
I wiem, że zrobiłby wszystko, bylebym tylko nie wygrała.
Jest, skrytka Duke'a.
O Boże.
Co to?
Kiedy Duke obudził się po operacji wstawiania rozrusznika serca,
dałam mu to.
Powiedziałam, że lekarze znaleli to w miejscu, w którym powinien mieć serce.
Nie wierzę, że to zatrzymał.
List.
Nie mogę. Ty przeczytaj.
"Do wszelkich zainteresowanych,
nazywam się Duke Perkins, jestem szeryfem Chester's Mill,
jedynego miejsca, które było dla mnie domem.
Włanie dlatego zrobiłem to, co zrobiłem".
Jego wyznanie.
"19 lat temu straciłem syna przez narkotyki.
Patrzyłem bezradnie, jak pochłania go uzależnienie".
- Wiedziała o tym? - Nigdy o tym nie rozmawiał.
"Przed zwróceniem broni na siebie powstrzymywała mnie złożona obietnica:
aby robić wszystko, by trzymać narkotyki z dala od Chester's Mill.
Więc zawarłem pakt z diabłem imieniem Maxine Seagrave".
To pewnie ta z nagrania.
"Miasto kupowało propan, którego potrzebowała,
jako rezerwy awaryjne, aby DEA się tym nie interesowało,
a ona płaciła doć, by wypełnić kufry miasta
i trzymać jej wszystkie narkotyki z dala od Chester's Mill".
Zrobił to, by nas ratować.
"Zaprzedałem własnš duszę, aby ratować mieszkańców.
Takich jak mój syn.
Takich jak Linda Esquivel. Umowa obejmowała jeszcze dwie osoby.
Lestera Cogginsa, który prał nasze dochody,
i człowieka, który robił za słupa, twierdzšc, że to propan dla miasta:
Dużego Jima Renniego".
A jakżeby inaczej.
- Dlaczego Duke mi nie powiedział? - Bo cię kochał.
Może z tego samego powodu Peter nie powiedział mi.
Mogłaby potrzymać mi latarkę?
Polisa ubezpieczeniowa na życie
Muszę porozmawiać z Barbiem.
Co planujesz ze mnš zrobić?
Dowiadczenie nauczyło mnie, że majšc odrobinę cierpliwoci,
wiat sam wskazuje właciwe rozwišzanie.
Mylisz, że wiat się tobš opiekuje?
Że ktokolwiek stoi za kurtynš, pocišga za sznurki dla ciebie.
- Za kurtynš nie ma nic prócz mroku. - Siadaj.
Agatha!
Jim, pomóż mi!
Pomóż mi, proszę.
Mam zwišzane ręce. Jim, proszę.
Pomóż mi! Co robisz?
Pomocy!
Nie!
Rozchmurz się, Barbie. Wiesz, że zakład zawsze wygrywa.
Ta noc była raczej udana, nie? Ja wygrałam.
Ty... pomogłe mi wygrać.
Zawsze wiedziałam, zresztš ty też, że tworzymy wietny zespół.
I dopóki będzie kopuła, możemy rzšdzić tym miastem.
Ci ludzie nie pozwolš ci wygrać.
Masz teraz kilku dłużników, ale ostatecznie to wcale niedużo.
Dopóki nie będę miała więcej dłużników.
Będę żyła tak, jak chcę, Barbie. Będziemy żyli tak, jak chcemy.
A jeli nie będziesz miała więcej?
Nie dostaniesz whiskey?
Nie dostaniesz mnie?
To spalę to miejsce do gołej ziemi.
Co robisz?
- To, co powinienem zrobić już dawno. - Lepiej mnie nie wkurzaj, Dale.
Pod twoimi nogami leży ciało Petera Shumwaya.
Rób, co mówię, albo ludzie poznajš prawdę.
To... To jest stary Barbie.
Z nami koniec, Max.
- Nie sšdziłem, że cię tu zobaczę. - Ja nie sšdziłam, że tu będę.
Musimy porozmawiać.
Jasne. Wchod.
Przygotuję jakš kolację. Co ty na rednio wysmażony stek?
Porozmawiajmy na posterunku.
Miałem ciężki dzień, Linda.
O cokolwiek chodzi, może to zaczekać do rana.
Chyba zasłużyłem na choć tyle szacunku w tym miecie?
Przyjd z samego rana
albo tu wrócę i te kajdanki nie zostanš przy moim pasku.
Muszę ci co powiedzieć.
O tym, dlaczego masz poharatanš twarz?
Słuchaj...
Mówiłem ci, że kiedy tu przyjechałem,
poszedłem spotkać się z Peterem w tym domku, ale go nie było.
Ale tam był, prawda?
Tak.
Powiedział, że nie ma pieniędzy, które był dłużny...
- więc powiedziałem, że wrócę jutro... - A on wycišgnšł broń.
Skšd o tym wiesz?
Bo wycišgnęłam to z szafy i zobaczyłam, że nie ma jego broni.
Nie ma broni, a sš wszystkie pociski.
Więc...
już wiesz.
Nie chciałam w to wierzyć.
Chciał, żeby go zabił. Znalazłam dzi tę polisę na życie.
W jaki dziwny sposób mylę, że zrobił to wszystko, by mnie chronić.
Byłaby nieważna, gdyby popełnił samobójstwo.
Bardzo przepraszam...
za wszystko.
Ja też.
Barbie, widziałam, jak powięcasz się dla obcych ludzi.
Ale w przyszłoci nie może być więcej kłamstw.
W przyszłoci?
Jeste pewna?
Może.
Czy to...
jajko?
- Otoczone minikopułš. - Patrzcie.
- Gšsienica jest w kokonie. - To raczej poczwarka.
Jest kujonem.
I uważacie, że też mam w tym uczestniczyć?
Tak. Tak uważamy.
O Boże. Różowe gwiazdy.
Tworzš konstelacje.
- Sš piękne! - Ale co oznaczajš?
.:: GrupaHatak.pl ::.
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤