Ik heb iemand in mijn leven die ze zaken moeilijk voor me maakt.
Eerder in Do No Harm
Als ik kon, zou ik je elke ochtend groene thee brengen.
Ga je nog wat drinken? - Ja, met Rob.
Ben ik te laat? - Ik kan niet op je wachten.
Voetbal je met je vader? Ik heb geen vader.
Iedereen heeft een vader.
Ik hou van je.
We staan stil zonder Ian's ruggenmerg.
Dit komt van Dr Cole.
Dichtschroeien.
Hersentang.
Echt?
Echt, heb jij dat gedaan?
Brandon, welke kant van haar hersenen zijn we vandaag aan het verwijderen?
De rechter.
Welke kant van jouw hersens is verwijderd?
We verwijderen de rechter frontale kwab, maar je bond de hoofdader van de linker af.
Gefeliciteerd, je hebt net je eerste patiënt gedood.
Hou je rustig.
Gelukkig voor jou, zal ze het niet persoonlijk opnemen.
Dr Kimura.
Zul je die fout ooit nogmaals maken?
Absoluut niet. - Goed.
Dan heeft de herhaling zijn doel gediend.
Morgen voert I.M.H. de eerste succesvolle hemisferectomie.
Ze heet Chloe en is vijf jaar oud. Ze is een speciaal meisje.
Het is een lange operatie, negen uur.
Ik wil uiterlijk om 18.30 uur klaar zijn dus ga naar huis en rust wat.
Vermoeidheid leidt tot fouten, en vergissingen kosten tijd.
En tijd is onze vijand.
Ongelooflijk. De helft van Chloe's hersenen verwijderen?
Bij epilepsie zo ernstig als bij Chloe is een hemisferectomie de enige optie.
Ja, maar hoe kan Chloe nog steeds Chloe zijn?
Het brein is ongelooflijk kneedbaar, zodat alle belangrijke functies,
zoals persoonlijkheid, zullen zich verplaatsen van de rechter hersenhelft naar links.
Het klinkt als science fiction. - Ik weet het.
Maar daarna zal Chloe geen honderd aanvallen per dag meer hebben.
Ze kan dan zelf eten en praten.
Ze zal zich goed kunnen ontwikkelen.
Ik geloof dat we Chloe het leven geven dat voor haar bedoeld was.
Shauna, die amazone van financiën... - Kom op, doe aardig.
Hoezo? Ik vroeg haar mee uit.
Ze doet lastig over de 100 ratten die ik bestelde voor het dodelijk medicijn.
Ze geeft pas toestemming als ik haar vertel waarvoor ze zijn.
Zeg maar dat ze voor het tyrosine kinaseproject zijn.
Dat gaat niet, dat excuus hebben we al gebruikt voor het genapparaat.
En de intercellulaire signaaltransductie? - We gebruikten dat voor de PCR-machine.
Wat blijft er over? De neuron apoptosestudie.
Perfect, ik zeg het tegen Shauna, voor wie ik trouwens veel respect heb.
Als je ratten heb, ben je medicijnen aan het testen.
Ja, en volgende week een ander medicijn met nog eens honderd ratten.
Raak niet opgewonden.
We kunnen vroeg wakker worden en mosselen gaan zoeken.
Dat klinkt geweldig. - Mooi.
Of we kunnen uitslapen en croissants zoeken.
Welk deel klonk dan geweldig?
Het 'wij'-gedeelte.
Naar beneden?
Hebben jullie grote plannen voor het weekend?
We nemen een driedaags weekend en ga met Lena naar de kust.
Klinkt leuk.
Ik ben in geen jaren naar de zee geweest.
De zee is geweldig.
Pas goed op jezelf. - Fijne avond.
Ik heb morgen een operatie van negen uur lang.
Het is heel moeilijk, dus ik moet in goede conditie zijn.
Dus als je goed uitrust en je een avond inhoudt,
maak ik het de moeite waard.
1.000 in contanten vanavond.
5.000 in contanten morgen voor goed gedrag.
Alsjeblieft, Ian, dit is belangrijk.
Ben jij Ian Price?
Op dit moment wel. - Stap in.
Dan zal je wat meer moeten vertellen.
Iemand wil je zien.
Wie? - Een vrouw.
Dan is het goed. Laten we gaan.
Pervers. Daar hou ik van.
Kan ik beginnen met iets te drinken?
Koffie, Bier? Gewoon water voor mij.
Water?
Jason heeft een speciale operatie morgen.
Dus houd ik het netjes vanavond.
En jullie werken samen? - Mensen kunnen veranderen.
En wat schuift verandering vandaag de dag?
Laten we zeggen dat het eten is betaald.
Kom op, ik bijt niet.
Ik heb veel aan je gedacht in Minnesota.
Ben je naar het huisje gegaan?
Ik dacht dat ik van je weg zou zijn,
maar overal waar ik keek, zag ik je.
Ik ken het gevoel.
Toen we daar waren,vroeg Cole naar zijn vader.
Wat heb je hem verteld? - Niets dat hielp.
Ian, ik wil dat hij weet wie zijn vader is.
Cole kent me. - Niet jij.
Het spijt me?
Ik wil dat Cole Jason ontmoet. Ik wil dat Jason zijn vader is.
Dat kan ik niet laten gebeuren.
Je bent niet klaar om vader te zijn.
Jason wel. Je onderschat me.
Ik heb je nooit onderschat, daarom ben ik hier.
Ben je daarom hier? Om toestemming te krijgen?
Zodat je het niet vernietigt voor Cole.
Ik heb mijn kaarten op tafel gelegd. - Heb je dat?
Ik ben over alles eerlijk geweest. - Niet over alles.
Wat ik voor je voel en wat goed is voor Cole zijn twee verschillende dingen.
Dat hoeft niet zo te zijn.
Als je een manier weet om Cole Jason te geven...
misschien vind ik dan een manier voor ons.
Dus Jason krijgt een zoon en ik krijg jou?
Iedereen krijgt wat ze willen.
Misschien.
Aflevering 8: The Cookie Jar
Vertaling en Sync: Prodigy11 Controle: Désirée
Kom mee.
Het wordt leuk.
Goed, ben je er klaar voor?
Hierheen.
Jij blijft hier op de uitkijk.
Ian, ik kan niet gearresteerd worden.
Ik was bijna weggegaan.
Je hebt bijna wat plezier. Kom mee.
Maak je een grapje, Ian? Ze zullen ons zien.
Kijk, dat doen ze niet. Kom hier.
Het is gespiegeld glas.
Ze kunnen niets zien. Behalve zichzelf.
Ik denk niet dat lippenstift verschil maakt. - Hou daarmee op.
Ze kan me niet horen. Maak je geen zorgen.
Ik kan hier dagen schetsen.
Ik wist dat je het geweldig zou vinden.
Tuurlijk wist je dat.
Is hij van mij?
Cole?
Is hij van mij?
We hadden zo'n fijne avond. Verpest 't niet.
Ik wil zijn vader zijn.
Jij gaf me een kans. Waarom laat je Cole mij geen kans geven?
Dat is alles wat ik vraag. Eén kans.
Ik beloof niks. Alleen een gesprek.
Je kunt met ons ontbijten, overmorgen in het café.
Hoe laat?
Zeven uur. - Ik zal er zijn.
Hij is van jou.
Hij is van mij.
Oké. 12 uurtjes.
Chloe, het is Dr Cole. Hoe gaat het?
Chloe, het is Dr Jason. Ken je me nog?
Weet je wat, iedereen ophouden met wat je doet.
Doe je masker af. - We zijn net schoon. We hebben geen tijd.
Het is oké. We hebben tijd.
Ik ga je even rechtop zetten. Ik moet met je praten.
Ik ga je voorstellen aan een paar van mijn vrienden.
Zie je deze man hier? Dat is Dr Kenneth.
Hij is een beetje chagrijnig, maar hij is een goede dokter,
en hij kan heel goed mensen verzorgen.
En dit is Dr Tejal.
Ze is gaat over ons waken en zorgen dat we allemaal onze best voor je doen.
Kijk me aan.
Je hoeft nergens bang voor te zijn.
Iedereen in deze ruimte is er voor jou.
En als je wakker wordt, voel je je helemaal beter.
Ik beloof het.
Dit is wat we gaan doen.
Ik wil dat je je hoofd op mijn schouder legt en we tellen samen tot tien.
Goed? Daar gaan we.
Eerste incisie 9.14 uur.
Als we ons richten op het doel, zijn we klaar voor 18.30 uur.
Botfragment.
Brandon, iets meer opentrekken.
Temporale kwab wordt vrijgemaakt tot de occipitale inkeping.
Sectie één van zes. Temporale kwab.
Tijd? - 12.20 uur.
Tien minuten voor op schema.
Het is geen race, maar goed werk.
De Eerste hulp heeft een neuroloog nodig. 37-jarige vrouw met een schijnbare TIA.
Yvonne, we gaan je aan de apparaten leggen.
Klein probleempje dit weekend met patiënt Kustlijn.
Er blijkt een dubbele boeking te zijn.
Wie? Ik maak ze af. - Mijn ouders.
Hen doden is niet de ideale eerste indruk.
Er is genoeg ruimte voor iedereen en ze zouden je graag ontmoeten,
als dat niet teveel en te snel is?
Nee, helemaal niet. Dat klinkt geweldig.
Nog steeds enthousiast? - Ik ben opgewonden.
Waarom lach je? - Hij is leuk.
Maar je probeert het teveel.
Jij veroorzaakt problemen. Ik zie het aan dat kleine...
We hebben hier hulp nodig.
Brandon, nog een stukje meer opentrekken.
Ik kan de slagader niet zien. - Kom op Brandon, hou je hoofd erbij.
Niet te voorzichtig.
We hebben een bloeding. - Dr Cole, heb ik dat gedaan?
Nee. Zuiging.
Niet aanraken.
Hartslag is 110, bloeddruk is 70 over 40. Ze bloedt leeg.
Hang een zak op met warme PRC's. - God, ik kan niets zien.
Je hebt een andere hoek nodig. Laten we omruilen.
Neem deze.
Opzij trekken van de pariëtale kwab. Daar is het.
Clip. Kom op, opschieten.
Hebbes.
De druk is weer normaal.
Dat was een snelle beslissing. Mooi werk.
Verdomd zeker. - Oké, omwisselen.
Verdomme, het brein is verschoven. Ik ben mijn oriëntatiepunten kwijt.
We beginnen bij de Rolandische Fissuur. - Dat is 70 minuten erbij.
70 minuten.
Verdomme. - Relax, Jason.
Het komt wel goed. We hebben de hele dag.
Ik heb een embolische beroerte die tot een bloeding is verworden.
We lopen anderhalf uur achter. Ik kan hem niet missen.
Tekenen van verhoogde hersendruk? - Ze is misselijk.
Je bent halverwege, het lukt wel.
Goed, ga dan maar.
Brandon, je bent mijn nieuwe copiloot.
Kun je dat aan? - Ik denk het.
Denk je dat? - Ik kan het.
Goed. Het zit zo.
In dit tempo zijn we iets voor 20 uur klaar. Weet je dat betekent?
Geen één fout, duidelijk? - Ja, Dr Cole.
Eén fout en ik heb geen tijd meer.
CT-scan toonde een 3 millimeter grote bloedprop in de hersenen.
Bloeddruk? - 210 over 145 met toediening van labetalol.
Lager is beter. - Ik kan een tweede middel toevoegen.
Wanneer begon de aanval? - 24 minuten geleden.
Nou, als je een beroerte krijgt, is dit de plek om het te doen.
Jason. - Niet nu.
Sorry dat ik stoor. Pathologie wil de occipitale kwab controleren.
Ik heb de pariëtale kwab nog niet verwijderd. - Ze wachten al een uur.
We hebben wat tegenslagen gehad. - Wil je dat ik ze iets vertel?
Hersentang, spatel. Snel.
Deel drie van de zes, pariëtale kwab.
De tijd is 18.43 uur. Vraag pathologie om te komen en snel te werken.
Sorry dat ik Ken meenam. - Nee, het geeft niet.
Je deed wat je moest doen.
Hoe gaat het daar? - Ze had een T.I.A.
Ik wilde haar antistollingsmiddelen geven en haar naar huis sturen.
Maar nu weet ik niet of ze het gaat halen. - Ik wou dat ik kon helpen.
Je hebt je handen vol aan mijn andere patiënt.
Vreselijk als er aan me getrokken wordt. - Vind ik ook.
Pathologie verbruikt mijn tijd. Ze hebben al 10 minuten nodig om hersenen te herkennen.
Als je ze opjaagt, duurt het langer. - Ik doe alles om de omgeving te beheersen.
Ja, maar soms spelen er andere krachten.
Als er nog een complicatie is, weet ik niet wat te doen.
Het lukt je wel.
Ik weet het niet zo zeker.
Ik wel.
Blijf je even?
Klem.
Voorste hersenslagader onder controle. Achterhoofdskwab klaar voor resectie.
Hersenspatel.
Deel vijf van de zes, achterhoofdskwab.
Laatste loodjes, mensen.
Hartslag stijgt. Weer op 110.
Brandon, kijk eens dorsaal.
Ik zie niks, Dr Cole.
Hartslag klimt naar 120, je moet het vinden.
Jason, we hebben een probleem.
Wat dan? - Ze bloed uit haar infuus.
Haar bloed stolt niet meer. Geef haar FFP.
We zitten op 130. We hebben geen tijd.
Dan twee ampullen calciumchloride inspuiten.
Druk wordt weer normaal.
Grote meid, Chloe.
Bent u klaar voor het corpus callosum? - Ja, doorgaan.
Ik haal het niet. Ik moet gaan.
U kunt niet gaan. Wat moet ik doen?
Ik kan niet blijven. Ik kan nu niet opereren.
Ik kan niet opereren.
Is Chloe klaar?
Mr Campion...
Ze is nog niet klaar, maar we zijn er bijna.
Kwam u met ons praten?
Nee, ik voel me niet zo goed. Dr Jordan neemt de behandeling over.
Ze is in goede handen.
Ze zou al anderhalf uur geleden klaar zijn.
En nu gaat u weg? - Ik begrijp het,
maar ze is echt in goede handen is. Ze verzorgen haar uitstekend.
Ken, je moet mijn operatie overnemen.
Gaat niet. Ik zit tot mijn ellebogen in deze schedel.
Als het stolsel over de lijn gaat, zit ik hier tot mijn pensioen.
Alsjeblieft. - Voel je je echt zo slecht?
Ik zou het niet vragen als ik niet wanhopig was.
Ik kan maar één persoon bedenken.
Het is de laatste stap, Vanessa. Je hebt eerder een callosum verwijderd.
Ik weet dat het veel gevraagd is, maar ik zie het niet duidelijk meer.
Heeft dit met je suikerziekte te maken? - Precies.
De suikerziekte die je niet hebt?
Ik heb geen tijd om je dit te verklaren.
Je rooster manipuleren voor je eigen egoïstische doeleinden, oké,
maar een patiënt open op de tafel achterlaten, in gevaar brengen...
Door weg te gaan red ik haar leven. Vanessa, ik kan niet verder opereren.
Terwijl ik jouw werk afmaak, moet jij maar een betere smoes bedenken
die ik morgenochtend graag hoor.
Handschoenmaat 6,5.
Ik kom een lange dag opfleuren.
Geen slungeligheid in mijn O.K., Dr Kimura.
Dr Cole gebruikte een balpreparateur voor de callosotomie.
Hij heeft de rostrale secties van de callosum blootgelegd...
Ik heb ogen. Ik kan zien.
Is er iets mis, Dr Young?
Als er een probleem is, vertel ik het je.
Ik heb dit in geen tien jaar gedaan. Ik ga me niet haasten.
Iets te ver naar links, en de patiënt zal nooit meer praten.
Te ver naar rechts en ze zal nooit meer lopen.
We raden niet. We weten het zeker.
Begrepen? - Ja, Dr Young.
U zat erboven op, Dr Young.
Lena, wat is er mis? - Young bevroor. Ze kan de snede niet maken.
Je moet terug, anders zal Chloe sterven.
Wat doe je?
Jason, kijk me aan.
Jason, ga terug.
Je moet.
Oké, laten we gaan. Ik zie je over vijf minuten in de O.K.
Waar is het? - Waar is wat?
Het medicijn. Is het stabiel?
Het ligt op de kar. Geen idee, het is niet getest.
Oké, test het op mij. Nu.
Dat gaat in dit leven niet gebeuren. - Het is geen verzoek, geef het medicijn.
Je weet niet wat het zal doen. - Kan me niet schelen wat er gebeurt.
Er ligt een meisje op de operatietafel die het anders niet haalt.
Alleen ik kan haar redden. - Dit is geen discussie.
Ik heb geen tijd. - Als je het inneemt, kun je sterven.
We kunnen het niet weten. - Als je me de drug niet geeft, sterft ze.
Nee, je krijgt het niet.
Moet ik blijven voor de wetenschap of vluchten naar dekking?
Voel je 'm?
Een beetje, alsof hij eruit probeert te komen.
Dan werkt het niet.
Ik voel niets.
Het werkt. - Werkt het?
Ja, het werkt.
Geniaal. - Precies. Geniaal.
Jason? Wat doe je hier? - Ik voel me veel beter.
Ga naar huis, ik heb je niet nodig. - Vanessa, alsjeblieft.
Ik heb je in een vreselijke positie gezet, jullie allemaal.
Het spijt me, maar laat me 't afmaken.
Laat mij Chloe aan haar ouders teruggeven.
Ga je gang. - Dank je.
Wat is er? - Wat is er?
Goed Chloe, laten we het afmaken.
Status-update, Brandon.
Voorste rostraal momenteel blootgesteld.
Tejal, bloeddruk?
120 over 90 en stabiel.
Is er cardiale ectopie?
Niets.
Maak je klaar voor het uitsnijden van het laatste segment.
Klem.
Iets meer opentrekken.
Dieper.
Corpus callosum blootgelegd.
Deel zes van zes, corpus callosum.
Het mediale gedeelte is doorgesneden, Brandon, dus sluit de elektroden opnieuw aan.
Controleer de EEG.
Tejal, mooie golfvormen?
Uitstekend.
Fantastisch.
Het is ons gelukt.
Gefeliciteerd, jullie mogen trots zijn.
Dr Jordan vroeg naar u.
Geef me wat goed nieuws. - Het bloeden is gestopt.
De schade aan de hersenen lijkt minimaal.
Yvonne heeft een goede kans op volledig herstel.
Je bent de beste.
Geweldig nieuws. Met Chloe komt het goed. - Godzijdank.
De operatie duurde langer dan verwacht. Er waren complicaties, maar Chloe redde het.
Redt ze het wel? - Ja, absoluut.
Het spijt me van eerder. - Dat geeft niet.
Wanneer mogen we haar zien?
Ik laat een van de verpleegkundigen u brengen.
Dr Cole, gaat het?
Ja, prima. Excuseer me een seconde. Ik laat u zo ophalen.
Het is anders deze keer, alsof ik hem kan binnenhouden.
Geef me het medicijn. - We moeten het medicijn eerst testen.
Als je me het medicijn niet geeft, komt hij naar buiten
en dan ziet hij de tijd en zal zich afvragen wat er aan de hand is. Wil je dat?
Goed, ik geef je nog een dosis, maar alleen om de volgende zet te plannen.
Het is weer weg. Hij is verdwenen.
Het is fantastisch. Alsof hij er nooit geweest is.
Dat is ongelooflijk. Laten we meer data verzamelen.
Ik heb je vitale functies nodig, hersengolven. We nemen elke 20 minuten bloed.
Ik moet je EEG's op één lijn brengen met je ECG's.
Weet je wat? We moeten eten bestellen.
Nee. Weet je wat? Ik ga ervandoor.
Wat doe je? - Ik moet ergens naar toe.
Ik vind dit ook geweldig, maar we hebben meer gegevens nodig.
Niet vanavond. Maak gewoon wat meer van dit.
Je moet onder controle blijven. - Waarom? Ik heb het medicijn.
Als ik hem voel, neem ik wat meer. - Het is geen aspirine.
Dit is een zeer vluchtige stof. - Het werkt.
Het werkt, Ruben. Mijn eerste avond in vrijheid.
Die ga ik niet in een lab met jou doorbrengen.
Maar je hebt het voor elkaar.
Wat doe je hier? Alles goed met je?
Ja, ik voel me geweldig. Ik wilde je gewoon even zien.
Er is vandaag iets met me gebeurd dat ik niet kan verklaren.
Ik voelde me euforisch, maar ik wist niet wat het was.
Maar ineens weet ik het.
Het is geluk.
Ik kan me niet herinneren ooit gelukkig te zijn geweest en dat wilde ik delen.
Ik wilde het met jou delen.
Alsjeblieft, niet doen.
Wat mij weghield bij jou, is weg.
En voor de eerste keer voel ik, dat we misschien...
samen kunnen zijn.
Zeg alsjeblieft iets.
Is het omdat ik het weekend met Rob weg ga?
Je timing is verdacht.
Het heeft er niets mee te maken, ik zweer het.
Kan me niet schelen.
Je kunt niet zomaar komen opdagen, als je ineens iets voelt.
Het is niet eerlijk tegenover mij. En ik ben met iemand.
Is het niet bij je opgekomen hoe je mijn leven op zijn kop zet?
Eigenlijk niet.
Dat had wel gemoeten.
Maar je hebt helemaal gelijk.
Het spijt me echt.
Ik had hier niet moeten komen. Het was egoïstisch van mij.
De eerste keer dat ik je zag kon ik je nauwelijks aankijken.
Het is waar.
Ik wist dat het fout zou gaan als je een persoonlijkheid bleek te hebben.
Maar goed dat je die niet hebt.
Weet je, als iemand je naam zei,
werd al mijn aandacht getrokken.
Schei uit.
En als je de kamer in kwam, ging mijn hart harder kloppen.
Het duurde een tijdje om de symptomen te herkennen.
De symptomen? Sukkel.
Sukkels horen niet zo mooi te zijn.
Weet je, het wordt laat. We moeten eigenlijk gaan slapen.
Geen denken aan. Ik ga nooit meer slapen.
Ik wil de zon zien opkomen. Dat heb ik lang niet gezien.
Ik weet er een goede plek voor.
Echt? - Kleed je aan.
Waar gaan we heen? - We zijn er bijna.
Precies hier. Perfect. - Het is prachtig.
Ik kan dit elke nacht doen.
Wees nu gewoon hier.
Lena, met mij. Gaat alles goed?
De auto is ingepakt, we wachten nog op jou.
Ik weet dat je meestal een paar minuten te laat bent,
maar als het drie kwartier wordt, moet jij op ontbijt trakteren.
SMS me, dat je in orde bent. Ik kan niet wachten je te zien.
Slaapkop.
Je hebt zonsopgang gemist.
Jawel, je lag te slapen. - Helemaal niet.
Echt? Hoe zag het er dan uit? - Als de zonsopgang.
Wat dacht je van een ontbijt? - Klinkt goed.
Dank je. - Graag gedaan.
Ik heb de deken.
Alles goed met je?
Ik moet naar het ziekenhuis.
Ik dacht dat je vandaag niet werkte. - Toch wel.
Je laat me in de steek. - Lena.
Je loopt gewoon van me weg. - Lena, alsjeblieft.
Wil je mij voor één keer de waarheid vertellen?
Waar ga je heen? - Ik wou dat ik het kon zeggen.
Ik wou dat ik het kon? Het spijt me, lagen de zaken maar anders.
Weet je wat, val dood Jason. - Lena, alsjeblieft.
Ongelooflijk dat ik dit heb toegelaten. Hier.
Als je toch gaat, ga dan nu.
Cole, papa komt niet. Het spijt me.
Gaat het wel?
Hoe laat is het? - Het is 8.40 uur.
Waar ben ik? - Rittenhouse Square.
Alles goed met je?
Ik ben oké.
Het spijt me, oké?
Wie is het? - Lena, ik ben het.
Je leeft nog.
Wat is er aan de hand? Ik heb gebeld.
Het spijt me. Ik heb het verknald.
Wat is er gebeurd? Kon je de telefoon niet opnemen?
Heb je een uur staan douchen?
Wat is er aan de hand?
Ben je oké? - Ik weet het niet.
Ik heb niet ingepakt.
Ik kan je helpen inpakken. - Nee, Rob. Wacht.
Ik kan niet mee naar de kust.
En jij en je ouders, jullie willen mijn gezelschap niet.
Natuurlijk willen we dat. - Nee, dat wil je niet.
Je wilt mij niet. Ik wil niet tegen je liegen.
Het is duidelijk dat je ergens doorheen gaat.
En ik weet dat het voelt of je alles alleen moet doen.
Maar dat is niet zo. Je hebt mij nu.
En waar je ook doorheen moet, we doen het samen.
Hier, aan de kust, kan me niet schelen.
Hij komt op willekeurige tijden. Niet meer om 20.25 uur. Het is chaos.
Ik weet het.
Vertaald door Prodigy11 Controle: Désirée