Niet dringen en wat er ook gebeurt, zorg dat jullie niet op mij niezen.
Wie niest, krijgt een aantekening
en dat geldt ook voor iedereen die zijn vocht hier verspreidt.
Even geduld, er is genoeg voor iedereen
totdat het op is.
Ik moet zien dat je het hebt doorgeslikt.
Dank je.
Geweldige controle over mijn strotklepje.
Hier.
Geloof me. Heb je ze gezien?
Ik lijk net Michael Jackson.
Nee, ik...
Je hebt de verkeerde huidskleur.
Ik lijk net Michael Jackson.
Kijk eens aan, daar hebben we onze grote beroemdheid.
Ik weet niet wat u bedoelt.
Wat zeg je?
Het spijt me, ik wil gewoon niet ziek worden.
Vriendje heeft een stuk over je geschreven.
Larry?
O, mijn god, de New York Times?
Ja.
Staat ie in de Times?
Wat staat erin?
Hij raakte niet uitgepraat over jullie fijne liefdesverhaal.
Mag ik het lezen? Ik kan natuurlijk wel wachten tot u hem uit hebt.
Ik had niet gedacht dat hij het zo ver zou schoppen.
Wat jammer, ik heb hem net weggegooid.
Te veel koffie, daar krijg je pijn in je maag van.
Ik wil minderen.
Gevangene. Uit de vuilnisbak.
-Maar ik wil alleen maar... -Eruit.
Hallo, dikke buik.
Ik kan je geen medicijn geven, maar ik heb wel keelpastilles voor je.
Shit. Ze zijn hier ergens.
Ik ben niet verkouden.
Dat is mooi. Heb je weer last van je rug?
Ik heb weeën.
Fuck.
Morgen, Red.
Als je mijn keuken weer overhoop wilt halen, ga je gang.
De planken moeten toch weer eens gestoft worden.
Nee.
Ik kom je alleen een plezier doen.
Nee, dank je.
Een van je geadopteerde dochters heeft vanmorgen afkickverschijnselen gekregen.
Hoe bedoel je?
Mijn meiden zijn clean.
Nou, deze is toch echt uitgegleden.
Nu haar voorraadje is opgeruimd,
heeft kleine Tricia heel nare afkickverschijnselen.
Dan is het jouw schuld. Jouw rotzooi.
Los het maar op.
Geloof me,
je wilt niet weten hoe ik het op zou lossen.
De gevangenis zit niet te wachten op publiciteit over junkies
en ik weet zeker dat jij niet zou willen dat ze jou een slechte moeder vinden.
Dus je helpt haar er maar doorheen.
Stilletjes.
Al die tijd heb jij het haar gegeven.
O ja, Red?
En denk je echt dat dat wat uitmaakt?
Ik regel het wel.
Ik heb tachtig kratten tomaten die staan weg te rotten
in een pakhuis. Tachtig.
Ik verlaag de prijzen, de concurrent verlaagt de prijzen.
Zo is Neptune al drie restaurants kwijtgeraakt in drie weken.
De eigenaars van die restaurants, misschien kun je
een lager bod afspreken.
Het gaat niet om de prijzen, maar om de boekhouding.
Juist.
We moeten de producten vaak verplaatsen.
Dan, en alleen dan kunnen we andere inkomsten verklaren.
Misschien denken jullie dan niet groot genoeg.
Restaurants komen en gaan, toch?
Kijk maar naar ons.
Elke week gaan we bijna dicht.
Maar scholen niet. En ziekenhuizen.
Galina...
Ik wil alleen zeggen:
als je iets groots hebt, iets regelmatigs,
zoals de Italianen met het vuilnis,
hoef je niet steeds te bieden.
Mijn vader, die verkocht snoep, zo uit de doos.
Elke dag liep hij over straat.
Tot er gaten in zijn schoenen zaten.
Tot hij op een dag langs een kazerne kwam, precies tijdens de lunchpauze.
Hij besefte dat hij alleen maar hoefde te blijven staan met de doos open.
Alles was zo verkocht.
Dus deed hij het opnieuw, iedere dag.
Er waren altijd soldaten,
er was altijd lunch
en ze wilden altijd wel repen.
Geen schoenen met gaten meer.
Ik wil meer room.
Natuurlijk, lieverd.
Is dat wel genoeg?
Er staat iets van mij in. Een column.
Kijk.
Zie je? Dat ben ik.
-Ik ben schrijver. -Meen je dat?
Ja.
Arturo.
Deze kerel staat in de krant.
Wat heeft hij gedaan?
Kijk dan. Heeft een column, zegt ie.
Echt waar? Dat is vet, man.
Ja?
Ooit ga jij nog die hele krant schrijven, man.
Oké.
Heb je Facebook?
Hallo?
Dit gesprek komt uit de penitentiaire inrichting Litchfield.
Toets 1 om te accepteren.
-Hoi. -Larry?
Ik heb goed nieuws.
Ja, weet ik.
-O, ja? -Ja, je artikel is gepubliceerd.
Geweldig, hè?
Ik bedoel, ik had het niet verwacht, maar ze belden gisteravond.
Blijkbaar hadden ze het artikel van Randy
over de opkomst van thuisbrouwerijen in Brooklyn geschrapt
omdat The New Yorker een artikel over wijnmakers in Brooklyn had.
Toen plaatsten ze het mijne.
Wat goed, lieverd.
Ja, hè? Iedereen is heel positief.
Mijn oude leraar Engels heeft mijn ouders gebeld.
En je broer sms'te een smiley met zijn duim omhoog.
Kun je het voorlezen?
Moet ik het voorlezen? Oké, dan lees ik het voor.
"Eén straf, twee gevangenen."
Dat klinkt als "Twee halen, één betalen".
Helemaal niet. Dit is, dit is één-twee, niet twee-één.
En het is al helemaal niet goedkoop, oké?
Geen stuiverroman. Daar doe ik niet aan.
Oké.
Wacht even. Weer een mailtje.
Eens kijken wat het is. Het is van Pete.
Hé man, moet je dit zien.
Porno. Hij heeft... Hij stuurt porno.
Wat is dat? Is dat porno?
Maria gaat vast bevallen.
Wat?
Kun jij even "bevalling" googelen?
Er wordt gewed.
Als ik raad hoe laat het geboren wordt, dan win ik een Twix.
Dus ik wil wel een goeie kans maken.
Hebben jullie daar geen dokter?
Een verpleger.
Maar ze mag pas naar het ziekenhuis
als de weeën om de minuut komen.
Dat lijkt me niet bepaald ruim. Oké, daar gaat ie.
Insnijden
Oké, als haar baarmoederhals zacht wordt, gaat ze zeker bevallen.
Hoe kan ik nou weten of haar baarmoederhals zacht is?
Wacht. Insnijden. Laat ik daar eens kijken.
Jezus Christus.
Ja.
Die ga ik zeker doorsturen naar Pete.
Dat is waar ook. Die wil vanavond wat met me gaan drinken.
Polly ook. En nog een paar mensen. Om het te vieren.
Dat klinkt leuk.
Wie gaat er nog meer mee?
Weet ik niet. Polly heeft nog wat mensen uitgenodigd.
Het wordt dus een feestje. Als je mensen uitnodigt.
Zeg gewoon dat je vanavond een feestje hebt.
Met al onze vrienden.
Maar jij niet kunt zeggen welke schoenen bij welke broek passen.
Zo moeilijk is dat niet.
Weet ik. Maar toch.
Ik vind het echt heel leuk voor je.
Dit is een belangrijk moment.
En dat moet natuurlijk gevierd worden.
Ja, oké.
Het wordt vast heel gezellig.
En dat verdien je.
En intussen
maak ik een heel goeie kans op die Twix.
Wat een mooie dag.
Natuurlijk.
Ik moet zo aan het werk. Wil je het artikel voorlezen?
De hele wereld heeft je verhaal eerder gelezen dan ik.
Ons verhaal.
Oké.
Oké. Daar gaan we.
"Het begint altijd hetzelfde, met een kop koffie en een broodje ham.
"En dan ga ik op weg..."
Je moet blijven lopen, meisje.
-Ik vermoord die klootzak. -De verpleger?
Nee, mijn vriend. En de verpleger.
Hij en zijn moeder kunnen de kolere krijgen.
-Tijd? -Hetzelfde.
Ze mag terug als er minder tijd tussen zit. Sorry.
Die maricón ziet het nog niet aankomen
als de baby eruit springt en hem mept.
Hij heeft de regels niet bedacht.
Maar hij voert ze wel uit.
-Blijven lopen, mami. -Dat probeer ik.
Hier. Moest pingelen bij las negritas, maar ik heb het.
Wat heb je?
Toen Lucy eruit moest, heb ik een hele ananas opgegeten.
Maar dat is ananasfrisdrank.
Ik moest met mijn chichitas spelen.
Dat brengt de hormonen op gang of zo.
Je moet ermee friemelen. Wil je het proberen?
Kom op, minder praten. Ademen.
Kom, lopen.
En toen waren er nog twee.
Waar is iedereen dan?
Ze zijn ziek. Watjes. Ik geloof niet in ziek worden.
-Sterker dan snot, hè? -Ja.
Dat, en ik hamster uit het magazijn.
Ik heb genoeg hoestsiroop gedronken
om Lil Wayne te doen overgeven.
Ik heb weer wat nieuw leesvoer.
Ik neem aan dat jullie vloeiend Hindi spreken?
Maar er staan plaatjes in.
Er is een kapotte droger in de wasserij.
Martha of Maddie of weet ik veel.
Ik hou al die bijnamen niet bij. Maar regel het.
Hoe?
Maak hem weer heel.
Ik denk niet dat ik dit ooit snap.
De sticker is eraf.
Gids voor vogelspotters. Zevenhonderd?
Vijfhonderd. Wetenschap.
Maar het is een hobby.
Een wetenschapshobby.
Oké.
En ga je me nog vertellen hoe het ging?
Hoe wat ging?
Je bat mitswa, bitch. Wat anders?
Ik weet het niet. Gewoon.
Een stel mensen die ik niet ken, hebben mijn dossier bekeken.
Eén vent had een baard.
-Stelden ze ook veel vragen? -Niet zo veel als jij.
Luister. Ik vind het heel fijn dat je me dit allemaal wilt leren
en dat je hebt geregeld dat ik...
Ik bedoel dat als je niet weg mag,
ik wel weer ga schoonmaken.
Ik weet dat je je werk hier fijn vindt.
Niemand vindt het hier fijn.
Je haar zat goed.
Nou en of.
Attentie, de telling is onduidelijk. Er wordt opnieuw geteld.
Hallo.
Hoi.
Hebt u een kapot apparaat?
Ja.
Een ouwe roestbak die ik op moet lappen?
Jawel, maar mijn man is niet thuis. En die heeft het geld.
Kan ik u misschien ook anders betalen?
Nou, ik ben de laatste tijd wel wat gespannen.
Misschien ontspan ik een beetje als ik mijn lul in uw mond stop.
O, god. Nee, bedankt.
Wat? Te hetero?
Oké. Wat dacht je van "sleutel in je pruim?"
Oké. De kapotte droger staat daar en ze heet Myra.
Dus steek je sleutel maar in haar pruim.
Ik haat het als ze de Stille Storm stuurt.
Kan ze je niet op je schouder tikken?
Ze heeft een irrationele angst voor centrifuges.
Zet hier geen voet binnen.
Ik moet maar gaan.
Ach ja, mama heeft je nodig.
Het is vast niet ernstig. Dan zou ze wel met kokosnoten gooien.
Kom op.
Dat staat je helemaal niet slecht.
Dank je.
Weet je zeker dat het zo moet?
Ik heb geen idee.
Lieg niet tegen me.
Ze heeft zich vergist, oké? Ze is negentien.
Ik heb haar geholpen toen ze hier kwam. Zoals ik jou heb geholpen.
En ik heb gezegd dat als het ooit...
Het was echt niet haar keus.
Ik bedoel, ze is verslaafd. Het ging verkeerd.
We kunnen helpen. Geef haar een kans.
Geen kansen meer. Twee kansen, meer niet.
Russen doen niet aan honkbal.
Fuck die hele zooi.
Ze moet naar beneden
en als ze iemand meesleept, verdient die dat.
Als je haar naar het hol laat gaan, is ze de lul en dat weet je.
Oké, je vat het persoonlijk op. Het is niet persoonlijk, het is chemisch.
Door drugs doe je dingen die je eigenlijk niet wilt.
Maar ik ook.
Oké.
Ik sta hier voor schut. Dat weet ik.
-Ik lach je niet uit. -Vast niet.
Hoe dan ook, het is een stuk minder grappig dan toen je de broodrooster
repareerde met lijm.
-Zal ik iets laten zien? -Wat?
We doen niet alleen de was van de gevangenen.
Oké.
Bewakers brengen hun kleren soms ook.
Nou, Wanda Bell?
Je kent die bloedzuigende drakenkut vast wel.
Werkt als cipier, eet graag zielen?
Eens in de zoveel tijd vinden we bij haar een mannenboxershort.
Moet kunnen. Zelfs Bigfoot heeft af en toe een beurt nodig.
Alleen in deze boxershort staat een naam, alsof hij op schoolkamp moest.
Nee. De cipier S. O'Neill?
Drama.
-Waar laat hij dan zijn buik? -Geen idee.
Hé. Zijn jullie uitgelachen?
We beginnen net pas, trut.
-Ik moet dat nog repareren. -Zal ik helpen?
Nee hoor, dat hoeft echt niet.
Ik werk hier elke dag mee.
Sarah kreeg al problemen omdat ze voor Nicky een ladder vasthield.
En?
Jij wast, ik repareer. En dat gaat niet samen.
En ik wil geen problemen.
Laat haar.
Ik zal je helpen, zonder verplichting.
-Hoe gaat het? -Niet geweldig.
Als ik zeg dat het snel beter gaat, is dat een dooddoener?
Dat is een leugen.
Ja. Ik heb sap voor je. Puur, zonder wodka.
De kliniek waar mijn ma me heen sleepte, daar lag ik aan zo'n bed vastgeketend.
Het personeel moest me niet, want ik maakte steeds Exorcist-grappen.
"Your mother sucks cocks in hell."
Dat blijft altijd grappig, hè?
Misschien heb ik geluk dat het nu gebeurd is.
De bewakers denken dat ik gewoon de griep heb.
Over twee dagen wou je dat 't de griep was geweest.
-Ik bof maar dat jij hier bent. -Ja.
Het komt wel weer goed. Ik kom er bovenop.
Niemand komt erachter dat ik gebruikt heb.
O, jawel.
Echt niet. Ik word wel beschermd.
Ik heb nog nooit iemand verlinkt, dus wie zou het vertellen?
-Jijzelf. -Wat?
Twee kansen. Meer krijg je niet.
Reds besluit. Doet niet aan honkbal, zegt ze.
Ik stop echt, Nicky. Zeg dat maar. Stuur me niet naar beneden.
Dit gaat niet over jou.
Red voert een grotere strijd. Er veranderen dingen.
Maar ze zou voor ons moeten zorgen.
Je komt nu uit bed.
Je loopt naar de bewaking...
Alsjeblieft.
Je vertelt dat je gebruikt hebt en laat het aan hun over.
Dan moet ik in het hol en daar ga ik dood.
Je gaat niet dood, je krijgt het zwaar.
En dan kom je er weer uit. Zeg wat je moet zeggen.
Jullie waren toch mijn familie?
Maar nu niet meer.
Nicky, nee.
Ga alsjeblieft niet weg.
Blijf.
Verdomme.
Oké? Kom op, meisje. Bijna klaar.
-Goed zo. Het gaat heel goed. -Oké.
Ga liggen.
Heb ik weer. De dag dat ik moet bevallen, breekt hier de pest uit.
Ze zijn er zo. Rust maar. Je hebt je energie nodig.
Stil jij. Zij gaat bevallen.
Blijft de baby hier bij ons wonen?
Zie je hier soms baby's?
Behalve jou?
Ben zo terug. Ademen. Ontspannen en ademen.
En als je het gevoel hebt dat je naar de wc moet,
dan komt de baby eraan.
Hou hem binnen en bid dat het er niet zo eentje wordt.
Oké? Ik ben zo terug.
Jullie twee zijn net een soap. Dat weet je toch?
Jullie lijken wel een voorlichtingsspot.
Ga op scholen onthouding promoten,
want een minuut met jullie twee is beter dan de morning-afterpil.
Het zal wel.
Als mijn dochter later ook zo tegen mij praat,
of als ik dan zo tegen haar praat...
Ik bedoel, shit. Waar slaat dat op?
Er zijn al genoeg bitches op de wereld die je haten.
De ambulance is er. Je baby kan komen.
Oké.
Goed, oké.
O, mijn god...
Oké, laten we je in de bus zetten.
Alles komt goed.
Hé...
Ben je wel voorzichtig?
Geen paniek. Ik doe dit heel vaak zo.
Waarom?
Omdat het een kreng is.
En als je met genieën moet werken, zoals ik,
loopt de motor de hele tijd vast.
Heb je het gevonden?
Weet ik niet. Ik heb een beetje meer licht nodig.
Oké. Is dit beter?
-Beter. -Oké.
Zo te zien is de vergrendeling verbonden met een blauwe draad
met iets daarachter waar zeg maar twee schroeven uit lijken te steken,
en dat zit naast dat T-vormige ding.
Verdomme.
-Shit. -Shit.
Ik haal nieuwe batterijen.
-Fuck. Ik verlies mijn bril. -Ik ben zo terug.
Ik denk dat ik er wel bij kan als ik mijn hand daartussendoor steek.
Wat de fuck?
Wat doe jij nou, verdomme?
Wie, ik?
Ik begin pas net, trut.
U wilde me spreken?
Patricia Miller.
Die kamper met die prachtige nektatoeage?
Ja.
Die heeft net een flinke straf gekregen omdat ze ontwenningsverschijnselen kreeg.
Hopelijk hebben ze 'n dweil in het hol.
Heeft ze nog iets gezegd?
Ze huilde en trilde alleen.
Maar ze is hier al tien maanden.
Waarom heeft ze niet meteen ontwenningsverschijnselen gehad?
Er komt hier dus wat binnen.
Ik zei toch al: als ze binnenkomen, moet je goed in hun reet kijken.
Als de verkeerden erachter komen dat er hier spul wordt verhandeld...
Het is één junkie. Het is maar een incident.
Denk je? Ik durf te wedden dat er binnenkort een heleboel liggen te trillen.
En als dat gebeurt, dan heeft er iemand hier een groot probleem.
En geloof me, dat ben ik niet.
Het komt allemaal wel goed.
Trouwens, het is wel duidelijk dat háár voorraad op was.
Niks aan de hand.
Eens zien of dat volgende week nog zo is.
Ik hoop voor ons dat je gelijk hebt.
En Mendez? Vraagje.
Even tussendoor.
Ik kreeg een vreemde blik in de kroeg.
Zo'n vent...
Zo'n snor. Die is toch niet een beetje nichterig geworden, hè?
Nee. Flikker op. Nichterig.
Een snor is niet voor mietjes, die is voor kerels.
-Ja. -Voor echte, stoere,
kuttenrammende kerels.
Oké.
Ik vraag het maar.
O, mijn god. Alex?
Haal me hier uit.
Hij zit op slot. Alles goed met je?
Nee.
Oké, misschien kan ik...
Wat is er gebeurd?
Het was die klotejunkie.
-Echt? -Ja.
-Ik ga wel hulp halen. -Nee.
Doe gewoon de deur open.
Als ze horen dat ik je geholpen heb, heb ik 'n probleem.
Dat heb je zelf gezegd.
-Je bood het aan. -Dat meen je toch niet?
Ik heb gezegd dat dit een slecht idee was. Dat is zo.
-Hou daarmee op. -Waarmee?
Wat je doet. Mij weer de schuld geven.
Je weet wat ik bedoel.
Alsof jij niet verantwoordelijk bent voor wat er in je leven gebeurt.
Moet ik zeggen dat ik jou in de droger heb laten kruipen?
Nee, je moet me eruit halen.
Lees die handleiding, ontgrendel de deur, schiet op, verdomme.
Wacht, Piper, waar ga je naartoe?
-Ik ga alleen even... -Nee. Niet weggaan.
Laat me niet in de steek.
Oké.
Oké wat?
Ik ben er.
Dus dit zijn ze allemaal? De goedgekeurde leveranciers?
Dat klopt. Alleen die vijf.
Verder komt er niemand binnen?
Geen verdacht uitziende bezorgers,
geen onduidelijke types met een grote wagen?
De enge lakenman, en de vrouw van houdbaar spul
en de groentemensen.
Dat klinkt als een slechte horrorfilm, hè? De groentemensen.
Zoals een reusachtige selderiemoordenaar, met een groot kapmes,
of een stronk broccoli met een vlammenwerper.
"Wie is hier een smoothie, bitch?"
Klootzak.
Het was grappig.
-Ze gaan zo tellen. -Weet ik.
Volgens mij ben ik aan het stikken.
-Herrie. -Sorry.
Is Nicky niet meer teruggekomen?
Je vriendin? Nee.
-Mijn vriendin? -Ja.
-Wat bedoel je daarmee? -Niks. Laat ook maar.
-Wat bedoel je daarmee? -Ik zei: niks, laat ook maar.
Dacht je dan dat ik zou wachten tot jij bijtrok?
-Tot ik bijtrok? -Ja.
"Bijtrekken"? Je bedoelt bij je terugkomen?
Dat meen je toch niet?
-Ik ben verloofd. -Juist.
Luister eens. Begrijp dit niet verkeerd.
Misschien, heel misschien, kunnen we ooit weer vrienden zijn. Misschien.
-We waren geen vrienden, Piper. -Hoezo...
Nee. Dat waren we nooit.
Ik hield van je. Ik hield van de seks met jou.
En nog iets: ik bedoel helemaal niet dat ik je terug wil, omhooggevallen nest.
Ik bedoel dat je weer bijtrekt en weer een beetje menselijk wordt.
En niet met een leeg, onzinnig excuus
of dat schattige zielige gezicht dat vast werkt bij die vriend van je.
Ik heb gewacht tot je me weer gewoon als een mens zou behandelen
en zou beseffen wat voor een kutwijf je bent geweest.
-Noem je mij een kutwijf? -Fuck, ja.
Krijg de kolere. Met je droger.
Die godverdomde waardeloze kutdroger.
Droger.
Wat een agressie.
Misschien als je vriendelijk tegen hem praat,
of als je je bloesje uitdoet en ertegenaan wrijft.
Dan gaat ie misschien wel open, hè?
Shit.
Wat is hier aan de hand?
Kut.
Waar gaan we eigenlijk heen?
Waar ik zeg dat je heen moet gaan.
Oké. Ik mag eigenlijk niet zo ver van het kamp.
Je mag eigenlijk ook niet van die hoerige lippenstift op.
Maar die heb je wel.
Ja, stop maar.
Zet de motor uit.
Onze Kremlinkoerier.
Red?
Die weet spul naar binnen te krijgen.
Dat is niet de bedoeling. Begrijp je wat ik bedoel?
Nee.
Ik moet weten hoe.
Ik weet niet waar u het over hebt.
Ik rij, ik werk niet in de keuken.
Ik weet het. Je bent bang voor haar.
Shit. Dat snap ik best.
Maar weet je wat?
Er zijn veel ergere dingen dan een Russische bitch.
Dus ik vraag het nog een keer. Vriendelijk.
En de derde keer is het een stuk minder leuk.
Voor jou.
Ik zeg toch:
ik weet niet wat ze doet.
Ik rij, en ik doe alles wat ik moet doen.
Ik kan u niet helpen, want ik weet het echt niet.
Dus doe maar wat u wilt.
Ik kan niets zeggen wat ik niet weet.
Start de auto, gevangene.
Je bent te ver van het kamp.
Maar wat waren jullie precies aan het doen?
Toen ik aankwam,
stond die blonde te schreeuwen en die lekkere zat erin.
-Die lekkere? -Die lekkere?
Je kunt gaan, Lusgek.
Oké. En het is Luschek.
Met een "sj" dus.
Hoe lang werk ik hier nou al? Jezus.
Mr. Healy, het was... Ik had het gevraagd.
-Nee, het was mijn idee. -Nee. Ik vroeg het.
Zij werkt bij de wasserij,
dus ik dacht dat ze de machines beter kende dan ik.
Ik wist dat ik dat niet mocht doen, maar ik deed het toch.
-Het is mijn schuld. -Nee...
Stil allebei.
Een paar jaar geleden hebben we eens twee halfnaakte vrouwen betrapt,
die daar voor hun plezier op die drogers zaten.
Ik neem aan dat jullie daar niet mee bezig waren, of wel?
Ik hou persoonlijk meer van vaatwassers.
-Wat? -Niks.
Fijn dat je vrienden maakt, Chapman.
Jullie krijgen een aantekening.
En nu opdonderen allebei.
Chapman.
Als ik over je zou schrijven, zou dat dan ook in de krant komen?
Want ik heb al een leuke verzameling.
De schone was kan morgen opgehaald worden.
Slaapt zij nu hier? Wat doet ze, verdomme?
Wat ik haar heb gevraagd. En niet zo brutaal.
Ik slaap hier ook. Heb ik niks te zeggen?
Nee, niemand. Haar mentor heeft dit voor haar geregeld.
Ze is vast goed voor je.
-Maar ze praat niet. -Kun jij nog wat van leren.
Ik heb zelf ook vriendinnen, hoor.
Er zitten hier meer mensen,
niet alleen degenen die jouw klotesap drinken.
Was dat alles? Dat denk ik wel, namelijk.
Wat nou?
Het was leuk, zoals altijd.
Dat kon ook niet anders.
De muziek was prachtig, het was mooi weer.
Ja, het was heel fijn.
Dimitri. Goed je weer te zien.
Ja, goed u te zien.
Als ik had geweten dat u kwam.
Wacht eens even.
Heb je daarachter toevallig nog wat khalva?
Iets zoets voor ons, voor bij de koffie?
Natuurlijk.
Ik ga het meteen halen.
Hoe dan ook, we hebben gekeken naar overheidscontracten.
-Scholen, ziekenhuizen. -En?
Het lijkt erop dat we daar wel wat mee kunnen.
Op deze irritante rukker hier.
Nou komt het.
Op het eerste van veel artikelen in de kwaliteitspers, enzovoort.
En hierna komt de roman, en dan de verfilming
en dan de onvermijdelijke pikante schandalen.
Beroemde krantenman.
-Santé. -Proost.
Dank je wel. Bedankt, jongens.
Mijn beurt.
Vermaak je je een beetje?
Wat? Ja hoor. Tuurlijk.
Dit is geweldig. Echt waar, Polly, bedankt.
Dit is super.
Het is vast zwaar zonder haar.
Je hebt geen idee.
Ze wil vast dat jij je vermaakt.
Ja, weet ik.
-Maar dat maakt het niet makkelijker. -Nee.
Waarschijnlijk juist moeilijker.
Bingo.
Ik weet dat ik hartstikke blij moet zijn.
Ik heb een column, ik ben jong... soort van.
En ik ben gezond. Ongeveer.
En ik leef. Ik leef en ik haal adem en het is echt...
Niet te geloven hoeveel mazzel ik heb.
Maar elke avond ga ik naar bed
met zo'n knagend gevoel.
Alsof wat ik heb niet genoeg is.
En elke ochtend verwacht ik dat het gevoel weg is,
maar dat is het niet.
Ben ik nou een egoïstische,
stomme, ondankbare klootzak?
Larry, jongen...
Breng me naar het ziekenhuis.
-Nu? -Nu.
Die verloofde van jou...
Hoe is dat als die op bezoek komt?
Het is fijn.
En raar.
Soms voelt het alsof er nooit genoeg tijd is
en de andere keer
is het
eigenlijk te veel.
Wat bedoel je daarmee?
Er is geen menu, er staat geen mandje brood op tafel
en er staat geen tv aan.
Alleen wij zitten elkaar aan te kijken.
Dat kan fijn zijn.
Dat moet fijn zijn.
Maar af en toe...
Moet je even wegkijken.
Ik hoorde dat er bij u nooit iemand op bezoek komt.
Waarom is dat?
Ik moest even wegkijken, denk ik.
Larry?
Hé. Ik zit hier gewoon heel ontspannen.
Te lezen over...
Piper, dat is mijn tandenpoetsglas. Je hebt er een pisstaafje ingestopt.
Jij stopte jouw pisstaafje in mijn vagina. Daarom zitten we hier nu.
Fijn dat je mijn machtige staf een pisstaafje noemt.
Misschien wil ik het wel.
Mijn machtige staf?
Piper, er is nog geen "het".
Weet ik. Maar stel nou dat...
Over drie maanden ga je de cel in.
Ik kan toch zwanger zijn in de gevangenis?
Wat moet ik anders terwijl ik daar zit?
Eerst hadden we het nooit over kinderen en nu wil je een gezin stichten in de bak.
Ze zeggen toch altijd dat het nooit goed uitkomt?
Oké, maar ik denk niet dat ze onze situatie bedoelen.
Zijn alternatieven in elk geval nog bespreekbaar?
Bedoel je...
Het is niet Voldemort. Je mag het zeggen. Abortus.
Niet... Ik zou niet aandringen, Piper. Oké? Ik...
Jouw lichaam, jouw keus. Het is een wonder.
Alleen...
Ik kan me er gewoon nog niet echt iets bij voorstellen. Ik bedoel...
Toen Polly en Pete het vertelden,
voelde ik paniek voor hen tot ik me realiseerde
dat mensen nu kinderen willen.
Dus je bedoelt dat je het niet wilt.
Ik wil echt een gezin stichten met jou, Piper. Tuurlijk wel.
Luister dan. Weet je nog, al die gesprekken
die we hadden over hoe ik mijn tijd daar zinvol kan maken?
We kunnen nu een nieuwe toekomst beginnen,
in plaats van wachten.
Piper, dan komt de baby naar huis en dan zit jij nog vast.
Eens kijken wat het pisstaafje erover zegt.
Ik ben verdrietig.
En daar word ik verdrietig van.
Hij is heel mooi. Ik bedoel, ik weet het niet.
Dat hoor je te zeggen, toch? Het is een baby.
Zeg dat hij geweldig is.
Want je kunt niet zeggen dat hij veel op John Goodman lijkt.
Oké, maar vertel me alles vanaf het begin.
Dus jij bracht Polly naar het...
Ik bracht Polly naar binnen, ze kleedde zich om
en vroeg toen: "Waar is Pete, verdomme?"
Dus ik kijk en hij zit niet in de wachtkamer en ook niet in de gang.
Dus ik ga naar buiten. Hij lag op de grond, Piper.
Hij lag gewoon op de stoep te knokken met de taxichauffeur.
-Jezus. -Zijn creditcard lag nog in de kroeg.
En ik kon ook niet betalen, want Pete had natuurlijk weer gezegd
dat ik geen geld mee mocht nemen,
"want vanavond is jouw avond",
dus moest hij de meter laten lopen tot Polly's vader er was.
En Polly's vader trok een gezicht...
Natuurlijk trok hij een gezicht.
Dus ik dacht: "Pardon, klootzak, ik heb ervoor gezorgd
"dat jouw kleinkind niet op de bar is geboren, ja? Graag gedaan."
Kreeg ze de extra hechting?
Ik weet niet wat dat is.
Maar iedereen vroeg de hele tijd naar jou, Pipes.
Ook iedereen in het café.
Iedereen had zo veel belangstelling voor je.
Ze houden van je, Piper Chapman.
Zelfs mensen die je niet kennen.
Een vriendin van Polly zei dat het leek of ze je kende
omdat ik jou zo goed had beschreven.
Maar ze kent me niet.
Dat meisje over wie je schrijft, ben ik niet.
Wat bedoel je?
O, niks.
Vind jij ook dat ik een omhooggevallen kutwijf ben?
Wat? Natuurlijk niet. Hoe kom je daar nou bij?
Ik heb je feest gemist.
Ik kreeg niet eens de droger open.
En ik was er niet bij toen mijn beste vriendin een kind kreeg.
Dat is klote.
Weet ik.
Ik ga wel.
Kom op, meisje. Je bent niet alleen.
Je hoort hier te bidden.
Nooit van gehoord.
We moeten praten.
Sneu, die oude buurvrouw van je.
Eenzame opsluiting, een verlenging van haar straf.
Dat is niet niks.
Ja.
Ik heb een paar vragen
waar ik graag antwoord op wil hebben.
Over Red en hoe die haar zaakjes nou regelt.
En ik denk dat een slimme meid zoals jij
-wel weet wanneer er een goede kans is... -Neptune's groenten.
Wil je weten hoe ze die rotzooi binnen krijgt?
Zo dus. En laat me nu met rust, ja.
Vergeet niet je handen te wassen en gebruik je eigen handdoek.
Schone dames zijn gezonde dames.
-Ja, weet ik. Oké. -Later.
Alles goed, T?
We moeten echt zorgen dat ze hier hete saus krijgen.
Tabasco, chilisaus, het kan me niet schelen wat.
Als ze dat spul niet snel hebben, dan moeten we echt actie gaan voeren.
Ik heb de uitslag gekregen.
T, die klootzakken weten echt niks. Dat weet je.
Ik mag naar huis.
Maak je een geintje?
Nee.
Tays.
O, mijn...
De post wordt later bezorgd vanwege antrax-controle.
Dus je hebt ervaring in de keuken.
Voedselbereiding?
Enige ervaring, ja.
Misschien kun je dan hier komen werken.
Want, Angie, onze vorige kokkin is er niet meer.
Vrijgekomen?
Ja, zo kun je het zeggen.
Romano?
-Reznikov. -Red.
Laat haar morgen alles maar zien.
Daar verheug ik me op.
Oké. Ik zal je hier even rondleiden.
Heb je eventjes, makker?
Is er iets aan de hand?
Nee, vast niet. We moeten alleen even babbelen, jij en ik.
Rijden maar.
Ben jij ook ziek?
Ja, alleen een dag later.
Sorry.
Je bent toch geen vampier? Wacht je op een uitnodiging?
-Niet te dichtbij. Ik ben besmettelijk. -Weet ik.
Ik wou net een goede wraak bedenken voor die kutfigurante uit Deliverance.
Wil je meedoen?
Misschien.
Wat ben je triest. Zelfs voor een gevangene.
Als je er ooit over wil praten, moet je bij de mentors zijn.
Ik kreeg zelf antidepressiva toen ik hier net was,
en die werkten even,
maar nu ruil ik ze liever om voor zwarte eyeliner.
Ik kreeg er verstopping van.
Liever poepen en huilen dan verstopt liggen pitten.
Wat is er?
Serieus.
Hij heeft een stuk over me geschreven.
Je verloofde?
"Eén straf, twee gevangenen."
-Wat een vreselijke titel. -Weet ik.
En ik ben blij voor hem, maar...
Hij heeft zo veel dingen zo mis.
Ik ben niet iemands vriendin.
Ik ben geen stoer verhaal om over op te scheppen op een chic feestje.
"Heb jij in het leger gezeten? Ik in de gevangenis."
Nee. Gelul.
Wat wij deden, jij en ik, dat was niet even een avontuur.
Dat was mijn leven.
Zal ik hem vermoorden?
Ik ben dan misschien een zieke lesbo in de bak,
maar ik heb nog wel een paar trucjes in petto.
Ik heb het gevoel dat ik zo veel mis.
Ik ook.
Waarom trek je zo'n gezicht?
Ik heb dit voor je. Voor als je moet kotsen.
Hou maar tot je je beter voelt.
Dank je.
-Is de baby er? -Ja.
Om zeven minuten voor twaalf.
Een blanca heeft de Twix gewonnen.
Hoe voel je je?
Gaat wel.
Iedereen begint al weer wat op te knappen. Ik ben vast ook snel weer beter.
Jij hebt niet wat de anderen hebben.
Hoe weet jij dat?
Omdat je tieten uit je shirt ploppen.
Dat had ik verdomme ook iedere keer.
Iedere keer?
Je voelt je wel beter over negen maanden.