Stukot obcasów może oznaczać tylko jedno...
- Że nie ma jak w domu? - On pewnie chciałby tam być.
ledczy ustalił, że nazywa się Freddie Delgado.
Jedna dziura w szybie, jedna w głowie. Proste równanie.
Ma tatuaż. To pewnie członek gangu.
To nie sprawka gangu.
Oni działajš bardziej otwarcie, robiš pokazówki.
A to, co?
Jest tego więcej.
Tommy.
Technicy majš trajektorię.
Strzelec stał tutaj.
Czysty strzał. Bum.
I patrz na to. Nasiona słonecznika.
Strzelec pewnie je łuskał, czekajšc na Delgado.
Zabójca się zaczaił.
To było zaplanowane.
Witaj, mamo.
Czemu zawdzięczam tę przyjemnoć?
Mam pewne wieci i chciałam przekazać je osobicie.
Jakie?
Sprzedaję dom.
- Nie wiedziałam, że był na sprzedaż. - Nie był.
Pojawił się kupiec z wyjštkowo dobrš ofertš,
i to bardzo hojnš.
Mieszkała tam przez 40 lat. Dostajesz jednš ofertę i od razu...
Co, łapię okazję, by w końcu ruszyć dalej?
Dobrze. Ja tylko...
Nie wiem, co o tym myleć.
I tak nigdy nie przyjeżdżała.
Jeli oczekujesz, że spędzę resztę życia w kapsule czasu
ze względu na starożytne wspomnienia,
to się mylisz.
A nie mogłaby się nad tym zastanowić?
Już to zrobiłam. Postanowione.
Wkrótce będzie po wszystkim, więc jeli chcesz co z domu,
to powinna wpać po to jak najszybciej.
Już nie przeszkadzam w pracy.
Z drogi. Proszę.
- Co ci jest? - Nic.
Zdecydowanie co.
Skoro musisz wiedzieć, to moja matka sprzedaje dom.
Jaki dom?
Ten Dom.
Pamiętam go.
Niektóre miejsca...
prysznic, blat kuchenny, schowek.
Zrobię wszystko, żeby o tym zapomnieć.
Dobra.
Mamy kilka siniaków,
i drobne skaleczenia, wszystkie w trakcie gojenia.
Mógł wdać się w bójkę 24 do 48 godzin temu.
Mam informacje o naszym Freddiem.
Niedawno wyszedł z paki.
Zastrzelił 6-letniš dziewczynkę podczas napadu.
Wyszedł tydzień temu.
Jej zdjęcie znalelimy w jego aucie.
Dlaczego wypucili go wczeniej?
Unieważniono proces, bo prokuratura popełniła błšd proceduralny.
- To straszne uchybienie. - I morderca wyszedł na wolnoć.
Nie na długo.
Po ogłoszeniu decyzji ojciec dziewczynki, próbował zaatakować Freddiego.
- Groził, że go zabije. - Może spełnił swojš grobę.
Tak, to moja córka, Emily.
Współczujemy panu straty.
Skšd to macie?
Znalelimy kilka kopii w samochodzie Freddiego Delgado.
Dzisiaj został zastrzelony.
Jaka szkoda.
Wie pan jak to brzmi.
To nie tajemnica, że w sšdzie zaatakował go pan, panie Winters.
Nic dziwnego, że był pan wciekły.
Wie pan, skšd mógł mieć te zdjęcia?
Tak, jedziłem za nim.
Zostawiałem to tak, żeby mógł je znaleć.
Żeby nie zapomniał o tym, co zrobił mojej dziewczynce.
Nie pojechał pan za nim dzisiaj rano na parking?
Żeby się zemcić?
Gdy Freddie Delgado zabił mojš córkę,
właciwie odebrał dwa życia.
Rodzice nie powinni patrzeć na mierć dziecka. To nie jest naturalna kolej rzeczy.
Powinienem patrzeć, jak Emily dorasta.
Więc...
zabierajšc Emily,
właciwie zabrał mojš przyszłoć.
Czy byłem wciekły na niego?
Tak, nie bez powodu.
Czy chciałem jego mierci?
Wiele, wiele razy.
Ale czy się zemciłem?
Nie.
Nie tym razem.
Zaraz wracam.
- Puszczasz go? - Nie mam za co go zatrzymać.
Idzie.
DNA z ziaren słonecznika nie pasuje do niego, ani nikogo w bazie.
- Jego alibi się sprawdziło. - Panie Winters.
Tak.
Rozumiem, że był pan przesłuchiwany w sprawie zabójstwa Freddiego Delgado.
Tak.
Pan Delgado zastrzelił pana córkę
a jednak wyszedł wolny,
aż do dzisiaj, gdy go zastrzelono.
Co pan o tym sšdzi?
Ten potwór zabił moja córkę
i nie okazał żadnej skruchy.
Dzi dostał to, na co zasłużył.
Żałuję, że to nie ja go zabiłem.
Powinienem się odpłacić za mojš córkę.
Chce pan powiedzieć, że jest pan za samosšdem?
Nazywajcie to, jak chcecie, ale ludzie powinni odpowiadać za swoje czyny.
Oko za oko.
Niektórzy mówiš, że zemsta nie przynosi ulgi,
ale powiem jedno...
Oni kłamiš.
Przynosi.
Podejrzewa pan, kto mógł to zrobić?
To była wypowied Paula Wintersa na temat zabójstwa Freddiego Delgado.
- Pogršżony w żałobie tatu, co? - Włanie zachęcił ludzi do samosšdu.
Jedz, bo to będzie długi dzień.
Body Of Proof 03x05 Eye for an Eye - Oko za oko
Tłumaczenie: Samingo
Korekta i synchro: AR & Foxi
Mogę tylko złożyć najszczersze kondolencje
panu Wintersowi,
jednak nie podzielam jego poglšdów.
Samosšd nie może być tolerowany.
Nazywajcie to, jak chcecie, ale ludzie powinni odpowiadać za swoje czyny.
Wracam z laboratorium.
O co tu chodzi? Na nic nie majš czasu.
Podziękuj Paulowi Wintersowi.
Jego wezwanie do broni jest hitem.
Ludzie wzięli się za wymierzanie sprawiedliwoci?
Wielu pokrzywdzonych tylko czeka na okazję.
Już 26 wezwań. Na szczęcie żadnych zabójstw.
Mam szansę skopać gospodarza.
Ocišga się z naprawš mojego kibla.
- Co nowego o naszym strzelcu? - Nie.
Megan wydobyła pocisk z jego głowy, ale był zbyt uszkodzony,
by sprawdzić go w bazie.
Sprawdzę jeszcze raz alibi Paula,
i jego finanse.
Jeli nie on zabił,
to może kogo wynajšł?
Brzmi rozsšdnie. Jadę spotkać się z wdowš.
To nie był więtoszek. Może dopadła go przeszłoć.
Musimy zdusić to w zarodku, i to szybko.
- Pani Delgado? - Tak.
Detektyw Sullivan, policja.
To jest doktor Hunt z Biura Medycyny Sšdowej.
Możemy chwilę porozmawiać?
- Jak to jest być żonš dzieciobójcy? - Hej.
Pani Delgado,
przykro nam z powodu pani męża.
Staramy się ustalić kto go zabił, ale musimy zapytać o tatuaż gangu.
Stare czasy.
Zostawił to, gdy urodził się Horacio.
Freddie chciał dla niego lepszego życia.
Ale nikt nie zatrudni wyrzutka z kartotekš.
A dzieci muszš co jeć, co nie?
Dlatego napadł na sklep?
On nie chciał nikogo skrzywdzić.
I ta jedna kula zawsze w nim tkwiła.
Rozrywała go od rodka.
Poczucie winy nie wystarczy.
Skšd to jest?
Przedwczoraj był tu ojciec tej dziewczynki
i wsunšł to pod drzwi.
Freddie złapał go, próbował przeprosić,
ale ten facet oszalał.
Totalnie mu odbiło.
Freddie...
...tylko stał.
Nie próbował walczyć. bo jak by mógł?
Teraz go nie ma, a my jestemy sami.
Ale wiat się dalej kręci.
- Dowiemy się, kto to zrobił. - Tak?
Jak chcecie.
Paul nie mówił, że był w domu ofiary.
Ani, że go zaatakował.
Sprawdziłem alibi pana "Oko za Oko".
Jakie luki?
Wręcz przeciwnie.
Mamy nagranie, jak w tym czasie je posiłek w centrum handlowym.
Był tam, gdy strzelano.
Nie mógł tego zrobić. A mógł kogo wynajšć?
Tylko, jeli kto zrobił to za darmo.
Po zabójstwie córki, rozwiódł się i stracił pracę.
Nie ma grosza przy duszy.
Jestemy w lepym zaułku.
Niech więc tak będzie.
Zła karma go zabiła.
Zresztš już doć się nad tym namęczyłem.
Co z tobš?
Nie pracujesz, bo nie polubiłe ofiary?
Czeć.
- Czeć babciu. - Wchodcie.
Czeć kochanie. Czeć Megan.
- Tak się cieszę. - Tak?
Może zamieszkasz bliżej nas.
Byłoby cudownie.
Moja laleczka.
Megan, sprzedaję większoć mebli i wystroju,
więc zabierz to, co jest dla ciebie cenne.
Cenne?
No popatrz.
Przychodziłam tu będšc w twoim wieku,
żeby się schować.
Jest.
To twoje?
Popatrz.
Ćwierćdolarówka.
Zakładałam szwy temu tygrysowi.
Zawsze była lekarzem.
To dziadek?
Jaki on był?
Był zabawny.
Lubił tańczyć.
Był trochę smutny.
Mamo, co to?
Odłóż to, proszę.
Mamo.
To rzeczy taty. Mówiła, że się wszystkiego pozbyła.
To nie twoje. Po prostu to dłóż to.
Albo co, mogę co poczuć?
Gdy tato umarł, ty...
...jakby go wymazała.
Ale mylę,
że gdyby nie istniał, to nie strzeliłby sobie w głowę, prawda?
- Megan, nie czas i pora. - Nigdy nie jest czas.
Przez 35 lat nie nadszedł czas.
Teraz sprzedajesz dom, a wszystko, co po nim zostało
jest w tym pudełku.
- Tego też się pozbędziesz? - Nie chcę o tym rozmawiać.
Ale ja chcę!
Zamknij to pudełko.
Nie.
Megan.
Na litoć boskš.
Co?
Zaraz będę.
Chod.
Miło cię tu widzieć.
Co masz?
No dobra.
Ofiara to Lori Keyser, 34 lata.
Mieszkała w tym domu opieki.
Jest tu od trzech tygodni, odkšd wyszła z więzienia.
A co zrobiła?
Odsiedziała pięć z trzydziestu lat,
za zabicie swojego byłego chłopaka
Wylała mu kwas na twarz.
A teraz kto jej wylał na twarz kwas.
Oko za oko.
Wyglšda na to, że to następny atak mciciela.
Żyjemy w niepewnych czasach.
I zwłaszcza teraz,
chcemy wiedzieć, że kto dba o nasze interesy.
Nie o kieszenie lobbystów...
Cholera.
Podszyte kieszenie...
- Musisz tak robić? - Przepraszam.
Mylałam, że przygotowujesz owiadczenie w sprawie zabójstwa,
- ale to brzmiało jak przemowa. - Nie za dobra.
Zapowiesz swojš kandydaturę?
Jutro.
Poważna sprawa.
Dlaczego nic nie mówiła?
Bo już raz oskarżyła mnie, że jestem rozkojarzona,
i nie chciałam powtórki.
Więc harujesz za dwoje i jeste przepracowana.
Nie, daję radę.
Skoro tak, to dlaczego ubrała swojš BDS?
- Mojš co? - Bluzkę z Dołu Szuflady.
Nosiła jš w zeszłym sezonie.
Masz też te same spodnie i buty, co wczoraj,
a to oznacza jedno.
Spała tu na kanapie.
Włożyła swojš BDS i odwieżyła się, mylšc, że nikt się nie zorientuje.
- Nie można cię wyłšczyć? - Nie.
Czasem naprawdę cię nienawidzę.
Dobrze, jestem przepracowana.
Potrzebujesz czego?
Tak, Tommy i Adam tu sš.
Mylałam, że może chciałby porozmawiać o ostatnim morderstwie, ale nieważne.
Nie, chcę.
Nie.
Pracuj nad przemówieniem. Ja będę cię kryła.
Dobra.
Oto co mamy.
Przyczynš mierci Lori Keyser była ostra niewydolnoć oddechowa,
spowodowana wdychaniem oparów kwasu.
Delikatnie mówišc, to było okropne.
Curtis bada jej tkanki
by zidentyfikować kwas.
To na pewno była zemsta.
7 lat temu,
Lori wylała kwas na swojego byłego chłopaka,
bo polubił innš kobietę.
Skazano jš za zabójstwo.
Czemu wyszła po pięciu latach?
Złagodzono wyrok, bo w więzieniach jest tłok.
Znak czasów.
Postarasz się to rozwišzać Tommy, czy Lori też nie polubiłe?
Bywało gorzej, jak wiesz.
Następne pytanie brzmi, kto chciałby na niej się zemcić?
Może żona człowieka, którego zabiła?
Już sprawdziłem, że po nowym mężu nazywa się Susan Hart.
No dobra.
- Chcesz prowadzić? - Dziękuję bardzo.
Zadzwoń za tydzień,
- i zobaczymy... - Jak leci?
Detektyw Sullivan, policja.
Pani Hart, mšż mówił, że tu pani będzie.
Możemy porozmawiać? Przepraszamy za wtargnięcie.
Dobrze, a o co chodzi?
O Lori Keyser.
Wczoraj została zamordowana.
Przepraszam, zamordowana?
Susan,
może...
może skorzystacie z mojego gabinetu?
Tak, dzięki.
- Proszę. - Dziękujemy.
A pani jest...
Megan Hunt, lekarz medycyny sšdowej.
Trent Marsh.
To...
...bardzo dobra ksišżka.
Kto z pani bliskich popełnił samobójstwo?
Zastanawiałam się, czy Susan zachowywała się dzisiaj inaczej.
Wie pani, że nie mogę rozmawiać o pacjentach.
Ale wietna próba odwrócenia uwagi od siebie.
To powinna być moja praca.
A jest pan dobry w swoim fachu?
Lubię tak myleć.
Przepraszam, ale nie dociera do mnie, co pan mówi.
Lori Keyser Lori Keyser została zabita
i to...
...kwasem?
To zabójstwo może być przykładem poetyckiej sprawiedliwoci.
I oczywicie, podejrzewacie mnie.
O mój Boże.
Lori była chorš kobietš.
Nigdy bym czego takiego nie zrobiła.
Pani obecny mšż nie wierzy, że pogodziła się pani ze stratš.
Bill mnie nie rozumie.
Ani trochę.
Gdybym tylko mogła zapomnieć i żyć dalej.
mierć Jeffreya rozdarła moje życie,
na to, co było przed tym, i na to, co po tym.
I wszystko, co od tamtego czasu zrobiłam, żeby zapomnieć...
Moja...
...praca, moje hobby,
moje...
...obecne małżeństwo.
Wszystko się rozpada.
Ale jest konieczne,
bo bez tego nie wiem, co robić.
Co się pani stało w rękę, pani Hart?
Oparzyłam się rano,
przygotowujšc niadanie.
Specjalizuję się w doradztwie osobom po utracie bliskich.
Przeżywanie utraty ukochanej osoby jest zawsze niezwykle trudne.
w każdym przypadku.
Gdy chodzi o samobójstwo, to droga przez żałobę jest wyjštkowo trudna.
Jeli kto bliski został zabity,
to celem złoci staje się osoba,
która odebrała ukochanš osobš, ale przy samobójstwie, celem złoci
jest ta sama osoba, którš opłakujesz.
Jeli mogę zapytać...
Kogo straciła?
Muszę wracać do kolegów.
- Megan, nie musisz od tego uciekać.... - Jak już, to doktor Hunt.
Idziemy.
Ona idzie z nami. Ładny gabinet, dzięki.
Oczywicie. Proszę...
Proszę, we jš.
A jeli będziesz chciała porozmawiać, to moja wizytówka.
Czeć.
Przepraszam za tamto.
Uwiadomiła mi, że już czas.
Powinna to mieć.
Nigdy ci nie mówiłam,
że gdy pytano mnie o twojego ojca,
mówiłam, że miał zawał.
Obawiałam się tego, co mogš pomyleć.
Obwiniałam się...
że nie widziałam oznak,
że nie wiedziałam, jak cierpi,
i że nie byłam wystarczajšco dobrš żonš,
żeby zatrzymać go przy życiu.
Mogłam cię wesprzeć...
...gdyby mi pozwoliła.
Miała dwanacie lat, Megan.
Matka musi chronić dziecko przed bólem, nie dzielić go z nim.
Dlatego wyniosłam wszystko z domu.
Mylałam, że to...
Chciałam cię tylko chronić.
To jest list pożegnalny?
Dlaczego policja go nie znalazła?
Bo ja znalazłam go pierwsza.
I co, schowała go?
Ukrywała to tyle lat?
Stało się.
Wstydziłam się, wiesz?
Dlaczego wcišż masz pretensje o wydarzenia z tamtego życia?
Ten tchórz się zabił, Megan!
A jeli nie?
Proszę cię. Znowu zaczynasz.
Wiem, że mylisz, że twój kochany tatu
nie mógłby postšpić le.
Bo niby jak?
On nie miał aż 35. lat
żeby cię rozczarowywać, a ja tak.
Dlaczego pokazujesz mi to włanie teraz?
Bo powinna przestać żyć w przekonaniu, że na wszystko jest odpowied.
Dlaczego to zrobił? Nie wiem.
Daj temu spokój Megan. Ja dałam.
Nie.
Nigdy.
Jest prawie południe. Gdzie się podziewała?
Ja mam tutaj urwanie głowy.
Wiedziałam, że powinnam wzišć wolne.
Ty nie bierzesz wolnego, pamiętasz?
Mam co nowego o morderstwie Lori Keyser.
Oblano jš kwasem fluorowodorowym.
A Susan Hart, miała oparzenie na ręku.
- Od tego kwasu? - Nie proszę pani. Od oleju.
Mówiła prawdę.
- Jej alibi też się sprawdziło. - wietnie.
Kolejny lepy zaułek.
Policja rozszerzyła obszar poszukiwań wokół miejsca zbrodni.
Szukajš pojemnika po kwasie.
Lacey.
Co ty tu...
Miałymy razem zjeć.
Zapomniała?
Nie. Nie zapomniałam.
Nie proszę pani, ja nie...
Chwileczkę.
A ty dokšd?
Dopiero przyszła.
Chyba w końcu biorę wolne.
Może wszyscy sobie pójdš do domu?
Na razie, Lace.
Pogodziła się z babciš?
Nie pogodziłam, słonko. Ale znoszę jš.
Wiem, że między wami się skomplikowało.
Wiem, że jeste na niš zła, bo nigdy nie mówi o dziadku,
ale ty też o nim nie mówisz.
Włanie, że mówię.
Minęło dużo czasu,
i nie ma go z nami, ale...
Mylę o nim. Naprawdę.
Mamo, po porwaniu, umówiła mnie z terapeutkš.
Ona mi naprawdę pomaga.
A co z tobš?
Może też mogłaby spróbować, porozmawiać o swoich sprawach.
Moich sprawach?
Może gdyby poznała lepiej sama siebie, to ja też mogłabym poznać cię lepiej.
Co?
No dobra, terapeutka powiedziała mi, co mówić.
Jestem w szoku.
Rozmawiasz z terapeutkš o mnie? O własnej matce?
No może troszeczkę.
- Muszę ić do toalety. - Tak, szybka ucieczka.
Tu jest bezpiecznie, Megan.
Odpręż się.
Jak to działa? Co ja mam...
Czy mam...?
Poczuj się swobodnie.
Nie położę się.
W porzšdku.
Może zacznijmy od tego,
że opowiesz mi, co pamiętasz z dnia, gdy to się stało.
Dobrze.
Miałam 12 lat.
Wracałam piechotš ze szkoły,
jak zwykle sama.
Było goršco...
...jak na tę porę roku.
Szłam prosto do domu. Zobaczyłam wiatła.
Były samochody policyjne.
I weszłam na ganek. Jeden policjant podszedł do mnie,
i powiedział, że mamy nie ma w domu.
Potem popatrzył na mnie i powiedział, "twój ojciec nie żyje".
Siedziałam na ganku sama jakie 40 minut,
i zastanawiałam się, kto będzie teraz
podlewał kwiaty rosnšce przed domem,
bo tym zajmował się tata.
Zawsze o nie dbał i...
...kto teraz miał to robić?
Wiem, że to głupie, ale...
Nie.
To nie jest głupie.
Nie ma jednego sposobu na poradzenie sobie ze stratš.
I jak mówiłem, z żałobš po samobójcy najtrudniej sobie poradzić.
Przede wszystkim z poczuciem winy.
Prawda?
Mylałam sobie, że...
...był na mnie zły,
że byłam niegrzeczna,
Bo inaczej by tego nie zrobił, nie zostawiłby mnie.
Problem w tym, że większoć samobójców
rzadko ujawnia prawdziwe motywy swojego czynu.
Zostawił jaki list?
Mylę, że...
powinnam wrócić do pracy.
- Nie, Megan... - Przepraszam.
Megan, dopiero zaczęlimy.
Hej.
Mylałem, że masz wolne.
Włanie spotkałam Paula Wintersa.
- Naszego podejrzanego? Gdzie? - Wróciłam do gabinetu terapeuty.
- Tego? - Nie pytaj czemu.
I on był w poczekalni. Jest jego pacjentem.
Ten sam terapeuta leczy też Susan Hart?
- To nie jest przypadek. - Te dwie sprawy muszš być powišzane.
Ale nie ma dowodów, że oni pomcili swoich bliskich.
A co jeli zabili dla siebie nawzajem?
Mamy dwa morderstwa,
dwóch podejrzanych, i oboje majš idealne alibi.
I chodzš do jednego terapeuty.
Może zaczęli żalić się sobie w poczekalni.
I zrobili małš wymiankę, żeby się zemcić,
jak w "Nieznajomych z pocišgu"?
Zabili dla siebie i nikt nie jest podejrzany. Zbrodnia doskonała.
Nie, jeli udowodnimy spisek.
Musimy połšczyć każdego z tym drugim morderstwem.
Laboratorium się zajeżdża,
próbujšc dopasować słonecznik z miejsca zbrodni do Susan.
A co z kwasem?
Technicy znaleli butelkę z tym kwasem, jakie pięć przecznic dalej.
Teraz szukajš na niej odcisków i DNA,
z nadziejš, że będš pasować do Paula.
Tak, ale popatrz na nich. Nie wyglšdajš na zdolnych do morderstwa.
Pod wpływem cierpienia, wszystko jest możliwe.
wietnie.
Chcecie mi wmówić, że zabiłem kobietę, której nie nigdy widziałem?
O to chodziło, prawda?
Ty zabiłe dla Susan Hard, a ona dla ciebie.
Jakiej Susan? To jakie szaleństwo.
Paul.
Nie pomogę ci, jeli nie zaczniesz mówić.
Nie masz już tego doć?
Masz rację, mam doć.
Nie powiem nic więcej, dopóki nie dostanę adwokata.
Nie.
Wiem kim jest, tylko dlatego, że widziałam go w telewizji. Przysięgam.
Wiem Susan, że nie wierzysz, że kto może zrozumieć
uczucia z jakimi się zmagasz, odkšd odebrano ci męża.
Ale wiedz, że rozumiem więcej, niż ci się wydaje.
I mogę zrozumieć, że chciała,
- by zapłaciła za to, co zrobiła. - Proszę przestać tak mówić.
Susan, zabiła Freddiego Delgado?
Nie!
Nie wiem, kto to jest.
Nie znam go.
Proszę przestać.
Susan nie chce mówić.
A Paul zasłania się adwokatem.
Jeli mylš, że ich rozgrylimy, to jest ich ostatnia deska ratunku.
Nie mogš przyznać, że się znajš.
Ona prawie pękła, patrz na niš. Potrzebuję więcej czasu.
Tak, detektyw Lucas.
Tak.
To niemożliwe. Możecie to jeszcze sprawdzić?
Dobra, dzięki.
To z laboratorium.
- Wszystko się chrzani. - Co się stało?
DNA z obu miejsc zbrodni nie pasuje do żadnego z nich.
To nie oni zabili tych ludzi.
To wszystko co mamy. Wracamy do poczštku.
Niezupełnie. Nie uwierzycie.
DNA z obu miejsc zbrodni
- jest identyczne. - Poczekaj.
Obie ofiary zabiła ta sama osoba?
Jedyne co łšczy te ofiary, to terapeuta.
Doktor Trent Marsh.
Doktor Marsh ma trudnš przeszłoć.
10 lat temu jego żona została zamordowana w domu.
Był podejrzanym?
Oczywicie, jako mšż, ale szybko go wykluczono,
bo był inny podejrzany.
Nathan Jarvis, odsiedział swoje za przestępstwa seksualne.
Skazano go?
Zatrzymano, a potem zwolniono z braku dowodów.
Więc nigdy nie rozwišzano tej sprawy.
Rok póniej
Marsh zaczšł studiować psychologię,
otworzył własny gabinet, i leczy pogršżonych w żałobie.
Sam od dziesięciu lat jest pogršżony w żałobie.
To normalne, że w końcu nie pękł, ale czemu teraz?
Może chciał dać Paulowi i Susan jaki rodzaj...
...zadoćuczynienia.
Adam szuka w magazynie akt dotyczšcych morderstwa jego żony.
Pobrano mu wtedy próbkę DNA.
Jak tylko połšczymy go z miejscami zbrodni,
to go mamy.
Naprawdę poszła do niego na terapię?
I co mu powiedziała?
Wystarczajšco dużo.
Teraz on będzie mówił.
Dziękuję, że się pan stawił.
Mam nadzieję, że pomoże nam pan
w dwóch otwartych ledztwach, które prowadzę.
Oczywicie.
Dwoje ludzi zabitych w akcie zemsty...
Oboje zginęli dokładnie tak samo,
jak zabili swoje ofiary.
Rozumiem.
Tak.
Główni podejrzani
sš pana pacjentami.
- Paul Winters i Susan Hart. - To jest...
... kłopotliwa sytuacja.
Jak wiadomo,
obowišzuje mnie poufnoć,
która normalnie wyklucza mnie
z rozmów o pacjentach,
ale w tych okolicznociach...
Podczas moich sesji terapeutycznych,
chcę by pacjent skupił swój gniew
na osobie odpowiedzialnej za utratę ich ukochanych.
To tylko...
pierwszy krok do wybaczenia,
bez tego nie można zaczšć zdrowieć.
Mam nadzieję,
że w jaki sposób nie jestem
odpowiedzialny.
Mylę, że tak.
Nie z powodu tych rozmów,
bo Paul i Susan sš niewinni. Nikogo nie zabili.
Ale kto to zrobił, a jedynym co łšczy te sprawy,
jest pan.
Więc doszlicie do wniosku, że to ja zrobiłem.
A wydedukowalicie, co mogło mnš kierować?
Pana przeszłoć.
Zamordowano panu żonę.
Nigdy nie złapano mordercy.
Czyli co, jestem zaburzony?
Zabijam, by ukoić ból spowodowany niemożnociš
zamknięcia własnych ran? Podoba mi się.
W końcu zaczynacie myleć.
To prawda.
Moja żona
jest przypomnieniem wielu przemilczanych spraw.
Te rodziny, rozrywane co chwilę
czyim morderczym kaprysem.
Bo jeden czyn wywołuje echo,
które odbija się na psychice następnych pokoleń.
A jednak tylu tych morderców jest bezkarnych.
Z powodu braku dowodów,
bo macie czerwone wiatło, z przyczyn formalnych.
Staramy się.
Ale zawodzicie.
Więc pan postanowił działać.
Sam pan wymierza sprawiedliwoć, zabijajšc morderców?
Widzisz, starasz się, ale zawodzisz.
Marnujesz czas oskarżajšc mnie.
Z chęciš przez to przejdę jeli dzięki temu, poczujesz się dobrym policjantem.
Przeszukajcie mój dom, wecie odciski, DNA,
i co tylko chcecie.
Ja nie jestem mordercš, detektywie.
A nawet gdybym był,
i tak bycie nie umieli tego udowodnić.
Tommy.
Powiedz, że co na niego masz.
Jego DNA nie pasuje do zabójcy.
- Jaja sobie robisz. - Co?
A najdziwniejsze jest,
że podczas porównania próbek ze starymi sprawami,
wyskoczył kto inny.
Nathan Jarvis.
Główny podejrzany o zabójstwo żony Trenta.
Wyglšda nieprawdopodobnie, więc co mnie tknęło i sprawdziłem Jarvisa.
Goć zaginšł, od roku nie ma po nim ladu.
To on, wiem to. On za tym stoi.
Trent zabił Jarvisa.
Podłożył jego DNA na miejscach zbrodni.
Słonecznik, pojemnik po kwasie,
musiały tylko mieć kontakt z ciałem Jarvisa,
by został na nich naskórek.
Wbił nam rodkowy palec prosto w oko.
Tak i podziałało.
Wywinie się z morderstwa.
Obiecuję, że będę reprezentować wartoci tego wspaniałego miasta,
odcinajšc partyzantów paraliżujšcych Waszyngton.
Proszę tylko, bycie dali mi szansę.
Nie zawiodę was.
Wspaniale się prezentowała.
Dan.
wietny poczštek kampanii.
Przedstawiła swój program,
podziękowała komu trzeba,
złożyła właciwe obietnice.
Dziwne, że nie przyszedłe obejrzeć swojej inwestycji.
Uwierz, byłbym tam, ale miałem robotę.
Wiesz już, co ze sprawš Trenta Marsha?
- Nie strasz mnie. - Włanie wyszedł.
Jak to możliwe?
Nie ma najmniejszego dowodu, łšczšcego go z zabójstwami.
Nie moglimy go oskarżyć.
Wiemy, że to on zabił, ale nie możemy nic z tym zrobić.
Nie chcę tak myleć.
Ja też nie.
Ale niestety, moje biuro nie egzekwuje sprawiedliwoci,
tylko prawo.
Megan.
Miła niespodzianka.
Chciała umówić się na sesję?
To twoje.
Nie chcę tego.
Jeste odważna, przychodzšc tu sama.
Czy nie jestem demonicznym zabójcš?
Zabijasz tych, którzy według ciebie na to zasłużyli.
Przykro mi,
z powodu twojej żony.
W pracy wcišż spotykam pogršżonych w żałobie
i nigdy nie przywykłam
do widoku ludzi w najgorszym dniu ich życia.
Żałoba jest straszna. To otwarta rana.
Popycha ludzi do niewyobrażalnych czynów.
Mylisz, że identyfikujšc się ze mnš
skłonisz mnie do jakiego przyznania?
Nie, jeste na to za sprytny.
Przyszłam cię ostrzec.
Ostrzec?
Mylisz, że pomagasz swoim pacjentom,
dajšc im jakie poczucie zadoćuczynienia.
A co z twoimi ofiarami?
Co z ukochanymi, których zostawiajš?
Czy nie zapragnš zadćuczynienia?
Zemsty?
Co będzie gdy się dowiedzš, co zrobiłe?
To jest groba?
Skoro tak to widzisz.
Kiedy przyjdzie na mnie czas
to przyjdzie,
a póki co,
mam jeszcze wielu pacjentów,
którym mogę pomóc.
Nie, jeli ja będę mogła co zrobić.
Jeste bardziej chory, niż oni.
Chyba tak nie mylisz?
Chciałbym spędzać z tobš więcej czasu, Megan.
Chętnie pogawędziłbym o twoim tatusiu.
Spotkamy się jeszcze?
Ostatecznie...
Każdy mnie spotka.
Nigdy nie chodzisz do domu?
A ty?
Potrzebuję chwili. Marsh zaszedł mi za skórę.
Socjopaci to potrafiš.
Jeste terapeutkš?
Powiesz, dlaczego chciała mnie widzieć?
Co to?
Przysługa.
"Boli mnie serce, że muszę to zrobić".
"Jeli to czytasz, to wiedz, że jest mi przykro".
"Ale ten wiat nie jest dla mnie".
To list pożegnalny mojego ojca,
który moja matka ukrywała przez 35 lat.
Nic dziwnego, że była taka rozbita.
Megan, tak mi przykro.
Chcę, żeby zlecił badanie.
Odciski, DNA, analizę pisma i tak dalej.
Wiesz, że nie mogę tak załatwiać spraw osobistych,
więc nie możemy pisnšć słówka.
Mam tylko jedno pytanie.
Dlaczego?
Bo nie wierzę w ani jedno słowo z tego listu.
Mój ojciec się nie zabił.
Ja to wiem.
Tłumaczenie: Samingo Korekta: AR / Dopasowanie: Foxi