Dit is het laatste fragment van een eens levende planeet.
De vernieling ingeholpen door de waanzin van haar inwoners.
Veroordeeld tot eindeloos dwalen
door ruimte en tijd,
haar verdriet en wanhoop uitschreeuwend.
In de legende en de realiteit
noemt men haar Metal Hurlant.
Ze wordt nooit uitgeschakeld.
Ze flikkert nooit.
Of hapert.
Ze gaat nooit uit.
Nooit.
Anderen zeggen dat het is om ons dommer te maken.
Om onze bereidheid om te vechten te remmen.
Te stoppen met denken.
Ik kan me niet meer dan een paar seconden concentreren.
Ik kan niks meer onthouden.
Ik kan me alleen maar concentreren,
als ik mijn ogen sluit.
Ik probeer te herinneren hoe het vroeger was.
Toen ik in een wereld vol kleuren was.
Voor de kolonisten van de sterren kwamen.
En onze leiders krachtige wapens beloven.
Wapens om de grote oorlog en het geweld te beëindigen.
Ze zeiden dat ze geloofden in onze rechtvaardige zaak.
Alleen was er een probleem,
ze verkochten ook wapens aan onze vijanden.
We roeiden elkaar bijna uit,
voordat kolonisten
de restjes kwamen oppikken.
Nadat onze planeet in bloed verdronken is.
Ik ga hier dood.
Dat weet ik.
Maar daarvoor,
wil ik iets anders zien.
Iets anders dan rood.
Rood ben ik moe.
Maar daarvoor moet ik hier weg.
Een seconde.
Een enkele fout.
Genoeg voor mij.
Nog niet.
Maar al snel.
Ik wil de hemel zien.
Niet voor mij.
Voor alle andere.
Ik moet sterk blijven.
Nooit opgeven.
Dit is het.
Het is nu of nooit.
Probleem in cel 51.
Bewaker onderweg.
Wacht. Ik ben de baas.
Tegen de muur. NU.
Komt er nog wat van? Wie ben je?
Op het bed.
IK BEN DE HERSENEN VERPLETTERAAR.
K12 is offline. L53, controleer de status.
Versterking naar BETA zone C.
VERSLAG. - INDIVIDU NIET GEVONDEN.
WAT...?
Eindelijk...
Kleuren.
Geen...
Spijt...
Wil je mijn mening?
Deze planeet is niet de moeite waard.
Hoop, moed,
is slechts de vage herinnering van een volk
dat eens de gekke planeet bewoonde.
Maar de droom machine stopt nooit.
Dit metalen hart probeert altijd
om het lot van een andere ziel te veranderen.
In het jaar 2312,
weet niemand met zekerheid hoe groot Los Angeles is geworden.
Op de aarde wonen nu 37 miljard mensen.
Steden zijn met elkaar verweven
als een enorm doek van beton en staal.
Reportage van Trez Tarpoon, archeologische politiechef.
Een team archeologen ontdekte een cryonics lab
uit de 20e eeuw,
met enkele lichamen in winterslaap.
Helaas zijn de meeste eenheden vernietigd,
en hun bewoners zijn niet meer dan levenloze lichamen.
Maar blijkbaar is er een uitzondering.
Deze cryo lijkt intact en operationeel, maar...
ik zie geen hartactiviteit
en geen hersenactiviteit.
Vliegend door de gekwelde hemel
vloeit het levend metalen over van verdriet.
Autopsies kunnen ons vertellen... Wacht.
Net als in andere tijden en op andere plaatsen...
Ik krijg tekenen van leven.
probeert hij het verdriet te delen met een ander bewustzijn.
Deze is nog in leven.
We konden zonder probleem de man in de buis laten herleven.
Een eenvoudige injectie genas hem van de de ziekte waarvoor hij werd ingevroren.
Moderne geneeskunde.
Stelt mensen in staat eeuwen te leven.
Daarom staat de wereld op exploderen.
Ik vermoedt dat onze ijsman nu in perfecte gezondheid is?
Niet echt, meneer.
Iets heeft zijn geheugen beschadigd.
Hij weet zelfs zijn eigen naam niet meer.
De weinige herinneringen die hij heeft werden opgenomen en opgeslagen.
Maar buiten dat...
Buiten dat
heeft hij geen waarde voor onze samenleving.
Ik ben bang van niet.
Onze wereld is te verschillend van de zijne.
Onze technologieën zijn niet te bevatten.
Er is weinig kans dat hij een productief lid wordt van onze samenleving.
Deze wereld heeft geen plaats voor een niet-productieve.
Je wat er gedaan moet worden, meneer Tarpoon.
Dus...
Dat is het?
Dit is onze enige optie?
Ja, dat weet je.
Geef de opdracht.
Stuur een executieteam om ervoor te zorgen.
Zorg ervoor dat ze zijn organen oogsten.
Komt er toch nog iets goeds uit de arme kerel.
Het is goed zo, denk ik.
Ik vermoedde toch al hersenbeschadiging.
Sinds we hem wakker maakten
deed hij niets anders dan stomme tekeningen maken.
Tekeningen.
Des te meer reden, Trez.
Ontwerpen van nooit op te richten gebouwen of tuinen of gebouwde machines.
Het heeft geen zin.
Het is onze plicht om de maatschappij van dit oude fossiel te ontdoen.
Onze wereld is beter af zonder hem.
Belast met de triestheid van deze wereld
vervolgt hij zijn reis.
Verdrinkt in verdriet voor het toekomstige lot van de mensen die hij ontmoet.
Een noodkreet dat nooit stopt.
Zoals het is en het altijd zal zijn.
De Metal Hurlant.
Vertaald door Minouhse, Quetsbeek & S1l3nc0r