Dit is het laatste fragment van een ooit levende planeet.
Het werd vernietigd
door de waanzin van haar inwoners.
Veroordeeld tot eindeloos dwalen
door ruimte en tijd,
haar verdriet en wanhoop uitschreeuwend.
In legende en in feite,
is het bekend als
Metal Hurlant.
Waar ben ik?
Je bent in mijn schuilkelder...
Jij bent onze buurman?
Een waarmee mijn vader de hele tijd vecht.
Meneer Davis, toch? - Ja.
Ik begrijp het niet. Waarom ben ik hier?
Ik weet niet hoe het te zeggen.
Ongeveer vier uur geleden, was er een aankondiging...
Een raketten salvo op weg naar het land.
Ik wist dat ik moest schuilen.
Toen ik naar buiten ging, zag ik je in de tuin.
Wacht eens even...
Jij... Jij hebt me geslagen.
Sorry daarvoor, maar er was geen tijd om het uit te leggen.
Je zou me toch niet geloven en jouw ouders gaan zoeken.
Mam. Pap.
Jen. Je kunt die deur niet openen. Stop. Je begrijpt het niet.
Jen, luister naar mij.
De raketten zijn al ingeslagen...
Iedereen is dood.
Iedereen?
Ik weet het... Het is niet gemakkelijk om te accepteren.
Ga maar even zitten.
Ik pak wat water voor je.
Dit is moeilijk te accepteren, maar...
Je moet kalm blijven.
Neem zoveel tijd als je nodig hebt...
Want tijd is het enige dat we genoeg hebben...
Sorry dat ik je gisteravond wakker heb gehouden. - Maak je geen zorgen.
Voel je je beter?
Niet echt...
En wij? Zijn we hier veilig?
We zijn ondergronds,
en omgeven door metaal en beton...
Zolang die deur gesloten blijft
kan de straling ons niet bereiken.
De deur is verzegeld en kan alleen van binnen worden geopend.
We zijn veilig.
Als je hier was, hoe weet je zeker dat de raketten al zijn gevallen?
Misschien was het een hoax?
Nadat ik ons in deze schuilplaats kreeg, zette ik de radio aan.
Ik bad dat dit allemaal een grap is...
Ik hoorde de rapportage toen de eerste raketten insloegen.
Toen de eerste zender stopte, vond ik een andere.
Tenslotte stopten alle rapportages.
Heb je het vandaag geprobeerd?
Nee.
Misschien zijn er andere signalen?
Andere mensen in schuilkelders zoals wij? Die niet zijn geraakt?
Ik weet het niet.
Hoe werkt het?
Je scant de frequenties met deze knoppen.
En je kunt berichten verzenden met deze microfoon.
Dus als er iemand is, kan ik met hem praten?
Ja, dat is zo. - Dank je wel...
Er moeten andere overlevenden zijn, En ik zal ze vinden.
Vast wel.
Is er iemand?
Ontvangt u mij?
Is er iemand?
Als je daar bent, reageer alsjeblieft.
Ontvangt u mij?
Jen?
Het eten is klaar.
Antwoord me als je me hoort.
Je moet eten.
Ik mis je.
Is er iemand? Ontvangt u mij?
Ik moet iets verkeerds doen.
Ik ging alle frequenties af en geen reactie.
Volgens mij werkt hij goed.
Ik blijf het proberen.
Genoeg voor vandaag, je moet wat eten en slapen.
Er moet iemand daar zijn.
Het spijt me.
Je wilt ook niet opgescheept zitten met je enge buurman.
Je bent niet eng.
Het spijt me dat mijn vader je eng noemde.
Hij wilde me beschermen. - Hij hield van je, dat is wat ouders doen.
Maar je hebt mijn leven gered.
Ik weet dat ik stennis maakte.
Ik heb gewoon tijd voor mijzelf nodig om dit alles te verwerken.
Je kunt een douche nemen voordat je gaat slapen. Slaap jij in het bed, ik op de bank.
Dank je.
Meneer Davis?
Ik kan niet geloven dat ik zo lang uitsliep.
Je had het zeker nodig. Hoe voel je je?
Een beetje beter, het is nog steeds overdonderend.
Maar ik begin te wennen.
Nu hoef je alleen maar te eten.
Meneer Davis, mag ik wat vragen?
Ga je gang.
Waarom bouwde je de schuilkelder?
Ik bouwde hem voor mijn vrouw.
Ze was een mooie en intelligente vrouw.
Maar ze maakte zich veel zorgen over dingen..
Teveel zorgen over dingen.
Dingen waar niemand controle over heeft.
Bouwde je het daarom? Zodat zij zich beter voelde?
Ja.
Zodat ze wist dat ze een veilige plek had in geval van een ramp.
Ik dacht nooit dat ik het echt nodig had.
Wat is er met haar gebeurd?
Haar zorgen werden groter dan alleen maar een schuilkelder.
Het kwam tot het punt waarbij
ze bang voor alles was.
Ze verliet het huis nooit.
We probeerden vele artsen, medicijnen.
Uiteindelijk werd het teveel voor haar.
Ze nam teveel van haar medicijnen.
Ik denk elke dag aan haar.
Het spijt me zo.
Erover praten geeft me een goed gevoel.
Als je je vrouw verliest, kijken mensen anders naar je.
Ze hebben medelijden met je, of veroordelen je omdat je haar niet genoeg beschermde.
In beide gevallen stoppen ze met praten.
Vrienden, collega's, buren.
Alsof het verlies niet voldoende is.
Hadden daarom mijn vader en jij ruzie?
Nee, dat ging om iets anders.
Hij zag me een keer naar je kijken.
Hij noemde me een vieze oude man die zijn dochter...
Echt waar?
En vanaf die tijd verdacht hij u van...
Verdomme.
Heb je je niet verbrand? - Nee, het gaat wel.
Maar ik heb niets om me in om te kleden.
Je bent net zo groot als mijn vrouw.
Er staat daar achter een doos met haar kleding. Daar vind je vast wel iets tussen.
Oké. - Ik zal het je laten zien.
Dankuwel. - Hier is het.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier was.
Je kunt vast wel iets vinden.
Ik laat je even alleen.
Mijn vader had je verhaal moeten horen, voordat hij gevolgtrekkingen maakte.
Ik heb hem niet echt de gelegenheid gegeven.
Na de dood van mijn vrouw heb ik me afgezonderd.
Ik heb nooit met iemand gepraat. - U praat met mij.
En daar was het eind van de wereld voor nodig.
Ik hoop niet dat u het erg vindt. Ik moest het proberen.
Je bent mooi. - Ik had dit graag naar mijn eindbal gedragen.
Jen. - Ze zijn weg.
Het wordt nooit meer zoals het was.
Er was een ding wat ik deed om mijn vrouw op te vrolijken.
Ik zette muziek aan en danste met haar.
Ze zei dat de muziek pure emotie was, goed of slecht...
En de beste manier om verdriet of rouw te verwerken,
is de emoties in de muziek te stoppen. En ze te laten gaan.
En al deze emoties vormen samen de passie.
Men kan nooit genoeg passie hebben.
Uw vrouw had een bijzondere 'air'. - Dat had ze.
Meneer Davis. Ik... - Noem me alsjeblieft Brad.
U heeft mijn leven gered.
Laat jezelf gaan...
Ik weet niet of we dit moeten doen.
Alsjeblieft.
Ik moet iets anders voelen.
Ik moet voelen dat ik leef.
Heb je thee?
Ja hoor, in een blik, op een van de planken in de bijkeuken.
Geweldig, ik zal wat maken voor ons.
Je had beter alles kunnen labelen.
Wacht, laat me je helpen.
Laat maar, ik moet het toch leren.
We zullen hier nog wel even zijn.
Mijn God.
Dit ben ik...
Ze zijn allemaal van mij.
Wat heeft dit te betekenen?
Rustig, laat me het... uitleggen.
Me uitleggen waarom je me ontvoerde? Of me neersloeg?
Waarom je me hier vasthoudt? Dit is gewoon een manier om me te neuken.
Nee, ik zweer het. - Geloof wat je wilt, ziekelijk figuur.
Ik ga de politie bellen. - Nee, je kunt de deur niet open maken.
Ik weet wat je denkt, maar ik vertel je de waarheid.
Zie je het niet? Ik hou van je.
Mijn vader had al die tijd gelijk.
Jen, stop. Jen.
Je hebt me ontvoerd, me verteld dat mijn ouders dood zijn.
Is dat jouw visie op liefde?
Geen wonder dat je vrouw zelfmoord pleegde.
Je bent ziek.
Ziek.
Je wilt me echt gevangen houden. Viezerik.
Ziek ben je.
En dat wil mij opsluiten.
Mijn God.
Wat heb ik gedaan?
Het spijt me.
Vertaald door Minouhse, S1l3nc0r, Quetsbeek. Voor bierdopje. comExclusief gedownload van Bierdopje.com