Ostatnie dziewięć miesięcy było ćwiczeniem w utrzymywaniu
morale i linii programowej The Hour.
Mamy nowego redaktora naczelnego, musimy zrobić dobre wrażenie.
- Uncovered ledzš każdy nasz krok. - Kendall, Uncovered. ITV.
- Dziękuję, panie McCain. - wieższe. Nowsze. Ciekawsze.
I ma punktualnego prezentera.
- Trzeba to zamknšć. - Idziemy!
To komandor Stern, niedługo stanie na czele policji.
Ostatni wieczór potwierdził - pan Madden potrzebuje pomocy.
- Nowy współprowadzšcy. - Nie wiedziałe.
Gdy jeste daleko, brakuje ci wszystkiego, co pozostawiłe.
Nie zamierzam przepraszać.
Nie żałuję i nie będę rozmawiać o przeszłoci. Jasne?
- Jak masz na imię? - Delaine. Kiki Delaine.
- Jestem aktorkš. - Artystka!
Miło paniš poznać. Freddie tyle o pani mówił.
To moja żona.
Musisz?
Gocie jeszcze nie przyszli.
Jeden, dwa,
trzy, cztery,
pięć, szeć, siedem, osiem,
raz, dwa, trzy, cztery...
- Jest już panna Delaine? - Nie.
Panno Ramirez, bšd w gotowoci.
Zastšpisz Kiki, jeli się spóni.
Dobrze, panie Cilenti.
Skšd pochodzisz?
Z Kostaryki.
Dzięki raz jeszcze za ten wieczór.
Jest zbyt niemiały.
Codziennie pracuję do póna.
Przyjd jutro do studia, nagram cię.
Jeste ciemnoskórym lekarzem.
Pewnie się zdarzało, że biały pacjent nie chciał dać się zbadać?
Zajmuję się swoimi sprawami, zajmuj się swoimi.
- Sissy, przekonaj go. - Próbowałam.
Jestemy spónieni, szybko.
Uważaj.
Id do domu.
Masz papierosa?
Jak było w Klubie Kameleona?
- Miło. - Wspaniale!
Sporo pięknych wywiadów.
Piękne nie zawsze jest interesujšce.
Takie kluby zawsze dajš wieże spojrzenie na imigrantów.
wietna, antyfaszystowska inicjatywa.
Ale dobra historia musi też spojrzeć na drugš stronę.
Pokazać nienawić kierowanš przeciwko przybyszom.
Dwa dni temu zastałem graffiti na drzwiach domu,
bo piętro niżej wprowadził się ciemnoskóry chłopak.
To zwykli ludzie, jakich codziennie spotyka się na ulicach.
- Idealne dla Mosleya. - Albo The Hour.
Sami wejdziemy w ręce Mosleya.
Jeli dołšczš do dyskusji o imigrantach...
Damy poglšdom Mosleya czas na antenie, którego tak pragnie.
Dajcie mu sznur, niech się powiesi, jeli chce.
BBC nie emituje takich treci i nie będzie.
Ignorowana nienawić się rozwija.
Pozwólmy widowni podjšć decyzję.
Przy nagraniu będzie obecna rada nadzorcza.
Ciekawe, co będš mieli do powiedzenia.
- Zamierzam to zbojkotować. - I zostawić mi całš scenę?
- Panowie! - Oni nigdy nie przestajš.
Pokażę ci nasze mieszkanie.
Tędy.
To była nasza pierwsza noc. "Mother Courage". Znasz to?
- Nie. - Brecht jest beznadziejny.
Ale pewnie po francusku efekt jest lepszy.
- Mylałam, że nie lubisz teatru. - Trochę lubię.
Siedzielimy do witu, a potem zjedlimy niadanie na brzegu...
- Sekwany? - Oui.
Przeczytałam mu swój wiersz i zauważyłam, że zaczšł płakać.
Sekwana jest bardzo zanieczyszczona.
Jak ci się podoba bycie mężem?
- Niezwykle. - Piękny dom.
Freddie się tam urodził.
Czuć jeszcze obecnoć jego rodziców.
Ale mężem jest okropnym, cišgle pracuje.
Proszę mu kazać wracać do domu o siódmej.
Polubiła mężczyznę, musisz też polubić jego pracę.
- Będzie więc musiał zrezygnować. - Dobry pomysł.
List mam mieć rano na biurku.
Otworzę, wychodzšc.
Już tak póno? Adieu. Zaraz przyjdę.
- Nie lubisz jej. - Nie.
Ona jest... bardzo francuska.
Nie lubisz jej.
Nieważne. Ja jš lubię.
Pewnie dlatego jš polubiłe.
I Sartre? Nigdy nie czytałe Sartre'a!
- Czytałem. - Nie.
I Kerouaca. I Ginsberga.
- Spodobałby ci się Ginsberg. - Jasne.
Czy jest tu pan Madden?
Proszę pójć z nami na posterunek.
- Co on zrobił? - Nie mogę powiedzieć.
Jest jaki problem? Jakie jest oskarżenie?
Został pan oskarżony o pobicie.
Przez kogo?
Młodš damę.
Proszę pójć z nami.
Muszę tylko wzišć...
Co mam wszystkim powiedzieć?
Że zadzwonili z biura w sprawie tematu.
Id do samochodu, pan Lyon cię podwiezie.
Łazienka jest na końcu.
Zadzwoń do Sterna.
Marnie da ci numer.
Kto tu stracił rozum.
Panno Delaine, przepraszam, jeli ucierpiała pani w jaki sposób.
- Ale pani zawód... - Jestem aktorkš, nie...
Przepraszam.
Ale to pani słowo przeciwko słowu Maddena,
to bardzo znany i szanowany człowiek.
- Pobił cię? - Tak.
Tak włanie bym to nazwała.
- Użył czego? - Tylko pięci.
- Kto to widział? - Nie.
Było wczenie.
- Było już jasno? - Tak.
Mówiła, że to była noc.
Nie tylko jemu się to zdarzyło.
Nie uwierzyłby, co ci eleganccy panowie
robiš w wolnym czasie.
Nie zważajš na konsekwencje.
Gdzie jest moja żona?
- Zarzuty sš... - mieszne.
Cholernie mieszne!
Chyba nie sšdzisz, że byłbym zdolny do czego takiego?
Nie rozumiem, dlaczego ona to robi.
- Porozmawiam z niš. - Nie.
Zrobię, co w mojej mocy,
ale nie mogę działać tylko swoim tytułem.
- Takie oskarżenie wymaga ledztwa. - Kłamstwa aktorki?
To piewaczka, spotkałem jš w klubie.
Uwierzysz jej, a nie mnie?
Bylimy blisko, ale nie skrzywdziłem jej.
Widziałem cię wtedy. Kazałem ci wracać do żony.
Nie pouczaj mnie, jeste kawalerem.
Sprawy małżeńskie...
Jest trudno. Od jakiego czasu - bardzo.
Ale potem wróciłem do domu.
O której?
Było ciemno, nie wiem. Może 2.
Marnie potwierdzi. Wróciłem do domu, obudziłem jš.
Gdzie ona jest...?
Nie zrobiłem tego!
Dobrze wiesz, że nigdy bym tego nie zrobił!
Dlaczego ona kłamie?!
A jeli pójdzie do prasy? To jest chore!
Gdzie ona jest? Gdzie jest Marnie?
Nie.
To był 8. Zajmowalimy się Sputnikiem 2.
Musiałam pójć na okropne przyjęcie zaręczynowe.
Spónił się następnego dnia. Miał kaca.
Zaraz po moim powrocie.
Nie zrobił tego!
Oby miała rację.
Nawet jeli, a chcę mu wierzyć,
to jednak jest tu dziewczyna, która go oskarża.
- Kłamie! - Dlaczego?
Ma mu co za złe albo...?
Albo?
Może jej obiecał, że zostawi Marnie.
Spędzili razem tyle lat, może...
To zły znak, gdy żona się nie zjawia.
Jej zeznanie nie wystarczy, musimy zadać kilka pytań.
Czy zrobiła już kiedy co takiego? Poszukać dowodów.
Znaleć dziury w zeznaniu.
Co ja powiem Randallowi?
Co ona mówi?
Uważa, że jš zaatakował po wieczorze w El Paradis.
Byłem tam z nim tej nocy.
Szkoda, że nie zostałem dłużej.
To poważne zarzuty.
Możemy go zobaczyć?
Pięć minut. Jedno z was.
Id do domu, przebierz się. Camille...
Zobaczymy się w biurze. Rada przychodzi o 3.
Nie przyjdzie?
- Może poszła do rodziców? - Nie.
Nie chciałaby ich martwić.
Mogę do niej wpać...
- Wiedziałem. Poddała się. - Nie.
- Nie zrobiłem tego. - Wiem.
- Powinienem prezentować... - Nieważne.
Skupmy się na sytuacji.
Pomyl o tym wieczorze. Dziewczyna, El Paradis...?
Poszlimy do hotelu w Mayfair.
To nie pora na użalanie się.
Wiesz, że tego nie zrobiłe.
Musimy się dowiedzieć, kto to zrobił.
Teraz tu pasujesz.
Tu Bill Kendall. Mogę prosić pana Maddena?
Nie.
Podobno chce mieć pani wszystko pod kontrolš,
ale nie sšdziłem, że obejmuje to odbieranie telefonów.
Trudno o dobrych ludzi. Radzę sobie z tym, co mam.
- Nie ma go tu. - Dziwne.
- Bylimy umówieni. Nie przyszedł. - Nie wierzę!
Dzwonisz, by się pochwalić, że chcesz mi ukrać pracownika.
Skup się na ulepszaniu Uncovered. Powinno wystarczyć.
I jest też całkiem zabawna...
Skupicie się na szczycie NATO?
Oczywicie.
- Tylko tyle się dowiesz. - Zacznę zatem.
To pierwsze spotkanie głów rzšdów od 1949.
Zajmiecie stanowisko antymilitarystyczne.
- Skšd ta pewnoć? - Więc mam rację.
W takim szaleństwie,
że nawet prezydent USA może nie zjawić się na szczycie...
MacMillan jest nerwowy.
Czy Eisenhower umieci głowice w Wielkiej Brytanii?
Czy Eisenhower ma jaki plan? Skšd? Swojego szpitalnego łóżka?
To partia pokera rozgrywana przez szaleńców i inwalidów.
Chodmy na kolację.
Flirtujesz ze mnš.
Po prostu jestem bezporedni, panno Rowley, staram się.
Ale nie we własnym małżeństwie.
Jak by się poczuła pańska żona, gdybym poszła z panem na kolację?
Chyba, że chodzi o interesy? Nigdy nie wychodzę przed 9.
Moja kolacja to zazwyczaj frytki po drodze.
Jeli pan wybaczy, mam co do zrobienia.
Wszystko w porzšdku? Mój kolega odprowadzi pana...
Proszę o wybaczenie.
- Nowy samochód? - Tak. Co u pana?
- Wszystko w porzšdku. - Jak się miewa żona?
Po... incydencie? Już ochłonęła?
- Co? - Jaki rzemieszek jš niepokoił.
Niektórym się nie podoba, że w pobliżu żyjš kolorowi.
Bez obaw, pilnujemy.
Gdzie indziej mieliby się osiedlać?
Nic dziwnego, że ludzie jak pan wyprowadzajš się z Londynu.
Wszystko z niš w porzšdku. Dałem jej brandy.
Powiedziałem Sissy, by przekazała wiadomoć.
Przyjdę dzi. Udzielę wywiadu.
Podobno jest pan lekarzem, panie Ola.
Pańska matka musi być taka dumna.
Tak?
Chwileczkę.
Pomogę panu.
Nie znoszę tego kraju.
Nie mów tak o tym kraju.
Żyję w tym kraju.
A ty mnie kochasz.
To był ten sam?
Freddie, zaczekaj!
- Bawi cię zaczepianie kobiet? - Spieprzaj!
- Ile masz lat? - 17.
Pamiętam cię. Przynosiłe mojemu ojcu gazetę.
Byłby dumny, co?
Wynajmujesz jego dom czarnuchowi.
Wokół mieszkajš same czarnuchy!
- Co by pomylał twój tato? - Włanie, co?
Mosley mówi, że musimy kupować więcej cukru z Jamajki
zamiast handlować z Kubš.
Wtedy oni wszyscy mogliby wrócić do siebie.
Wyrzucić czarnuchów!
Oni jedzš kocie żarcie, sam widziałem.
"Prorok czy zdobywca nie powinni uciekać przed okazjonalnym absurdem".
"To ryzyko zawodowe".
Rozumiesz, co włanie powiedziałe?
Chcesz to powiedzieć w telewizji?
Reportaż o Klubie Kameleona.
Pozytywnie o wielorasowych klubach,
które rosnš w Londynie jak grzyby po deszczu.
Badanie współczesnej imigracji i wzrostu ruchu antyfaszystowskiego
w wietle wzrostu przestępcznoci na ulicach miasta.
Oby się spodobało radzie. O 3.
- Rozpatrujš nasz budżet. - Pamiętam.
Czy panowie Lyon i Madden sš tutaj?
Już idš.
Sukienka koktajlowa. Przegapiłem co?
Sissy, zadzwoń do pani Madden. Nie mogę jej złapać.
Powiedz jej, że muszę z niš porozmawiać.
Gdzie sš wszyscy?
I czemu cišgle jeste w wieczorowej sukience?
Sissy, zadzwoń do biura McCaina.
Mamy problem.
Duży czy mały?
Id stšd!
Hector został aresztowany.
Został oskarżony o pobicie dziewczyny.
Gdzie?
W El Paradis. Zaraz tam jadę.
Lepiej to zostawić policji.
On tego nie zrobił!
Wszyscy jestemy w połowie drogi między bohaterem a złoczyńcš.
Dobrzy robiš złe rzeczy, li kochajš swoje matki.
Delaine. Kiki Delaine?
Znasz to imię?
Czy to call girl?
Dlaczego kłamie?
Bogaci mężczyni codziennie traktujš je jak mieci.
Która musiała w końcu wybuchnšć.
Nie zrobił tego.
Kochana, nie wštp.
Jest tam Freddie? Randall węszy.
- McCain? - Wróci koło dwunastej.
Próbuj dalej. Musi pójć na posterunek West End Central.
Każ Freddie'emu zajšć się tematem faszystów.
Chcesz wpucić do studia tego dzieciaka z partii?
- To nieludzkie. - Może wręcz przeciwnie.
Nie szkalować ani nie wybaczać.
Nie ciekawi cię to?
Nie jeste zaintrygowana?
Zaintrygowana?
Nie masz pasji. Nic cię nie obchodzi.
Przepraszam.
To była sadza. Okropnoć.
Ale on wróci.
Daj mu sznur, jeli będzie chciał się powiesić.
Posłuchajmy, co ma do powiedzenia.
- Nie kochasz mnie. - Co?
Kochasz tylko The Hour!
Conard!
Egoista!
Chcesz, bym był odważny. Włanie to robię!
Nie wycofa oskarżenia. Zatrzymamy jš, jak długo się uda.
Nie może tego opowiedzieć brukowej prasie.
Wemie pienišdze?
Ile chce? Zapłacę.
Wypisanie czeku będzie przyznaniem się do winy.
Jeste niewinny. We się w garć.
- To takie pokręcone. - Marnie ci pomoże.
Nie ma jej tu.
Już dawno przestała mi ufać.
Nie bez powodu. Ta dziewczyna...
To jeden z moich głupich błędów.
Jeste pewien, że jak wyszedłe, było już ciemno?
Była noc.
Jeli Marnie nie pomoże, to znajdziemy McCaina.
McCain widział, jak wychodziłem. Był tam.
Nawet nie mogę tego utrzymać.
Zawsze mogłem na tobie polegać.
Hollandaise.
W 1651 słynny kucharz Francois Pierre Le Varenne
opisał sos bardzo podobny
do tego wspaniałego połšczenia masła i jajek.
Avec du bon beurre frais, et un jaune d'oeuf pour lier la sauce.
Oto on. Voila!
Quelle desastre!
- Jeszcze raz? - Nie.
Wspaniałe, pani Madden.
Może zechce pani do nas dołšczyć.
Oczywicie, tylko...
Gołšb... czy łabęd?
Vai a volare l'uccellino piccolina.
Chodzisz jak Lauren Bacall.
Dziękuję.
Pan Madden często tu bywa?
- Jest pani jego żonš? - Nie, producentkš.
Został aresztowany.
Z powodu incydentu z młodš damš, którš tu spotkał.
To przykre.
Te dziewczyny pracujš dla ciebie.
Nie obchodzi mnie, co robiš po godzinach.
Ale mnie tak.
- Nie mam prezentera. - Podobno mam dobrš twarz do TV.
- Nie wydaje mi się. - Urocza!
Zeznała, że jš pobił.
Te dziewczęta sš takie wrażliwe.
Kruche w męskich rękach.
Trzeba im doradzać i je prowadzić.
Przychodzš tu gwiazdy, politycy, dyplomaci.
Odpoczywajš tu.
To miłe miejsce.
Eleganckie. A inne sprawy...
Nie tutaj.
To poważny zarzut.
Jeli miałby pan pomysł, kto...
- Jestem biznesmanem. Panna Delaine... - Zna pan jej imię.
...to taka miła dziewczyna.
Jedna z najlepszych.
Ale ambicja każdego dopada...
Jest dla mnie jak córka.
Taka dziewczyna, która potrafi poruszyć mężczyznę.
Kto to zrobił?
Kto?
Mężczyzna, który sam składa serwetki
nie panuje nad własnym interesem?
Pewnie ma pani bogatš przeszłoć.
Pan na pewno też.
Rzecz w tym, że widz spotyka nie tylko hostessę,
ale kobietę, która zajmuje się domem.
Pani mšż odniósł ogromny sukces.
Jaka jest tajemnica waszego małżeństwa?
Pewnie każda żona zastanawia się, co jej mšż robi w cišgu dnia.
Gdy przechodzi przez te drzwi,
sprawiam, by czuł się kochany.
By bardziej cišgnęło go ciepło domowego ogniska.
- Macie dzieci? - Nie. Może wkrótce.
Mšż musi być z pani dumny.
Na pewno.
Jeli dałaby nam pani chwilę.
Oczywicie.
Masz ogień?
Kiki ma wielu przyjaciół.
Znasz ich?
Podobno jest aktorkš.
Bardzo dobrš aktorkš.
Teatr? Film?
Raczej... artystyczna fotografia.
Można znaleć w specjalnych księgarniach.
Jeli wiesz, o co pytać.
Wiesz, kto jš zaatakował?
Ktokolwiek to był, nie podobały mu się zdjęcia.
Piękne włosy.
Jakiej farby używasz?
Srebrny jesion czy amerykańska brzoza?
Żadnej.
Panie Wengrow? Widział pan pannę Rowley?
- Tak. - A pana Lyona?
Jestem!
- Gotowy na popołudnie? - Tak.
Muszę tylko...
Mamy bardzo ciekawych goci.
Goci?
- Dlaczego za mnš chodzisz? - Masz co nowego?
Szczyt NATO. Cišgle króluje temat demilitaryzacji.
Wie kto, nad czym pracuje Uncovered? Pan Kendall przyjdzie tu póniej.
Sš mniej zainteresowani szczytem jako polem politycznej debaty.
Tak sšdziłem. Panno Cooper. Pan Madden?
W newsroomie.
- Teraz? - Tak.
To dziwne, dopiero tam byłem.
Pójdziemy go zapytać, co o tym myli?
Jak się miewa pani Lyon?
Sey mi powiedział.
Dobrze. Wszystko dobrze. Dziękuję.
- Czy panna Rowley wróciła? - Nie.
Przyjdzie tu dzi pewien młody człowiek.
- Sey? Wiem. - Nie.
- Kto inny. - Kto?
Ustalam szczegóły.
Isaac pisze sztukę.
Jakš?
Domowš. Naturalistycznš.
Jeszcze nie napisałe?
Mam tytuł.
Chcę 20 stron przed końcem tygodnia.
Przeczytam, jeli zechcesz.
Oby pan nie uznał tego za nieuprzejmoć.
To po prostu inny rodzaj pisania.
Forma dramatyczna.
Pan Mackie w dziale dramatycznym obiecał rzucić okiem.
- Naprawdę? - Ale dziękuję.
On jest dowiadczony. I publikował.
Zgubiła się?
Wezwał mnie pan.
Kršżysz wokół moich ludzi. Wolałbym, żeby przestał.
Pan Madden jest najlepszy.
Zniszczysz jego karierę.
Dacie mu pół roku w Uncovered
i utknie na całe życie w rozrywce.
Dostanie błyszczšcy garnitur
i koło fortuny w bożonarodzeniowym quizie.
Proszę mi wierzyć, dostrzegam talent pana Maddena.
Łatwo go przekupić.
Przyjmie każdš ofertę.
Dšży też do autodestrukcji, jak wszyscy wybitni ludzie.
Pienišdze mu szkodzš.
Dlatego wolałbym, żebycie go zostawili.
A jeli tak zrobię?
Wasza producentka już mi groziła, że mi nie daruje.
No to ustalone.
Powodzenia.
Może wytrzymasz kilka rund.
Mogę w czym pomóc?
Szukam ksišżki... dla męża.
Słucham?
Co... artystycznego?
Nie wiem, co pani ma na myli.
Wie pan.
Niech spojrzę...
Dziękuję.
Był bardzo pijany.
Wyszedłem.
On chyba został. A potem...
Można się tylko domylać.
Jakkolwiek...
Ostatnio martwiłem się o pana Maddena.
Zachowywał się dziwnie.
Problem z Londynem jest taki,
że przy tylu... egzotycznych możliwociach,
ludzie tacy, jak Madden, łatwo zbaczajš z drogi.
Dzięki.
Mylałem, że Hector był twoim przyjacielem.
Wiesz, że nie byłby do tego zdolny.
Powiem cokolwiek będzie potrzebne, by utrzymać pozycję.
Jeli moje imię zostanie wspomniane poza tym pokojem,
historia wylšduje w prasie jeszcze dzi.
Nie chciałby pan, żeby pańskie powišzania z Maddenem...
wpłynęły na pańskš przyszłoć?
Podobno ma pan awans w kieszeni.
Zobaczymy się wieczorem na balu McClarena?
- Sissy, czy dodzwoniła się do... - Draytona?
- Herbaty? - Nie.
Nie wiem, co pan sobie mylał,
ale nie powiem Seyowi, że ma wystšpić razem z faszystš.
Mógłby zaprowadzić pana Draytona na plan?
- Dzień dobry. - Proszę tędy.
Teraz czas na narzeczonego panny Cooper?
Ciekawe...
Jeden z goci?
Tak sšdzę.
Wrzućmy to po NATO.
Członkowie rady nadzorczej przyszli pogapić się na naszš gwiazdę.
Niech więc lni przez najbliższš godzinę.
Mamy dziurę w budżecie. Przydałoby się jš wypełnić.
Nie uciekniesz tak łatwo.
Stoję na czele i nawet nie wiem, czego dokładnie.
Ta informacja może cię oburzyć.
Ale proszę, spróbuj przyjšć to z godnociš i spokojem.
I zaufaj, że rozsšdek i prawo zwyciężš.
I nie rób tego, co robisz zazwyczaj.
Gdzie była?
Kupowałam pornografię, a ty?
Polowałem na faszystów.
Cudownie.
Była modelkš... Artystyczna fotografia.
Mylałam, że jak je znajdę...
To co?
Co mylała?
Nie wiem.
Że nas zaprowadzš do sprawcy.
Że może jak jš znajdę na zdjęciach,
jeli je pokażę policji,
dojdš do wniosku, że ona kłamie.
Ale widzę tylko mężczyzn, którzy to kupujš
i mężczyzn, którzy na tym zarabiajš.
I mylałam o Hectorze.
A co, jeli to zrobił?
Co, jeli w ogóle go nie znam?
Musimy mieć nadzieję.
Co tu robi ten cholerny faszysta?
Kontynuujmy, proszę.
Prawie wszyscy obecni. Naradzimy się w biurze?
Ten młody człowiek, który szedł z panem Wengrowem.
To faszysta.
A ten drugi to narzeczony panny Cooper?
Jest lekarzem.
Lyon przeprowadzi z nimi wywiad.
Zgodzili się?
Wiesz, że członkowie rady zaraz tu będš?
Tak.
A ten pan...
Drayton.
Faszyci zazwyczaj nie sš zbyt układni.
- To dzieciak... - Faszysta.
...z pretensjami.
Jeste wiadom polityki BBC względem treci faszystowskich?
To niepisana zasada, nie polityka, więc...
To nie najlepszy dzień na takie eksperymenty.
- Niedziele sš dobre. - Nie pracujemy w niedziele.
Wiesz, co mam na myli.
Jak inaczej sprawdzić, czy możemy eksperymentować, niż na pokazie dla rady?
Oni tu sš.
Pan Brown nie zgadza się na swobodę wypowiedzi w The Hour.
Passe.
Tylko dlatego, że jestem ciekawy.
A pan Madden...?
- Już idzie. - Nie igraj ze mnš.
Gdzie była?
Miałam spotkanie z Name That Dinner Guest.
Słucham?
To nowy program.
Co tydzień jest inny goć.
Gotuję i musisz zgadnšć, od kogo to jest, zanim zaczniemy jeć.
Dostałam tę pracę.
Ale już jestem.
Zapewne chcesz mnie przesłuchać.
Tu odbędzie się nagranie.
Nie ma pana Maddena?
Niestety.
Mogš panowie zajšć miejsca?
Hector się spóniał...
Zrobiłam mu coq au vin.
Ale nie przyszedł, więc poszłam spać.
Mamy dzi okazję porozmawiać z dwoma stronami
debaty o imigracji.
Panowie Lyon i Wengrow będš nagrywać
kluczowy fragment pištkowego programu.
Usłyszałam, jak otwiera drzwi.
Na dworze było ciemno.
Jego stopy były zimne.
Byłam zła.
Nic nie powiedziałam, ale nikt nie lubi
bycia budzonym w rodku nocy.
Miał zimne stopy... ale wrócił do domu.
Nienawidzę, gdy zimš prowadzi samochód.
Najpierw przedstawię doktora Seya Olę.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Musisz tylko opowiedzieć o swoich dowiadczeniach.
- To nie debata... - Zaatakował dzi twojš żonę!
Zwłaszcza ona chciałaby się dowiedzieć - dlaczego?
Chcesz dać mu możliwoć zwerbowania kolejnych?
Kto to jest?
Pan Trevor Drayton, Lordzie Reeves.
Jest członkiem Brytyjskiej Ligi Obrony.
Faszysta?!
Dajesz czas antenowy faszycie?
Tak.
- Ale ja nie. - Sey...
Przepraszam. Nie powiedzieli mi.
Kłamca!
Wykrel jš.
Kretynka!
Co powiedziałe?
Wemy pana Draytona.
I spróbuj trzymać członków rady poza jego polem widzenia.
Panie Brown, niektórzy z nas walczyli w czasie wojny
i trudno nam patrzeć, jak doktora Olę pokonuje...
ten faszysta. Widzom się to nie spodoba.
Lepiej zignorować całš grupę?
Dowiedz się, co Uncovered planuje na ten tydzień.
Z pewnociš nie majš tematu,
który trafi do widzów tak mocno jak ten.
The Hour jest cenione za przełamywanie tabu.
Czy nie byłoby innowacyjne wysłuchanie poglšdów obu stron?
To ma być naturalne. Tylko on i ja.
Żeby się czuł, jakby tę rozmowę podsłuchiwał.
Nie ma Maddena,
niech to będzie decydujšcy moment.
Wiem, ze to kontrowersyjne.
Kamery!
W porzšdku, poprowadzę.
Mógłbym? Dla żony?
Nie chcę wiedzieć, czy naprawdę to zrobiłe.
To nieważne.
- Wiesz, że nie mógłbym... - Nie wiem.
Jakim jeste mężem, skoro nawet ja mam wštpliwoci?
Nawet jeli nie kłamiesz, po raz pierwszy od dawna.
Nie będziemy już o tym rozmawiać.
Ale chcę, żeby wiedział,
że choć nasze małżeństwo dalej jest ważne na papierze...
to dla mnie się skończyło.
Będziemy wyglšdać jak idealna para,
ale od teraz to, jak spędzasz swój czas,
zupełnie mnie nie obchodzi, a tobie nic do tego, co robię.
Będę robić, co będę chciała.
Panna Rowley za ciebie walczyła.
To mieszne.
Dwie piękne kobiety, tak w ciebie wpatrzone.
Nie wstyd ci?
Że masz nas obie u swoich stóp?
Pewnie wracasz do biura?
Twoi przyjaciele odczujš ulgę,
gdy zobaczš, że odzyskałe wolnoć.
Nie jestemy faszystami, tylko nacjonalistami.
W cišgu 5 lat wpucilimy do kraju 90 tys. imigrantów.
Latynosów, Afrykanów, Azjatów.
Zabierajš nam miejsca pracy, kupujš nasze domy.
Zawierajš zwišzki międzyrasowe...
Nasz kraj się barbaryzuje.
Więc ich atakujecie?
Ci ludzie szukajš tu lepszego życia.
Przybyli tu w poszukiwaniu pracy.
Powinnimy pomagać im tam, skšd przybyli.
Pierwszy slajd, Isaacu.
Jak mylisz, skšd pochodzi ta młoda dama?
Z Afryki?
Z Forest Hill.
A ta kobieta?
Pochodzi z Londynu, jej dziadek był Rosjaninem, uciekł tu przed pogromami.
Gdzie powinna wrócić?
I ten mężczyzna.
Służył w RAF w czasie wojny.
Oni wszyscy wierzš w demokrację i niektórzy z nich, jak widzisz,
nawet walczyli za ten kraj, który uważajš za swojš ojczyznę.
Walczyłe za swój kraj?
Tak mylałem.
Dr Ola przywiózł do Wielkiej Brytanii swojš medycznš wiedzę.
Ten człowiek udowodnił swojš wartoć dla tego kraju,
chciałbym go więc zapytać...
Czy rozczarowuje pana postawa tego młodego człowieka?
Tak.
Ale też przypomina mi... dlaczego chciałem tutaj przybyć.
Ten wywiad utwierdził mnie w przekonaniu
o sile brytyjskiej demokracji.
W złoci nie zawsze się to docenia.
Wielka Brytania zawsze była polem otwartej debaty.
To, że ten młody człowiek może swobodnie wypowiadać
swoje poglšdy w telewizji,
najlepiej wyraża moc brytyjskiej demokracji.
Demokracji na tyle silnej, by zmierzyć się z tš goršczkš,
tym fanatyzmem, tš rasisowskš zarazš.
I wyjć zwycięsko.
W takim kraju chcę żyć.
Tu jest mój dom.
Dziękuję, panowie.
Sey Ola, to było wspaniałe, bardzo dziękuję.
Nie sšdzilimy, że się zjawisz.
Przepraszam.
Pan Madden jak zwykle zjawia się w ostatniej chwili.
To było genialne, Freddie. Ale musimy porozmawiać o jutrze...
Znałem kiedy chłopca podobnego do ciebie.
Wypełnionego nienawiciš.
To było takie męczšce.
Niele.
Mogłe ich przekonać.
Isaac, odprowad Trevora.
Pan Pike mi zapłacił.
Co?
Pike mi zapłacił.
Za obrzucenie sadzš pańskiej żony.
Słucham?
Obserwuje wasz dom.
Panu Pike'owi się nie odmawia.
To tyle.
- Rozszerzyłbym temat Klubu Kameleona. - Tak?
Cóż za perwersja, panie Brown.
Szczyt NATO jest dobrym tematem.
Jutro dalej tu będzie.
Faszyci w BBC. To jest news.
Tego mamy się spodziewać? Cišgłych kontrowersji?
Założę się, że Uncovered powtórzy to za tydzień.
Ich producent zadzwonił i zaprosił mnie na kolację.
Bill Kendall?
Był tu przedtem.
Tutaj?
Znałam jego żonę.
Edytorka grafiki.
- Była takš licznš dziewczynš. - Była?
Zmarła rok temu.
Osierociła małš córeczkę.
Strasznie smutne.
Dzi prosto do domu, co?
Ufam, że ten incydent nam nie zaszkodzi?
Zegar tyka, naprawdę.
Nie pracuj do póna.
Zawsze.
Mógłby być jej ojcem.
Dlaczego to zrobiła?
Czemu nie?
Przynajmniej mam twojš uwagę?
Obiecaj, że nigdy więcej tego nie zrobisz.
Przepraszam.
Zawsze byłam dla ciebie miła.
Nienawidzę tego.
Nienawidzę twojego stylu życia.
- To gra! - Wcale nie.
To pewien rodzaj gry.
Kosztuje, jeli chcesz mnie na własnoć.
Lepsze niż karty z papierosów.
To nie jest mieszne.
Nikt ich nie zmusza.
- Wyglšdajš, jakby się dobrze bawiły? - Zarabiajš.
Niezbyt dobrze.
15 za szeć zdjęć?
Nawet cię to nie obchodzi.
Ta żałosna, głupia dziewczyna została pobita.
Jeli to nie ty, to kto?
- Naprawdę nie chcesz wiedzieć? - Nie.
Dlaczego panna Delaine pozowała do tych zdjęć?
Bo taka jest?
Tylko tym dla ciebie jestemy?
Nie.
Macie też umysły.
Przepraszam.
Chciałem ci podziękować i przeprosić.
- Rozczarowałem cię. - Po prostu stšd id.
Nie chcę cię już dzi widzieć.
Id jutro do El Paradis.
Sprawdż, czy która z nich tam pracuje.
Może co ci powiedzš.
Kto zrobił te zdjęcia?
Kto je rozprowadza?
Kto musi za tym stać.
Dlaczego one się zgadzajš na tak niskš stawkę?
I co ona zrobiła, że została tak pobita?
Może tylko to.
Ma w sobie co z Brando.
Lepiej wrócę do Camille. Rzuciła we mnie szklankš.
Celnie?
Całkiem.
- Wybaczy mi. - Dlaczego?
Bo gdy przejdzie jej złoć, pokocha mnie za to.
Tak już między nami jest.
Dobranoc.
Żałuję, że mi nie powiedziałe zanim zrobiłe tak głupiš...
wspaniałš rzecz.
A co by zrobiła?
Te liczby na niczym się nie opierajš.
To liczby... Te liczby...
Chcielibymy pokazać panu kilka zdjęć, panie Drayton.
Te liczby...
Chcielibymy pokazać panu kilka zdjęć...
Nie zauważyłam pana.
W porzšdku, panno...?
Peters. Jestem nowa. W zastępstwie.
Włšczyć wiatło?
Nie, dziękuję.
Wolę ciemnoć.
I tak włanie wychodzę.
Komandorze, miło pana widzieć.
To trudne.
Te zbrodnie z pasji.
Jest pan człowiekiem pełnym pasji.
Nie jest pan obojętny.
To tylko zdjęcia.
Nie możesz jej dotknšć.
Chcę, żeby kto się niš zajšł.
Nie zapominaj, jak wiele wiem o twojej działalnoci.
- Mógłbym was dzi zamknšć. - Próbujesz mnie zastraszyć?
Sam prosisz, bym zajšł się twojš dziwkš.
Jest pan tu zawsze mile widziany.
Ale każdy za siebie płaci.
Nawet pan.
Jest pan jak kornik przegryzajšcy nogę krzesła.
Odważy się pani usišć?
Nie mów, że byłe tu całe popołudnie.
- Szukałem Maddena. - A teraz?
Frytki?
We je, sš goršce.
...tworzš historię.
Zostanie zdetonowana pierwsza brytyjska bomba wodorowa.
Od dzi Brytania jest jednš z potęg nuklearnych.
Widziałem najlepsze umysły mego pokolenia
zniszczone szaleństwem
głodne, histeryczne, nagie,
włóczšce się o wicie po murzyńskich dzielnicach
w poszukiwaniu wciekłej dawki haszu...
Witamy z powrotem, panie Madden.
Daj mi stolik z przodu, nie mam nic do ukrycia.
Podwójnš whisky.
Chcę się dowiedzieć więcej o tym, dla kogo pracujesz.
- Zeznanie aktorki. - Panna Delaine zaginęła.
Pan Cilenti to biznesman, nie daj się ponieć wyobrani.
Zasłużyłam na to. Nie psuj tej chwili.
Okłamałem cię.
- Nie chcę o tym... - Ale ja chcę!
Cišgle badasz sprawę Delaine?
- Lepiej to zostawić policji. - Lepiej dla kogo?
Jest pan niezrównanym dziennikarzem
i musi pan zdecydować, co jest dla pana najlepsze.
Czytałem raport policji. Sprzedałe mnie.
Dziękuję za ten akt autodestrukcji.
Wierzę, że dziennikarzom, którzy dzielš się kontaktami,
należy się nagroda.
Podobno było zamieszanie.
Nie, nie, nic takiego.
Wystarczyło.
Tłumaczenie: Magda "Lierre" Stonawska feuille.de.lierre@gmail.com