Geen identificatie, portefeuille of sleutels...
en ze wou niet met de politie praten. - En ze lieten haar voor onze deur achter?
Toen ik nog bij 't leger zat, deden we dat voortdurend.
Onvrijwillig psychiatrisch vastgezet.
We besparen veel papierwerk zo.
Wacht hier. - Komt goed.
Wat is je naam?
Ik vernam dat je vanavond voor onrust zorgde.
Vanwege een antisemietische opmerking.
Ze maakten een grap.
De zakenmannen aan de bar.
Ze zeiden: Laten ze je niet Joden.
Zo begint het altijd. Met grapjes.
Er hangt bloed aan je jas.
Van jou? - Van hun.
Ik brak een bierflesje en stak hen. Ze overleven het wel, maar...
ze zullen het nooit vergeten.
Ik ben me bewust van het geweld dat jouw volk heeft ondergaan.
Ben je iemand verloren in de oorlog?
We beginnen morgenvroeg meteen met de behandeling.
Sluit d'r op.
Ga ik hier sterven? - Niet precies.
Na dit ga je wellicht zelfs voor altijd leven.
Ik kan nu wel een sigaret gebruiken.
Arden?
Waar is het?
De klootzak.
Geen nieuwe insnijding om chirurgische implantatie aan te tonen.
Wat heeft het gedaan? Terug bij je naar binnen gekropen?
Via welke opening? - Waar heb je het over?
Hij sloeg me in het rond, gebruikte X-rays op me...
om dat ding te zoeken dat hij in m'n nek vond.
Het speurapparaat van de wezens in de lucht?
Je gelooft me nog steeds niet, hè?
Natuurlijk wel.
Maar het maakt niet uit wat ik geloof. - Jawel.
Vooral hier. Je verhaal is wat je bent.
Kon ik mijn verhaal maar vergeten.
Nee, je moet het voortdurend vertellen om je gedachten te behouden.
Vertel het me.
Vertel me je verhaal. Ik veroordeel je niet.
Ik kan nog steeds het geluid horen als ik het toelaat.
Hoor je iets?
Wat is er gaande? Wat uur is het?
Blijf hier.
Grace...
Kom terug.
Ik verloor m'n vader en m'n stiefmoeder die nacht.
Ik verloof m'n stiefzuster de dag erna toen ze me beschuldigde van hun dood.
Red en Patsy waren geheime minnaars.
Ze wilden de boerderij voor zichzelf.
Ze hadden alles in detail gepland om de politie te overtuigen...
en hoe vaak ik m'n verhaal ook vertelde, niemand wou me geloven.
Ik geloof je.
Ik hield van de boerderij.
Ik mis vooral de paarden.
De vrijheid die ik voelde als ik ze bereed.
Alsof ik vloog.
Je zal weer vliegen.
Waar ging je heen tijdens de film, Lana?
Dat heb ik je verteld. Ik heb me geëxcuseerd.
Ik ga Zuster Jude niets vertellen.
Dat had ik al gedaan als ik vond dat dat nodig was.
Je verscheen terug.
Jij, Kit en Grace.
De Mexicaanse, een seksverslaafde en een domoor...
geraken niet ver in deze storm.
Hopelijk verdrinken ze alle drie. Lichten uit in tien minuten.
Vooruit.
Shelley is ontsnapt. - Ze is voorbij dat wezen geraakt.
Wat waren dat? - Daar kunnen we nooit over praten.
Als ze weten dat we buiten waren, betekent dat ons einde.
Het zit zo, Lana.
Jij behoort hier niet.
Je bent geen gevaar voor de gemeenschap.
Je had gelijk om te proberen te ontsnappen.
Jullie zielenknijpers zijn hypocrieten.
Volgens jouw bijbel,...
de Diagnostische en Statistische Handleiding van Geestesziekten, ben ik ziek.
Ik heb een ziekte.
Ik geloof dat ik je kan helpen. Ik zou graag willen proberen.
Maar ik ben zelfs niet je patiënt.
Ik zie mezelf in jou.
Je bent attent en intelligent. Je hebt de wereld iets te bieden.
En ze kunnen je niet hier houden als ze geen huidige diagnose hebben.
Als ik hen kan overtuigen dat ik je genezen heb, moeten ze je ontslaan.
Dokter, ik ben zo voor zover...
ik me kan herinneren.
Er is geen genezing.
Jouw keuze.
Ik ben niet zoals Zuster Jude. Ik ga je tot niets dwingen.
Maar ik ben hier ook niet lang meer. Nog 'n week met geluk.
Dus als je hulp wil met ontsnappen...
kunnen we beter voortmaken.
Je bent een vis op het droge, Lana, hijgend naar 't leven.
Het zal niet goed eindigen. Geloof me.
15 November 1964.
Beste Kitty:
Dit meedogenloos, vrolijk liedje stopt nooit met spelen.
De muren komen dichterbij.
Ik kan amper ademhalen.
Het is weer zoals in Amsterdam.
Maar er zijn overal ogen.
Ogen van gekheid en ziekte.
Deze mensen gaan hier uiteindelijk doodgaan.
Wij niet. Wij hadden altijd hoop.
Geef me je balpen.
Als ze je zien schrijven, zonderen ze je af.
Ondanks de religieuze tekens hier, is dit een goddeloze plek.
Je kan wel 'n vriend gebruiken.
Hopelijk vind je pijn leuk.
Jij moet het nieuwe meisje zijn.
Jij was er bij. - Wat?
In Auschwitz.
Nazi moordenaar. Nazi zwijn.
Neem haar vast. - Moordenaar. Nazi zwijn.
Herinner je me niet, dokter?
Ik ben Anne.
Anne Frank.
Je bent dus Anne Frank?
Wat een opluchting zal 't zijn voor miljoenen schoolkinderen...
dat je 't hebt overleeft.
Je denkt dat ik gek ben.
Anne Frank stierf in Bergen-Belsen, 1945.
Slechts enkele weken voor de verlossing van 't kamp.
Er lagen zoveel lichamen toen de Bondgenoten aankwamen.
Duizenden. Begraven in massagraven, maar ik was geen van hen.
Ik was te ziek om iemand m'n naam te zeggen, zelfs als ze 't gevraagd zouden hebben.
De Britten lapten ons een beetje op.
Nadien bleef ik in de straten van Duitsland.
Een zakkenroller, een dief. En toen ontmoette ik een soldaat.
Soldaat William Snow uit Rutherford, New Jersey.
Hij redde me. Hij bracht me naar Amerika.
Je bent dus getrouwd. - Een weduwe.
William werd terug opgeroepen tijdens het Koreaanse Conflict.
Hij werd daar vermoord in '52.
Dat zelfde jaar werd m'n dagboek hier in Amerika uitgebracht.
Toen besefte ik pas dat Pim de oorlog had overleeft.
En jij deed geen poging om je vader te contacteren?
Eerst wou ik dat wel.
Maar hij had een nieuw gezin, een nieuw leven.
Maar meer dan dat: Vanwege het dagboek.
Mensen begonnen eindelijk aandacht te schenken aan wat ze ons aandeden.
Allemaal dankzij een gemarteld 15-jarig meisje.
Ze moest vijftien blijven.
En een martelares.
Ik kon dood meer betekenen dan levend.
Je verhaal is onfatsoenlijk.
Nee, jij bent onfatsoenlijk.
Je hebt een Nazi oorlogscrimineel aangenomen.
Ik sta voor een ethisch dilemma, Kit.
Als ik je geestelijk gezond verklaar, ga je bijna zeker naar de elektrische stoel...
maar als ik je ongeschikt vindt voor een rechtszaak...
ben je toegestaan om de rest van je dagen hier te blijven.
Wat is het probleem?
Ik vind je niet gek.
Maar ik denk ook niet dat je slecht bent.
Je vindt me onschuldig? - In sommige manieren, ja.
Het onschuldige slachtoffer van 'n brutale gemeenschap...
waardoor jij zo'n vreselijke daden pleegde...
die zo tegengesteld zijn aan je karakter...
dat je geest deze uitgewerkte fantasie verzon over alien ontvoering...
om je van je schuld te ontlasten. - Nee.
Dat is niet waar. - Ik geloof van wel.
Maar ik geloof ook dat je dood door de staat niet juist is.
Luister aandachtig, Kit.
Ik wil liegen tegen de rechters om je leven te redden...
maar slechts onder één voorwaarde:
dat je de waarheid van je daden onder ogen komt.
Als je dat kan...
kan ik hier met 'n goed gevoel vertrekken.
Ik heb je al verteld wat er is gebeurd. - Ja.
Laat mij het jou nu vertellen.
Toen werd hij niet Arden genoemd.
Hij was Gruper.
Hans Gruper.
Hij was SS.
En hij was anders dan de rest.
Ik zag 'm de nacht dat we aankwamen in Auschwitz.
Daar stuurden ze ons eerst heen.
Hij kwam vriendelijk over.
Ik herinner me dat er twee jongens waren, een tweeling...
en toen de bewakers de andere kinderen meenamen...
redde Gruper die tweeling.
Ik herinner me nog dat ik dacht dat ze geluk hadden.
Maar niemand had geluk in Auschwitz.
Ik wist het toen nog niet, maar Dr Gruper redde niemand.
Hij bezocht de vrouwenbarakken vaak met snoepjes en chocolade.
De bewakers sloegen ons nooit als hij aanwezig was.
Hij wou helpen, zei hij.
Maar hij kon niet alle meisjes iets geven, zei hij.
Dus liet hij het over aan 't toeval.
En toen ze terugkwamen, als ze al terugkwamen...
was er iets veranderd.
Hij had ze ziek gemaakt.
Wat hij ook met hen had gedaan.
Ze waren bang om te spreken.
Ze moesten zwijgen.
Je bent stiekem met Alma gehuwd.
Je voelde aan dat je het niemand kon vertellen.
En als de tijd voorbij ging voor wat je grootste plezier moest zijn...
werd je grootste schaamte.
En de druk groeide in je en moest vrijkomen.
En het vond 'n opening.
Op 16 januari...
werd Donna Burton, een bibliothecaris ontvoerd...
in de Wausaukee County Bibliotheek dat dicht bij jouw tankstation lag.
Haar stoffelijke overschotten vond men twee dagen later.
Haar huid was verwijderd.
Haar hoofd ook.
Waarom de huid, Kit?
Waarom het hoofd? - Ik weet 't niet.
Haar ras? Haar identiteit?
De dingen van Alma waarvoor de gemeenschap jou strafte?
Nee.
Het gebeurde weer in maart.
Allison Rydell, een secretaresse, werd aan haar huis ontvoerd.
Toen gebeurde het met Alma.
De nacht dat het gebeurde zei je dat je werd bezocht door vrienden.
Je zei dat ze verdacht overkwamen en dat ze je volgden naar huis.
Maar het was niet hen.
Natuurlijk wel, Kit.
En misschien was Alma 't verbergen en de schaamte beu.
En toen ze het je vertelde, verloor je controle.
Je woede over Alma's schaamte vond eindelijk z'n echte doelwit.
Je vermoordde het ding dat je het meeste lief had.
Ik was het niet.
Het was niet hem. - Ik weet wat ik zag.
Je hebt niets gezien omdat je er niet bij was.
Ik weet waar ik vandaan kom, Zuster.
Kan je hetzelfde zeggen over je Dr. Arden?
Van de Commonwealth Gazette in Western Massachusetts...
voor haar hitsige, zesdelige voorstelling...
van de vreselijke, geestelijke mishandelingen in Briarcliff Manor...
thuis voor de criminele gekken waar ze tegen haar wil werd vastgehouden...
en werd onderworpen aan onuitsprekelijke foltering...
de dappere Miss Lana Winters.
Bedankt.
Ik wil mijn echte helden bedanken:
de andere gevangenen van Briarcliff...
wiens verhalen mijn hart brak en inspireerde om te overleven.
Zoals Martha. Ze zeggen dat toen ze eerst aankwam..
ze jong en knap was. Ze leed aan 'n zenuwinzinking...
nadat haar man zelfmoord pleegde.
Toen ik haar ontmoette, sloeg ze bijna elke dag haar hoofd tegen de muur.
En Rudy. Met de diagnose chronisch masturbator...
hebben Zuster Jude's afranselingen weinig aan zijn gewoontes verholpen.
Het werd zelfs erger.
Ze probeerden mijn geest te breken.
'Iets daar is wat niet van een muur houdt.'
'Dat stuurt de bevroren grond er onder...'
Om mijn geest te vernietigen zodat ik zou vergeten wat ik zag.
'De bovenste keien in de zon...'
Ik deed alles om te kunnen overleven.
En toen deed ik wat moest doen om te kunnen ontsnappen.
Hoe snel kunnen we je therapie starten?
Zie je het gezicht van Zuster Jude in het deeg?
Ik wil haar ook slaan omdat we dubbele shifts draaien.
Wat als ik wel gek ben?
Wat als ik me alles verbeeld? Het ruimteschip, de wezens, Alma ontvoerd.
Wat als ik het allemaal verzon omdat ik m'n daden niet kon verdragen?
Waarom zeg je dat nu?
Dr. Thredson...
zei dingen dat logisch beginnen te klinken.
Als je gek zou zijn, zouden ze niet logisch lijken.
Twijfelen aan jezelf is absoluut een teken van gezond verstand.
Wacht, je verward me. Dus als ik gek zou zijn...
dan zou ik Dr Thredson niet geloven, maar als ik niet gek ben...
dan zouden mijn gekke verhalen waar zijn?
Ik heb geen idee van wat je net zei.
Wat ben ik?
Gek of niet gek?
Ben ik een moordenaar?
Dat kan me niet schelen.
Wat je ook bent, ik zal bij je zijn.
Ik heb al voor je gekozen, Zuster Jude.
Een zweep passend voor hun overtreding.
Ik weet niet wat jij tegenwoordig hebt, Zuster...
maar het is zeker een verbetering.
Jullie zijn veel te vertrouwd.
Jullie worden naar elkaar getrokken zoals de slang en de appel.
Willen jullie met opzet een moordbaby maken?
Grace heeft niemand vermoord.
Ze vertelde me haar verhaal; ze is er ingeluisd.
Geef ons slaag en gedaan ermee.
Een meer betrouwbare stap moet genomen worden:
sterilisatie, voor jullie allebei.
Dat kan je niet doen.
Wat is er?
Twee rechercheurs ondervragen Dr. Arden. Ik weet niet waarover.
Zuster...
zorg dat ze niets uitsteken totdat 't papierwerk voor de procedure is toegestaan.
Ik zonder ze af.
Neem jij Grace, en ik neem Kit. Is dat goed, Zuster Jude?
Zorg gewoon dat je ze apart houdt. - Kom, we gaan.
Het is goed advies, Kit.
Ze is niet het onschuldige meisje dat ze beweert te zijn.
Dr. Arden, ik zou je graag spreken over...
Het spijt me vreselijk. Ik wist niet dat je bezoek had.
Ik ben Zuster Jude. Ik leid deze faciliteit.
Rechercheur Byers. Dit is rechercheur Connors.
Rechercheurs.
Dit gaat je echt niets aan, Zuster. - Twee rechercheurs die...
één van mijn meest waardevolle stafleden ondervragen...
gaat me heel erg aan. - Misschien kan zij helpen.
Een non kan 'n goede getuige zijn. - Als 't gaat over zijn karakter...
dan heb ik veel te zeggen.
Uw collega wordt beschuldigd van 't bewerken van 'n meisje van plezier.
Een prostituee?
Je moet niet terugkeren naar je flauwte.
Want dit alles is een leugen. Ik heb de vrouw nooit ontmoet.
Het moet eng zijn vreemde mannen ontmoeten met 'n moordenaar vrij.
Ze zei dat ze dingen zag wat haar alarmeerde.
Obsceen materiaal, pornografie...
Nazi aandenkingen.
Toen ze wou weggaan, randde hij haar aan.
Nee.
Dit is uiterste onzin. Ik was hier.
Kan u dat voor ons bevestigen, Zuster? - Zei je Nazi aandenkingen?
Dit is schandalig. Ik heb geen idee waarvan ik word beschuldigd.
Men zou denken dat de Wausaukee County Politieafdeling...
iets beter te doen heeft. Ik alleszins wel.
Een goedendag nog.
Ga je hem niet arresteren?
Waarvoor? - Jullie zijn de Vice rechercheurs.
Wij zijn eigenlijk van Moordzaken. - Moordzaken?
Bepaalde details van de verklaring van 't slachtoffer vonden we interessant.
Misschien kunnen we een vraag stellen.
Het gaat om één van de patiënten hier. Kit Walker.
Wat is er met hem? - Lijkt hij u een kerel...
die de chirurgische opleiding heeft om een huid te verwijderen?
En haar hoofd?
Wat is dit voor spul? - Apomorfine.
Het standaard medicijn voor dit soort afkerige therapie.
Ze gebruiken het in Harvard, Brigham Young, Cornell.
De theorie er achter is dat we je lichaam trainen...
om te weerstaan aan bepaalde...
impulsen.
Waar heb je het vandaan?
Uit je huis, toen ik daar was. Ik dacht dat je 't wel wou hebben.
Zeg wanneer.
Ik heb nog 'n paar minuten...
Ik heb nog 'n paar minuten nodig voor de volgende.
Ik ben erg onder de indruk van je vastberadenheid, Lana.
Laten we even pauzeren.
Laten we verder gaan met het bekeringsdeel van je therapie.
Dit deel kun je wel eens leuk vinden.
Je kent Daniel.
Ik vroeg 'm zijn hulp bij je behandeling.
Hij zei me dat hij je een erg goed persoon vindt...
en dat hij het een eer zou vinden om deel te nemen aan je bevrijding.
Wat je maar zegt, dokter. Ik wil alles doen wat werkt.
Goed zo.
Laten we dan beginnen. Daniel...
We beginnen met 'n eenvoudige visuele stimulatie.
Daniel zal zijn badjas uitdoen en jij kijkt naar z'n lichamelijke toestand.
Het spijt me, maar...
ik voel niets. - Dat geeft niet.
Je laat 'm mij toch niet aanraken?
Ik ga je eigenlijk vragen om jezelf aan te raken.
Kan je dat doen?
Ik weet 't niet...
Probeer je te concentreren op zijn genitaliën.
Goed zo.
Goed zo, Lana. Neem nu je andere hand...
en plaats het op Daniel z'n lid.
Goed zo.
Goed zo. Blijf jezelf nu aanraken en probeer...
het plezier dat je voelt te linken met zijn opzwelling.
Je doet 't goed, Lana.
We juichen allemaal voor je.
Geef me 'n paar minuten. Geef me alsjeblieft 'n paar seconden.
Ik weet dat ik 't kan.
In een perfecte wereld zou ik graag aan praattherapie doen...
om de worteling van je fixatie te vinden...
maar mijn expertise zegt me dat een afkeer/bekeringstherapie niet werkt bij jou.
Zuster Jude, we moeten praten.
Ja, ik ga akkoord.
De politie kwam gisteravond naar Briarcliff.
Het blijkt dat Dr. Arden een vrouw van plezier had gevraagd.
De jonge vrouw vond Nazi souvenirs in zijn slaapkamer.
Klaagt de politie hem nog aan? - Nee, ik denk 't niet, maar...
Zuster, deze obsessie met Dr. Arden moet stoppen.
Maar er is bewijs dat deze man een oorlogscrimineel is.
Een momentje. Waar haal je deze info?
Er is een patiënt die de dodenkampen heeft overleeft.
Zij herinnert zich hem. - Welke patiënt is dit?
Haar naam is Anne. - Anne wie.
Anne Frank.
Ik weet hoe het klinkt, maar je... - Nee, volgens mij weet je dat niet.
Ik zag 'n gevangenistattoe. Ze zat in Auschwitz.
Waar is ze nu? Verbergt ze zich op zolder?
Je wil zo graag elke laster en elk vuil ding over hem geloven...
dat je een bewoner van een gekkenhuis gelooft.
Vader, dit gaat niet over mij.
Ik probeer je te beschermen. Dit instituut en onze droom.
Je brengt de droom in gevaar door je eigen falen niet in te zien.
Je ziet liever Nazi oorlogscriminelen in ons midden dan in 'n spiegel.
Of misschien is deze baan te veel voor je. - Nee, deze baan betekent alles voor me.
Dat weet je. - Ik weet enkel dat je weer drinkt.
Meerdere medewerkers zagen je zat op de avond van de ontsnapping...
bijna je woorden kwijlend tijdens de introductie van de film.
Denk je dat alcohol je oordeel in deze zaken in gevaar brengt?
Je moet nu niet antwoorden. Bezin.
Bid er over.
Hallo. - Ze hebben je door, Arthur.
Als je wat huishouden moet uitvoeren, zou ik dat nu doen.
Moeder-overste, ik heb gezondigd.
O, jeetje.
Ik had veel drukte rondom me...
en dan die verdomde storm.
En op een of andere manier stond er een karaf kerkwijn in m'n kantoor.
Zo is God. Hij test ons graag.
Nou, ik faalde.
En nu geeft Hij je een nieuwe kans.
God ziet ons graag triomferen. Het doet Hem genoegen.
Was je alcoholische terugval de enige reden dat je me wou spreken?
Nee, Moeder.
Er is een medewerker in Briarcliff...
waarvan ik geloof dat hij een sadist is en mogelijk een oorlogscrimineel.
Heb je dit tegen je monseigneur gezegd?
Hij heeft geweigerd om actie te ondernemen.
De mannen van onze kerk...
jouw Monseigneur Timothy, zelfs de Heilige Vader zelf...
reageren van nature uit uit angst als ze moeilijke vragen tegenkomen.
Het is hun instinct om zichzelf te beschermen en hun fouten te bedekken.
Ik ken iemand die jou misschien kan helpen.
Nee, Moeder, dat gaat niet. Ik ga niet achter de rug werken...
van de man die me m'n levensmissie gaf, die in me geloofde...
en met wie ik een droom deel.
Hij is niet wie je gemaakt heeft zoals je bent.
Je kwam naar mij als gekwelde vrouw, verwoest door alcohol en schuld...
maar je had een kompas. Dat was je talent.
En God gaf je dat talent met 'n reden.
Nu plaatste Hij obstakels op je weg...
en net zoals al dit puin van de storm, moet jij die weg terug vrijmaken.
Kit?
Is alles in orde met je?
Hebben ze... - M'n ballen er afgesneden?
Nog niet.
Ik was zo bezorgd.
Jij bent de enige waar ik blijf aan denken in dit klotehol.
Waarom loog je tegen me, Grace?
Er was geen man genaamd Red.
Je vermoordde je stiefmoeder en dan je vader.
Wat wil je?
Wil je me sorry horen zeggen voor wat ik gedaan heb?
Het spijt me niet.
Vertel me de waarheid.
Ik was erg jong toen het begon.
Mijn vader kwam 's nachts mijn kamer binnen en deed dingen.
Soms leek het alsof ik in een droom...
toekeek hoe hij het bij 'n vreemdeling of 'n lijk deed.
Ik vond eindelijk de moed om 't mijn stiefmoeder te zeggen.
Ze gaf me snoep zodat ik zou zwijgen.
Er zat waarheid in mijn vorig verhaal.
Ik hield van m'n paarden. Ze waren mijn ontsnapping.
Ik ontdekte dat hij ze allemaal verkocht had.
Patsy...
Toen werd ik wakker en zag hoe m'n leven echt was.
En eens mijn ogen open waren, was er geen terugweg.
Heb ik jouw ogen geopend, Kit?
Verafschuw je me door wat ik ben? - Nee.
Ik bewonder je.
Ik wil met je praten. Ik kon niet slapen sinds je wegging.
Het spijt me zo, Lana.
Had ik maar echt kunnen helpen.
Ik ben geen afkeertherapie voorstander, maar ik dacht dat het logisch leek.
Nu wou ik dat ik dat niet gedaan had.
Je probeerde het.
Ik heb dit voor je bij.
Misschien wil je het wel.
Ze nemen het me meteen af.
Je moet het maar verbergen tot het eind van deze week.
Ik vertrek hier vrijdag en ik neem je mee.
Ik weet nog niet hoe, maar...
ik laat je hier niet achter, Lana. Dat is beloofd.
Ik begrijp dat je wil bekennen.
Ik kan dit enkel als een tactische zet zien gezien de omstandigheden.
Je werd betrapt tijdens de daad.
Nee, Zuster, dit gaat niet over Grace en mij maar over m'n misdaden.
Je misdaden.
En ik weet dat ik niet echt religieus ben...
maar ik ging wel naar zondagsschool...
en ik werd geleerd dat God alles ziet. Is dat waar?
Ja, dat is zo. - En ook al herinner ik me niet...
alle vreselijke daden die ik mogelijk heb begaan?
Dan weet hij dat, toch?
God weet alles. - Dan weet Hij...
of ik die vrouwen heb vermoord.
Hij weet of ik die vreselijke dingen heb gedaan.
En Hij weet of ik Alma heb vermoord.
Heb je dat gedaan? - Dat moet wel.
Iedereen zegt dat toch.
En die wezens kunnen niet echt bestaan.
Toen ik hier aankwam zei je tegen me dat ik om vergiffenis te krijgen...
dat ik moest toegeven wat ik heb gedaan.
Zuster, ik moet vergeven worden.
God vergeeft iedereen die Hem opzoekt. - Help me dan. Alsjeblieft.
Help me God te vinden.
Ik zal al mijn daden toegeven. - Mijn kind...
we zijn allemaal zondaars.
Maar de dingen die ik deed, Zuster... - Die je je niet herinnert.
Wat heb jij over mij verteld? - De waarheid. Ik weet wie jij bent.
Je kent jezelf niet eens.
Anne Frank? Zij stierf.
Of heb je het boek niet eens gelezen?
Je leugen heeft me veel schaamte bezorgd.
Wat ga je met me doen?
Hetzelfde wat je die meisjes in Auschwitz hebt aangedaan?
Ik was nooit in Auschwitz. Ik kom uit Scottsdale.
Leugenaar. Het leek vast veel op deze plek.
Wil je weten wat hier gebeurt?
Dat kom je zo te weten.
Waar heb je dat vandaan? - Ik ben niet de enige die je door heeft.
O, sorry.
Kom, nu is het moment.
Beken, Hans Gruper.
Nazi klootzak.
Wat is dat?
Slet. - Wat zit er in die kamer?
Loop naar de hel. - Daar ben ik al geweest.
Geef me de sleutel.
Wil je nog een been kwijt?
Dood me.
Vertaling: Smiley Web-dl Sync: Stevo Gedownload van Bierdopje.com