Wat voorafging:
Je drong mijn huis binnen en hebt van me gestolen.
Ik zal op een soortgelijke manier reageren.
Verdwenen! Iemand is m'n levenswerk ongedaan aan het maken!
Alles is hier.
Artie, ik weet niet zeker of dit alles is. Dat is verpakkingsmateriaal.
God, wat nu weer?
We moeten je van die metronoom halen. - Ik weet niet of dat mogelijk is.
Jij, meneer, bent me een etentje verschuldigd. Een erg mooi etentje.
Steve, hoe gaat het met het onderzoek? - Ik ben nog maar halverwege de "A".
Heb je enig idee hoe gigantisch de database van het pakhuis is?
Nee, vertel. - Je had gewoon kunnen zeggen: "Domme vraag".
Domme vraag. Nou, weet je wie je echter zou kunnen helpen?
Een technisch onderlegd meisje. Met misschien een punkrock uitstraling en wat goth in haar...
Artie, als Claudia erachter komt dat ik me wil loskoppelen van de metronoom...
zal ze me alleen maar proberen tegen te houden, omdat het gevaarlijk is.
O, ja, natuurlijk Ja. En ze zou waarschijnlijk ook een manier vinden om mij de schuld te geven.
Hé, kijk me aan. Wanneer heb je voor het laatst geslapen?
Vlak nadat ik gestorven ben. Nou, hoe moet ik slapen dan?
Zolang Claudia dezelfde pijn voelt als ik, zal ik wat gestresst zijn.
Het is niet eerlijk dat ze gestraft wordt voor het redden van m'n leven.
Artefacten zijn niet eerlijk. Oké, daar ga ik dan.
Ik zal je mee helpen met zoeken, zodra ik thuis ben en we vinden wel iets.
Goed? - Oké.
Artie-o, Artie-o, waarom zijt gij toch, Artie-o?
Maar wat is het licht dat door de tunnel breekt toch zacht.
Het is het oosten en dr Vaness-ietta is de zon. Sta op, mooie zon en vermoord de jaloerse maan!
Vermoorden? Ja, dat is een gedachte.
Is dit nieuw? - Nee.
O, kom op! Ik vind het zo schattig...
dat je officieel een vriendin hebt! - Ze is niet m'n vriendin.
Ga je uit met anderen? - Nee.
Wil je dat? - Nee.
Ze is je vriendin!
Ik heb geen vriendin meer gehad sinds Nixon president af is.
O, nou, ga en plant je voort. - O ja, dat is wat we willen, kinderen.
Wacht! Waar zijn Pete en Myka?! Ik heb ze een opdracht gegeven.
Wat voor opdracht? We hebben al 48 uur geen signaal meer gehad.
Het is een pakhuisrecord. Waar zijn ze? Wat vertel je me niet? Vertel op.
Heer, waar heeft u in uw wijsheid me zo'n lastpak gestuurd?
Karma.
Dat is wel nieuw, of niet? - Nee!
Et voila, monsieur. - Je hebt het gevonden! Is het de goede?
Merk, model en jaar, zoals aangevraagd.
Ik wil niet eens weten van wat voor kinky getingel jullie kinderen houden.
Het is een cadeau, geen artefact. En bovendien, laten we een rondje doen:
Wie hier in deze kamer is geen vrijgezel?
Ik leg me erbij neer. - Dus je hebt wel een vriendin!
Ik ben op zoek naar wat advies. Het gaat nogal goed...
en heb ik zitten overwegen om Vanessa te vragen naar een grotere verbintenis, geografisch gezien.
Je bedoelt zoals bij elkaar intrekken?
Hier? - Of in Univille? Het Parijs van de Badlands?
Wie zou daar niet willen wonen? - Goed punt.
Ja, misschien is een pied-a-terre in Featherhead een beter idee.
Ik weet alleen niet of de timing wel goed is... - Ik vind het een geweldig idee, Artie.
Echt waar?
Ja. - Bedankt.
Is dit nieuw? - Ja.
Het staat je goed. - Bedankt.
Over timing gesproken, ik ben te laat. Oké! Als je me ergens voor nodig hebt, bel me dan.
Alleen als het belangrijk is. - Artie, kalmeer, oké?
We zijn allemaal professionals! - Ja, ga, heb een geweldig weekend.
Ja, dat is m'n bedoeling. Ik zal m'n best doen.
Wees niet jezelf!
RAPID CITY, ZUID-DAKOTA
Driehonderd dollar? Niet slecht voor een geïmproviseerde kledinguitverkoop.
Dankzij jou, Kristen. - Ik heb er alleen maar over getweet.
Je bent te bescheiden. - O, dat doet me eraan denken, priester,
Mrs Thompson was op zoek naar onderdelen voor een slaapkamerset.
Iemand heeft net een aankleedspiegel gedoneerd volgens mij.
Ik herinner me het pakket, ik ga wel.
O, ze zal het geweldig vinden.
"Klik op me."
Hallo?
Is daar iemand?
Help me! Alsjeblieft, help me!
Hallo...?
Kristen? Ben je in orde?
Zeg eens, priester...
Waar kan ik L'Etoile vinden?
Wat? - Wat?
Ik weet het niet... - Je weet het niet.
Ik weet het niet? - L'Etoile.
Ik weet niet wat...
Nou, misschien zal dit je het helpen herinneren.
Verdomme, ze zullen hier snel zijn, ik moet niet te laat zijn.
L'Etoile, waar is het? - Kristen! Kristen!
Wat heb je in duivelsnaam ineens? - Niet de duivel.
Kijk uit!
O, laat wat huid zien, Kristen.
Laat me hieruit, klootzakken!
Ze is zo'n lieve jongedame. Ik heb haar nog nooit zo gezien.
Het is alsof ze bezeten is.
Ja, nou, ze heeft inderdaad wel wat weg van Linda Blair...
Wat is er met haar?
Priester, is Kristen in contact gekomen met oude of ongewone objecten de laatste tijd?
We werken in een winkel met tweedehands spullen. - Ik zal jullie allemaal vermoorden!
Ze meent dat niet. - Nou, dit zou een leuk interview moeten worden.
Hoi! - Hallo, Kristen.
Ik ben... - Myka Bering. En Pete Lattimer.
Ze is bezeten en heeft telepathie. Een artefact twee-in-één, fantastisch.
Kristen, we denken dat je wellicht in contact gekomen bent met iets dat je veranderd heeft.
Wanneer ben je precies...
Je zou strakkere kleren moeten dragen, Pete. Je ziet er lekker uit.
Echt waar? Omdat ik duizend buikspieroefeningen doe en het voelt alsof...
Weet je nog of je iets aangeraakt hebt dat je wellicht niet...
aan had moeten raken. - Ik weet wat ik aan zou willen raken.
Je hebt m'n vinger bijna gebroken, psychopaat!
Pak een bijl en hak het aan mootjes!
Uit haar gaan we niets krijgen.
Laten we die winkel voor tweedehands spullen bekijken.
Inderdaad.
Je kunt lachen wat je wilt. De carrière van Linda Blair is er nooit bovenop gekomen.
Aan de slag maar weer.
Wow! - Precies de reactie waar ik op hoopte.
Dus, ik heb nog één minuutje nodig. Kalmeer. Ga lekker zitten en...
ik vind dat jasje mooi. - Wat? Dit oude geval?
Heb je een interessante plek gevonden?
Alleen maar de beste en meest romantische restaurant in de stad.
Waarbij ik toe moet geven dat ze de lat niet erg hoog leggen hier in de buurt.
Nou, het gaat om het gezelschap. - Ik zou me niet beter kunnen wensen.
Zullen we? - O, jazeker.
Je gaat het niet met rust laten, of wel? - O, je kent me zo goed.
Weet je, jij en ik hadden de zaak van het dolgedraaide kerkmeisje best kunnen oplossen,
maar nee, Jinksy moest zo nodig zeggen van:
"Weet je, ik denk dat we dit beter aan Pete en Myka kunnen overlaten."
Dat is precies zoals ik ben! Doe nu Nicholson na!
Kom op, vroeger hield je van actie en avontuur. Weet je nog? Slechteriken en wapens!
Wat verberg je? - Ik verberg me niet.
Luister, we hebben veel meegemaakt. Ik vind dat we het gewoon rustig aan moeten doen.
Voor een tijdje. Wij allebei. - Echt waar?
Wie is gestorven en heeft jou mijn baas gemaakt?
Ik.
Nou, wat? Ben je bang om weer te sterven? Je weet dat je niet kunt sterven, toch?
Dat is niet waar ik bang voor ben, Claude.
Vertrouw me.
Vonkt er iets?
Nee. Weet je, jammer genoeg zou m'n moeder deze winkel te gek vinden.
En jij?
Nee. Ik bedoel, luister, het zou de hele avond kunnen duren.
Misschien niet.
Griezelig.
Bloed.
Bloed. Bloed.
Bloed...
Bloed. Bloed. Bloed.
Nou, als je het zegt...
"Klik op me.", hè? Dan zal ik eens op je klikken!
Pete, dit is glas van een spiegel. - Wat?
Wil je me hier even mee helpen?
Grappig, dit lijkt bijna op... - Dat is het ook.
Mijn God! De spiegel!
Nee, we hebben dit jaren geleden opgesloten in de Duistere Kluis.
O, kom op, man! Kunnen artefacten tegenwoordig lopen?
Pete, herinner je je de regel van de spiegel nog? - Ja, niets komt eruit, tenzij er iets in gaat.
O, shit, dat was Kristen niet in het ziekenhuis! - Het was Alice Liddell. Ze is vrij. Alweer.
Hé, stuk.
Kom je hier uit de buurt?
Geboren en opgevoed. - Dan weet je vast waar ik L'Etoile kan vinden.
Ja, natuurlijk, het is bij Sixth en State. Het is hier maar een klein stukje vandaan.
Sixth en State.
M'n hand is doof. Is dat wel goed?
Het zou te strak kunnen zitten. Het bandje.
Tintelt het?
Hiervoor wel en nu voel ik helemaal niets meer.
Het wil Eleanor weleens overkomen dat ze deze dingen te strak om doet.
Dat gekke wijf denkt dat helft van de tijd dat ze hier de baas is.
Dat voelt zo goed.
We zijn allemaal gek hier.
Sixth en State.
Het enige dat Alice ooit wilde, was bevrijd van het pakhuis zijn.
Het lijkt erop dat die kleine gek haar wens in vervulling heeft zien gaan.
Als ze hieruit weet te komen, vlucht ze. - We zouden haar voor altijd kwijt kunnen raken.
Hé, waar is ze? Waar is het meisje? Ze is gevaarlijk.
Ik weet het. - Gast!
Ze sloeg m'n gezicht in en ging ervandoor.
Geheime Dienst. Ik wil dat je dit ziekenhuis nu direct afsluit.
Niemand komt erin of gaat eruit. Heb je me begrepen?
Ja, maar... - Ga gewoon!
Waarom vinden vrouwen me niet leuk?
Pete, we moeten gewoon in haar hoofd kruipen. Je weet wel, om haar volgende zet te achterhalen.
Ik weet niet zeker of ik dat wel kan bij een "psychopatische gek".
Diep van binnen is ze nog steeds een klein meisje. We moeten gewoon als een kind denken.
Oké, nou, daar kan ik wel wat mee!
Ik ben net ontsnapt uit m'n magische spiegel gevangenis.
Ik zou zo ver mogelijk van ons twee vandaan zien te komen.
Waar zou ik naartoe gaan? - Pete...
Ik moet echt beginnen met naar beneden kijken. - Pete, ze is deze kant opgegaan.
Alice, handen waar we ze kunnen zien! - Alice? Wie is Alice?
Kappen, Wonderland. We weten dat je daar bent daarbinnen.
Wie zijn jullie? Waar is priester Mitchell? Is dit een ziekenhuis?
Pete, Alice zou niet weten wie priester Mitchell is.
Oké, goed. Kom op, zo ja.
Wat is het laatste dat je je herinnert?
Ik was in de voorraadkamer een spiegel die was binnengekomen aan het uitpakken en toen...
was er een felle lichtflits en toen... - Niets.
Inderdaad. Alsof de hele wereld gewoon zomaar verdween...
en het enige dat overbleef was kou, duisternis en...
Stilte. - Ja!
Het was verschrikkelijk. Ik heb me nooit zo alleen gevoeld.
Het is in orde.
Wat was dat?
Pete, dat is precies hoe ik me voelde toen ik vastzat in de spiegel van Lewis Carroll.
Dat is Alice niet. - Waar is ze dan?
Als ik zou moeten raden, zit ze in iemand anders. - Wacht, in iemand anders?
Je denkt dat ze erachter is hoe ze over kan springen naar een ander lichaam?
Geen idee, maar als dat inderdaad het geval is, zou ze iedereen kunnen zijn.
Hé! Waar is m'n ambulance?
En ze is mobiel.
Ik heb het gevonden. Het rijdt richting het zuiden een paar kilometer van jullie locatie.
Ik upload de coördinaten nu naar de GPS van de Highlander.
Waar die ambulance ook naartoe gaat, jullie zullen het kunnen vinden.
Geweldig. Bedankt, Claude.
De spiegel is kapot, dus jullie moeten iets vinden om Alice te onttrekken en vast te zetten.
Aye, kapitein. Spock en Uhura, over en uit. - Bedankt!
Ik vind het leuk als ik Spock mag zijn. - O, je bent hilarisch.
Oké, ik wil dit echt begrijpen.
"Alice in Wonderland" is in realiteit een echt verslag van een moordlustige maniak...
die opgesloten zit in een spiegel die we in het pakhuis hebben?
Hadden. Wat erg vreemd is, omdat dat ding streng bewaakt was.
Oké, twee dingen.
Ten eerste: Vind een artefact om Alice in vast te zetten en ten tweede:
zoek uit hoe die spiegel verdwenen is.
Oproep aan Leena: Zoek het Dodgson dossier en zoek ons op in de Duistere Kluis.
Dat heb ik gemaakt.
Sylvia Plaths typmachine kan het leven uit iemand zuigen.
Kom niet te dichtbij. Ja, dat zal haar afremmen, maar er niet uithalen.
Misschien had haar ontsnapping iets te maken met de eigenschappen van de spiegel?
Zou ze zelf een uitweg hebben kunnen vinden? Je zei dat ze best vindingrijk was.
Ik betwijfel het. Het is aannemelijk dat de spiegel eerst vrijkwam en niet Alice.
Iemand heeft haar bevrijd...
Dat is hetzelfde als wat Artie en ik zagen laatst.
Leg dat alsjeblieft uit. Je hebt zoiets al eens gezien?
Er was een doos vol zwarte diamanten in de opslagruimte.
Welke opslagruimte? - Waar de artefacten opgeslagen lagen.
Waar heb je het over?
Artie zei dat hij het je zou vertellen. - Wat zou hij me vertellen?
Dat iemand artefacten uit het pakhuis heeft zitten stelen en ze loslaat op de wereld.
Oké! Zoveel vragen!
Nou, hij wilde niet veel zeggen, maar hij leek te weten wie het was...
en het is duidelijk iemand die serieuze ruzie met hem heeft.
Oké, dan zal ik de bewakingsbeelden na moeten kijken.
Dus dit zijn wat? Het visitekaartje van de Roze Panter?
Waar is de spiegel van Lewis Carroll?
Verdwenen. Kapot. En Alice loopt los in Rapid City.
Dus zoeken we een nieuw en hopelijk permanent verblijf voor die kleine gek.
Liang-569. De valstriksectie.
Niets te zien aan de voorkant. - De band is warm.
Oké, de botsing zal wel net gebeurd zijn. Ze kan niet ver gekomen zijn.
Niet zonder een nieuwe wagen. - Er is niets.
Pete, daarginds.
Godsamme! - Laten we gaan.
Wie ben jij in hemelsnaam?! - Ik ben jou.
Dat is hoe ze heeft zitten overspringen naar andere lichamen!
Ze heeft een stuk van de spiegel! - Ik zou graag willen blijven spelen,
maar ik heb een erg belangrijke date!
Blus jij de vlammen, dan zet ik het benzine uit. - Oké!
Dus denk je nog steeds dat ze een klein meisje is? - Ik denk dat het tijd wordt dat we Artie bellen.
Inderdaad. Ze zouden klaar moeten zijn met het dessert.
Oké, het was...
Het was een fiets die m'n vader me heeft gegeven voor m'n zevende verjaardag.
En het was roze en glimde.
En het had een schattig mandje achterop en er hingen lintjes aan het stuur...
en het enige dat miste was... - Was een glimmende koperen bel.
Ik heb je dit verhaal al eens verteld.
Oké, nou, dat gebeurt soms op deze leeftijd volgens mij.
Je heet Artie, toch? Waar ken ik je van?
Ik zou dat verhaal 1000 keer kunnen aanhoren, al is het alleen maar om die blik...
in je ogen te zien als je het vertelt.
Vanessa, ik heb na zitten denken. We treffen elkaar zo één keer per maand...
En misschien zouden we het vaker moeten doen?
Dat zou ik leuk vinden. - Echt waar?
Ik heb iets voor je. Maak je geen zorgen, het is niet luxe.
Het is alleen iets waar ik heel erg zeker van ben dat je dat niet hebt.
Sorry.
Oké, Pete, dit kan maar beter heel erg belangrijk zijn.
Alice Liddell is op vrije voeten.
Alice? Waar?
Rapid City, Zuid-Dakota. - Waarom is ze in Rapid City?
Omdat L'Etoile daar is, denk ik. - L'Etoile?
De ambulancebroeder die Alice overnam zei dat ze haast had om bij...
iets dat L'Etoile heet te komen en Myka zegt dat het "ster" betekent in het Frans.
Inderdaad. Het is ook een restaurant. - Dit krijgen jullie als traktatie.
We zijn toevallig in L'Etoile nu en ik vind dat jullie absoluut bij ons moeten komen.
Het heeft de beste tiramisu in heel Zuid-Dakota.
Schiet op, voordat alles op is.
Artie? - Weet je, de natuur roept.
Ik begrijp het.
Het spijt me. Kan iemand even naar dat arme meisje kijken?
Kom op.
Waar zijn de mensen van deze tafel?! Verdomme, waar?!
Alles wijst erop dat Alice hier is geweest.
Ja, we kunnen beter even kijken hoe het met Artie is.
Artie, waar ben je? - Nee, ik... Draai je om.
Pete? - Ja?
Hierzo. Hé, dus waar is Alice? - Alice, nou...
Ze zit in onze serveerster. - Waarschijnlijk nu niet meer.
Ze heeft een nieuw trucje uitgevonden.
Onze vriendin kan naar een ander lichaam springen. - O, geweldig.
Wat wil ze? Wat doet ze hier eigenlijk? - Ja en hoe is ze uit het pakhuis ontsnapt?
Ja, laten we ons daar nu niet druk om maken, maar ons richten op wat ze hier doet en wil.
Nou, we dachten dat het ging om het bevrijd zijn van de spiegel,
maar ze lijkt niet op de vlucht te zijn. - Ze jaagt op iets of...
iemand. - Mij.
Ze jaagt op mij.
Het lijkt erop dat iemand in deze sectie achterloopt met inventariseren.
Ik dacht dat ik er voor m'n 40e verjaardag vast wel een keer aan toe zou komen.
Hou de datum maar vast vrij. - Waar zoeken we precies naar?
Dit. - Juist, oké...
Dus de pakhuisagent die "Alice in Wonderland" schreef, stopte artefacten in het verhaal.
Zoals de Gekke Hoedenmaker gebaseerd is op de kroon van Koning George III,
wat krankzinnigheid veroorzaakt.
En de wiet rokende rups? - Hier staat...
"dat het gebaseerd is op Hakim Abul Fateh Gilani, een arts uit de 16e eeuw,
wiens waterpijp de geest uit iemands lichaam kon lokken om het daarna op te sluiten."
Dat klinkt perfect.
Maar waar is het?
Zoeken jullie hier maar, dan kijk ik in het volgende gangpad.
Het net van Spartacus. - De kabelcollectie van Rube Goldberg.
Ebenezer Thorndike z'n kreeftenfuik. - Hé... Is dat het?
Waar? Daar helemaal bovenop? - Ja! Kom maar bij deze jongedame.
Claude, voorzichtig. Echt stevig lijkt het me niet.
O, heb wat vertrouwen. Als ik de top van dit ding bereik, noem ik hem Mount Donovan.
Wat was dat in hemelsnaam? - Claude, gaat alles goed?
Ja, ja, het gaat prima, Jinksy.
Weet je dat echt zeker? - Nee, nee, ik heb niets.
Heb je nergens pijn? - Ja, het was alleen even kort...
Wacht...
Heeft Artie je over m'n onbekende pijntjes verteld? - Ja. Inderdaad...
Daarom was je zo mild en voorzichtig vandaag. Bescherm je me?
Ja, dat klopt... - O, onnozel konijn.
Wonderlijke meisjes kunnen niet sterven.
Steve? - Ja?
Wat is er aan de hand tussen jou en Claudia?
Wat? Niets! - Jullie aura's wisselden net heen en weer.
Nee, helemaal niet. - Ik weet wat ik heb gezien...
en dat heb ik nog maar één keer eerder gezien en dat liep niet goed af.
Goed, maak je gereed, Jinksy. - Hier hebben we het later nog wel over.
Laten we een psychopaat gaan uitroken. Om die te vinden moet je het zelf ook zijn.
Wees voorzichtig.
Oké, Claudia en Steve zijn onderweg met de Fateh- Gilani waterpijp en nu moeten we Alice vinden.
Ze zou in wie dan ook kunnen zitten.
Ze is waarschijnlijk nog steeds hier en houdt ons in de gaten.
Ik bedoel, ze houdt jou in de gaten.
Oké, terwijl jullie "zoek de gek" spelen... Mykes, heb je die zonnebril met de spiegels nog?
Wat? - Nee, nee, nee... Dat is geweldig.
Ze zal te zien zijn in de reflectie.
Moet je jou nou eens zien. Je hebt een idee... - Ik heb wel vaker een idee.
Al zijn ze dan meestal illegaal.
Het is zoveel spannender hier in het veld, weet je?
Ja, nou, bij deze date had ik eigenlijk op een ander soort opwinding gehoopt.
Nee. - Nee?
Hallo. - Dames.
Oké, eens kijken...
Nee. Weet je, misschien zouden we iets kunnen gaan eten later...
Als die gekke monnik me in een lastig pakket denkt te kunnen krijgen...
Wat? - Dan heeft hij... Wat?
Nee, niets... Ik... Blijf gewoon achter me staan.
Hé, we horen jou te beschermen, weet je nog?
Misschien heeft Alice besloten om ervandoor te gaan.
Nee, nee, ze is hier, Mykes. Ik heb een behoorlijk sterk voorgevoel.
Er wordt geschoten! - Ga liggen, allemaal!
Geef ons die scherf! - Achteruit!
Myka, ze is uit de brandweerman gesprongen.
Daar.
Geheime Dienst, achteruit! - Uit de weg!
Oké. - Laat dit alsjeblieft Alice zijn.
Nee, het is Alice niet.
Nou, we weten nu tenminste wat ze wil. - Ja, ze wil Artie vermoorden.
En ze zou wie dan ook kunnen zijn als ze het doet.
Geen zorgen, Artie. - Ja, we vinden haar wel.
Inderdaad. Hoe gaan we haar dan vinden?
Ik bedoel, we kunnen niet iedereen in Rapid City in de spiegel laten kijken.
Als ze ons zoekt, lijkt het me dat we een klein voordeel hebben.
Juist. We zouden een val moeten zetten. - En ik weet precies het juiste lokaas.
Kom op.
Had er iemand een zielzuigende waterpijp besteld?
Oké, goed zo, prima. Laten we het gebied eens in kaart brengen.
Twee, drie, vier... Ik tel vijf. Vijf uitgangen. Goed, Claudia, jij neemt de voorkant.
Steve, jij neemt de twee achterin. Jullie twee nemen de twee op de tussenetage.
Waar zal jij dan zijn? - Ik zal hier zijn, waar Alice me kan zien.
We kunnen haar vinden met behulp van het reflecterende oppervlak van het marmer.
Of spiegels. - Of spiegels. Daarom verdien jij het grote geld.
Welk geld? Er is helemaal geen geld. - Ik kan...
Goed dan. Luister, als ze dichtbij komt,
gebruik je de waterpijp. - Komt goed.
En als we haar vangen? Wat dan?
Nou... ik zou die kleine gek het liefst verbronzen, maar...
ze heeft geen lichamelijke vorm, dus dan is de beste optie terug in de Duistere Kluis.
Tenzij jullie een beter plan hebben? - Misschien kunnen we...
Waarschijnlijk niet.
Artie, waarom weet je zo zeker dat ze komt? - Ze is een roofdier en ik ben haar prooi.
Ze zal niet rusten totdat ze die heeft gedood, vertrouw me maar.
Oké, jullie twee, naar de tussenetage.
Claudia, hou de voordeur in de gaten door je achter die plant te verstoppen. Laat Alice je niet zien.
O, godzijdank heb je dat gezegd, want ik wilde op en neer gaan springen en schreeuwen:
"Hé, gekke Alice, moet je hier eens kijken." - Je punt is duidelijk, bedankt.
Steve, hoor jij niet in het pakhuis te zijn, waar je niet gewond kunt raken?
Je had gelijk, Artie. Ik moet Claudia over de metronoom vertellen.
Goed, maar alles op z'n tijd. De achterdeuren...
Waar is mijn spiegel?
Jij, mijn schat, gaat hier zo ver mogelijk vandaan.
Dat gaat niet gebeuren.
Vanessa, ik ga niet met je in discussie... - Ik ben een lid van deze organisatie.
Jij bent dokter en geen veldagent. - Ik ben de dokter van het pakhuis.
Heb je enig idee van hoeveel agenten ik het leven al heb gered? Die van jou meegerekend?
Ja, ik hoopte dat ik deze keer geen dokter nodig zou hebben.
En bovendien geef ik om je. - Nou, ik geef ook om jou.
Nou, mooi, dan hoeft dit geen knokpartij te worden.
Je hebt vijf uitgangen, vier paar ogen. Je hebt die van mij nodig, punt uit.
Goed. Ga dan maar bij de liften staan. Dat is hier zo ver mogelijk vandaan.
Artie. - Ja?
Dit is een pakje pepermunten.
Sorry. - Bedankt.
Haal even diep adem en ontspan je. Doe gewoon alsof je je farnsworth gebruikt ofzo.
O, dat is slim. - We zijn een goed team.
Ja, jullie zijn absoluut geen vampiers. Goed bezig.
Hier is alles veilig. - Hier ook. Nu wachten we af en kijken we toe.
Ik zou willen dat...
Laat maar. - Wat? Wat is er? Er zit je iets dwars. Wat is er?
Het is alleen dat ik maar een paar uur in die spiegel gevangen zat.
Moet je je voorstellen dat een klein meisje daar meer dan 100 jaar in gevangen zit.
Dat moet verschrikkelijk zijn.
Ja, nou, ze was al een moordlustige maniak voordat de agenten haar erin hebben gezet.
Weet je hoe ze zo is geworden? - Ja. Nee.
Ze was op een theekransje bij Charles Dodgson thuis...
Ook wel bekend als Lewis Carroll.
Zie je wel? Ik onthoud dingen. - Heel goed. Hoe dan ook,
de nieuwsgierige Alice vond het pistool van Dodgson.
En haar moeder probeerde het af te pakken en toen ze dat deed, ging het af en...
ze zag haar moeder sterven voor de spiegel die uiteindelijk haar gevangenis werd.
Luister, het is best tragisch, maar aan de andere kant probeert ze Artie te vermoorden, dus...
Jammer dan. - Weet ik, het is alleen...
dat het pakhuis de nare gewoonte heeft om mensen in een psychopaat te veranderen.
Ja, nou, dan tikt de klok voor ons.
Kom op.
Kom op, Alice, hier ben ik. Waar ben je in hemelsnaam?
Pardon, maar weet u ook in welke kamer Arthur Nielsen verblijft?
O, het spijt me, meneer, maar die informatie mogen we niet geven.
Hotelbeleid. - Ja, maar u weet toch wel welke kamer, hè?
Pardon.
Stop! Of ik snij haar helemaal open!
Mijn God! Ze wil mij helemaal niet, maar Vanessa!
Nee! Help!
Goed zo, dokter! - Zoek de scherf!
Vanessa, heeft ze je pijn gedaan?
Nee. Ze heeft deze spiegel voor m'n gezicht gehouden.
Nee, je bent in orde. Je bent veilig.
Ik hoop dat je weet hoe je dat ding moet gebruiken.
Open deksel en onttrek geest. Het lijkt me best eenvoudig. Maar je kan beter iets achteruit gaan.
Het is niet hier. - De piccolo heeft de spiegelscherf niet.
Waar is Alice dan? - Ze is hier.
Artie... - Handen in de lucht!
Laat vallen!
Ik kan z'n keel doorsnijden, voordat een van jullie ook maar een schot kan lossen.
Je wilt mij! Laat Vanessa gaan. Neem mij in plaats van haar.
Artie, wij weten allebei dat dit om zoveel meer dan dat draait. Snap je het dan niet?
Broeder Adrian heeft de spiegel gestolen en je gestuurd om Vanessa te doden. Dat is het plan, hè?
Om mij te straffen voor het feit dat ik het werk van het astrolabium niet ongedaan wil maken?
Zie je wat er gebeurt als je met iemand anders z'n speeltjes speelt?
De mensen waar je houdt lijden eronder.
Je had haar al kunnen vermoorden voordat we naar boven kwamen, maar dat heb je niet gedaan.
Echt lijden is weten wat net buiten bereik ligt en er toch nooit bij te kunnen.
Ik hou dit lichaam nog een tijdje en ga er afschuwelijke dingen mee doen,
voordat ik de keel van je geliefde Vanessa doorsnijd.
Het spijt me, Vanessa.
Claudia, nu! - Zuig hier maar op, Alice!
Dat verrekte plan kan de pot op.
Myka, hou haar vast! Open je ogen!
Ga uit m'n vriendin, trut! - Nee!
Myka, heb je een zak? - Oké, oké.
Ben je in orde? - Ja, ja, ik wel,
maar ik weet niet zeker of Claudia dat ook is. - We hebben haar nog wel wat uit te leggen.
Vanessa. - M'n ribben doen pijn.
Ja, dat geloof ik graag.
O, en m'n hoofd nog meer. - O, Pete, blijf nog maar even liggen.
Dat is goed. - Oké.
Gast, wat heb je met je schouder gedaan?
Mijn God. O, m'n schouder doet erg veel pijn. - Oké...
Ja, ik denk dat jij en Steve even met elkaar moeten praten.
Wat moeten we?
Vanessa, we hebben haar. - Is het afgelopen?
Ja.
Goed, wij gaan naar huis. Dokter V, het was me wederom een waar genoegen.
Artie, ik zie je morgen wel weer.
Eerlijk gezegd ga ik ook. - Ga je weg?
Dit was een vergissing.
Nou, niet een van onze beste dates, maar... - Nee, nee, niet de date.
Dit. Ons. - Wat?
Luister...
Ik heb altijd geloofd dat het noodzakelijk was dat het leven van een pakhuisagent...
er eentje van eenzaamheid en isolatie moest zijn.
En toen kwam jij in m'n leven.
En jij... Je gaf me hoop dat ik meer dan dat kon hebben.
Maar nadat ik je leven in gevaar heb gezien,
alleen maar omdat ik om je geef... Nee, dit is een vergissing.
Zolang we samen zijn, zul je altijd een doelwit blijven.
Ho ho, wacht eens, wacht eens...
Een paar uur geleden wilde je dat we elkaar vaker zouden zien en nu is het ineens afgelopen?
Begrijp je het dan niet? Alles meer dan een platonische relatie is gewoon...
te riskant. - Sommige risico's zijn het wel waard.
En sommigen niet! Luister, we zien elkaar wel...
bij het pakhuis, zo nu en dan. - Nee.
Wat? - Nee!
Je kunt het niet zomaar opgeven. Zo werkt dit niet.
Maar na wat er vanavond gebeurd is... - Dat gebeurt voortdurend bij dit werk.
Met het pakhuis verbonden zijn, betekent dat je regelmatig met gevaar te maken krijgt.
Nee, nee, nee. Dit is geen discussie. M'n leven is...
M'n leven is ingewikkelder geworden dan ik me had gerealiseerd.
En ik kan dit op dit moment niet.
Het spijt me, Vanessa. Het is afgelopen.
Ik weet niet wat er met je aan de hand is,
maar als je eindelijk wakker wordt en je realiseert dat jezelf afsluiten...
van de mensen waar je van houdt een echt slecht idee is, mag je me bellen.
Ik ga nergens heen.
Dus daar komen die onbekende pijntjes dus vandaan. - Het spijt me.
Hoe gaat het met je schouder? - Nog steeds alsof ik er gestoken ben.
Heb je al spijt dat je me hebt teruggehaald? - Je had het me moeten vertellen, Steve.
Nou, nu weet je hoe dat voelt. - Oké, touché.
Maar ik had gehoopt om me eerst te loskoppelen.
Wat?! Au! Nee! Au!
Oké. - Goed.
De metronoom is het enige wat je in leven houdt. Ik kan blijkbaar wel een beetje pijn aan.
En als ik dodelijk verwond raak, kun je dan ook een beetje dood aan? Want dat wil ik niet.
Luister, nu dat ik het weet, komen we er samen wel uit.
We zijn een team, toch?
Inderdaad.
Kom op, ze zitten op ons te wachten.
Sorry, sorry.
Dus Artie wilde niet met je praten over wat er vanavond is gebeurd?
Nee, hij was alleen chagrijniger dan normaal, wat veel zegt.
Claudia heeft echter iets in de Duistere Kluis gevonden...
wat ons wellicht kan vertellen hoe de spiegel is verdwenen.
Jinksy zegt dat iemand uit Artie's verleden...
bij het pakhuis heeft zitten inbreken en artefacten de wijde wereld in stuurt.
Wat? - Z'n levenswerk als pakhuisagent...
wordt min of meer ongedaan gemaakt. - Maar op de bewakingsbeelden is niets te zien.
Dat zou verklaren waarom ik steeds dat enorme voorgevoel heb.
Maar niet waarom Artie ons niets vertelt. - Of wat zwarte diamanten betekenen.
Luister, jongens, laten we niet panikeren, oké?
Hij probeert ons vermoedelijk gewoon te beschermen. - Ja, maar tegen wie?
Eerst Hugo... En nu Vanessa...
Jij bent degene die me afsluit van de mensen waar ik om geef. Ik niet!
Jij bent degene, Adrian. Ik niet.
Ik niet!
Veilig.
Het is veilig. Ik weet niet hoe je hier binnenkomt,
maar als je hier nu bent,
weet dan het volgende... Lafaard! Lafaard!
Ik zal je vinden en tegenhouden! Tegenhouden!
Ik zal je tegenhouden!
Ik zal... je tegenhouden...
Vertaling: MugenJin & Regeer. Controle & Sync: MugenJin. Exclusief gedownload van Bierdopje.com