Kom maar, kom maar.
Hierlangs.
Kom op. Dat is niet eerlijk.
Kijk eens naar al die bloemen.
Terra Nova S01E04 - What Remains
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: r3p0, PinkGaai, WinchesterGirl Controle & Edit: WinchesterGirl
Wat voor werk doen ze daarbuiten?
Standaard veldonderzoek. Niets gevaarlijk.
Ja? Waarom heeft niemand in de laatste 72 uur dan van 'm gehoord?
Dat gaan we nu uitzoeken.
Maak je niet zo ongerust. Commandant Taylor zegt dat we waarschijnlijk voor etenstijd terug zijn.
Dat kan maar beter zijn, want die Reynolds komt vanavond langs.
Doe niet zo gek. Het is wel lief dat die het op de ouderwetse manier doet.
Ik vind het gewoon raar. - Ik zeg het je...
het is een tech situatie en geen wetenschappelijk iets.
Ze zijn al weken in dat gebied.
Het is ligt vast gewoon aan een communicatiestoornis.
Als ik je nodig heb, laat ik het je wel weten.
't Zijn mijn mensen daarbuiten, ik hoor mee te gaan.
Ik zal mijn eigen rover nemen. - Maak je geen zorgen, Malcolm.
Ik zal jouw ogen daarbuiten wel zijn. Je krijgt een volledig verslag.
Dank je, Elisabeth.
Lt. Washington heeft de leiding terwijl ik weg ben, als je iets nodig hebt...
dan praat je met haar. Goed, we gaan.
Goed, wees voorzichtig.
Mijn trouwring?
Ik heb 'm voor de operatie vanochtend uitgedaan.
Kan jij langs het ziekenhuis gaan en het daar ophalen.
't Ligt volgens mij in mijn kleerkastje. - Tuurlijk.
Tenzij ik het in een patiënt heb achtergelaten.
Dok? - Ja.
Dus je hebt je eigen rover gekregen, hè? - Hoofd wetenschapsofficier.
Eén van de voordelen van dit werk.
Ik ben de enigste agent in de stad en ik heb er geen gekregen.
Dat moet raar zijn...
met zo'n sirene erop.
Die poort hoort niet open te zijn.
't Lijkt erop dat hier Ovosauriërs zijn geweest die op de stroomkabels gebeten hebben.
Laten we er zeker van zijn dat er niet één naar binnen is gegaan.
Blijf alert. Niet afdwalen, Dok, blijf dichtbij.
Verlaat dit gebouw niet. Dit is geen droom.
Commandant Taylor!
Dok, kijk hiernaar.
Brady, maak die deur open.
De sneeuw kwam tot aan mijn knieën,
maar ik moet zeker een uur rechtdoor gelopen hebben.
Zo ben ik hier terecht gekomen, zeker?
Hoort u bij het Rode kruis? - Zoiets, ja.
Dit zal je helpen tot rust te komen.
Hier gaan we dan.
Sneeuw tot aan haar knieën?
Dan heb ik die storm zeker gemist? - Niet als je in Detroit was in 2137.
Het was de koudste Oktober ooit geregistreerd, terwijl de stad in brand stond.
De voedsel opstanden van Detroit. - Ja.
Voor zover ik weet, is dat waar ze denkt dat ze is.
Ze heeft er geen idee van dat ze in Terra Nova is.
Dok, wat is er hier aan de hand? - Geen idee. Haar vitale functies zijn normaal.
Er lijkt fysiek niets mis. Het is een soort van dissociatie stoornis.
Wat met die andere twee? - Volgens mij hetzelfde, enkel verder gevorderd.
Kijk, Dok, drie mensen verliezen niet zomaar hun verstand op hetzelfde moment.
Daar moet een reden voor zijn.
Het is woensdag, denk ik. Ik weet het niet zeker.
Het overkomt mij net als bij de anderen.
Eerst wordt het korte termijn geheugen verstoord, verward.
Dan plots ben je terug ergens in je verleden.
Ik herken hem niet. Hij was niet in de ziekenboeg.
Deze buitenpost was door vier man bemand. Dat is Dr. Jonathan Guagenti.
Hij is de hoofdonderzoeker hier.
Ik zou mij de drie mensen in de ziekenboeg moeten herinneren.
Deze kerel is ontbreekt nog.
Doorzoek de omtrek, in een straal van 180m. Terug bij zonsondergang.
Ik weet dat ik iemand over de ziekteverwekkers wil spreken voor ze zich verspreiden.
Ik kan me gewoon niet meer herinneren wie.
Goed, een ziekteverwekker, dus dat is wat hierachter zit.
In hoeverre denk je dat wij zijn blootgesteld? - Zo goed als zeker, vrees ik.
Hij lijkt al vooruitgang gemaakt te hebben in de richting van een diagnose,
maar dan verslechterd zijn handschrift en wordt het gewoon een kinderliedje.
Denk je dat je kan afmaken wat hij begonnen is? - Ik kan het proberen.
Doe maar goed je best, Dok. Tot we weten wat dit is, gaan we niet naar huis.
Mr. Shannon. - Ja.
Dr. Shannon's trouwring. - Geweldig, dank je.
Je hebt er toch niet iemand voor moeten opensnijden, toch?
Laat maar, dank je.
Wat doen jullie twee hier? Moeten jullie niet op school zijn?
Zoë is ziek en deze keer doet ze niet alsof.
't Is gewoon een verkoudheid, maar ze hebben mij gevraagd haar mee te nemen.
Ik wil mammie. - Het spijt me, schatje, Mammie is er niet.
Waar is ze?
Ze moest even weggaan om andere mensen te redden.
Weet je wat, we gaan even kijken of er in dit ziekenhuis niet iets is tegen een verkoudheid...
en dan breng ik je naar huis? - Pas wel op.
Anders steekt ze je aan. - Ik word nooit verkouden.
Enkel slechteriken.
Daar is er nog een.
Op de sterren. - God, wat zijn ze mooi.
Nog wat van buitenpost drie gehoord? Ik hoorde dat ze zich afgesloten hadden.
Mijn mam is daar nu. - Tot nu toe niets.
Jij speelt goed. - Dank je.
Nee, niet stoppen.
Heb je Guagenti gevonden?
We hebben zijn schoenen gevonden.
Loopt hij daar blootsvoets rond? - Nee, zijn voeten zaten er nog in.
Weet je genoeg om uit te zoeken met wat we hier te maken hebben?
Ja, ik denk het wel. - Goed dan.
Deze buitenpost staat onder algemene quarantaine, niemand komt er in of uit.
Ik ga het niet riskeren om iemand of de kolonie hieraan bloot te stellen.
Weet je wat het is?
Een soort van geheugenverlies. Kan van alles zijn...
besmette rantsoenen of een insectenbeet.
Ik test de bloedmonsters nu. Binnenkort weet ik meer.
Dit is niet toevallig omdat je er voor vanavond onderuit wil komen?
Uiteraard niet. Om hoe laat komt Maddy's hofmaker langs, trouwens?
Geen idee, maar ze heeft zich al minstens...
drie keer omgekleed.
Heb ik voor jou ook ooit gedaan. Wees aardig tegen hem.
Ik zal het proberen.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Geef de kids een kusje van mij.
Wat was dat?
Ik ben verkouden.
Drinken en direct naar bed. Ik wil niet je me aansteekt als ik terug kom.
Het is niet mijn verkoudheid, ik heb 'm van Zoë geleend.
Oké, beterschap, ik bel je morgen weer, dag.
Dag.
Zoë?
Wie is Zoë?
Wil je nog wat limoentaart? Niet dat er echt limoen in zit...
want limoenen zullen pas over enkele miljoenen jaren ontstaan.
Hoe dan ook... - Dus vind je koken leuk?
Ja, 't is een beetje zoals scheikunde...
alleen hou je er iets lekkers aan over.
Ik kan maar beter gaan. - Juist, ja.
Dank je, dat ik bij je thuis mocht komen.
Dag, Mr. Shannon.
Oké, vertel me de waarheid...
was dat de slechtste afspraak in de geschiedenis van het universum?
Verre van. - Mja,
dat zeg je maar om mij beter te laten voelen. - Ik zeg het omdat ik het doorstaan heb.
't Was mijn eerste afspraakje met je mam.
Zij was zo astronomisch ver buiten mijn bereik,
een feit dat haar vrienden regelmatig lieten vallen...
toen ik haar ging ophalen, had ik mezelf helemaal dolgedraaid,
dat ik een totaal wrak was.
Maar toen het allemaal voorbij was, raad eens?
Heb ik haar nogmaals uitgevraagd.
Want ik wist, hoe gek ik me ook gedragen had,
dat het uiteindelijk, het waard zou zijn.
Nog wat van buitenpost drie gehoord? - Nog niks.
Wat bedoel je? Hadden ze al geen contact moeten opnemen?
Ja, maar we hebben al meer dan een week communicatie problemen met hun.
Misschien dan nog een team erop uitsturen om te kijken of ze in orde zijn.
Commandant Taylor heeft mij zeer specifieke bevelen gegeven.
Tenzij hij anderzijds beveelt, is buitenpost drie in quarantaine.
Quarantaine?! Nee, ik heb mijn vrouw gisterenavond nog gesproken.
Ze heeft het niet over quarantaine gehad.
Als Commandant Taylor tegen vanavond nog geen contact opgenomen heeft,
wil ik op dat moment overwegen om een ander team te sturen.
Nee. Daar wacht ik niet op, ik ga er naar toe. - Dat gaat niet gebeuren.
Je blijft hier en zodra ik meer weet, zal ik je informeren.
Begrepen.
Ik heb jouw rover nodig. - En ik mijn favoriete leesbril...
die ik in Boston vergeten ben. - Elisabeth zit in de problemen.
Wat is er aan de hand? - Geen idee, maar buitenpost drie is in quarantaine.
Waar ga je naartoe? - Een klacht neerleggen bij Lt. Washington.
Alle wetenschappelijke buitenposten vallen onder mijn jurisdictie.
't Is totaal onaanvaardbaar dat ik hier niet over ingelicht ben.
Ik heb 'r al persoonlijk beledigd voor jou, maar voor je gaat heb ik je startcode nodig...
van je rover en ongeveer 10 minuten voorsprong. - Nee, ik ga met je mee.
Nee, toch niet.
Dit is een medische noodsituatie. Wat ga je daar zonder mij beginnen?
De gezondheid er terug in schieten? - Goed, maar ik rijd...
Je bent verkouden. - Ik heb kinderen.
Hier, kauw hierop.
Jij gaat niet de hele weg erheen op mij niezen. Kauw erop. Dan ben je voor 12 uur goed.
't Smaakt vreselijk! - Ja, ik weet het.
Schuif 's op.
Ik wilde met jou over iets praten.
Herinner jij je die dag, bij de watervallen...
waar je mij die berekening liet zien, of wat ze ook zijn?
Denk je niet dat we...
het aan iemand moeten vertellen?
Wie?
Ik weet het niet. Ik ben vergeten waar ik het over had.
Je weet dat ik je leuk vind. Ik zou wel gek zijn om dat niet te doen.
Maar hoe het met Kara is gegaan, hoe we afscheid hebben genomen.
Ik kan het niet. Het spijt me.
Het is al goed. Ik snap het wel.
Nu haat je me. - Ik haat je niet, Josh.
Je hebt Kara beloofd om te proberen haar hierheen te halen.
Wat als ik nou zeg dat ik iemand ken die je daarmee kan helpen?
Wat zijn dat, verdomme?
Ovosaurus. Verdomme.
Ik blijf tegen Taylor zeggen dat we die kabels dieper moeten ingraven.
Het is de nikkel, het is net valeriaan voor ze.
Buitenpost drie, dit is Terra Nova. Geef antwoord, Commandant Taylor.
Buitenpost drie, dit is Terra Nova. Ontvang je mij?
Buitenpost drie dit is Terra Nova. Geef antwoord.
Commandant Taylor, ben je daar?
Commandant Taylor is er nu niet. Kan ik een bericht doorgeven?
Wat doe jij daar?
Ik ben op zoek naar mijn vrouw.
Waar is de commandant?
Dat weet ik nog niet, maar zodra ik het weet hoor je van me.
Leuk gesprek. Over.
Beweeg je niet. - Elisabeth, wij zijn het.
Malcolm?
Wat is er aan de hand? Waarom herkent ze me niet?
Ze lijkt al haar herinneringen van de afgelopen 20 jaar te zijn verloren.
Wat Elisabeth betreft, zit ze nog op de universiteit...
en zijn we net begonnen met daten.
Geweldig, dus jullie zitten in de wittebroodsweken.
Malcolm, hoe is dit gebeurd?
Een soort ziekteverwekker.
Ik heb haar aantekeningen bekeken voordat ze de symptomen vertoonde.
De eerste fase van de ziekte is onderbroken geheugenverlies.
De geïnfecteerde worden gedesoriënteerd. Met wat inspanning kunnen ze het wel volhouden.
En uiteindelijk weten ze niet meer waar ze zijn.
Wat weer leidt naar fase twee. En dat is permanente geheugenverlies.
Dat verklaard waarom ik Taylor en Brady niet kan vinden.
Volgens Elisabeth's aantekeningen wordt je uiteindelijk catatonisch.
Malcolm, kan je het genezen?
Met haar hulp wel. Ze is nog steeds Elisabeth.
En haar cognitieve brein werkt nog steeds, en toen ze een student was, was ze al briljant.
We moeten haar gewoon zo snel mogelijk terug naar het heden zien te krijgen.
Dan kan ik me eigen beter even voorstellen. - Het is wellicht beter als ik met haar praat.
We moeten haar alleen genoeg informatie geven zodat ze weer aan het werk kan.
Als je haar nu vertelt over een man en kinderen raakt ze alleen maar in de war.
Dus je gaat haar vertellen dat het 20 jaar later is en dat ze 85 miljoen jaar terug de tijd is gegaan.
Maar je denkt dat een echtgenoot haar in de war brengt?
Ze weet niet meer wie je bent.
Als jij het familiealbum wil laten zien, ga je gang.
Ik probeer alleen efficiënt te zijn. - Goed.
We doen het op jouw manier.
Dit is Jim Shannon. Hij is van de beveiliging.
Aangenaam kennis te maken.
Heb je even? - Ja.
Ik heb Josh verteld dat je iemand ben die hier dingen naartoe kan brengen.
Dat heb ik in 't verleden gedaan. Of beter gezegd in de toekomst.
Ook mensen? - Mensen zijn moeilijk.
En duur. - Hoe duur?
Duurder als een jongen van jouw leeftijd zich kan veroorloven.
Ik heb tijd genoeg om 't te verdienen en dit kan pas gebeuren na de volgende pelgrimstocht, toch?
Omdat je een bericht moet sturen naar 2149 en dat kan alleen als het portaal open is.
Dat is wat Taylor zegt.
Jij bent de zoon van de agent, toch?
Want...
vertrouwen is heel belangrijk hier.
Dus theoretisch, als iemand geheimen heeft...
zijn die dan veilig bij jou?
Waarom? Hebben we nu theoretisch een sollicitatiegesprek?
85 miljoen voor Christus? Konden jullie niet tijdreizen tot na de ijstijd?
Het is te gecompliceerd.
Het belangrijkste is dat je naar deze buitenpost kwam...
en een ziekteverwekker hebt gevonden die geheugenverlies veroorzaakt.
En jij hebt er ook last van. Je gelooft me niet?
Natuurlijk niet, want wat je zegt slaat nergens op.
Als je hem niet gelooft, geloof je misschien jezelf wel.
De incubatie tijd is ongeveer vier tot zes uur.
Vroege symptomen zijn: desoriëntatie, verlies van het korte termijn geheugen.
Het lijkt erop dat er cognitieve achteruitgang plaatsvindt in het verleden van de patiënt.
Ik ben zo oud. - Dat ben je niet, je bent prachtig.
En de laatste fase van de ziekte is binnen 36 en 48 uur.
Het moet nog blijken of de catatonische toestand omkeerbaar is.
Hoelang ben ik hier? - Iets langer dan een dag.
Dan moeten we dit uitzoeken voor mijn toestand erger wordt...
en voordat jullie symptomen gaan vertonen.
Wat gebeurt er?
Ovosaurus, die kauwen op de stroomkabels.
Zou kunnen. - Ik ga ze wegjagen.
Brady?
Als je met je ogen knippert, schiet ik je kop eraf.
James Shannon. Terra Nova Beveiliging.
Wat is Terra Nova?
Deze plek? - Niet echt.
Het is een codenaam, niet?
Noem je deze operatie zo? Terra Nova?
Taylor, luister naar me. Ik weet niet waar of wanneer...
je denkt dat je bent. - Bespaar je de moeite.
Ik weet precies waar ik ben. Somalië. 2138.
Waar heb je het over?
De enige vraag is, wie speelt dit spelletje met me?
Ik weet dat de Somaliërs de technologie niet hebben om zo in mijn hoofd te komen.
Dat betekent dat je een Axis psi-ops, of je een Russo-Chinees bent.
Ik kom er wel achter.
En dan weet ik wie haar meegenomen heeft.
Wie bedoel je? Wash?
Je bent een leugenaar.
Ik was daar toen ze haar meenamen. Het kan niet dat ze hier is.
Waar is Ayani?
Waar hebben ze haar heen gebracht? - Wie?
Mijn vrouw.
Mijn zoon.
Taylor...
Ik zag die mensen achter, waarop je aan het experimenteren bent.
Je hebt geluk dat ik mijn familie daar niet gevonden heb.
En je kan maar beter bidden dat ik ze vind.
Zo niet, dan kom ik terug en snij ik iedereen z'n keel door.
Reken er maar op.
Malcolm.
Kijk naar de DNA opeenvolging van dit bloedmonster.
We hebben hier niet te maken met een ziekteverwekker.
Iemand in dit lab experimenteerde met gentherapie.
Nee, dat is onmogelijk.
Ieder onderzoek dat genetische manipulatie bevat zou door mij goedgekeurd moeten worden.
Wie het ook is, wilde het geheim houden.
Je bent zo mooi. - Wat?
Laten we ervandoor gaan.
Malcolm, kijk me aan. - Dat doe ik.
Ik kan het niet helpen.
Dit voelt niet goed, Malcolm.
Ja, Malcolm.
Jack! Wat ben je aan het doen?
Hij is geïnfecteerd.
Nee, ik ben in orde. Het gaat nu goed met me.
Ik liet me meeslepen, maar het gaat nu goed.
Waar ben je? - Terra Nova, onderzoeksbuitenpost.
Als je je dat kan herinneren, onthoud dit dan goed.
Dat is mijn vrouw, dus houdt je handen thuis.
Wat is er met je gebeurd?
Ik heb Taylor gevonden.
Hij is geïnfecteerd, hij denkt dat hij in Somalie is.
Ik weet dat hij daar gediend heeft.
Ze deden daar afschuwelijke psychologische experimenten tijdens de oorlog.
Als dat het laatste is wat hij zich herinnert...
dan begrijpt hij niets van alles wat hij nu ziet net als bij Elisabeth toen we haar vonden.
En ik denk dat hij naar Terra Nova gaat.
Hij zal het vinden, hij is gemotiveerd. Hij denkt dat zijn vrouw in gevaar is.
Als hij naar de kolonie teruggaat zal hij iedereen infecteren.
Daarom moeten we ze waarschuwen, alleen gaat dat niet.
Het Communicatiesysteem is de verbinding kwijtgeraakt toen de stroom uitviel.
Je moet hem achterna gaan. - Nee...
We moeten aannemen dat Jack ook geïnfecteerd is.
Het is Jim. En nee, ik voel me prima.
Dat voelde hij zich vijf minuten geleden ook.
Ben je gedesoriënteerd geweest sinds je hier bent?
Nee. - Dat is merkwaardig.
Jullie zijn op hetzelfde moment aan de ziekte blootgesteld...
dus waarom heb jij geen symptomen? - Ik weet het niet.
Maar Taylor heeft Brady daar bewerkt dus ik moet hem naar de ziekenboeg brengen...
zodat jij kan kijken of hij in orde is.
Goed, we gaan weer aan het werk.
Waarom help je me niet even? Het is geen kleine jongen.
Mark.
Het spijt me zo. Ik ben het helemaal vergeten.
Ik dacht dat je wist dat het niet door ging omdat mijn ouders vermist zijn en...
Nee, ik kwam alleen maar kijken of alles goed met je ging.
Gaat het goed met je?
Weet je wat het ergste is? Niet weten wat er aan de hand is.
Het enige wat mijn vader gezegd heeft was dat hij mijn moeder ging helpen...
en toen heb ik niks meer van hen vernomen.
Ja, dat is moeilijk.
Het kan van alles zijn. Sixers kunnen ze overvallen hebben.
Het zijn niet de Sixers. - Dan weet je wat er aan de hand is.
Maddy, ik mag hier echt niet over praten.
Mark...
Het zijn mijn ouders.
Dat is niet mogelijk.
Moest je uitgerekend naar 't moment terugkeren waarin je een relatie met mijn vrouw had?
Ik zag Elisabeth in een laboratorium en mijn hersenen vulden de rest in.
Wat wil je dat ik zeg? - Dat het niet weer zal gebeuren.
Het zal niet weer gebeuren.
Wat? - Oh, mijn god.
Wie is dit? Wie ben jij?
Oh, God, wat nu?
Hebben we hem vermoord?
Nee, hij is niet eens dood. Zie je?
Kom, help me even. - Ik wil geen moeilijkheden.
Ik ben hier met een beurs. - Kom, pak zijn benen op.
Malcolm...
Malcolm, lopen!
Zeg me alsjeblieft, dat ik niet gek ben.
Misschien eet het die soldaat op en gaat dan weg.
Blijf hier.
Wat doe je?
Ze kunnen het nikkel in de kabels ruiken! Ga weg bij de deur. - Wat?
Ga aan de kant!
Ga!
Dit gebeurt niet. Je wordt zo wakker. Oh, lieve hemel, help me.
Wat waren dat voor dingen? - Rustig maar, Malcolm.
Wat deed je zojuist? - Ik... had geen keus.
Hoe ver zijn we met het geneesmiddel?
Nergens. Ik had het gevoel dat we vooruitgang boekten...
maar ik kan het niet zonder Malcolm. - Je hebt Malcolm niet nodig.
Je deed het prima, voordat hij hier kwam.
Nee, ik zat in een hoek met een geweer.
Je was verward en alleen, maar dat ben je nu niet meer.
Kennen wij elkaar? - Ja, we kennen elkaar.
We komen van dezelfde plaats... de toekomst.
Maar we zijn meer dan bekenden, nietwaar?
We zijn vrienden. - Ja, dat zijn we.
Goed.
We weten, dat er iemand in dit lab ongeoorloofd met gentherapie experimenteerde.
Als ik wist wie dat was, zou ik kunnen uitzoeken, wat ze probeerden te doen.
Dat zou me helpen een manier vinden het ongedaan te maken.
Ja, verdachte en motief. Nu spreek je mijn taal.
We moeten de dossiers van het personeel doornemen.
Hoe goed ben je in hacken van computers?
Maddy heeft me een paar dingen geleerd.
Maddy? - Ja, mijn dochter.
Oh, je hebt een dochter. Ben je getrouwd?
Ja, je weet wel, het is ingewikkeld.
Is dat het niet altijd?
Goed, laten we gaan hacken.
Ik denk dat ik iets heb. - Van wie is die computerterminal?
Dr. Douglas Joslyn.
Laten we zijn medische geschiedenis opvragen.
Hij draagt het latente gen van de ziekte van Gormon.
Gormon... dat is een soort Alzheimer, nietwaar? - Ja, alleen erger.
Hij zocht vast 'n remedie om het gencluster te herschikken, dat 't geheugen controleert.
Het moet mis gegaan zijn, en de zenuwbanen zijn gaan blokkeren in plaats van ze open te stellen.
Hij moet een virus gemaakt hebben om als bezorgsysteem te gebruiken...
maar dat werd besmettelijk.
Ik ben nergens meer zeker van, en onze tijd raakt op.
Elisabeth, je kunt het.
Nee, ik zit op 39 uur. Catatonie kan al met 36 uur beginnen.
Goed, dan werken we snel. Goed? - Goed.
Geef me iets te doen.
Elisabeth?
Dit is mijn handschrift, maar ik kan me niet herinneren, het geschreven te hebben en ik...
Ik weet niet wie ze zijn.
Maar als ik ze opgeschreven heb, moeten ze belangrijk voor me zijn...
en was ik bang, dat ik ze zou vergeten.
Josh.
Maddy.
Dat is de naam van jouw dochter.
Zoë...
Jim.
Jouw man.
Ik herinner het me niet.
Ik weet het.
Dat komt wel.
En als ik dat niet doe? Wat gebeurt er als we het allebei vergeten?
Wat ik voor je voel is meer dan een herinnering.
Hoe dan ook, ik ben in orde.
Ja, dat ben je, nietwaar?
Waarom is dat? Waarom?
Sorry.
Dat waren nog geen 12 uur. - Wat is dat?
Iets, dat Malcolm me voor mijn verkoudheid gaf.
Dat is het. Dat moet wel.
Er moet iets in dat middel zitten, dat de ziekteverwekker blokkeert.
We hoeven alleen uit te zoeken, wat het is.
Ik weet niet of dit zo'n goed idee is, Maddy. - Niemand heeft gezegd dat je mee moet gaan.
Hoe dan ook, ik ga naar binnen en vraag Luitenant Washington, wat er aan de hand is.
En Zoë dan? We kunnen haar niet alleen laten.
Hoezo alleen? Er staan twee wachters buiten haar slaapkamer.
Daar zou ik het maar niet over hebben...
met mijn bevelvoerende officier. Ik zou het waarderen.
Luitenant Washington? Maddy Shannon.
Ik wil u graag spreken.
Luitenant Washington. - Niet nu, Maddy. - Mijn ouders...
Reynolds, haal haar hier weg... nu! Luitenant, ze wil alleen... - Dat was 'n bevel!
Je bent niet zo goed in bevelen opvolgen, of wel, soldaat?
U bent ziek, Commandant. U bent met iets besmet, en het verward u.
De oorlog is voorbij. Al tien jaar lang.
We wonnen. - Lieg niet, Walsh.
Ik wil antwoorden. - Alsjeblieft!
Dat wil je niet doen. Hij is een soldaat. Hij is een van jouw mannen.
Zijn naam is Reynolds. Mark Reynolds. Hij kwam met de Vijfde Pelgrimstocht.
Hij kwam hier door jou, omdat jij ons zeven jaar geleden, naar deze plek leidde...
zodat we een tweede kans konden krijgen.
Wat is dit voor een plek?
Het is ons thuis. - Wonen we hier?
Goed dan, waar is mijn vrouw?
Laat me haar zien. - Ayani is dood, Nathaniel.
Ze is gestorven. - Nee, Je liegt, Walsh.
Je weet, dat ik nooit tegen jou zou liegen.
Dit is jouw stad, dit is jouw thuis, je bent het vergeten, dat is alles.
Maar we zullen een manier vinden zodat jij het je herinnert.
Ayani is dood?
Waarom zou ik me dat willen herinneren? - Nee, sir. Nee!
Natuurlijk histamine, sporen van dierlijke mest.
Nee, er zit niets in die wortel die Malcolm jou gaf...
dat verklaart, waarom jij immuun bent. - Dierlijke mest?
Wil je hem terug?
Ik zou liever niezen, maar ik wil niet, dat je ziek wordt.
Ja, dat wil je wel.
Ik ben een idioot. Het is niet deze wortel, het is jouw verkoudheid.
Mijn verkoudheid? - Ja, jouw virus maakt het virus, dat Joslyn maakte onschadelijk.
Het blokt de celreceptoren zodat de ziekteverwekker er niet door kan.
Ik moet alleen het serotype identificeren...
en dan kunnen we een geneesmiddel maken.
Ik denk dat ik een snellere manier weet.
Voel jij je al ziek? - Nee, nog niet echt.
Rustig aan. Commandant.
Kun je me zeggen waar je bent?
Terra Nova.
Je zult je een paar uur verward voelen...
terwijl de herinneringen zich ordenen.
Gebaseerd op het succes bij de buitenpost zul je voor het eten, weer oké zijn.
Behalve op een fikse verkoudheid na, nietwaar?
Ik heb 'n vaccin van 'n inactief virus gemaakt dus je zou geen symptomen moeten krijgen.
Goed, we laten je rusten.
Luitenant. - Ja, sir.
Je hebt me neergeschoten. - Dat klopt, sir.
Goed gedaan.
Dank u. - Hoe voel jij je?
Hoi, Elisabeth, ik ben in orde, behalve de hoofdpijn.
Ik moet gevallen zijn, of zoiets.
Of zoiets.
Mr. Shannon.
Let maar niet op mij.
Hoi, engeltje. - Hoi, pappa.
Voel jij je al beter?
Wat hebben we hier? - Dinosaurussen.
Dinosaurussen.
Kom hier en verschuil je bij ons.
Kijk wat Z gemaakt heeft.
Ik leer ze lopen.
Hoe doen ze het? - Behoorlijk goed.
We moeten ervan genieten, nu het nog kan.
Hoe gaat het met je, Mira?
Medicijnen, energiecellen...
geen munitie?
Taylor zou me opsluiten, als hij wist dat ik zaken doe met de Sixers.
Als hij dacht dat ik je wapens bezorg zou hij me laten neerschieten.
Het is me gelukt meer van die wilde sorghum te vinden, waar je zo gek op bent.
Zo goed als goud.
Met dit spul maak je de beste jajem.
Nog een ding.
De volgende keer als je contact kunt maken met 2149...
moet je een boodschap voor me doorgeven.
Waar gaat het over?
Een knul, die zijn vriendin tegen betaling door het portaal wil laten komen.
Word je medelevend?
De knul, is de zoon van de nieuwe sheriff.
Bedoel je Shannon? - Juist.
Ik heb de jongen een baantje in mijn schuur gegeven.
Hou je vijand dichtbij, en zo verder.
Maar als het een probleem is, dan kan ik hem zeggen, dat het me niet lukt.
Het is geen probleem. Het is een kans.
Een kans, waarvan ik voordeel wil halen.
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: r3p0, PinkGaai, WinchesterGirl Controle & Edit: WinchesterGirl