Ήρθαμε στον Μεσαίωνα!
Αντλούν κάτι επικίνδυνο απ' αυτό το νησί.
Οξύ. Αντλούν οξύ απ' το νησί.
Είστε εργοστάσιο. 22ου αιώνα εργοστάσιο, που ανήκει στον στρατό.
Είμαστε εργολάβοι. Και εσείς καταπατητές.
Πρέπει να δω τα κρίσιμα συστήματά σας.
-Ποιο απ' όλα; -Ξέρεις ποιο.
Η Σάρκα. Πλήρως προγραμματιζόμενη ύλη.
Είναι ζωντανό, τόσο ζωντανό. Συσσωρεύετε τις ζωές σας, τις προσωπικότητές σας, απευθείας μέσα του.
Τους δώσατε τις ζωές σας. Οι ανθρώπινες ζωές είναι απίθανες.
Σας εκπλήσσει που τις 'κλέψανε';
Αυτό είναι...
Εμένα μου λες...
Αλήθεια, γιατί είσαι εδώ;
Είναι τέρατα. Λάθη. Πρέπει να καταστραφούν.
Αν θέλουμε να ζήσουμε, είναι ώρα να πολεμήσουμε.
Θα επιστρέψουν με άσχημο τρόπο.
Ναι, είναι παράλογο. Και θα γίνει ακόμα πιο παραλογότερο.
Εμπιστεύσου με. Είμαι ο Ντόκτορ.
Τι συμβαίνει;
Αναρωτιέμαι αν θα γυρίσουμε πίσω.
Ναι, μια μέρα...
Ανέστρεψα την πολικότητα της ροής νετρονίων. (φράση του 3ου Ντόκτορ)
Η Σάρκα παλεύει με τις προηγούμενες αναγεννήσεις μας. Κρατήσου!
(Φωνή του 4ου Ντόκτορ) Θέλεις ένα ζελεδάκι;
-Γιατί; Γιατί;! -Γιατί, τι;;
(Φ
-Όχι, έχουμε προχωρήσει! -Κρατήσου, μπορείς να σταθεροποιηθείς!
Ανέστρεψα το ζελεδάκι της ροής νετρονίων. Θέλεις ένα...
Ντόκτορ... Ντόκτορ... Είμαι... είμαι ο....
-Δε μπορώ. -Όχι, άκουσέ με, κρατήσου.
-Κρατήσου! -Όχι!!
Νομίζω τους προτιμούσα όταν έκαναν θόρυβο.
Ντόκτορ, σε χρειαζόμαστε. Έλα εδώ.
-Γεια σας! -Ντόκτορ!
-Τα Σαϊμπερματ. -Έχουμε χρόνο γι'αυτό; -Εμείς φτιάχνουμε το χρόνο.
-Θέλω αποδείξεις ότι είσαι ίδιος με μένα. Τα Σαϊμπερματ; -Φτιάχτηκαν απ' τους Σάιμπερμεν. Τρέφονται με εγκεφαλικά κύματα και σκοτώνουν.
Σίγουρα δεν υπάρχουν καθόλου μεγάλα όπλα;!
Ναι, μεγάλα όπλα θα ήταν χρήσιμα τώρα.
Γιατί να έχουμε όπλα; Είμαστε σε εργοστάσιο. Σκάβουμε!
Οξύ.
-Ακριβώς! Ποιο είναι το σχέδιο; -Τους σώζουμε όλους...
-...ανθρώπους και κλώνους. -Τέλεια. -Αυτό σκεφτόσουν; -Ναι! Είναι τόσο ωραίο να ακούω τον εαυτό μου να το λέει!
-Το ξέρω! -Ντόκτορ, έλα!
-Τώρα τι, Ντόκτορ; -Ώρα να κάνουμε θραύση, Ντόκτορ!
Και οι δύο: Γεια σας! Συγγνώμη... -Αλλά έπρεπε να θεσπίσουμε μερικούς ...
-...κανόνες. Να δημιουργήσουμε ένα... -...Πρωτόκολλο.
-Πρωτόκολλο; Πολύ... δήθεν! -Πρωτόκολλο μεταξύ μας. Αλλιώς...
-Δημιουργεί μεγάλη αμηχανία. -Και πιθανώς σύγχυση.
Χαίρομαι που λύσατε το πρόβλημα της σύγχυσης.
-Αυτό ήταν σαρκασμός. -Είναι πολύ καλή στον σαρκασμό.
Αναπνοές!
-Τι; -Πρέπει να σας πάρουμε απ' αυτό το νησί. Και τους κλώνους επίσης.
-Χρειάζεσαι μήπως κάποια υπενθύμιση; Θέλουν να μας σκοτώσουν! -Είναι φοβισμένοι!
-Ντόκτορ, έχουμε εγκλωβιστεί εδώ. -Δεν νομίζω.
-Η Σάρκα τροφοδοτείται με καλώδια από πάνω. -Αλλά πού είναι τα καλώδια γείωσης;
Όλες αυτές οι σωληνώσεις πρέπει να φτάνουν κάτω σε κάποιο τούνελ, έτσι; Καταλαβαίνετε;
Μπίνγκο! Έξοδος κινδύνου.
Αρχίζω να καταλαβαίνω πόσο εντυπωσιακό είναι να κάνει κάποιος παρέα μαζί μου!
Λέμε συχνά "Μπίνγκο";
Αρκετά, ξέχασέ το, εντάξει; Είμαστε αγχωμένοι.
Σταμάτα.
Σταμάτα!
-Ο στρατός θα στείλει αναγνωριστική ομάδα. -Πρέπει να επικοινωνήσουμε με τη στεριά. -Τι θα γίνει με τον Ρόρι και τη Τζεν;
-Και οι δύο είναι εκεί έξω. -Αυτό το μέρος είναι λαβύρινθος. Παίρνει χρόνο να βρεις κάποιον σε έναν λαβύρινθο.
Πάω στοίχημα ότι έχετε έναν χάρτη στον υπολογιστή.
Αν βρούμε ρεύμα, μπορούμε να τους ψάξουμε.
-Ντόκτορ, πριν είπες να αναπνέω. -Πολύ σημαντικό, Ποντ. Αναπνοές. -Το παλεύω.
Το οξύ αλληλεπιδρά με την πέτρα.
Δημιουργεί ένα ασφυκτικό μίασμα.
-Ένα τι; -Αέριο που σε πνίγει!
Πολύ βαρύ. Αν μπορούμε να πάμε πιο ψηλά...
Ο πύργος εκκένωσης. Από εδώ!
Καταραμένοι πονοκέφαλοι. Είμαι τόσο κουρασμένη.
Μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε.
-Πώς θα τους βρούμε; -Σκέψου το.
Με όλο αυτό το αέριο, υποθέτω πως πήγαν στον πύργο εκκένωσης. Να βρεθούν πιο ψηλά και να επαναφέρουν το ρεύμα.
Λοιπόν; Ας τους σταματήσουμε.
Είναι στενή είσοδος. Εγώ θα μπορούσα να το υπερασπιστώ πολύ εύκολα. Το ίδιο και εκείνη.
Νομίζω ότι έβηξα τόσο πολύ, που τράβηξα κάποιον μυ! Εντάξει...
...περνάει.
Είναι μεσάνυχτα. Τα γενέθλια του Άνταμ.
Ο γιος μου έγινε 5. Χρόνια πολλά, φιλαράκο.
Χρόνια πολλά, Άνταμ.
Θα είναι τόσο ενθουσιασμένος.
Θα σηκωθεί απ' τα χαράματα.
Έχει πλάκα, όταν είναι ενθουσιασμένος χορεύει.
Ακούστε με. Προσπάθησα να μπλοκάρω τις αναμνήσεις, αλλά τώρα κατάλαβα ότι πρέπει να θυμάμαι.
Τα μάτια. Τα μάτια μένουν τελευταία.
Τι λες;
Όταν μας καταστρέφουν, τα μάτια λιώνουν στο τέλος.
Και υπάρχει μια απορία σ' αυτά τα μάτια... "Γιατί;"
Γιατί πρέπει να υποφέρουμε εμείς για χάρη των ανθρώπων;
Άκουσα πως στην Ινδία, υπάρχουν πάνω από 10 εκατομμύρια κλώνοι.
Μπορούμε να τους προσεγγίσουμε, να τους ξεσηκώσουμε.
Επανάσταση;
Κοίτα, εγώ απλά θέλω να ζήσω ήρεμα, Τζεν.
Θα σε λιώσουν.
Έχεις εξελιχθεί τόσο πολύ σε άνθρωπο, που ξεχνάς και την αλήθεια;
-Δεν θυμάσαι όλες τις φορές που σε "αφόπλισαν", ή μήπως να πω "εκτέλεσαν"; -Όχι.
-Δεν θυμόμαστε. -Εγώ θυμάμαι όμως.
Εμείς ή αυτοί.
Έχει δίκιο.
Έχω ένα σχέδιο.
Και θα τους καταστρέψει όλους.
-Αλήθεια μπορείς να επαναφέρεις το ρεύμα; -Πάντα υπάρχει λίγο ρεύμα τριγύρω.
"Κολλημένο" πάνω στα καλώδια.
-Μπορείτε να σταματήσετε να ολοκληρώνετε... -...τις προτάσεις; Κανένα πρόβλημα. -Ναι.
Μισό λεπτό. Είπες ότι το ΤΑΡΝΤΙΣ είχε κολλήσει σε οξύ, άρα δεν θα πάθει ζημιά;
Μπα. Είναι ζόρικο παλιόπραμα. Ζόρικο, παλιό, σέξι.
Όχι, ζόρικο, αξιόπιστο, σέξι.
-Πώς γίνεται να είστε και οι δύο αληθινοί; -Γιατί...είμαστε. Είμαι ο Ντόκτορ.
Και εγώ. Έχουμε τις γνώσεις από περισσότερα από 900 χρόνια εμπειρίας.
-Φοράμε το ίδιο παπιγιόν, που τα σπάει. Γιατί τα παπιγιόν... -Πάντα θα τα σπάνε.
Αλλά εσύ δεν ήσουν συνδεδεμένος στη Σάρκα.
Πρέπει να συνέβη αφού την εξέτασα. Έτσι, ένας αυθεντικός Ντόκτορ δημιουργήθηκε.
Αλλά ένας από εσάς ήταν εδώ πρώτος.
Αφού η Σάρκα με σκάναρε, είχα ένα ατύχημα σε μια λακκούβα με οξύ.
Τώρα έχω καινούργια παπούτσια, κάτι που δεν αντιμετώπισε ο άλλος μου εαυτός.
Σε ικανοποιεί αυτό, Ποντ;
Μη με λες Ποντ, σε παρακαλώ.
-Τι; -Ενδιαφέρον. Σίγουρα συμπαθείς περισσότερο εκείνον, παρά εμένα.
-Όχι. Κοίτα, είσαι εντάξει, αλλά εκείνος είναι ο Ντόκτορ.
Μην παρεξηγηθείς. Το να είσαι σχεδόν ο Ντόκτορ, είναι αρκετά εντυπωσιακό.
-Το να είσαι σχεδόν ο Ντόκτορ, είναι σαν να μην είσαι καθόλου. -Μην είσαι υπερβολικός.
-Τότε λέγε με και...Σμιθ. -Σμιθ; -Τζον Σμιθ.
Βρες τον Ρόρι! Δείξε μου την οθόνη εντοπισμού.
Έλα Ρόρι, να σε βρούμε.
Δεν υπάρχει ίχνος του πουθενά.
Έλα μωρό μου, φανερώσου.
Έχεις δίκιο, υπάρχει ρεύμα.
Αγόρια, μπορεί να μην γνωρίζω πολλά, αλλά ξέρω τα μυαλά μου.
Θα επικοινωνεί με την στεριά.
Κλήση από Σέιντ Τζον'ς. Επείγον.
Ας δούμε αν θα μπορέσουμε να διακόψουμε.
Σέιντ Τζον'ς προς στεριά. Με λαμβάνετε, Καπετάνιε;
Δε θα μπορέσουμε να στείλουμε σήμα με αυτή την καταιγίδα.
Σέιντ Τζον'ς προς στεριά. Απαντήστε, επείγον.
"Μόλις που σας λαμβάνουμε. Πώς είστε; Έχουμε πολλά προβλήματα εδώ."
Ζητώ άμεση εκκένωση. Δεχόμαστε επίθεση. Η καταιγίδα επηρέασε τους κλώνους μας.
Έγιναν έξω φρενών.
-"Οι κλώνοι σας;" -Ναι, οι κλώνοι μας επιτίθενται.
Πρέπει να μας πάρετε απ'το νησί αμέσως και να τους εξολοθρεύσετε.
"Ελήφθη. Αποστέλλεται σκάφος. Περιμένετε."
Θα πρέπει να μας πάρετε απ' την οροφή του πύργου.
Και Καπετάνιε, οποιοδήποτε άλλο μήνυμα από εμένα, θα πρέπει να συνοδεύεται απ' τον εξής κωδικό.
Τον γράφω, σε περίπτωση που μας ακούνε.
Είδατε πόσο έξυπνη είμαι; Γι'αυτό με πληρώνουν τόσα πολλά.
"Έγινε. Θα έρθουμε, σας βγάζουμε έξω και αφοπλίζουμε την Σάρκα."
Η Τζένιφερ έχει δίκιο. Θα πρέπει να πολεμήσουμε αν θέλουμε να επιβιώσουμε.
"Θερμοστατικός έλεγχος απερρίφθη."
"Μπορεί να λειτουργήσει μόνο από αναγνωρισμένη πηγή."
Είμαι αναγνωρισμένη! Είμαι η Τζένιφερ Λούκας!
-Πρέπει να φύγουμε από εδώ. -Δεν φεύγουμε χωρίς αυτούς.
Και εγώ θέλω να τους βρούμε, αλλά πρόκειται για τις απώλειες, έτσι;
-Τι κάνεις; -Ένα τηλεφώνημα. -Σε ποιόν; -Κανέναν ακόμα. Είναι με χρονοκαθυστέρηση.
Γιατί ακριβώς το κάνεις αυτό;
Γιατί, Έιμι, είμαι και θα είμαι πάντα αισιόδοξος,
...θα ελπίζω σε μάταιες ελπίδες, και θα ονειρεύομαι απίθανα όνειρα.
Οι τροχοί κινούνται.
Ξέρεις, στην πραγματικότητα μπορεί να υπάρξει μόνο ένας.
Τίποτα. Συνέχισε. Κάνε τα μαγικά σου!
Έιμι, τι συνέβη;
-Εκείνη ήταν πάλι. -Ποια; -Μια γυναίκα που βλέπω, με ένα κάλυμμα στο μάτι της,
...και συνέχεια κάνει ανοίγματα στους τοίχους και με κοιτάει.
-Ντόκτορ; -Δεν είναι τίποτα. -Δεν μοιάζει να μην είναι τίποτα.
Είναι μια χρονική ανάμνηση. Σαν οφθαλμαπάτη. Δε χρειάζεται να ανησυχείς.
Είναι στο μυαλό μου...
-Περίμενε! Μην τον αφήσετε να φύγει! -Αφήστε το σε μένα.
Συγγνώμη. Γι'αυτό που είπα, ότι είσαι σχεδόν ο Ντόκτορ...
...είναι πολύ δύσκολο, γιατί πέρασα τόσα πολλά μαζί του.
Έχω δει... Έχω δει την στιγμή που...
Μπορείς να πεθάνεις;
Αν είσαι ο ίδιος, τότε μπορείς να πεθάνεις.
Μπορείς να σκοτωθείς, και... Ίσως να το έχω δει να συμβαίνει.
-Γιατί; -Γιατί; Γιατί εσύ μας προσκάλεσες να το δούμε. Τον θάνατό σου!
-Γιατί;! -Με πονάς. -Αυτό λένε τα μάτια. Γιατί;
Τους νιώθω, που δούλευαν κάθε μέρα γνωρίζοντας πως θα έρθει η ώρα να τους ξεφορτωθούν πάλι.
"Όχι πάλι, σε παρακαλώ!"
Και τότε καταστρέφονται, νιώθουν τον θάνατο, και το μόνο που μπορούν να πουν είναι "Γιατί;"
Γιατί;
Κρατήστε τον μακριά μου!
Το ένιωσες;
Για λίγο. Όχι τόσο έντονα όσο εσύ.
-Έιμι, συγγνώμη. -Μείνε μακριά! Δε μπορούμε να σε εμπιστευτούμε.
-Φαίνεται πως συνδέομαι με την Σάρκα. -Είσαι Σάρκα. -Αρχίζω να καταλαβαίνω...
-...τι χρειάζεται. -Τι χρειάζεσαι. Είσαι Σάρκα. -Είναι πολύ πιο δυνατή...
-...απ' όσο νομίζαμε. Μπορεί να αναπτύσσεται, σωστά; -Τα κύτταρά της διπλασιάζονται.
Τώρα θέλει να το κάνει αυτό κατά βούληση.
Θέλει εκδίκηση.
Πονάει, είναι θυμωμένη. Θέλει εκδίκηση.
Είχα δίκιο, δεν είσαι ο Ντόκτορ. Ούτε θα γίνεις ποτέ. Είσαι ένα απλό αντίγραφο.
Ντόκτορ, θα ήταν καλύτερα αν καθόσουν εκεί πέρα, προς το παρόν.
Περιμένετε λίγο, νομίζω πως το εξήγησα αυτό. Είμαστε ίδιοι.
Ντόκτορ, δεν έχουμε πρόβλημα μαζί σου. Αλλά όσον αφορά τον κλώνο σου...
Μην γίνεσαι παράλογη.
-Μπάζερ; -Φυσικά, αφεντικό.
Κάτσε εδώ, φίλε.
Ωραίο βαρέλι, πολύ βολικό.
Γιατί όχι;
Αυτό θέλετε;
-Βοήθεια! Όχι! Φύγε! -Τζεν;
Τζεν!
-Ρόρι; -Συγγνώμη.
-Με βρήκε. -Ρόρι, άκουσέ με.
Μην την ακούς.
Είμαι η Τζένιφερ Λούκας. Αυτή η γυναίκα είναι Σάρκα.
"Είμαστε ακριβώς από πάνω σας, αλλά δεν μπορούμε να κατέβουμε αρκετά."
"Η ακτινοβολία μπορεί να καταστρέψει τα πλοηγικά μας συστήματα. Περιμένετε."
"Θα επικοινωνήσουμε ξανά. Απλά..."
-Με ακούτε; -Δε μπορώ να βρω τον Ρόρι. Πάω εκεί έξω.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το κατσαβίδι. Οι άνθρωποι και οι κλώνοι εκπέμπουν λίγο διαφορετικά σήματα.
-Το κατσαβίδι λοιπόν ξέρει ότι οι κλώνοι είναι διαφορετικοί, άρα ο άλλος Ντόκτορ διαφέρει. -Είναι ο Ντόκτορ.
-Όχι για μένα. Το καταλαβαίνω. -Σίγουρα δεν είσαι προκατειλημμένη; -Καλή προσπάθεια, αλλά εγώ το ξέρω.
Έχουμε περάσει τόσα πολλά μαζί. Εσύ είσαι ο Ντόκτορ μου. Τέλος.
Μια από σας είναι άνθρωπος, και με την άλλη καθίσαμε και μιλήσαμε.
Γιατί δε μου λέτε απλά την αλήθεια;
Ο Ντόκτορ θέλει να ζήσετε, και εγώ τον υποστηρίζω.
Πολύ καλή ιδέα, Ρόρι, αλλά η Σάρκα θέλει να μας σκοτώσει τώρα.
Κουτσαίνεις. Εσύ όχι.
Λοιπόν; Πιστεύεις ότι ένας κλώνος δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι κουτσαίνει;
Δείξε μου το πόδι σου.
Έπαθα έγκαυμα όταν ήμουν δεμένη με τα λουριά.
-Λέει ψέματα! Σου λέει αυτό που θες να ακούσεις. -Δε μπορείς να προσποιηθείς ένα έγκαυμα.
Όχι, όχι μην...
Σταματήστε! Είναι μάταιο να παλεύετε μεταξύ σας. Ελάτε. Σταματήστε, σας παρακαλώ!
Τζεν... και οι δύο σας, σταματήστε!
Όχι!
Μου επιτέθηκε... Δεν...
Το ήξερα ότι θα με έβρισκες. Είμαστε μαζί σ' αυτό, Ρόρι, και πρέπει να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλο.
Εντάξει, έλα. Πάμε.
Μια κάμερα λειτουργεί. Έχουμε οπτική επαφή.
Είναι ο Ρόρι και η Τζένιφερ.
-Πηγαίνουν προς το δωμάτιο του θερμοστάτη. -Πάμε να τους βρούμε.
-Μισό λεπτό. -Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτόν να πάει. Είσαι τρελός; -Είμαι τρελός, Ντόκτορ;
Πάντως μια φορά σύνδεσες τον εγκέφαλό σου στον πυρήνα ενός πλανήτη,
-...για να σταματήσεις την τροχιά του και να κερδίσεις ένα στοίχημα. -Δε μπορεί να τους σώσει.
-Εγώ πηγαίνω. -Ξέρεις, θέλω να πάει εκείνος.
Και είμαι αρκετά ανένδοτος.
Θα χρειαστεί παρέα, έτσι αφεντικό;
Εντάξει. Θα το χειριστώ εγώ.
Σ' ευχαριστώ, Μπάζερ. Θα πάνε όλα μια χαρά.
Θα τον βρω.
Δε μπορώ να σου το εξηγήσω τώρα, αλλά θέλω να τον εμπιστευτείς. Μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα, Έιμι;
Και αν κάνεις λάθος;
Αυτός είναι ο θάλαμος του θερμοστάτη.
-Μπορούμε να κατευθύνουμε την παροχή οξυγόνου από εδώ. -Τι;
Θα πεθάνουμε από ασφυξία, αν δεν καθαρίσουμε τον αέρα.
Πρόσεχε μήπως έρθουν κλώνοι.
Ρόρι!
-Τι συμβαίνει; -Αυτός ο τροχός, είναι πολύ δύσκολο για μια κοπέλα να τον γυρίσει. Νιώθεις δυνατός;
Θα εξαπολύσω το βαρύ πυροβολικό!
Αυτό πρώτα.
"Ανθρώπινη πηγή αναγνωρίστηκε."
"Παραχωρείται ο θερμοστατικός έλεγχος."
Οι μετρήσεις της θερμοκρασίας αυξάνονται.
-Η Τζένιφερ και ο Ρόρι πρέπει να έκλεισαν τους υπόγειους αεραγωγούς. -Γιατί να το κάνουν αυτό; Θα μας σκοτώσουν.
Υπάρχουν εκατομμύρια λίτρα από οξύ που βράζει, κάτω απ' τα πόδια μας.
Και τώρα θερμαίνει όλο το νησί. Πόσο θέλει μέχρι να εκραγεί;
-Με ή χωρίς τους κλώνους, πρέπει να φύγουμε από εδώ. -Διασωστικό! Πρέπει να εκκενώσουμε. Πού είστε;
-Με ακούτε; -Κλιβς...;
-Κλιβς, κάθισε κάτω. -Είμαι εντάξει.
-Δεν φαίνεσαι καλά. -Τα τέρατα ποτέ δεν φαίνονται καλά.
Είμαι εντάξει. Θυμάμαι γιατρούς να κάνουν εξετάσεις.
Περιμένω αποτελέσματα, γι' αυτό ξέχασέ το.
Είναι θρόμβος βαθιά στο μεσολόβιο.
Πώς μπορείς να...;
-Δεν εγχειρείται; -Στη Γη, όχι. -Αφού μόνο η Γη...
...προσφέρεται...
Εγώ δεν είμαι υγιέστατο κοριτσάκι, και εσύ δεν είσαι μετεωρολόγος. Σωστά;
-Κάτι έσπασε, το άκουσα! -Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ, πάμε!
Κλιβς προς διασωστικό. Πρέπει να μετακινηθούμε, και δεν μπορείτε να μας μαζέψετε απ' τον πύργο.
-"Δώστε μας τον κωδικό." -Ο κωδικός είναι...
Κλιβς; Δεν λειτουργεί.
Πρέπει να πάμε κάτω και να ανοίξουμε τους αεραγωγούς, έλα.
-Αυτή είναι η ευκαιρία μας. Μπορώ να ανακατευθύνω το διασωστικό προς την αυλή. -Δε μπορείς να μαντέψεις τον κωδικό.
Μπορώ, Τζίμι, γιατί εγώ τον δημιούργησα.
Με λαμβάνετε; Προϊσταμένη Κλιβς, εδώ.
"Αποσυνδεθήκατε. Πείτε πάλι; Ποιο είναι το αίτημα;"
Πρέπει να έρθετε να μας πάρετε απ' την αυλή.
"Αυλή - μόλις μπορέσουμε. Δώστε μου τον κωδικό."
Ο κωδικός είναι "Κακό Αγόρι". Επαναλαμβάνω, "Κακό Αγόρι".
-"Ελήφθη, αυλή. Θέλετε να φροντίσουμε εμείς τους κλώνους;" -Αρνητικό.
Όλοι τους αποτεφρώθηκαν.
Κακό αγόρι; Καλή επιλογή.
Δεν ήταν τύχη. Είμαστε το ίδιο πρόσωπο.
Αυτό το δωμάτιο είναι πάντα κλειστό. Η αύξηση της τάσης πρέπει να έσπασε το μάνταλο της πόρτας.
Τι είναι αυτό;
Η Σάρκα που απέρριψαν. Ελαττωματική, μάλλον.
Πεταμένοι. Κοίταξέ τους.
Ένας απ' τους παλιούς μου Κλώνους.
Τους άφησαν να σαπίσουν, ενώ έχουν τις αισθήσεις τους.
Μπορείς να φανταστείς σε τι είδους κόλαση βρίσκονται;
Αλλά η Κλιβς, η εταιρεία, πως μπόρεσαν να το κάνουν αυτό; Πως μπόρεσαν;
Ποιοι είναι τα πραγματικά τέρατα;
Δε μπορούμε να το αφήσουμε να συνεχιστεί.
Τζεν, πρέπει να το δείξουμε στους ανθρώπους!
Εντάξει, Ρόρι. Έχω μια ιδέα.
Εσύ ήρθες να με βρεις. Μας συνδέει κάτι. Σωστά;
Εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο.
Εμπιστεύσου με, σ' αυτό.
-Λαμβάνω κάτι. -Είναι ανθρώπινο; -Ναι, ανθρώπινο, αλλά εξαφανίζεται!
Αυτό είναι κακό...
Το σήμα χάθηκε. Είναι...νεκρή.
Η ζωή της κρεμόταν από μια κλωστή, και απλά ...ξεγλίστρησε.
Τζένιφερ, συγγνώμη.
Βρίσκεται εδώ έξω αρκετές ώρες.
Αλλά αν η αληθινή Τζεν βρίσκεται εδώ...
Ο Ρόρι έχει πρόβλημα.
Συγγνώμη, φίλε, εντολές του αφεντικού. Εμείς ή αυτοί, έτσι δεν είναι;
Τα μάτια το έχουν.
Γιατί είναι εδώ;
Για να μας κατηγορήσουν.
Αγνόησέ τα. Δεν είναι μακριά ακόμα.
Έπρεπε να είχα γίνει ταχυδρόμος σαν τον μπαμπά μου.
Εδώ είμαι, εδώ είμαι.
Είμαι μαζί σας.
Το ξέρω, πονάει.
Συγγνώμη.
Πηγαίνετε για ύπνο.
Την σκότωσες.
Σκότωσες την Τζεν μας.
Και είμαι δυνατότερη, Μπαζ.
Μπορώ να μεγαλώσω!
Είναι μια αλυσιδωτή χημική αντίδραση τώρα. Δε μπορώ να τη σταματήσω. Το μέρος αυτό θα τιναχτεί στον αέρα.
-Πόση ώρα ακριβώς έχουμε; -Μια ώρα; 5 δευτερόλεπτα;
Κάτι ανάμεσα.
Έξω!
-Όλα εντάξει; -Ω, Ρόρι!
Υπάρχει μια διέξοδος. Η Τζένιφερ την βρήκε. Ένα μυστικό τούνελ κάτω απ' την κρύπτη.
Απ' την κρύπτη; Δεν υπάρχει στα σχέδια.
Βγάζει ακριβώς έξω απ' το μοναστήρι. Ίσως και κάτω απ' το ΤΑΡΝΤΙΣ, Ντόκτορ. Ακολουθήστε με.
Έχετε τίποτα για τον πονοκέφαλο;
Έτσι θα μας συμπεριφέρονται πάντα. Κατάλαβες τώρα;
Έτσι κι αλλιώς, είσαι ένας από μας... Ντόκτορ.
Λέγε με Σμιθ. Τζον Σμιθ.
Δε μπορούμε να φύγουμε χωρίς τον Μπάζερ.
-Θα πάω πίσω γι' αυτόν. -Ντόκτορ, κοίτα...
-Δεν ήμουν απόλυτα ειλικρινής μαζί σου... -Ρόρι!
Δεν χρειάζεται να τους κλειδώσουμε. Ας τους δείξουμε απλά τι βρήκαμε.
Δεν νομίζω.
-Ρόρι Ποντ! Ροράνικους Πόντικους! -Ρόρι! Τι στο καλό κάνεις;
Πετάνε την παλιά Σάρκα και την αφήνουν ζωντανή να σαπίσει!
-Νομίζω πως ο κόσμος πρέπει να το δει. -Ρόρι, δεν υπάρχει χρόνος.
-Το εργοστάσιο θα ανατιναχτεί! -Είσαι σίγουρη γι' αυτό; Γιατί εγώ όχι. Άνοιξέ τους.
Το κοριτσάκι απέκτησε δύναμη.
-Τι; -Το κοριτσάκι που χάθηκε στους βάλτους, με τις κόκκινες γαλότσες της; Ψάχνοντας το δρόμο για το σπίτι;
Απέκτησε δύναμη, Ρόρι. Σου το είπα, θυμάσαι;
Αλλά δεν ήταν... Η άλλη Τζένιφερ μου μίλησε για όταν ήταν κοριτσάκι.
Ποια άλλη Τζένιφερ;
Με ξεγέλασες; Άφησέ με, θα ανοίξω την πόρτα.
Άφησε με.... Συγγνώμη!
-Πρέπει να ελευθερωθούμε. -Και εγώ λυπάμαι, Μιράντα.
Απ' όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη, σου έτυχε αυτός με τον θρόμβο!
Αλλά έτσι είναι. Καλώς ήρθες στην ανθρώπινη φυλή!
Αυτό θα υπερθερμανθεί και θα γεμίσει το δωμάτιο με οξύ, για όποιον ενδιαφέρεται.
Και δεν μπορούμε να το σταματήσουμε;
Όχι.
Δημιούργησες έναν άλλο κλώνο για να με ξεγελάσεις.
Όταν σας βρήκα, ήσασταν και οι δύο Σάρκα, με εξαπάτησες και σε εμπιστεύτηκα!
-Η Τζεν είναι νεκρή, έτσι; -Πέθανε, Ρόρι. Πέθανε.
"Πλησιάζουμε. Αναμένετε για εκκένωση."
Οι άνθρωποι θα λιώσουν, όπως τους αξίζει.
Και το εργοστάσιο θα καταστραφεί.
Μόλις φτάσουμε στη στεριά, ξεκινάει η αληθινή μάχη.
Οι άνθρωποι δεν θα έχουν ελπίδες.
Είσαι ένας από μας, Ντόκτορ. Πάρε μέρος στην επανάστασή μας.
Πρέπει να πάω να τους βγάλω έξω.
-Δεν θα αντέξει. -Αν έχεις καλύτερο σχέδιο, είμαι όλος αυτιά.
Και βασικά, αν έχεις κάποιο καλύτερο σχέδιο,
...θα σε πάω σε έναν πλανήτη που όλοι είναι γεμάτοι αυτιά.
Ντόκτορ, δε μπορούμε να τους αφήσουμε απλά να πεθάνουν.
Ντόκτορ!
Το οξύ το διαβρώνει.
-Μείνε εδώ! -Εντάξει.
Α, το τηλέφωνο.
Ας το απαντήσει κάποιος. Τζίμι, απάντησέ το. Όχι; Καλά, θα απαντήσω εγώ. Μείνετε ακίνητοι.
"Σας ευχαριστούμε που χρησιμοποιήσατε για την κλήση σας την Μόρπεθ Τζετ...."
Γεια σου, Άνταμ, είμαι ο Ντόκτορ. Βασικά, ο άλλος Ντόκτορ.
Ή Σμιθ. Είναι περίπλοκο και βαρετό. Τέλος πάντων, ποιος νοιάζεται... Είναι τα γενέθλιά σου!
-Ξύπνησες πολύ νωρίς και χοροπηδούσες στο κρεβάτι; -Ναι, πολύ ψηλά.
Φαντάζομαι θα φας σοκολάτα για πρωινό. Αν δεν νιώσεις αηδία μετά από λίγες ώρες...
-...δεν το έκανες σωστά! Νομίζω πως τώρα θα θες να μιλήσεις στον μπαμπά. -Ναι!!
Μπαμπά;
Κάνεις κι εσύ, Τζίμι. Τι σημασία έχει ο άλλος Τζίμι τώρα; Είστε και οι δυο ο ίδιος μπαμπάς, έτσι;
Έλα, ο Άνταμ περιμένει.
Μπαμπά; Μπαμπά, τι ήταν αυτός ο θόρυβος;
Τι συμβαίνει, μπαμπά;
Τον ξεγέλασες σε μια πράξη αδυναμίας, Ντόκτορ.
Όχι, τον βοήθησα σε μια πράξη ανθρωπιάς.
Αρέσει σε κανέναν άλλον έτσι όπως ηχεί αυτό; "Πράξη ανθρωπιάς".
-Ντίκεν, άδειασε το πηγάδι του οξέος στην πρώτη κρύπτη. -Μην τολμήσεις!
Αρκετά μ' αυτό!
Τι νόημα έχει αυτός ο γελοίος πόλεμος;
Κοίτα τον εαυτό σου, Τζεν.
Ήσουν γλυκό παιδί.
Και κοίτα τώρα.
Εφιάλτης.
Δε θέλω ο κόσμος μου να κατοικείται από τέρατα.
Δεν μπορείς να γλιτώσεις το εργοστάσιο, "αφεντικό".
Θα πάρω την εκδίκησή μου απ' την ανθρωπότητα, με ή χωρίς εσένα.
Δε χρειάζεται να είναι εκδίκηση. Μπορεί να είναι κάτι πολύ καλύτερο απ' αυτό.
Αφήστε με να περάσω.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Το οξύ έφτασε την καρδιά του.
-Πάλεψέ το, φίλε. -Είμαι όμορφος απ' αυτή την γωνία!
Συγγνώμη...
Εγώ είμαι ο πλαστός.
Του Άνταμ του αξίζει ο αληθινός του πατέρας.
-Βούλωσέ το. -Τι θέλεις να κάνω;
Οτιδήποτε, απλά πες μου.
Έτσι όπως είναι τα πράγματα, φίλε...
...από σένα εξαρτάται τώρα.
Γίνε πατέρας.
Θυμάσαι πως.
Τζίμι Γουίκς... Έγινες μπαμπάς.
Μπαμπά; Πού είναι ο μπαμπάς μου;
Μπαμπά, εγώ είμαι!
Γεια σου, αγάπη μου! Τι κάνεις;
-Ανοίγω όλα μου τα δώρα! -Καλό παιδί.
Να περάσεις καλά σήμερα.
Και να θυμάσαι, ο μπαμπάς σου...
...σε αγαπάει πάρα πολύ.
Πότε επιστρέφεις σπίτι;
Ο μπαμπάς σου θα έρθει σπίτι σήμερα, Άνταμ.
Τώρα πρέπει να βιαστούμε.
Τρέξτε!
Η οροφή δεν θα αντέξει.
Πρέπει να την σταματήσουμε. Αυτή η πόρτα δεν κλειδώνει.
Όχι, αλλά η πιο μακρινή κλειδώνει.
Όχι!
Να, έρχεται!
Της αρέσει να κάνει είσοδο!
Κουνηθείτε!
-Μπείτε μέσα! -Δεν φεύγω.
Πήγαινε.
-Τώρα είναι η ευκαιρία μας. -Πρέπει να μείνω. Να κρατήσω κλειστή την πόρτα.
-Θα σας δώσει αρκετό χρόνο να φύγετε. -Μην λες βλακείες. Τι θα σου συμβεί;
Το μέρος είναι έτοιμο να ανατιναχτεί. Αλλά εκείνη μπορώ να την σταματήσω.
Και οι δύο μπορείτε να επιβιώσετε. Πρέπει να υπάρχει τρόπος.
Ή μήπως νομίζεις ότι εγώ πρέπει να μείνω... Ο κ. Σμιθ;
Όχι, φυσικά όχι. Αλλά κοίτα, μ' αυτόν έχουμε πετάξει μαζί.
Και είσαι απίθανος, και ναι, είχα άδικο για σένα, αλλά δεν είσαι εκείνος. Συγγνώμη.
Έιμι, ανταλλάξαμε παπούτσια.
-Εγώ είμαι ο Ντόκτορ. -Και εγώ η Σάρκα.
Δε μπορεί.
-Εσύ είσαι ο αληθινός. -Όχι, δεν είμαι, δεν ήμουν εξ αρχής. -Εγώ είμαι ο αυθεντικός Ντόκτορ, Έιμι.
Έπρεπε να δούμε αν ήμασταν ακριβώς οι ίδιοι. Ήταν σημαντικό να μάθουμε για την Σάρκα.
Και μπορούσαμε να το κάνουμε μόνο μέσα απ'τα δικά σου μάτια.
Δεν θα το πίστευα ποτέ.
Τι;
Είσαι ακόμα καλύτερος απ' όσο νόμιζα.
Σπρώξε, Έιμι.
Αλλά μόνο όταν σου λέει εκείνη.
Έιμι, έλα!
-Ο θάνατός μου πλησιάζει, λοιπόν. -Αλλά αυτή τη φορά, δεν έχουμε πρόσκληση.
-Συγγνώμη; -Τίποτα. -Η μοριακή σου μνήμη μπορεί να επιβιώσει, ξέρεις. Μπορεί να μην είναι το τέλος.
Αν γυρίσω και σου κλέψω τα μπισκότα, θα ξέρεις ότι είχες δίκιο.
Ντόκτορ!
Όχι, σε παρακαλώ...
-Κι εσύ, Κλιβς, άντε πήγαινε. -Θα μείνω εδώ.
-Δεν είναι στιγμή για ηρωικές πράξεις. -...Είπε ο βασιλιάς των ηρωικών πράξεων! Είναι το εργοστάσιό μου, δεν πάω πουθενά.
Μιράντα Κλιβς, καταπληκτική! Προσοχή στις απομιμήσεις!
Φύγετε από εδώ, όλοι σας!
-Αυτό θα την διαλύσει. -Και εμάς, επίσης.
-Ίσως να υπάρχει επιστροφή. -Αν έχεις εξατμιστεί; Πώς; -Δε ξέρω, ας το μάθουμε.
Τζερόνιμο!
Η ενέργεια του ΤΑΡΝΤΙΣ θα σταθεροποιήσει τους κλώνους. Είναι άνθρωποι τώρα.
Και τι θα συμβεί με μένα; Ακόμα το έχω αυτό.
Α, αυτό δεν είναι πρόβλημα! Έχω κάτι γι'αυτό. Είναι μικρό και κόκκινο...
...και έχει γεύση σαν καμένα κρεμμύδια!
Αλλά θα ξεφορτωθεί το θρόμβο σου.
Ευτυχισμένο τέλος.
Γεια σου, φιλαράκο!
-Μπαμπά, γύρισες! -Γεια σου, αγόρι μου! Τι κάνεις;
Θέλεις πραγματικά να το κάνουμε αυτό;
Η εταιρεία σας λέει στον κόσμο ότι το πρόβλημα έληξε.
Πρέπει να πας εκεί μέσα και να τους πεις ότι το πρόβλημα μόλις άρχισε.
Κάνε τους να καταλάβουν τι κάνουν στη Σάρκα. Κάνε τους να σταματήσουν.
Ντίκεν, να θυμάσαι, οι άνθρωποι είναι καλοί. Πολύ βαθιά, είναι πραγματικά καλοί.
Μην τους μισείς, έτσι;
Πώς να τους μισήσω; Είμαι ένας απ' αυτούς τώρα.
Ναι, και να θυμάστε, κάποιοι πέθαναν. Μην αφήσετε να αποβεί μάταιο αυτό.
Έτοιμος;
-Δίπλα-δίπλα. -Έγινε, αφεντικό.
"Ο στρατός αντιμετώπισε τους κλώνους;"
Είσαι καλά;
Σου είπα να αναπνέεις, Ποντ, το θυμάσαι; Λοιπόν, καν' το.
-Γιατί; -Αναπνοές...
Τι της συμβαίνει;
Φέρε' την μέσα στο ΤΑΡΝΤΙΣ.
Ντόκτορ! Τι της συμβαίνει;
Συστολές.
-Συστολές; -Ετοιμάζεται να γεννήσει.
Είπε...; Όχι, φυσικά και δεν το είπε.
Ρόρι, δεν μ' αρέσει αυτό.
-Θα πρέπει να το εξηγήσεις αυτό, Ντόκτορ! -Ποιο, τα πουλάκια και τις μελισσούλες; Θα αποκτήσει μωρό.
Χρειαζόμουν να δω τη Σάρκα στις αρχικές μέρες της. Γι' αυτό την σκάναρα, και γι' αυτό ήρθαμε εδώ.
Θα σας άφηνα να φάτε ψάρι πρώτα,
...αλλά μετά συνέβησαν πράγματα, και έγιναν κι άλλα πράγματα και ανοησίες. Ωραία λέξη, ανοησίες.
-Πονάω! -Είσαι καλά;
Αναπνοές. Χρειαζόμουν αρκετές πληροφορίες...
...ώστε να μπλοκάρω το σήμα από τη Σάρκα.
Ποιο σήμα;
Το σήμα προς εσένα.
Ντόκτορ;
Απομακρύνσου, Ρόρι.
-Γιατί; Όχι! Και γιατί; -Σύμφωνα με όσα μάθαμε, θα το κάνω όσο πιο ανθρώπινα μπορώ,
...αλλά πρέπει να το κάνω και εσύ πρέπει να απομακρυνθείς!
Όχι.
Όχι!
-Ντόκτορ, έχω τρομοκρατηθεί. Φοβάμαι πολύ. -Μην φοβάσαι.
Κρατήσου. Θα έρθουμε, σου το ορκίζομαι. Ό,τι κι αν συμβεί, όπου και να 'σαι, θα σε βρούμε.
Εδώ είμαι!
Όχι, δεν είσαι. Δεν ήσουν εδώ και πολύ καιρό.
Όχι!
Λοιπόν, είσαι έτοιμη να γεννήσεις, έτσι δεν είναι;
Το μωρό είναι καθοδόν.
Να, έρχεται.
Σπρώξε!
facebook.com/DoctorWhoGR