1925: De kroonprins begint z'n rondreis door India.
De erfgenaam van de troon wordt hartelijk verwelkomd.
India is de kroon nog even trouw...
..als in de dagen van koningin Victoria.
Wacht hier.
Waar is de dame? -Zij is het. Ik schenk u haar.
Ze is van mij. Toon me uw gelaat. Ik ben uw man.
Geef mij uw hand voor deze vrome monnik.
Lieflijk en mooi, wie is Beatrice?
Ik luister naar die naam. Wat wilt u?
Houdt u niet van me? -Nee, niet zielsveel.
Houdt u niet van mij? -Nee, niet zielsveel.
Toch zwoeren nicht Margaret en nicht Ursula dat u van me hield.
Wat 'n vreselijk publiek. -Ik vond ze best meevallen.
Ik zal me nog maar 's omkleden.
Voor 't Gouvernementshuis.
Ik ben zo nerveus. -Ik ook.
Wacht Mr Blunt op je? -Da's hem geraden.
Je meent het, hé?
Jij bent ertegen, ik weet het.
Je vindt 'm niet goed genoeg voor me, Mabelle.
Ik begrijp je niet. Je bent ambitieus en met jouw achtergrond...
Wie is daar?
Binnen.
Kom, meisjes. De prins wacht.
De jonge prins kwijt zich zeer gedreven van z'n vermoeiende plichten.
Er is 'n grote receptie in 't Gouvernementshuis in Calcutta.
Daar is ze.
Waarom dans je niet, Mabelle? -'t is daar zo warm.
Hebt u de prins gesproken? -Nee, je komt niet bij hem in de buurt.
We willen je iets vertellen. -Gerda, nee.
Alistair wil het z'n saaie familie niet vertellen. We gaan trouwen.
Geweldig.
Gefeliciteerd. Wanneer? -Heel gauw.
Alistairs bank roept 'm terug naar Londen. Kom, ik wil dansen.
Excuseer ons, Miss Sainsbury Seale.
Tijd om afscheid te nemen van de parel van de Britse kroon.
De prins heeft z'n opdracht met glans volbracht.
Samen met het Indiase volk zeggen we 'Dank u'.
God zegene de prins van Wales.
Londen -twaalf jaar later
Ga zitten, Mr Poirot.
Zit u goed zo?
Sorry dat u moest wachten. -Dat geeft niet.
Mr Morley wil dat ik 'n nieuwe afspraak maak.
Zes augustus, kwart voor twaalf, Miss Sainsbury Seale?
Da's prima.
Zal ik 'n taxi nemen, oom Alistair? -Nee, ik ga te voet verder.
Hou jij de auto maar voor de boodschappen.
Excuseer. Bent u Alistair Blunt? Herkent u me niet meer?
Mabelle Sainsbury Seale, een vriendin van uw vrouw.
Ja... Ja, natuurlijk ken ik u.
Tot straks, Jane.
In India. Gerda en ik waren op tournee. Ik ben net terug.
Ik heb voor de missies van Zenana gewerkt.
't is leuk om u terug te zien, maar... -Ik zou Gerda dolgraag nog 's zien.
Miss Seale? -Sainsbury Seale.
Mr Amberiotis. Sorry, ik had u niet herkend.
Wat leuk.
Ik kom u dit teruggeven.
M'n warmwaterkruik.
Wat moet u wel denken?
Meneer en ik waren samen op de boot uit India.
Ik heb 'm mijn kruik geleend toen hij kiespijn had.
Bent u al bij 'n tandarts geweest? -Nog niet. De pijn is weg.
U bent onverstandig. Ga naar mijn tandarts. Morley in Harley Street.
Ik was toevallig vanochtend nog bij 'm.
Ik heb er nog 'n vriend uit India gezien.
Ik was er met z'n vrouw op tournee.
Ja, toen u nog acteerde.
Hij heeft het ver geschopt. Mr Alistair Blunt.
Mr Blunt, de bankier? -Ik geloof van wel.
Hij werkte in 'n bank toen hij Gerda leerde kennen.
Z'n vrouw was m'n boezemvriendin. Maar ze was 'n betere actrice dan ik.
Ze had carriére kunnen maken. Maar ze trouwde met Alistair.
En ik hield ermee op om in India te kunnen blijven.
Ik heet Sainsbury Seale. Mrs Blunt? Ze logeert bij Mrs Chapman.
Volgt u mij maar.
Nummer 45. -Dank u.
Gerda. Na al die jaren.
Waar ga je daarmee naartoe?
Miss Sainsbury Seale verhuist naar 't Carlysle Hotel in South Kensington.
Die dekselse jongen is weer te laat. En maar roken.
De jeugd van tegenwoordig. Onbetrouwbaar en egocentrisch.
En Gladys' tante in Yorkshire heeft een beroerte gehad. Ze is er naartoe.
Daar kan 't meisje niets aan doen. -En die Frank Carter van 'r.
Meisjes worden verliefd. -Ze is te goed voor 'm.
Hij is bij de zwarthemden. Laat haar verliefd zijn in haar vrije tijd.
Goedemorgen, Mr Amberiotis.
Alles in orde? -Wat?
Ja, ik heb kiespijn.
Neem het weer mee.
Mr Porrit?
..tot het einde van het jaar. Dank je, Charles.
Nog iets? -De obligaties.
Dat hebben we besproken. -Ja, maar er is nog geen datum.
Da's alles. Dank u, heren.
Alles goed, Alistair? Wil je 'n lift?
Nee, ik moet naar de tandarts. -Daarom was je zo kortaangebonden.
Vandaag zijn we ermee klaar, Mr Poirot.
Belangrijke mensen zijn altijd stipt.
Straks komt er 'n belangrijk man. Alistair Blunt.
Die is altijd op tijd. 'n Aardige, pretentieloze man.
Stuurt z'n Rolls vaak terug en gaat te voet. En hij kan Europa opkopen.
Tot ziens, Mr Poirot. 't Viel mee, hé?
Wilt u met de lift? -Nee, ik neem de trap.
Tot over zes maanden.
Mr Blunt?
Wat aardig. -Graag gedaan.
Hartelijk dank. -Graag gedaan.
Ik heb 'n afspraak met Mr Morley. Miss Sainsbury Seale.
Nou? Ik wacht al drie kwartier. Ik had 'n afspraak om halfeen.
Ik ga terug naar Worthing. Vertel Mr Morley dat ik zeer misnoegd ben.
Ik ben zeer misnoegd.
O, mijn God.
'n Revolver in z'n levenloze vingers.
Geen twijfel mogelijk. Zelfmoord.
Ongelooflijk. -Breng 'm weg.
En, hoofdinspecteur Japp? -Hij was niet depressief.
Heb je iets gemerkt vanmorgen? -Nee, hij was z'n normale zelf.
Wanneer is 't gebeurd? -Niemand heeft 't schot gehoord.
De piccolo, Alfred Biggs, heeft 't lichaam gevonden.
Wanneer had hij z'n laatste patiënt? -Om twaalf uur.
De jongen liet 'm binnen. Een zekere Mr Amberiotis.
Hij verblijft in 't Astoria Hotel.
Wanneer ging hij weg? -Dat weet de jongen niet.
Maar ik heb 'm opgebeld in z'n hotel.
Hij keek op z'n horloge. 't Was vijf voor halfeen.
Om halfeen is onze tandarts normaal, opgewekt en hoffelijk.
Even daarna is hij wanhopig en pleegt hij zelfmoord?
M'n broer heeft geen zelfmoord gepleegd.
Was hij zoals hij altijd was? -Hij was wat geirriteerd.
Hij had 'n drukke dag voor zich en z'n assistente was er niet.
Ze was naar Yorkshire. -En dat irriteerde 'm?
Nou... Z'n assistente is verloofd met niet zo'n geschikte partij.
Henry dacht dat die haar gevraagd had om vrij te nemen.
Wat doet die jongeman? -Frank Carter was bediende.
Hij is z'n baan kwijt en kan geen ander werk vinden.
Was uw broer tegen de verloving? -Ja, hij wou dat ze die verbrak.
Die Carter kan boos geweest zijn op uw broer.
Miss Nevill is terug.
't Was 'n grap. Er was helemaal niets met tante.
Heeft uw vriend het telegram gestuurd? -Frank?
Waarom zou hij zoiets doen? Met opzet, bedoelt u? Nee.
Wie waren Mr Morley z'n patiënten vanochtend?
Dat staat hierin.
Om tien uur Mrs Soames. Om half elf de oude Lady Gregson.
Om elf uur Mr Poirot. O, dat bent u.
Mr Blunt, de bankier en Miss Sainsbury Seale uit India.
Om twaalf uur Mr Amberiotis, 'n nieuwe patiënt. Uit 't Astoria Hotel.
Om half een Mrs Pinner uit Worthing.
Kun je naar binnen zonder dat jij de deur openmaakt?
Nee, tenzij je een sleutel hebt.
Maar je kunt er wel alleen uit?
Ja, de meesten lopen de trap af terwijl de volgende de lift neemt.
Heb je Mr Amberiotis weg zien gaan? -Nee. Die ging alleen weg.
En behalve de patiënten is er niemand geweest?
Toch wel, de vriend van Gladys. -En dat horen we nu pas.
Ik zei 'm dat Miss Nevill er niet was.
Hij wou Mr Morley zien en ging naar de wachtkamer.
U moet 'm gezien hebben. -Ja, de ijsberende jongeman.
Hij werd 't wachten zat want even later was hij weg.
Waarom wordt uw hulp ingeroepen bij 'n zelfmoord?
Blunt is 't soort mens voor wie we in dit land zorg dragen.
Heeft hij vijanden?
Nou. De communisten en de zwarthemden.
Blunt en de zijnen steunen de regering. -Dat vermoedde ik al.
Wie is Mr Blunt? -Alistair Blunt?
Hij beheert alles van de Arnholts in Europa. Hij is aangetrouwd.
Ik wil ook nog naar 't Astoria.
Amberiotis was de laatste die Morley in leven zag.
't is de tweede keer dit jaar dat m'n toelage te laat komt.
Praat 's met de bank, Julia. -Leefde m'n zuster nog maar.
Dan was je haar erfgenaam niet. -Da's gemeen, Jane.
Nee, 't is de waarheid. -De waarheid is vaak gemeen.
Als ik sterf, gaat 't geld naar jou, maar tot die tijd...
Tot die tijd word ik geacht te overleven met 'n aalmoes.
25.000 dollar per jaar durf ik nauwelijks 'n aalmoes te noemen.
Rebecca zou niet gewild hebben dat ik van jouw liefdadigheid moet leven.
Ja, Miss Montressor? -Ene inspecteur Japp en 'n Mr Poirot.
Zo? Laat ze binnenkomen.
Hoofdinspecteur Japp? -Aangenaam. Mr Hercule Poirot.
Ik ken uw naam natuurlijk, maar ik heb 'm heel recent...
Vanmorgen in de wachtkamer van die arme Mr Morley.
Ja, ik wist dat ik u al gezien had. Arm?
Mr Morley werd dood aangetroffen. Zelfmoord.
Morley? Zelfmoord? -Wat vreemd.
M'n nicht en haar moeder, Miss en Mrs Olivera.
Mademoiselle, madame. -'n Tandarts die zelfmoord pleegt?
In de States kan dat niet. Daar zijn ze te rijk om zelfmoord te plegen.
Was hij gezond en opgewekt? -Ja.
Kwam u er vaak? -'t Was de derde keer of zo.
Wie heeft u Mr Morley aangeraden? -Arnholt, een van m'n directeuren.
Het zou moord kunnen zijn en u had 't slachtoffer kunnen zijn.
Da's volkomen ongerijmd. -De hele zaak is ongerijmd.
Goedenavond. -We komen voor Mr Amberiotis.
Dat kan niet, meneer. -'t Moet, jongen. Politie.
Mr Amberiotis is 'n half uur geleden gestorven.
lnteressant. -Ja, dokter?
'n Hartstilstand? -Overdosis adrenaline en novocaine.
Hoe groot was de overdosis? -Dat kan ik nu nog niet uitmaken.
Tandartsen gebruiken novocaine. -Klopt.
En de dode was bij de tandarts geweest, geloof ik?
Wat 'n strop. -Hoezo?
Morley maakt 'n fout, Amberiotis sterft en Morley pleegt zelfmoord.
Hij had geen pistool. -Familieleden weten niet alles.
Toch ben ik niet helemaal tevreden. -Kop op.
We kunnen niet elke keer 'n dot van 'n moord hebben.
Zelfmoord? Mr Morley? De arme man.
Hij moet ergens over getobd hebben. 't Zijn moeilijke tijden.
Zag hij er zorgelijk uit? -Niet echt, vond ik.
Wie zat er in de wachtkamer? -Even kijken. Er was 'n jongeman.
Hij had pijn, denk ik, want hij keek woest. En ineens stapte hij op.
Was dat de enige patiënt die u zag?
Er ging een meneer naar buiten toen ik bij Mr Morley binnenging.
En toen ik aankwam, kwam er een rare buitenlander naar buiten.
Dat was ik, madame.
O, gunst. Excuseer.
Het is hier zo donker. -'t Geeft niets, madame.
Dat was het dan. Tenzij we u als getuige oproepen.
Nee toch? Ik zal doodnerveus zijn. -Da's echt niet nodig.
U gaat gewoon staan en praat. -Da's amusant.
Ik ben actrice geweest. Kleine rolletjes. Tot m'n wereldtournee.
Als m'n naam in de krant komt, moeten ze 'm juist spellen.
Miss Mabelle Sainsbury Seale.
Even spellen: M A B E L L E.
Heb ik ooit.
Ik heb maar 'n paar minuten voor u. Ik ga naar La Traviata.
Dank u, Mr Arnholt.
Waar gaat het over? -Over de dood van Mr Morley.
U raadde 'm aan aan Mr Blunt? -Ja, ik kom al jaren bij 'm.
Denkt u dat ik 'm vermoord heb? -Nee, nee, wat 'n idee.
Ik vraag me af of Mr Blunt niet het slachtoffer moest zijn.
Dat zie ik niet helemaal. -Ik ook niet. Maar 't is 'n strohalm.
Mme Olivera, z'n schoonzuster, is een bijzondere dame, vindt u niet?
Hoe reageerde ze toen een simpele bediende met haar zus trouwde?
Een simpele bediende? Hij beheerde al onze overzeese beleggingen.
Tante Julia dacht er beslist niet zo over. Ze waren gek op elkaar.
Ze leed toen al aan de ziekte die haar vier jaar later zou vellen.
Hoe tragisch. -Inderdaad.
Pardon.
Ik mag u niet van Mr Verdi weghouden.
Dank u voor uw geduld en veel plezier in de opera.
Geen melk. Zeg tegen Nelly dat ik weggeroepen ben.
Mr Amberiotis stierf aan 'n hartstsilstand...
..door 'n overdosis novocaine en adrenaline.
En de tandarts die 'm behandelde op de dag van z'n dood is nu ook dood?
Zo is het. -Dank u, dokter Bennett.
Het overlijden is zonder twijfel te wijten aan 'n ongeluk.
Gaf Mr Morley z'n patiënt per ongeluk 'n te hoge dosis?
Of reageerde Mr Amberiotis er niet goed op?
Mr Morley is zelf dood. We zullen 't antwoord nooit kennen.
Niemand heeft Mabelle Sainsbury Seale na dinsdag nog gezien.
Ze leek hier zo gelukkig.
Ik roep u erbij, omdat ze in die zaak getuigd heeft.
Waarom verdwijnt ze?
U vindt 't ook vreemd, niet?
Er is niets mis met haar. Ik heb naar Calcutta getelegrafeerd.
Ze begon daar als actrice, maar werkte daarna voor de missies.
Vreselijke vrouw, maar niet 't type dat 'n moord begaat.
Heb je iets? -Kousen.
Tien inches, goedkope zijde, prijs waarschijnlijk twee shilling.
Speel je voor gerechtelijk expert?
Mr Poirot.
Mlle Nevill, wat leuk. -Ik moet u spreken.
Ik was van streek door 't proces. 't Kan zo niet gegaan zijn.
Tandartsen geven automatisch de gebruikelijke dosering.
Dat hebt u vanochtend niet gezegd.
Ik wou 't niet erger maken. Misschien deed hij 't met opzet.
Ik begrijp wat u bedoelt. Praten we nog wat verder?
Ik wil wat meer weten over 't telegram dat u toen wegriep.
Hebt u enig idee? -Nee.
Frank dacht dat ik met iemand anders weg wou.
Hij is de laatste tijd zo achterdochtig.
Hij kan geen werk vinden.
Was hij van streek toen u weg was? -Ja.
Hij kwam me vertellen over 'n prachtbaan. Tien pond per week.
Wat voor baan?
Ik weet er niet alles van af. lets voor de regering.
Ze sturen z'n brieven door vanuit Londen.
Vindt u dat niet vreemd? -'t Gebeurt vaak, zegt Frank.
Kan ik uw vriend spreken? -Hij heeft alleen zondag vrij.
Morgen is 't zondag.
Ik ben dat gedoe over Morley zat. Ik vond 'm niet zo geweldig.
Waarom was u die dag in Harley Street?
Ik zag u in de wachtkamer.
Ik wou 'm vertellen dat hij Gladys niet tegen me mocht opzetten.
Dat ze 's aan haar uitzet moest gaan denken.
Maar u hebt het 'm niet gezegd. -Ik was dat mausoleum zat.
Wanneer bent u weggegaan? -Ik weet het niet.
Ik moet weg. De optocht begint zo.
Ik ben blij dat ik u heb leren kennen.
En ik ben blij dat u 'n nieuwe baan hebt. 't is interessant werk, hé?
Tot volgende week, Gladys. -Tot ziens, Mr Carter.
Krijgt u bezoek, m'n beste? Dag, hoofdinspecteur.
Wat brengt jou hier? -Zaken. Wat anders?
Kom er in voor 'n kop thee.
Is Mme Japp er niet? -Nee, een verrekte vergadering.
De vrouwenbond of de parochieraad.
Suiker, Poirot? -Hebt u tisane?
Kom nou, Poirot. Dit is Isleworth, niet Juan-les-Pins.
En wat zijn 't voor zaken?
Hebt u 't telegram voor Miss Nevill nagetrokken?
Ja, 't was slim gedaan.
De tante woont in Richmond, Yorkshire.
Het werd afgegeven in Richmond, Surrey. Hier vlakbij.
Weet u wat ik denk? -Wat?
Er zit 'n brein achter deze zaak.
M'n baas is tevreden met zelfmoord.
En de verdwenen dame? -De verdwenen Seale?
Nee, daar werken we nog aan. Ze moet ergens zijn.
Rozijnenkoekje?
Denk ook 's aan mijn gevoelens, Alistair.
Dat doen we, moeder. -Da's waar, Julia.
Mr Poirot wil u spreken. -Dank je.
Ik ben blij u te zien. -Mr Blunt.
Gaat 't over gruwelijkheden? Dan stap ik op.
Ik zie je straks thuis, Jane. -Madame.
Kent u Miss Olivera? -Ja. Mademoiselle.
Ik hoop dat ik u niet voor niets laat komen.
't Gaat over die verdwenen Miss Sainsbury Seale.
Da's onbelangrijk, Jane. We verknoeien Mr Poirot z'n tijd.
Laat Poirot dat zelf uitmaken.
Ik heb haar naam onthouden, omdat hij zo duur klinkt.
Oom Alistair ging vorige week naar de tandarts.
Toen we in Harley Street stopten, kwam er 'n vrouw naar buiten.
Van middelbare leeftijd, met warrig haar en sjofele kleren.
Kent u me niet meer, Mr Blunt? -Dat zeggen ze altijd en 't klopt.
'n Vriendin van uw vrouw. -Dat zeggen ze meestal ook.
Ik heb haar vijf pond gegeven voor de missies van Zenana.
En hééft ze uw vrouw gekend? -Met die missies dacht ik van wel.
We waren vier jaar geleden in India. Misschien hebben we haar toen gezien.
Vreemd zoals ze zich aan je opdrong.
En bleef ze, hoe zal ik het zeggen, aandringen?
Nee, ik vergat haar naam. Tot Jane 'm in de krant las.
U hoorde het te weten, vond ik.
Hier. Hier, Alison. -Wat?
Da's die vrouw die hier geweest is. Sainsbury Seale. Ze is vermist.
Hebt u 'n loper? -Nee.
We kunnen niet zomaar inbreken. Ze is misschien op reis.
Nee, hoor.
Doe 't maar.
Mrs Chapman? -Wij doen 't wel.
Mrs Chapman?
Is er iemand?
Mrs Chapman?
Hallo?
Is er iemand?
Een berghok.
Wat is dat? -Ik weet het niet.
Zal ik 't openmaken? -Ja, doe dat.
't is niet prettig.
Da's de portier. Hij is misselijk. Hij heeft 't lijk geidentificeerd.
Er is cognac in de kamer hiernaast.
Dat was geen fraai gezicht.
Vertel me wat u weet.
De flat is van ene Mrs Chapman. Er valt weinig over haar te zeggen.
Ze betaalt haar rekeningen, speelt bridge en is nogal op zichzelf.
De buren zagen haar zelden.
Mr Chapman is handelsreiziger en dus zelden thuis.
En Mlle Sainsbury Seale?
Ze kwam hier na ons gesprek met haar.
De vrouw van de portier zag haar. Ze was hier al 's geweest.
Sylvia Chapman of haar vrienden vermoordden haar en verdwenen.
Waarom is 't gezicht verminkt? -Wraakzucht?
Of om haar identiteit te verbergen?
Geen vingerafdrukken.
Werden ze weggeveegd? -Dat moet haast wel.
Zit je iets dwars, Poirot?
Er zit me iets heel erg dwars.
Er is iets wat ik niet kan ophelderen.
Een schoen met 'n gesp.
Wat is daarmee? -Niets. Helemaal niets.
En toch begrijp ik het niet.
Rekeningen van Mme Chapman.
Oude theaterprogramma's.
Een folder over de missies. -Raad 's van wie.
Niets in 't adresboekje. -Nee?
Kappers, kleermakers...
Tandarts. Morley, Harley Street 168.
Kan toch? Als ze 'n vriendin was van Sainsbury Seale.
Mr Poirot. Wat brengt u hier? -Vertelt u me 's.
Noemde uw broer ooit de namen Sainsbury Seale of Chapman?
Nee, ik denk van niet.
Ik heb 'm nog kunnen zetten. -Dank je, Agnes.
Ook 'n kop, meneer? -Nee, dankjewel, Agnes.
Agnes gaat met me mee naar het platteland. Ze kookt erg goed.
Excuseer, meneer... Weet men al iets meer over meneer z'n dood?
Nee, Agnes.
Denkt men nog aan zelfmoord vanwege die injectie?
Waarom vraag je dat? -Ik wou 't zeker weten, meneer.
Hoofdinspecteur? -We hebben de Chapmans.
In 't Montague Hotel. -ln Bloomsbury?
Vreemd dat ze na de moord niet verder gevlucht zijn.
De wegen van 'n misdadiger zijn ondoorgrondelijk.
Doe open.
Wie is daar? -Politie.
Politie? -Doe open, Mr Chapman.
Laten we geen domme dingen doen. U bent Albert Chapman?
En Mrs Chapman? -Ja.
Wat moet dit? -Ik stel de vragen.
Woont u in Lichfield Court, 45 in... -Nee.
Hoezo, nee? -We wonen daar niet.
Klopt hé, Beryl? -Beryl?
Wat is er mis met Beryl? -U heet toch Sylvia?
Waar hebt u 't over? -We wonen in Budley Salterton.
Kunt u dat bewijzen? -Nee.
Of toch. -Hou 'm in de gaten.
Wat is dat? -Onze huwelijksakte.
We zijn vanochtend getrouwd.
Ik zweer bij God dat ik de waarheid zal spreken en niets dan de waarheid.
Bent u John Leatheran? -Ja.
U bent tandarts? -Ja.
Ik heb Henry Morley z'n praktijk overgenomen.
U hebt 't lijk onderzocht om het te kunnen identificeren?
Klopt dat? -Ja, meneer.
De politie vermoedde dat 't Mabelle Sainsbury Seale was.
U erfde, om 't zo te zeggen, Mr Morley z'n patiënten?
En hun dossiers. Kon u 't lichaam aan de hand van 't dossier identificeren?
Ja, 't was niet Miss Sainsbury Seale, maar Mrs Sylvia Chapman.
De mooie Mabelle kan dus toch 'n moord plegen.
Sylvia vermoordde Mabelle niet, Mabelle vermoordde Sylvia.
Werd Morley vermoord, omdat hij 't lijk kon identificeren?
De dossiers zijn er toch nog? -Klopt. Ik ga maar 's aan 't werk.
Mr Blunt heeft me geschreven.
Hij nodigt me uit in z'n landhuis. Hij heeft misschien 'n opdracht.
Jij beweegt je altijd in hogere kringen, Poirot.
Eet Helen niet mee?
Ik heb gezegd dat ze moest rusten...
..in plaats van zich om te kleden en zo.
Ze gaf me gelijk.
't Zou leuk geweest zijn voor haar.
Heb jij in 't weekend 'n secretaresse nodig?
Ze is nieuw. Ze moet nog veel leren.
Mr Poirot, er is heel wat waar ik niet tevreden over ben.
Wat verlangt u van me?
Vind die Sainsbury Seale. -Dood of levend?
Denkt u dat ze dood is?
Ik denk dat ze misschien dood is, ja. -Waarom denkt u dat?
Door 'n paar nieuwe zijden kousen.
U bent 'n vreemde man. -Ja, dat is zo. Heel vreemd.
Ik ben methodisch, ordelijk en logisch.
En ik verdraai geen feiten om 'n theorie te laten kloppen.
Goedemorgen.
Goed geslapen, Mr Poirot? -Prima, dank u.
Morgen, mademoiselle. -Goedemorgen, Mr Poirot.
Zal ik alle invitaties afzeggen, zolang uw familie uit Amerika er is?
Goedemorgen. Je hebt Helen op haar tenen getrapt, Julia.
Alistair, in godsnaam. Ze is maar 'n secretaresse.
Hebt u onlangs 'n nieuwe tuinman aangenomen?
Ja, 'n paar weken geleden.
Waar kwam hij vandaan? -De hoofdtuinman heeft 'm aangenomen.
Hoe heet hij? -Dunning of Sunbury of zo.
Een boel mensen lusten je rauw. -O ja? Wat lees je?
Het lagerhuis? Archerton. Als hij zijn zin krijgt, helpt ie het land om zeep.
Er zijn twee miljoen werklozen in dit land.
Je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken.
En 't gaat beter met de industrie.
Let maar niet op Jane. Je weet hoe meisjes zijn.
Ze gaan naar feesten in studio's en achteraf kramen ze onzin uit.
Ik ben nog van de oude garde.
En als die ontbonden wordt, wat gebeurt er dan?
Dan zullen heel veel idioten heel veel dure experimenten uitproberen.
En dan is de stabiliteit en 't gezond verstand zoek.
We zijn altijd trots geweest op onze borders. Al dat werk loont de moeite.
Wat 'n prachtige bloemen. -Ja, ze zijn heel mooi dit jaar.
Laat die revolver vallen. -Dat was ik niet.
Op heterdaad betrapt. -Die revolver viel voor m'n voeten.
Ik pak 'm en die trut valt aan.
Dunning, Dunbury... Hoe heet je? -Hij heet Frank Carter.
Jij. Je hebt de pik op me. Ik heb niet geschoten.
Wie dan wel? Hier is niemand anders dan wij drieën.
Wind u niet op, Mlle Nevill.
Ze beschuldigen Frank van 'n moordaanslag op Mr Blunt...
..en nu ook van de moord op Mr Morley.
Suiker? -Nee, dank u.
Ik was daar toen dat schot afging.
't Zijn de zwarthemden met hun vaandels en hun idiote groet.
Ze praten arme drommels zoals Frank om.
Hij vindt zichzelf 'n patriot.
Verdedigt hij zich zo? -Nee, ik mag 'm niet zien.
Z'n advocaat vertelde me wat Frank gezegd heeft.
Hij heeft iemand ontmoet van de Geheime Dienst.
Die bood Frank die prachtbaan aan.
Hij moest tuinier worden en de andere tuiniers uithoren...
..over hun communistische sympathieën.
Hij moest zich als 'n communist voordoen.
Kan de advocaat geen plausibeler verhaal vragen van z'n cliënt?
Advocaten. U kunt zich niet voorstellen hoe moeilijk ze zijn.
Wat vond u van Agnes, het dienstmeisje?
Niets. Mr Morley z'n zuster was streng voor de meisjes.
Waarom vraagt u dat? -Ze schreef me 'n brief.
En ik weet niet waarom.
Dank u.
Uw thee. -Dank u.
U vindt 't niet erg van die brief, hé?
Ik wou niet dat Miss Morley hoorde wat ik u wil vertellen.
De kokkin en ik lazen in de krant over meneer z'n vergissing...
..en dat hij daarom zelfmoord pleegde.
Wanneer dacht je er anders over?
Dat bericht over Frank Carter die op die man schoot...
Tot dan toe had hij Morley niets gedaan. We vonden 't raar.
Wat vond je raar, Agnes? -De dag van de zelfmoord...
Ik wou de post ophalen en keek over de trapleuning naar beneden.
En toen zag ik Frank Carter. Hij stond daar gewoon te wachten.
lneens nam hij 'n besluit en liep hij naar meneer z'n behandelkamer.
Ik dacht: Dat zal meneer niet leuk vinden.
Maar de kokkin riep me en ik ging terug naar de keuken.
Toen ik hoorde van de zelfmoord, dacht ik er niet meer aan.
Zag je Frank Carter ook werkelijk bij Mr Morley binnengaan?
Hij moet 't gedaan hebben.
Hoe laat was dat? -Rond halfeen.
Ik wil Frank Carter spreken. -En waarom?
Weigert u?
Ga je 'm vragen of hij Morley vermoord heeft?
En zal hij 't je vertellen? -Misschien wel.
Heb je één of ander bewijs dat hij 't niet gedaan heeft?
Je moet 't eerlijk spelen, Poirot. -Dat doe ik, hoofdinspecteur.
Geloof me.
Ze liegt. U heeft haar betaald. -Woede zal u niet helpen.
Ze zullen Agnes haar verhaal geloven.
Agnes zag u op de trap staan. En u ging Mr Morley z'n kamer binnen.
Wat gebeurde er toen? -Da's gelogen.
Nee, 't is niet gelogen.
Als u Morley niet vermoordde...
..moet u me precies vertellen wat er toen gebeurd is.
Moge God u vervloeken als u me nu in de steek laat.
Ik ging inderdaad naar binnen.
Ik wachtte tot ik zeker wist dat hij alleen was.
Er kwam een meneer met 'n baard naar buiten.
Ik wou weggaan, maar er kwam weer een meneer naar buiten.
Ik wist dat ik snel moest handelen.
Ik ging binnen zonder te kloppen. Ik wilde 't met 'm uitpraten.
Maar hij lag daar dood. Ik kon de schotwond aan z'n hoofd zien.
Hij was koud.
Ik wist dat ik in de problemen zat. Ik zou de schuld krijgen.
Ik had alleen z'n hand aangeraakt en de deurknop. Die veegde ik schoon.
Ik liet mezelf uit en rende weg.
't is de waarheid. Hij was al dood. U moet me geloven.
Door mij de waarheid te vertellen, bent u aan de galg ontsnapt.
Dat begrijp ik niet.
Uw verhaal bevestigt wat ik al voor waar hield.
Laat alles nu aan mij over.
Japp.
Ha, Poirot.
Wat? Nee, Poirot.
Daar moet ik toestemming voor vragen.
Ik zal m'n best doen. -Dank u, hoofdinspecteur.
Mr Hercule Poirot.
Hebt u Miss Sainsbury Seale gevonden?
Ik heb nog 'n paar andere mensen uitgenodigd.
Ik loop niet met boeien over straat. -Jij doet wat ik zeg, jongen.
Die Belgische detective heeft ons een aanmatigende brief gestuurd.
Moeder.
Miss Nevill, meneer. -Mademoiselle Nevill.
Komen er nog meer? Dan kunnen we beter naar de vergaderzaal gaan.
Is de vergaderzaal vrij? -Ja, meneer.
Frank.
Hij staat nog onder arrest. Een beetje respect, graag.
Mesdames et messieurs, goedemiddag.
Er zijn drie mensen gestorven.
Arme Mr Morley, Mr Amberiotis en Mabelle Sainsbury Seale.
Is ze niet vermist? -Nee, mademoiselle.
Mlle Sainsbury Seale was al dood voor 't onderzoek begon.
De portier in Litchfield Court vertelde ons...
..dat Mlle Sainsbury Seale Mme Chapman opzocht.
Hij zag haar naar binnen gaan, maar ze kwam niet terug naar buiten.
Ze is niet meer gezien tot de politie dat berghok openmaakte.
Was 't dan toch Mabelles lijk? -Inderdaad, Mlle Nevill.
Het was 'n slim staaltje dubbele bluf.
Het gezicht werd verminkt om de identiteit te verbergen.
Maar voor mij begon deze zaak met 'n schoen.
Toen ik bij de tandarts buitenkwam...
..ging de deur van 'n taxi open en zag ik 'n vrouwenvoet uitstappen.
Een mooie voet met 'n fraaie enkel en 'n dure kous.
Een nieuwe lakleren schoen met 'n grote, mooie gesp.
De rest van de dame was eerlijk gezegd 'n teleurstelling.
Toen Mlle Sainsbury Seale uitstapte, verloor ze 'n schoengesp.
Ik raapte 'm op en gaf 'm aan haar.
Dat was alles. 't lncident was gesloten.
Ik heb de post afgehandeld, Mr Blunt. Mag ik weg?
Nee, Mlle Montressor, kom erbij zitten.
Mr Poirot zet 'n boeiende theorie uiteen.
Ga door, Poirot.
Toen inspecteur Japp me bij 'n lijk riep in Litchfield Court...
..was 't eerste wat ik zag een goedkope schoen met 'n gesp.
Ziet u 't niet?
Het was 'n sjofele schoen, een versleten schoen.
Op de dag van de moord was Mlle Sainsbury Seale in de flat.
Waren de nieuwe schoenen 's avonds al versleten?
Is dat belangrijk? -Welnu, mademoiselle.
Poirot houdt niet van dingen die hij niet uit kan leggen.
Mme Chapman had schoenmaat vijf.
Mabelle Sainsbury Seale had zes. Dat wist ik door haar kousen.
Ik bekeek het lijk dus nog 's.
Ik vermoedde dat 't gezicht verminkt was...
..omdat 't Mme Chapman was in de kleren van Mlle Sainsbury Seale.
Maar, nee. De schoen van het lijk was maat zes.
Was het dan toch 't lichaam van Mlle Sainsbury Seale?
Waarom was het gezicht dan verminkt?
Toevallig hadden beide vrouwen dezelfde tandarts, Mr Morley.
Hij was wel dood. Maar z'n dossiers bestonden nog.
Mr Morley z'n opvolger kon dus 't lijk identificeren.
Kon u 't lijk identificeren? -Jawel.
Het was Sylvia Chapman, een patiënte van Mr Morley.
Waarom droeg 't lijk de kleren van Mlle Sainsbury Seale?
Een interessant probleem, nietwaar?
Ik dacht aan de Mlle Sainsbury Seale die we ontmoet hadden.
Ik ben actrice geweest. Kleine rollen. En dan 'n wereldtournee.
Het paste bij haar persoon. Maar ik weet nu iets heel zeker.
De vrouw die wij zagen en de vrouw die Mr Blunt aansprak...
Weet u 't niet meer? Ik was met Gerda op tournee.
..waren verschillende vrouwen.
Miss Sainsbury Seale werd vermoord en iemand nam haar identiteit over?
Een gevaarlijk spelletje, nietwaar?
Maar de beloning was groot.
Welke beloning? -Nog één momentje, Mme Olivera.
Werd Mr Morley vermoord, omdat hij het lijk kon identificeren?
Misschien, maar...
Laten we nu de feiten onder ogen zien.
Aangenomen werd dat Alfred Mr Morley vond om halftwee.
Maar ik weet nu dat 't een uur daarvoor gevonden werd...
..door Frank Carter, om halfeen.
Tussen de dood en de ontdekking van 't lijk gebeurden er twee dingen.
De dame van de gesp werd binnengelaten bij Mr Morley.
Terwijl haar medeplichtige 't lijk wegsleept...
..verwisselt de tweede Mlle Sainsbury Seale de dossiers.
Want het lijk moest dat van Mme Chapman zijn.
Ze verlaat het huis.
Alfred laat de volgende patiënt binnen.
Mr Amberiotis had de tandarts nooit gezien.
Hij doet pijn sinds ik terug ben uit India.
Onze moordenaar kon dus zijn identiteit aannemen.
De tandarts raadt Mr Amberiotis een verdoving aan.
Hij spuit 'm een dosis novocaine en adrenaline in...
..waaraan hij zes uur later zal overlijden.
Waarom moest hij sterven?
Hij had iets vernomen van Mlle Sainsbury Seale.
Een geheim dat 'm schatrijk kon maken.
Kan ik Mr Blunt spreken?
Mr Amberiotis was 'n afperser.
Bedoelt u nu echt dat hij mij chanteerde?
Alistair heeft geen geheimen.
Met alle respect, maar ik moet u tegenspreken.
Mr Blunt heeft 'n groot geheim dat bewaard moet blijven.
En 'n afperser kun je maar beter het zwijgen opleggen.
Voorgoed.
Mr Amberiotis moest verdwijnen.
Mr Blunt had Amberiotis' naam in Mr Morley's agenda zien staan.
Z'n afperser had dezelfde tandarts.
Dat was het voor vandaag. Spoelt u nog maar een keer.
En dus dacht u, Mr Blunt, een ingenieus plan uit.
U wacht tot Mr Morley u behandeld heeft.
En dan schiet u 'm neer.
Terwijl de dossiers vervalst worden, sleept u 't lijk weg.
Mr Amberiotis kende Mr Morley niet en had dus geen argwaan.
U geeft 'm de fatale injectie.
Als hij weg is, legt u 't lijk van Mr Morley terug...
..en doet 't op zelfmoord lijken.
Ik ken uw reputatie, Mr Poirot, maar nu bent u fameus aan 't blunderen.
Snoer 'm de mond, Alistair. Mr Blunt z'n familie staat achter 'm.
Ik ben blij dat te horen, Mme Olivera.
Toen Mr Blunt trouwde met uw zuster, Rebecca Arnholt...
..was hij niet helemaal eerlijk.
Amberiotis had van de echte Mlle Sainsbury Seale vernomen...
..dat Mr Blunt al getrouwd was.
Het heeft geen zin dat jullie verder luisteren.
Nee, nee. U zo was verblind door de macht van de Arnholts...
..dat u aan bigamie deed met toestemming van uw echte vrouw.
Wat 'n prachtig portret voor 'n vergaderzaal.
Mr Blunt en z'n geliefde overleden echtgenote Rebecca Arnholt.
Maar, mesdames et messieurs...
Ik heb in m'n zak 'n akte van 'n huwelijk...
..tussen Martin Alistair Blunt en de actrice Gerda Alexandra Grant.
Gedateerd op 25 april 1925.
En Gerda Grant is springlevend.
Ze bevindt zich zelfs in deze kamer.
Ik was je andere vrouw, jij was m'n andere man.
Wie is Beatrice? -Ik luister naar die naam.
Houdt gij niet van me? -Nee, niet zielsveel.
Je vindt 'm niet goed genoeg voor me, Mabelle.
Kom, Alistair, ik wil dansen.
Gerda vond 't opwindend, nietwaar, meid?
Uw acteertalent was de sleutel tot 't bedrog, Mlle Montressor.
U zag de bigamie door de vingers.
Hij trouwde in de familie Arnholt en u werd Sylvia Chapman.
Gerda. Na al die jaren. -Dag Mabelle. Kom erin.
Nadat Mabelle uw man ontmoet had, vermoordt u uw vriendin.
Loop maar door naar de zitkamer.
En u wordt de tweede Mlle Sainsbury Seale.
Maar u treft het niet. 't Was Hercule Poirot die uw gesp opraapte.
U dacht dat u inspecteur Japp en mij misleid had.
U wou zo dicht mogelijk bij uw man zijn...
..en u werd dus Helen Montressor, z'n nieuwe, bekwame secretaresse.
Ze kunnen 't niet begrijpen, lieveling. Ze zijn alledaags en fantasieloos.
Ik wou dat u m'n huwelijk met Rebecca begreep. Gerda begreep 't.
We hadden kunnen hertrouwen na Rebecca's dood.
Maar we waren de geheimdoenerij leuk gaan vinden. Ze is actrice.
Wel... Ik heb drie mensen vermoord. Ik hoor te hangen.
Maar ik heb Engeland trouw gediend en solvabel gehouden...
..en 't beschermd tegen dictators.
Ik zorg voor z'n vrede en welzijn. -Zegt hij wat ik denk dat hij zegt?
Had hij mij er laten voor opdraaien? -Precies.
De efficiënte Mr Blunt heeft zich twee keer ingedekt.
Als 't fout ging, zou Mr Carter de zondebok zijn.
Mr Blunt weet wat Mr Morley over u denkt.
Hij bezorgt u op mysterieuze manier een baan als tuinman.
Helen Montressor schiet in uw richting.
Ze laat u 't pistool oprapen.
U wordt op heterdaad betrapt.
Niemand zou uw verhaal geloofd hebben over de Geheime Dienst.
Van Mr Blunt had u uw korte leven mogen beëindigen aan de galg.
Ik heb geen medelijden met mensen zoals hij.
Welnu, daarin verschilt u van mij.
Ik vind 't leven van uw slachtoffers even belangrijk als het uwe.
Mr Blunt, u hebt het over de duurzame vrede in deze natie.
Poirot vindt mensen belangrijker dan naties.
En mensen hebben 't recht om niet vermoord te worden.
Alistair en Gerda Blunt, ik arresteer u voor moord.
M'n arme zuster.
Ik weet niet waarom ik huil. -Toe nou, moeder.
Ik heb 'm nooit gemogen.
Gaan we naar huis? Naar New York.
Ik had kunnen hangen.
Ik ga jou in 't oog houden. Je redt 't niet alleen.
De Geheime Dienst...
De ornamenten van rijkdom en macht. Maar ondertussen...
Zo zie je maar. Ze zijn geen haar beter dan wij.
De kleine man zoals jij en ik, die houdt de zaken in evenwicht.
De kleine man bestaat niet.
En Poirot is het in geen geval.