Eerder in Persons Unknown:
Wat is dit voor een plek?
Goede morgen, dames en heren... en genieten we van ons verblijf?
Wie mag jij verdomme dan wel zijn? - Liam Ulrich, de nieuwe hotelbeheerder.
U heeft enkel toegang tot deze verdieping voor een beperkte tijd.
Waar zijn ze verdomme mee bezig?
Als teken van hun waardering voor het ongemak dat dit zorgt,
heeft de directie een geschenkje in elk van jullie kamer gelegd.
Dat wil zegge dat je een... - Priester bent. - Dat verklaart al veel.
Weet je nog wat Angela zei? "Het stadje is het programma."
Angela was gek.
Speciale dienst voor de meest speciale gasten.
Als jij je ermee bemoeit, zal ik niet twijfelen...
om een kogel recht door je kop te knallen, Joseph,
nog niet voor een nanoseconde. - Lijkzakken.
Waar is haar rechterduim? - Hij werd verwijderd.
Je hebt hun duimen verwijderd?
Hoe anders kunnen deze lichamen geïdentificeerd worden door de autoriteiten
duizenden kilometers ver van hier?
Alles moet op een snelle manier uitgevoerd worden.
Alle deelnemers werden verdoofd. Morgenochtend zal alles gedaan zijn.
Zorg ervoor dan.
Mammie? Mammie?
Ik hou van je, mammie.
Neen, Megan. Ik leef nog, schatje. Ok schatje? Ik kom naar huis, beloofd.
Megan?
Megan! Megan!
Erika?
Het spijt me - Wat? Wat?
Ik denk niet dat ik het nog aankan. - Kom op, je bent de moedigste die ik ken.
Neen, dat ben ik niet. - Janet, je bent geweldig.
Ik denk niet dat je dat zelf beseft. - Erika, wat als we het niet halen?
Wat als we hier sterven? - We gaan niet sterven.
Als ik hier sterf, dan blijft mijn dochter alleen achter.
Zo mag je niet denken, Janet. We gaan niet sterven.
Goed? Ik zal ervoor zorgen.
Erika, zulke beloften mag je niet maken.
Dat mag niemand.
Dames en heren, we ondergaan redelijk zware turbulentie...
dus de piloot heeft het "vastriemen" lampje aangedaan...
en u verzocht om onmiddellijk op uw plaats te zitten.
We zullen snel door de storm heen zijn
en verwachten een minimale vertraging en zullen op tijd landen in San Francisco.
We danken u voor uw medewerking.
S01E11 - Seven Sacrifices
Vertaling : r3p0 S01E11 - Seven Sacrifices
voor addic7ed.com Vertaling : r3p0 S01E11 - Seven Sacrifices
Goede morgen, dames. Ik hoop dat u goed geslapen hebt?
Dat zijn jou zaken niet? - Je ziet er moe uit, Janet.
Neen, ik voel me goed.
Weet je zeker dat er niets is waarmee ik je kan helpen?
Ik zal er wel voor zorgen.
Ik ga ontbijten. - Ik zie je daar dan wel.
Als ik niet beter wist, zou ik denken dat je mij volgt, Joseph.
We zouden die kerel moeten doden, Joe.
Dan zijn we niets beter dan hij is.
Hij zit achter haar aan, weet je.
Hij kan er wel eens in slagen. Wat gaan we doen om hem tegen te houden?
Alles wat we kunnen.
Handgemaakt, uitgehard staal van Italië.
Deze kwaliteit vind je nergens meer.
Dat mes tegen het lint en de geur van de barbisol...
en ik voel me weer 9 jaar oud toen ik met vader naar de kapper ging.
Mannen zoals wij drieën genieten van eenvoudige dingen.
Is dat niet zo Mr. Blackham? - Dat zal wel.
Dus, euh...
wat is er nu speciaal aan deze plek?
Alles lijkt wel in tijd stil te staan?
Ik snap er niets van.
Je weet het niet? - Er is redelijk veel dat ik niet weet.
Maar ik leef volgens één stelregel "Als je ergens in wil slagen...
zoek dan niet naar de details." Draai uw hoofd even, alsjeblieft.
Dat klinkt goed.
Je kan haast iemand hypnotiseren terwijl je dit doet, wist je dat?
Ja, dat weet ik. - Hey, niet vergeten, ok? Ik ben de volgende.
Geen zorgen, Mr. Blackham. Ik kan niet wachten tot het aan u is.
Goede morgen, sergeant McNair. - Wat zijn jullie twee aan het doen?
Das duidelijk, een scheerbeurt.
Je bent achter mij, moest je het afvragen. - Dat zeker niet.
Ligt misschien aan mij, maar ik zou iemand die ik amper ken...
en die werkt voor de ontvoerders geen mes aan mijn strot laten zetten.
Blackham, zou ik nog kunnen begrijpen...
Maar jij, Charlie? Ik dat je slimmer was.
Ach, kom op. - Hij bood Charlie gewoon een scheerbeurt aan.
Je moet niet zo in paniek schieten. Wat een paranoia!
Zet uw hoofd even recht. We zijn bijna klaar.
Zo... dat is klaar.
Hoe heeft u de scheerbeurt gevonden, Mr. Morse? - Geweldig.
Volgende.
Hoe lang was je in het buitenland. - Vier dagen. - Twee weken.
We waren twee weken in het buitenland, maar vier dagen in ons laatste plek San Nicasio.
Zakenreis of plezierreis? - Zakenreis. - Plezierreis.
Ik was daar voor zaken en mijn vriendin was daar om te fuiven.
Fuiven...fuiven...fuiven! - Open uw tassen, alsjeblieft.
- Tequila! - Fuiven!
Originele souvenirs van San Nicasio. - Je kan er niet zomaar eentje eten!
Doe dit open, alsjeblieft.
Wat voor zaken? - Ik ben een journalist.
Ik ben de redacteur van het San Francisco Register.
Het Register? Die serie die jullie deden over die immigrerende landbouwers...
die geen medische zorgen kregen!
Krachtig geschreven. - Ja, bedankt.
Welkom thuis. - Dank je. - Volgende!
Dat was een overtuigende prestatie. - Dat is een dikke 10 gescoord.
Hey Mark. - Detective Gomez.
Goede reis gehad? - Er waren wel zo van die momenten.
Ga je ergens op naartoe? - Ja, naar de gevangenis, met jou.
Je bent gearresteerd voor de ontvoering van Janet Cooper.
U bent vrij om te gaan.
Geef dat maar hier
Het komt wel goed. - Ok.
Ben je bang?
Het is mijn taak niet om bang te zijn. - Het is je taak niet meer.
Maar zelfs zonder de kleren, je blijft een marinier in hart en ziel, niet?
Soms zou ik gewoon willen...
dat ik mijn hoofd kon leggen, ogen sluiten en terug wakker worden in mijn eenheid.
Maar dan zou je niet bij mij zijn.
Kunnen we even praten? - Neen.
Kom op, laat ons gewoon even praten. - Ik denk niet dat we nog wat te vertellen hebben.
Ik denk het wel. We moeten praten. - Laat me los!
Hij doet je wat, niet? - Wie? Ulrich?
Ja. - Ach, kom.
Wat is het dan? - Het gaat om jou, Joe.
Mij? - Ulrich is tenminste wie hij is, jij...
Jij weet zelf niet meer wat je bent.
Je bent zo met jezelf bezig dat je niet meer weet wat er gebeurt.
Ik kan het niet riskeren om mij te laten meesleuren met jou, Joe.
Dat mag gewoon niet.
Miss Damatto. - Grant.
Ik heb een enorm verhaal. Enorm, gigantisch.
Wanneer kwamen deze toe? - Vorige week.
Laat de beveiliging een kaart naar mijn kantoor sturen.
- Miss Damatto, weet u... - Neen Grant, je hebt geen idee wat...
ik doorstaan heb om hier te geraken. Dus als je taak je lief is ga je mij doorlaten.
Dat kan ik niet. Want u werkt hier niet meer.
Waarom? - De krant is vorige week verkocht.
De nieuwe eigenaars hebben een nieuwe kerel, Joder Rayne als redacteur aangesteld.
Driedubbele Pulitzer Joder Rayne? - Daar weet ik niets van, maar het werd hier...
plotseling heel erg ernstig. Gedaan met de Marguerita vrijdagen,
geen verhaaltjes meer over buitenaardsen...
Juist, enkel verhalen over immigrerende landbouwers.
Ja. Enkel serieuze onderwerpen nog.
Dit ziet eruit als... - Een echt krant.
Ze hebben iedereen ontslaan.
Ik geloof niet wat ze over jou vertellen. - Bedankt.
Goede avond, Janet. - Mr. Ulrich.
U mag me Liam noemen hoor. Mr. Ulrich, dat was mijn vader.
En er is geen grotere klootzak die op deze aarde geleefd heeft.
Liam, dus. - Is alles ok?
Behalve het overduidelijke, gebrek aan vrijheid, voel ik me goed, dank je.
Ik weet wat je doormaakt. - Ja, dat heb je nog gezegd.
Soms lijkt het erop of de bevoegden hier gewoon smeerlappen zijn.
Maar de waarheid is, dat ze heel erg met je in zitten, Janet.
Een trouwring?
Er was een brand. ik spoedde mij naar huis na een bestuursvergadering.
Ik was de directeur van een school.
Elaine, mijn echtgenote, was thuis met Bobby en Beverly.
Het was de filmavond.
Ik kwam om de hoek en zag de vlammen.
Ik liep naar het huis, maar het was te laat.
Liam, het spijt me.
Vertrouw je mij?
Wat is dit voor een plek? - We grappen erover dat dit het heiligdom is,
maar het is een controlekamer.
Van hieruit kunnen we praktisch elke cm van het stadje bekijken.
Van hieruit kunnen we dingen stimuleren.
Een deftige manier om te zeggen rondklooien. - Zo zit het niet helemaal in mekaar.
Het is een voortgang waarbij het programma je een duwtje geeft in de juiste richting.
Ik zou die pijnmuur niet meteen een 'duwtje' noemen.
En toch is het weken geleden dat iemand nog geprobeerd heeft het stadje te verlaten.
Waarom vertel je mij dit alles? - Omdat je het aankan.
Je vind het wel niet leuk. Je kan van je afbijten wat je wil...
tegen alles wat we voor jou doen, maar...
mettertijd, denken we dat je iemand zal zijn die het zal begrijpen...
niet enkel om wat we proberen te doen, maar iemand die het zal aanvaarden.
Volledig en gewillig.
Ik zou er toch maar niet snel op rekenen.
Tijd heeft dit programma genoeg.
In overvloed.
- Hey don, ik ben het Kat Damatto. - Hallo.
Van 6c. - Dat weet ik.
Mijn sleutel werkt niet, kan je mij binnenlaten alsjeblieft.
- Neen. - Wat bedoel je met "neen"?
Je bent uitgezet geworden. - Je kan mij er niet uitzetten.
Ja, toch wel. Ik weet wat je gedaan hebt en dat vind ik walgelijk.
Wat heb ik gedaan? - Alsof je dat niet weet.
Maak dat je weg bent of ik bel de politie.
Je mag de politie niet bellen. Je mag niet zomaar in iemand appartement gaan...
en hun spullen nemen en dan...
Waarom ben je naar hier terug gekomen? - Dit is mijn thuis.
- Niet meer. - Edick, wat is er aan de hand?
Heb geen werk meer, mijn bankrekening geblokkeerd, mijn gsm doet het niet meer.
Gooi het weg. De gps ervan werkt nog.
Wacht eens, heb je dat gedaan. Mij de hele tijd gevolgd?
Is dat hoe je mij gevolgd hebt? Betalen ze jou om mij te volgen?
Ik heb je op een vlucht naar Rome gezet.
Neen, je hebt me met je wapen een klap gegeven.
Daarna, heb ik je op een vlucht naar Rome gezet, maar je bent zo doordrijvend...
Jij en Renbe moesten echt helden zijn, niet? - We zijn geen helden.
Weet je wat ze hier denken van je?
Ze denken dat je de pijnstillers van kindjes met kanker stal en verkocht aan verslaafden.
Dat is belachelijk! - Was je ooit in het stedelijk ziekenhuis?
Dat moet een goed jaar geleden zijn, we hadden mensen te kort en ik...
Ze hebben beelden van je in het ziekenhuis laten zien op TV...
in je eigen krant. Ze zorgden dat het verhaal klopte.
Ok?
Zorg goed voor jezelf en hou je ogen open.
Wat ben je aan het drinken? - Ik dacht net aan jou.
Dat is een beetje een rare gedachte. - Neen.
Ik heb een voorstel voor jou. - Ok, stop. Niet lullen over dat luchtverhaal...
of tieten of andere rotzooi... Daar wilde ik niets van zeggen.
Ben je het ermee eens dat die Ulrich een goeie kerel is?
Hij heeft je geholpen, niet?
Hij en die andere achter de camera, ja.
Waarom laten we ons niet meer door hen helpen?
Bedoel je meedoen? - Ja.
Weet je hoeveel keren ik daar aan gedacht heb?
Godzijdank. Gelukkig zijn er nog twee met gezond verstand.
Bill...
Dit is een manipulatie.
Een manipulatie. Dat is het altijd al geweest.
Weet je wat "quid pro quo" betekent?
Dat is was je advocaat zegt om wat geschoven te krijgen.
En wat veronderstel je dat wij kunnen schuiven? Onze zielen?
Kom op nu Charlie! Je lijkt McNair wel.
Ik bedoel, deze mensen kunnen ons redden.
Weet je wel, ze kunnen ons leven effectief veranderen.
Niet genoeg om hen te vergeven en vergeten voor wat ze ons aangedaan hebben.
Bill, je moet echt eens stoppen om de gemakkelijke weg te zoeken.
Als ze maar eens konden begrijpen wat hen aan de andere kant wacht.
Ieder van jullie. - Liam, besef jezelf wel...
hoe raar dit allemaal klinkt?
Ik was verward en boos toen ze mij hierin staken nadat ik mijn familie was verloren.
Net zoals jij. Net zoals de brave eerwaarde Joseph Tucker.
Alhoewel Joe de uitdagingen aannam met een zeker elan.
Op welke manier? - Een wapen gebruiken leek hem ok.
Dus heeft hij je neergeschoten? - Ja, inderdaad. Drie keer.
Ik heb de littekens als bewijs. - Dus, niet alles wat Joe zegt is gelogen.
Niet alles.
Arme Joseph. Zoals vele andere in deze trieste wereld, heeft angst voor de waarheid.
Welke is?
Dat wat we doen, wat we denken, wie we zijn is gewoon een gedrag.
Geprogrammeerd in ons voorouderlijk DNA,
veranderd door jaren van externe stimuli.
Wat jij en ik zien als vrije wil, is enkel een illusie.
Is dat de waarheid?
Ik weet dat het onmogelijk lijkt, maar een halve eeuw van onderzoek...
heeft duidelijk wat aangetoond.
Dus als ik.... dit zou doen?
Dan zou dit niet te maken hebben met ik die je wilde kussen?
Er zou geen vrije wil mee gemoeid zijn? Gewoon zijn. Hoe noemde je het al weer?
Een illusie.
En jouw reactie? Op mijn kus aan jou. Daar heb je geen controle over?
Je laat jezelf niet toe ervan te genieten?
- Het is enkel... - Een voorgeprogrammeerde reactie een externe stimuli.
Voor zover de theorie klopt.
Dus nu is het enkel maar een theorie. - Een erg goede en onderzochte theorie.
Ik denk dat we.... moeten gaan.
Ja, inderdaad.
Onvoorstelbaar. - Goede avond, Joseph.
Je hebt haar mee naar beneden genomen? - Dat zijn jouw zaken niet, Joseph.
- Janet? - Ja, dat deed hij, Joe.
- Liam is enkel eerlijk met me geweest. - Eerlijk? Je bent eerlijk geweest, Liam?
Hou je er buiten, Joe.
Het is tijd dat je begrijpt dat de romantiek die je ingebeeld hebt met Janet...
ten einde is.
Stop! Stop! Stop!
Weet je wat ze zeggen over wraak, Joseph? - Dat weet ik.
Liam... Liam, alsjeblieft.
Alsjeblieft. - Zoals je wenst.
Wil je me wat vertellen over die duimen?
Die duimen hoorde toe aan vermoorde mensen in San Nicasio,
in een klein stadje in het woud daar.
En jij was in dit Zuid Amerikaans stadje om??
Ik zocht naar Janet. - Heb je haar gevonden. - Neen.
Ja, niemand heeft haar gevonden. Lijkt erop of iemand haar vermoord heeft.
IK heb Janet niet vermoord. - Maar je bent wel goed bezig geweest.
Die mensen heb ik ook niet vermoord. Ze waren reeds dood.
Dus je hebt gewoon hun duimen afgesneden. - Neen! Neen!
Het klinkt misschien gek, maar ik was bezig de moord van Victoria Fairchild te verbinden...
met de verdwijning van Janet met die kerels in blauwe overalls.
"Blauwe overalls?" - Ze maken deel uit van een wereldwijde...
samenzwering of zo iets. Zij hebben die mensen vermoord in San Nicasio.
Vermoedelijk Victoria Fairchild, misschien zelfs Janet.
Waarom zou ik mijn leven riskeren...
om duimen het land in te smokkelen als het niet was om de slachtoffers te identificeren?
Je kan alles om 13u bespreken met onze zielenknijper.
Kom aan! Heb je de afdrukken van die duimen gecontroleerd?
Ja. Ze behoren toe aan zes mensen die vorig jaar op dezelfde dag verdwenen zijn.
Zie je wel! - Wat zien?
Die blauwe overall kerels. Die kerels die ons uit San Nicasio verjaagd hebben.
Vind hen en je zal je moordenaars vinden.
Heb je gezien dat die blauwe overalls deze mensen vermoord hebben?
Dus niemand heeft wat gezien?
Ja, dat had ik al gedacht.
Een leven... mensen... een kans op een normale...
Liefde.
Dank je wel.
Ok... wat?
Niets, we zijn enkel aan het ontbijten.
Neen, je hebt niet meer gesproken sinds we dat praatje hadden.
Welk praatje dan, Bill? - Charlie, doe niet onnozel.
Ik wil niet sterven. Dat is alles wat ik wil zeggen.
Niemand van ons wil sterven, Bill.
Ik weet dat het met Ulrich fout zit. - Dat weet je niet zeker.
Charlie, kom op kerel, ik wil dit niet alleen doen.
Kom aan! Doe het samen met mij.
Wakker worden!
Het kan me niet schelen wat Ulrich en die mensen voor jouw doen...
of wat ze jouw beloofd hebben. Je kan ze gewoon niet vertrouwen, Bill.
Niemand van ons kan ze ooit vertrouwen.
Ik hoop dat je weer tot je verstand komt. - Dat is wel gelukt denk ik!
Besef je wel wat je met Ulrich probeert te doen?
Ik probeer terug naar mijn dochter te gaan.
Neen, je snapt het niet. Ik heb dit al meegemaakt.
Wat wil dat zeggen, Erika? Je hebt het al meegemaakt?
Gevangenis. Janet, dit is een gevangenis!
De kerels met macht doen of ze je vriend zijn maar ze willen enkel wat ze zelf willen.
Dat is precies waar Ulrich mee bezig is. - Misschien ben je wel verkeerd over hem.
Niet hierover.
Ik kan het wel aan. - Neen.
Neen, dat kan je niet.
Laat ik je wat vertellen.
Erika is dood.
Wat bedoel je? - Erika was samen met mij in de gevangenis.
Ze was groot, sterk, ging er tegenaan.
Ik wist niet wat ik van haar moest denken, maar ze zorgde wel dat ik veilig was.
Ze hielp mij te overleven.
Dan op een nacht, wilden de bewakers hun gangetje gaan.
En ze zei dat ze het wel aankon.
De volgende ochtend heb ik ze zien sterven.
Deze tattoo heb ik voor haar laten zetten.
Jullie dachten dat het mijn naam was, maar ik was vroeger Teresa Randolph.
Luister naar mij.
Je mag die kerel niet vertrouwen, wat die je ook verteld.
Alsjeblieft.
En... jouw reactie? Op mijn kus aan jou. Daar heb je geen controle over?
Je laat jezelf niet toe ervan te genieten?
- Het is enkel... - Een voorgeprogrammeerde reactie een externe stimuli.
Voor zover de theorie klopt.
Ik denk dat we.... moeten gaan.
We moeten nu wat ondernemen, Joe. voor het te laat is.
Ik weet niet wat er aan de hand is met Janet, maar ze heeft een boontje voor Ulrich.
Dat weet ik. - Dus wat denk je? Proberen wat we kunnen?
Proberen wat we kunnen.
Wat is er aan de hand, Liam?
Alles liep goed voor mij. Ik wist waar ik naartoe wilde.
Ik had werk dat ik dacht dat belangrijk was. En was er goed in.
Wat is er toen gebeurd? - Toen ontmoette ik jou.
En alles waarvan ik vanaf wilde, kwam in een stortvloed terug.
Nu weet ik waarom ik nooit achteruit keek.
En begrijp ik waarom intimiteit verboden is.
Al die voorzorgen, al die geheimdoenerij... Ik bedoel... de pijnmuur?
Alle macht waarvan jullie genieten en je bent bang van wat intimiteit?
Het is niet mijn regel, het is hun regel.
Maar hun regels kwamen mij goed uit.
Maar door jou, jij... doet me alles in vraag stellen.
Ik ben niet langer zeker van niets. - En dan?
Geniet ervan.
Ik bedoel, mensen bestaan niet enkel uit beloningen en straffen.
Een ziel ... is iets mysterieus.
En die van jou... die ontwaakt gewon.
Waarom het laten ontwaken? Wat voordeel heeft dat?
Vrijheid.
Waar zou je liever zijn, Liam?
Bedenk even. Als het eender waar mag zijn?
Wij? - Wij hebben noden, niet?
Dus moet ik gewoon... toegeven? Opgeven?
Alles laten vallen wat ik ken om een gevoel achterna te gaan?
Dat zou je kunnen.
Zorg dat je zover mogelijk van mij weg blijft, Janet.
Hoe dichter je komt, hoe meer pijn je zal hebben.
Die duimen hebben de aandacht getrokken van het FBI, Interpol, de NSA...
en nog agentschappen die ik nog niet kende.
Meen je dat? - Ik ben van de zaak afgetrokken.
Waarom? - Werd niet gezegd.
En ik dan? - Morgen, sta je gepland om naar een overheidscel getransporteerd te worden.
Er werd geen stad opgegeven. - Geen stad?
Maar je zal er nooit toekomen omdat er hier fouten werden gemaakt.
Je dossier werd fout geklasseerd in de vrijlating... Oeps!
Als je naam afgeroepen wordt, geen vragen stellen, gewoon gaan.
Bedank, Gomez!
Waarom?
Wat is lijkt er hier fout?
Renbe. - Oh, Godzijdank!
Blijf stappen. - Hoe heb je mij gevonden?
Ik heb je gevolgd sinds je de gevangenis verlaten hebt.
Wie heeft je borg gesteld? - Niemand. Gomez heeft me vrijgelaten.
Wat? Heeft hij je verhaal geloofd? - Hij denkt dat er iets groot aan de gang is.
En het wordt nog groter - Hey, heb je een gsm bij je?
Ja, maar de batterij is leeg. - Laat eens kijken.
Ze kunnen jou ermee volgen.
Ik heb sinds het vliegtuig niet meer geslapen. - Ik ook niet. Ik ben doodop.
Ja. ik weet een plek waar we terecht kunnen. Kom op.
Weet je, het geheim van een geweldige scheerbeurt is als volgt...
Hete handdoeken, scherp mes en een vaste hand.
Goede namiddag. Hoe kan ik u helpen Mr. Morse?
Je kan mij en mijn vriend met rust laten.
Ik weet niet zeker wat u bedoeld. - Natuurlijk weet je dat wel.
- Bill, kom op. - Neen.
Ik ben bijna klaar met Mr. Blackham. Misschien kan ik u een hoofdmassage geven?
Ik heb er net eentje gehad. Ik viel er haast bij in slaap.
Ik ben niet geïnteresseerd in wat je aanbied, Mr. Ulrich, en Bill ook niet.
Ik denk dat Mr. Blackham zelf een mening heeft.
Of misschien moet iemand hem eraan herinneren zijn ziel niet aan de duivel te verkopen.
Dus zal ik maar aannemen dat ik de duivel ben?
Neen, je bent enkel zijn dienaar.
Is dat niet hoe u hier terecht bent gekomen, Mr. Ulrich?
De echte bazen laten nooit hun gezicht zien, ze sturen enkel hun loopjongens.
Daar heb je een beetje aan versneden, niet Mr. Ulrich?
Mijn God!
Je stelt me op mijn gemak, vertrouwen en dan ga je... mijn keel oversnijden?
Ik verzeker u, het was een ongeluk!
Uiteraard was het dat. - Charlie heeft gelijk over jou.
Onze zielen zijn niet te koop.
Die twee komen goed overeen.
Ja, met Ulrich ook.
Ik zag ze eerder deze ochtend al in de kapperszaak.
Denk je dat ze hen omgepraat hebben? - Misschien.
Janet brengt ook veel tijd met Ulrich door.
Ik weet niet meer wie te vertrouwen.
Mij. Mij kan je vertrouwen.
Weet je zeker dat niemand ons hier kan vinden?
Neen, ik heb de eigenaar jaren geleden een fortuin laten verdienen.
Hij is me nog wat schuldig.
Dat was ik al vergeten. Staan er hier ook ergens nog glazen?
We gaan er niet van drinken. - Ja, toch wel!
Toch niet - Mark.
Dat is geen worm dat hierin zit.
Ik zou nooit al mijn bewijze op een plek steken.
Janet?
Heb je even een minuutje, alsjeblieft.
Ok.
Ik weet wat je aan het doen bent en het zal niet lukken.
Het lukt al. - Je denkt dat je Ulrich beet hebt, maar dat is niet.
Hij is een geboren leugenaar. Hij heeft al eerder beloftes gemaakt.
Vraag hem naar de brandlittekens op zijn arm.
Joe, hij heeft me al verteld over die brand. Hij heeft zijn familie verloren.
Vraag hem de waarheid. - Waarom zeg jij het mij niet?
Omdat je waarschijnlijk toch niet geloofd. - Daar heb je best gelijk in.
Wat is er aan de hand?
Mijn leven is als een open boek voor jou.
Ja. - Dan heb ik het recht op hetzelfde!
En in alle eerlijkheid. - Ok.
Ik moet de waarheid weten over die brand.
Ik heb het je al gezegd. Ik reed naar huis...
Neen Liam, Ik weet wat je me al gezegd hebt, maar ik denk dat je liegt.
Dat is niet wat er gebeurd is, niet?
Mijn familie leeft nog, denk ik.
De brand war hier, tijdens mijn verblijf in niveau 1.
Ik heb het aangestoken - Waarom?
Omdat ik niet begreep waarom ik uitverkozen werd.
Of wat ik geworden was. Alles wat ik wilde was hier weggaan.
Ja ik weet wat je bedoeld. - Dat denk ik wel, ja!
Je voelt je totaal wanhopig, je denkt dat je je familie nooit zal weerzien.
Ja - Toen bedacht ik...
als ik de enigste overlevende was, lieten ze mij misschien terug naar mijn oude leven.
De enigste overlevende? Mijn handen beefden zo erg...
dat toen ik de benzine uitgoot... ik het waarschijnlijk op mij gemorst heb.
Dus je hebt de mensen verbrand.
Ik wist dat wat ik deed fout was.
Tegen elk principe dat mij ooit geleerd werd, tegen alles wat ik mijn eigen kinderen leerde,
maar ik was omring door vreemden die ik niet kende, in een plek die ik niet kende.
Het spijt me voor wat ik gedaan heb.
Maar jij van alle mensen zou moeten begrijpen dat ik het moest doen.
Niet dan?
Zeg me alsjeblieft dat je me begrijpt.
Dat doe ik.
Dank je, Liam.
Ja, Liam?
Ik heb geweldig nieuws. Janet Cooper gaat meedoen.
- Weet je dat zeker? - Ja.
Vanwege haar gevoelens voor jou? - Neen.
Omdat je verliefd bent op haar? - Omdat we onze waarde in het programma begrijpen.
Onze verbinding maakt van ons perfecte instrumenten.
Dat is goed nieuws. Gefeliciteerd.
Dank u wel, Mevr. de directeur.
- Dag, Liam. - Dag.
Ja, mevrouw? - Ik wil een aantal toestemmingen ondertekenen.
Ja, mevrouw. - Het is voor stad 27.
Jouw stad, Neil. Ik heb rode kaarten nodig voor alle deelnemers...
en eentje voor Mr. Ulrich.
U laat stad 27 leegmaken? - Ja.
Tweede stadje in evenveel weken, maar we zijn door alle mogelijkheden heen.
De vervuiling is te erg geworden.
Zorg dat de toestemmingen morgen op mijn bureau liggen. - Ja, mevrouw.
Vertaling : r3p0 .
Vertaling : r3p0 voor addic7ed.com