Në seritë e mëparshme të LOST...
Këta janë emrat tanë. Ku është Jacobi?
Nuk e di.
Pse është shkruar emri im mbi këtë gjë?
Nuk ma tha. Çfarë do nga unë?
Duhet tju shpieja ty dhe Jake
- sa më larg Tempullit që të mundesha. - Çfarë? Pse?
Sepse dikush po shkon atje.
Dikush shumë i keq.
Fshihuni!
Aah!
- Ka akoma kohë. - Jo për mua.
Whoa! Oh!
Ku është Jarrah?
Jam mirë, faleminderit.
- Ku është ai?! - Duke marrë parasysh që sapo vrau Dogenin,
- nuk mendoj se do na bashkohet. - Kush është Dogen?
Burri në krye të Tempullit.
Sayid vrau edhe përkthyesin.
- Je i sigurtë? - Po qendronte mbi trupat e tyre të vdekur.
me një thikë të përgjakur në dorë, po, jam mëse i sigurtë.
The që ishim të sigurtë në Tempull.
- Kështu më kishin thënë. - Po për bregun?
- Cilin breg? - Aty ku varrosëm Locke, ku jetonin ata.
Të paktën do kemi ujë pas shpine dhe është territor i njohur.
Dikush ka ndonjë ide më të mirë?
Jo. Atëherë bregu qoftë! Këndej.
Lëviz!
Dhe ishte në këtë ishull ku gjithçka ndryshoi,
ku gjithçka u bë e qartë...
Elba...
Ishte vendi ku Napoleoni kreu detyrën më të vështirë.
Sepse mërgimi nuk ishte gjëja më e keqe.
Ajo që në të vërtetë po e shkatërronte ishte humbja e pushtetit.
Edhe pse, ata e lejuan të mbante titullin "perandor".
Pa pushtet ishte një titull i kotë.
Për të më mirë të ishte i vdekur.
Në rregull, mbani mend, pesë dhe gjashtë nesër. Faleminderit!
Drejtor Reynolds. Mirëmëngjes!
Ec me mua!
Linus, ka një problem të vogël me orarin.
Do më duhesh të merresh dhe me dënimet e nxënësve,
- pas mësimit sot. - Çfarë?
Në fakt, për gjithë javën.
Prerje rrogash, buxhet i ulët, krizë.
E kotë të shtoj që disa prej nesh duhet
- të bëjnë nga dy turne. - Por kemi Rrethin e Historisë sot.
Fëmijët më duan... atje.
Janë vetëm pesë studentë në Rrethin e Historisë, Linus.
- Do jetojnë dhe pa këtë. - A nuk duhet ti inkurajojmë ata me ambicie?
Ma kurse këtë! Rrethi nuk është për ata. Është për ty.
Të bën të ndjehesh i nevojshëm.
Fatkeqësisht, tani për tani, nevojitesh tek salla e dënimeve.
Faleminderit për mirëkuptimin, Linus.
Në të vërtetë është Dr. Linus.
Oh, dreqi ta... u prish!
U prish! Ohh!
Oh, formaldehidi. Sepse... formaldehidi është problemi.
E di se ç'nxjerr nga formaldehidi? Asgjë.
Ndoshta, nëse do kisha disa përparëse laboratori,
nuk do më duhej të paguaja për gabimet
dhe për studentët e mi të paaftë.
- Ulje buxheti. - Sa e vështirë do të ishte për Reynoldsin
të nxiste pak dashuri për shkencën?
E sheh! Po punoj me pajisje të 1950.
Pse ndodh kjo?
Drejtori Reynolds është një administrator.
Nuk është një mësues. Ka harruar mbi çfarë
sistemi shkollave publike është.
Po, vera pushim në këmbim të një pensioni koti.
Jam i lumtur që tja kujtoj.
Jo, të kujdesesh për fëmijët. Kjo është e rëndësishmja.
Okay. Vazhdo ëndërro.
Oh, e di që ke hequr dorë, por... unë jo.
Ndoshta duhet të jesh ti drejtori.
Kështu foli zëvëndësuesi.
Çdo të thuash me "duhet të jem unë drejtori"?
Duket sikur e ke shumë për zemër këtë vend.
Dhe nëse ai që drejton nuk e ka,
atëherë, ndoshta është koha për ndryshim.
E vlerësoj mendimin, por kush do të më dëgjojë?
Unë po të dëgjoj.
Po sikur të më tregosh ç'ishte ajo gjëja atje?
Gjëja që vrau shokët e saj tek Statuja?
Dhe Jacobin, apo jo?
Vrau Jacobin gjithashtu.
Po, sigurisht dhe Jacobin.
Sigurisht.
Ti je Milesi, apo jo?
Miles Straume?
Ti flet me të vdekurit.
Jo, teknikisht, unë...
Mund tju them si vdiq dikush,
të kap mendimet e tyre të fundit para se ata të largohen.
Por më duhet të jem pranë trupave.
Kjo është çka mbeti nga trupi i Jacobit.
Pra më thuaj Miles, si vdiq?
Linusi e vrau.
Çfarë?
Nuk është e vërtetë.
Je i sigurtë?
Po, ai ishte mbi trupin e vdekur të Jacobit
me një thikë të përgjakur... po, jam goxha e sigurt.
Faleminderit!
Jacobi ishte gjëja që i ngjante më shumë një babai për mua.
Uh-oh.
Po kërkoj për disa vegla
dhe do filloj të ndërtoj një strehë.
Kusuri të shohë sa ushqime kanë mbetur e ndoshta ndizni një zjarr.
Po, një zjarr do ti zgjidhë të gjitha.
Ka ndonjë gjë që do ta bëj unë?
E ke parasysh, psikikët... aspak të besueshëm.
Miles dikur u përpoq të më bënte shantazh...
I bën shokët lehtë, apo jo?
Ah. Ah.
Dhe mbi të gjitha i duhet të bëjnë
një dypikësh të barazojnë ndeshjen.
Të bëra një nga ato gjellërat me mish
e me salcë që të pëlqejnë aq shumë.
Nuk është një nga ato gjërat e pista?
Jo baba. Është biologjike.
Po përpiqem të të mbaj të shëndetshëm.
Është ca vonë për këtë.
Si ja kalove në punë?
Kam një doktoraturë në Historinë Moderne...
dhe po bëj baby sitterin e ca dështakëve të dënuar.
Të dënuar, ë?
Dhe gjëja më e keqe është,
që ndërsa i shoh këta mistreca,
për të cilët jam detyruar të kujdesem...
mendoj që ndoshta...
jam më i dështuar se ata.
Kjo nuk është jeta që doja për ty, Ben.
Doja kaq shumë.
E di.
Ja pse nënshkrova për atë dreq Dharma Initiative
dhe të mora në ishull, dhe...
Ata ishin njerëz të hajrit...
më të zgjuar se sa unë.
Mendo sa ndryshe do të ishin jetët tona,
nëse do kishim qendruar.
Po, do kishim jetuar të lumtur përgjithmonë.
Jo, e kam seriozisht, Ben.
Kush e di ç'do tu bëje.
Tani, ndihesh më mirë?
Po.
Faleminderit!
Alex?
Dr. Linus.
Ku ishit sot? Na u desh ta anullonim Rrethin e Historisë.
Oh, më vjen shumë keq.
Duhet të kisha lënë një lajmërim tek dera.
Takimet e Rrethit duhet të shtyhen.
Kam dënimet tërë këtë javë.
Oh, po? Çfarë bëre?
Drejtori Reynolds kërkon ta ndihmoj, pra...
Kemi provim këtë të premte.
Unë po...kisha nevojë për ju si tutor.
Në rregull, po për këtë?
Nesër në mëngjes, ora 7 në librari.
Dhe do sjellësh kafenë.
Faleminderit!
Zot, jeni më i miri, Dr. Linus.
- Kënaqësia ime, Alex. - Okay.
Shihemi!
Më fal! Edhe për sa kohë do të rrimë këtu?
Ta thashë, akoma nuk e di.
Më duhet të gjej tim shoq.
Besomë, nëse ka dikë që do ta gjejë, jam unë.
Por nuk di ku ta kërkoj.
Përse do të gjesh Jinin?
Sepse mbiemri jot është Kwon.
Po ashtu dhe i tiji.
Dhe nuk e di nëse do më duhet
të mbroj ty, atë apo të dy.
Të na mbrosh? Për çfarë po flet?
Ju jeni kandidatë...
Për të zëvëndësuar Jacobin.
Ta zëvendësojmë?
Për të bërë çfarë?
Nese do jesh ajo që do të zgjidhet, mendoj se do ta zbulosh.
Prit. The një nga kandidatët.
Dhe sa të tjerë janë?
Gjashtë.
Kanë mbetur vetëm gjashtë.
Djathë i skuqur.
Hurley.
Lëviz, zgjohu!
Eja, ikim!
Mund të arrijmë tek Tempulli para se të erret.
Kam uri. Le të ... hamë mëngjes më parë.
Jo, mund të hamë rrugës.
Pse me ngut?
Ndoshta mund ta marrim shtruar.
Përse?
Sepse.
Po nisem, Hurley. Do të vish apo jo?
Unh-unh, robo.
Është këndej.
Jo erdhëm prej andej.
Po por ishte një gabim. Këndej bëhet më shpejt.
Besomë, është këtu afër. Është më shkurt.
Jo, nuk është. E keni të dy gabim.
Tempulli është andej.
Po ti nga mbive?
Nuk do më besonit po tjua thoja.
- Përpiqu! -Akoma jo.
Nëse doni të shkoni në tempull, rruga është andej.
Robo, i beson atij?
Të paktën nuk hezitoi.
Kur të mbaroni punë në bibliotekë,
më ndihmoni të marr ca dru zjarri.
Po kërkoj për diçka të dobishme.
Zot!
Gjërat që njerëzit marrin me vete në udhëtim...
"Oceanic."
Më kujtohet ai avion që u thye më dysh,
si të ishte dje.
Dukesh sikur të ka marrë malli.
Ndoshta më ka marrë.
E di, duhet të isha pilot i atij avioni.
Oceanic 815.
Dhe pse nuk e bëre?
Më zuri gjumi.
- Jo re. - A e beson?
Mendo sa ndryshe do të ishte jeta ime,
sikur zilja të më kishte zgjuar.
Sa ndryshe do të kishte qenë?
Por ishulli të kapi më së fundi, apo jo?
Ec!
Okay, prit.
Nuk duhet ta bësh këtë nëse... ndal.
Shtrihu! Me fytyrë poshtë!
Ç'po bën?
Nëse kjo është për atë që tha Miles...
- Merre! - Çfarë?
Merre dhe fillo gërrmo.
Çfarë të gërrmoj?
Një varr.
Për kë?
Ti vrave Jacobin.
Është për ty.
Ti e di këtë. E dij që e di.
Zgjeroi pushtetin e Lordit Kromuell si guvernator i përgjithshëm.
Shumë mirë!
Tani vazhdojmë me marrëveshjen e vitit 1813.
Në kohën e marrëveshjes
Pushteti i shoqërisë së Indisë Lindore
shtrihej në të gjithë Indinë, përveç...
Ë...
Nuk e di.
Në rregull, në rregull, është vetëm një provim.
Vetëm një provim?
Është e gjithë jeta ime Dr. Linus.
- Alex, më duket se po e dramatizon pak. -Po e bëj?
Ime më punon dy punë vetëm për të paguar qeranë.
Me çfarë do ta paguaj universitetin, aq më tepër Yale?
Duke supozuar që do më pranojnë.
Ti je një nga studentët më të mirë që kam patur.
Nuk shqetësohem fare për të ardhmen tënde.
Me të vërtetë?
Po. Tani si mund të të ndihmoj?
Do të të shkrauj një letër rekomandimi të bukur. Do të...
Jo, më duhet dikush që ka qenë atje.
Fatkeqësisht i vetmi që njoh,
është ai perversi, drejtori Reynolds.
Më fal! Pervers?
Harrojeni ç'ju thashë.
Isha thjesht me nerva.
Alex, a të ka bërë drejtori Reynolds...
ndonjëherë diçka?
Çfarë?
Ew!
Jo të betohem. Nuk është ashtu.
Atëherë ç'është?
Dr. Linus, nëse ta them,
a më premton që do mbetet mes nesh?
Sigurisht, premtoj.
Okay.
Isha në infermieri para ca muajsh,
kisha një dhimbje stomaku,
thjesht shkova të zë një shtrat, e më zuri gjumi.
Kur u ngrita, shkolla kishte mbaruar
dhe në dhomën tjetër ishte drejtori Reynolds.
Dhe infermierja... mendoj se kishte harruar që isha aty.
Ata po...
ke parasysh, po e bënin,
në dhomën ngjitur me timen,
aty ku i bëjnë testin e dëgjimit fëmijëve.
- A nuk ta shpif kjo? - Totalisht.
Dr. Linus, nuk do të thuash gjë, apo jo?
Jo, jo. Premtimi është premtim.
A nuk i kthehemi detit të hapur?
Po.
Sigurisht.
Nuk është se po impenjohesh në gërmim, apo jo?
Nuk e kam me ngut.
Të solla pët të ngrënë.
Shpresoj të të pëlqejnë bizelet dhe bananet,
sepse vetëm këto kemi.
Nuk kam shumë uri.
Si të duash.
Miles, e mban mend që dikur më kërkove 3.2 milion dollarë?
A i do akoma?
Çdo të bësh?
Do më mbushësh një çek mbi gjethe bananeje?
Mund të iki nga ky ishull dhe kur ta bëj,
Kam një rrjett të gjërë njerëzish dhe burimesh,
që mund të ti japin ato para.
Vetëm më liro nga këtu.
E pse do më duhen paratë e tua kur ka
dy nofulla të varrosura aty afër, me emrat Nikki dhe Paulo
të cilët janë varrosur të gjallë
me 8 million dollarë diamante mbi ta?
Nuk më besohet që do rrish aty duarkryq
dhe të shikosh këtë të ndodhë.
Ilana do më vrasë për vdekjen e Jacobit...
një njeri që nuk i interesonte nëse e vrisje apo jo.
Jo, i interesonte.
Më fal! Deri kur e goditura e
dytë i shpoi zemrën
shpresonte të gabohej për ty.
Mendoj që nuk u gabua.
Gërmo!
Pra... nuk po udhëton në kohë?
Jo.
Por dukesh i njejtë me atë që ishe 30 vjet më parë.
- Si është e mundur? - E vështirë për tu shpjeguar.
Është si diçka prej "terminatori"?
Je një robot?
Jo, nuk jam një robot.
- Vampir? - Jacobi më bëri një dhuratë.
Jacob. Ç'di për të?
Di që ka vdekur.
Mendova se po thoje që po shkonim drejt Tempullit robo?
Gënjeva.
Pse? Sepse të gjithë në tempull kanë vdekur?
Ç'do të thash me "të gjithë kanë vdekur"?
Çfarë ndodhi?
Unë...unë nuk jam i sigurtë se ç'ndodhi,
por... sa po vij prej andej
dhe nuk kishte të mbijetuar.
Po shokët tanë? Sayid, Kate.
Ata... nuk ishin atje.
Ndoshta shpëtuan gjallë.
Di se gjithçka po kërkoni në Tempull...
nuk gjendet më atje.
Nuk doje të ktheheshe atje. E dije këtë gjë?
Jacobi sikur ma ceku pak këtë.
Fole me Jacobin?
Po.
Çfarëdo të ketë thënë, mos e beso.
- Ku po shkon? - Më duhet të bëj diçka..
Çfarë të bësh?
Të vdes.
Hej, ke një sekondë?
Po. Ma ha mendja do bëja mirë ti vija të gjithëve katra.
Më thuaj, sa e vështirë mud të jetë
të mësosh ndryshimin mes një familjeje dhe një specieje?
Çfarë do?
Je goxha i zoti me kompiuterat apo jo?
Diçka më thotë që ti as do të ishe këtu
nëse nuk do ta dije që jam i zoti.
A mundesh, hipotetikisht,
të hysh tek e-maili dikujt dhe ata mos ta kuptojnë?
Unë... po, varet nga llogaria.
Le të themi llogaria e fakultetit.
Hipotetikisht.
E kujt?
E infermieres Kondracki.
Kim? Pse? Të ka rënë në kokë për atë?
Jo. Thjesht...
Jam kurioz për korrespondencën e saj.
Me kë?
Okay. S'ka gjë.
Nuk erdha unë tek ti, erdhe ti tek unë.
Nuk kam kohë ti përgjigjem 20 pyetjeve.
Tani, ose më tregon se ç'do të bësh
ose më ler të mbaroj
korigjimin e këtyre rehat. Në rregull, në rregull.
Kam arsye të besoj që mund të jetë
në një lidhje personale të papërshtatshme
me drejtorin Reynolds.
Po bën teatër.
Do ti zësh vendin atij, apo jo?
Do më ndihmosh apo jo, Leslie?
Dua një parking të mirë.
Si the?
Dua vendin e Lamarit në sheshin kryesor...
atë pranë pemës së panjës.
Jo nën pemën e panjës... pranë pemës.
Kështu që të më bëjë hije
por jo të pastroj tërë ato pislliqet që bien.
Dhe dua përparëse, shumë përparëse.
Dhe dua disa pajisje laboratori
- që janë prodhuar në këtë dekadë. Dakort? - Dakort.
Për pak sa nuk ma hodhe me atë bluze.
Linus, je një kasap i vërtetë.
Ke qenë më parë këtu?
Po.
Dhe gjatë të gjithë kësaj kohe që jam në ishull
sot është hera e parë që po rikthehem.
Jack? Robo, ku je?
Jam këtu.
Mos e hap atë. Ka dinamit aty.
- Është shumë i paqëndrueshëm. - E di.
E dinte dhe Dr. Arzti...
Dhe dy ditë më vonë po pastroja atë nga këmisha.
- Robo, duhet të ikim. - Jo, akoma jo.
Po hap një arkë me dinamit
- dhe tha që donte të vriste veten. - Nuk e vras dot veten.
Çfarë?
Edhe nëse do doja ta bëja, dhe më besoni dua ta bëj...
Unë... nuk mundem.
Ja pse dua që ta bëni ju për mua.
Çfarë po thua?
Ajo që po them, Jack është...
Jacobi më preku.
Dhe kur Jacobi të prek... konsiderohet si dhuratë.
Por nuk është aspak një dhuratë.
Është një mallkim.
Robo!
Seriozisht, ikim!
Pse do të vdesësh?
Ia dedikova jetën time,
më gjatë se mund të imagjinoni,
shërbimit të një burri i cili më tha
që gjithçka ndodhte për një arsye,
që kishte një plan...
dhe unë isha pjesë e këtij plani...
dhe kur të vinte koha do të ma thoshte.
Tani ai njeri s'është më.
Pra, pse dua të vdes?
Sepse sapo zbulova që e gjithë jeta ime nuk ka një qëllim.
Tani, nëse unë e ndez vetë këtë... nuk do të funksionojë.
Por mund ta bësh ti për mua, Jack.
Do ta bëj fitilin aq të gjatë sa të ikni.
Jack, të lutem më thuaj që nuk po e mendon seriozisht këtë.
Nëse ai do të vdesë,
nuk mund të bëjmë asgjë për ta ndalur.
Faleminderit!
Tani...
Le të flasim pak.
Jack! Robo, duhet të ikim. Ky është i çmendur, dhe besomë, i njoh të çmendurit.
- Hurley, vazhdo përpara. Ne do të jemi në rregull. - Robo, do të hidhesh në erë!
Duhet të flas me të, Hurley.
- Vetëm ik. - Jo, nuk do të iki pa ty.
Hurley, do të jem mirë.
Nëse ndryshon mendje, do të jem rreth 1 km larg.
- Duhet të shkosh me të, Jack. - Jo, Richard. Jo, nuk duhet.
Atëherë do të vdesësh.
Nuk mendoj që ndonjëri prej nesh do të vdesë.
Dhe pse e mendon këtë?
Sapo erdha nga një far
Ku emri im ishte gdhendur në dru
në një fushë që rrotullonte një pasqyrë
e cila pasqyronte shëpinë ku jam rritur.
Fari i Jacobit.
Detyroi Hurleyin të më shpinte atje
sepse donte që të shihja se ç'kishte në pasqyrë.
Për ndonjë arsye, donte ta dija
që më vëzhgonte që kur isha fëmijë.
Pse?
Nuk e di pse.
Por vë bast, që nëse Jacobi kaloi tërë ato telashe,
dhe më solli në këtë ishull për një arsye,
nuk është që të hidhem në erë duke qenë i ulur këtu.
- Është një rrezik i madh ky që po kalon, Jack. - Po.
- Po nëse e ke gabim? - Nuk e kam.
Do të provosh një kallëp tjetër?
Në rregull, Jack.
Duket sikur i ke të gjitha përgjigjet. Po... po tani çfarë?
Kthehemi aty ku e filluam.
Ç'kemi, Ben.
Ç'po bën këtu?
Vizitë. Ti ç'po bën? Po i bëj gropën vetes.
Pse?
Sepse ti më binde të vras Jacobin.
A e sheh atë gruan atje që po ha një mango?
Ajo është truproja e tij, dhe e di se ç'bëra.
Pra e arrita atë që doje, sepse ajo do më vrasë.
Nuk dua që ti të vdesësh, Ben.
Në fakt u ktheva tek Statuja për të të marrë, por ti kishe ikur ndërkohë..
Të më marrësh? Për çfarë?
Po mbledh një grup që të iki nga ky vend njëherë e mirë.
Por pasi të ikim,
dikush duhet të mbetet si shef i ishullit.
Unë?
Nuk mendoj për asnjë më të mirë për këtë.
Nuk duket sikur ka gjasa të ndodhë,
nën këto rrethana.
Si mund të iki nga...
Eja tek ishulli tjetër, tek Stacioni i Hidrës.
- Ne do të jemi atje. - Ajo do të më ndjekë.
100 metra më poshtë është një pemë
me një pushkë të mbështetur aty.
Nëse nisesh tani, do të mbërrish i pari,
dhe do kesh një mundësi.
Por mos ngurro!
Ajo nuk do të ngurrojë.
Shihemi shpejt, Ben.
Hej!
Hyr!
Linus, nuk kam kohë të dëgjoj
ankimet e tua për dënimet.
Nuk jam për këtë këtu. Dua që të lexosh diçka.
Nëse është një përpjekje për të ringritur rrethin tuaj...
Këto janë 30 e-maile të një periudhe 30 ditëshe.
Janë gjëra mjaft epshndjellëse,
që do të ishin okay nëse ishin private,
por përshkruajnë akte
që ndodhën në ambjente shkollore...
akte të cilët, duke lënë mënjanë moralin,
do ta bëjnë bordin të vrenjtet,
lëre pastaj gruan tënde.
- Çfarë do? - Vendin tënd.
Do të japësh dorëheqjen...
sepse, nuk e di...
arsye personale, shëndetësore. Vendose vetë.
Por me dorëheqjen duhet ti rekomandosh
bordit të më marrin mua në vendin tënd.
Dhe për ironi të fatit,
ata të vlerësojnë aq shumë,
sa unë do ta fitoj vendin.
Pra... a u kuptuam?
Linus...
A mund të të lexoj një e-mail?
"I dashur drejtor Reynolds,
Do ta vlerësoja nëse do të shkruanit
një letër rekomandimi për mua tek Yale.
Do të thoshte shumë për mua.
Përzemërsisht, Alexandra Rousseau."
Ka diçka për të qeshur me rekomandimet, Linus.
Duhen dy palë për ti bërë.
Pra...
Po ta pasoj topin.
Mund ti fillosh manovrat e tua makiavelike,
të më marrësh vendin, të ulesh në karriken time.
Por kjo do të kishte një efekt anësor të vogël...
Do të shkatërroj Zonjushën Rousseau
dhe të ardhmen e saj.
A është vendi im, pushteti im kaq i rëndësishëm për ty?
Pra...
Çdo të ndodhë, Dr. Linus?
Hidhe!
Hidhe armën!
Çfarë po pret?
Dua të shpjegohem.
Çfarë të shpjegosh?
Duat të shpjegohem që e di se ç'ndjen.
As nuk ja ke idenë se si ndjehem.
Pashë time bijë Alex të vdiste para syve të mi.
Dhe ishte faji im.
Kisha një mundësi ta shpëtoja,
por zgjidha ishullin...
Dhe jo atë.
E gjitha për hir të Jacobit.
Sakrifikova gjithçka për të...
Dhe as që i interesonte.
Po, ia ngula thikën.
Isha... kaq i nxehur.
I hutuar.
Isha... i tmerruar se po humbja
të vetmen gjë që kisha për zemër...
Pushtetin!
Por gjëja më e rëndësishme...
Kishte kohë që s'ishte më.
Më vjen keq që vrava Jacobin.
Më vjen.
Dhe nuk pres që të më falësh.
sepse...
nuk do të fal kurrë veten.
Atëherë çfarë do?
Vetëm... më le të iki.
Ku do të shkosh?
Tek Locke.
Pse?
Sepse ai është i vetmi që do të pranojë.
Unë do të të pranoj.
Dr. Linus.
- Ç'kemi, Alex. - Kalova për të falenderuar drejtorin Reynolds.
Shkroi letër-rekomandenë më të pabesueshme.
Uau!Mrekulli!
A ke gisht tek kjo gjë?
Mendoja se mund të thoshte ndonjë gjë të mirë,
- por me të vërtetë tha shumë. - Jo, nuk kam gisht, Alex.
POr jithmonë e kam thënë që je një studente e talentuar.
Mesa duket nuk jam i vetmi që e kam vënë re këtë.
Faleminderit, doktor...
Linus, çfarë dreqin po bën tek zyra ime?
Solla formularin e dënimeve për këtë javë,
ashtu siç kërkuat.
Vëre mbi tavolinë.
Pra, do të shihemi tek Rrethi i Historisë?
Pra do të rifillojë sërish?
Oh, po në të njejtën ditë.
Drejtori Reynolds gjeti një zëvëndësues tjetër.
Apo jo?
Po, e drejtë.
Atëherë shihemi në orën 4:00.
Mirupafshim!
Hej. A e bëre?
Jo.
Jo?
Jo?! Prit.
Po...për parkingun tim?
Merr timin.
Të duhet një dorë?
Më ndihmo me mbulesën.
Zotëri, ka njerëz në breg.
A duhet të ndalojmë?
Jo.
Vazhdoni sipas planit.
Si urdhëron zoti Widmore!
Titrat: Hell Of Steel.